فهرست مطالب

تحقیقات جنگل های زاگرس - سال یکم شماره 1 (بهار و تابستان1393)
  • سال یکم شماره 1 (بهار و تابستان1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/11/30
  • تعداد عناوین: 7
|
  • پیمان اشکاوند، مسعود طبری کوچکسرایی، مهرداد زرافشار صفحات 1-18
    بی شک، شناسایی و معرفی گونه های مقاوم به خشکی بهمنظور احیاء جنگل های زاگرس باید مورد توجه محققان علوم جنگل قرار بگیرد. برای رسیدن به این مهم در یک آزمایش گلخانه ای در قالب طرح کاملا تصادفی با در نظر گرفتن سه سطح تیمار خشکی و پنج تکرار به شناسایی مکانیسم های مقاومت به خشکی نهال های زالزالک (Crataegus aronia L.) و محلب (Prunus mahaleb L.) پرداخته شد. سطوح تیمار شامل شاهد (آبیاری به اندازه ظرفیت زراعی)، تنش متوسط و پیوسته (آبیاری به اندازه 50% ظرفیت زراعی) و تنش شدید و یک باره (قطع آبیاری) بود. یافته ها نشان داد که در هر دو گونه با افزایش شدت خشکی خاک، محتوای نسبی آب برگ و پتانسیل آبی ساقه کاهش یافت. اگرچه محتوای کلروفیل کل برگ تحت تاثیر تنش کمبود آب قرار نگرفت؛ اما محتوای کاروتنوئید در پاسخ به تنش خشکی کاهش یافت. به عنوان اسمولیت های سازگارکننده، می توان به افزایش غلظت اسید آمینه پرولین در محلب و در مقابل افزایش غلظت کربوهیدرات-های محلول در گونه زالزالک اشاره کرد. با توجه به افزایش نرخ نشت الکترولیت و غلظت مالون دی آلدئید در سطوح تنش خشکی می توان نتیجه گرفت که زالزالک با مجموعه راهکارهای مذکور قادر به تحمل تنش آبی متوسط و پیوسته خاک می-باشد اما کاهش یک باره و آنی رطوبت خاک (قطع آبیاری) سبب بروز نشانه های تنش اکسیداتیو در این گونه می شود. هر چند که تنش آبی متوسط و پیوسته خاک موجب بروز نشانه های تنش اکسیداتیو در محلب می شود؛ اما قطع یک باره آبیاری، تبعات منفی چندانی به شدت آنچه که در مورد زالزالک مشاهده شد، برای آن در پی ندارد.
    کلیدواژگان: پرولین، زالزالک، مالون دی آلدئید، محلب، نشت الکترولیت
  • پیام فیاض*، سیده سبا نبوی گلده، مسعود دهداری صفحات 19-35
    بلوط ایرانی فراوان ترین گونه درختی در جنگل های زاگرس می باشد که تکثیر غیرجنسی آن از طریق قلمه تاکنون انجام نشده است. موفقیت در تکثیر غیرجنسی، موجب تسریع کارهای اصلاحی می گردد. به این منظور سرشاخه های در حال رشد بهاره دارا و فاقد جوانه راسی بلوط ایرانی در محیط کشت های مختلف نیم MS و WPM در محیط درون شیشه ای، کشت داده شدند. به منظور سترون کردن ریزنمونه ها، چهار نوع ماده سترون کننده شامل اتانول، کلریدجیوه، هیپوکلریت سدیم و هیپوکلریت پتاسیم به همراه توئین در غلظت های مختلف مورد آزمون قرار گرفت و رتبه آلودگی، ترشحات فنلی و قهوه ای شدن ریزنمونه ها ثبت شد. تاثیر تیمارهای مختلف اسید اسکوربیک، اسید استیک، PVP، زغال فعال و تاریکی بر میزان ترشحات فنلی و قهوه ای شدن ریزنمونه ها، مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین نرخ پرآوری و پینه زایی ریزنمونه ها با استفاده از غلظت های مختلف دو هورمون NAA و BAP بررسی شد. در پایان، توان ریشه دهی ریزنمونه ها با چهار ترکیب هورمونی اکسین (شاهد، 0/4 میلی گرم در لیتر NAA، 0/4 میلی گرم در لیتر IBA و مخلوط NAA و IBA به میزان 0/1 و 0/3 میلی گرم در لیتر) و سه غلظت هورمون سیتوکنین (0، 0/4 و 1 میلی گرم در لیتر) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بهترین شرایط جهت استقرار و پرآوری ریزنمونه های در حال رشد بهاره بلوط ایرانی، سترون کردن ریزنمونه ها با کلریدجیوه 0/1% و انتقال به محیط کشت WPM به همراه 0/5 میلی گرم در لیتر PVP یا زغال فعال می باشد. افزایش غلظت BAP و NAA بهترتیب تا یک و 0/1 میلی گرم در لیتر تاثیر معنی داری بر نرخ پرآوری ریزنمونه ها نداشت. هیچ یک از تیمارهای ریشه دهی منجر به تشکیل ریشه در ریزنمونه ها نشد.
    کلیدواژگان: بلوط ایرانی، پرآوری، ترشحات فنلی، زاگرس، کشت بافت
  • احمد حسینی* صفحات 37-50
    خشکیدگی تاجی از پدیده هایی است که عمدتا درختان بلوط ایرانی به آن دچار شده اند. به منظور بررسی میزان سرخشکیدگی درختان در توده های جنگلی بلوط ایرانی و ارتباط آن با تک درختان، منشا درختی و اندازه تاج آن ها، منطقه جنگلی شلم در نیمه شمالی استان ایلام انتخاب شد. پس از تقسیم بندی منطقه مورد مطالعه به واحدهای همگن توپوگرافیک، بزرگترین واحد همگن برای بررسی اهداف پژوهش انتخاب شد. در واحد همگن منتخب، شش ترانسکت موازی پیاده شد و 60 درخت نسبتا سالم و سرخشکیده انتخاب و علامت گذاری شد. سپس درصد خشکیدگی تاجی، موقعیت استقرار آن ها در توده، منشا درخت، قطر کمینه و بیشینه تاج و بلندی تاج آن ها اندازه گیری یا ثبت شد. آنالیز داده ها به وسیله تجزیه واریانس و رگرسیون خطی انجام شد. نتایج نشان داد که تک درختان میزان سلامت تاجی بیشتری نسبت به بقیه درختان داشتند. افزون بر این درختان دانه زاد خشکیدگی تاجی کمتری نسبت به جست گروه ها نشان دادند. تاثیر ابعاد تاج بر میزان سرخشکیدگی درختان به موقعیت قرارگیری درخت به صورت منفرد یا اجتماعی و نیر فرم رویشی درخت بستگی داشت. به طور کلی می توان نتیجه گیری کرد که درختان با توجه به خصوصیات فردی و اجتماعی خود در توده، واکنش های متفاوتی به تنش خشکی نشان دادند و لذا سرخشکیدگی هایی با شدت و الگوی متفاوتی در داخل توده ظاهر شد که به صورت های متنوع از تک درختان سرخشکیده تا گروه های دو تا چند درختی سرخشکیده دیده شدند.
    کلیدواژگان: اندازه تاج، بلوط ایرانی، تک درخت، خشکیدگی تاجی، منشا درخت
  • کبری سبزی، احسان صیاد*، حمید طالشی، رضا بصیری صفحات 51-66
    در بوم سازگان های جنگلی به خصوص حاشیه رودخانه، تک درختان تاثیر مهمی بر ماکروفون خاک دارند. این تحقیق جهت بررسی اثر درختان پده بر ماکروفون خاک در جنگل های حاشیه رودخانه کارون در نزدیکی شوشتر انجام گرفت. نمونه برداری ماکروفون خاک در اواسط آبان 1391 صورت گرفت. ماکروفون خاک زیر تاج درختان (در3 طبقه قطری تاج) روی ترانسکت-های موازی به فواصل 100 متر از یکدیگر و در حاشیه رودخانه نمونه برداری شد. ماکروفون خاک در قطعات نمونه 50 سانتی متر×50 سانتی متر به عمق 10 سانتی متر به روش دستی جمع آوری شد و تا سطح خانواده شناسایی و شمارش گردید. درمجموع 342 قطعه نمونه برداشت شد. نتایج همبستگی نشان داد که بین فاصله از مرکز تاج درخت با ماکروفون خاک همبستگی منفی وجود دارد که در مورد درختان با تاج بزرگ تر بیشتر بود. همچنین نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اندازه قطر تاج تاثیر معنی داری به جز در مورد یک نواختی بر سایر پارامترهای تنوع ماکروفون خاک ندارد. همبستگی بین فاصله از رودخانه با ماکروفون خاک نشان داد که فراوانی، تنوع و غنای ماکروفون در فواصل دورتر از رودخانه بیشتر است ولی یک نواختی ماکروفون در نزدیکی رودخانه بیشتر است. به طورکلی باید گفت که تک درختان پده بر حضور ماکروفون خاک موثر بودند، البته تاثیر فاصله از رودخانه بیشتر از اندازه قطر تاج درختان بود.
    کلیدواژگان: پده، تاج درخت، تنوع زیستی، غنا، فاصله از رودخانه
  • سهراب الوانی نژاد*، رقیه آقایی، رقیه ذوالفقاری صفحات 67-92
    از مهم ترین مباحث در مدیریت جنگل، حفظ و توسعه تنوع زیستی می باشد. هدف از این تحقیق طبقه بندی گروه های بوم شناختی جنگل وزگ یاسوج و بررسی شاخص های تنوع گونه ای در این گروه های بوم شناختی بود. بدین منظور برای مطالعه پوشش گیاهی 52 قطعه نمونه 450 مترمربعی بهصورت تصادفی سیستماتیک برداشت شد. گروه های بوم شناختی گیاهی با استفاده از تحلیل دوطرفه گونه های شاخص و از روش رسته بندی تحلیل تطبیقی متعارف نیز جهت بررسی روابط بین توزیع قطعات نمونه و شاخص های تنوع زیستی استفاده شد. شاخص های تنوع زیستی گیاهی بر مبنای وفور گونه ها و با استفاده از فرمول های متداول بررسی تنوع زیستی تعیین شد. همچنین از مقایسات گروهی میانگین ها به روش توکی و تحلیل همبستگی پیرسون جهت تفاوت معنی دار در بین گروه ها و از تجزیه تابع تشخیص جهت تعیین اهمیت شاخص ها در تفکیک گروه های بوم شناختی استفاده شد. نتایج نشان داد که در منطقه مزبور چهار گروه گونه بوم شناختی وجود دارد. گروه اولQuercus branti-Anchusa italiica، گروه دوم Heteranthelium piliferum-Avena clauda، گروه سوم Teucrium polium و گروه چهارم Salvia reautreana بود و گروه های بوم شناختی گیاهی از لحاظ کلیه شاخص های تنوع، غنای گونه ای و یک نواختی اختلاف معنی داری داشتند، به طوری که مقدار این شاخص ها در گروه های بوم شناختی سوم و چهارم که در ارتفاع بالاتر و دامنه شمالی قرار گرفته بودند، بیشتر بود. گروه های بوم شناختی دوم و سوم به ترتیب دارای بیش-ترین و کم ترین تنوع بتا بودند. در هر چهار گروه بوم شناختی تروفیت ها بالاترین شکل زیستی را به خود اختصاص دادند و از لحاظ پراکنش جغرافیایی گروه چهارم دارای بیشترین گونه های ایرانی–تورانی و جهان وطنی بود. نتایج نشان داد که شاخص های تنوع شانون وینر و غنای منهینیک به عنوان مهم ترین شاخص ها در تفکیک گروه های بوم شناختی می باشند.
    کلیدواژگان: جنگل های زاگرس، شاخص های تنوع، گروه های بوم شناختی، یاسوج
  • مهدی حیدری، علی مهدوی صفحات 93-108
    با این که اجرای پروژه های آبخیزداری در سطح گسترده در کشور دارای سابقه طولانی است، اما ارزیابی کمی این پروژه ها چندان موردتوجه قرار نگرفته است. در این مطالعه اثر پروژه های آبخیزداری حوزه کلان ایوان در استان ایلام، از دیدگاه اکولوژیکی (ترکیب پوشش گیاهی در رابطه با خصوصیات ادافیکی) مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور، چهار وضعیت حوزه: (A) منطقه اجرای پروژه 5 سال بعد از اجرا در سال 89، (B) منطقه شاهد در سال 84، (C) منطقه شاهد در سال 89 و (D) منطقه A قبل از اجرای طرح در سال 1384 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که گونه های گیاهی در 4 حالت مورد بررسی بر اساس آنالیز CCA در دو گروه مشخص قرار دارند. گونه های گروه A، B و C اکثرا گونه های چندساله و جزو گونه های مراحل کلیماکس بودند. نتایج نشان داد که باگذشت 5 سال از اجرای طرح آبخیزداری انطباق و شباهت فلورستیکی بین منطقه طرح با منطقه شاهد ایجاد شده است. این در حالی است که نتایج نشان داد بین ترکیب گیاهی و میزان عناصر غذایی و درصد رطوبت اشباع منطقه قبل از اجرای طرح و پس از اجرای طرح اختلاف آشکاری وجود دارد. نتایج تجزیه واریانس یک طرفه نیز نشان داد که بین 4 حالت مورد بررسی از نظر تنوع و غنا اختلاف معنی داری وجود دارد. نتایج مقایسه میانگین های تنوع و غنا نشان داد که اجرای طرح آبخیزداری سبب افزایش تنوع و غنا گونه ای نسبت به منطقه بدون طرح شده است.
    کلیدواژگان: ارزیابی اکولوژیکی، آبخیزداری، تنوع و غنای گونه ای، خصوصیات ادافیکی
  • جواد اسحاقی راد* صفحات 109-124
    گونه های جنس پالونیا (Paulownia)، بومی چین و ژاپن، از درختان سریع الرشد بوده که برای توسعه فضای سبز، ایجاد پارک و کشت توام با انواع گیاهان زراعی در بسیاری از کشورها به کارگرفته شده اند. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر آبیاری بر رشد ارتفاعی نهال های یک ساله گونه پالونیا تومنتوزا (P. tomentosa) در شرایط اقلیمی و خاکی استان آذربایجان غربی است. از طرح کاملا تصادفی با سه تیمار مقدار آبیاری در سه سطح 5 لیتر، 10 لیتر و 15 لیتر و دو تیمار دور آبیاری در دو سطح سه روز و شش روز با 10 تکرار استفاده شد. در طول فصل رویش، در انتهای هر ماه رشد ارتفاعی نهال ها اندازه گیری شد. بیش ترین مقدار رشد ارتفاعی نهال ها در تیمار های مختلف مربوط به ماه اول بود و در ماه های بعد ارتفاع نهال ها افزایش معنی داری نداشت. نهال های تیمار با مقدار آبیاری پنج لیتر و دور آبیاری شش روز خشک شدند و نهال های تیمار با آبیاری پنج لیتر در دور آبیاری سه روز دارای کم ترین میانگین رشد ارتفاعی کل (8/7 سانتی متر) نسبت به سایر تیمارها (10/9 تا 11/8 سانتی متر) بودند. همچنین با وجود افزایش مقدار آبیاری و کاهش دور آبیاری اختلاف معنی داری در میانگین رشد کل ارتفاعی نهال ها حاصل نشد. بنابراین جهت کاهش مصرف آب و هزینه، بهترین رژیم آبیاری برای رشد مناسب نهال های یک ساله پالونیا تومنتوزا آبیاری 10 لیتر در دوره 6 روزه می باشد.
    کلیدواژگان: پالونیا تومنتوزا، جنگل کاری، دور آبیاری، رشد ارتفاعی
|
  • Peyman Ashkavand, Masoud Tabari*, Mehrdad Zarafshar Pages 1-18
    Undoubtedly، identifying and introducing drought resistant species for reforestation of the Zagros forests should be considered by forest specialists.، the current research identified mechanisms of drought tolerance in Hawthorn (CrataegusaroniaL.) and Mahaleb (Prunusmahaleb L.) seedlings in a greenhouse experiment using a completely randomized design. The experiment contained 3 stress treatments with 5 replications each. The treatments were soil moisture as control (based on field capacity)، moderate stress (based on 50% field capacity) and severe stress (water withholding). Our findings showed that relative water content and stem water potential decreased in both species with increasing of drought severity. Although the total chlorophyll content was no affected by drought stress، carotenoid content was declined in response to the stress. Proline and total soluble carbohydrate concentration، as osmotic adjustments، increased in both species. According to electrolyte leakage and malondialdehyde results، we concluded that Hawthorn can tolerate moderate and gradual drought stress by the means of some adaptations but accidental water withholding stress leads to oxidative stress in this species. On the other hand، although moderate and gradual drought stress leads to oxidative stress on the Mahaleb، but accidental water withholding stress did not have the same course of negative effect as it had on Hawthorn.
    Keywords: Electrolyte leakage, Hawthorn, Mahaleb, Malondialdehyde, Proline
  • Payam Fayyaz*, Seyedeh Saba Nabavi Goldeh, Masoud Dehdari Pages 19-35
    Brant oak (Quercusbrantii) is one of the most abundant tree species in Zagros forests but there have been scantefforts to its propagation via shoot cuttings approach. Any achievement in its asexual reproduction shall accelerate the breeding improvements. For this purpose، under growing twigs of Brant oak with and without apical bud were cultured in different culture mediums of half MS and WPM adopting in vitro conditions. In order to study of the explants'' sterilization، four kinds of sterilizing reagent consist of ethanol، mercury chloride، sodium and calcium hypochlorite with and without Tween as a surfactant in different concentrations were tested and the rate of contamination، phenolic leakage and browning of explants were recorded. The effect of different treatments of ascorbic acid، acetic acid، PVP، activated charcoal and darkness on phenolic leakage and browning of explants were evaluated. The ratio of proliferation and callus formation with different NAA and BAP concentrations were investigated. Finally the rooting vigor of explants by four auxin combinations (control، 0. 4 mg L-1 NAA، 0. 4 mg L-1 IBA and a mixture of NAA and IBA with amount of 0. 1 and 0. 3 mg L-1) and three cytokinin concentration (0، 0. 4 and 1 mg L-1) were assessed. The results revealed that the best suitable condition to establish and proliferate of under growing twigs of Brant oak was sterilizing the explants using mercuric chloride 0. 1% (w/v) and transferring to WPM medium containing 0. 5 mg L-1 PVP or activated charcoal. Increasing BAP and NAA concentrations up to 1 and 0. 1 mg L-1 respectively had no significant effect on proliferation rate of explants. None of the rooting treatments were conducted to root formation in explants.
    Keywords: Brant oak, Proliferation, Phenolic leakage, Zagros, Tissue culture
  • Ahmad Hosseini* Pages 37-50
    Crown dieback is of the phenomena that mainly has affected Persian oak trees. In order to assess the crown dieback of trees in forest stands of oak trees and its relationship with the individual trees، tree origin and size of tree canopy، Shalam forested area in the northern half of the Ilam province was selected. After dividing the study area into topographic homogeneous units، the biggest unit was selected for assessing the research objectives. Within the selected unit، 6 parallel transects were laid and about relatively 60 healthy and dieback trees were recorded. Then crown dieback، position of tree in stand، origination of trees، minimum and maximum crown diameter and crown height were measured. Data analysis was performed by analysis of variance and linear regression. Results showed that individual trees had healthier crown than the rest of the trees. Standard trees showed less crown dieback than the coppice trees. Effect of crown size on crown dieback depended on the location of trees as single or group and tree form. Totally it can be concluded that oak trees would give different responses to drought in terms of their individual or social characteristics and also it was seen a range of crown dieback with different intensity/pattern within stand in individual to group trees.
    Keywords: Crown dieback, Persian oak, Single tree, Tree form, Crown size
  • Kobra Sabzi, Ehsan Sayad*, Hamid Taleshi, Reza Basiri Pages 51-66
    In forest ecosystems espcially riparian ones، individual trees have important effects on soil macrofauna. This research was conducted to study the effect of Populuseuphratica on soil macrofauna in Karoon River Side Forest near Shooshtar. Soil macrofauna were sampled in November 2012. Soil macrofauna under tree crown (in three crown diameter category) on parallel transects with 100 m distance from the river and eachother was sampled. Soil macrofauna in 50 cm× 50 cm plots upto 10 cm depth were hand sorted and identified to family level. Totally 342 plots were sampled. The results of correlation showed that there were negetive relationship between distance to tree crown center and soil macrofauna and this relationship was higher in the case of trees with lager crown. The results of ANOVA also showed that the crown diameter size did not have significant effect on soil macrofauna except on soil macrofauna evenness with low significant level. The correlation of distance to river with soil macrofauna showed higher abondance، richness and diversity in farther distances to the river while evenness were higher near the river. Totally it should be saied that indvidual P. euphratica wereeffective on soil macrofauna and it also should be considered the distance from riverside had massive influence on crown diamere.
    Keywords: Populus euphratica, Tree crown, Biodiversity, Richness, Distance from the River
  • Sohrab Alvaninejad *, Roghayeh Aghaei, Roghayeh Zolfaghari Pages 67-92
    Protection and developing of biodiversity are the most important subjects in forest management. The aim of this study was classification of ecological groups in Vezg forest of Yasouj and evaluation of biodiversity indicators in ecological groups. For this purpose، 52 sample plots 450 m2 were measured with systematically random method for collecting of vegetation. The TWINSPAN method and Canonical Correspondence Analysis (CCA) were used for the definition of ecological species groups and determining the relationship between ecological species groups and biodiversity indices. Also، plant biodiversity were studied based on species abundance data with general biodiversity indices. Also Tukey test and Pearson correlation analysis were used for finding significant differences between the ecological groups، alsodiscriminate analysis was used for determining of significant biodiversity indices and separate of ecological groups. Results showed that، there were four ecological species groups in the study area. The First group including: Anchusa italic-Quercusbrantii، the second group: Heterantheliumpiliferum-Avenaclauda، the third group: Teucriumpolium and the fourth group: Salvia reautreana. The ecological groups were significantly different in terms of all diversity، richness and evenness indices، so that were greater in the third and fourth ecological groups that were in high elevation and north slopes. The second and third ecological groups showedthe highest and lowest beta diversity respectively. Therophytes had the highest life forms spectrum in all of ecological groups and in geographical distribution، the forth group had the highest Irano-Turanian and Cosmopolite species. Results showed that، Shanonweaner diversity and Menhenik richness indicators، were the most important effective factors in separations of ecological groups.
    Keywords: Zagros forests, Diversity indicators, Ecological groups, Yasouj
  • Mehdi Heidari, Ali Mahdavi Pages 93-108
    Despite the implementation of watershed management projects over a wide area has long history in Iran، but the quantitative assessment of these projects have been neglected. In this study، the effects of watershed management project of Kalan-e-Eyvan in Ilam province from ecological point of view (the relation of vegetation composition with physicochemical soil properties) were investigated. In doing so، four status of watersheds were assessed، namely، status A (implemented area after 5 years in 2010)، status B (the witness area without implementation of plan in 2005)، status C (the witness area without implementation of plan in 2010) and status D (the area A before implementation of the project in 2005). The results showed that plant species in four statuses were classified into two groups based upon Canonical Correspondence Analysis (CCA) and the species in A، B and C statuses were mostly perennial classified as climax stage species. The results showed a floristic similarity between planed and control areas after 5 yearsturned out. There werea clear differences regarding to vegetation composition، nutrient and saturation percentage (SP) between the area after and before plan implementation. The results of one-way ANOVA indicated significant differences regarding to diversity and richness between four statuses. The results of Duncan-Test showed that the implementation of watershed management project has caused increasing in diversity and richness in planned areas in comparison with non-planned watershed management ones.
    Keywords: Ecological assessment, Watershed management, Species diversity, richness, Soil attributes
  • Javad Eshaghi Rad* Pages 109-124
    Paulownia species، which are fast-growing endemic species in China and Japan، have been used for establishing green space and park and inter-cropping with many kinds of crops in many countries. The aim of this study was to investigate the effect of irrigation on one-year Paulownia tomentosa seedlings in the climatic and edaphic condition of West Azarbayjan، Iran. Random factorial experimental design was applied with 3 irrigation levels (5، 10 and 15 liter) and 2 irrigation period treatments (3 and 6 days) with 10 replicates. Seedling’s height increment was measured at the end of each month during the growth season. The maximum height growth of Paulownia tomentosa in different treatments was observed in the first month and the seedling height was not considerably raised during the upcoming months. The seedlings of the treatment which were irrigated with 5 liters and with 6 days interval were dried and the seedlings of the treatment with 5 liters irrigation and with 3 days interval had the minimum mean of total height (8. 7cm) in comparing with other treatments (10. 9-11. 8cm). Furthermore، with increasing the irrigation amount and decreasing the irrigation interval، the seedling’s height growth was not altered significantly. Therefore we concluded that the best irrigation regime for suitable height growth of one-year Paulownia tomentosawas with 10 liters irrigation and with 6 days interval، for decreasing the cost and water consumption.
    Keywords: Paulownia tomentosa, Plantation, Irrigation interval, Height growth