فهرست مطالب

پزشکی ارومیه - سال بیست و پنجم شماره 10 (دی 1393)
  • سال بیست و پنجم شماره 10 (دی 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/10/20
  • تعداد عناوین: 10
|
  • حسین پورمحمود، محمدرضا خدایی، فربد فدایی، ذبیح الله اشتری، رقیه مداحی فرد، هدی بهجتی صفحات 862-873
    پیش زمینه و هدف
    ارزیابی سودمندی ریلوزول (یک مهارکننده آزادسازی گلوتامات) به عنوان درمان کمکی در درمان علائم مثبت و منفی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی نوع مداوم.
    مواد و روش کار
    یک مطالعه تصادفی شده دو سو بی خبر با کمک پلاسبو که در آن 30 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی نوع مداوم بر اساس DSM-IV-TR به طور تصادفی ریلوزول به مقدار mg/d100 و یا پلاسبو همراه با ریسپریدون به مقدار mg/d6 به مدت هشت هفته دریافت کردند. کلیه بیماران توسط مقیاس PANSS و مقیاس EPS در شروع درمان و در هفته های 4 و 8 مورد ارزیابی قرار گرفتند. از مقیاس همیلتون افسردگی جهت ارزیابی افسردگی در شروع درمان و هفته 8 استفاده شد.
    یافته ها
    مطالعه با 30 بیمار به اتمام رسید. گروه دریافت کننده ریلوزول بهبود قابل توجهی در علائم منفی نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو در انتهای مطالعه نشان دادP<0.001 و همان میزان سودمندی در امتیاز نهایی P<0.001 و میزان سایکوپاتولوژی عمومی دیده p=0،001. هرچند گروهای دریافت کننده ریلوزول و پلاسبو کاهش در علائم مثبت نشان ندادند. نمرات مقیاس همیلتون افسردگی و مقیاس عوارض دارویی بین دو گروه تفاوتی نداشت. فراوانی سایر عوارض دارویی نیز در بین دو گروه مشابه بود.
    بحث و نتیجه گیری
    اضافه شدن ریلوزول می تواند سبب کاهش علائم منفی اولیه در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی گردد.
    کلیدواژگان: گلوتامات، ریلوزول، علائم منفی، اسکیزوفرنی
  • نیما حسینی جزنی، یعقوب شریفی، حامد فرزانه، مینو زردشتی صفحات 874-880
    پیش زمینه و هدف
    استافیلوکوکوس اورئوس کوکسی گرم مثبت و عامل ایجاد طیف وسیعی از عفونت ها است. مقاومت به متی سیلین در این باکتری معمولا با مقاومت به شمار متعددی از سایر آنتی بیوتیک ها همراه است و شیوع بالای این ایزوله ها می تواند شکست های درمانی را موجب گردد. فسفومایسین ازجمله آنتی بیوتیک های مهارکننده بیوسنتز پپتیدوگلی کان است که در درمان عفونت های ناشی از باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک های متعدد کاربرد دارد. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر فسفومایسین بر روی جدایه های بالینی مقاوم به متی سیلین استافیلوکوکوس اورئوس است.
    روش کار
    43 ایزوله بالینی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین با روش های استاندارد جمع آوری و شناسایی شدند. حساسیت ایزوله ها نسبت به آنتی بیوتیک های مختلف با استفاده از روش انتشار آنتی بیوتیک از دیسک موردبررسی قرار گرفت. مقادیر حداقل غلظت مهارکننده رشد و حداقل غلظت کشنده فسفومایسین با رقت های متوالی از آنتی بیوتیک در محیط کشت مایع در دامنه غلظت حدفاصل 25/0 - 128 میلی گرم در لیتر تعیین شد. استافیلوکوکوس اورئوس ATCC 25923 به عنوان سویه مرجع مورداستفاده قرار گرفت.
    یافته ها
    3/16 درصد جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین نسبت به تمامی غلظت های موردمطالعه حساس و 6/11 درصد مقاوم بودند. میانگین حداقل غلظت بازدارنده در مورد سایر جدایه 05/51 ± 16/57 میکروگرم در سی سی و میانگین حداقل غلظت کشنده 72/49 ±70/74 تعیین شد. با در نظر گرفتن تعاریف استاندارد، مجموعا 44.2درصد جدایه ها مقاوم و 55.8درصد حساس در نظر گرفته شدند.
    بحث و نتیجه گیری
    با توجه به مقاومت بالای جدایه های تحت بررسی در مطالعه حاضر در مقایسه با مطالعات مشابه، لزوم بررسی دقیق حساسیت آنتی بیوتیکی، برای ارائه الگوی درمانی مناسب ضروری به نظر می رسد و احتیاط در کاربرد فسفومایسین به تنهایی و نیز استفاده توام از این آنتی بیوتیک در کنار سایر آنتی بیوتیک های موثر براستافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین را خاطرنشان می سازد.
    کلیدواژگان: استافیلوکوکوس اورئوس، فسفومایسین، حداقل غلظت مهار کننده رشد، حداقل غلظت کشنده
  • انیس جهانبازی، کریم عسگری، احمد چیت ساز، حسینعلی مهرابی، ندا عاصمی صفحات 881-892
    پیش زمینه و هدف
    دیستونی کانونی یک بیماری مزمن با عوارض نامطلوب است. علاوه بر عوارض جسمی، این بیماری بر کیفیت زندگی بیماران تاثیر زیادی دارد. هدف این پژوهش، مقایسه ی اثربخشی دارودرمانی و ترکیب دارودرمانی و بیوفیدبک الکترومیوگرافی بر کیفیت زندگی بیماران زن مبتلا به دیستونی کانونی مزمن بود.
    مواد و روش کار
    این پژوهش یک مطالعه ی مورد شاهدی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با دو گروه است. نمونه شامل 20 بیمار زن مبتلا به تورتیکولی و 10 بیمار زن مبتلا به بلفارواسپاسم با تشخیص متخصص مغز و اعصاب بود که به شیوه ی تصادفی ساده انتخاب شدند و به طور مساوی در دو گروه گمارده شدند. هر دو گروه تحت درمان با بوتولینوم توکسین نوع A قرار گرفتند و گروه دوم علاوه بر دریافت دارو به مدت 10 هفته در 20 جلسه ی درمان با بیوفیدبک الکترومیوگرافی نیز شرکت کردند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی SF-36 استفاده شد که در مرحله ی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری توسط افراد تکمیل گردید.
    یافته ها
    میانگین نمرات کیفیت زندگی در گروه ترکیب دارودرمانی و بیوفیدبک به طور معناداری نسبت به گروه دارودرمانی افزایش پیدا کرد (05/0>p).
    نتیجه گیری
    نتایج حاکی از اثربخشی بیشتر ترکیب دارودرمانی و بیوفیدبک الکترومیوگرافی در مقایسه با دارودرمانی بر کیفیت زندگی بیماران زن مبتلا به دیستونی کانونی مزمن بود.
    کلیدواژگان: دیستونی کانونی مزمن، بیوفیدبک الکترومیوگرافی، کیفیت زندگی، دارودرمانی
  • سودابه الله دین، شهرام خادم وطن، محمود هاشمی تبار، البرز اسکندری صفحات 893-900
    پیش زمینه و هدف
    عصاره های گیاهی و ترکیبات مشتق شده از آن ها منبع غنی از ترکیبات دارویی را فراهم می کنند و از گیاهان بومی برای درمان بسیاری از بیماری های عفونی استفاده می شود. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی اثرات ضد لیشمانیایی عصاره گیاه چای سبز در مقایسه با داروی کنترل مگلومین آنتیمونات (گلوکانتیم®) با استفاده از روش رنگ سنجی MTT هست.
    مواد و روش ها
    پروماستیگوت های انگل لیشمانیا ماژور و لیشمانیا اینفانتوم در محیط کشت RPMI-1640 حاوی 10 درصد FCS و آنتی بیوتیک هست در دمای °C1±24 کشت داده شد و تاثیر غلظت های مختلف عصاره چای سبز در مقایسه با گلوکانتیم بر روی پروماستیگوت های این دو گونه انگل لیشمانیا، با استفاده از روش رنگ سنجی MTT موردبررسی قرار گرفت. میزان جذب نوری به وسیله دستگاه الایزا ریدر در طول موج 570 نانومتر قرائت شد و سپس نتایج به صورت IC50 بیان شده است.
    نتایج
    میزان IC50 عصاره بعد از 72 ساعت انکوباسیون، برای لیشمانیا ماژور g/ml μ 19 و برای لیشمانیا اینفانتوم g/ml μ 12 به دست آمد به طوری که میزان IC50 داروی کنترل گلوکانتیم برابر μg/ml 8/21 و μg/ml 16/10 به ترتیب برای لیشمانیا ماژور و لیشمانیا اینفانتوم هست.
    بحث و نتیجه گیری
    اثربخشی این عصاره بر روی این گونه انگل تقریبا معادل گلوکانتیم می باشد و بنابراین دارای پتانسیل استفاده از آن به عنوان داروی ضد لیشمانیایی می باشد اما ضرورت انجام آزمایش های بیشتری جهت ارزیابی این عصاره بر روی انگل لیشمانیا در مدل های حیوانی و In vivo احساس می شود.
    کلیدواژگان: لیشمانیا ماژور، لیشمانیا اینفانتوم، کاملیا سایننسیس، روش رنگ سنجی MTT
  • نعمت بیلان، افشین قلعه گلاب بهبهانی، آذر دسترنجی صفحه 901
    پیش زمینه و هدف
    کرایتریاهای تشخیصی ALI و ARDS شامل شروع حاد بیماری، یافته های رادیوگرافی سینه مطابق با انفیلتراسیون دوطرفه ریه و نبود اختلال عملکرد بطن چپ و نسبت (PF) Pao2/Fio2 کمتر یا مساوی 200 برای ARDS و کمتر یا مساوی 300 برای ALI؛ که مورد اخیر نیازمند نمونه گیری تهاجمی خون شریانی هست. Spo2 که توسط دستگاه پالس اکسی متری اندازه گیری می شود و محاسبه نسبت Spo2/Fio2 (SF) را شاید بتوان یک آلترناتیو غیرتهاجمی جایگزین برای نسبت PF در نظر گرفت.
    مواد و روش کار
    در یک مطالعه تحلیلی مقطعی، 70 بیمار مبتلا به ALI و ARDS بستری در PICU بیمارستان کودکان تبریز وارد مطالعه شدند. Spo2 و Pao2 و Fio2 در حداکثر بازه زمانی 5 دقیقه اندازه گیری شد و نسبت SF و PF محاسبه شد و نسبت SF با نسبت PF مقایسه و ارتباط میان آن ها و حد آستانه نسبت SF برای جایگزینی با نسبت PF برای تشخیص ARDS و ALI تعیین شد.
    یافته ها
    در مطالعه انجام شده رابطه نسبت SF با نسبت PF با معادله رگرسیون PF 61/0+57=SF محاسبه شد؛ و نسبت SF 181 و 235 مطابق با نسبت PF200 و 300 بود. آستانه SF برای ALI 235 بود که دارای 57 درصد حساسیت و 100 درصد اختصاصیت و آستانه PF برای ARDS 181 بود که دارای 71 درصد حساسیت و 82 درصد اختصاصیت بود؛ و جهت جایگزینی SF با PF 001/0< P هست.
    نتیجه گیری
    نسبت SF که مارکر غیرتهاجمی قابل اعتماد جهت جایگزینی با نسبت PF جهت تشخیص ALI و ARDS هست و می توان پالس اکسی متری را جایگزین خون گیری شریانی نمود.
    کلیدواژگان: ARDS، ALI، Pao2، Fio2، پالس اکسی متری
  • صابر غفاری فام، همایون صادقی بازرگانی، ایوب مالک، شاکر سالاری لک صفحات 910-921
    پیش زمینه و هدف
    هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین نقش و تاثیر رویدادهای استرس زای زندگی در یک سال گذشته بر مصدومیت عابرین پیاده در سوانح ترافیک جاده ای هست.
    مواد و روش کار
    این مطالعه مورد شاهدی مبتنی بر بیمارستان در طول سال 1392 اجرا گردید. 177 عابر پیاده مصدوم و بستری شده در بیمارستان دانشگاهی شهدا (ع) با 177 شاهد مناسب و بدون هرگونه سابقه مصدومیت در سوانح ترافیک جاده ای از بیمارستان دانشگاهی امام رضا (ع) منتخب و ازنظر رویدادهای استرس زای زندگی در 12 ماه گذشته مورد مقایسه قرار گرفتند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها بین دو گروه بر اساس پرسشنامه استانداردشده رویدادهای استرس زای زندگی در جمعیت عمومی تبریز از آزمون رگرسیون لجستیک استفاده شد.
    یافته ها
    3/50 درصد از مصدومین عابر پیاده دارای سطح تحصیلات بی سواد و ابتدایی و در مقابل در گروه شاهد 2/19 درصد دارای سطح تحصیلات بی سواد و ابتدایی بودند. نتایج تحلیل چند متغیره آزمون رگرسیون لجستیک رویدادهای استرس زای زندگی شامل مشکلات (تضاد) شغلی، مشکلات تحصیلی، تغییرات در شرایط زندگی (روزمره)، نگرانی های سلامتی؛ و همچنین میانگین ساعت های پیاده روی در طول روز، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و سطح سواد نیز بر بروز مصدومیت در عابرین پیاده موثرند.
    بحث و نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاضر نشان داد که مداخلات بر روی فاکتورهای روان شناختی و کاهش اختلاف طبقات اقتصادی-اجتماعیممکن است در کاهش بروز مصدومیت عابرین پیاده در سوانح ترافیکی می توانند موثر باشند.
    کلیدواژگان: مصدومیت عابرین پیاده، سوانح ترافیک جاده ای، تعیین کننده، رویدادهای استرس زای زندگی، مطالعات مورد، شاهدی، ایران
  • فیروزه سپهریان آذر، سامره اسدی مجره، سعید اسدنیا، لیدا فرنودی صفحات 922-930
    پیش زمینه و هدف
    تنظیم هیجان نقش مهمی بر عواطف و رفتار نوجوانان دارد. با توجه به نقش دل بستگی و راهبردهای مقابله ای کارآمد در تحول مهارت های تنظیم هیجانی، پژوهش حاضر باهدف تعیین ارتباط میان سبک های دل بستگی و سبک های مقابله ای با دشواری های تنظیم هیجان در نوجوانان انجام گردید.
    روش
    روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را 5291 هزار نفر از دانش آموزان دختر و پسر پایه دوم و سوم دبیرستان های شهر تالش تشکیل می داد. جهت دستیابی به اهداف پژوهش تعداد 200 نفر به عنوان نمونه موردمطالعه از این جامعه انتخاب شدند؛ و از آن ها خواسته شد تا به مقیاس دشواری های تنظیم هیجانی (DERS)، پرسشنامه دل بستگی نوجوانان به والدین و همسالان (IPPA-R) و پرسشنامه سبک های مقابله (CSQ) پاسخ دهند. داده های پژوهش با استفاده از میانگین، انحراف استاندارد، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام مورد تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج نشان داد رابطه بین دشواری های تنظیم هیجان با دل بستگی به مادر، دل بستگی به پدر و دل بستگی به همسالان منفی و معنی دار است. همچنین رابطه دشواری های تنظیم هیجان با سبک مقابله ای مسئله مدار منفی و معنی دار و با راهبرد مقابله ای هیجان مدار مثبت و معنی دار بود. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام، سازه های دل بستگی به مادر، دل بستگی به همسالان و مقابله مسئله مدار و هیجان مدار 24 درصد از تغییرات دشواری های تنظیم هیجان را تبیین می کنند.
    بحث و نتیجه گیری
    دل بستگی به والدین و همسالان و استفاده از سبک های مقابله ای کارآمد ازجمله عوامل مهمی است که در دشواری های تنظیم هیجان نقش دارند.
    کلیدواژگان: دشواری های تنظیم هیجان، سبک های دل بستگی، سبک مقابله ای مسئله مدار، سبک مقابله ای هیجان مدار
  • مهری مولایی، ستاره جانی، رحیمه حامدی، شهلا جنگی قوجه بیگلو صفحات 931-939
    پیش زمینه و هدف
    به دلیل گستردگی مشکلات ایجادشده توسط اختلالات شخصیت در زندگی فردی و خانوادگی، شناخت عوامل زمینه ساز آن ها، باعث فهم دقیق تر و شناخت عوامل پیشگیرانه و یاری رسان در زمینه درمان آن ها می شود و ازآنجاکه اختلالات شخصیت در طول عمر تمام وجوه روابط بین فردی شخص را تحت تاثیر قرار می دهد، بنابراین هدف پژوهش حاضر پیش بینی اختلالات شخصیت خوشه سی بر اساس سیستم های مغزی - رفتاری هست.
    مواد و روش کار
    پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه تبریز (1392) بودند که 300 نفر به عنوان نمونه پژوهش و به روش نمونه گیری خوشه ایچندمرحله ای انتخاب شدند و با پرسشنامهٔ بالینی چند محوری میلون-3 و مقیاس سیستم فعال ساز – بازداری رفتاری ارزیابی شدند. داده ها با روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان تحلیل شد.
    یافته ها
    فقط سیستم بازداری رفتاری برای پیش بینی اختلال شخصیت اجتنابی و وابسته معنادار می باشند اما هیچ کدام از سیستم های بازداری و فعال ساز رفتاری پیش بینی کننده معناداری برای اختلال شخصیت وسواسی-جبری نبود.
    نتیجه گیری
    یافته های پژوهش حاضر می تواند راهگشای متخصصان در فهم دقیق اختلال های شخصیت، استفاده از روش های مناسب برای پیش بینی احتمال بروز بیماری، پیشگیری و گسترش روش های درمانی کمک کننده باشد.
    کلیدواژگان: اختلال شخصیت، اجتنابی، وابسته، وسواسی، جبری، سیستم های مغزی، رفتاری
  • نازیلا حسن زاده قویفکر، محمدرضا جوادی، علیرضا منصف اصفهانی، سیامک شهیدی صفحات 940-953
    پیش زمینه و هدف
    آسیب طحال ازجمله شایع ترین آسیب های ناشی از تروما می باشد. زمانی که اسپلنکتومی طحال به علت آسیب وارده اجتناب ناپذیر باشد، اتوترانسپلنت بافت طحال تنها گزینه ممکن برای حفظ عملکرد طحال می باشد. عملکرد ایمونولوژیک طحال در مقابله با عفونت ها بسیار حائز اهمیت است اما میزان جبران فعالیت ایمونولوژیک و میزان بازآرایی ساختاری طحال پس از کاشت در مقایسه با حجم طحال کاشته شده تاکنون مشخص نشده است. هدف از این مطالعه ارزیابی تغییرات سلولی بافت طحال و تغییرات سرولوژیک خون محیطی در اتوترانسپلنتیشن طحال در امنتوم رت می باشد.
    مواد و روش کار
    در این مطالعه تجربی تصادفی شده کنترل دار، 80 رت نر ویستار در 4 گروه مطالعه به طور تصادفی قرار گرفتند. گروه Sp، تحت اسپلنکتومی، گروه Au، تحت اسپلنکتومی و کاشت 3 قطعه از بافت طحالی مشتمل بر 15-10درصد از حجم آن در امنتوم بزرگ و گروه Sh، تحت لاپاراتومی با تحریک پریتوئن قرار گرفتند. گروه Co به عنوان گروه کنترل پیگیری شدند. 10 مورد از موارد هر گروه به طور تصادفی جداشده و به مدت 6 ماه و 10 مورد دیگر به مدت 12 ماه مورد پیگیری قرار گرفتند. در پایان دوره پیگیری نمونه خونی اخذشده ازنظر شمارش لکوسیتی و لنفوسیتی وپلاکت و همچنین سطح ایمونوگلوبولین M سرمی سنجش شد و میان گروه های مطالعه مورد مقایسه قرار گرفت. همچنین در گروه اتوترانسپلنت شده پس از لاپاراتومی مجدد، بافت طحال کاشته شده ازنظر ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک بررسی و در دو گروه پیگری مورد مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج مطالعه ما نشان داد پس از پیگری 6 و 12 ماهه ازنظر شمارش لکوسیتی و لنفوسیتی میان گروه های مطالعه تفاوتی وجود نداشت. شمارش پلاکتی در گروه Sp در پایان ماه 6 و 12 بیشتر از گروه کنترل بوده است (0.001>P). تفاوت میان شمارش پلاکتی دو گروه Sp و Au معنی دار نبوده است. سطوح IgM سرمی در گروه Sp پایان ماه 6 و 12 به طور معنی داری کمتر از گروه Sh و Co کنترل بوده است؛ اما میان گروه Au و دو گروه Sh و Co تفاوت معنی دار نبوده است. متوسط سطوح IgM در گروه Au بالاتر از گروه Sp به دست آمد اما تفاوت مشاهده شده ازنظر آماری معنی دار نبوده است (0.14=P). در بررسی مجدد بافت طحال کاشته شده در تمام موارد به جز یک مورد (6.25درصد) قابل شناسایی بود و تعداد موارد بازآرایی ساختار طحالی و با تشکیل پالپ قرمز و پالپ سفید با فولیکول لنفاوی و در گروه پیگیری 12 ماهه بیشتر بوده است. میزان پیگمان هموسیدرین نیز در گروه پیگیری 12 ماهه به طور معنی داری بالاتر بوده است (0.03=P).
    نتیجه گیری
    کاشت حدود 15درصد از حجم بافت طحالی، در اکثریت موارد با موفقیت روبرو بوده و بافت طحال بازآرایی شده با مزیت های غیرقابل چشم پوشی بر روی سیستم ایمنی همراه بوده است. بنابراین اتوترانسپلنت بافت طحالی حتی در حجم های اندک، در موارد غیرقابل اجتناب اسپلنکتومی قویا توصیه می شود.
    کلیدواژگان: اتوترانسپلنت طحال، رت، ایمونوگلوبولین
  • رباب شیخ پور، جواد محیطی اردکانی صفحات 954-960
    پیش زمینه و هدف
    سرطان پستان شایع ترین بیماری بدخیم در زنان است. حدود 50 درصد از سرطان های پستان وابسته به هورمون های جنسی هستند و اثرات این هورمون ها به واسطه اتصال به گیرنده اختصاصی شان می باشد. همچنین پروتئین p53 در نیمی از سرطان ها ازجمله سرطان پستان دچار جهش می شود و افزایش سطح آن ویژگی مشترک بسیاری از سرطان های بدخیم است، با توجه به این که رده سلولی T47D دارای رسپتور استروژن، پروژسترون است و پروتئین p53 به عنوان محصول مهم ترین ژن مهارکننده تومور است، این مقاله به تاثیر هورمون پروژسترون بر میزان پروتئین p53 در رده سلولی T47D می پردازد.
    مواد و روش کار
    رده سلولی T47D سرطان پستان دریک فلاسک 25cm2 در محیط DMEM و FBS کشت داده شد. سپس سلول ها تحت تیمار با غلظت های مختلف هورمون پروژسترون (1، 10 و 20 نانو مول) قرار گرفتند. میزان پروتئین p53 با روش وسترن بلات موردبررسی قرار گرفت. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار Gene tool انجام گرفت.
    نتایج
    سلول هایی که تحت تیمار با غلظت 1 نانومول از هورمون پروژسترون قرار داشتند تغییری در میزان پروتئین p53 نسبت به گروه کنترل نشان ندادند (P>0.05) ولی سلول هایی که تحت تیمار با غلظت 10 و 20 نانومول بودند میزان پروتئین کمتری نسبت به گروه کنترل نشان دادند (P<0.01).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که افزایش غلظت هورمون پروژسترون سبب کاهش میزان پروتئین p53 در رده سلولی T47D می شود. بنابراین به نظر می رسد هورمون پروژسترون با کاهش میزان پروتئین p53، سبب کاهش تجمع پروتئین p53 در رده سلولی T47D شود.
    کلیدواژگان: هورمون پروژسترون، رده سلولی T47D، سرطان پستان، پروتئین p53
|
  • Hossein Poormahmood, Mohammad Reza Khodaie Ardakani *, Farid Fadaie, Zabihollah Ashtari, Rogaye Maddahifard, Hoda Behjati Pages 862-873
    Background and Aims
    This study was aimed to evaluate the efficacy of riluzole (a glutamate release inhibitor) add-on therapy in the treatment of negative symptoms of patients with chronic schizophrenia.
    Materials and Methods
    This randomized, double-blind, and placebo-controlled study was conducted on thirty patients with continues schizophrenia (DSM-IV-TR) that were randomized considering either riluzole (100 mg daily) or placebo in addition to risperidone 6 mg/day for eight weeks. The patients were assessed using positive and negative syndrome scale (PANSS) and extrapyramidal symptom rating scale (ESRS) at baseline, week 4 and 8. Hamilton depression rating scale (HDRS) was used to assess depression at baseline and week 8.
    Results
    Thirty patients completed the trial. Riluzole group showed a significantly greater improvement on negative subscale than the placebo group at endpoint (P<0.001). The same effect was observed for the total score (P<0.001) and general psychopathology score (P=0.001). However the placebo and riluzole groups did not differ in their reduction of positive symptoms scores. HDRS and ESRS scores and their changes did not differ between the two groups. Frequency of other side effects was similar between the two groups.
    Conclusions
    Riluzole add-on can reduce the primary negative symptoms of patients with schizophrenia.
    Keywords: Glutamate, Riluzole, Negative Symptoms, Schizophrenia
  • Nima Hosseini Jazani, Yaeghob Sharifi, Hamed Farzaneh, Minoo Zartoshti Pages 874-880
    Background and Aims
    Staphylococcus aureus is a Gram-positive coccus that can cause a range of infections. Methicillin resistance in these bacteria is often in companion with resistance to multiple antibiotics. High prevalence of these isolates can cause treatment failure. Phosphomycin is a Peptidoglycan biosynthesis inhibitor that is used in treating of infections caused by multi-drug resistant bacteria. The aim of this study was the investigation of the effect of phosphomycin on clinical isolates of methicillin-resistant S.aureus.
    Materials and Methods
    This study was conducted on 43 clinical isolates of methicillin-resistant S.aureus that were collected and identified using standard methods. Susceptibility of isolates to different antibiotics was tested by disk diffusion method. The minimum inhibitory and bactericidal concentrations of phosphomycin serial dilutions of antibiotic were prepared in broth medium in concentrations ranging between 0.25-128 mg/L after that isolates were inoculated to each tube. S. aureus ATCC 25923 was used as reference strain.
    Results
    Among the strains, 16.3% were sensitive to all investigated concentrations and 11.6%were resistant. The average amounts of minimum inhibitory and minimum bactericidal concentrations for the other isolates were 57.16±51.05 and 74.70±49.72 µ/ml, respectively. Regarding the standard definitions, a total of 44.2% of isolates were resistant and 55.8% were sensitive to phosphomycin.
    Conclusion
    Due to the higher resistance of isolates tested in this study, compared with others, it seems that there is a need for exact evaluation of susceptibility tests and being cautious in using of phosphomycin alone, as well as designing another studies in order to evaluate the use of the combination of phosphomycin with other antibiotics against methicillin-resistant S. aureus.
    Keywords: S.aureus, Phosphomycin, Minimum inhibitory concentration, Minimum bactericidal concentration
  • Anis Jahanbazi, Karim Asgari, Ahmad Chitsaz, Hossein Ali Mehrabi, Neda Asemi Pages 881-892
    Background and Aims
    Focal dystonia is a chronic disease with unwanted side effects. In addition to physical symptoms, it may exert a great impact on quality of life in patients. The aim of this study was to investigate the effectiveness of medication in comparison to medication plus EMG biofeedback on quality of life in females with chronic focal dystonia.
    Materials and Methods
    This was a case-control study with pre-post-and follow-up phases. This study was consisted of 20 patients with spasmodic torticollis and 10 patients with blepharospasm. All the patients were already diagnosed by treating neurologists and were randomly selected and assigned into medication and medication plus EMG biofeedback groups. Both groups were kept on botulinum toxin type A and the second group which was receiving the drug for 10 weeks also participated in 20 sessions of EMG biofeedback treatment. The data were collected through the SF-36 questionnaire that was administered in the pre-test, post-test, and follow-up phases.
    Results
    The mean of SF-36 score in the Medication plus EMG biofeedback group showed a significantly higher increase in comparison to that of the medication group (p<0.05).
    Conclusion
    The results suggested that medication plus EMG biofeedback was more effective than medication alone on the quality of life in females with chronic focal dystonia.
    Keywords: Chronic focal dystonia, EMG biofeedback, Quality of life, Medication
  • Sudabeh Allahdin, Shahram Khademvatan, Mahmoud Hashemitabar, Alborz Eskandari Pages 893-900
    Background and Aims
    Plant extracts and plant-derived compounds are unlimited sources of chemical diversity for identification of new medicinal agents that are commonly used to treat infectious diseases. The purpose of this study was to evaluate the in vitro antileishmanial activity of camellia sinensis extracts against L. infantum and L. major promastigotes by using colorimetric MTT assay as compared to the pentavalent antimonial compound (meglumine antimonite).
    Materials and Methods
    The extract was dried and dissolved in DMSO 1% solvent and further dilutions were obtained with RPMI 1640. Promastigotes of L. major and L. infantum were kept in RPMI 1640 medium with 10% of FCS. 100 µl of leishmania major or leishmania infantum promastigotes (1x106 cells/100µl) at logarithmic phase of treated with different concentrations of extract in two fold serial dilutions and after incubation time, MTT solution was added to each well in 96 well plate, then absorbance was read with ELISA reader in 570 nm.
    Results
    Daccordingly the data showed that camellia sinensis have leishmanicidal activity against L.major and L.infantum promastigotes. C. sinensis had IC50 of 19 µg/ml for L.major promastigotes whereas for L.infantum with IC50 of 12µg/ml after 72 h of incubation. Glucantime had IC50s of 21.8 μg/ml, and 10.16 μg/ml for both strains, respectively.
    Conclusion
    This study revealed a new antileishmanial compound against promastigotes of L. major and L. infantum and proposes that C. sinensis has the capablity of being used in leishmaniasis but further studies are required to find out its activity against intra-cellular form of leishmania (amastigote).
    Keywords: Leishmania major, Leishmania infantum, Camellia sinensis, MTT colorimetric assay
  • Nemat Bilan, Afshin Ghale Golab Behbahani, Azar Dastranji Page 901
    Background and Aims
    Diagnostic criteria for acute lung injury (ALI) and acute respiratory distress syndrome (ARDS) requires acute onset of disease، chest radiograph demonstrating bilateral pulmonary infiltrates، lack of significant left ventricular dysfunction and Pao2/Fio2 (PF) ratio 300 for ALI or 200 for ARDS. And the latter one requires invasive arterial sampling. Measurement spo2 by pulse oxi metry and calculation spo2/Fio2 (SF) ratio may be a reliable non invasive alternative to the PF ratio.
    Materials and Methods
    In this cross sectional study، 70 patient diagnosed for ALI or ARDS admitted in Tabriz children’s hospital PICU were enrolled. Then spo2، Fio2، Pao2 charted within 5 minutes were measured and the ratio of SF and PF were calculated and compared. SF threshold the values were determined to replacement PF ratio for diagnose ARDS and ALI.
    Results
    The relationship between SF and PF ratio was described by the following regression equation SF=57+0/61PF (P<0/001). SF ratios of 181 and 235 corresponded of PF ratio 300 and 200. The ALI SF cutoff of 235 had 57% sensitivity and 100% specificity، and ARDS، SF cutoff of 181 had 71% sensitivity and 82% specificity.
    Conclusion
    SF ratio is a reliable noninvasive marker for PF ratio to identify children with ALI or ARDS. A nd can be replaced pulse oximetry by arterial blood sampling.
    Keywords: ARDS, ALI, Pao2, Fio2, Pulse oximetry
  • Saber Ghaffari Fam, Homayoun Sadeghi Bazarghani, Ayoub Malek, Shaker Salarilak Pages 910-921
    Background and Aims
    The aim of the present study was to determine the role and effect of stressful life events during one past year on pedestrian injury in the road traffic crashes.
    Materials and Methods
    This case-control study had hospital-based design and was conducted during 2013-2014. First, 177 pedestrians injured by motorized vehicles during walk and being hospitalized in the Shohada University Hospital were compared with 177 appropriate controls that without any of injuries in the road traffic accidents were selected of Imam Reza University Hospital. Then stressful life events based standardized questionnaire was used to analyze the association between two groups and logistic regression test was employed.
    Results
    Accordingly, 50.3% of the victims and 19.2% of the control groups were illiterate and had elementary education. Multivariate logistic regression test findings showed that variables associated with pedestrian injuries in the road traffic accidents had stressful life events such as job conflicts, education concerns, daily life, or health concerns. However, it seemed that there was an association between daily walking, economic status, and education levels on pedestrian injuries in the road traffic accidents.
    Conclusion
    The present study findings showed that any intervention toward psychological factors and decreasing socioeconomic difference may be affective in reducing pedestrian injuries in the road traffic crashes.
    Keywords: Pedestrian injuries, Road traffic crashes, Determine, Stressful life events, Case, control study
  • Firozeh Sepehrian Azar *, Samereh Asadi Majreh, Saeid Asadnia, Lida Farnoodi Pages 922-930
    Background and Aims
    Emotion regulation plays a significant role on the emotions and behavior of adolescents. According to the role of attachment and efficacy of coping styles in development of emotion regulation skills, the purpose of this study was to determine the relationship between attachment styles and coping styles with emotion Dysregulation in adolescents.
    Materials and Methods
    This descriptive study was conducted on 200 students that were selected from 5291 male and female students of second and third grade of high schools in Talesh city. All participants were asked to fill Emotion Dysregulation Scale (DERS), Parents and Peers Adolescent attachment to Inventory (IPPA-R) and Coping Styles Questionnaire (CSQ). The data were analyzed using mean standard deviation, Pearson correlation and step by step regression.
    Results
    The result of step by step regression analysis revealed that there was a negative and significant relationship between emotional dysregulation with attachment to mother, attachment to father and peers. Also, the relationship of emotional dysregulation was negatively associated with task-oriented coping style but had a positive and significant relationship with Emotion-oriented coping strategies. According of step by step regression analysis, mother and peer attachment and emotion-oriented coping could predict 24 percent of emotional dysregulation variance.
    Conclusion
    The making attachment to parents and peers and coping styles efficiently are important factors that are involved in emotion dysregulation in adolescences.
    Keywords: Attachment styles, Emotion Dysregulation, Emotion, oriented coping style, Task, oriented coping style
  • Mehri Molaee, Setareh Jani *, Rahimeh Hamedi, Shahla Jangi Gojebiglou Pages 931-939
    Background and Aims
    Due to the expansiveness problems caused by personality disorders in personal and familial life, recognition of predisposing factors of such diseases leads to more accurate and better understanding of them. It also helps diagnose the preventive measures in treating these disorders and because personality disorders affect all aspects of interpersonal relationships of patients, the present research was done to predict the cluster C personality disorders according to behavioral inhibition system and behavioral activation system.
    Materials and Methods
    This descriptive-correlational research was conducted on 300 stuedents selected by multi steps cluster sampling from students of Tabriz University in 2013. They filled Millon clinical multi-axial inventory-3 (MCMI) and Behavioral activation-inhibition system scale (BIS-BAS). The data were analyzed with Pearson correlation coefficient and simultaneous regression.
    Results
    Accordingly, only BIS was significantly helpful to predict the avoidant and dependent personality disorders. Not BIS nor BAS were significant to predict the obsessive-compulsive personality disorder.
    Conclusion
    These findings can help experts to have a better and more accurate understanding of personality disorders and use proper methods to predict the probability of these diseases and expand helpful treatments.
    Keywords: Avoidant, BAS, BIS, Dependent, Personality disorder, Obsessive, compulsive
  • Nazila Hasanzadeh Ghavifekr, Mohamadreza Javadi, Alireza Monsef Esfahani, Siamak Shahidi Pages 940-953
    Background and Aims
    Spleen is one of the most common sites of injury after trauma. When splenectomy due to spleen damage is unavoidable, autotransplantation of splenic tissue is the only possible option to preserve splenic function. Immunologic function of spleen against infections is unremarkable but compensation levels of immunological activity and structural rearrangement of transplanted spleen according to implanted spleen size is still in doubt. The purpose of this study was to evaluate cellular and serological changes in after autotransplantation of spleen tissue on omentum of rats compared to splenectomized rats.
    Materials and Methods
    In this randomized controlled experimental trial, 80 male Wistar rats were randomly divided into 4 groups.Sp Group underwent splenectomy, Au group underwent splenectomy, and autotransplantation of three pieces of spleen tissue comprising 15-10 % of its volume in the great omentum, and Sh group underwent laparotomy with peritoneal irritation. Co Group was followed as the control group. 10 cases in each group were randomly assigned into 6 months or 12 months follow up groups. At the end of the follow-up period, blood samples were obtained and leukocyte, lymphocyte and platelet counts and immunoglobulin M antibody levels were measured and compared between study groups. Besides re-laparotomy were done in both follow up groups of spleen autotransplanted rats and compared in terms of macroscopic and microscopic characteristics.
    Results
    The results of our study showed that after 6 and 12 months of follow up, leukocyte and lymphocyte count was not statistically different between the study groups. Platelet count in the Sp group at the end of 6 and 12 months was greater than the control group (0.001> P). The difference in platelet count between the two Sp and Au groups was not significant. Serum IgM levels in the Sp group after 6 and 12 month, were significantly lower than Co and Sh groups but the difference between Au group with Co and Sh groups wasn’t statistically significant. Mean IgM levels in Au group was higher than Sp group, but the difference was not statistically significant (0.14 = P). In looking for autotarnsplanted splenic tissue, implanted spleen was detected in all cases except one case (6.25%). The number of rearranged red pulp and white pulp and formation of lymphoid follicles in inplanted spleen was higher in 12-month follow-up. Hemosiderin pigment levels also were significantly higher in the 12-month follow-up.
    Conclusions
    Autotransplantation of about 15% of splenic tissue volume were successful in majority of cases and spleen tissue rearrangement and its benefits on the immune system was indispensable. So autotransplantation of spleen, even at low volumes, in the case of unavoidable splenectomy is strongly recommended.
    Keywords: Autotransplantation of spleen, Rat, Immunoglobulin
  • Robab Sheikhpour, Javad Mohiti Ardekani Pages 954-960
    Background and Aims
    Breast cancer is the most common cancer in women. Nearly 50% of breast cancers are dependent to sex hormones, and the effects of these hormones are mediated by their binding to specific receptors. Also p53 protein is mutated in about half of cancers including breast cancer and high level of p53 protein is a common feature of many human malignant cancers. Given that T47D cell line has estrogen and progesterone receptor and p53 protein is product of tumor suppressor gene. This article was devoted to the effect of progesterone on p53 protein in T47D cell line.
    Materials and Methods
    The breast cancer T47D cell line were grown in 25cm2 flasks in DMEM with fetal bovine serum (FBS). Then cells were treated with different concentrations (1 nmol, 10 nmol and 20 nmol) of progesterone hormone. The level of proteins was measured by western blot method. Gene tool software was used for data analysis.
    Results
    There was no differences in p53 protein level in cells that were exposed to 1nmol of progesterone compared to the control group (P>0.05), but cells that were exposed to 10 and 20 nmol of progesterone treatment had lower level of p53 protein concentration than the control (P<0.01).
    Conclusion
    The result of this study showed that increased progesterone can reduce the level of p53 protein in T47D cell line. It seems progesterone with decreased level of p53 protein reduced accumulation of p53 protein in T47 cell line.
    Keywords: T47D cell line Breast cancer, Progesterone, p53 protein