فهرست مطالب

  • Volume:3 Issue: 2, Summer-Autumn 2013
  • تاریخ انتشار: 1392/09/18
  • تعداد عناوین: 7
|
  • نادر چاپارزاده*، مینایه قدرتی صفحات 1-12
    در این پژوهش اثرات بهبودی اسید آسکوربیک 5/ 0 میلی مولار بر رقم قرمز آذرشهر پیاز خوراکی (Allium cepa L.) تحت تنش مس (5/ 6 میکرومولار) مورد مطالعه قرار گرفت. در گیاهان یک هفته ای پیاز تیمار مس موجب کاهش وزن تر ریشه ها و برگ ها گردید. تنش مس منجر به کاهش شاخص پایداری غشاهای سلولی برگ ها و افزایش قابل ملاحظه در محتوای پراکسید هیدرو‍‍ژن و پراکسیداسیون چربی های ریشه ها و برگ ها شد. در پاسخ به سمیت مس محتوای آنتوسیانین برگ ها، ترکیبات فنلی برگ ها و ریشه ها، ونیز مقدار پروتیئن های محلول و پرولین افزایش نشان دادند. تیمار با اسید آسکوربیک موجب افزایش وزن تر ریشه ها و برگ ها در همه گیاهان در شرایط واجد تنش و نیز فاقد تنش گردید. در گیاهان تحت تنش مس، کاربرد برون زای اسید آسکوربیک به طور معنی داری شاخص پایداری غشاهای سلولی برگ ها را افزایش داد. در همه گیاهان تیمار اسید آسکوربیک کاهش قابل ملاحظه آنتوسیانین ها، ترکیبات فنلی و پرولین را باعث شد. کاربرد آسکوربیک اسید موجب کاهش محتوای پراکسید هیدرو‍‍ژن و ممانعت از پراکسیداسیون چربی ها در ریشه و برگ همه گیاهان در هر دو شرایط واجد و فاقد تنش شد. در گیاهانی که تحت تنش مس قرار نداشتند تیمار با اسید آسکوربیک منجر به افزایش محتوای پروتیئن های محلول شد. نتایج حاکی از آن است که کاربرد ریشه ای اسید آسکوربیک اثرات مضر اکسیداتیو مس بر رشد پیاز خوراکی را تقلیل می دهد.
    کلیدواژگان: آنتی اکسیدان، اسید آسکوربیک، پیاز خوراکی، غشاء، مس
  • احسان بیژن زاده، روح الله نادری، یحیی امام* صفحات 13-22
    شاخص تنش خشکی گیاه ابزاری سودمند برای پایش و به کمیت در آوردن تنش خشکی در برنامه ریزی آبیاری است. آزمایشی مزرعه ای در بهار و تابستان 1392 در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب، دانشگاه شیراز برای تعیین شاخص تنش خشکی گیاه در برنامه ریزی آبیاری به اجرا در آمد. چهار سطح رژیم رطوبتی شامل آبیاری مطلوب (آبیاری بر اساس 100% ظرفیت مزرعه)، تنش ملایم (75% ظرفیت مزرعه)، تنش شدید (50% ظرفیت مزرعه) و تنش خیلی شدید (25% ظرفیت مزرعه) در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار به اجرا در آمد. بیشترین میزان شاخص تنش خشکی گیاه در همه تیمارها در مرداد ماه مشاهده شد و در شهریور ماه این شاخص به صورت جزئی کاهش یافت. در همه تیمارها شاخص تنش خشکی روندی افزایشی از خرداد ماه (097/ 0 در آبیاری مطلوب) تا مرداد ماه (684/ 0 در تنش شدید) داشت که تابعی از میزان کمبود فشار بخار محیط بود و رابطه منفی با تفاوت دمای سایه انداز و دمای هوا داشت. همچنین تفاوت میانگین مقدار شاخص تنش خشکی در شرایط آبیاری مطلوب و تنش خشکی ملایم با تنش خشکی شدید و بسیار شدید معنی دار به دست آمد. در خرداد ماه در شروع آزمایش بر اساس شاخص درجه بندی رنگ در تنش ملایم این شاخص از 8 به 4 کاهش یافت و تا مرداد و شهریور در حد 3 ثابت باقی ماند. مقدار آبیاری بیشتر از 75% ظرفیت مزرعه تاثیری روی کیفیت رنگ چمن نداشت. به نظر می رسد که تنش ملایم برای رسیدن به کیفیت مطلوب چمن کافی باشد. شاخص تنش خشکی گیاه رابطه منفی با میزان آب آبیاری و کیفیت رنگ چمن در شرایط مختلف رژیم آبیاری داشت. به نظر می رسد که در شرایط خشک و نیمه خشک مانند جنوب ایران که میزان آب عامل مهمی در آبیاری است مقدار آب آبیاری می تواند به 75% ظرفیت مزرعه کاهش یابد بدون این که در کیفیت ظاهری رنگ چمن تغییری حاصل شود به طوری که در این شرایط شاخص تنش خشکی فصلی گیاه در حد 15/ 0 باقی بماند.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، چمن، شرایط نیمه خشک، کیفیت ظاهری رنگ
  • شیرین قاضیان تفریشی*، امیر آینه بند، حسین توکلی، سعید خاوری خراسانی، محمد جلینی صفحات 23-31
    خشکی فصلی یکی از عوامل مهم محدود کننده رشد و تولید ذرت در جهان است. آزمایشی دو ساله به منظور بررسی اثرات کم آبیاری بر عملکرد، اجزای عملکرد و کارایی مصرف آب ذرت شیرین (Zea mays L. var. saccharata)، اجرا شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد. کرت های اصلی به سه رقم KSC403، مریت و آبسیژن تعلق گرفت. سطوح مختلف آبیاری (تامین 100، 80 و 60 درصد ETc) و روش کاشت (روش پشته و کف جوی) به کرت های فرعی تعلق گرفت. در بین ارقام مختلف از نظر صفات مورد مطالعه تفاوت معنی دار مشاهده شد (p<0.01). بیشترین طول و قطر بلال و حداکثر زیست توده مربوط به رقم مریت بود. اثر متقابل سطح آبیاری و روش کاشت بر وزن بلال تر معنی دار بود (p<0.01). حداکثر و حداقل عملکرد بلال تازه با میانگین 7/ 19 تن در هکتار و 4/ 7 تن در هکتار، به ترتیب مربوط به رقم مریت در سطح آبیاری 100% ETc و ارقام KSC403 و آبسیژن در سطح آبیاری 60% ETc بود. اثر روش کاشت بر صفات مورد مطالعه معنی دار نبود. نتایج نشان داد که افزایش طول دوره ASI(فاصله بین ظهور رشته های ابریشمی و گل تاجی) در پاسخ به کمبود آب، سبب کاهش تعداد دانه در ردیف و در نهایت کاهش عملکرد دانه می شود. وزن زیست توده با کاهش مقدار آب مصرفی کاهش یافت. کاهش عملکرد بلال تازه توام با کاهش عملکرد زیست توده سبب کاهش کارایی مصرف آب در ذرت شیرین گردید، اما بین کارایی مصرف آب در تیمارهای تامین 100 و 80 درصد نیاز آبی، تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
    کلیدواژگان: رژیم آبیاری، کارایی مصرف آب، کشت روی پشته، کشت کف فارو
  • بیتاکاظمی اسکویی*، مصطفی ولیزاده، مظفر روستایی صفحات 31-38
    این مطالعه برای ارزیابی نقش تنش اکسیداتیودر ریشه گیاهچه های هشت ژنوتیپ گندم پائیزه با درجه تحمل خشکی متفاوت تحت تنش خشکی (اسمزی) انجام شد. برای ارزیابی تغییرفعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان از سیستم الکتروفورز ناپیوسته در ژل اکریلامید افقی استفاده شد. در ریشه گیاهچه های گندم برای آنزیم کاتالاز (CAT) و سوپر اکسیددیسموتاز (SOD) یک ایزوفرم و برای پراکسیداز (POX) هفت ایزوفرم مشاهده شد. تحت شرایط تنش، فعالیت SOD و ایزوفرم های POX کاهش یافت و فعالیت POX کل و CAT بدون تغییر باقی ماند. پاسخ تمامی ایزوفرم های آنزیم های آنتی اکسیدان به خشکی در ژنوتیپ های گندم یکسان نبود؛ به طوری که ایزوفرم های POX تغییر معنی داری در ژنوتیپ های با درجه تحمل خشکی متفاوت نشان دادند. اثر متقابل معنی داری بین گروه های ژنوتیپ های گندم و شرایط تنش برای فعالیت POX کل مشاهده شد. در شرایط تنش، فعالیت POX کل در گروه ژنوتیپ های حساس گندم به طور معنی داری بیشتر از گروه متحمل بود.
    کلیدواژگان: ایزوزیم، پراکسیداز، تنش خشکی، سوپر اکسیددیسموتاز، کاتالاز، گندم
  • امیر خادم نعمت الهی*، بهروز گلعین، کورش وحدتی صفحات 39-47
    اطلاع از روابط فیلوژنتیک و تنوع ژنتیک در مرکبات جهت تشخیص روابط ژنتیکی، شناسایی ژرم پلاسم و ثبت ارقام جدید، امری مهم و ضروری می باشد. در این مطالعه تنوع ژنتیکی 56 ژنوتیپ از ژنوتیپ های ناشناخته و ارقام تجاری مرکبات موجود در جیرفت (استان کرمان) با استفاده از نشانگر های SSR بررسی شد. در مجموع 12 جفت آغازگر، 54 آلل تولید کردند. کمترین تعداد آلل مربوط به مکان ژنی cAGG9 و بیشترین آن مربوط به مکان ژنی TAA41 بود. محتوی اطلاعات چندشکلی (PIC) بین 19/ 0 تا 37/ 0 با میانگین 28/ 0 در تغییر بود. میزان هتروزیگوسی برای نشانگرها از 25% تا 96% با میانگین 67% به دست آمد. دندروگرام حاصل از تجزیه خوشه ای، 56 ژنوتیپ مورد بررسی را به چهار گروه مجزا طبقه بندی کرد. روابط خویشاوندی بالایی بین تیپ های طبیعی G2 و G41 با گریپ فروت (Citrus paradisi)، G17 با پرتقال (C. sinensis) و G40 با پوملو (C. grandis) به دست آمد. ژنوتیپ G43، به طور مستقل در یک گروه قرار گرفت و با نمونه های نارنگی (C. reticulata)، پوملو، پرتقال، نارنج (C. aurantium) قرابت نزدیکی نشان نداد. با بررسی دندروگرام در این پژوهش تایید می شود که پوملو، بالنگ (C. medica) و نارنگی به عنوان گونه های پایه ای مرکبات، در سه خوشه مجزا قرار گرفته اند. در مجموع، نتایج نشان می دهد که نشانگرهای SSR در تجزیه تنوع ژنتیکی و تعیین روابط خویشاوندی در مرکبات، اطلاعات مفیدی را فراهم می کنند.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، ریزماهواره، ژرم پلاسم، مرکبات، هتروزیگوسی
  • رحمت الله کریم زاده*، محتشم محمدی، ناصر صباغ نیا صفحات 49-63
    ارزیابی پایداری عملکرد ژنوتیپها و محیطها چالش اولیه اصلاحکنندگان نبات است. بنابراین، تحلیل جامعی از ساختار اثر متقابل ژنوتیپ×محیط مورد نیاز است. هدف از این تحقیق، ارزیابی استفاده از رگرسیون مکانی (SREG) روش GGE بایپلات برای گروهبندی اثر متقابل ژنوتیپ×محیط در عدس بود. داده های عملکرد 10 ژنوتیپ (G) عدس مورد آزمایش در 10 محیط طی سالهای زراعی 2007 و 2008، با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مکان (L) در سال اول و سال دوم بهترتیب 56 و 77 درصد از تغییرات کل (G + L + GL) را توجیه کرد. براساس نمودار چندضلعی بایپلات، در سال اول اجرای آزمایش، ژنوتیپ شماره 9 در گنبد، شیروان و گچساران، ژنوتیپ شماره 5 در ایلام و ژنوتیپ شماره 8 در کرمانشاه به عنوان ژنوتیپهای برنده شناخته شدند و در سال دوم اجرای آزمایش، ژنوتیپ شماره 5 در گنبد و ایلام، ژنوتیپ شماره 9 در گچساران، ژنوتیپ شماره 2 در کرمانشاه و ژنوتیپ شماره 3 در شیروان به عنوان ژنوتیپهای برنده شناخته شدند. براساس نمودار مختصات محیط متوسط، در سال اول، ژنوتیپهای شماره 1، 9 و 3 و در سال دوم ژنوتیپهای شماره 8 و 9 مطلوبترین ژنوتیپها بودند. منطقه گچساران بیشتر از سایر مناطق (مکانها) نماینده محیط متوسط بود و از قدرت تمایز بالایی برای تشخیص ژنوتیپهای ایدهآل و نامناسب برخوردار بود. در نتیجه ژنوتیپ شماره 9 (ILL 6199) به عنوان پایدارترین و پرمحصولترین ژنوتیپ انتخاب شد که می تواند برای عرضه تجاری در مناطق نیمه خشک ایران توصیه شود.
    کلیدواژگان: آزمایشهای چند مکانی، اثر متقابل ژنوتیپ×محیط، تجزیه بایپلات ژنوتیپ و ژنوتیپ×محیط
  • اسماعیل قلی نژاد*، رضا درویش زاده، ایرج برنوسی صفحات 65-80
    به منظور بررسی صفات مورفو-فیزیولوژیکی آفتابگردان آجیلی تحت رژیم های مختلف آبیاری، آزمایشی در شرایط مزرعه در مزرعه تحقیقاتی ایستگاه ساعتلوی ارومیه در سال زراعی 1391 انجام گرفت. تعداد 56 توده محلی آفتابگردان آجیلی در طرح لاتیس مستطیل ساده (8×7) با دو تکرار مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارهای آبیاری شامل سه سطح آبیاری مطلوب (I1)، تنش ملایم (I2) و تنش شدید خشکی (I3) (به ترتیب آبیاری پس از تخلیه 50، 70 و 90 درصد آب قابل استفاده) بود. نتایج تجزیه مرکب داده ها نشان داد که تاثیر ساده آبیاری، رقم و اثر بر همکنش آبیاری×رقم بر صفات عملکرد دانه، محتوای کلروفیل، وزن دانه، وزن مغز، طول دانه، ضخامت دانه و نسبت مغز به دانه معنی دار است. ''Urmia- Angane 4''، ''Urmia-Garagoz 1'' و ''Salmas-Sadaghian'' بیشترین عملکرد دانه را به ترتیب در شرایط آبیاری مطلوب (31/ 6310 کیلوگرم در هکتار)، تنش ملایم (83/ 3778 کیلوگرم در هکتار) و تنش شدید خشکی (95/ 2217 کیلوگرم در هکتار) تولید کردند. در حالی که ژنوتیپ های Mashhad، PiranshahrAndizeh و Mashhadدارای کمترین مقدار عملکرد دانه بودند. تنش شدید خشکی در مقایسه با آبیاری مطلوب، 49 درصد عملکرد دانه را کاهش داد. بیشترین و کمترین میزان کلروفیل به ترتیب از ژنوتیپ های (05/ 46) Shabestar-KouzehKanan 2 در شرایط آبیاری مطلوب و (Heydarlou 1 (19/47در شرایط تنش شدید خشکی به دست آمد. بیشترین مقدار طول آکن از ژنوتیپ (Marand-Dizajghalami (29/59 میلیمتر حاصل شد. تحت شرایط آبیاری مطلوب، تنش ملایم و شدید خشکی، عملکرد دانه همبستگی مثبت معنی داری با صفات وزن دانه، وزن مغز، طول دانه و ضخامت دانه داشت. بر اساس تجزیه کلاستر تحت شرایط آبیاری مطلوب و تنش شدید خشکی، توده های محلی در سه گروه قرار گرفتند. اما در شرایط تنش ملایم خشکی توده های محلی در 5 گروه قرار گرفتند. در شرایط آبیاری مطلوب و با در نظر گرفتن کل صفات مطالعه شده، توده های 1، 2، 3، 4، 5، 11، 12، 13، 49، 55 و 56 در زمره ژنوتیپ های برتر بودند. در شرایط تنش ملایم و شدید خشکی به ترتیب توده های (12، 26، 31، 32، 35، 56) و (2، 3، 5، 7، 9، 11، 12، 14، 15، 18، 22، 25، 27، 30، 31، 42، 43، 46، 47، 55) به عنوان ژنوتیپ های برتر شناخته شدند.
    کلیدواژگان: آفتابگردان آجیلی، تنش خشکی، توده محلی، عملکرد دانه، کلروفیل
|
  • Nader Chaparzadeh*, Minaieh Ghodrati Chagharlou Pages 1-12
    In this study ameliorative effects of ascorbic acid (0.5 mM) on onion (Allium cepa L. cv. Red Azarshahr) under copper stress (Cu: 6.5 μM) were studied. Fresh weights of leaves and roots were reduced in seven week old plants under excess copper condition. Cu stress also reduced membrane stability index in leaves. There was a considerable increase in H2O2 content and lipid peroxidation in both roots and leaves of plants under excess Cu. Leaves anthocyanin contents, leaves and roots phenolic compounds, soluble proteins and proline contents were increased in response to Cu toxicity. The fresh weights of leaves and roots were improved during addition of ascorbic acid to root medium in stressed and non-stressed plants. Exogenous ascorbic acid significantly increased membrane stability index in Cu stressed plants. We find considerable reduction in anthocyanins, phenolic compounds and proline with ascorbic acid treatments in all plants. Ascorbic acid application also reduced H2O2 content and prevented lipid peroxidation in leaves and roots during presence or absence of excess Cu. Treatment of plants with ascorbic acid increased soluble proteins content only in non-stressed plants. The results demonstrate that root applied ascorbic acid ameliorated the copper induced oxidative adverse effects on onion growth.
    Keywords: Allium cepa L, Antioxidant, Ascorbic acid, Copper, Membrane
  • Ehsan Bijanzadeh*, Ruhollah Naderi, Yahya Emam Pages 13-22
    The crop water stress index (CWSI) is a valuable tool for monitoring and quantifying water stress as well as for irrigation scheduling. A field experiment was conducted during spring and summer 2012 at Research Station of College of Agriculture and Natural Resources of Darab, Shiraz University, Iran, to determine CWSI of turfgrass for irrigation scheduling. Four levels of water regimes including well watered [Irrigation according to 100% field capacity (FC)], mild drought stress (75% FC), severe drought (50% FC), and most severe drought (25% FC) stress were arranged in a randomized complete block design with four replicateions. The highest monthly average value of CWSI for all treatments was reached in August and decreased in September slightly. In all treatments the CWSI values showed an increasing trend from June (0.097 in well watered treatment) to August (0.684 under most severe drought) as a result of higher vapor pressure deficit values and negatively increase in Tc-Ta differential. Also, significant differences were observed between mean CWSI values of well watered and mild drought, with severe drought and most severe drought treatments. The color grading number for mild drought treatment in turfgrass decreased sharply from 8 to 4 at the start of the experiment in July, and remained constant (3) for August and September. The amounts of irrigation water more than 75% FC did not affect visual quality of turfgrass, which appeared to be sufficient to fulfill an acceptable turfgrass quality. A negative relationship was found between CWSI with water applied and color quality under different irrigation regimes. It appeared that under arid and semi-arid conditions, such as southern Iran, where the amount of water is a major limiting factor, the amount of applied water could be lowered to 75% FC without any loss in visual quality of turfgrass with the seasonal CWSI being kept about 0.15.
    Keywords: Semi arid conditions, Turfgrass, Visual color quality, Water stress
  • Shirin Ghazian Tafrishi*, Amir Ayenehband, Hossein Tavakoli, Saeed Khavari Khorasani, Mohammad Joleini Pages 23-31
    Seasonal drought is the most important factor to limit the production of maize in the world. Using a split plot design, a two year field experiment was conducted to determine the effect of limited irrigation regime on yield, yield components and water use efficiency of sweet corn (Zea mays var. saccharata). Responses of three sweet corn varieties KSC403, Merit and Obsession to three different water regimes were studied under two planting methods (raised bed and furrow planting). The three water levels (I1: 100%, I2: 80%, I3: 60%) of the estimated crop evapotranspiration (ETc)) were arranged as main plots. Combination of the two planting methods and three sweet corn varieties were arranged in subplots. The evaluated traits were significantly affected by varieties (p<0.01). The highest ear length and diameter and biomass belonged to Merit. Fresh ear weight was significantly affected by the interaction of variety and irrigation level. The highest (19.7 ton/ha) and lowest (7.4 ton/ha) yields (fresh ear weight) belonged to Merit at 100% and KSC403 and obsession at 60% irrigation level, respectively. There was no difference between planting methods with respect to the measured traits. Results showed that limited irrigation significantly decreased kernel number per row by increasing the anthesis-silking interval, which decreased grain yield. Biomass decreased by decrement of water amount. The reduction in fresh ear yield and biomass decreased water use efficiency (WUE), but there was no significant difference between I1 and I2 irrigation levels for WUE.
    Keywords: Furrow planting, Irrigation regime, Raised bed, Water use efficiency
  • Bita Kazemi Oskue*, Mostafa Valizadeh, Mozafar Rostaei Pages 31-38
    This study was conducted to evaluate the role of oxidative stress in roots of eight wheat genotypes with different drought tolerance, subjected to drought stress. For analyzing the changes of antioxidant enzymes, native PAGE analyses of protein extract were performed. The roots of wheat seedlings showed one unambiguous isoform of superoxide dismutase (SOD) and catalase (CAT). Eight isoforms of peroxidase (POX) were identified in the roots of wheat. The activities of SOD and POX isoforms decreased and the total activities of POX and CAT remained unchanged under the stress condition. The response of enzyme isoforms to drought were not the same for all isoforms of the antioxidant enzymes in the wheat genotypes, as POX isoforms showed the significant changes in the different drought tolerant genotypes. Significant interaction was observed between wheat group and stress treatments for total POX activity. POX total activity in the sensitive group of wheat genotypes was significantly higher than the tolerant group in the stress condition.
    Keywords: CAT, Drought stress, Isozyme, POX, SOD, Wheat
  • Amir Khadem Nematollahi*, Behrouz Golein, Kourosh Vahdati Pages 39-47
    Determination of genetic diversity level is important in clarifying genetic relationships, characterizing germplasm and the registration of new cultivars. In this study, genetic variation among 56 accessions (G1~G56) of Citrus including several undefined local or native genotypes and some known varieties in Jiroft, Kerman province, Iran was investigated using SSR markers. In total, 12 SSR primers produced 54 alleles. The lowest number of alleles was observed on cAGG9 locus with 2 alleles and the highest number of alleles was observed in TAA41 locus with 8 alleles. Polymorphic Information Content (PIC) varied from 0.19 to 0.37 with mean of 0.28. The percentage of heterozygosity per marker detected in our samples ranged from 25% to 96% with an average of 67%. Grouping of the accessions using Jaccard similarity coefficient and based on the Neighbor-Joining method assigned the 56 accessions into four major clusters. The SSR data indicated a high relationship between G2 and G41 (unknown natural types) with grapefruits (Citrus paradisi) (G50 and G51), G17 (unknown natural type) with orange (C. sinensis) (G56) and G40 (unknown natural type) with pummelo (C. grandis) (G49). Unidentified genotype G43 in a single-accession cluster didn’t show any close molecular similarity to control samples [mandarin (C. reticulata), pummelo, sweet orange, sour orange (C. aurantium), etc.]. Mandarin, pummelo and citron (C. medica) were clustered into three particular groups as major species of Citrus. Also, our results demonstrated that SSR markers can be useful in evaluating citrus genetic diversity and in classifying accessions to phylogenetic groups based on their genetic similarity values.
    Keywords: Citrus, Genetic diversity, Heterozygosity, Microsatellites
  • Rahmatollah Karimizadeh*, Mohtasham Mohammadi, Naser Sabaghnia Pages 49-63
    The evaluation of the yield stability of genotypes and environment is of prime concern to plant breeders. Therefore, a comprehensive analysis of the structure of the GE interaction is needed. The objective of this investigation was to evaluate the use of sites regression (SREG) GGE methodology to stratify the pe × environment (GE) interaction in lentil. Yield data of 10 genotypes of lentil tested across 10 rain-fed environments during 2007 and 2008 growing seasons, using randomized complete block design with four replications, were analyzed. The location (L) explained 56 and 77% of the total (G + L + GL) variation for the first and second year, respectively. According to polygon view of biplot, Gonbad, Shirvan and Gachsaran with wining genotype G9, Ilam with wining genotype G5 and Kermanshah with wining genotype G8 were detected in the first year; and Gonbad and Ilam with wining genotype G5; Gachsaran with wining genotype G9; Kermanshah with wining genotype G2 and Shirvan with wining genotype G3 were detected in the second year. In the first year, genotypes G1 and G9 and in the second year genotypes G8 and G9 were the most favorable genotypes based on average tester coordinate biplot. Gachsaran location was more representative of the overall locations and more powerful to discriminate genotypes than the unfavorable ones. In conclusion, G9 (ILL6199) was found to be the most stable and higher yielding genotype which may be recommended for commercial release in semi-arid areas of Iran.
    Keywords: GE interaction, GGE biplot analysis, Multi, environment trials
  • Esmaeil Gholinezhad*, Reza Darvishzadeh, Iraj Bernousi Pages 65-80
    In order to evaluate morpho-physiological traits of confectionery sunflower under different irrigation regimes, an experiment was carried out under field conditions in Agricultural Research Center of West-Azerbaijan province, Urmia, Iran in 2012. Fifty six confectionery sunflower landraces were arranged in 7 × 8 rectangular lattice design with two replications in each one of well-watered, moderate and severe stress conditions with 50%, 70% and 90% depletion of available water, respectively. Combined analyses of variance revealed significant effect of genotype, irrigation regime and their interaction on studied traits including grain yield, chlorophyll content, grain and kernel weight, grain length and width and kernel/grain ratio. ''Urmia-Anghane 4'', '' Urmia-Gharagoz 1'' and ''Salmas-Sadaghian'' produced the highest grain yield (6310.31), (3778.83) and (2217.95 kg/h), under well-watered, moderate and sever stresses, respectively. In contrast ''Mashhad'', ''Piranshahr-Andizeh'' and ‘‘Mashhad’’ presented the lowest values. Severe drought stress caused 49% reduction in grain yield compared to well-watered condition. ''Shabestar-Kouzeh Kanan 2'' (46.05) and ''Urmia-Heydarlou 1'' (19.47) showed the highest and lowest chlorophyll content under well-watered and severe drought stress conditions, respectively. The high grain length was seen in ''Marand-Dizaj-Ghalami'' landrace (29.59 mm). Under the well-watered, moderate and severe stress conditions, grain yield had significantly positive correlations with kernel and grain weight and grain width and length. Based on cluster analysis, the studied landraces were grouped in three clusters both in well-watered and severe stress conditions. But under moderate stress conditions, the studied landraces were grouped in five clusters. Considering all studied traits, the landraces 1, 2, 3, 4, 5, 11, 12, 13, 49, 55, 56 were superior genotypes under well-watered conditions. In moderate and severe stress conditions, the best landraces were (12, 35, 26, 31, 32, 56) and (2, 3, 5, 7, 9, 11, 12, 14, 15, 18, 22, 25, 27, 30, 31, 42, 43 46, 47, 55), respectively.
    Keywords: Chlorophyll content, Drought stress, Grain yield, Landraces, Sunflower