فهرست مطالب

  • سال هفدهم شماره 116 (پیاپی 154، هفته دوم مهر 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/07/16
  • تعداد عناوین: 3
|
  • فاطمه همایی شاندیز، رهام سالک، امیر امیرآبادی، نسرین موذن، میترا فضل ارثی صفحات 1-7
    مقدمه
    با توجه به شیوع روزافزون سرطان پستان و مراجعه دیرهنگام اکثر بیماران متاسفانه بخش عمده ای از آنان کاندید ماستکتومی و رادیوتراپی بستر پستان می شوند که خواه ناخواه عوارض زودرس و دیررسی را در بر خواهد داشت. مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی عوارض مزمن پوست در میدان پرتودرمانی و ارتباط آن با دزهای سطح پوست در پلان رادیوتراپی بستر پستان، در بیماران مبتلا به سرطان پستان انجام شد.
    روش کار
    در این مطالعه مقطعی، عوارض پوستی درمان ناشی از پرتودرمانی در 194 بیمار با سرطان پستان غیر متاستاتیک که طی سال های 88-1378 تحت پرتودرمانی بستر پستان و نواحی لنفاوی منطقه ای قرار گرفته بودند، بررسی شد. بیماران از نظر عوارض مزمن پوستی پرتودرمانی پستان یا بستر آن بر اساس جدول طبقه بندی RTOG بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS (نسخه 18) و آزمون کای دو یا تست دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    از 194 زن مورد مطالعه، 55 بیمار (4/28%) هیچ گونه عوارض مزمن پوستی نداشتند که بر اساس معیارهای RTOG، درجه صفر محسوب می شوند. همچنین 50 بیمار (8/25%) دچار عوارض مزمن پوستی مزمن درجه 1، 42 بیمار (6/21%) دچار عوارض مزمن پوستی مزمن درجه 2، 16 بیمار (2/8%) دچار عوارض مزمن پوستی مزمن درجه 3 و 31 بیمار (6/12%) دچار عوارض مزمن پوستی درجه 4 RTOG بودند. دز سطح پوست بر میزان بروز عوارض مزمن پوست در میدان پرتودرمانی، تاثیر معنی داری داشت. ارتباط مستقیم و معنی داری بین افزایش دوز دز ماکزیمم پوستی و عوارض مزمن پوستی مزمن پرتودرمانی، دیده شد. (009/0=p).
    نتیجه گیری
    دز سطحی پوست در فیلد رادیوتراپی می تواند نتایج زیبایی را تحت تاثیر قرار دهد، که در طراحی درمان باید مدنظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: پرتودرمانی، سرطان پستان، عوارض مزمن پوستی
  • معصومه رضایی، روناک شاهوی، شعله شاه غیبی، عبدالرحیم افخم زاده، فریبا فرهادی فر صفحات 8-14
    مقدمه
    پارگی های واژن در حین زایمان شایع بوده و ممکن است به طور خود به خود اتفاق بیفتد و یا ماما و متخصص مامایی جهت افزایش قطر خروجی واژن به منظور تسهیل تولد نوزاد نیاز به برش جراحی (اپی زیاتومی) پیدا کنند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه درجات پارگی های پرینه در اپی زیاتومی معمول با انتخابی انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه آینده نگر در سال 90-1389 بر روی 986 زن باردار شکم اول مراجعه کننده جهت زایمان به بیمارستان بعثت سنندج انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه اپی زیاتومی روتین و اپی زیاتومی انتخابی (در صورت استفاده از واکیوم یا دیسترس جنینی) قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 15) و آزمون های تی تست، کای اسکوئر و تست دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    طول مدت مرحله دوم زایمان، پارگی درجه یک و پارگی لیبیا مینورها در گروه اپی زیاتومی انتخابی به طور معناداری بیشتر از گروه اپی زیاتومی معمول بود (0001/0=p). نتایج مطالعه، اختلاف آماری معنی داری را در میزان پارگی های درجه 2، 3 و 4 در دو گروه اپی زیاتومی معمول و انتخابی نشان نداد.
    نتیجه گیری
    اپی زیاتومی مدیولاترال معمول از پارگی های شدید پرینه جلوگیری نمی کند اما عدم انجام آن در تمام موارد (انجام فقط در موارد انتخابی) منجر به پارگی های درجه یک و قسمت قدامی پرینه می شود. بنابراین به نظر می رسد که محدودیت کاربرد اپی زیاتومی، روش منطقی تری برای کنترل پرینه مادر در حین زایمان باشد.
    کلیدواژگان: اپی زیاتومی انتخابی، اپی زیاتومی مدیولاترال، پارگی پرینه، نولی پار
  • فریبا فهامی، میترا صوابی، سهیلا محمدی ریزی، نیوشا شیرانی صفحات 15-22
    مقدمه
    اختلال عملکرد جنسی به مفهوم اختلال در تمایل جنسی و تغییرات روانی اجتماعی است که بر روی چرخه پاسخ جنسی تاثیر گذاشته و باعث ایجاد استرس و مشکلات بین فردی می شود. نوع درمان، یکی از مهمترین عوامل پیشگویی کننده اختلال عملکرد جنسی است که در سرطان های مختلف، متفاوت می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط اختلال عملکرد جنسی با نوع درمان در زنان مبتلا به سرطان های دستگاه تناسلی و پستان انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه همبستگی در سال 1392 بر روی 150 زن مبتلا به سرطان های دستگاه تناسلی و پستان مراجعه کننده به بیمارستان های میلاد و سیدالشهداء شهر اصفهان انجام شد. واحد های پژوهش پرسشنامه های مشخصات فردی/ بیماری و پرسشنامه شاخص اختلال عملکرد جنسی و پرسشنامه اختلال عملکرد جنسی را تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 14) و آزمون های آماری تی دانشجویی و آنالیز واریانس یک طرفه انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در این مطالعه 106 نفر (7/70%) از زنان سرطان پستان و 44 نفر (3/29%) سرطان ژنیکولوژیک داشتند. همچنین 71 نفر (3/47%) از بیماران، شیمی درمانی و رادیوترپی شده بودند. بر اساس آزمون آنالیز واریانس یک طرفه، اختلال عملکرد جنسی در گروه تحت درمان با رادیوتراپی و شیمی درمانی به طور معناداری بیشتر از بقیه گروه ها بود (002/0=p).
    نتیجه گیری
    در بیماران مبتلا به سرطان های پستان و دستگاه ژنیتال تحت درمان با رادیوتراپی و شیمی درمانی اختلال عملکرد جنسی بیشتر است.
    کلیدواژگان: اختلال جنسی، درمان، سرطان
|
  • Fatemeh Homaee Shandiz, Raham Salek, Amir Amirabadi, Nasrin Moazzen, Mitra Fazl Ersi Pages 1-7
    Introduction
    Considering the increasing incidence of breast cancer and patients’ delayed referral to healthcare centers، a large number of these patients are potential candidates for mastectomy and radiotherapy and will eventually suffer from early- or late-onset complications. In this study، we aimed to investigate the prevalence of chronic radiation-induced skin complications and its relation with radiation dose at skin surface in breast radiation of female patients with breast cancer.
    Methods
    Overall، 194 female patients with non-metastatic breast cancer، who had undergone locoregional radiation therapy of breast and regional lymph nodes during 1999-2009، were enrolled in this cross-sectional study. Chronic skin complications induced by breast radiation were assessed، based on the classification of Radiation Therapy Oncology Group (RTOG). For data analysis، Chi-square and Fisher’s exact test were performed، using SPSS version 18. P-value less than 0. 05 was considered statistically significant.
    Results
    Among 194 patients evaluated in this study، 55 subjects (28. 4%) did not have any skin complications (grade 0). On the other hand، 50 (25. 8%)، 42 (21. 6%)، 16 (21. 6%)، and 31 (12. 6%) patients had grade 1، grade 2، grade 3، and grade 4 complications، based on RTOG system، respectively. Our results showed that radiation dose at skin surface had a significant impact on the incidence of chronic skin complications. Moreover، increase in maximum skin dose was significantly correlated with chronic skin complications (P=0. 009).
    Conclusion
    As the results indicated، radiation dose at skin surface during radiotherapy is significantly correlated with chronic skin complications، and this relation should be considered in treatment planning.
    Keywords: Breast Cancer, Chronic Skin Complications, Radiotherapy
  • Masomeh Rezaie, Roonak Shahoei, Sholah Shahgibi, Abdorrahim Afkhamzadeh, Fariba Farhadifar Pages 8-14
    Introduction
    Perineal lacerations are common complications during childbirth and may occur spontaneously during this process. Midwives or obstetricians may need to make a surgical incision (episiotomy) to increase the diameter of the vaginal outlet and facilitate the neonate’s birth. The aim of this study was to compare perineal lacerations in routine versus selective episiotomy.
    Methods
    The current study was performed on 986 nulliparous women، admitted to Besat Hospital of Sanandaj in 2010-2011. Patients were randomly allocated to routine and selective episiotomy (only in case of vacuum-assisted delivery or fetal distress) groups. For data analysis، t-test، Chi-square، and Fisher''s exact test were performed، using SPSS version 15. P-value less than 0. 05 was considered statistically significant.
    Results
    duration of the second stage of labor، first-degree tears، and labia minora lacerations in selective episiotomy was significantly greater than the routine episiotomy group (P=0. 0001). However، there was no significant difference between the two groups regarding second-، third-، or fourth-degree lacerations.
    Conclusion
    Routine mediolateral episiotomy could not prevent severe perineal lacerations but failure to do this in all cases (performed only in selected cases) resulted in first-degree lacerations and anterior perineal trauma. So it seems، limited use of episiotomy is a more rational approach for managing perineal outcomes during labor.
    Keywords: Mediolateral Episiotomy, Nulliparous, Perineal Laceration, Selective Episiotomy
  • Fariba Fahami, Mitra Savabi, Soheila Mohamadirizi, Neyosha Shirani Pages 15-22
    Introduction
    Sexual dysfunction refers to sexual desire disorders and psychosocial changes، which can impact one’s sexual response cycle and cause stress and interpersonal difficulties. Treatment modality is one of the most important predictive factors for sexual dysfunction and varies depending on the type of malignancy. The purpose of this study was to determine the relationship between sexual dysfunctions and treatment modality in gynecologic and breast cancer patients.
    Methods
    This correlational study was conducted on 150 women with gynecologic and breast cancers، referring to Seyedoshohada and Milad hospitals in Isfahan، Iran in 2011. The demographic/disease questionnaire، Female Sexual Function Index (FSFI)، and Sexual function-Vaginal changes Questionnaire (SVQ) were completed by the subjects. Student’s t-test and one-way ANOVA were performed، using SPSS version 14. P-value less than 0. 05 was considered statistically significant.
    Results
    As the results indicated، 106 (70. 7%) and 44 (29. 3%) women had breast and gynecologic cancers، respectively. Also، 71 (47. 3%) patients had undergone radiotherapy and chemotherapy. According to ANOVA test results، Sexual dysfunction in patients treated with radiotherapy and chemotherapy was significantly greater than other groups (P=0. 002).
    Conclusion
    Sexual dysfunction in patients with cancers of the breast and genital tract were treated with radiotherapy and chemotherapy was more.
    Keywords: Cancer, Sexual Function, Treatment