فهرست مطالب

آفات و بیماریهای گیاهی - سال هشتاد و دوم شماره 1 (شهریور 1393)
  • سال هشتاد و دوم شماره 1 (شهریور 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/06/19
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مقاله های فارسی
  • ندا فلاح نژاد مجرد، بعقوب فتحی پور*، کریم کمالی، امین صدارتیان صفحه 1
    تاثیر رژیم های غذایی مصنوعی حاوی بذر لوبیا چشم بلبلی (رقم مشهد) و 4 رقم نخود (آرمان، آزاد، بینیویچ و هاشم) روی پارامترهای زیستی و جدول زندگی شب پره Helicoverpa armigara (Hübner) در دمای 1 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 65 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی مطالعه شد. طول دوره لاروی از 0/05±13/26تا 0/04±21/45 روز به ترتیب روی ارقام بنیویچ و مشهد در نوسان بود. طولانی ترین و کوتاه ترین دوره نمو قبل از بلوغ H. armigera به ترتیب روی ارقام هاشم (38.62±1.56 روز) و آزاد (33.81±0.09 روز) تعیین شد. بالاترین میزان باروری (کل تخم های گذاشته شده توسط حشره ماده در طول عمر) روی رقم مشهد (1227.23±10.27 تخم) و کمترین میزان نیز روی رقم آرمان (351.00±1.29 تخم) به دست آمد. بیشترین نرخ خالص تولیدمثل (R0) روی رقم مشهد (250.60 ±0.25 نتاج ماده) و کمترین مقدار این پارامتر روی رقم آرمان (59.49±0.49 نتاج ماده) تعیین شد. بالاترین مقدار نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) روی رقم آزاد (0/001±0/205 بر روز) و کمترین آن روی رقم آرمان (0/006±0/140 بر روز) به دست آمد. متوسط زمان یک نسل (T) از 0/25±24/11تا 1/30±30/41روز و مدت زمان لازم برای دو برابر شدن جمعیت (DT) از 0/5±3/22 تا 0/25±4/88 روز در نوسان بود. نتایج نشان داد که رقم آزاد و آرمان به ترتیب مناسب ترین و نامناسب ترین ارقام در قالب غذای مصنوعی برای رشد جمعیت H. armigera می باشند.
    کلیدواژگان: Helicoverpa armigera، کرم غوزه پنبه، جدول زندگی، پارامترهای رشد جمعیت، لوبیا چشم بلبلی، نخود
  • محسن مروتی*، محمدرضا نعمت اللهی صفحه 11
    حشره کش ها از پرمصرف ترین و خطرناک ترین آفت کش های مورد مصرف در گلخانه های خیار، هستند، که احتمال وجود باقیمانده غیر مجاز آن ها در محصول دور از انتظار نیست. جهت ردیابی باقیمانده چهار حشره کش، طی فصل رشد و با فواصل تقریبی 30 روزه از گلخانه های شهرستانهای: فلاورجان، اصفهان، دهاقان و شهرضا نمونه برداری شد. در مجموع 192 نمونه جمع آوری و تجزیه شد. در شهرستان اصفهان بیشترین میزان باقیمانده غیر مجاز ثبت شده، برای آفت کش های دیکلرووس (MRL=0.05 mgkg-1)، دلتامترین (MRL=0.2 mgkg-1)، ایمیداکلوپرید (MRL= 1 mgkg-1) و پی متروزین (MRL=0. 5 mgkg-1) به ترتیب حدود 70، 55، 12 و 4 برابر میزان مجاز باقیمانده برای آنها بود. این وضیعت در شهرستان شهرضا برای آفت کش های دیکلرووس و ایمیداکلوپراید 20 و 11 برابر، در شهرستان دهاقان برای آفت کش های دیکلرووس، ایمیداکلوپراید و پی متروزین 92، 12 و 2 برابر و در شهرستان دهاقان نیز به ترتیب 23، 4 و 2 برابر ثبت گردید. درصد آلوگی نمونه های خیار به باقیمانده غیر مجاز مجموع آفت کش های تحت بررسی برای هر شهرستان نشان داد که در شهرستان های اصفهان، فلاورجان، شهرضا و دهاقان به ترتیب حدود 34، 39، 34 و 46 درصد از نمونه های خیار حاوی باقیمانده بیش از حد مجاز مجموع چهار حشره کش تحت بررسی بودند. بدین ترتیب مشخص می شود در هر چهار شهرستان در مجموع حدود 35 تا 45 درصد نمونه های هر شهرستان حاوی باقیمانده بیش از حد مجاز آفت کش های تحت بررسی بوده است.
    کلیدواژگان: خیار، گلخانه، دیکلرووس، دلتامترین، ایمیداکلوپراید، پی متروزین، باقیمانده سم، استان اصفهان
  • اکبر قاسمی کهریزه*، قدیر نوری قنبلانی، نورالدین شایسته، ایرج برنوسی صفحه 25
    سوسک کلرادوی سیب زمینی، (Col.: Chrysomelidae)Leptinotarsa decemlineata، مهم ترین آفت برگ خوار سیب زمینی در سراسر دنیا و ایران می باشد. در این تحقیق تحمل 33 رقم سیب زمینی نسبت به خسارت این آفت در دو سال (87-1386) در مزرعه مقایسه شد. در هر سال دو آزمایش تیمار و شاهد هر کدام در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 33 رقم سیب زمینی و سه تکرار اجرا گردید. هر آزمایش شامل سه بلوک بود. در هر سال حدود 15 روز مانده به زمان گل دهی روی هر بوته 40 عدد لارو متوسط (سن 2 و اوایل سن 3) رهاسازی گردید. سپس هر رقم بوسیله توری از رقم مجاور جدا گردید. آزمایش شاهد، بدون آلودگی نگهداری شد. کاهش عملکرد هر یک از ارقام نسبت به شاهد تعیین گردید. تجزیه خوشه ای به روش UPGMA بر اساس ضریب تشابه فاصله اقلیدسی و با استفاده از نرم افزار MINITAB15 انجام گرفت. تجزیه واریانس مرکب داده های آزمایش نشان داد که بین ارقام در تمامی صفات مورد بررسی اختلاف معنی دار وجود داشت (P < 0.01) و اثر متقابل رقم × سال نیز معنی دار بود (P < 0.05). تجزیه خوشه ای بر اساس درصد سطح خورده شده برگ ارقام و میزان کاهش عملکرد ارقام ناشی از خسارت آفت در دو سال آزمایشی نشان داد که ارقام «سانتانا»، «ساتینا»، «بریجت» و «کاردینال» با قرار گرفتن در یک خوشه بیشترین تحمل را در برابر خسارت آفت داشته اند. بین کاهش عملکرد محصول و درصد خوردگی سطح برگ همبستگی مثبت معنی دار در هر دو سال آزمایش مشاهده شد (P < 0.05).
    کلیدواژگان: مقاومت، سیب زمینی، سوسک کلرادوی سیب زمینی، تحمل
  • شیرین فرزادفر*، رضا پوررحیم، مژده ملکی صفحه 37
    طی دو سال 91-1390، مجموعا 932 نمونه برگی یونجه با علائم زردی، قرمز شدن برگ ها، نکروز و کم رشدی از دو استان لرستان و ایلام جمع آوری گردید. بر اساس آزمون سرولوژیکی لکه گذاری بافتی و بکارگیری پادتن تک همسانه ای 5G4 (اختصاصی علیه لوتئوویروس ها) 35 درصد نمونه های تصادفی دارای واکنش مثبت بودند. آنالیز مولکولی نشان دهنده آلودگی این نمونه ها به ویروس زردی غربی چغندرقند (BWYV) از جنس پولروویروس بود. نموده سازی بیولوژیکی با تلقیح بوته های سالم توسط شته سبز هلو، منجر به تولید علائم رگبرگ روشنی در رقم IC1 چغندرقند، زردی رگبرگ در کلزا رقم Otsubu، زردی رگبرگ و کم رشدی در خردل سفید و نیز زردی رگبرگ شدید در یونجه همدانی گردید. ناحیه ژن پروتئین پوششی (CP) با آغازگرهای اختصاصی تکثیر و منجر به تولید قطعه مورد نظر به طول حدود 560 جفت باز گردید. نتایج حاصل از تعیین نقشه تحدید قطعات به کمک آنزیم برشی Sma I تایید کننده آلودگی نمونه ها با BWYV بود. آنالیز توالی ها، نشان دهنده وجود 98/6 تا 99/4 درصد شباهت نوکلئوتیدی در بین جدایه های ایرانی بود. کمترین و بیشترین شباهت به ترتیب 92/5 و 97 درصد با جدایه ایتالیایی (L40020) و جدایه فرانسوی (FL1 (X13063 تعیین گردید. بر اساس درخت تبارزایی بروش NJ جدایه های ایرانی BWYV به دو زیر گروه تقسیم شدند. این اولین گزارش از آلودگی مزارع یونجه با BWYV و تعیین توالی ژن CP جدایه های یونجه آن در ایران می باشد
    کلیدواژگان: ویروس زردی غربی چغندرقند، یونجه، سرولوژی، رونوشت برداری برگردان، واکنش زنجیره ای پلی مراز
  • محمدرضا حسنی*، سیده مینو سجادیان، محمدوطن پرست، وحید حسینی نوه صفحه 53
    سن قرمز پستهLygaeuspandurus یکی از سن های زیان آور پسته در استان کرمان است. به منظور شناخت بهتر فیزیولوژی این آفت، ضمن تشریح حشرات کامل در زیر استریومیکروسکوپ، روده میانی و غدد بزاقی آنها جدا و به عنوان منبع آنزیمی استفاده شد. سپس، با استفاده از سوبستراهای اختصاصی، فعالیت و برخی از ویژگی های کربوهیدرازها تعیین گردید. اسیدیته بهینه برای فعالیت آنزیم آلفا-آمیلاز در روده ی میانی و غدد بزاقی این آفت به ترتیب، 5 و 6 بدست آمد. بیشینه فعالیت آنزیم های آلفا و بتا-گلوکوزیداز روده میانی در اسیدیته 5 و در غدد بزاقی به ترتیب در اسیدیته 5 و 6 مشاهده شد. دمای بهینه برای فعالیت آلفا-آمیلاز در روده میانی و غدد بزاقی به ترتیب 50 و 40 درجه سلسیوس، برای آنزیم های آلفا و بتا-گلوکوزیداز روده میانی در دمای 45 درجه سلسیوس و برای آلفا و بتا-گلوکوزیداز غدد بزاقی به ترتیب در دمای 30 و 35 درجه سلسیوس تعیین شد. بیشترین پایداری آنزیم های آلفا و بتا-گلوکوزیداز روده میانی در اسیدیته 4 تا 6 مشاهده شد. فعالیت آلفا-آمیلاز روده میانی تحت تاثیر یون های کلسیم و منیزیم و نیز EDTA کاهش یافت. بیشترین افزایش فعالیت آلفا-گلوکوزیداز روده میانی مربوط به حضور یون کلسیم و بیشترین افزایش فعالیت بتا-گلوکوزیداز روده میانی مربوط به یون منیزیم بود. بررسی های زایموگرام، یک شکل آنزیمی از آلفا و بتا-گلوکوزیداز در روده میانی و غدد بزاقی این حشره را به اثبات رساند. هم چنین، زایموگرام ها وجود دو ایزوفرم آلفا-آمیلاز در غدد بزاقی و سه ایزوفرم این آنزیم را در روده میانی این حشره نشان دادند.
    کلیدواژگان: آمیلاز، گلوکوزیدازهای گوارشی، Lygaeus pandurus
  • بهنام پوزشی میاب*، محمد رضوی، حمیدرضا زمانی زاده، رسول زارع، سعید رضایی صفحه 67
    قارچ Fusarium culmorum یکی از عوامل اصلی بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه گندم می باشد. در این تحقیق تنوع ژنتیکی و اختلاف بیماریزایی 49 جدایه F. culmorum که از طوقه و ریشه گندم مزارع سه بخش ورامین جمع آوری شده بود، با استفاده از هشت جفت آغازگر ریزماهواره ای تک ژنگاه انجام و شاخص چند شکلی ژنگاهی با داده های SSR محاسبه شد. آزمون قدرت تهاجمی روی رقم حساس گندم بولانی در شرایط گلخانه ای مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج آنالیز داده ها نشان داد که تمامی ژنگاه های ریز ماهواره ای دارای چند شکلی بوده و دارای 2 تا 6 آلل با میانگین 3/75 آلل برای هر ژنگاه بودند. تجزیه خوشه ای داده های SSR، 49 ژنوتیپ مختلف را در پنج گروه تقسیم بندی کرد و شاخص چند شکلی ژنگاهی 44 چندشکلی ژنگاه را در بین 49 جدایه مشخص کرد. در کل سطح بالای تنوع ژنتیکی (0/528) در تمام جدایه های F. culmorum مشاهده شد و جدایه های بخش ورامین تشابه ژنتیکی کمتری نسبت به جدایه های بخش های جوادآباد و پیشوا داشتند. تفاوت بیماریزایی بین جدایه ها معنی دار و جدایه های بخش ورامین از لحاظ بیماریزایی نسبت به جدایه های دو بخش دیگر از قدرت بیماریزایی بیشتری برخوردار بودند. ارتباط معنی داری بین تنوع ژنتیکی و شدت بیماریزایی جدایه ها مشاهده نگردید. تمایز تنوع ژنتیکی و بیماری زایی جدایه های بخش ورامین از دیگر بخش های شهرستان ورامین، احتمال وقوع ژنوتیپ های جدید با بیماریزایی بیشتر را در این بخش تقویت می کند
    کلیدواژگان: ژنتیک جمعیت، واریانس مولکولی، هاپلوتیپ
  • مقاله انگلیسی
  • زنبورهای پارازیتویید آفات بذرخوار گلرنگ ایران
    حسین لطفعلی زاده*، بابک قرالی صفحه 1
    مگس های گلرنگ Acanthiophilus helianthi (Rossi)، Chaetorellia carthami Stackelberg، Terellia luteola (Wiedemann) و Urophora mauritanica Macquart متعلق به خانواده ی Tephritidae و زنبور گال زای گلرنگIsocolus tinctorius Melika & Gharali از خانواده ی Cynipidae از آفات مهم این محصول در مزارع گلرنگ ایران می باشند. در این بررسی 12 گونه زنبور پارازیتویید از روی این آفات پرورش داده شد و خصوصیات مورفولوژیک و بیولوژیک آنها ارایه گردید. این پارازیتوییدها متعلق به خانواده های Braconidae، Eulophidae، Eurytomidae، Ormyridae، Pteromalidae و Torymidae بودند. گونه های Pronotalia carlinarum (Szelényi & Erdös) از خانواده ی Eulophidaeو Pteromalus albipennis Walker از خانواده ی Pteromalidae برای نخستین بار از ایران گزارش می شوند. ارتباط بیولوژیک گونه های Bracon luteatorSpinola، Colotrechnus viridis (Masi)، Microdontomerus annulatus (Bouček)، Pronotalia carlinarumوPteromalus albipennisبا مگس های گلرنگ و ارتباط بیولوژیک زنبور پارازیتویید Ormyrus gratiusus (Förster)از خانوادهOrmyridaeبازنبور گال زای گلرنگ برای نخستین بار گزارش می شود. برای گونه های پرورش داده شده در این تحقیق کلید شناسایی مصور فراهم گردید.
    کلیدواژگان: بال غشاییان، آفات گلرنگ، مگس های میوه، زنبورهای گال زا، ایران
|
  • N. Fallahnejad, Mojarrad, Y. Fathipour*, K. Kamali, A. Sedaratian Page 1
    The effect of different artificial diets based on the seeds of one cowpea cultivar (Mashhad) and four chickpea cultivars (Arman, Azad, Binivich and Hashem) on biological and life table parameters of Helicoverpa armigera (Hübner) was studied at 25±1ºC, 65±5% RH and a photoperiod of 16:8 (L:D) hours. The larval period ranged from 13.26 to 21.54 days on Binivich and Mashhad, respectively. The longest and shortest development time of H. armigera was on Hashem (38.62±1.56 days) and Azad 33.81±0.09 days), respectively. The highest fecundity (total number of eggs laid per female) was obtained on Mashhad 1227.23±10.27 eggs) and lowest value of this parameter was on Arman (351.00±1.29 eggs). The highest net reproductive rate (R0) was on Mashhad 250.60 ±0.25 female offspring) and lowest value of this parameter was on Arman (59.49±0.49 female offspring). The intrinsic rate of increase (rm) was the highest on Azad (0.205±0.001 day-1) and lowest on Arman (0.140±0.006 day-1). In different host plants examined, the value of mean generation time (T) ranged from 24.11±0.25 to 30.41±1.30 days and doubling time (DT) ranged from 3.22±0.5 to 4.88±0.25 days. The results indicated that Azad and Arman were the most suitable and unsuitable cultivars incorporated into artificial diet for population growth of H. armigera, respectively.
    Keywords: Helicoverpa armigera, cotton bollworm, life table, population growth, cowpea, chickpea
  • M. Morowati*, M. R. Nematollahi Page 11
    Due to various economical and health drawbacks of high pesticide residue levels, monitoring them on food stuff is very important. In the greenhouses of Isfahan province various pesticides are being used of which highest consumption and toxicity is of the insecticides, therefore presence of high residue levels on their products is not far from expectation. To trace the residue levels of four insecticides (Dichlorovus, Deltamethrin, Imidacloprid and Pymetrozine) on cucumber, samples were collected every thirty days from the greenhouses of four cities, Falavarjan (4 greenhouses), Esfahan (4 greenhouses), Dehaghan (2 greenhouses) and Shahreza (2 greenhouses) during the cultivation season. A total of 192 samples (combination of greenhouse, Insecticide, City) were collected and analyzed. Samples collected from Isfahan city showed levels of Dichlorovus, Deltamethrin, Imidacloprid and Pymetrozine to be 70, 55, 12 and four times the Maximum Residue Levels (MRLs) respectively. Similarly high levels of Dichlorovus and Imidacloprid were detected on the samples of other cities. Percentages of highly contaminated samples with all four insecticides in different cities were 34, 39, 34 and 46 for Isfahan, Falavarjan, Shahreza and Dehaghan cities respectively. Therefore it is clear that all the cities have about 35-45 percent of their cucumber samples under investigation having insecticide residue levels higher than the MRLs. Overall the results show that in Isfahan, Falavarjan, Shahreza and Dehaghan about 33, 33, 35 and 41 percent of the samples analyzed have higher levels of one or more insecticides checked higher than the MRLs respectively. Therefore consumption of this produce could be a threat to the health of the consumers.
    Keywords: Cucumber, Greenhouse, Dichlorovus, Deltamethrin, Imidacloprid, Pymetrozine, Pesticide residue, Isfahan province
  • A. Ghassemi Kahrizeh*, G. Nouri, Ganbalani, N. Shayesteh, I. Bernousi Page 25
    Colorado potato beetle, Leptinotarsa decemlineata (Say), is the most important defoliating pest of potato throughout the world and Iran which considerably reduce crop yield. In this study tolerance of 33 cultivars of potato were compared during 2007-2008 in the field conditions. Experiment was carried out in both years in two trials, infested and non infested plots and arranged based on a randomized complete block design. In infested plots, each plant was infested by 40 medium larvae (second and early third instars) 15 days prior to the blooming of plants. Non-infested plots were kept pest-free by chemical and mechanical control methods. At the end of the season, defoliation and yield loss in infested plots were determined and compared with non-infested plots in each cultivar. Cluster analysis of cultivars was performed with MINITAB15 statistical software using UPGMA procedure based on Euclidean distance. Combined analysis of variance of tolerance data in 2007 and 2008 showed significant differences among the cultivars (P < 0.01). Moreover, for all studied traits reciprocal effect of cultivar × year was significant (P < 0.05). Cluster analysis based on defoliation and yield loss in two experimental years showed that cultivars “Santana”, “Satina”, “Bridjet” and “Cardinal” had the highest tolerance to the Colorado potato beetle. Significant positive correlation was observed between yield loss and defoliation traits in two years of study (P<0.01).
    Keywords: Resistance, potato, Colorado potato beetle, Leptinotarsa decemlineata, tolerance
  • Sh. Farzadfar*, R. Pourrahim, M. Maleki Page 37
    During 2011 and 2012, a total of 932 alfalfa leaf samples with yellows, reddening, necrosis and stunting were collected from Lorestan and Ilam provinces. Samples were tested by tissue blot immuno assay (TBIA) using 5G4 monoclonal antibody (a broad spectrum antibody against wide range of legume infecting luteoviruses) in which 35% of random leaf samples showed positive reaction. Molecular analysis confirmed the infection of samples by Beet western yellows virus-BWYV (Polerovirus genus). Inoculation tests using green peach aphids (Myzus persicae) induced vein clearing in sugar beet cv. IC1, vein yellowing in canola (cultivar Otsubu), stunting in white mustard and severe vein yellowing in alfalfa cv. Hamedani. A DNA fragment with the expected length of 560 bp corresponding to BWYV coat protein (CP) gene was amplified. PCR-RFLP analysis using Sma I also revealed BWYV specific profile for the studied isolates. The identity of BWYV-CP gene was 98.6 to 99.4 %.among the Iranian isolates at nt levels The lowest and highest sequence identities were 92.5 % and 97 % with isolates from Italy (L40020) and FL1 (X13063) from France, respectively. Phylogenetic tree using NJ method showed that Iranian BWYV isolates clustered into two subgroups. This is the first report of BWYV occurrence in alfalfa fields in Iran and their CP nucleotide sequences.
    Keywords: Beet western yellows virus, Alfalfa (Medicago sativa), Serology, RT, PCR
  • M. R. Hassani*, S. M. Sajadian, M. Vatanparast, V. Hosseini Naveh Page 53
    The pistachio red bug, Lygaeus pandurus is one of the most destructive true bugs of pistachio in Kerman province. In order to better understanding about the nutritional physiology of the pest, after dissecting adults under stereomicroscope their midguts and salivary glands were removed. The tissues were homogenized and centrifuged and the supernatants were used as the enzyme source in subsequent experiments. Using specific substrates, carbohydrase activity and some of their characteristics were determined. The optimal pH for activity of a- amylase in the midgut and salivary glands were 5 and 6, respectively. Maximum activity of a- and b- glucosidase were observed at pH 5 in the midgut and at pH 5 and 6, in salivary glands, respectively. Optimal temperature for a-amylase activity in midgut and salivary glands obtained 50 and 40 °C, respectively. Midgut - and -glucosidase were optimally active at 4 °C and maximum activity of a and b- glucosidase in salivary glands were determined at 30 and 35 °C, respectively. Midgut a amylase activity of this pest decreased in presence of Ca2+, Mg2+ and EDTA. Midgut -glucosidase activity was highest in the presence of Ca2+. In contrast, Mg2+ increased midgut b-glucosidase activity. Zymogram analysis showed one form of a-glucosidase and one form of b glucosidase in both midgut and salivary glands of this pest. Two isoforms of a-amylase were detected in salivary glands and three isoforms of a amylase in midgut of this pest.
    Keywords: Amylase, Digestive Glucosidases, Lygaeus pandurus
  • B. Pouzeshimiab*, M. Razavi, H. R. Zamanizadeh, R. Zare, S. Rezaee Page 67
    Fusarium culmorum, is one of the most important causal agents of crown rot of wheat in Iran. Simple sequence repeats or microsatellite (SSR) and virulence assays were used to investigate genetic variability among 49 isolates of F. culmorum collected from wheat fields in three districts of Varamin. Eight pairs of single-locus microsatellite markers were used to analyze the genomic DNA of isolates. The result of analysis showed that all loci were polymorphic and the numbers of alleles ranged between two to six with an average of 3.75 per locus. Cluster analysis of SSR data revealed that 49 isolates clustered into five distinct groups. The index of multilocus association was calculated using SSR data and 44 multilocus haplotypes were detected among 49 isolates. The results of this study indicated that a there was a high level of genetic diversity (0.528) among the isolates examined, and genetic similarity among Varamin isolates was less than those obtained from Pishva and Javad-abad regions. In addition, pathogenicity of the isolates was tested on a bread wheat cv. Bolani under greenhouse conditions. A significant difference for pathogenicity was found among the isolates. Comparison of the means showed that the isolates of Varamin districts were more pathogenic than Javad-abad and Pishva districts. The significant difference in the genetic diversity and pathogenicity of the Varamin’s isolates in comparison to the other districts suggests that there is a potential for the occurrence of new genotypes with greater virulence in this district. The statistically no correlation was observed between molecular variation and pathogenicity.
    Keywords: Molecular variance, Haplotypes, Population genetics
  • Hymenopterous parasitoids of safflower seed pests in Iran
    H. Lotfalizadeh*, B. Gharali Page 1
    Four species of fruit flies (Dip.: Tephritidae), Acanthiophilus helianthi (Rossi), Chaetorellia carthami Stackelberg, Terellia luteola (Wiedemann), Urophora mauritanica Macquart, and the safflower gall wasp, Isocolus tinctorius Melika & Gharali (Hym.: Cynipidae) are serious pests of safflower fields in Iran. Twelve species of hymenopterous parasitoids of these pests were reared and some of their morphological and biological data were presented. These parasitoids belong to the families Eulophidae, Eurytomidae, Ormyridae, Pteromalidae, Torymidae (Hym.: Chalcidoidea) and Braconidae. Two species, Pronotalia carlinarum (Szelényi & Erdös) (Eulophidae) and Pteromalus albipennis Walker (Pteromalidae) are recorded for the first time from Iran. Association of Bracon luteator Spinola, Colotrechnus viridis (Masi), Microdontomerus annulatus (Boucek), Pronotalia carlinarum, and Pteromalus albipennis with safflower fruit flies, and the association of Ormyrus gratiusus (Förster) (Hym.: Ormyridae) with the safflower cynipid gall wasp are newly recorded. An illustrated key is provided for the adult parasitoids.
    Keywords: Hymenoptera, safflower pest, fruit flies, gall wasp, Iran