فهرست مطالب

  • سال پانزدهم شماره 4 (زمستان 1392)
  • تاریخ انتشار: 1393/01/23
  • تعداد عناوین: 15
|
  • راحله عدالتی مرفه، مصطفی عرب، روح انگیز نادری، مجید راحمی صفحات 1-11
    گل شاخه بریده آلسترومریا (Alstroemeriaceae) به دلیل داشتن تنوع رنگ، گل های زیبا و عملکرد بالا در ایران بسیار مورد توجه است. مشکل اصلی آلسترومریا زرد شدن زودهنگام برگ ها گاهی پیش از پیری گل ها است. این مشکل در آلسترومریا را ابتدا هالوی و مایاک [10] مطرح کرد. گل شاخه بریده با برگ های زرد ارزش اقتصادی چندانی ندارد. این مشکل یک مرگ سلولی برنامه ریزی شده ژنتیکی و پیچیده است که با کاهش در غلظت ماکرومولکول ها (پروتئین، اسیدهای ریبونوکلئیک، لیپیدهای غشا و تخریب کلروپلاست) همراه است [27].
    زرد شدن زودهنگام برگ ها با نداشتن تعادل هورمون ها پس از برداشت در ارتباط است و کاربرد هورمون ها باعث تاخیر زوال کلروفیل و تاخیر پیری گل ها در بعضی شاخه بریده ها می شود [25]. زرد شدن زود هنگام برگ های آلسترومریا نیز با کاهش سطح داخلی جیبرلین فعال زیستی در برگ ها همراه است و کاربرد اسید جیبرلیک با حفظ کلروفیل و کاروتنوئیدها، از زرد شدن برگ ها جلوگیری می کند [4]، به طوری که غلظت4-10 5-10 مولار اسید جیبرلیک در آلسترومریا، بسیار موثرتر از سیتوکینین ها در جلوگیری از زرد شدن برگ ها است [25] و اکسین ها و پلی آمین ها اثری نداشته است [15]، هرچند مکانیسم کاربرد اسید جیبرلیک در تاخیر پیری برگ شاخته نشده است [25، 13].
    عوامل پس از برداشت که زردی برگ ها را افزایش می دهند شامل شرایط نامناسب انبار، فقدان سیتوکینین داخلی، وجود اتیلن، تاریکی، تجمع اسید آبسزیک، سن برگ و آسیب های مکانیکی هستند [9] و کاربرد جیبرلین با کاهش فعالیت پروتئازها، از تجزیه پروتئین ها جلوگیری می کند. همچنین، با جلوگیری از افزایش pH سلولی، حفظ سیالیت غشای سلول و جلوگیری از نشت یون ها موجب تاخیر پیری می شود و همچنین، با حفظ کلروفیل، باعث جلوگیری از زرد شدن برگ ها می شود [12، 5].
    آلسترومریا مقدار بسیار کمی اتیلن تولید می کند، اما حساس به اتیلن خارجی است [3] و غلظت های کم این گاز باعث ریزش برگ ها و گلبرگ ها، تغییر شکل گل ها، پیری گل ها و زرد شدن برگ ها می شود [22]. اتانول در افزایش ماندگاری گل های میخک با جلوگیری از سنتز اتیلن [28، 20] و همچنین، عمل اتیلن [28] موثر بوده است. پون و همکاران [20] دریافتند که اتانول 4 درصد، عمر پس از برداشت گل های میخک بریده را افزایش داد.
    ساکارز قند معمول مورد مصرف در محلول های محافظ گل است، در آلسترومریا کربوهیدرات ها علاوه بر تنفس برای نمو تخمدان و نمو شاخه های گل دهنده جانبی به کار می روند. هدف از این پژوهش، بررسی اثر 2 روش کاربرد اتانول و اسید جیبرلیک در افزایش عمر پس از برداشت و حفظ صفات کیفی (خصوصا حفظ کلروفیل برگ ها) در گل بریده آلسترومریا است.
    کلیدواژگان: آلسترومریا، تیمار کوتاه مدت، تیمار مداوم، عمر گلجایی، کلروفیل
  • کیوان بهمنی، علی ایزدی دربندی، سید احمد سادات نوری صفحات 13-24
    رازیانه (Foeniculum vulgare Mill) گیاهی از خانواده چتریان است که علاوه بر استفاده های دارویی، در مصارف تغذیه ای، تولید مواد آرایشی، عطر سازی، معطر کردن خوراکی ها و نوشیدنی ها کاربرد وسیعی دارد. با توجه به اهمیت بالای مقادیر و ترکیبات اسانس، محتوا و ترکیبات شیمیایی اسانس رازیانه های ایران بررسی شد. در این مطالعه 50 اکوتیپ رازیانه از مناطق مختلف ایران جمع آوری شدند و در مزرعه تحقیقاتی پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، کشت و در سال های 1389 تا 1390 مطالعه شد. با تعیین مرحله 70 درصد خمیری دانه که بیشترین مقدار اسانس قابل استحصال را دارد، محتوای اسانس آن ها در 2 سال متوالی و نیز ترکیبات شیمیایی اسانس آن ها بررسی شد. نتایج نشان داد که اکوتیپ های ساری، قزوین، چاهستان، کلیبر و حاجی آباد دیررس (176 روز تا 70 درصد خمیری)، الموت، دماوند، اردبیل، کوهین، گیوی، مغان، خاش، کاشان، مشکین شهر، خلخال، مرودشت و فزوه میان رس (131 روز تا 70 درصد خمیری دانه) و بقیه اکوتیپ ها زودرس (92 روز تا 70 درصد خمیری) بودند. به صورت میانگین هر 2 سال، اکوتیپ های رزن، فزوه، مرودشت، کاشان، ساری، کلیبر و اراک دارای محتوای اسانس بیش از 5/3درصد (به ترتیب با مقادیر 96/3، 69/3، 68/3، 66/3، 65/3، 65/3 و 54/3 درصد) بودند. نتایج بررسی ترکیبات شیمیایی اسانس با دستگاه GC-MASS نشان داد که بیشترین مقدار لیمونن مربوط به اکوتیپ سنندج، بیشترین مقدار فنچون متعلق به اکوتیپ ساری، بیشترین مقدار ترانس آنتول متعلق به اکوتیپ خاش و بیشترین مقدار متیل چاویکول متعلق به اکوتیپ کلیبر است. تاثیر اقلیم منطقه منشا هر اکوتیپ بر خصوصیات مورد مطالعه، مشهود بود.
    کلیدواژگان: اسانس، آنتول، خمیری، رازیانه، متیل چاویکول
  • سحر سیدعباسی، ایرج الله دادی، مصطفی اویسی، غلامعلی اکبری صفحات 25-33
    به منظور پیش بینی الگوی رویش قیاق و سلمه تره در تاریخ های مختلف کشت ذرت، آزمایشی، شامل تاریخ های کشت ذرت به صورت زمان آبیاری پیش از کاشت و آبیاری پس از کاشت به شیوه مرسوم، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: T1) آبیاری زمین در 12 اردیبهشت و کاشت در 25 اردیبهشتT2. ) کاشت در 25 اردیبهشتT3. ) آبیاری زمین در 25 اردیبهشت و کاشت در 5 خردادT4. ) کاشت در 5 خردادT5. ) کاشت در 23 خرداد. سرعت افزایش جمعیت سلمه تره در مزرعه بین T2 با T3 و نیز T4 با T5 مشابه بود، ولی در سایر تیمارها تفاوت داشت. با به تاخیر افتادن تاریخ کاشت، از سرعت رویش قیاق کاسته شد. در تاریخ کاشت پنجم، میزان حداکثر رویش سلمه تره و قیاق نسبت به سایر تیمارها کمتر بود.
    کلیدواژگان: الگوی رویش علف های هرز، سلمه تره، قیاق
  • ابراهیم گنجی مقدم، محبوبه زمانی پور، علیرضا محبی صمیمی صفحات 35-51
    این پژوهش به منظور مطالعه آثار تیمارهای مکانیکی و شیمیایی بر توسعه شاخه جانبی و افزایش کیفیت نهال های گیلاس، سیب و گلابی، در سال های 1389-90، در قالب 3 آزمایش مستقل انجام شد. در اولین آزمایش، اثر سربرداری شامل ارتفاع سربرداری در 4 سطح (شاهد، 40، 60 و80 سانتی تر) و رقم در 2 سطح، در آزمایش دوم آثار تیمارهای بنزیل آدنین در 4 سطح (صفر، 200، 400 و600 میلی گرم بر لیتر)، زمان محلول پاشی در 3 سطح (1، 2 و 3 نوبت) و رقم در 2 سطح و در آزمایش سوم آثار آربولین در 4 سطح (صفر، 5، 15 و 25 میلی لیتر بر لیتر)، رقم در 2سطح و دفعات محلول پاشی در 2 سطح (1 و 2 نوبت محلول پاشی) بررسی شدند. طبق نتایج به دست آمده، تیمارهای مکانیکی و شیمیایی سبب بهبود شاخه زایی نهال ها شدند؛ اما تعداد شاخه با تیمارهای شیمیایی مخصوصا بنزیل آدنین نسبت به سربرداری افزایش چشمگیری داشت، به طوری که، محلول پاشی در 3 نوبت با بنزیل آدنین به غلظت 600 میلی گرم بر لیتر بیشترین تعداد شاخه را ایجاد کرد. تیمارهای مکانیکی و شیمیایی در گیلاس اثربخشی بیشتری بر شاخه زایی نسبت به سیب و گلابی داشتند. در بین ارقام، رقم سیاه مشهد، رد دلیشز و اسپادنا در مقایسه با سایر ارقام تعداد شاخه بیشتری را ایجاد کردند.
    کلیدواژگان: آربولین، بنزیل آدنین، سربرداری، سیب، شاخه زایی، گلابی، گیلاس
  • مهدی رضایی، عباس روحانی صفحات 53-64
    مقاومت روزنه ای نقش مهمی در تبادلات آبی گیاه و میزان فتوسنتز در شرایط تنش دارد و یکی از پارامتر های کلیدی در بسیاری از مدل های اکولوژیکی و بیولوژیکی است. در این پژوهش، مقادیر بهینه پارامترهای موثر بر مقاومت روزنه ای زیتون بر اساس دست یابی به حداکثر مقاومت روزنه ای تعیین شد. سطوح شوری (0، 25، 50 و 100 میلی مول در لیتر کلرید سدیم)، درصد عناصر برگ (کلر، سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفر، منیزیم)، نسبت K/Na، وزن تر برگ (mg)، سطح برگ (cm2)، میزان آب نسبی برگ (درصد) و نسبت سطح برگ (cm2/g) به عنوان پارامترهای موثر بر مقاومت روزنه ای زیتون در نظر گرفته شد. مقاومت روزنه ای با استفاده از مدل شبکه عصبی تابع پایه شعاعی (RBF) به صورت تابعی از متغیرهایی مدل شد که قبلا لیست شد. نتایج پیش بینی شده نشان داد که شبکه عصبی توانسته است عملکرد خوبی فراهم کند، زیرا نتایج پیش بینی شده مطابق نتایج اندازه گیری شده بودند. بیشترین درصد خطا بین داده های آزمایشگاهی و پیش بینی شده کمتر از 57/2 درصد و ضریب همبستگی بین آن ها 994/0 شد. همچنین، مقایسه آماری بین داده های آزمایشگاهی و پیش بینی شده نشان دهنده قابلیت اطمینان پیش بینی ها با مدل شبکه عصبی RBF بود. شبکه عصبی آموزش دیده به عنوان تابع هدف برای دست یابی به پارامترهای بهینه با استفاده از الگوریتم ژنتیک استفاده شد. به ترتیب مقادیر بهینه برای اولین تا آخرین پارامترها در 100، 15/0، 57/0، 78/0، 32/0، 06/0، 17/0، 29/1، 63/26، 03/5، 76/0 و 89/72 به دست آمد.
    کلیدواژگان: الگوریتم ژنتیک، زیتون، شبکه عصبی، شوری، مقاومت روزنه ای
  • علی اسدی کنگرشاهی، غلامرضا ثواقبی، محمود سمر، محسن فرحبخش صفحات 65-78
    یکی از پاسخ های فیزیولوژیک گیاهان به تنش غرقاب، تغییر در فلورسنس کلروفیل است که به علت سهولت اندازه گیری در مزرعه، ارزان و غیر تخریبی بودن، یکی از مناسب ترین روش ها برای ارزیابی تحمل ژنوتیپ های مختلف به تنش ها است. بنابراین، در این پژوهش، روند تغییرات شاخص فلورسنس کلروفیل (Fv/Fm) نارنگی انشو با 7 پایه (نارنج، سوینگل سیتروملو، کاریزوسیترنج، ترویرسیترنج، سی 35، اسموت فلت سویل و گوتو) در برخی خاک های مناطق شرق مازندران تحت تنش غرقاب به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی بررسی شد. نتایج این تحقیق نشان داد که اثر خاک، پایه و برهم کنش آن ها بر میانگین تغییرات شاخص فلورسنس کلروفیل پایه ها تحت شرایط غرقاب در سطح 1 درصد معنی دار بود. اثر خاک های مختلف بر میانگین شاخص فلورسنس کلروفیل در کل دوره غرقاب نشان داد که پایه ها در خاک 7 و 1 به ترتیب بیشترین و کمترین شاخص را داشتند. اثر پایه های مختلف نیز بر شاخص فلورسنس نشان داد که با افزایش زمان غرقاب، این شاخص به طور فزاینده ای نسبت به شروع غرقاب کاهش یافت و از نظر میانگین شاخص فلورسنس در کل دوره غرقاب گوتو و نارنج به ترتیب بیشترین و کمترین شاخص فلورسنس کلروفیل را داشتند، سوینگل سیتروملو، کاریزوسیترنج، ترویرسیترنج، اسموت فلت سویل و سی 35 به ترتیب بعد از گوتو قرار گرفتند. همچنین، اثر برهم کنش خاک و پایه بر میانگین شاخص فلورسنس نشان داد که تحمل پایه ها به غرقاب در خاک های مختلف، متفاوت است.
    کلیدواژگان: خاک، ژنوتیپ، شاخص فلورسنس کلروفیل، غرقاب، نارنگی انشو
  • علی تدین، هاجر نادعلی صفحات 79-94
    به منظور بررسی اثرات رژیم های مختلف آبیاری بر صفات فیزیولوژیکی اکوتیپ های مختلف توت روباه، آزمایشی مزرعه ای به صورت پلات های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار، در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، در سال 1389، اجرا شد. در این طرح عامل اصلی شامل رژیم آبیاری در 4 سطح (20،40،60 و80 درصد تخلیه رطوبتی خاک) و اکوتیپ توت روباه (شامل اکوتیپ های تهران، سمیرم و فریدون شهر) به عنوان عامل فرعی طی 3 مرحله (82، 112 و 142 روز پس از کاشت) ارزیابی شدند. تنش رطوبتی بر وزن ماده خشک اندام هوایی، میزان نسبی آب برگ، درصد پروتئین، میزان کلروفیل کل و کلروفیل a و b معنی دار بود، اما نوع اکوتیپ فقط در صفات وزن ماده خشک هوایی گیاه در تمامی مراحل برداشت و محتوای نسبی آب برگ در مراحل دوم و سوم روز پس از کاشت معنی دار شد. بالاترین میزان در تمامی صفات اندازه گیری شده در تنش رطوبتی 20 درصد تخلیه رطوبتی خاک مشاهده شد. بیشترین میزان ماده خشک در اکوتیپ تهران در تیمار آبیاری 20 و 40 درصد تخلیه رطوبتی خاک در هر 3 مرحله 82، 112 و 142 روز پس از کاشت حاصل شد. حداکثر میزان آب نسبی برگ و درصد پروتئین در تنش 40 درصد تخلیه رطوبت خاک مشاهده شد.
    کلیدواژگان: اکوتیپ، پروتئین، تنش رطوبتی، رطوبت نسبی برگ، کلروفیل کل
  • مهدیه عسکری، علی اکبر مقصودی مود، وحیدرضا صفاری صفحات 95-105
    تنش شوری در بسیاری از نقاط جهان عامل مهم محدود کننده رشد و عملکرد محصولات زراعی به شمار می رود. تولید ارقام مقاوم یا گزینش صفات مطلوب در شرایط تنش یکی از راه های مقابله با این مشکل است. در این تحقیق، آزمایشی در گلخانه به صورت فاکتوریل انجام و تاثیرات تنش شوری بر طول روزنه ها در سطح رویی و زیری برگ، محتوی نسبی آب و سرعت تعرق 7 هیبرید ذرت دانه ای (Zea mays L.) بررسی شد. در آزمایش دیگری در شرایط مزرعه به صورت کرت های خرد شده تاثیرات تنش شوری بر عملکرد دانه همان هیبریدها بررسی شد. هر 2 آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار، در محل دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان، در سال زراعی 1390، انجام شدند. نتایج نشان داد که تنش شوری و تفاوت هیبریدها تاثیرات معنی داری بر صفات مذکور داشتند. به طور کلی با افزایش سطوح شوری همه صفات مذکور کاهش یافتند. سرعت تعرق و محتوی نسبی آب همبستگی معنی داری با عملکرد دانه نشان دادند. همچنین، مقایسه میانگین صفات، برتری هیبرید SC-704 را از لحاظ دارا بودن بالا ترین میزان محتوی نسبی آب و عملکرد دانه در شرایط شوری نسبت به دیگر هیبریدهای مورد مطالعه نشان داد؛ بنابراین، هیبرید SC-704 نسبت به سایر هیبریدها تحمل بیشتری به شوری دارد و به عنوان هیبرید مقاوم به تنش شوری معرفی می شود.
    کلیدواژگان: طول روزنه، مقاوم، محتوای نسبی آب، همبستگی، هیبرید
  • لطفعلی صادقی آذر، شهاب مداح حسینی، اصغر رحیمی، علی اکبر محمدی میریک صفحات 107-117
    به منظور بررسی اثر تنش شوری بر برخی شاخص های جوانه زنی و رشد رویشی ژنوتیپ های عدس، 2 آزمایش در آزمایشگاه و گلخانه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان انجام شد. در آزمایش اول 9 ژنوتیپ عدس تحت اثر 3 سطح شوری (هدایت الکتریکی 1، 4 و 7 دسی زیمنس بر متر) قرار گرفتند و شاخص های جوانه زنی آن ها پس از 7 روز بررسی شد. در آزمایش دوم همان ژنوتیپ ها تحت تاثیر سطوح شوری در خاک گلدان قرار گرفتند. پس از 4 هفته ماده خشک و سطح برگ آن ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که درصد جوانه زنی، نسبت ریشه چه به ساقه چه، سطح برگ و ماده خشک بوته با افزایش شوری کاهش معنی داری یافت، اما به جز در مورد درصد جوانه زنی تفاوت معنی داری بین سطوح 4 و 7 دسی زیمنس بر متر شوری نبود. از سوی دیگر تنوع ژنوتیپی چشمگیری از نظر واکنش به شوری میان ژنوتیپ ها وجود داشت؛ اما همبستگی معنی داری بین میزان بردباری نسبت به شوری در مرحله جوانه زنی و رشد رویشی وجود نداشت. در شرایط این آزمایش، میزان آسیب شوری 7 دسی زیمنس بر متر به شاخص های رشد رویشی و جوانه زنی عدس به طور نسبی بیش از شوری 4 بود.
    کلیدواژگان: درصد جوانه زنی، سطح برگ، شوری، عدس، ماده خشک
  • فاطمه ناظوری، سیامک کلانتری، امان الله جوانشاه، نادر درکی، علی رضا طلایی صفحات 119-135
    این مطالعه به منظور بررسی آثار زمان برداشت بر برخی از شاخص های پسته رقم احمد آقایی در رفسنجان انجام شد. در 3 سال متوالی (13911389) و طی 3 مرحله از رسیدن میوه (40، 70 و 100 درصد جداشدن پوست تر)، برداشت محصول انجام شد و شاخص های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی اندازه گیری شدند. آزمایش ها در 3 تکرار و در قالب بلوک های کامل تصادفی اجرا و با تجزیه مرکب تجزیه و تحلیل شدند. به غیر از طول پسته، بیشتر شاخص ها تحت تاثیر زمان برداشت قرار گرفتند. بیشترین مقدار پروتئین (5/20 درصد)، کلروفیل (6 میلی گرم) و ماندگاری جوانه های گل (61 درصد) در پسته های برداشت شده در مرحله اول (40 درصد) ثبت شد. با وجود مغز سبز و مزه خوب در پسته های 40 درصد رسیده، ولی پسته های برداشت شده در مرحله دوم رسیدن (70 درصد) بهترین کیفیت و کمیت را داشتند. برداشت سوم (100 درصد)، هرچند وزن خشک و خندانی محصول را بالا برد، مشکلاتی از جمله افزایش زودخندانی، ریزش قابل توجهی از میوه ها و در نتیجه سختی عملیات برداشت، افزایش آلودگی و کاهش ارزش تغذیه ای را در پی داشت. با توجه به شاخص های مورد بررسی، در شرایط معمولی، بهترین زمان برای برداشت مرحله ای است که درصد خندانی و وزن خشک محصول در کنار ارزش تغذیه ای آن بالا باشد که این زمان تقریبا مقارن با 70 تا 80 درصد رسیدن محصول بود.
    کلیدواژگان: ارزش تغذیه ای، پسته، شاخص های بیوشیمیایی، شاخص های فیزیولوژیکی، مرحله رسیدن میوه
  • ندا پاک گوهر، احمد قنبری صفحات 137-150
    این آزمایش مزرعه ای، در بهار سال زراعی 13911390 در مزرعه تحقیقاتی کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار و 6 تیمار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل کشت خالص ارزن، کشت خالص خلر، 75 درصد ارزن+25درصد خلر، 50 درصد ارزن+50 درصد خلر، 25 درصد ارزن+75 درصد خلر به صورت ردیفی و کشت مخلوط بذر 2 گونه بر روی ردیف به نسبت 50 درصد بودند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده ها نشان داد که نسبت های 75 درصد ارزن+25 درصد خلر و 50 درصد ارزن+50 درصد خلر تفاوت معنی داری با کشت خالص ارزن نداشتند که بیشترین علوفه خشک را تولید کرد. بیشترین میزان جذب فسفر و پتاس و عناصر کم مصرف (آهن، منگنز، روی و مس) مربوط به تیمار 75 درصد ارزن+25 درصد خلر بود، اما اختلاف بین تیمارهای کاشت مخلوط برای مصرف نیتروژن معنی دار نبود. میانگین مجموع عملکرد نسبی (68/1) نشان دهنده مکملی 2 گیاه در استفاده از عناصر غذایی و کارایی بیشتر کشت مخلوط بود. نسبت رقابت ارزن نوتریفید به خلر برای نیتروژن، فسفر، پتاس، آهن، منگنز، مس و روی بیشتر از 1 که نشان داد ارزن نسبت به خلر برای جذب عناصر قدرت رقابت بالاتری داشت. همچنین، درجه تهاجمی ارزن برای تمامی صفات مثبت و حاکی از غالبیت آن بود. در نهایت، باتوجه به نتایج حاصل از این آزمایش نسبت کاشت 75 درصد ارزن+25 درصد خلر به دلیل بهبود کارایی مصرف و جذب عناصر غذایی و تولید علوفه خشک توصیه می شود.
    کلیدواژگان: درجه تهاجمی، مجموع عملکرد نسبی، مکملی، نسبت رقابت، نسبت کاشت
  • جواد حمزه یی، فرشید صادقی صفحات 151-163
    در این تحقیق تاثیرات هم زیستی قارچ مایکوریزا و دور آبیاری بر شاخص های رشد و عملکرد دانه 2 رقم سورگوم، مطالعه شد. آزمایش مزرعه ای به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار اجرا شد. دور آبیاری در 3 سطح (7، 14 و 21 روز) در پلات های اصلی و ترکیب فاکتوریل 2 رقم سورگوم (کیمیا و سپیده) و 3 سطح تلقیح بذر (بدون تلقیح، تلقیح با intraradices Glomusو تلقیح با Glomus mossea) در پلات های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بیشترین میزان شاخص سطح برگ (21/4)، سرعت رشد محصول (8/50 گرم در متر مربع در روز) و وزن خشک کل (5/1852 گرم در متر مربع) بدون اختلاف معنی دار با دورآبیاری 14 روز، در دور آبیاری 7 روز به دست آمد. در مقایسه با تیمار بدون تلقیح، گونه موسه شاخص سطح برگ، سرعت رشد محصول و وزن خشک کل را به ترتیب 4/17، 11 و 6/8 درصد افزایش داد. رقم کیمیا نیز نسبت به رقم سپیده شاخص های رشد بالاتری داشت. بدون اختلاف معنی دار با گیاهان تلقیح شده با گونه موسه و دورآبیاری 14 روز، بیشترین عملکرد دانه از گیاهان تلقیح شده با گونه موسه و دورآبیاری 7 روز به دست آمد که در مقایسه با تیمار بدون تلقیح و دورآبیاری 21 روز، عملکرد دانه را 47/56 درصد افزایش داد. به طور کلی نتایج نشان داد که قارچ مایکوریزا به ویژه گونه موسه ویژگی های رشدی و عملکرد سورگوم را در شرایط کم آبیاری (دورآبیاری 14 روز در مقایسه با 7 روز) بهبود بخشید.
    کلیدواژگان: ذرت خوشه ای، سرعت رشد محصول، قارچ هم زیست، کم آبیاری، همبستگی
  • فریبرز حبیبی، محمد اسماعیل امیری صفحات 165-177
    فعالیت آنزیمی و واکنش های بیوشیمیایی دو پایه مرکبات [نارنج (Citrus aurantium L.) و پونسیروس (Poncirus trifoliata Raf.)] به تنش شوریدرون شیشه ای بررسی شد. ریزنمونه های هر دو پایه به محیط کشت پرآوری جامد موراشیگ و اسکوگ (MS) حاوی 9/8 میکرومولار بنزیل آدنین (BA) و 5/0 میکرومولار نفتالین استیک اسید (NAA) با غلظت های صفر، 50، 100، 150 و 200 میلی مولار کلرید سدیم در 6 تکرار منتقل شدند. بعد از گذشت 6 هفته، نتایج نشان داد، پایه سطوح شوری و اثر متقابل آن ها، بر تمام پارامترهای اندازه گیری شده اثر معنی داری داشت. فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان از قبیل: کاتالاز، پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز، میزان پرولین، قندهای محلول و میزان مالون دی آلدئید (MDA) با افزایش سطح شوری در هر دو پایه افزایش یافت که میزان افزایش به جز آنزیم پراکسیداز و MDA در پایه نارنج بیشتر از پایه پونسیروس بود. پروتئین کل با افزایش سطح شوری در هر دو پایه کاهش یافت. پایه نارنج پروتئین کل بیشتری نسبت پایه پونسیروس داشت. طبق نتایج به دست آمده، پایه نارنج در شرایط درون شیشه ای، مقاوم تر از پایه پونسیروس به تنش شوری بود و تحمل بیشتری در سطوح بالای شوری داشت.
    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدان، پروتئین کل، پرولین، قندهای محلول، مالون دی آلدئید
  • سوفیا سروری، محمد مقدم، حمید هاشمی مقدم صفحات 179-194
    این تحقیق به منظور بررسی اثر سطوح مختلف کود نیتروژن و فاصله ردیف کاشت بر عملکرد و میزان اسانس گیاه بادرشبی Dracocephalum moldavica L.))در 100 کیلومتری جنوب شرقی شهر مشهدانجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل 4 سطح کود نیتروژن (0، 50، 100، 150 کیلوگرم در هکتار) و 3 فاصله ردیف کاشت (20، 30، 40 سانتی متر) بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد کود نیتروژن و فاصله ردیف کاشت تاثیر معنی داری در سطح احتمال 05/0 درصد بر ارتفاع، تعداد شاخه فرعی، وزن تر و خشک بوته، درصد اسانس و عملکرد گیاه دارد. بیشترین ارتفاع گیاه، تعداد شاخه فرعی و وزن تر و خشک بوته در فاصله کشت 40 سانتی متر و کاربرد 100 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن مشاهده شد. بالاترین عملکرد وزن خشک گیاه (4/10 تن در هکتار)، درصد اسانس (46/0 درصد) و عملکرد اسانس (9/44 کیلوگرم در هکتار) در فاصله ردیف کشت 40 سانتی متر همراه با کاربرد 100 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن به دست آمد. براساس نتایج این تحقیق فاصله کشت 40 سانتی متر همراه با کاربرد 100 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن برای تولید حداکثر عملکرد و اسانس گیاه بادرشبی در شرایط اکولوژیکی مشابه توصیه می شود.
    کلیدواژگان: بادرشبی، عملکرد، فاصله ردیف کاشت، کود نیتروژن، میزان اسانس
  • ابراهیم زینلی، افشین سلطانی، محمد خادم پیر، محمود تورانی، فاطمه شیخ صفحات 195-210
    منطقه گرگان یکی از مناطق مهم تولید باقلا در ایران محسوب می شود. با این حال، اطلاعات کافی درباره جنبه های گوناگون مدیریت تولید این گیاه وجود ندارد. این آزمایش به منظور بررسی تاثیر فاصله بین ردیف، رقم و زمان کاشت بر عملکرد غلاف سبز و دانه خشک، در سال زراعی 911390 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، انجام شد. آزمایش به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار اجرا شد. فاصله بین ردیف (30، 45 و60 سانتی متر) به عنوان فاکتور اصلی و تاریخ کاشت (24 آبان ماه و 2 دی ماه 1390) و رقم (برکت و فرانسه) به عنوان فاکتورهای فرعی در نظرگرفته شدند. نتایج حاکی از تاثیر معنی دار زمان کاشت، فاصله بین ردیف و تاثیرات متقابل آن ها بر عملکرد دانه، غلاف سبز، عملکرد بیولوژیک و تعداد غلاف در بوته بود. در حالی که، بین ارقام برکت و فرانسه در هیچ کدام از صفات اندازه گیری شده، اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بر اساس نتایج به دست آمده، با تاخیر در کاشت و افزایش فاصله بین ردیف ها عملکرد کاهش می یابد؛ بیشترین عملکرد دانه و غلاف سبز (به ترتیب 4530 و 21753 کیلوگرم در هکتار) در کاشت به موقع (24 آبان ماه) با فاصله بین ردیف 30 سانتی متر و کمترین عملکرد دانه و غلاف سبز (به ترتیب 2527 و 13041 کیلوگرم در هکتار) در کاشت دیرهنگام (2 دی ماه) با فاصله بین ردیف 60 سانتی متر تولید شد.
    کلیدواژگان: باقلا، تاریخ کاشت، تراکم، عملکرد دانه، غلاف سبز
|
  • Raheleh Edalati Morafah, Mostafa Arab, Rohangiz Naderi, Majid Rahemi Pages 1-11
    Leaf yellowing is a major problem in postharvest of Alstroemeria cut flowers. For delaying of leaf yellowing and increasing flower quality a completely randomized factorial design was carried out on the Alstroemeria cut flowers (‘Fuji’ cultivar). In this research Ethanol (0، 2، 4، 6%)، GA3 (0، 50، 100، 150 mg/litre) in two methods (pulse and continuous) were investigated on the flower vese life and other qualitative traits. There is 4% sucrose in all treatments except control. Result revealed that continuous treatment had more effect on the vase life and quality of flowers than pulse treatment. 4% Ethanol prolonged vase life and increased solution uptake. Increasing GA3 concentration in holding solution prolonged vase life and coused better retention of quality of cut flowers. However had no significant difference in 100 &150 mg/L GA3 in flower vase life، solution uptake and fresh weight? Moreover GA3 in pulse treatment had more effect than continuous treatment on better retention of chlorophyll.
    Keywords: alstroemeria, chlorophyll, continuous treatment, flower vase life, pulse treatment
  • Kaivan Bahmani, Ali Izadi Darbandi, Seyed Ahmad Sadat Noori Pages 13-24
    Fennel is one of the oldest herbs and possesses appealing flavor and beneficial medicinal effects. Fennel (Foeniculum vulgare Mill.) belongs to the Apiaceae family and its essential oil and seeds are used to flavor foods including meats، ice cream، candy، baked goods and condiments. The increasing commercial value of fennel necessitates the need to develop elite ecotypes with high essential oil content and other desired breeding and market traits. In this study fifty ecotypes of fennelfrom different part of Iran were collected and days to 70% pasty seed and essential oil content in two years and essential oil components were studied. The stage of pasty seed is the best time for essential oil extracting with the highest quantity. The results indicated that the ecotypes of Sari، Kaleibar، Qazvin، Chahestan and Haji Abad are late bearing، ecotypes of the Moqan، Kohin، Meshkin Shahr، Alamot، Khalkhal، Damavand، Ardabil، Marvdasht، Kashan، Givi، Khash and Fozve are middle bearing plants، while the remaining ecotypes were early bearing plants. As average of two year، ecotypes with the highest essential oil content (more than 3. 5% per dry mater) were Razan، Fozve، Marvdasht، Kashan، Sari، Kaleibar and Arak (3. 96، 3. 69، 3. 68، 3. 66، 3. 65، 3. 65 and 3. 54%)، respectively. The GC-MASS results showed that maximum value of limonene is observed in the ecotype of Sanandaj، the maximum value of fenchone is observed in the ecotype of Sari، the maximum value of transe-anethole is seen in the ecotype of Khash and the maximum value of methyl chavicole belongs to the ecotypes of Kaleibar.
    Keywords: anethole, essential oil, fennel, methyle chavicol, pasty
  • Sahar Seyedabbasi, Iraj Alahdadi, Mostafa Oveisi, Gholamali Akbari Pages 25-33
    Field experiment was conducted to predict shoot emergence of Sorghum halepenseand Chenopodium albumL. in different planting dates of maize with stale seed bed or conventional planting. 3- parameterweibul gave a good description of cumulative shoot emergence percentage of S. halepense against GDD. Planting dates were different in emergence rates. With delaying in palnting time، the rate of emergence and the maximum cumulative emergence decreased. Irrigating the field before planting increased weed seedling emergence. There was no difference between sowing dates in the maximum seedling emergenc، except for the last sowing date i. e. T5 that indicated a lower emergence rate. The last sowing date indicated the least emergence percentage. The current study showed that applying stale seed bed method provided an opportunity for the control of S. halepenseand، Chenopodium album L. however،with delay in palnting time there was a less S. halepense and –Chenopodium album L. infested seed bed. The knowledge of the relationship between seedling emergence time and the prevailing environmental conditions could be useful to maximise the efficacy of weed control.
    Keywords: Chenopodium album L.Weibul model, Sorghum halepense, weed emergence
  • Ebrahim Ganji Moghadam, Mahbube Zamanipour, Alireza Mohebi Samimi Pages 35-51
    This experiment was carried out to study effects of mechanical and chemical treatments for developing lateral shoot and increasing quality of sweet cherry، apple and pear trees in 2010-2011 in three independent experiments. In the first experiment، effect of the heading treatments in four levels (‍control، 40، 60 and 80 cm)، in the second experiment، BA treatments in four levels (0، 200، 400، 600 mgL-1) and spraying times in three levels (1، 2 and 3 times) and in the third experiment، Arbolin treatments in four level (0، 5، 15، 25 mlL-1) and spraying times in two level (1 and 2 times) were investigated. Results showed that mechanical and chemical treatments improved the branching of trees but the lateral shoot number with chemical treatments had significant increase in comparison with heading treatments. Therefore، the most lateral shoot number was induced with BA in concentration of 600mgL-1 in three times. The mechanical and chemical treatments in sweet cherry induced lateral shoots more than apple and pear trees. ‘Siah Mashhad’، ‘Red Delicious’ and ‘Spadona’ induced more lateral shoot numbers in comparision with other cultivars.
    Keywords: apple, arbolin, benzyladenine, branching, heading, pear, sweet cherry
  • Mehdi Rezaei, Abass Rohani Pages 53-64
    Stomatal resistance has an important role in plant water exchange and photosynthesis under stress condition hence it is a key parameter in ecological and biological models. In the present research، optimum values of effective parameters on stomatal resistance of olive to achieve maximum stomatal resistance were determined. Salinity levels (0، 25، 50 and 100 mg/l NaCl)، percentage of leaf ions (chlorine، sodium، potassium، calcium، phosphor، magnesium)، K/Na ratio، wet weight of leaf (mg)، leaf area (cm2)، relative water content (%) and leaf area ratio (cm2/g) were considered as effective parameters in stomatal resistance of olive. The stomatal resistance was modeled as a function of the variables using a radial basis function (RBF) neural-network model. The predicted results demonstrated that the neural network could provide a good performance since prediction results were in rather good agreement with measured results. The maximum percentage error between predicted and experimental data was less than 2. 57% and the correlation coefficient between them was 0. 994. Also، the statistical comparison between the predicted and experimental data indicates the reliability of the predictions using a RBF neural-network model. The trained neural network is used as objective function to get optimal parameters using the genetic algorithm. The optimum values of the parameters obtained at a 100، 0. 15، 0. 57، 0. 78، 0. 32، 0. 06، 0. 17، 1. 29، 26. 63، 5. 03، 0. 76 and 72. 89 for the first parameter through the last parameter، respectively.
    Keywords: genetic algorithm, neural network, olive, salinity, stomatal resistance
  • Ali Asadi Kangarshahi, Gholam Reza Savaghebi, Mahmoud Samar, Mohsen Farahbakhsh Pages 65-78
    Changes in chlorophyll florescence is one of the physiological responses of plants to waterlogging stress. Due to easily measured in field and its inexpensive and non-destructive characteristics، it is one of the best ways to assess different genotypes tolerance to stresses. In this experiment، trends of chlorophyll fluorescence index (Fv/Fm) of ‘Satsuma’ mandarin (Citrus unshiu) on seven rootstocks (sour orange، Swingle citromello، Carizo citrange، Troyer citrange، C-35، Smooth flat sevil and Gou tou) were determined in some soils of East Mazandaran. The experiment was conducted as factorial in a randomized complete block design. The results showed that effect of different factors on changes of chlorophyll fluorescence were significant. Soils 7 and 1 had the highest and lowest index، respectively. The effect of different rootstocks on fluorescence index showed that with increasing duration of waterlogging، this index drops increasingly compared to the beginning of waterlogging. Gou tou and Sour orange had the highest and lowest fluorescence during waterlogging، and Swingle، Carizo، Troyer، Smooth and C-35 placed after Gou tou، respectively. In addition، tolerance of rootstocks to waterlogging was different in various soils of this area.
    Keywords: citrus unshiu, fluorescence chlorophyll Index, genotype, soil, waterlogging
  • Ali Tadayyon, Hajar Nadeali Pages 79-94
    To evaluate the effect of drought stress on the physiological characteristics of salad burent (Poterium sanguisorba)، a field experiment was conducted in split-plot based on randomized complete block design with three replications during 2010 growing season. Four levels of irrigation (20، 40، 60 and 80 percentage of available soil moisture) and three different ecotypes of Tehran، Semirom and Fereidon Shahr were used as main and sub plots، respectively at the three harvest stages (82، 112 and 142 days after planting). Water stress significantly affected on the shoot dry weight، leaf relative water content، protein (%)، total chlorophyll and chlorophyll a and b، but effect of the ecotypes was only significant on shoot dry weight at all three stages and relative water content at second and third stages. Maximum shoot dry weight obtained in Tehran ecotype under 20 and 40% of available water at each three harvest stage. More relative water content was observed at 40% of available water at each harvest stage.
    Keywords: drought stress, ecotype, protein, relative water content, total chlorophyll
  • Mahdiye Askary, Aliakbar Maghsoudi Moud, Vahidreza Saffari Pages 95-105
    Salt stress is a factor limiting crop growth and productivity around the world. Developing salt tolerant cultivars using desired plant features has been considered as a way to cope with the problem. In this study، a factorial experiment was used in order to determine the effects of salt stress on stomatal length at abaxial and adaxial leaf surfaces، relative water content (RWC) and transpiration rate (TR) under controlled condition. In another experiment yield performance (GY) of the same hybrids was evaluated in a split-plot experiment under field growing condition. Both experiments were based on a RCBD with 3 replications and conducted at the Faculty of Agriculture، Shahid Bahonar University of Kerman in 2011. Results showed that salt stress and hybrid have significant effects on all plant characteristics. Generally، all plant characteristics were decreased by increasing salt stress level. Significant correlation coefficients were found between TR and GY and also RWC and GY. Results also showed that the hybrid SC-704 has the highest levels of RWC and GY under salt stress conditions compared to the others indicating that it can be considered as a salt tolerant one.
    Keywords: correlation, hybrid, relative water content, stomatal length, tolerant
  • Lotfali Saadeghi-Azar, Shahab Madah Hoseini, Asghar Rahimi, Ali Akbar Mohammadi Mirik Pages 107-117
    To investigate the effects of salinity stress on some germination and vegetative growth indices of lentil (Lens culinaris Medic) genotypes، two separate experiments were conducted at glasshouse and laboratory of College of Agriculture، Vali-e-Asr University of Rafsanjan. In the first one، three electrical conductivities (including one، three and seven dS. m-1) were applied on germinating seeds of seven accessions and two cultivars of lentil and germination indices were investigated. In the second experiment، same salinities were applied on soils of pots on the same genotypes. After four weeks، dry mass and leaf areas were measured. Results showed that germination percentage، radical to plumule ratio، leaf area and dry matter per plant reduced with increasing in salinity levels; however there was no significant difference between EC= 4 and 7، except for germination percentage. On the other hand، considerable genotypic variation was observed in response to salinity in both stages but there was no significant correlation between tolerance to salinity in germination and vegetative growth phases. In the situation of this study، it seems that damage to growth at germination and vegetative phase induced by EC= 7 was relatively higher than EC=4.
    Keywords: dry matter, germination percentage, leaf area, lentil, salinity
  • Fatemeh Nazoori, Siamak Kalantari, Amanollah Javanshah, Nader Doraki, Alireza Talaie Pages 119-135
    This study was done to evaluate the effects of harvest time on some factor of ‘Ahmadaqaie’ pistachio nuts in Rafsanjan. In three consecutive years (2009-2012) during three stages of friut ripening (40، 70 and 100 percent of hulling)، fruit was harvested and physiological and biochemical parameters were measured. The experiments were conducted as randomized complete block design with compound analysis in three replications. Most of the traits were influenced by harvest time more than latitude and length of piistachio. The highest amount of protein (20. 5%)، chlorophyll content (6 mg) and inflorecence bud retention (61%) was in immature nuts (40 percent). Pistachios harvested in stage two (70%) had the best quality and quantity despite of green kernal and good taste of immature pistachio nuts. Although third harvest (100%) increased the dry weight and percent of nut splitting، but have some problems including increasing early splitting، endocarp yellowing، nut drop under the trees، and finally difficult to harvest operations which will increase fungal infections and reduce the nutritional value. In the best time of harvesting in normal condition، the nutritional value، splitting and dry matter were high that roughly coincides with the 70 to 80 percent ripening stage.
    Keywords: biochemical, physiological parameters, fruit ripening stage, nutritional value, pistachio
  • Neda Pakgohar, Ahmad Ghanbari Pages 137-150
    This experiment was conductee as a RCBD at a research farm at Kerman in Spring 2012 using millet and green pea as intercrop. The treatments were cultivation of sole nutrifid millet and green pea، 75% millet+25% green pea and vice versa، 50% millet+50% green pea، cultivation of mix seeds of two crops on the same row. The highest and lowest dry forage yield was obtained from sole millet and green pea. The ratio of 75% and 50% of millet was not significantly different with sole millet. Mineral nutrition uptake of intercrop was higher than sole ones. The intercrop treatments were not significantly different for N uptake، except for mixed cropping، while the highest uptake of P and K were recorded for 75% millet + 25% green pea. Mean RYT of 1. 68 obtained from intercrop indicates the complementarity of two crops. Competition ratio of millet to green pea for N، P، K، Fe، Mn، Cu and Zn was more than 1 showing the higher competition ratio of millet compared to green pea. Aggressivity of millet was positive implying the dominancy of millet. Dry forage production near to sole millet، mean RYT of about 2 for mineral uptake، competition ratio of more than 1 and a positive aggressivity value indicates that 75% millet+25% green pea is the best planting ratio.
    Keywords: aggressivity, competition, compplementarity, planting ratio, total relative yield
  • Javad Hamzei, Farshid Sadeghi Meabadi Pages 151-163
    In this research the effects of mycorrhizal symbiosis and irrigation intervals on growth indices and grain yield of two sorghum cultivars was studied. Field experiment was laid out as a split plot factorial based on randomized complete block design with three replications. Irrigation intervals as main factor in three levels (7، 14 and 21days) and factorial combination of two sorghum cultivars (Kimia and Sepideh) with three levels of seed inoculation (non inoculation، inoculation with Glomus intraradices and inoculation with Glomus mossea) were considered as sub-plots. Results showed that maximum values of leaf area index (4. 21)، crop growth rate (50. 8 g m-2 day-1) and total dry matter (1852. 5 g m-2) without significance difference with 14 days irrigation interval، were achievedat 7 days irrigation interval. In comparison with non inoculation treatment، Glomus mossea increased leaf area index، crop growth rate and total dry matter up to 17. 4، 11 and 8. 6 percent، respectively. Also، growth indices of Kimia cultivar were superior to Sepideh cultivar. Without significant difference with plants inoculated with Glomus mossea and 14 days irrigation interval، maximum grain yield was achieved at plants inoculated with Glomus mossea and 7 days irrigation interval which in comparison with treatment of non-inoculation and 21days irrigation interval، increased grain yield of sorghum by 56. 47 percent. In general، results indicated that mycorrhizal fungi especially Glomus mossea improved plant growth indices and yield of sorghum under deficit irrigation (14 days irrigation interval).
    Keywords: correlation, crop growth rate, grain sorghum, limit irrigation, symbiosis fungi
  • Fariborz Habibi, Mohammad Esmaeil Amiri Pages 165-177
    Enzymaticactivity and biochemical responsesof two citrus rootstocks [sour orange (Citrus aurantium L.) and trifoliate orange (Poncirus trifoliata Raf.)] to in vitro salinitystress were studied. Explants of both rootstocks were transferred to Murashige and Skoog (MS) solid proliferation medium containing 8. 9 µM Benzyladenine (BA) and 0. 5 µM Naphthaline Acetic Acid (NAA) supplemented with 0، 50، 100، 150، 200 mM of sodium chloride (NaCl) with six replicates. After six weeks، results showed that، rootstock، salinity levels and their interaction، had a significant effect on all of the measured parameters. Antioxidant enzymes activity such as: catalase، peroxidase، ascorbate peroxidase، proline content، soluble sugars and malondialdehyde (MDA) content increased in both rootstocks by increasing salinity level. The amounts of increasing in sour orange rootstock were greater than trifoliate orange، except for peroxidase enzyme and MDA. Total protein content decreased by increasing salinity level in both rootstocks. Sour orange rootstock has higher total protein content than trifoliate orange. According to the results، sour orange rootstock was more tolerant to salt stress.
    Keywords: antioxidant enzymes, malondialdehyde, proline, soluble sugars, total protein
  • Sophia Soroori, Mohammad Moghaddam, Hamid Hashemi Moghaddam Pages 179-194
    A filed experiment was conducted to assay the effect of nitrogen fertilization and cultivated density on essential oil content on dragonhead (Dracocephalum moldavica) in semi-arid conditions in 100 km of South East of Mashhad. The experiment was done as factorial based on randomized complete blocks design with three replications، factor included four levels of nitrogen fertilization (0، 50، 100، 150 kg/ha) and three levels of cultivated density (20، 30، 40 cm). The results showed that the effect of nitrogen fertilization and cultivated densityhad significant effect on plant height، number of primary shoot، fresh and dry weight of plant، essential oil content and herbage yield of dragonhead. The highest plant height، number of primary shoot، fresh and dry weight of per plant was obtained from 40 cm cultivated densitywith 100kg/ha N treatment. The highest herbage yield (10. 4 ton/ha)، essential oil content (0. 46 percent) and essential oil yield (44. 9 kg/ha) obtained from 40 cm with 100kg/ha N treatment. In conclusion، application of 100 kg/ha N fertilizer with cultivated density40 cm can be recommended for the maximum of herbage and oil yield of dragonhead in this condition.
    Keywords: cultivated density, dracocephalum moldavica L, essential oil content, N fertilizer, yield
  • Ebrahim Zeinali, Afshin Soltani, Mohammad Khadempir, Mahmood Tourani, Fatemeh Sheikh Pages 195-210
    Gorgan is one of the most important regions for faba bean (Vicia faba L.) production in Iran. However، there is no enough quantitative information about the various aspects of production management of this crop plant. To investigate the effects of inter-row spacing، cultivar and seeding date on the yield of green pod and grain، this experiment was carried out at research farm of Gorgan University of agricultural sciences in 2011-2012 growing season. The experimental design was a randomized complete block design as split-plot factorial with four replications. Inter-row spacing (30، 45 and 60 cm) and factorial of planting dates (15 Nov. and 23 Dec. 2011) and cultivars (Barakat and French) were arranged in main- and sub-plots، respectively. The results indicated non-significant effect of cultivar and the significant (P = 0. 01) effects of seeding date، inter-row spacing and their interactions on the grain، green pod and biological yields، and pod number per plant، while the effects of cultivars were not significant، statistically. Based on the obtained results، any increase in inter-row spacing or delaying in planting of faba bean will reduce the grain، green pod and biological yields. The maximum yield of green pods and grain yield (21753 and 4530 kg ha-1، respectively) produced in normal planting date (15 Nov.) and 30 cm inter-row spacing. In contrast، the lowest grain and green pod yield (2527 and 13041 kg ha-1، respectively) obtained from delayed planting date (23 Dec.) and 60 cm inter-row spacing.
    Keywords: density, faba bean, grain yield, green pod yield, seeding date