فهرست مطالب

  • سال دوم شماره 2 (تابستان 1389)
  • تاریخ انتشار: 1389/05/13
  • تعداد عناوین: 7
|
  • داود نیک کامی *، پیمان رزم جو، فرزاد بیات موحد صفحه 1
    نیروی موثر در ایجاد این شکل از فرسایش، فرسایندگی باران می باشد که در واقع توانایی بالقوه باران در ایجاد فرسایش بوده و تابعی از خصوصیات فیزیکی باران است. جهت کمی نمودن تاثیر عامل فرسایندگی باران شاخص های مختلفی توسعه داده شده اند، برخی از آن ها بر مقدار بارش و برخی دیگر بر شدت بارش تاکید داشته اند. بررسی ها در سطح دنیا نشان می دهد که به رغم استفاده گسترده از شاخص EI30 به عنوان بهترین شاخص فرسایندگی باران، در بسیاری از نقاط تحقیقات نشان داده اند که شاخص مزبور از اعتبار کافی برخوردار نبوده و ضروری است تا با توجه به شرایط جغرافیایی هر منطقه، بهترین شاخص فرسایندگی باران تعیین و مورد استفاده واقع شود. در این تحقیق 18 کرت رواناب و رسوب در در دو تیمار شخم در جهت شیب و شخم عمود بر جهت شیب (هر یک با سه تکرار) در کاربری کشت گندم دیم، در سه طبقه شیب اراضی (12- 0، 20 –12 و 40- 20 درصد) در ایستگاه پخش سیلاب سهرین –قره چریان در استان زنجان، احداث شدند. مقادیر رواناب و رسوب هر یک از کرت ها در 14 واقعه بارش که منجر به ایجاد رواناب و تلفات خاک شده بودند، پایش و اندازه گیری شدند. اطلاعات شدت و مقدار رگبارها نیز با استفاده از باران نگار ثبات دیجیتالی واقع در محل ایستگاه، ثبت و مورد استفاده واقع شدند. سپس با توجه به مرور منابع گسترده در سطح جهان، نهایتا 45 شاخص فرسایندگی باران شناسایی شدند. به لحاظ گستردگی تعداد شاخص های مورد بررسی، جهت تسهیل و افزایش دقت محاسبه هر یک از شاخص های فرسایندگی باران، با تهیه یک برنامه کامپیوتری با استفاده از زبان برنامه نویسی VB، هر یک از رگبارها تجزیه و تحلیل شده و پس از استخراج مقادیر بارش در هر دقیقه از رگبارها و تعیین سایر عوامل مورد نیاز، مقادیر هر یک از شاخص های فرسایندگی باران برای هر یک از رگبارها تعیین شدند. در ادامه جهت تعیین بهترین شاخص فرسایندگی باران، مطالعات تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار spss (نسخه 12) بین هر یک از شاخص های فرسایندگی باران و مقادیر تلفات خاک انجام شد. نتیجه نشان داد که در منطقه مورد مطالعه شاخص فرسایندگی I2 (مربع شدت متوسط رگبار) به عنوان بهترین شاخص فرسایندگی باران بالاترین مقدار همبستگی و معنی داری لازمه را با مقادیر تلفات خاک داشته است.
    کلیدواژگان: رسوب، رواناب، زنجان، شدت بارش، کرت فرسایش
  • مجید صوفی*، حسین عیسایی صفحه 9
    فرسایش آبکندی، به دلیل تولید رسوب فراوان تر از فرسایش های پاشمانی و سطحی و معدود بودن تحقیقات درباره آن، از اهمیت بیش تری برخوردار است. برآورد حجم فرسایش آبکندی نیاز به شاخص هائی دارد که بتوانند به سهولت اندازه گیری شوند. این تحقیق در نظر دارد با ارائه مدل های ساده، فرسایش آبکندی را با حداقل هزینه برآورد نماید. در این تحقیق، پس از تشخیص و تعیین مناطق فرسایش آبکندی با استفاده از مدارک روایتی، تاریخی و انجام عملیات میدانی در استان گلستان، دو منطقه آبکندی در هر اقلیم با استفاده از روش دومارتن اصلاح شده تعیین و انتخاب گردید؛ سپسدر هر منطقه، سه آبکند معرف، انتخاب و ویژگی های مورفومتریک آنان نظیر طول، عمق، عرض فوقانی و تحتانی و ویژگی های خاک، نظیر رس، سیلت و شن، سدیم، پتاسیم، کلسیم و منیزیم در پیشانی و مقاطع 25، 50 و 75 درصد طول آبکند از پیشانی نمونه برداری واندازه گیری شد؛ همچنین حجم فرسایش آبکندی از مجموع احجام جزئی در مقاطع ذکر شده، محاسبهگردید و حجم جزئی از ضرب طول بین دو مقطع عرضی در مساحت مقطع عرضی به دست آمد؛ سپس رابطه بین حجم فرسایش آبکندی به عنوان متغیر وابسته، با متغیرهای اندازه گیری شده به عنوان متغیرهای مستقل با استفاده از روش تجزیه و تحلیل همبستگی از طریق ایجاد روابط رگرسیون تعیینشد. نتایج این تحقیق نشان داد که آبکندهای استان گلستان، عمدتا در دو اقلیم خشک و نیمه خشک و بر روی رسوباتلسی با چسبندگی ناچیز، دارای گسترش زیادی می باشند. آبکندها از نظر عرضی، گسترش بیش تری از عمق داشته و ذرات سیلت نقش مهمی در آن ایفاء می کنند. بررسی متغیرهای اندازه گیری شده بیان گر این واقعیت است که تولید رسوب در آبکندهای استان گلستان، بیش تر از کناره های آن ها است؛ از این رو، بایستیاولویت اقدامات کنترلی به کناره های آبکندها داده شود. تحلیل آماری نتایج به دست آمده نشان داد که رابطه خطی با ضریب تبیین 0/86 بر رابطه توانی با ضریب تبیین 0/54، از ارجحیت بیش تری برای برآورد حجم فرسایش آبکندی برخوردار است. همین نتایج بیان می کند که حجم آبکندهای این استان با متغیرهای طول، عمق و عرض فوقانی آبکند، دارای یک رابطه خطی معنی داری در سطح یک درصد است. در رابطه خطی، طول آبکند با تفسیر 86 درصدی از تغییرات حجم آبکند و ضریب استاندارد (0/871) بیش ترین تاثیر را در بین سه متغیر بیان شده، نسبت به عمق (0/227) و عرض فوقانی (0/159)، در برآورد حجم فرسایش آبکندی در استان گلستان دارد. این نتایج تاییدکننده توصیه های ارائه شده در منابع، در استفاده از طول آبکند در برآورد رسوب ناشی از فرسایش آبکندی در مدل EGEMو کاربرد آن در این قسمت از ایران است.
    کلیدواژگان: آبکند معرف، پیشانی آبکند، دومارتن اصلاح شده، فرسایش پاشمانی، فرسایش سطحی
  • رئوف مصطفی زاده*، امیر سعدالدین، عبدالرضا بهره مند، واحدبردی شیخ، حبیب نظرنژاد صفحه 19
    ارزیابی کمی پروژه های کنترل سیل به منظور تجزیه و تحلیل اثرات آن ها و تصمیم گیری صحیح در اجرای بهینه این گونه طرح ها در شرایط مشابه، ضروری می باشد. نتایج ارزیابی می تواند کمک موثری در نیل به اهداف مختلف مترتب بر فعالیت های آبخیزداری از جمله کنترل سیل کمک باشد. این تحقیق با هدف ارزیابی تاثیر سدهای اصلاحی توری سنگی اجرا شده در آبخیز جعفرآباد با مساحت 109 کیلومتر مربع در استان گلستان از دیدگاه هیدرولوژیک صورت گرفته است. مقایسه پارامترهای هیدرولوژیکی جریان در زمان قبل و بعد از احداث سدهای اصلاحی با استفاده از آزمون تی جفتی، صورت گرفت. به این منظور مدل هیدرولوژی HEC-HMS، با داده های مشاهداتی، واسنجی و اعتباریابی شد. بعد از شبیه سازی فرآیند بارش- رواناب در زیرحوزه ها و روندیابی جریان در مخازن کوچک با روش پال اصلاح شده، هیدروگراف سیل با دوره بازگشت های متفاوت 2 تا 100 ساله در وضعیت قبل و بعد از عملیات آبخیزداری شبیه سازی شد. معیارهای دبی اوج، زمان تا اوج، زمان پایه و حجم سیلاب برای ارزیابی تاثیر هیدرولوژیک تعیین و مقادیر آن ها در دو وضعیت مذکور با دوره بازگشت های مختلف، محاسبه شد. نتایج مقایسه آماری تفاوت معنی داری در سطح 95 درصد، در دو دوره قبل و بعد از احداث سازه ها را نشان نداد. بر اساس نتایج، درصد تغییر معیارهای ارزیابی نشان داد که تاثیر سازه ها بر کلیه معیارها در دوره بازگشت های متفاوت کم تر از 5/1 درصد بوده است. از طرفی با افزایش دوره بازگشت سیلاب، تاثیر سازه ها بر کاهش دبی اوج و حجم سیلاب کاهش یافته و بیش ترین تاثیر سازه ها بر معیارهای هیدرولوژیک در دوره بازگشت های پایین 2 تا 15 ساله بوده است.
    کلیدواژگان: ارزیابی عمل کرد، تجزیه و تحلیل اثرات، سدهای اصلاحی توری سنگی، فعالیت آبخیزداری، کنترل سیل
  • عباس پورمیدانی*، ابوالفضل خلیل پور، حسین توکلی نکو، محمدحسن معرفت صفحه 30
    امروزه یکی از مشکلات مهم حوزه های آبخیز کشور، فرسایش و تخریب خاک است که توسعه پایدار در این عرصه ها را تهدید می نماید. استفاده از پلیمرها برای کنترل فرسایش و حفاظت خاک یکی از روش های جلوگیری از هدررفت منابع آب و خاک است. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر کاربرد پلیمر BT53بر افزایش ذخیره رطوبت خاک، کاهش رواناب سطحی و کاهش فرسایش و هدررفت منابع خاک، در سال های 1379-1376، ودر قالب طرح بلوک های کامل تصادفی(CRBD) و به صورت فاکتوریل در سه تکرار اجرا گردید. فاکتور اول شامل سطوح صفر، یک و دو پلیمر (به ترتیب صفر، دو و چهار گرم پلیمر در مترمربع سطح خاک) و فاکتور دوم شامل دو سطح کاشت Secale montanumو بدون کاشت بود. حجم رواناب و میزان رسوب پس از هر بارندگی موثر (بارندگی که حداقل در یکی از تیمارها رواناب ایجاد کرد)، در تیمارهای مختلف اندازه گیری شد. تجزیه واریانس داده ها نشان داد، بین سطوح مختلف کاربرد پلیمر، از نظر میزان رسوب اختلاف معنی داری در سطح احتمال 1% وجود دارد. با مقایسه میانگین سطوح مختلف فاکتور اول به روش دانکن، هر سه سطح پلیمر از نظر حجم رواناب در یک گروه و از نظر میزان رسوب، در سه گروه قرار گرفتند. نتایج این تحقیق نشان داد، تاثیر پلیمر بیش تر بر کاهش حجم رسوب بوده تا میزان رواناب؛ به عبارتی پلیمر مذکور اثر بیش تری بر روی حفاظت خاک داشته، هرچند میزان رواناب نیز کاهش قابل ملاحظه ای داشته است. سطح یک پلیمر بیش ترین و سطح دو آن، کم ترین میزان رسوب را داشت. لذا استفاده از سطح دو پلیمر (چهار گرم پلیمر در مترمربع)BT53 را می توان به منظور کاهش فرسایش توصیه نمود؛ همچنین تیمار سطح دو پلیمر بدون کاشت، کم ترین حجم رواناب و مقدار رسوب را در بین شش تیمار مربوط به اثرات متقابل پلیمر در کاشت یا عدم کاشت نشان داد.
    کلیدواژگان: تخریب خاک، حفاظت خاک، رسوب، کاشت، کنترل فرسایش
  • سیده مریم علی بخشی*، محمد مهدوی، شهرام خلیقی سیکارودی صفحه 37
    تخمین بارش و طراحی یک شبکه باران سنجی به نحوی که عدم اطمینان در اندازه گیری به حداقل مقدار ممکن برسد و همچنین در هزینه تاسیسات نیز صرفه جویی شود، نیاز به ایجاد یک رابطه منطقی بین ایستگاه های باران نگار را ایجاب می کند. از سوی دیگر، در مناطقی که بحث فرسایش و رسوب مشکل اساسی آن آن ها است، آگاهی از میزان شدت بارش کاملا بدیهی است. یکی از روش های موجود برای حل این مسئله، استفاده از مدل های شبیه سازی و برآورد شدت بارش در ایستگاه های باران سنجی می باشد تا از افزایش ایستگاه های باران نگار اضافی، که معمولا دارای هزینه زیادی نیز هستند، جلوگیری به عمل آید. در این تحقیق، رگبارهای 16 ایستگاه ثبات وزارت نیرو در استان تهران بررسی گردید و 1622 بارش که دارای تاریخ مشترک بودند، مورد آزمون قرار گرفتند. در هر آزمون، یکی از ایستگاه ها به عنوان شاهد انتخاب و شدت بارش در سایر ایستگاه های باران نگار بر اساس آن برآورد گردید و سپس این مقادیر برآورد شده، با شدت رگبار های واقعی در ایستگاه های مریوطه مقایسه شد. در مرحله بعد، مقادیر شدت بارندگی برآورد شده و اولیه بی بعد شده و درصد بارش در سه چارک زمانی اول و مساحت زیر هر یک از منحنی ها به دست آمد. در نهایت با تعیین میزان خطا در مقادیر برآوردی و مشاهده ای، میزان درصد خطای پیش بینی حجم بارش و سه چارک برای دو منحنی مذکور در هر تک بارش محاسبه و در ادامه درصد فراوانی خطای پیش بینی در حجم بارش و سه چارک در مجموع بارش های مشترک به دست آمد. برای تعیین حساسیت مدل، از شاخص ارتفاع با احتساب ضریب تغییرات استفاده شد. نتایج نشان داد در فاصله 900 تا 1800 متری، تاثیر ارتفاع وجود ندارد، ولی پس از آن یک جهش در میزان خطا اتفاق می افتد و این وضعیت از ارتفاع 2000 متر به بعد کم کم کاهش می یابد.
    کلیدواژگان: باران نگار، شبکه باران سنجی، شدت بارش، عدم اطمینان، فرسایش و رسوب
  • سیدحمیدرضا صادقی*، بهار صلواتی، عبدالرسول تلوری صفحه 46
    افزایش جمعیت و نیاز روزافزون غذا در قرن اخیر، کشاورزان کشورهای مختلف جهان را به سوی استفاده از اراضی نامرغوب و نیز مناطق حاشیه ای، چون مراتع و جنگل ها سوق داده است. این در حالی است که زمین های حاشیه ای دارای استعداد فرسایشی زیاد و قابلیت تولید کمی هستند. در تحقیق حاضر تغییرات کاربری اراضی طی دوره سال 1995 تا 2002 زیر حوزه گاران در استان کردستان با توجه به سه نقشه رقومی حاصل از تصاویر ماهواره ای مورد تحلیل قرار گرفته و اثر تغییرات کاربری بر دبی متوسط سالانه در آن بررسی شده است. نتایج تحقیق، دلالت بر تاثیرپذیری دبی متوسط سالانه ایستگاه مذکور از تغییرات بارش سالانه داشته که خود تعیین کننده وضعیت اختصاص زمین به کاربری های مختلف بوده است.
    کلیدواژگان: اراضی نامرغوب، بارش سالانه، دبی متوسط سالانه، فرسایش خاک، مناطق حاشیه ای
  • محمد شعبانی* صفحه 51
    مدیریت بهینه منابع آبی و حفظ و ارتقای کیفیت آن ها نیازمند وجود اطلاعات در زمینه موقعیت، مقدار و پراکنش عوامل شیمیایی آب در یک منطقه جغرافیایی است. تهیه نقشه های به هنگام تغییرات پارامترهای کیفی آب های زیرزمینی یک منطقه، گام مهمی در مدیریت و بهره برداری صحیح از منابع آب زیرزمینی آن منطقه به شمار می رود.انتخاب و دقت روش های مناسب پهنه بندی و تهیه نقشه تغییرات خصوصیات کیفی آب های زیرزمینی، بستگی به شرایط منطقه و وجود آمار و اطلاعات کافی دارد که انتخاب صحیح آن ها گامی اساسی و مهم در مدیریت منابع آب های زیرزمینی محسوب می شود. هدف از انجام این تحقیق، ارزیابی دقت روش های زمین آمار در برآورد میزان EC (شوری)، NO3 (نیترات)، pH و TDC (غلظت املاح محلول) آب های زیرزمینی دشت ارسنجان واقع در شمال شرق استان فارس و پهنه بندی آن ها با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی می باشد. بدین منظور، از روش های زمین آمار مانند روش های کریجینگ معمولی (OK)، کریجینگ ساده (SK) و روش های معین، مانند عکس فاصله (IDW) تابع شعاعی (RBF)، تخمین گر موضعی (LPI) و تخمین گر عام (GPI) استفاده گردید. نتایج بر اساس معیارهای ریشه دوم میانگین مربع خطا (RMSe) و میانگین خطای مطلق (MAE)) پایین تر نشان داد که از بین روش های مختلف میان یابی، روش کریجینگ ساده (SK) برای پارامترهای شوری (RMSe=724/8 و MAE=513/41) و غلظت املاح محلول (RMSe=463/9و MAE=328/58) و روش کریجینگ معمولی (oK) برای پارامتر pH (RMSe=0/197 و MAE=0/139) و نیترات (RMSe=7.923 و MAE=6/29) برای مطالعه و تهیه نقشه تغییرات پارامترهای کیفی منطقه مناسب هستند. نتایج به دست آمده از این تحقیق موید برتری روش های زمین آماری کریجینگ نسبت به روش های معین است.
    کلیدواژگان: پهنه بندی، سامانه اطلاعات جغرافیایی، شوری، کیفیت آب، غلظت املاح محلول
|
  • Davood Nikkami*, Peyman Razmjoo, Farzad Bayat Movahed Page 1
    The amount of water erosion is basically related to rainfall erosivity and its consequent runoff. In soil erosion and sediment yield models, intensity and energy of rainfall are mostly considered. In this research, some parameters such as the amount of rainfall, maximum intensity and energy in different basic times are correlated to the amount of runoff and sediment outflow from erosion plots to investigate rainfall erosivity index. For this purpose two years of precipitations of Sohrain-Gharacharian flood spreading research station were monitored by recording raingauge. During 2003-2004 period, two plough treatments of parallel and perpendicular to slope direction on three slope classes of 0-12, 12-20, and 20-40 percent with three replicates and randomized complete block design were studied under regional wheat planting and fallow conditions in 1.8x22 sq. meter erosion plots. The correlation between the amounts of runoff and sediment, as dependent variables, resulted from 12 rainfall events and the amounts of rainfall, maximum 1, 5, 15, 30, 60 and 120 minutes of rainfall intensity, rainfall energy and rainfall erosion index, as independent variables, computed by different methods were analyzed with the SPSS V11. Two variables of the amount of rainfall and the maximum rainfall intensity in different base times had the maximum correlation with the amount of runoff and sediment at the levels of 99 to 95 percent.
    Keywords: Erosion plot, Rainfall intensity, Runoff, Sediment, Zanjan
  • Majid Soufi*, Hossein Esaei Page 9
    Gully erosion is more important than both rain splash and sheet erosions due to both higher sediment productions. Estimation of the volume of gully erosion requires some indices that could be measured easily in the field. This research aims to present simple models to estimate the volume of gully erosion with minimum cost. After determining influenced regions, using anecdotal, historical and field surveying, two regions in each modified Dumartin climate zone and region, three representative gullies were selected. Then, morphometric and edaphic characteristics such as length, depth, top and bottom width, clay, silt, sand, Ca, Na and Mg percentages of the gullies were measured both in their heads and cross sections in 25, 50 and 75% of their length from the headcut. The volume of gully erosion was calculated by the sum of partial volumes in each gully. The results revealed that gullies were initiated and developed in two arid and semi-arid climates on the loess sediment with little cohesion. Gully widening is higher than deepening and silt has an important role in it. Statistical analysis indicated that linear relationship with R2 of 0.86 is more suitable than power relationship with R2 of 0.54 for estimation of the volume of gully erosion. Results indicated that the volume of the gullies had a significant linear relationship with gully length, depth and top width in 0.01 level. Results also, revealed that gully length with 86% interpretation of changes in gullies volume and 0.871 had the most impact among the variables. These results prove that suggested comments in literature using gully length to sediment yield estimation in EGEM is applicable in the northeast of Iran.
    Keywords: Gully head, Modified Dumartin, Representative gully, Splash erosion, Sheet erosion
  • Raouf Mostafazadeh*, Amir Sadoddin, Abdolreza Bahremand, Vahedbordi Sheikh, Habib Nazarnejad Page 19
    Assessment of flood control projects in the same conditions is essential in order to improve decision making that assist us in watershed management purposes. Focus of this study is on assessing hydrological effects of the Jafar-Abad watershed management project. The study area (109 km2) located in north of Iran in the Golestan province. Paired t-tests were performed for Indicators of Hydrologic Alteration (IHA) in Taghi-Abad gauging station, located in the outlet of the catchment, before and after construction of 58 check dams. HEC-HMS model was calibrated using 12 storm events and validated for study area. Calibrated HEC-HMS model was applied to rainfall-runoff modeling in sub-catchments and Level-pool method used for reservoir elements. Design flood hydrographs for 2-100 year return periods were simulated for both before and after check dams construction periods. The results of statistical analysis indicate that existing flood control measures had no significant impact on the hydrologic characteristics measured by IHA in 95% confidence level. The results indicated that constructed structures do not have important effect on IHAs and the amount of these effects was less than 1.5 percent in all cases. Also, by increasing in return period, the effects of structures on peak discharge and flood volume were reduced.
    Keywords: Check dams, Effect analysis, Flood control, Performance evaluation, Watershed management practices
  • Abbas Pourmeydani*, Abolfazl Khalilpour, Hossein Tavakoli Neku, Mohammad Hassan Marefat Page 30
    One of the important problems is erosion and soil degradation in watershed areas. Polymer usage is a way for both erosion control and soil and water conservation. In this research the effects of the BT53 polymer application for moisture storage in soil, reduction of runoff and erosion and prevention of loss soil are studied for 1998-2001. The research plan was CRBD and factorial method. First factor included polymer levels of 0, 2 and 4 gr/m2. Second factor included Secale montanum species planted and not-planted. After every rainfall event both runoff volume and sediment amount were measured. Analysis of variance showed there was significant difference between polymer levels and sediments amount (P<0.01). Compression of averages by Duncan's method in first factor showed all polymer levels fall in one group from runoff volume point of view, and in three groups based on sediment amounts. The most effect of polymer usage was on sediment amounts reduction rather than runoff. This means that polymer BT53 is suitable more for soil protection besides runoff reduction. Polymer level 1 had most amounts and polymer level 2 had least amounts of sediment. So application of polymer BT53 in level 2 (4 gr/m2) was suggested for sediment control. Polymer level 2 with non-planted treatment had least effects on runoff volume and sediment amounts among six treatments of polymer levels and planted or non-planted.
    Keywords: Erosion control, Plantation, Sediment, Soil conservation, Soil degradation
  • Seyedeh Maryam Alibakhshi*, Mohammad Mahdavi, Shahram Khalighi Sikaroudi Page 37
    Approximation of precipitation and design of a rain-gauge system with minimum initial cost and robustness against measurement uncertainties requires finding the relationship between various stations equipped with udometers. On the other hand, in areas where the issues of erosion and sediment exist, it seems necessary to know the amount of rainfall. Among the possible solutions, increasing the number of rain gauges can be adopted which is expensive. In the present study, rainfall data of 16 base stations by Ministry of Power recording precipitation data of Tehran Province on a common date (1622 rainfalls) were extracted. In each measurement, a station was chosen as base, the rainfalls of other stations were ignored, so the rainfall of each of them were reconstructed according to base stations, which were finally compared with observed rainfalls. Then, the curve of reconstructed and observed rainfalls was transformed into a dimensionless form, and rainfall percentage in the three quarterlies and the surface under each curve were calculated. Eventually by figuring out the error percentage of them, the frequency of error percentage in anticipating the rainfall amount and the three quarterlies for both curves were calculated. In order to determine the ratio of sensitivity of the model, distance index with statistical estimation of percentage of variation coefficient was used. Results demonstrated that there is no elevation effect within the 900 to 1800 m from sea level, but, there is a jump in the amount of error that this situation reduces gradually up to 2000 m height.
    Keywords: Erosion, sediment, Rainfall intensity, Recording rain gauge, Rain, gauge system, Uncertainty
  • Seyed Hamid Reza Sadeghi*, Bahar Salavati, Abdolrasoul Telvari Page 46
    Population ever increasing and consequent demands in recent decade have encouraged farmers to utilize unsuitable and marginal lands such as forests and ranges for agricultural purposes. However, these lands have high soil erosion potential and low productivity and their proper management is therefore a vital task. In the present study, the land use areas have been evaluated in Garan watershed in Kordistan Province, Iran, from 1995 to 2002 by using three digitized images and corresponding changes have been then assessed. The effects of land use changes on changing annual runoff were ultimately evaluated with the help of moving average and hydrological regime analyses. The results of the study revealed that the variation in water discharge thoroughly followed the annual rainfall oscillation which itself affected land allocation to different land uses.
    Keywords: Annual rainfall, Annual runoff, Unsuitable lands, Marginal lands, Soil erosion
  • Mohammad Shabani* Page 51
    Increasing and preserving water quality requires sufficient data of the location, value as well as spatial distribution of the chemical factors. Preparation of the updated maps of groundwater salinity variation and salt concentration is an important step for appropriate management and its exploitation. Selection an accurate method for zonation and mapping groundwater quality parameters variation depends on regional condition and availability of data which is an important stage for groundwater management. The purpose of this research is evaluation of geostatistical techniques accuracy for determination of EC, NO3, pH and TDS of groundwater and mapping them using geographic information systems in Arsanjan plain, northwest of Fars province. For this aim, different techniques of geostatistics including Ordinary Kriging (OK) and Simple Kriging (SK) as well as deterministic techniques such as Inverse Distance Weights (IDW), Radial Basis Function (RBF), local polynomial interpolation (LPI) and Global Polynomial Interpolation (GPI) were used. The result based on lowest root mean squared error (RMSe) and Mean Absolute Error (MAE) showed that Simple Kriging (SK) technique is the most appropriate technique for salinity (EC) mapping (RMSe=724.8 and MAE=513.41) and TDS mapping (RMSe=463.9 and MAE=328.58) among all techniques in the study area. Also the results revealed that OK with RMSe=0.197 and MAE=0.139 for pH parameter and RMSe=7.92 and MAE=6.29 for nitrate parameter has the highest priority among other techniques and is selected for pH and nitrate variation mapping. Finally, the results of this research indicated that Geostatistical techniques have higher priority than deterministic techniques and thus are selected as suitable methods in Arsanjan plain.
    Keywords: Geographic information systems, Salinity, Total Dissolved Salts, Water quality, Zonation