فهرست مطالب

مجله علوم گیاهان زراعی ایران
سال چهل و پنجم شماره 4 (زمستان 1393)

  • تاریخ انتشار: 1393/11/18
  • تعداد عناوین: 15
|
  • امیرمحمد جمشیدی، علی احمدی * صفحات 489-498

    به منظور تعیین توزیع زمانی مناسب کاربرد کود نیتروژن و مقدار مطلوب کود فسفره برای دستیابی به عملکرد و کیفیت مطلوب در غده های خوراکی و بذری سیب زمینی، آزمایشی در سال 1391 در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران انجام گرفت. آزمایش به صورت کرت های خردشده نواری و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد که در آن اثر دو عامل مقدار کود فسفره دی آمونیوم فسفات (چهار سطح صفر، 175، 350 و 525 کیلوگرم در هکتار) و سه زمان مصرف کود نیتروژن اوره شامل N1 (15 درصد زمان کاشت، عدم استفاده در مرحله غده زایی و 85 درصد طی سه نوبت در مرحله حجیم شدن غده ها)،N2 (35 درصد زمان کاشت، عدم استفاده در مرحله غده زایی و 65 درصد طی یک نوبت در مرحله حجیم شدن غده ها) و N3 (35 درصد زمان کاشت، 30 درصد در مرحله غده زایی و 35 درصد در مرحله حجیم شدن غده ها) بر سیب زمینی مطالعه شد. نتایج نشان داد که روش سوم زمان بندی کوددهی نیتروژن علاوه بر کاهش چشمگیر درصد نیترات غده، عملکرد غده را نیز به طور موثری افزایش داده است. اگرچه سطوح مختلف کود فسفره تاثیر معنی داری بر عملکرد غده های تولیدی نداشت، افزایش کود فسفره تا سطح سوم (350 کیلوگرم در هکتار) موجب افزایش تعداد غده ها شد و کاربرد بیش از این مقدار به طور معنی داری تعداد غده های تولیدی را کاهش داد. همچنین سطح چهارم کود فسفره (525 کیلوگرم در هکتار) وزن مخصوص غده ها را نسبت به سایر سطوح به طور معنی داری افزایش داد. بنابراین افزایش کود فسفره تا حدی نقش موثری در تحریک فرایند غده زایی بوته سیب زمینی داشت.

    کلیدواژگان: حجیم شدن غده، درصد نیترات، غده زایی، عملکرد، فسفر
  • مهسا محمدجانی اسرمی، حمید نجفی زرینی، سید حمیدرضا هاشمی صفحات 499-508
    چنانچه توارث ژنتیکی کافی موجود باشد،موثرترین روش برای کنترل بیماری، ایجاد ژنوتیپ مقاوم است بنابراین، بررسی تنوع ژنتیکی ژرم پلاسم موجود، یکی از روش های مناسب مدیریت منابع ژنتیکی است. روش نمایه برداری NBSموتیف های محافظت شده در دمین های عملکردی خانواده ژنی را مشخص می کند، بنابراین بررسی تنوع ژنتیکی، در داخل یا اطراف ژن های عملکردی انجام می گیرد. در این مطالعه، تنوع ژنتیکی 46 ژنوتیپ از جنس Brassica با استفاده از هشت ترکیب آغازگری نشانگر NBS ارزیابی شد. در مجموع 790 مکان نشانگری مشاهده شد که از این تعداد، 708 مکان چندشکل بود. ضرایب تشابه در دامنه 79/0 تا 54/0 با متوسط 665/0 متغیر بود. دندروگرام های حاصل از تجزیه خوشه ایبا روش UPGMA و همچنین تجزیه به مولفه های اصلی، ژنوتیپ ها را از یکدیگر تفکیک کرد. نتایج تجزیه خوشه اینشان داد که ژنوتیپ ها در شش گروه قرار می گیرند. در مجموع، این نتایج نشان می دهد که نمایه برداری NBSیک ابزار معتبر طبقه بندی برای بررسی تنوع ژنتیکی است.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، کلزا، نمایه برداری NBS
  • حیدر نادری، مجید شکرپور، علی اصغری، همایون کانونی، عزت الله اسفندیاری صفحات 509-519
    در این بررسی برای مطالعه تنوع ژنتیکی 56 لاین نخود زراعی از نشانگر مولکولی ISSR استفاده شد. از 34 آغازگر ارزیابی شده برای تکثیر قطعات DNA ژنومی لاین های نخود، نه آغازگر با تولید 35 نوار چندشکل، الگوهای نواربندی مناسبی تولید کردند. میانگین درصد چندشکلی برای همه آغازگرها 01/66 درصد با دامنه تغییرات 25 تا 100 درصد بود. میانگین تنوع ژنتیکی نی و شاخص اطلاعات شانون در همه آغازگرها به ترتیب 325/0 و 492/0 به دست آمد. بر مبنای ضریب تشابه جاکارد، لاین های FLIP 01-40C و FLIP 02-84دارای کمترین تشابه ژنتیکی (166/0) و لاین های FLIP 03-6C و FLIP 03-8C دارای بیشترین تشابه ژنتیکی (1) بودند. تجزیه خوشه ایبه روش UPGMA و با استفاده از ماتریس شباهت جاکارد انجام گرفت. برش دندروگرام در فاصله 51/0 لاین ها را در شش گروه مجزا قرار داد.گروه بندی کاملا متمایز و فواصل شایان توجه لاین ها در گروه های مختلف در این دندروگرام، بیانگر تنوع مولکولی زیاد لاین های نخود مورد بررسی است. نمایش لاین ها در یک نمودار سه بعدی براساس سه مولفه اصلی اول حاصل تجزیه به مولفه های هماهنگ، تا حدی گروه بندی حاصل تجزیه خوشه ایرا تایید کرد و توانست لاین ها را از هم تفکیک کند.
    کلیدواژگان: تجزیه خوشه ای، تنوع ژنتیکی، نخود زراعی، نشانگر ISSR
  • مژگان ویسی، حمید رحیمیان مشهدی، حسن علی زاده، مهدی مین باشی، مصطفی اویسی صفحات 521-530
    به منظور بررسی تاثیر تناوب زراعی و علف کش ها بر پراکنش علف های هرز، مطالعه ای در92 مزرعه گندم آبی استان کرمانشاه طی سال های 1390-91 انجام گرفت. آنالیز چندمتغیره توسط آنالیز کاهشی(RDA) نشان دهنده ارتباط ترکیب و فراوانی گونه ای جوامع علف های هرز با روش های مدیریتی اعمال شده بود. مولفه های اول و دوم RDA 57 درصد واریانس پراکنش گونه ها را تحت تاثیر تناوب زراعی، 9/74 درصد را تحت تاثیر ترکیب علف کش های باریک برگ کش و تناوب و 3/58 درصد را تحت تاثیر ترکیب علف کش های پهن برگ و تناوب زراعی تشریح می کند. بیشترین تاثیر مربوط به کشت متوالی گندم بودکه با علف های هرز چچم (Lolium rigidum)، جودره (Hordeum spontaneum)، یولاف وحشی (Avena ludoviciana)، سنگدانه (Lithospermum arvense) و خونی واش (phalaris brachystachys) همبستگی مثبت داشت. کاربرد علف کش کلودینافوپ پروپارژیل و تناوب های گندم با جو و چغندر قند همبستگی ضعیفی با علف های هرز نازک برگ داشت. علف های هرز خردل وحشی (Sinapis arvensis)، گلرنگ وحشی (Carthamus oxycantha)، ماشک مریوانی (Vicia assyriaca) و بی تی راخ (Galium tricurnutum) در تناوب های گندم - جو و کاربرد علف کش های توفوردی، تری بنورون متیل و سولفوسولفورون به خوبی کنترل نشدند و از تراکم زیادی برخوردار بودند.
    کلیدواژگان: آنالیز کاهشی (RDA)، پراکنش، تراکم، فلور علف های هرز
  • نسرین زیلویی، علی احمدی*، مهدی جودی صفحات 531-540

    تناسب الگوهای رشدی ارقام گندم مورد کشت در یک منطقه با شرایط آب و هوایی منطقه، می تواند سبب ارتقای توان تولید عملکرد گیاهان شود. هدف پژوهش حاضر نیز شناخت فنولوژی دامنه گسترده ای از ارقام و ژنوتیپ های گندم زراعی در ایران و بررسی ارتباط فنولوژی با حفظ پتانسیل عملکرد در شرایط تنش خشکی آخر فصل بود. در همین راستا 36 ژنوتیپ گندم در دو شرایط فاریاب و تنش خشکی در قالب طرح لاتیس ساده با سه تکرار در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران در سال زراعی 1389-1390 بررسی شدند. فنولوژی و صفات عملکرد دانه، تعداد دانه در سنبله و وزن هزاردانه برای همه ارقام ثبت شد. نتایج آزمایش نشان داد اغلب ارقامی که رشد رویشی خود را به سرعت سپری می کنند و وارد دوره زایشی می شوند، توان بیشتری برای تحمل تنش خشکی آخر فصل دارند. همچنین در شرایط تنش خشکی مشاهده شد که اغلب ارقام گندم با دوره کوتاه پر شدن دانه مانند سیمینه، چناب، استورک، مغان 3، کراس فلات هامون و دی ان-11، صاحب برترین رتبه های تولید وزن هزاردانه بودند.

    کلیدواژگان: تنش خشکی، دوره پر شدن دانه، فنولوژی، گلدهی، گندم
  • مرضیه نوری گوغری، حسین دشتی، شهاب مداح حسینی، الهام دهقان صفحات 541-551
    به منظور مطالعه تنوع ژنتیکی در 35 ژنوتیپ عدس، از نظر خصوصیات مهم مورفولوژیکی، فنولوژیکی، عملکرد و اجزای آن و بررسی روابط بین صفات مختلف از طریق روش های آماری چندمتغیره، آزمایشی در سال 1391 در قالب طرح آگمنت در چهار بلوک انجام گرفت. نتایج آمار توصیفی صفات نشان داد که تنوع زیادی در زمینه بیشتر صفات مورد ارزیابی وجود دارد. نتایج محاسبه ضرایب همبستگی ساده صفات نشان داد که صفت شاخص برداشت بیشترین تاثیر را بر عملکرد دانه دارد. تجزیه رگرسیون گام به گام نیز نشان داد که صفاتی مانند شاخص برداشت، عملکرد بیولوژیک و وزن خشک برگ و ساقه بیشترین تغییرات عملکرد را توجیه می کند. نتایج تجزیه مسیر نشان داد که بیشترین اثر مستقیم مثبت بر عملکرد دانه، مربوط به شاخص برداشت بود. تجزیه به عامل ها با دوران واریماکس شش عامل را استخراج کرد که درحدود 9/85 درصد از کل تنوع داده ها را توجیه می کرد. تجزیه خوشه ایبه روش Average linkage همه ژنوتیپ ها را در سه گروه متفاوت قرار داد. بیشترین تنوع بین کلاستر های 2 و 3 مشاهده شد.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، تجزیه کلاستر، تجزیه به عامل ها، عدس
  • رضا کشاورزنیا، مریم شهبازی، ولی الله محمدی*، قاسم حسینی سالکده، علی احمدی، احسان محسنی فرد صفحات 553-563

    تنش خشکی در اکثر مناطق جهان مهم ترین عامل کاهش عملکرد گیاهان زراعی محسوب می شود. تنظیم اسمزی و داشتن سیستم ریشه ای قوی و عمیق از طریق افزایش جذب و بازده مصرف آب، سبب افزایش تحمل به خشکی در غلات می شود. در این تحقیق، تاثیر ساختار ریشه و صفات فیزیولوژیک در پاسخ به تنش خشکی در سه رقم جو زراعی یوسف (متحمل)، موروکو (حساس) و فجر30 (نیمه متحمل) و یک اکوتیپ جو غیر زراعی اسپانتانئوم (متحمل) بررسی شد. بذور جو در لوله های پی وی سی 1 متری با قطر 10 سانتی متر کشت شدند و تنش خشکی به میزان 20 درصد مقدار آب در دسترس اعمال شد و آبیاری در حد ظرفیت زراعی به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. خصوصیات ریشه و صفات فیزیولوژیک در ابتدای مرحله گلدهی اندازه گیری شد. نتایج حاکی از این بود که در اثر خشکی، میزان هدایت روزنه ای، محتوای نسبی آب برگ، پتانسیل آب برگ و پتانسیل اسمزی در همه ارقام کاهش و دمای برگ افزایش یافت. ارقام متحمل دارای کمترین افت پتانسیل آب، پتانسیل اسمزی و محتوای نسبی آب برگ بودند. رقم حساس دارای کمترین و ارقام متحمل دارای بیشترین میزان تنظیم اسمزی بودند. تنش خشکی موجب کاهش وزن خشک و حجم ریشه نسبت به شرایط کنترل شد. عمق ریشه در تمام ارقام متحمل و نیمه متحمل در اثر تنش افزایش یافت، درحالی که در رقم حساس کاهش نشان داد. نتایج نشان داد ارقام مقاوم ارقامی اند که در شرایط تنش می توانند با افزایش عمق ریشه، آب بیشتری جذب کنند و در نتیجه دارای تنظیم اسمزی و محتوای نسبی آب بیشتری باشند. این ارقام در شرایط تنش به دلیل محتوای نسبی آب بیشتر، هدایت روزنه ای بیشتری دارند و ازاین رو دمای برگ را در سطح پایین تری نگه می دارند.

    کلیدواژگان: تنش خشکی، تنظیم اسمزی، حجم ریشه، عمق ریشه، محتوای نسبی آب برگ
  • محمد مهدی مجیدی، محسن جعفرزاده قهدریجانی، فاطمه رشیدی، آقافخر میرلوحی صفحات 565-573
    کمبود آب از مهم ترین مشکلات تولید موفق محصولات کشاورزی در کشور ایران است. این پژوهش به منظور بررسی شاخص های تحمل به تنش و شناسایی ژنوتیپ های متحمل به خشکی ارقام کلزا انجام گرفت. در این آزمایش 28 رقم کلزا در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در دو محیط رطوبتی نرمال و تنش خشکی ارزیابی شد. به منظور ارزیابی تحمل به خشکی از شاخص حساسیت به خشکی (SSI) فیشر و مورر، شاخص های تحمل (TOL) و متوسط تولید (MP) روزیل و هامبلین و شاخص های میانگین هندسی تولید (GMP) و تحمل به تنش (STI) فرناندز استفاده شد. براساس نتایج همبستگی شاخص های تحمل با عملکرد دانه، شاخص های STI، GMP و MP مناسب ترین شاخص ها برای شناسایی و معرفی ارقام متحمل به خشکی شناخته شدند. مقایسه میانگین شاخص ها براساس شاخص STI، نشان داد که رقم Nk fair متحمل ترین، و رقم Rpc 2023، حساس ترین رقم به شرایط تنش خشکی بودند. نمودار سه بعدی براساس Yp، Ys و STI نیز نشان داد که ارقام Nk fair و Oase ضمن داشتن عملکرد زیاد در شرایط عدم تنش دارای عملکرد به نسبت خوب و قابل قبولی در شرایط تنش اند؛ ازاین رو این ارقام برای اصلاح و ایجاد ارقام متحمل و دارای تولید زیاد در شرایط خشکی مناسب اند.
    کلیدواژگان: بای پلات، تنش خشکی، کلزا، عملکرد
  • سید حمزه حسینیان، ناصر مجنون حسینی صفحات 575-583
    به منظور محاسبه ضرایب همبستگی میان عملکرد دانه و اجزای عملکرد، 31 ژنوتیپ لوبیا چشم بلبلی در دو شرایط آبیاری معمول (بدون تنش) و آبیاری محدود (قطع آبیاری از مرحله گلدهی تا پایان دوره رشد) در طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران واقع در کرج در سال زراعی 1390-91 ارزیابی شدند. در این پژوهش صفات ارتفاع بوته، تعداد شاخه های بوته، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد بیولوژیک تک بوته، عملکرد دانه تک بوته و وزن صددانه ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در هر دو شرایط تنش و بدون تنش، صفات عملکرد بیولوژیک و تعداد غلاف در بوته بیشترین همبستگی را با عملکرد دانه داشتند. نتایج رگرسیون گام به گام در هر دو شرایط نشان داد که حداکثر اختلاف عملکرد دانههژنوتیپ ها را می توان به عملکرد بیولوژیک و تعداد غلاف در بوته نسبت داد. نتایج تجزیه علیت بر اهمیت تاثیرات این صفات در عملکرد دانه تاکید داشت. به طور کلی، در هر دو شرایط تنش و بدون تنش، بیشترین اثر مستقیم و مثبت بر عملکرد دانه مربوط به عملکرد بیولوژیک بود.نتایج نشان داد که در برنامه های اصلاحی با هدف افزایش عملکرد دانه در ارقام لوبیا چشم بلبلی، بهتر است گزینش براساس صفات عملکرد بیولوژیک و تعداد غلاف در بوته انجام گیرد.
    کلیدواژگان: تجزیه علیت، تنش خشکی، ژنوتیپ های لوبیا چشم بلبلی، ضریب همبستگی
  • معصومه جعفری، رسول اصغری زکریا، بهرام علیزاده، امید سفالیان، ناصر زارع صفحات 585-592
    برای مطالعه پایداری عملکرد لاین های کلزا، آزمایش هایی در ایستگاه های کرج، تبریز، کرمانشاه، اراک و همدان با استفاده از ده لاین زمستانه کلزا به همراه دو رقم شاهد و سه لاین امیدبخش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو سال زراعی 1388-90 اجرا شد. تجزیه واریانس در محیط های مختلف نشان داد که بین ژنوتیپ ها از لحاظ عملکرد دانه اختلاف معنی دار وجود دارد. تجزیه واریانس مرکب حاکی از معنی دار بودن اثر متقابل سه جانبه ژنوتیپ×سال×مکان بود. لاین های L183، HW101، SW101، Karaj1، Karaj2 و SW103 به ترتیب با عملکرد دانه 647/4، 595/4، 556/4، 443/4، 441/4 و 306/4 تن در هکتار نسبت به میانگین کل برتر بوده و دارای متوسط رتبه و واریانس رتبه کمتری نسبت به سایر ژنوتیپ ها بودند. تجزیه پایداری به روش ابرهارت و راسل بین ژنوتیپ ها از لحاظ عملکرد دانه تفاوت های معنی داری نشان داد. واریانس مربوط به محیط (خطی) معنی دار و بیانگر وجود رابطه خطی بین عملکرد ژنوتیپ ها در هر محیط با شاخص محیطی بود. ژنوتیپ های L183، SW101، SW103، HW101، Karaj1 و Karaj2 با داشتن میانگین عملکرد بیشتر، ضریب رگرسیون معادل یک و واریانس انحراف از خط رگرسیون غیرمعنی دار، جزو لاین های پرمحصول و پایدار بودند و می توان از آنها برای مطالعات تکمیلی به منظور کشت در مناطق سرد و معتدل سرد استفاده کرد.
    کلیدواژگان: اقلیم های سرد و معتدل سرد، پایداری، عملکرد دانه، کلزا
  • سکینه صدری، مجید پوریوسف، علی سلیمانی، طاهر برزگر، خلیل جمشیدی صفحات 593-602
    به منظور بررسی عملکرد و اجزای عملکرد رازیانه و شنبلیله در الگوهای مختلف کشت مخلوط و تک کشتی، آزمایشی با استفاده از روش های جایگزینی و افزایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان در سال زراعی 1391 به اجرا در آمد. تیمارهای آزمایش شامل کشت مخلوط افزایشی در سه سطح (100 درصد رازیانه+ 33، 66 و 100 درصد شنبلیله)، کشت مخلوط جایگزینی در شش سطح (1:1، 1:2، 2:1، 2:2، 1:3، 3:1)، کشت خالص رازیانه و کشت خالص شنبلیله بودند. نتایج نشان داد که تمامی صفات بررسی شده به غیر از وزن هزاردانه و شاخص برداشت رازیانه به طور معنی داری در سطح احتمال 5 درصد تحت تاثیر الگوهای مختلف کاشت قرار گرفتند. عملکرد شنبلیله و رازیانه با افزایش نسبت هر یک در کشت مخلوط افزایش یافت، به طوری که در شنبلیله بیشترین عملکرد دانه از کشت خالص و کمترین آن از سری جایگزینی 3:1 حاصل شد. همچنین در رازیانه، سری افزایشی 100 درصد رازیانه + 33 درصد شنبلیله و سری جایگزینی 1:3 به ترتیب بیشترین و کمترین عملکرد دانه را داشتند. نسبت برابری زمین در همه آرایش های کاشت بیشتر از یک بود.
    کلیدواژگان: الگوی کشت، سری جایگزینی، عملکرد، نسبت برابری زمین
  • فاطمه بیدخوانی نژاد، علی اکبر محمدی میریک، حسین دشتی صفحات 603-611
    به منظور بررسی تنوع ژنتیکی دو زیر گونه بزرک برای عملکرد دانه و اجزای آن،50 ژنوتیپ بزرک ارزیابی شدند. نتایج نشان داد بین میانگین دو زیر گونه و نواحی مختلف از لحاظ برخی اجزای عملکرد اختلاف معنی داری مشاهده شد. میانگین صفات تعداد کپسول در بوته و تعداد دانه در کپسول در زیرگونه Usitatissimum و وزن هزاردانه در Mediteranumبیشتر بود. تنوع ژنتیکی در مناطق مختلف و بسته به صفت، متفاوت بود. بین ژنوتیپ ها، تعداد کپسول در بوته از 9/13 تا 7/81، تعداد دانه در کپسول از 4/5 تا 22/9، و وزن هزاردانه از 5/2 تا 4/6 گرم متغیر بود و عملکرد دانه در بوته از 3/0 تا 06/9 گرم و عملکرد دانه از 7/188 تا 1453 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در ژنوتیپ های نروژ1005 و لیبی1686 به دست آمد که بیانگر پتانسیل ژنتیکی بالقوه برای بهبود صفات مهم بزرک است. تجزیه خوشه ایژنوتیپ ها را به شش گروه تفکیک کرد که گروه اول با بیشترین تعداد کپسول در بوته به همراه گروه های دوم و سوم از نظر عملکرد دانه، گروه های برتر شناسایی شدند. تعداد کپسول در بوته دارای بیشترین همبستگی ژنتیکی ناشی از تاثیرات مستقیم و همچنین تاثیرات غیرمستقیم منفی از طریق وزن هزاردانه بر عملکرد دانه در بوته بود.
    کلیدواژگان: تجزیه خوشه ای، ژرم پلاسم، ضرایب مسیر، همبستگی ژنتیکی
  • فاطمه سادات حسینی خواه، سهیل پارسا، رضا توکل افشاری، مجید جامی الاحمدی، علیرضا اسماعیلی صفحات 613-524
    زوال یا پیری بذر یکی از عوامل کاهش دهنده بنیه و محدودکننده جوانه زنی در بذر است. هدف این آزمایش بررسی تاثیر هورمون های اسید سالیسیلیک و اسید جیبرلیک بر بهبود خصوصیات جوانه زنی و پیشگیری از زوال بذور دو رقم کنجد بود. این آزمایش در طی سال های 1391 و 1392 در آزمایشگاه بذر گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج) انجام گرفت. ارقام کنجد استفاده شده، داراب2 و داراب14 بود. ابتدا آزمون استاندارد جوانه زنی به منظور تعیین قوه نامیه ارقام کنجد انجام گرفت. سپس برای ایجاد بنیه های متفاوت ارقام از روش آزمون پیری کنترل شده استفاده شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل دو رقم بذر کنجد، سه سطح زوال (24، 48 ساعت و شاهد) و هفت ترکیب مختلف غلظت های هورمونی (25، 50 و 100 پی پی ام اسید جیبرلیک- 25، 50 و 100 پی پی ام اسید سالیسیلیک به همراه شاهد) بود. صفات اندازه گیری شده در این آزمایش شامل درصد جوانه زنی، شاخص جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، شاخص بنیه 1 و بنیه 2 بود. نتایج آزمایش نشان داد که زوال سبب کاهش صفات مورد اندازه گیری شد. از میان ارقام به کاررفته، رقم داراب14 نسبت به شرایط زوال مقاوم تر از داراب2 بود. با اعمال تیمار هورمونی برای هر دو رقم بهبودپذیری و جلوگیری از زوال صورت گرفت، به طوری که در آزمایش تیمارهای هورمون قبل از زوال (پیش تیمار) در رقم داراب2، تمام غلظت های اسید جیبرلیک در سطح زوال 24 ساعت بهتر بودند. اما در رقم داراب14، در دو سطح زوال 24 و 48 ساعت، تیمارهای هورمونی بعد از زوال نتایج بهتری نشان دادند. غلظت 50 پی پی ام اسید سالیسیلیک یکی از بهترین غلظت های استفاده شده بود.
    کلیدواژگان: پرایمینگ، پیری کنترل شده، جوانه زنی، کنجد
  • امیر قلی زاده، حمید دهقانی، جان دوراک صفحات 625-638
    اندازه گیری محتوای کلروفیل برگ معیار مناسبی در برنامه های اصلاحی برای افزایش میزان فتوسنتز برگ به شمار می آید. به منظور بررسی ارتباط بین شاخص محتوای کلروفیل و عملکرد در شرایط تنش شوری، 41 ژنوتیپ گندم در مزرعه تحقیقاتی مرکز ملی تحقیقات شوری، در دو شرایط نرمال و تنش شوری ارزیابی شدند. شوری آب آبیاری در شرایط نرمال و شور به ترتیب 2 و 10 دسی زیمنس بر متر بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که ژنوتیپ های مورد بررسی از نظر صفات محتوای کلروفیل و عملکرد دانه اختلاف معنی داری در هر دو شرایط نرمال و تنش شوری داشتند. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که ژنوتیپ های شهریار، روشن و بومی یزد دارای بیشترین میزان عملکرد دانه و همچنین دارای بیشترین محتوای کلروفیل برگ در میان ژنوتیپ های مورد بررسی در شرایط تنش شوری بودند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که در شرایط تنش شوری ژنوتیپ های متحمل و دارای عملکرد زیاد از محتوای کلروفیل برگ زیادی برخوردارند. همچنین نتایج همبستگی و تجزیه به عامل ها در شرایط تنش شوری نشان دهنده ارتباط مثبت محتوای کلروفیل برگ با عملکرد دانه بود. بنابراین انتخاب ژنوتیپ های با محتوای کلروفیل برگ زیاد در شرایط تنش شوری می تواند به انتخاب ژنوتیپ های با عملکرد زیاد و متحمل به شوری منجر شود.
    کلیدواژگان: تنش شوری، عملکرد دانه، گندم نان، محتوای کلروفیل
  • المیرا محمدوند، علیرضا کوچکی، مهدی نصیری محلاتی، عباس شهدی کومله صفحات 639-648
    این تحقیق در راستای ارزیابی اثر دو عامل اکولوژیکی دما و دوره نوری بر جوانه زنی بذر گونه تازه وارد سوروف آبی (Echinochloa oryzoides) و مقایسه آن با گونه شایع (سوروف (E.crus-galli)) شالیزارهای استان گیلان و مشتمل بر دو آزمایش جداگانه بود. در آزمایش اول، بررسی پاسخ جوانه زنی دو گونه به دما (10، 15، 20، 25، 30، 35، 40 و 45 درجه سانتی گراد) و تعیین دماهای کاردینال؛ و در آزمایش دوم، ارزیابی اثر دوره روشنایی/تاریکی (0/24، 4/20، 8/16، 10/14، 12/12، 14/10، 16/8، 20/4 و 24/0 ساعت) در دو دمای ثابت 25 و 30 درجه سانتی گراد بر جوانه زنی بذر این دو گونه مدنظر قرار گرفت. در هر دو گونه، بیشترین درصد نهایی جوانه زنی در دماهای 25 تا 30، بیشترین سرعت جوانه زنی در دمای 30 و عدم جوانه زنی در دمای 45 درجه سانتی گراد مشاهده شد. سوروف نسبت به سوروف آبی واکنش بهتری به درجه حرارت های کم نشان داد. دمای پایه، بهینه و بیشینه جوانه زنی به ترتیب در سوروف 6/9، 31 و 5/45 درجه سانتی گراد و در سوروف آبی 5/10، 4/31 و 6/45 درجه سانتی گراد بود. بررسی واکنش دو گونه به نور نشان داد که با وجود مقداری جوانه زنی در تاریکی کامل، افزایش ساعات نوری سبب تقویت جوانه زنی می شود؛ اگرچه ساعت های کم قرارگیری در معرض نور، تحریک بیشتر جوانه زنی در سوروف را به دنبال داشت. با افزایش درجه حرارت از 25 به 30 درجه سانتی گراد، به ویژه در سوروف، نیاز به نور تا حدی کاهش یافت. به طور کلی، گونه تازه وارد در مقایسه با گونه شایع، نیاز حرارتی بیشتر و حساسیت کمتری به قرارگیری در معرض نور نشان داد که در شرایط افزایش میانگین دما به ویژه در اوایل فصل رشد و نیز قرارگیری در اعماق بیشتر خاک، مزیت رقابتی برای این گونه محسوب می شود.
    کلیدواژگان: دمای کاردینال، سوروف، سوروف ایرانی، نیاز جوانه زنی
|
  • Amir Mohammad Jamshidi, Ali Ahmadi Pages 489-498

    To investigate the appropriate distribution of nitrogen fertilizer application and optimum amount of phosphorus fertilizer to achieve high quality and quantitative yield in edible and seed potato (Solanum tuberosum L.) tubers، this experiment was conducted in Research Farm of the College of Agriculture and Natural Resources، University of Tehran in 2012. The experiment was performed a strip split blocks based on randomized complete block design (RCBD) with three replications. The effects of two factor of phosphorus fertilizer diammonium phosphate (DAP) at four rates of 0 (control)، 175، 350 and 525 kg. ha-1) and supplemental nitrogen (N) fertilization (Urea) was studied on three application times includes: N1 (15% planting time، nonuse in tuberization stage and 85% at three times of tubers bulking stage)، N2 (35% planting time، nonuse in tuberization stage and 65% at once in tubers bulking stage) and N3 (35% planting time، 30% in tuberization stage and 35% in tubers bulking stage) on potato plant. Results showed that third method of supplemental nitrogen fertilization reduced effectively the rate of nitrate percentage in tubers. Tuber yield significantly increased in this treatment. Although، the different levels of phosphorus fertilization had no effect on tubers yield، but rising of phosphorus fertilization up to the third level (350 kg DAP. ha-1) caused to enhance the number of tubers and excess application of this rate reduced the number of tubers significantly. Moreover fourth level of P fertilizer (525 kg DAP. ha-1) significantly increased specific gravity of tubers، compared to the other levels. Therefore results indicated that addition of phosphorus fertilizer effectively stimulated tuberization of potato plants.

    Keywords: tubers bulking, tuberization, nitrate percentage, phosphorus, tuber Yield
  • Mahsa Mohammad Jani Asrami, Hamid Najafi Zarrini, Seyyd Hamidreza Hashemi Pages 499-508
    Breeding for resistance is one of the main approaches to control diseases. In this approach، there is a necessary for existence a sufficient genetic variability of resistance genes. Accordingly، assessing the genetic variability in the available germplasm is needed to manage genetic resources. Molecular markers are effective tools to investigate genetic diversity for resistance to pathogens. NBS-LRR (Nucleotide-Binding Site- Leucine Rich Repeat) marker can be used to study genetic variability. Those markers specifically targets chromosome regions containing R-genes and R-gene analogues. In this study eight primer combinations of NBS markers were used to assess the genetic diversity among 46 accessions of Brassica spp. As result، NBS markers amplified 790 DNA bands that more than 89% bands were polymorphism. Average PIC (Polymorphism Information Content) and average MI (Marker Index) were 0. 29 and 26. 36 respectively. Cluster analysis based on Simple Match Coefficient and UPGMA algorithm showed that there is wide variation in the evaluated samples. The average of similarity based onNBS markers was 0. 66. These high levels of diversity of these amplified NBS markers indicate a high potential of these markers for discrimination the Brassica genotypes.
    Keywords: Brassica spp, Genetic diversity, NBS Profiling
  • Heidar Naderi, Majid Shokrpour, Ali Asghari, Homayoun Kanooni, Ezatollah Esfandiari Pages 509-519
    In this research، ISSR technique was applied to assess genetic diversity among 56 chickpea lines. Out of 34 primers، nine primers produced appropriate banding patterns and produced 35 polymorphic bands in chickpea lines. Mean percentage of polymorphism of the primers was 66. 01 with range of 25 to 100 percent. Mean of Nei''s genetic diversity and Shannon information index over all primers were 0. 325 and 0. 492، respectively. Based on Jaccard''s similarity coefficient، lines of FLIP01-40C and FLIP02-84 had the lowest similarity (0. 166) and lines of FLIP03-6C and FLIP03-8C had the highest similarity coefficient Cluster analysis using UPGMA method and Jaccard''s similarity matrix was done. The dendrogram was cut at 0. 51 scaled interval and categorized the lines in six distinct groups. Distinct grouping and large genetic distances among the chickpea lines stated a good molecular variation. Showing the lines by a tri-plot based on the three first coordinates from PCoA، verified the clustering and efficiently separated them.
    Keywords: Chickpea, Cluster analysis, genetic diversity, ISSR markers
  • Mozhgan Veisi, Hamid Rahimian Mashhadi, Hassan Alizade, Mehdi Minbashi, Mostafa Oveisi Pages 521-530
    In order to investigating theeffects of crop rotation and applying of herbicides on weed distribution in irrigated wheat fields of Kermanshah province، this study was performed during 2011-2012. Multivariate analysis (RDA) revealed the significant relationship between composition and species frequency and exerted management techniques. The first and second features of RDA indicated 57%، 74. 9% and 58. 3% distribution variance under the effect of crop rotation، grass herbicides and rotation، and broadleaf herbicides and rotation respectively. The highest effect was for the continuously wheat cultivation which had a positive correlation with the frequency of the weeds including Lolium rigidum، Hordeum spontaneum، Avena ludoviciana، Lithospermum arvense and phalaris brachystachys. Application of the herbicide clodinafop propargyl and rotation between wheat-barley and wheat-sugar beet had a low correlation with grass weeds. The weeds including Sinapis arvensis، Carthamus oxycantha، Vicia assyriaca and Galium tricurnutum in the rotation wheat- barely were not controlled by applying 2،4-D، tribenuron methyl and Sulfosulfurun and had a high density.
    Keywords: (RDA) Redundancy analysis, distribution, weed flora, density
  • Nasrin Ziloee, Ali Ahmadi, Mehdi Joudi Pages 531-540

    Proportionality of wheat cultivars growth patterns to the area’s agro climatic condition will improve crop production. The objective of this study was identifying the phenology of a wide range of wheat varieties in Iran، as well as evaluating the relationship between phenology and drought stress tolerance under late season drought stress. In this experiment، 36 wheat genotypes were studied under irrigated and drought stress conditions، at farm of the Agricultural College of Tehran University during 2010-11cropping season. Experimental design was simple lattice with three replications. Phenology، grain yield، grain number per spike and 1000 kernel weight were recorded for all cultivars. The results showed that most of the varieties which had short vegetative duration، subsequently had greater ability to tolerate late season drought stress. Also، under drought stress condition، wheat varieties with short grain filling period had the highest 1000 kernel weight، such as Simineh، Chenab، Stork، Moghan 3، Cross falat hamoon and DN-11.

    Keywords: drought stress, Grain filling duration, Phenology, Flowering, Wheat
  • Marziyeh Nouri Goghari, Hossein Dashti, Shahab Madah Hosseini, Elham Dehghan Pages 541-551
    In order to study of genetic diversity in 35 lentil genotypes in some morphophenological traits، yield and yield components، and determine the relationships between different traits by multivariate statistical methods، an experiment was conducted as augmented design in 4 blocks in 2012. The results of descriptive statistics showed that many of traits had considerable variability. The results of the simple calculated correlation coefficients showed that harvest index had the greatest effect on seed yield. Stepwise regression analysis showed that traits such as، harvest index، biologic yield and leaf and stem dry weight justifies the most variation of yield. Results of path analysis showed that the highest direct positive effect on yield was related to harvest index. Factors analysis with varimax rotation extracted 6 factors which it described almost 85. 9 percent of total variation in the data. Cluster analysis by average linkage method established all genotypes in 3 different groups. The highest diversity was observed between cluster 2 and 3.
    Keywords: Lentil, Genetic diversity, Cluster analysis, Factor Analysis
  • Reza Kesahvarznia, Maryam Shahbazi, Valiolah Mohammadi, Ghasem Hosseini Salekdeh, Ali Ahmadi, Ehsan Mohseni-Fard Pages 553-563

    Drought is the most important factor limiting crop yield word wide. Osmotic adjustment (OA) and strong and deep root system result in increased cereal drought tolerance through increasing water uptake and water use efficiency. The impact of root structure and physiological traits on drought stress response was studied in three barley cultivars including Yousof (drought tolerant)، Morocco (susceptible)، and Fajr30 (semi-tolerant) and an Iranian accession of wild species، Hordeom spontaneum (tolerant). Seeds were planted in PVC pipes 100 cm depth and 10 cm diameter. Two moisture regimes applied including a normal irrigation at field capacity (control)، and drought stress at 20% available water. Root characteristics and physiological traits were measured ar flowering stage. Drought stress reduced stomatal conductivity، RWC، Leaf water potential، osmotic potential، OA and increased leaf temperature. Minimum decline in Leaf water potential، osmotic potential and RWC was observed in tolerant varieties (Yousof and H. spontaneum). The tolerant and susceptible varieties showed the highest and the lowest OA. Drought stress led to reduced root dry weight and volume in all varieties، susceptible variety showing the highest decline. Root depth increased under stress in all tolerant and semi-tolerant cultivars، while decreased in the susceptible one. The results showed that tolerant varieties are varieties which could uptake more water by increasing root depth leading to higher OA and higher RWC. Higher RWC results in more transpiration and lower leaf temperature under stress condition.

    Keywords: drought stress, relative water content, osmotic adjustment, root volume, root depth
  • Mohammad Mahdi Majidi, Mohsen Jafarzadeh Ghahdrijani, Fatemeh Rashidi, Aghafakhr Mirlohi Pages 565-573
    Water deficit is a major problem for the successful production of agricultural products in Iran. This research was conducted to evaluate drought tolerance indices and identifying drought tolerant cultivars of canola. Twenty eight canola cultivars were sassed implementing complete block designs experiments in normal and drought stress conditions at Isfahan University of Technology Research Farm during 2008-2009. Fisher and Maurer Stress Sensitivity Index (SSI)، Tolerance Index (TOL)، Rosielle and Hamblin Mean Productivity (MP)، Geometric Mean Productivity (GMP) and Fernandez Stress Tolerance Index (STI) were used to compare reactions of genotypes in two moisture conditions. Based on correlation of tolerance indices with the grain yield the results showed that STI، GMP، and MP are the most appropriate in selection for drought tolerance. Mean comparison of tolerance and sensitivity indices for canola cultivars showed that based on STI index ‘NK fair’ cultivar was the most tolerance and ‘RPC 2023’ was the most sensitive cultivar to drought stress. According to 3-D plot of Yp، Ys and STI cultivars Nk fair and Oase were identified as high yield under non-stress condition and had relatively good yield under stress condition. These cultivars can be introduced to region with deficit irrigation.
    Keywords: biplot, canola, drought stress, Yield
  • Seyed Hamzeh Hosseinian, Naser Majnoon Hosseini Pages 575-583
    In order to deliberate correlation coefficient between grain yield and yield components among 31 cowpea genotypes under normal irrigation (non-stress) and drought stress (water withholidng after flowering stage until maturity) an experiment was performed in a randomized complete block design (RCBD) with three replications at research field of University of Tehran located at Karaj during 2011-2012 growing season. The traits measured comprised of plant height، branches number per plant، pods number per plant، seeds per pod، biological yield، grain yield per plant and 100 seed-weights. Results showed that under both irrigation regimes، biological yield and pods number per plant were highly correlated with grain yield. Stepwise regression analysis revealed that biological yield and pods number per plant had the highest effect on grain yield of cowpea genotypes under both irrigation conditions. Path analysis showed that the highest direct positive effect of biological yield and pods number per plant on grain yield under both conditions. Therefore، in breeding programs، to boosting grain yield in cowpea genotypes، it is better that the selection to be based on the biological yield and number of pod per plant traits.
    Keywords: coefficient correlation, cowpea genotypes, drought stress, path analysis
  • Masoumeh Jafari, Rasool Asghari Zakarya, Bahram Alizadeh, Omid Sofalyan, Naser Zare Pages 585-592
    In order to study the seed yield stability of oilseed rape lines، a series of experiments were carried out at Karaj، Kermanshah، Tabriz، Hamedan and Arak agricultural experiment stations using 10 lines، two control varieties of winter rapeseed and 3 promising lines (a total of 15 genotypes) in randomized complete block designs with three replications for two cropping seasons (2009-11). Analysis of variance showed that there was significant differences among genotypes in different environments in terms of yield. Combined ANOVA revealed significant interaction of genotype×year×location. The Lines L183، HW101، SW101، Karaj1، Karaj2 and SW103 with seed yields 4. 647، 4. 595، 4. 556، 4. 443، 4. 441 and 4. 306 (t/ha) respectively، were better than overall mean and had lower ranks and rank variance than others. Eberhart and Russell stability analysis method showed significant differences between genotypes for grain yield. Environmental variance (linear) was significant and showed a linear relationship between the genotypes in each environment with the environmental index. Genotypes L183، SW101، SW103، HW101، Karaj1 and Karaj2 with highest yield، coefficient of regression equal to unity and non-significant deviation from regression line were the most stable genotypes. Therefore، these genotypes can be used in further studies and eventually for cultivation in cold and mild cold regions.
    Keywords: cold, mild cold regions, grain yield, rapeseed, stability
  • Sakineh Sadri, Majid Pouryousef, Ali Soleimani, Taher Barzegar, Khalil Jamshidi Pages 593-602
    In order to study yield and yield components of fennel (Foeniculum vulgare Mill) – fenugreek (Trigonella foenum-graecum L.) in different patterns of intercropping and sole cropping، an experiment with use replacement and additive intercropping based on randomized complete block design with three replications was conducted at the Research Station of Faculty of Agriculture، Zanjan University، Iran، during growing season 2012. Treatments included additive intercropping in three levels (%100 fennel + 33، 66 and %100 fenugreek)، replacement intercropping in six levels (1:1، 1:2، 2:1، 2:2، 1:3، 3:1)، Sole fennel and Sole fenugreek. Results showed that most traits significantly (p≤0/05) were affected by different sowing pattern with the exception 1000-seed weight and harvest index in fennel. Fenugreek and fennel yield increased with higher each of ratio in intercropping. The highest grain yield of Fenugreek was obtained in pure stand of Fenugreek and the lowest it was obtained in the 3:1 replacement series. Also in fennel %100 fennel + %33 fenugreek additive series and 1:3 replacement series have the highest and the lowest seed yield respectively. Land equivalent ratio (LER) was more than 1. 00 in all sowing patterns.
    Keywords: sowing pattern, replacement series, Yield, LER
  • Fatehme Bidkhani Nejadeh, Ali Akbar Mohammadi Mirik, Hossein Dashti Pages 603-611
    In order to investigate genetic diversity of two flax species، 50 genotypes were evaluated. The results showed that there was significant difference between two subspecies and also among different regions in subspecies for some seed yield components and Us subspecies was superior than Md for number of capsules/plant but Md subspecies had more 1000 seed weight. Genetic variation in each region was different depending on the trait. Genetic variation ranged for number of capsules/plant from13. 9 to 81. 7، for number of seed/capsules from 5. 4 to 9. 22 and for 1000seed weight from 2. 5 to 6. 4 gram. Seed yield/plant varied from 0. 3 to 9. 06 gram and seed yield ranged from 188. 7to 1453 kg/ha in Norway1005 and Lybia1686 genotypes، respectively، indicating the existence of genetic potential to improve important traits in flax. Cluster analysis classified genotypes into six groups. Genotypes within group one having highest capsule/plant along with genotypes within group two and three had high seed yield/plant. Number of capsules/plant showed highest genetic correlation due to high direct effects along with negative indirect effect through 1000 seed weight on seed yield/plant
    Keywords: Germplasm, Cluster analysis, Genetic correlation, Path coefficient
  • Fatemeh Sadat Hosseini Khah, Soheil Parsa, Reza Tavakkol Afshari, Majid Jami Al-Ahmadi, Alireza Esmaeili Pages 613-524
    Seed deterioration of seed is one of the most important limiting or even hindering factors in germination. The main purpose of this study was to determine the effects of salicylic acid and gibberellic acid hormonal on improvement and prevailing seed deterioration in two sesame cultivars. This studywere carried out at the Department of Agronomy and Plant Breeding Seed Laboratories of College of Agriculture، University of Tehran (Karaj) during 2012-2013. The sesamum cultivars Darab2 and Darab14were the ones studied. The experiment was designed as a factorial of completely randomized design with tree replication. First، germination characteristic measured and then seeds were aged through Controlled deterioration test. Treatments including: two sesamum cultivars; 2 level deterioration (24 and 48 hr) with controlled; and 6 hormonal concentration (25، 50، 100ppm giberellic acid - 25، 50، 100 ppmsalicylic acid) with controlled. The characteristics were measured، including: germination percentage (%)، germination index (GI)، germination speed (GS)، vigor1 and vigor2. Hormonal treatments were applied to both pre-treatmentand post-treatmentin two separate experiments. The results showed that seed deterioration in both level reduced seed trait measured. Darab14 the more resistant to deterioration than darab2. But، with primed hormonal concentration in two conditions pre-treatment and post-treatment، investigated characteristics for two cultivars improvement and prevailing deterioration had taken place. In Darab 2، all concentrations of gibberellic acid in 24 h deterioration level in testing hormonal pre- treatments were better. But، in Darab 14، at both levels deterioration، the hormonal post-treatment showed better results. Our results suggested that salicylic acid 50 ppm، was the most effective treatment in this study.
    Keywords: sesame, deterioration, priming, hormone, germination
  • Amir Gholizadeh, Hamid Dehghani, Jan Dvorak Pages 625-638
    The measurement of chlorophyll content of leaf is as an appropriate criterion in breeding programs to increase the rate of leaf photosynthesis. In order to study the relationship between chlorophyll content and seed yield under saline conditions، 41 wheat genotypes were evaluated in two conditions (normal and salinity stress) at the research field of the National Salinity Research Center (NSRC). The salinity of water used in irrigation in saline and non-saline conditions was 10 and 2 dS. m-1 respectively. The results of the analysis of variance indicated significant differences in bread wheat genotypes for chlorophyll content and seed yield in both the non-saline and saline conditions. According to the results of compare of means، genotypes Shahryar، Rushan and Bumi Yazd had the highest seed yield and also had the highest chlorophyll content among the genotypes under saline conditions. Therefore can be concluded that tolerant genotypes and with high yield had the highest chlorophyll content under saline conditions. Also، the results of correlation and factor analysis indicated that there was a positive relationship between chlorophyll content and seed yield in saline conditions. Therefore، selecting genotypes with high chlorophyll content under salt stress can lead to the selection of genotypes with high yield and salt tolerant.
    Keywords: salinity stress, chlorophyll content, seed yield, bread wheat
  • Elmira Mohammadvand, Alireza Koocheki, Mehdi Nassiri Mahallati, Abbas Shahdi Kumleh Pages 639-648
    This experiment، conducted to examine the effects of temperature and photoperiod on seed germination of watergrass (Echinochlo aoryzoides) as a new-introduced and barnyardgrass (E. crus-galli) as a common weed species in rice fields of Guilan province. This study was consisted of two separate experiments. At the first study، germination responses of two species to different temperatures (10، 15، 20، 25، 30، 35، 40 and 45°C) were evaluated and the cardinal temperatures were estimated. For the second study، the photoperiod effects (0/24، 4/20، 8/16، 10/14، 12/12، 14/10، 16/8، 20/4، and 24/0 hours light/dark) under two constant temperatures of 25 and 30 °C were intended. The results indicated that، for the both species، the highest final germination، maximum germination rate، and nil germination were observed in 25 to 30، 30 and 40 °C، respectively. At low temperatures، greater germination was recorded for barnyardgrass compared to watergrass. The minimum، optimum and maximum germination temperatures were 9. 6، 31، and 45. 5°C for barnyardgrass، and 10. 5، 31. 4، and 45. 6°C for watergrass، respectively. Despite the occurrence of some germination in complete darkness، increased light exposure promoted the germination. Short photoperiods promoted germination more in barnyardgrass rather than watergrass. Increasing temperature from 25 to 30°C، caused partial reduction in light requirement for germination، especially in barnyardgrass. Overall، it seems that the new-introduced species compared with the common species needs higher temperatures and is more tolerant to different photoperiods for germination. These characteristics can be enumerated as competitive advantages for this species، especially under the early season higher mean temperature scenarios.
    Keywords: Cardinal temperature, germination requirement, Echinochloa crus, galli, Echinochloa oryzoides