فهرست مطالب

  • سال دوازدهم شماره 1 (پیاپی 23، 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/06/19
  • تعداد عناوین: 9
|
  • صالح ارخی صفحات 1-19
    هدف این تحقیق، پایش تغییرات کاربری اراضی در گذشته و بررسی امکان پیش بینی آن در آینده با استفاده از مدل ساز تغییر زمین (LCM) در شهرستان سرابله استان ایلام است. در این تحقیق، تصاویر ماهواره لندست 4 سنجنده TM سال 1367، ETM+ لندست 7 سال 1380 و TM لندست 7 سال 1390 تجزیه وتحلیل شد. تصاویر هر سه مقطع زمانی به پنج طبقه جنگل، مرتع، اراضی بایر، اراضی کشاورزی و مناطق مسکونی طبقه بندی شد. پیش بینی وضعیت کاربری اراضی برای سال 1390، با استفاده از نقشه های کاربری سال های 1367 و 1380 و به کمک مدل LCM و بر پایه شبکه های عصبی مصنوعی و تحلیل زنجیره مارکوف انجام گردید. به این منظور، از متغیر های مکانی فاصله از جاده، فاصله از مناطق مسکونی، فاصله از حاشیه جنگل، شاخص گسستگی جنگل، ارتفاع، شیب و جهت به عنوان عوامل موثر بر تغییرات در شبکه عصبی مصنوعی استفاده شد. بنا بر نتایج، در طول دوره 1367-1390، 14691 هکتار جنگل تخریب شده است. همچنین اراضی بایر به مقدار 9874 هکتار نسبت به سطح اولیه خود توسعه یافته است. نتایج مدل سازی نیروی انتقال با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی در بیشتر زیر مدل ها صحت بالایی را (60 تا 86 درصد) نشان داد. خطای کل در مدل سازی برای سال1390، 84/12% به دست آمد که نشان دهنده انطباق زیاد تصویر پیش بینی شده مدل با تصویر واقعیت زمینی و قابل قبول بودن مدل است. همچنین، نتایج پیش بینی نشان داد که مساحت اراضی جنگلی در سال 1400 در مقایسه با 1390 کاهش و اراضی بایر افزایش خواهند یافت.
    کلیدواژگان: برنامه LCM، پیش بینی، تصاویر ماهواره ای، تغییرات کاربری اراضی، شبکه عصبی مصنوعی
  • فرزانه کازرانی، صمد خاقانی نیا، علی اصغر طالبی صفحات 20-29
    مطالعه فونستیکی مگس های پا بلند زیرخانواده Dolichopodinae Dip.: Dolichopodidae در سال 1392 در مناطق مرکزی و غرب جنگل های ارسباران انجام شد. در این مطالعه، تعداد پانزده گونه از پنج جنس متعلق به این زیرخانواده شامل Dolichopus austriacus Parent، 1927، Dolichopus campestris Meigen، 1824، Dolichopus clavipes Haliday، 1832، Dolichopus longitarsis Stannius، 1831، Dolichopus signifier Haliday، 1832، Dolichopus simplex Meigen، 1824، Dolichopus subpennatus d''Assis Fonseca، 1976، Hercostomus fulvicaudis (Haliday، 1851)، Hercostomus gracilis (Stannius، 1831)، Gymnopternus angustifrons (Staeger، 1842)*، Poecilobothrus bigoti Mik، 1883*، Poecilobothrus chrysozygos (Wiedemann، 1817)، Poecilobothrus comitialis (Kowarz، 1867)، Sybistroma crinipes Staeger، 1842*، Sybistroma clara (Negrobov & Onishchenko، 1991)* جمع آوری و شناسایی گردید و در میان آنها چهار گونه که با ستاره مشخص شده اند برای اولین بار از ایران گزارش می شوند. کلید تفکیک جنس ها و گونه های شناسایی شده و نیز پراکنش جغرافیایی گونه های مورد مطالعه ارائه شده است. همچنین ویژگی های افتراقی به همراه تصاویر گونه های جدید برای فون کشور آورده شده است.
    کلیدواژگان: ایران، مناطق مرکزی و غرب جنگل های ارسباران، فون، Dolichopodidae، Dolichopodinae
  • جمشید بوجاری، فرزانه عادل، احمد رحمانی، سید علی نجات سالاری، محمدرضا عارفی پور صفحات 30-37
    مطالعه قارچ های اکتومایکوریز ازجمله تحقیقاتی است که می تواند بر پایداری جنگل ها و نقش آنها در حفظ میزبان های گیاهی در مقابل بیمارگرها و توسعه جنگل ها در اراضی فقیر، نقش موثر داشته باشد. بنابراین این تحقیق با هدف جمع آوری و شناسایی قارچ های اکتومیکوریز در راشستان های استان مازندران و گیلان و نیز بررسی تراکم و تنوع قارچی موجود بین سایت های انتخاب شده در دو منطقه (سایت) «راشستان سالم» و «راشستان تخریب یافته» استان مازندران و گیلان انجام گردید. نمونه برداری در سه قطعه نمونه یک هکتاری در هر کدام از راشستان ها در سه مرحله تحولی اولیه، بلوغ و تخریب انجام شد. با توجه به تنوع قارچ ها، برای تشخیص و نگهداری، نمونه ها با روش های متفاوت به آزمایشگاه منتقل شدند. در نهایت 29 جنس و 30 گونه از شاخه بازیدیومیکوتا و آسکومیکوتا شناسایی شده اند. از این تعداد 7 گونه اکتومیکوریز تشخیص داده شد.
    کلیدواژگان: راشستان، اکتومیکوریز، جنگل طبیعی، جنگل تخریب یافته، مازندران، گیلان
  • سید علی اصغر کلانتری، سید ابراهیم صادقی، مهری باب مراد، علی بزرگمهر صفحات 38-43
    تولید چوب و میزان حساسیت و مقاومت کلن های برتر صنوبر به آفات مهم، طی سال های 1384 تا 1386 در ایستگاه تحقیقات کهنه کند بجنورد مورد بررسی قرار گرفت. در پایان هر دوره رویش با اندازهگیری قطر و ارتفاع این درختان، حجم کلن ها محاسبه شد. همچنین نمونهبرداری از میزان خسارت پروانه زنبورمانند روی کلنها با شمارش سوراخ های ایجاد شده روی تنه و شاخه درختان و نمونهبرداری از میزان خسارت پروانه دم چنگالی با اندازهگیری میزان سطوح خورده شده برگ و تعیین میانگین خسارت وارده هر دو هفته یک بار محاسبه گردید. داده های بدست آمده مورد تجزیه آماری قرار گرفت و میانگین ها با آزمون دانکن مقایسه گردید. تجزیه واریانس داده های بدست آمده از ارتفاع و قطر تنه کلن ها نشان داد که تفاوت معنی داری بین کلنهای مورد بررسی وجود دارد. براساس مقایسه میانگین ها، کلن های Populus nigra 62.154، P. nigra 62.127، P. deltoides 69.55 وP. nigra 63.135 در یک گروه بیشترین و کلن بومی P. albaکمترین ارتفاع و قطر یقه را داشتند. تجزیه واریانس داده های خسارت پروانه زنبورمانند Paranthrene tabaniformis و پروانه دم چنگالی صنوبر Cerura vinula نشان داد که تفاوت معنیداری در سطح یک درصد بین کلن های مورد بررسی وجود دارد. چهار کلن P. nigra dartoom، P. nigra 62.127، P. x. euramericana 455وP. x. euramericana 561.41 از نظر میزان خسارت به پروانه زنبورمانند در یک گروه بیشترین و کلن بومی P. alba beshghardash با کمترین میزان خسارت در گروه مستقلی قرار دارند. بیشترین میزان خسارت پروانه دم چنگالی به کلن P. x.euramricana 561.41 وارد شده و کلنهای P. alba beshghardashوP. deltoides. 69.55دارای کمترین خسارت بوده و کلن P. alba 44.9 فاقد هر گونه خسارت بود.
    کلیدواژگان: صنوبر، عملکرد، آفت، حساسیت، مقاومت
  • اصغر محمدبیگی صفحات 44-54
    زنبور بذرخوار یونجه (Bruchophagus roddi) یکیاز آفات مهم یونجه محسوب می شود. این تحقیق با هدف مطالعه حساسیت اکوتیپ های یونجه به زنبور بذرخوار یونجه انجام شد. به همین منظور طرحی در قالب بلوک های کامل تصادفی اجرا گردید که طی آن 25 اکوتیپ مختلف یونجه در 3 تکرار مورد آزمایش قرار گرفت. نمونه برداری ها با فواصل 10 روز در 4 مرحله از دهه سوم مرداد تا دهه سوم شهریورماه انجام شد و تجزیه واریانس بصورت جداگانه برای هر مرحله و تجزیه مرکب در 4 مرحله انجام گردید. مقایسه میانگین ها به روش دانکن نشان داد که از نظر تعداد کل بذر در کپسول، بین اکوتیپ ها اختلاف معنی داری در سطح 1 درصد وجود دارد و اکوتیپ قره یونجه با میانگین 183/6 بذر در کپسول بیشترین و اکوتیپ کوزره با 379/4 کمترین بذر را در کپسول داشتند. از نظر درصد بذرهای سالم نیز بین اکوتیپ ها، زمان نمونه برداری و اثر متقابل اختلاف معنی داری وجود داشت، به طوری که اکوتیپ کفندوا با 46/91 درصد بیشترین بذر سالم و اکوتیپ رهنانی با 45/79 درصد کمترین بذر سالم را داشتند. همچنین در مقایسه مراحل نمونه برداری، اختلاف معنی داری در میزان آلودگی بین زمان های نمونه برداری مشاهده گردید. به طوری که کمترین آلودگی (9/2 درصد بذرهای سوراخ دار) در اولین مرحله نمونه برداری یعنی دهه سوم مرداد، و بیشترین آلودگی (37/20 درصد بذرهای سوراخ دار) در سومین مرحله که مصادف با دهه دوم شهریور بود، مشاهده گردید.
    کلیدواژگان: زنبور بذرخوار یونجه، مقاومت، آلودگی، اکوتیپ یونجه
  • حامد آقاجانی، محمدرضا مروی مهاجر، محمدرضا آصف، انوشیروان شیروانی صفحات 55-65
    ممرز (Carpinus betulus L.)فراوان ترین درخت جنگل های شمال ایران می باشد. هدف این پژوهش بررسی فراوانی قارچ های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی روی اندام های هوایی درخت ممرز و شناسایی قارچ های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی آن است. در این تحقیق جنگل آموزشی و پژوهشی دانشگاه تهران در خیرود نوشهر انتخاب و بعد از انجام جنگل گردشی، نمونه برداری در فصول تابستان و پاییز طی چندین برداشت در قطعه های 110، 207 و 311 به ترتیب در بخش های پاتم، نم خانه و گرازبن این جنگل، آماربرداری صددرصد از کلیه درختان ممرز قارچ زده انجام گردید. درمجموع در این سه قطعه 48 درخت ممرز سرپا مورد بررسی قرار گرفت و 15 گونه از قارچ های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی ممرز شناسایی گردید. همچنین گونه و جنس های Armillaria mellea، Hypholoma fasciculare، Crepidotus sp.، Pluteus sp.، Coprinus sp.، Ganoderma applanatum برای اولین بار روی ممرز از ایران گزارش شد. نتایج این بررسی نشان داد که موقعیت یا محل استقرار قارچ های ماکروسکوپی روی درختان ممرز در سطح 1% معنی دار بوده است ولی با آشکوب بندی جنگل، قطر برابر سینه درختان، تقارن تاج و شاخه دوانی رابطه معنی داری نداشته است؛ به طوری که بیشترین فراوانی قارچ های ماکروسکوپی به ترتیب روی تنه درختان، آشکوب میانی، کلاسه قطری بیشتر از 80 سانتی متر، تاج نامتقارن و پرشاخه بوده است. بنابراین با توجه به اهمیت قارچ های ماکروسکوپی باید در مدیریت جنگل، شیوه های جنگل شناسی طوری لحاظ گردد که به حفظ این عناصر با ارزش توجه شود.
    کلیدواژگان: جنگل شناسی، قارچ های ماکروسکوپی، مورفولوژیک، ممرز، تنه درختان
  • حسین شریعتی نجف آبادی*، شادی گرجستانی زاده، علی سلطانی، زریر سعیدی صفحات 66-75
    تنش های محیطی اعم از خشکسالی و چرای مفرط دام باعث هجوم انواع آفات به درختان در جنگل های زاگرس مرکزی شده است. به منظور ارزیابی رفتار میزبان گزینی پروانه لیسه زالزالک (Hponomeuta padella) شش رویشگاه آلوده با شیب، جبهه و ارتفاعات مختلف از سطح دریا در جنگل های بازفت در زاگرس مرکزی انتخاب شدند. نمونه برداری در ماه های خرداد و تیر سال 1391 انجام شد. سطح هر رویشگاه به پلات های بزرگ یک هکتاری تقسیم شد و علاوه بر شرایط رویشگاه و جنگل، ابعاد و مشخصه های رویشی درختان ولیک در پلات ها، شامل تراکم جنگل و همچنین درختان ولیک، قطر برابر سینه، ارتفاع، فاصله میان گره های سرشاخه ها، تقارن تاج و شدت آلودگی درختان به آفت لیسه اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که عدم تقارن تاج درخت به واسطه ابتلای درختان ولیک به آفت رخ نمی دهد، ولی رشد بین گره ای سرشاخه ها افزایش می یابد. بر اساس این نتایج، به طور قطع می توان علت اصلی ترغیب کننده شیوع آفت در جنگل های بازفت را تراکم درختان ولیک و همین طور نسبت تعداد این درختان به گونه اصلی یعنی برودار (Quercus brantii) اعلام کرد. حداقل تعداد 10 اصله درخت ولیک در هکتار و یا این که دست کم یک سوم درختان جنگل را شامل شوند، برای استقرار تراکم بالای آفت لازم می باشد. نتایج این تحقیق می تواند در شناسایی مناطق آلوده به لیسه زالزالک و تعیین عوامل موثر در افزایش شدت آلودگی آفت در جنگل های بازفت کمک شایانی کند.
    کلیدواژگان: میزبان گزینی، لیسه زالزالک، ولیک، آفت، زاگرس
  • مصطفی نیکدل، اریش دایلر صفحات 76-77
    طی بررسی عوامل کنترل کننده طبیعی حشرات آفت درختان و درختچه های جنگلی در بهار سال 1387، در منطقه چیچکلوی جنگل های ارسباران که دارای پوشش گیاهی با گونه های غالب بلوط و ممرز می باشد، لاروهای آفتL. Yponomeuta evonymella از روی درختان گیلاس وحشی جمع آوری و به آزمایشگاه منتقل گردید. لاروها در آزمایشگاه در روی برگ های درخت میزبان، در دمای 26 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی حدود 65 درصد برای دستیابی به حشره کامل نگهداری شدند. در طی سنین آخر لاروی و شفیرگی این حشره، 8 نمونه زنبور ایکنومونید پارازتیوئید لارو شامل 5 زنبور نر و 3 زنبور ماده خارج گردید. زنبورها به داخل الکل اتیلیک 75 درصد منتقل شده و سه نمونه از آنها برای شناسایی به بخش بال غشائیان موزه جانورشناسی مونیخ آلمان ارسال و بقیه نمونه ها در موزه حشره شناسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی نگهداری شدند. این زنبور توسط نگارنده دوم تحت عنوان Diadegma armillatum (Gravenhorst، 1829) تعیین هویت گردید. با توجه به منابع در دسترس گونه ی مذکور برای اولین بار از ایران گزارش می شود. جنس Diadegma متعلق به زیرخانواده Compopleginae و قبیله Limneriini می باشد و حداقل دارای 32 گونه گزارش شده در نقاط مختلف دنیاست. این جنس قبلا توسط Golizadeh et al.(2008) از ایران به عنوان پارازیتوئید لاروهای شب پره پشت الماسی (بید کلم)، Plutella xylostella Linnaeus گزارش شده است. گونه Diadegma armillatum (Gravenhorst، 1829) به عنوان پارازیتوئید طبیعی پروانه های مختلف جنس Yponomeuta در نقاط مختلف اروپا و آمریکا شناخته شده و از آن در کنترل زیستی برخی گونه ها، نظیر گونه های Y. malinellus Zeller و Y. cagnagellus (Hubner) استفاده شده است (Herard & Prevost، 1997). همچنین 29% پارازیتیسم طبیعی توسط این زنبور در جمعیت لاروی آفت برگخوار سیب Y. malinellus Zeller از ترکیه گزارش شده است (Gencer، 2003).
    کلیدواژگان: Diadegma armillatum، Yponomeuta evonymella، جنگل های ارسباران، پارازیتوئید
  • مهدی شمس زاده، محمد تقی زاده، سید رضا فانی صفحات 78-78
    زنجرک های جمع آوری شده در الکل 75 درصد نگهداری و اطلاعات محل و میزبان آنها ثبت و برای شناسایی به متخصصان مربوطه ارسال شدند. در مجموع 24 نمونه زنجرک از روی 14 میزبان در عرصه های طبیعی استان جمع آوری گردید که تاکنون 10 گونه از روی 6 گیاه توسط محمد تقی زاده و مرحوم میرزایانس شناسایی شده است. از این تعداد 4 گونه از روی بنه (Pistacia atlantica)، 3 گونه از روی رمس (Hammada salicornica) و از روی هر یک از گونه های عجوه (Halothamus subaphyllus)، گزشاهی (Tamarix aphylla)، بهوه شور (Salsola tomentosa) و سفید تاغ (Haloxylon persicum) یک گونه زنجره جمع آوری گردید. در جدول 1 اطلاعاتی در مورد گیاه میزبان و تاریخ جمع آوری آنها آورده شده است.
    کلیدواژگان: جدول 1، زنجرک های جمع آوری شده از عرصه های طبیعی استان یزد و میزبان های آنها
|
  • Saleh Arekhi Pages 1-19
    This study aims at monitoring and predicting land use changes using LCM module in the Sarabeleh area. Land sat images of year 1988، 2001 and 2011 were employed to produce digital land use maps. The images were classified into five classes including forest، rangeland، barren land، agriculture and residential areas. LCM module in Idrisi GIS software was used to analyze the land use changes and predict the land uses status in 2011، based on artificial neural network (ANN) and Markov Chain analysis. ANN was trained with various influencing factors include distance from road، distance from residential areas، distance from forest edge، fragmentation index، elevation، slope and aspect. The results indicated that 14691 hectares of the forest cover have been degraded during the period 1988-2011. Furthermore، the barren land areas have been increased 9874 ha in comparison to initial situation. The results of transition power modeling using artificial neural network showed high accuracy in most of the sub modules (60-86%). The total error in modeling for the year 1390 image obtained as12/84% which represents conformity between the predicting of mode land ground truth image and acceptability of the model. Also، the result shows that forest area will decrease in the year 1400 compare to 1390 while، barren lands increase.
    Keywords: LCM, Prediction, Satellite images, Land use changes, artificial neural network
  • Farzaneh Kazerani, Ali Asghar Talebi Pages 20-29
    A faunistic study of long-legged flies'' subfamily Dolichopodinae (Dip.; Dolichopodidae) was carried out in the central and west parts of Arasbaran forests during 2013. In this study 15 species belonging to five genera of this subfamily were collected and identified، including Dolichopus austriacus Parent، 1927، Dolichopus campestris Meigen، 1824، Dolichopus clavipes Haliday، 1832، Dolichopus longitarsis Stannius، 1831، Dolichopus signifier Haliday، 1832، Dolichopus simplex Meigen، 1824، Dolichopus subpennatus d''Assis Fonseca، 1976، Hercostomus fulvicaudis (Haliday، 1851)، Hercostomus gracilis (Stannius، 1831)، Gymnopternus angustifrons (Staeger، 1842) *، Poecilobothrus bigoti Mik، 1883*، Poecilobothrus chrysozygos (Wiedemann، 1817)، Poecilobothrus comitialis (Kowarz، 1867)، Sybistroma crinipes Staeger، 1842*، Sybistroma clara (Negrobov & Onishchenko، 1991) *، among them four species are reported for the first time from Iran that are marked by asterisk. An identification key to the genera and species as well as their geographical distribution and diagnostic characters along with the photos of the newly recorded species to the fauna of Iran are given.
    Keywords: Iran, Arasbaran forests, Fauna, Dolichopodidae
  • Jamshid Boujari, Farzaneh Adel, Ahmad Rahmani, Seyed Ali Nejat Salari, Mohammad Reza Arefipour Pages 30-37
    Ectomycorrhizal fungi have an effect on forests stability and preserving trees against phytopathogens. The aim of this research was to collect، identify and compare ectomycorrhizalfungi associated with beech forests in two selected sites include healthy and degraded ecosystems of Mazandaran and Gilan provinces. Sampling procedures was conducted in three one hectare sample plots of different stages of vegetation development (early، optimal and degraded) in Caspian beech forests. Due to the diversity of the fungi and their specific characters، samples were transferred to laboratory appropriately. Overall، 29 genus and 30 species were identified of which 7 species accounted as ectomycorrhizae. The identified fungi are as follows: Boletus edulis*، Cantharellus cibarius*، Helvella crispa*، Laccaria laccata*، Russula rosea*، Scleroderma citrinum*، Scleroderma verrucosum*
    Keywords: Beech forest, ectomycorrhizae, damaged, healthy ecosystems, Mazandaran, Gilan provinces
  • Seyed Ali Asghar Kalantary, Seyed Ebrahim Sadeghi, Mehri Babmorad, Ali Bozorgmehr Pages 38-43
    To study performance as well as susceptibility and resistance of selected poplar clones against two key pests، ten clones were planted in a randomized complete block design with three replications in 2004 to 2007. Nine out of 25 trees in the middle of each plot were selected. Field sampling was conducted at the end of growing season of diameter and height and the pest''s damages as well. Recorded data were analyzed using SAS software and the means compared with Duncan''s test. Analysis of variance conducted on obtained data of diameter and height revealed a significant difference between the clones. Among the poplar clones، the comparison of means showed that P. nigra 62. 127، P. deltoides 69. 55، P. nigra 63. 135 and P. nigra 62. 154 had the highest height and diameterwhile P. alba was the lowest one. Analysis of variance conducted on obtained data of damage by Paranthrene tabaniformis and Cerura vinula indicated significant difference between the clones. Mean infestation of Paranthrene tabaniformis were highest on clones of P. nigra dartoom (native)، P. nigra 62. 127، P. x. euramricana 455 and P. x. euramericana 561. 41 (in a single group). The lowest damage was observed on p. alba beshghardash. The highest damage level of C. Vinulawas observed on clone P. x. euramericana 561. 41 while the lowest damage were seen on P. deltuides 69. 55and P. alba beshghardash There was no damage on P. alba 44. e�Y mi����sis were also done for all phases. Comparison of the treatment means using Duncan test showed that there was significant differences (P<0. 01) in number of seeds per pod produced by the treatments، Gharayonje variety with 6. 183 and variety of Kouzareh with 4. 379 had the most and least average of seeds per pod، respectivly. The significant differences were also observed in undamaged seeds، sampling times and interaction، as variety of Kefandoa with 91. 46% and variety of Rahnani with 79. 45% had the most and less of undamaged seeds respectivly. In comparison of sampling times، there were also significant differences in seed damage between sampling time. The least damage (2. 90%) was observed in the seeds harvested in first sampling (mid-August)، however the highest percentage damage (20. 37%) caused by the pest occurred in third sampling (early September). The results showed that in the early September، the wasp activity reaches its peak. Therefore it can be concluded that mid-August is the best harvesting time to reduce the pest damage to the seed crops.
    Keywords: Poplar, clone, Resistance, Susceptibility, Pest
  • Asghar Mohammadbeigi Pages 44-54
    The alfalfa seed chalcid، Bruchophagus roddi (Guss) is one of the most serious alfalfa seed pests in Iran. There are differences in susceptibility to B. roddi between alfalfa cultivars. The present study was carried out to examine susceptibility of some alfalfa clones to a alfalfa seed chalcid. The experiments were arranged as a Randomized Complete Block Design (RCBD) with 25 treatments (25 alfalfa cultivars) repeated in three replicates and fulfilled in Ismaeil Abad Station، Ghazvin، Iran. Sampling was conducted in four phases from 12th Aguest to 21st September with an interval of 10 days. Analysis of variance was individually carried out for each phase، combined analysis were also done for all phases. Comparison of the treatment means using Duncan test showed that there was significant differences (P<0. 01) in number of seeds per pod produced by the treatments، Gharayonje variety with 6. 183 and variety of Kouzareh with 4. 379 had the most and least average of seeds per pod، respectivly. The significant differences were also observed in undamaged seeds، sampling times and interaction، as variety of Kefandoa with 91. 46% and variety of Rahnani with 79. 45% had the most and less of undamaged seeds respectivly. In comparison of sampling times، there were also significant differences in seed damage between sampling time. The least damage (2. 90%) was observed in the seeds harvested in first sampling (mid-August)، however the highest percentage damage (20. 37%) caused by the pest occurred in third sampling (early September). The results showed that in the early September، the wasp activity reaches its peak. Therefore it can be concluded that mid-August is the best harvesting time to reduce the pest damage to the seed crops.
    Keywords: Biochophaghus roddi, Alfalfa, cultivar, Susceptibility
  • Hamed Aghajani, Mohamad Reza Marvei Mohadjer, Mohamad Reza Asef, Anoshirvan Shirvany Pages 55-65
    Hornbeam (Carpinus betulus L.) is an abundant tree in the Northern forests of Iran and recognition of the morphological features of this species is helpful to understand complex ecosystem of our forests. Due to favorable climate and soil conditions، there are rich vegetation as well as flora and fungi in some parts of the northern forests of Iran. The purpose of this study was to study the relationship between the frequency of and some morphological features of hornbeam trees as well as identifying the fungi responsible for their wood-decaying. After primary field inspection، fungi samples were collected in the summer and autumn from hornbeam trees. The collected samples belonged to compartments 110، 207 and 311 in educational and research forests of the University of Tehran. Of 48 live standing hornbeam trees in the compartments، 15 species of wood-decay fungi were identified. Six species including Armillaria mellea، Hypholoma fasciculare، Crepidotus sp.، Pluteus sp.، Coprinus sp.، Ganoderma applanatum are first report on Hornbeam in Iran. The achieved statistics using SAS software and Duncan test illustrated that the location of macrofungi on hornbeam trees was significant at 1% (p<0. 01). However، there was no meaningful connection to the classification of tree height، diameter at breast height، crown symmetry، and branchiness. The highest frequency of wood macrofungi was concentrated on the trunks of trees، middle story، diameter classes greater than 80 cm، and asymmetric branched crowns، respectively. Since macro fungi play a crucial role in forest management، selecting appropriate silviculture methods so as to preserve these highly valuable elements is of paramount importance.
    Keywords: Silviculture, morphologic, Hornbeam, macrofungi, trunks of trees
  • Hossein Shariati Najafabadi*, Shadi Gorjestanizadeh, Ali Soltani, Zarir Saeidi Pages 66-75
    Pests infestation increase in central Zagros has been catalyzed by the environmental stresses such as drought and overgrazing. To assess host preference behavior in orchard ermine Hyponomeuta padella L.، six infested forest sites with topological feature variation in Bâzoft region in central Zagros were selected. Sampling was conducted in the months of June and July 2012. Each site was divided into one-hectare plots and pest infestation density، larva web thickness; tree density as well as hawthorn features (diameter at breast height، height، intercalary growth and crown asymmetry) were measured. We found no relation between infestation rate and crown asymmetry، but pest attack significantly increased by twig’s intercalary growth. Based on these results، hawthorn density and hawthorn to oak ratio were the main factors affecting pest outbreak in Bâzoft. A minimum number of 10 hawthorn trees per hectare (one third of tree cover) are enough for pest establishment in a given area. The results of this study could be used t0 identify pest infected areas and determine factors affecting the severity of pest infestation in Bâzoft forests.
    Keywords: Host preference, orchard ermine, hawthorn, pest infestation, Zagros
  • Mostafa Nikdel, Erish Diller Pages 76-77
    In the course of study natural enemies associated with the insect pests on forest trees and shrubs in Arasbaran forests، a number of Yponomeuta evonymella L. larvae were collected on wild cherry and reared in the laboratory. A parasitoid wasp belonging to the family Ichneumonidae was collected and identified as Diadegma armillatum (Gravenhorst، 1829). The identification was further confirmed by the second author in the hymenoptera section of the Zoological Museum of Munchen، Germny. This species is a new record for Iran.
    Keywords: Diadegma armillatum, Yponomeuta evonymella, Arasbaran forests, parasitoid
  • Mehdy Shamszadah, Mohammad Taghizadeh, Seyed Reza Fani Pages 78-78
    Preliminary investigation was conducted on leafhoppers and plant hoppers fauna of rangeland and natural vegetation in Yazd province by repeated sweeping of rangeland plants and bushes with an insect net during 1994-1997. A total of 24 leafhopper and plant hopper species were collected on 14 host plants from various places. So far، 10 species collected on 6 host plants have been identified by M. Taghizadeh and late Hayek Mirzayans. Of these، 4 species were on common pistachio (Pistacia atlantica)، 3 on Hammoda salicornica and 1 on each of Halothamus subaphyllus، tamarisk (Tamarix aphylla)، saltwort (Salsola tomentosa) and saxaul (Haloxylon persicum). Detailed data such as host plant and date of collection are provided in table 1.
    Keywords: Leafhoppers, plant hoppers, Fauna, Yazd province, natural vegetation