فهرست مطالب

  • سال سی‌ام شماره 1 (1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/03/08
  • تعداد عناوین: 8
|
  • جواد لامعی هروانی*، محمد اسماعیلی صفحات 1-18
    این تحقیق به مدت چهار سال زراعی (1387-1383) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در ایستگاه تحقیقاتی خیرآباد زنجان اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل حذف و افزودن کود سبز خلر و ماشک و هم چنین افزودن کود سبز ناشی از رویش گندم ریزشی (شاهد) در خاک بودند. در نتایج حاصل از اجرای دو دوره تناوب کشت، اگرچه بین دو گیاه خلر و ماشک از نظر تولید ماده خشک تفاوت معنی دار نبود، ولی مجموع عملکرد ماده خشک حاصل از کشت خلر در دو دوره تناوب 2/24 درصد بیشتر از ماشک بود. در هر دو دوره از توالی های کشت، بین مقادیر عملکرد ماده خشک و هم چنین تجمع نیتروژن در بافت اندام های هوایی گیاهان خلر و ماشک در مقایسه با شاهد، تفاوت در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. کمترین مقادیر عملکرد ماده خشک (63/0-26/0 تن در هکتار) و تجمع نیتروژن (12/9-98/3 کیلوگرم در هکتار) در هر دو دوره از تیمار شاهد به دست آمد. تاثیر تیمارها بر عملکرد پیاز، میانگین وزنی قطر خاکدانه ها، درصد کربن آلی خاک، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد دانه گندم معنی دار نبود. بیشترین مقادیر این صفات از تیمارهای افزودن کود سبز خلر و ماشک حاصل شدند. میانگین عملکرد بیولوژیکی گندم (5/18 تن در هکتار)، عملکرد دانه گندم (23/7 تن در هکتار)، وزن قطر خاک دانه ها (69/1) و کربن آلی خاک (915/0 درصد) در تیمار افزودن کود سبز خلر به ترتیب 8/12، 6/14، 4/13 و 2/0 درصد بیشتر از تیمار شاهد بود.
    کلیدواژگان: آیش تابستانی، گیاهان پوششی، مدیریت کود سبز
  • شجاعت زارع*، احمد زارع فیض آبادی، محمود صبوحی صفحات 19-33
    به منظور بررسی تاثیر نظام های تناوب زراعی بر عملکرد گندم و تعیین ارزش اقتصادی تناوب های زراعی، هشت تیمار تناوبی که طی سال های 1385 تا 1389 در منطقه جلگه رخ در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد، با استفاده از روش بودجه بندی جزئی و تحلیل نهایی مورد ارزیابی اقتصادی قرارگرفت. این تیمارها شامل هشت نظام تناوب زراعی 1-کشت مداوم گندم، 2- گندم- گندم- گندم- کلزا- گندم، 3- گندم- چغندرقند- گندم- چغندر قند- گندم، 4-گندم- سیب زمینی- گندم- سیب زمینی- گندم، 5- گندم- سیب زمینی- گندم- کلزا- گندم، 6- گندم- چغندر قند- گندم- سیب زمینی- گندم، 7- گندم- ذرت علوفه ای- کلزا- سیب زمینی– گندم، 8- گندم- ذرت علوفه ای- گندم- چغندر قند– گندم، بود. نتایج نشان داد که نوع محصول زراعی و گیاه پیش کاشت در تناوب زراعی تاثیر معنی داری بر عملکرد دانه گندم سال آخر (سال پنجم) دارد. مقایسه میانگین ها نشان داد که عملکرد دانه گندم کلیه تیمارهای تناوبی افزایش معنی داری (بین 21 تا 37 درصد) نسبت به کشت متوالی گندم داشت. تناوب زراعی ششم (گندم- چغندر قند- گندم- سیب زمینی- گندم)، از نظر اقتصادی با نرخ بازده نسبی 90 درصد و درآمد خالص 99/112 میلیون ریال در هکتار، بالاترین نرخ بازده و سود را داشت و تیمار سوم (گندم- چغندرقند- گندم- چغندر قند- گندم)، با درآمد خالص 104 میلیون ریال پس از آن قرار گرفت. اگر چه تغییر قیمت باعث تغییر تیمار مطلوب شد، اما تیمارهای مورد مطالعه در برابر تغییر قیمت ها دارای جایگزین های اقتصادی بوده و مدیر مزرعه با گزینه های انعطاف پذیری روبرو است.
    کلیدواژگان: نظام زراعی، ارزیابی اقتصادی، بودجه بندی جزئی، درآمد خالص
  • ابوالفضل فرجی* صفحات 35-45
    خشکی یکی از مهم ترین عوامل کاهش دهنده عملکرد دانه گیاهان در مناطق خشک و نیمه خشک دنیا از جمله ایران است. برای ارزیابی عملکرد و شاخص های تحمل به خشکی در بیست رقم و لاین سویا، سه آزمایش جداگانه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در دو سال 1389 و 1390 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گرگان با سه تکرار اجرا شد. زمان آبیاری در آزمایش اول (شاهد) براساس 50 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A و در شرایط تنش متوسط و شدید به ترتیب براساس100 و 150 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر در نظر گرفته شد. میانگین عملکرد دانه ژنوتیپ های مورد مطالعه در شرایط بدون تنش 1989 کیلوگرم در هکتار و در شرایط تنش خشکی شدید 1242 کیلوگرم در هکتار بود. در شرایط بدون تنش ژنوتیپ HT2 با 2569 کیلوگرم در هکتار، در شرایط تنش متوسط ژنوتیپ PE10 با 2222 کیلوگرم در هکتار و در شرایط تنش شدید رطوبتی ژنوتیپ WE6 با 1688 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را تولید کردند. با توجه به شاخص های STI، MP و GMP، تحمل به تنش خشکی در ژنوتیپ های PE10 و HT2 بیشتر از سایر ژنوتیپ ها بود. محاسبه شاخص SSI نشان داد که از نظر تحمل به خشکی، ژنوتیپ L504 متحمل ترین و ژنوتیپ M9 دارای کمترین تحمل بود. به همین ترتیب محاسبه شاخص TOL نشان داد که از نظر تحمل به خشکی، ژنوتیپ SG20 متحمل ترین و L17 دارای کمترین تحمل بود. ژنوتیپ های برتر می توانند پس از اجرای طرح های تحقیقاتی تکمیلی جهت کشت در شرایط مختلف استان توصیه شده و همچنین در برنامه های تحقیقاتی به نژادی مورد استفاده قرار گیرند.
    کلیدواژگان: سویا، تنش خشکی، شاخص های تحمل، عملکرد دانه
  • محمدرضا نقاش زاده *، حسین حیدری شریف آباد، اسلام مجیدی هروان، مسعود رفیعی، فرهاد رجالی، ندا ایمان طلب صفحات 47-59
    به منظور مطالعه اثر قارچ میکوریز آربوسکولار بر فتوسنتز، هدایت روزنه ای، تعرق و دمای برگ گیاه ذرت، دو آزمایش مزرعه ای در ایستگاه تحقیقات کشاورزی خرم آباد، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان در سال های 91-1390 انجام شد. هر آزمایش به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. آبیاری در سه سطح، بدون تنش، تنش متوسط و تنش شدید به ترتیب بر اساس 70، 50 و 30 درصد ظرفیت مزرعه به عنوان کرت اصلی اعمال شد.کود زیستی میکوریز (Glomus intraradices) در دو سطح صفر و 100 کیلوگرم در هکتار به عنوان کرت فرعی به کار برده شد. کود فسفره سوپرفسفات تریپل در سه سطح صفر، 75 و 150 کیلوگرم در هکتار به عنوان کرت فرعی مصرف شد. نتایج تجزیه مرکب نشان داد، کاربرد کود زیستی میکوریز و رژیم های متفاوت آبیاری، تاثیر معنی داری بر صفات اندازه گیری شده داشتند. این همزیستی موجب بهبود فتوسنتز، هدایت روزنه ای، تعرق و دمای برگ به ترتیب به میزان، 20، 3/3، 2/9 و 2/4 درصد شد. فتوسنتز، هدایت روزنه ای و تعرق با افزایش تنش خشکی کاهش یافتند، درصورتی که دمای برگ افزایش نشان داد. کاربرد سطوح مختلف کود فسفره به طور معنی داری بر فتوسنتز تاثیر داشت. صفات اندازه گیری شده در گیاهان میکوریزایی نسبت به گیاهان غیرمیکوریزایی برتری نشان دادند. چنین افزایشی ممکن است از طریق افزایش جذب عناصر غذایی، توسعه سیستم ریشه ای و یا بالا بردن وضعیت آبی گیاه صورت گرفته باشد.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، ذرت، فسفر، میکوریز
  • نسیم غلامی رضوانی، مسعود اصفهانی*، شادی کعبی رهنما، علی اعلمی، مجید نحوی، محمدرضا علیزاده صفحات 61-85
    به منظور ارزیابی اثر میزان بذر بر عملکرد و صفات مورفولوژیک مرتبط با خوابیدگی بوته در انواع روش های کاشت مستقیم برنج رقم هاشمی آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و سه روش کاشت به عنوان کرت های اصلی و سه میزان بذر، 60، 80 و 100 کیلوگرم در هکتار به عنوان کرت های فرعی طی دو سال (1389 و 1390) در موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) اجرا شد. روش های کاشت شامل کاشت ردیفی، کپه ای و دست پاش بذر جوانه دار شده در بستر گلخراب بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه (2753 کیلوگرم در هکتار)، طول میانگره ها، وزن تر میانگره ها، سطح مقطع میانگره سوم (4/4 میلی مترمربع) و چهارم (1/7 میلی مترمربع)، گشتاور خمشی میانگره سوم (1/493 گرم سانتی متر) و چهارم (9/518 گرم سانتی متر) و مقاومت به شکستگی میانگره سوم (2/947 گرم سانتی متر) و چهارم (81/1651 گرم سانتی متر) از روش کاشت کپه ای به دست آمد. بیشترین عملکرد دانه (2486 کیلوگرم در هکتار) از میزان بذر 100 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. با افزایش میزان بذر، طول میانگره ها و وزن تر میانگره ها و گشتاور خمشی میانگره سوم و چهارم، کاهش یافتند. نتایج تجزیه رگرسیون گام به گام نشان داد که اولین صفتی که وارد رابطه شد سطح مقطع میانگره بود که به تنهایی 56 درصد از تغییرات مقاومت به شکستگی میانگره را توجیه کرد و در مرحله بعد صفت فشردگی میانگره وارد مدل شد و به همراه مقاومت به شکست 59 درصد از تغییرات مقاومت به شکستگی میانگره را توجیه کرد. بر اساس نتایج این آزمایش به نظر می رسد که می توان با استفاده از روش کاشت مستقیم بذر جوانه دار شده به صورت کپه ای و میزان بذر 80 کیلوگرم در هکتار تا حد زیادی از مشکلات ناشی از خوابیدگی بوته در زراعت برنج رقم هاشمی در شرایط اقلیمی منطقه مورد آزمایش اجتناب کرد.
    کلیدواژگان: برنج، کاشت مستقیم، ورس، مقاومت به شکستگی، گشتاور خمشی
  • داریوش قنبری بیرگانی*، عزیز آفرینش، اسکندر زند صفحات 87-101
    این آزمایش به منظور ارزیابی کاربرد مصرف علفکش متری بوزین روی جمعیت علف های هرز و عملکرد ذرت دانه ای در سال های 1386 و 1387 در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 13 تیمار در سه تکرار در مزرعه مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل مصرف علف کش های متری بوزین به میزان 35/0 و 52/0 کیلوگرم ماده موثر در هکتار به صورت پیش کاشت، پیش رویشی و پس رویشی در مرحله 4-3 برگی ذرت و علف های هرز، مخلوط آترازین + متری بوزین به میزان (60/0 + 175/0) کیلوگرم ماده موثر در هکتار به صورت پیش کاشت، پیش رویشی و پس رویشی، نیکوسولفورون به میزان 08/0 کیلوگرم ماده موثر در هکتار در مرحله 6-3 برگی ذرت، مخلوط آترازین + آلاکلر به میزان (9/1 + 2/1) کیلوگرم ماده موثر در هکتار به صورت پیش رویشی به عنوان تیمار استاندارد و شاهدهای با و بدون علف هرز بودند. نتایج نشان داد که در مقایسه با شاهد با علف هرز، متری بوزین به میزان 35/0 کیلوگرم ماده موثر در هکتار و آترازین + متری بوزین به صورت پس رویشی به ترتیب با 79 و 75 درصد کنترل، بیشترین تاثیر را در کاهش مجموع تعداد علف های هرز داشتند. کاربرد آترازین + آلاکلر، متری بوزین به میزان 35/0 کیلوگرم ماده موثر در هکتار و آترازین + متری بوزین به صورت پس رویشی و نیکوسولفورون به ترتیب با 89، 87، 86 و 85 درصد کنترل، بیشترین تاثیر را در کاهش مجموع وزن خشک علف های هرز داشتند. در مقایسه با شاهد با علف هرز، متری بوزین به میزان 52/0 و 35/0 کیلوگرم ماده موثر در هکتار و آترازین + متری بوزین به صورت پس رویشی و آترازین + آلاکلر به ترتیب با 50، 44، 44 و 37 درصد افزایش، موثرترین تیمارها در افزایش عملکرد دانه ذرت بودند. بر اساس نتایج این آزمایش، برای کنترل علف های هرز و افزایش عملکرد دانه ذرت کاربرد هر یک از علف کش های متری بوزین به میزان 52/0 و 35/0 کیلوگرم ماده موثر در هکتار و آترازین + متری بوزین به صورت پس رویشی و آترازین + آلاکلر به میزان های فوق الذکر توصیه می شود.
    کلیدواژگان: ذرت، علف های هرز، آترازین، آلاکلر، علف کش، متری بوزین، نیکوسولفورون
  • مشهید هناره*، قاسم حسنی صفحات 103-113
    زمان و مرحله انتقال و عمق کاشت در کاشت نشائی محصولات سبزی و صیفی بر رشد و عملکرد محصول تاثیر دارد. در این راستا تحقیقی به مدت دو سال (86-1385) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کهریز ارومیه روی گوجه فرنگی رقم پتوارلی CH اجرا شد. ابتدا بذر در خزانه هوای آزاد کاشته شد و سپس نشاء ها در سه مرحله چهار برگی، شش برگی و هشت برگی به مزرعه منتقل شدند. گیاهچه ها در سه عمق مختلف تا یقه، تا برگ های لپه ای و تا اولین برگ حقیقی کاشته شدند. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که مرحله انتقال به غیر از تعداد شاخه در گیاه و وزن میوه بر سایر صفات در سطح احتمال 1% اثر معنی داری داشت. با کاهش تعداد برگ در مرحله انتقال از هشت برگی به چهار برگی در صد تلفات نشاء و رشد رویشی کاهش، محصول زودرس تر، عملکرد برداشت اول و عملکرد کل افزایش یافت. کمترین تعداد روز تا گلدهی و تعداد روز تا رسیدن میوه و بیشترین تعداد میوه در گیاه، عملکرد برداشت اول و عملکرد کل در تیمار عمق کاشت تا اولین برگ حقیقی مشاهده شد و با دو عمق دیگر کاشت، اختلاف معنی داری داشت.
    کلیدواژگان: گوجه فرنگی، مرحله انتقال نشاء، عمق کاشت، عملکرد کل
|
  • J. Lamei Heravani *, M. Esmaili Pages 1-18
    This research was carried out using a layout of randomized complete block design with four replications during 2004-2008 at Khair-Abad Research Station، Zanjan، Iran. The treatments were either removal or adding of grass pea and common vetch green manure and adding wheat green manure (originated from threshing grains as control) into the soil. In results obtained from two cycles of crop rotation، although there was no significant difference between grass pea and common vetch in terms of mean dry matter yield but total dry matter yield obtained from two rotation cycle in grass pea was 24. 2% more than of common vetch. In each of two rotation cycles، there was significant difference (p≥ 0. 01) among the treatments regarding dry matter of green manure and nitrogen accumulation in tissues of the above ground organs. In each of two cycle rotation، the least amount of dry matter (0. 29-0. 63 tha-1) and nitrogen accumulation (3. 98-9. 12 kgha-1) was obtained from control treatment. The treatments effect on onion yield، weight of soil particles diameter، soil organic carbon percent، biological and grain wheat yield were not significant. Highest values of these characters were obtained from adding green manure grass pea and common vetch treatments. Mean wheat biological yield (18. 5 tha-1)، wheat grain yield (7. 23 tha-1)، mean weight of soil particles diameter (1. 69) and soil organic carbon percent (0. 915) in grass pea green manure added treatment، was 12. 8، 14. 6، 13. 4 and 0. 2 percent higher than check treatment، respectively.
    Keywords: Summer fallow, cover crops, green manure management
  • Sh. Zarea *, A. Zarea Feizabadi, M. Sabohi Pages 19-33
    To investigate the effect of rotation on wheat yield and to determine the economic value of crop rotations، eight rotation treatments that had conducted in Jolge-e-Rokh Agricultural Research Station during 2006 - 2010، were evaluated economically، using partial budgeting and marginal analysis. Experimental design was، complete randomized block design with three replications. Treatments consisted of eight crop rotation T1: wheat continuous culture، T2: wheat، wheat، wheat، canola، wheat، T3: wheat، sugar beet، wheat، sugar beet، wheat، T4: wheat، potato، wheat، potato، wheat، T5: wheat، potato، wheat، canola، wheat، T6: wheat، sugar beet، wheat، potato، wheat، T7: wheat، forage corn، wheat، potato، wheat and T8: wheat، forage corn، wheat، sugar beet، wheat. Results indicated that pre plant and kind of crop rotation had significant effects on wheat yield in the final year. Comparing mean test indicated that wheat in rotation had significantly better yield than continuous planting (between 21 to 37 percent). In fixed price، T6 rotation (wheat، sugar beet، wheat، potato، wheat) with relative rate of return 90 % and net income 112. 99 million rails had the maximum rate of return and profit respectively، and T3 rotation (wheat، sugar beet، wheat، sugar beet، wheat) with 104 million rails net income followed it. Although change in prices led to change in selected treatment، but treatments in this study had the economical replacements and therefore، farm manager will be faced with flexible options.
    Keywords: Crop system, economic evaluation, partial budgeting, net income
  • A. Faraji * Pages 35-45
    Drought stress is the most important factor decreasing crop yield in dry and semi dry areas of the world، such as Iran. To investigate seed yield and drought stress tolerance indices of twenty soybean lines and cultivars، three experiments were conducted، each in a randomized complete block design with there replications، at Agricultural Research Station of Gorgan in 2010 and 2011. In the first experiment، all soybean genotypes were irrigated based on 50 mm and in the second and third experiments، the irrigation was based on 100 and 150 mm evaporation from evaporation pan، respectively. The mean seed yield of soybean genotypes in non-stress and stress conditions was 1989 and 1242 kgha-1، respectively lines. HT2 in non-stress conditions (2569 kgha-1)، PE10 in moderate stress conditions (2222 kgha-1) and WE6 in severe stress conditions (1688 kgha-1) had the highest seed yield، respectively. With regard to GMP، MP and STI indices، drought stress tolerance of PE10 and HT2 genotypes were more than those of other genotypes. Based on SSI index، genotypes L504 and M9 had the highest and the lowest tolerance to drought stress، respectively، while according to TOL index genotypes SG20 and L17 were the most and the least tolerant genotypes، respectively. The superior genotypes can be recommended for further breeding programs.
    Keywords: Soybean, drought stress, tolerance indices, seed yield
  • M. R. Naghashzadeh *, H. Heidari Sharifabad, E. Majidi Heravan, M. Rafiee, F. Rejali, N. Imantalab Pages 47-59
    To study the effects of arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) on photosynthesis، stomatal conductance، transpiration and leaf temperature of maize (Zea mays L.) under well-watered (I1)، moderate drought stress (I2) and severe drought stress (I3) conditions، two field experiments were conducted in agricultural research station in Khorramabad، Iran in 2011 and 2012. Each experiment was carried out as split-plot factorial based on randomized complete block design with three replications. Irrigation was imposed at three levels based on 70% (I1)، 50% (I2) and 30% (I3) field capacity، as the main plot. Mycorrhizal biofertilizer (Glomus intraradices) was applied at two levels of control or without application (M1) and application of 100 kgha-1 (M2) as the sub plot. Phosphorus fertilizer was also applied at three levels of control or without application (P1)، application of 75 kgha-1 (P2) and 150 kgha-1 triple superphosphate (P3)، as the sub plot. The results of combined analysis showed that، mycorrhizal biofertilizer application and different irrigation treatments significantly affected the measured traits. Mycorrhizal biofertilizer application led to improved photosynthesis، stomatal conductance، transpiration and leaf temperature، as much as 20، 3. 3، 9. 2 and 4. 2%، respectively. Photosynthesis، stomatal conductance and transpiration as affected by different irrigation regimes were decreased by increasing drought stress، but leaf temperature was increased by increasing drought stress. Different P fertilizer levels also significantly affected photosynthesis. Measured traits in AM plants had priority than non AM plants، as a consequence of enhancing nutrient uptake، extension of the root system and water status of the plants.
    Keywords: Mycorrhiza, maize, phosphorus, water stress
  • N. Gholami Rezvani, M. Esfahani *, Sh. Kaabi Rahnama, A. Aalimi, M. Nahvi, M. R. Alizadeh Pages 61-85
    In this experiment، seed rates in direct seeding methods of rice (cv. Hashemi) were compared and lodging related traits were evaluated in split plot lay out based on randomized complete block design with three replications and four seeding methods as main plots and three seeding rates (60، 80 and 100 kgha-1) as sub plots at Rice Research Institute of Iran، Rasht، Iran. Seeding methods consisted of drum direct seeding، hill wet seeding، broadcasting and pre-geminated seeding in puddle field. The maximum grain yield (2753 kgha-1)، internodes length، internodes fresh weight، third and fourth internode cross-section area (4. 43 and 7. 12 mm2، respectively)، third and fourth bending moment (493. 04 and 581. 93 gcm، respectively) and breaking resistance of third and fourth node (947. 24 and 1651. 89 gcm، respectively) were obtained in hill wet seeding method. The maximum grain yield (2486 kgha-1) was obtained in 100 kgha-1 seed rate. Increase in seeding rate resulted in decrease of internodes length، internodes fresh weight and bending moment of third and fourth internodes. Stepwise regression analysis showed that internode cross section area and internode flattening had highly significant effect on breaking resistance (verified 56% and 59% of breaking resistance، respectively). It seems it may possible to prevent the lodging problems in Hashemi rice production to a large extent by direct seeding of pre-germinated seeding in conditions of the intended region.
    Keywords: Bending moment, breaking resistance, direct seeding, lodging, rice
  • D. Ghanbari Birgani *, A. Afarinesh, E. Zand Pages 87-101
    This experiment was conducted in 2007 and 2008 to evaluate the efficacy of metribuzin herbicide on weeds control and yield of maize، at research farm of the Agricultural Research Center of Safi Abad Dezful، Iran. The experimental design was a randomized complete block with 13 treatments in three replications. Treatments included preplant، preemergence and postemergence application of metribuzin at 3-4 leaf stage of maize and weeds each at 0. 35 and 0. 52 kg ai ha-1، preplant، preemergence and postemergence application of atrazine + metribuzin at 3-4 leaf stage of maize and weeds each at (0. 6 + 0. 175) kg ai ha-1، nicosulfuron at 0. 08 kg ai ha-1at 3-6 leaf stage of maize and preemergence application of atrazine + alachlor at (1. 2 + 1. 9) kg ai ha-1، together with weedy and weed free checks. The results indicated that compared to the weedy check، postemergence application of metribuzin at 0. 35 kg ai ha-1 and atrazine + metribuzin with 79 and 75% control، respectively، were the most effective treatments in reducing total number of weeds. Application of atrazine + alachlor، postemergence application of metribuzin at 0. 35 kg ai ha-1 and atrazine + metribuzin and nicosulfuron with 89، 87، 86 and 85% control، respectively، were the most effective treatments in reducing dry weight of weeds. Compared to the weedy check، postemergence application of metribuzin at 0. 52 and 0. 35 kg ai ha-1، atrazine + metribuzin and premergence application of atrazine + alachlor with 50، 44. 44 and 37% increase، respectively، were the most effective treatments in yield increase. According to these results، for weed control and yield increase of corn، postemergence application of metribuzin at 0. 52 or 0. 35 kg ai ha-1، atrazine + metribuzin or premergence application of atrazine + alachlor each at the abovementioned rates can be recommended.
    Keywords: Corn, weeds, alachlor, atrazine, herbicides, metribuzin, nicosulfuron, weeds
  • M. Henareh *, G. Hassani Pages 103-113
    The transplanting stage of seedling and planting depth، influence growth and yield of vegetable crops. An experiment was conducted to study the effects of these factors on yield of tomato cv. Petoearly CH in West Azarbaijan، Iran for two years. Seed was cultivated in nursery and then seedlings were transplanted to field at three growth stages of four leaves، six leaves and eight leaves. Three planting depths used for seedlings were the rootball، the cotyledon leaves and the first true leaf. The research was carried out as factorial experiment based on randomized complete block design with four replications. Results showed that with reduction in the number of leaves from eight to four، percentage of seedlings death after transplanting and vegetative growth decreased، and earliness، first harvest yield and total yield increased. Minimum number of days to flowering and fruit maturity، and maximum number of fruits، first harvest yield and total yield at first true leaf plantings depth were significantly different from other depths.
    Keywords: Tomato, seedling transplanting stage, planting depth
  • R. Asghari *, F. Ajodani Pages 115-118
    In the present study antioxidant compounds of oil of olive cultivar Roodbar and their changes during storage of fruits after harvesting were investigated with key sensory oil properties. Characteristics such as total polyphenols (TP)، total antocyanins (TA) and their antioxidant activities were assessed countinuously for a period of 12 days (every three days). The results showed that the quantity of total antocyanin and total polyphenolic compounds increased by time and the highest quantities were meansured at the third sampling time (9 days after storage). However، there was no significant difference between quantity of these compounds at the sixth and twelveth days after storage. Antioxidant activity of these compounds followed the same trend. Based on the results of this study، storage and expose of olive oil to air for a period of 12 days not only does not affect the antioxidants quantity and their activities، but they incresase during the first nine day after storage. However storage of olive oil for longer periods needs to be investigated.
    Keywords: Olive, antocyanins, antioxidants, phenols