فهرست مطالب

  • سال نهم شماره 4 (پیاپی 39، تیر 1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/03/25
  • تعداد عناوین: 9
|
  • غلامرضا شهسواری، اصغر محمدپور، آرزو میرآفتابی صفحات 1-8
    زمینه و هدف
    اهمیت استرس اکسیداتیو در تشکیل و آسیب زایی بیماری گلوکوم شناخته شده است. در گزارشها نیز تغییر پروفایل اکسیدان/آنتی اکسیدان سرمی در پاتولوژی های چشمی آمده است. این مطالعه با هدف مقایسه بیونشانگرهای استرس اکسیداتیو و پروفایل آنتی اکسیدانی در بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته و افراد سالم انجام گرفت.
    روش بررسی
    این مطالعه تحلیلی مورد - شاهدی بر روی 56 فرد مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته (PCAG) (26 مرد و 30 زن) مراجعه کننده به بخش چشم بیمارستان های فارابی و حضرت رسول (ص) و 80 فرد سالم به عنوان گروه کنترل (37 مرد و 43 زن) انجام شد. غلظت مالون دی آلدئید (MDA) گلبول های قرمز، میزان ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم (TAC)، میزان گلوتاتیون احیای گلبول های قرمز و محصولات پیشرفته اکسیداسیون پروتئین سرم (AOPP) اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل و مربع کای تحلیل شدند. سطح معنی داری، 05/0≥p در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    غلظت های همولیزات MDA در بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته در مقایسه با افراد سالم، به طور معنی داری افزایش داشت (015/0p=)، درحالی که سطوح سرمی TAC در این بیماران، به طور معنی دار کاهش نشان داد (016/0p=). همچنین سطوح سرمی AOPP بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته در مقایسه با افراد سالم، افزایش معنی داری یافت (019/0p<).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد افزایش پراکسیداسیون لیپیدی و اکسیداسیون بیولوژیک پروتئینی، همچنین کاهش قابل توجه ظرفیت تام آنتی اکسیدانی پلاسما در بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته در قیاس با افراد سالم، اشاره به نقش پاتولوژیکی افزایش آسیب اکسیداتیو در گلوکوم اولیه زاویه بسته دارد.
    کلیدواژگان: آب سیاه زاویه بسته، استرس اکسیداتیو، آنتی اکسیدان ها
  • الهیار عرب مومنی، حمید محبی، فرهاد رحمانی نیا، احمد رئیسی، محمد مرندی صفحات 9-19
    زمینه و هدف
    اهمیت استرس اکسیداتیو در تشکیل و آسیب زایی بیماری گلوکوم شناخته شده است. در گزارشها نیز تغییر پروفایل اکسیدان/آنتی اکسیدان سرمی در پاتولوژی های چشمی آمده است. این مطالعه با هدف مقایسه بیونشانگرهای استرس اکسیداتیو و پروفایل آنتی اکسیدانی در بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته و افراد سالم انجام گرفت.
    روش بررسی
    این مطالعه تحلیلی مورد - شاهدی بر روی 56 فرد مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته (PCAG) (26 مرد و 30 زن) مراجعه کننده به بخش چشم بیمارستان های فارابی و حضرت رسول (ص) و 80 فرد سالم به عنوان گروه کنترل (37 مرد و 43 زن) انجام شد. غلظت مالون دی آلدئید (MDA) گلبول های قرمز، میزان ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم (TAC)، میزان گلوتاتیون احیای گلبول های قرمز و محصولات پیشرفته اکسیداسیون پروتئین سرم (AOPP) اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل و مربع کای تحلیل شدند. سطح معنی داری، 05/0≥p در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    غلظت های همولیزات MDA در بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته در مقایسه با افراد سالم، به طور معنی داری افزایش داشت (015/0p=)، درحالی که سطوح سرمی TAC در این بیماران، به طور معنی دار کاهش نشان داد (016/0p=). همچنین سطوح سرمی AOPP بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته در مقایسه با افراد سالم، افزایش معنی داری یافت (019/0p<).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد افزایش پراکسیداسیون لیپیدی و اکسیداسیون بیولوژیک پروتئینی، همچنین کاهش قابل توجه ظرفیت تام آنتی اکسیدانی پلاسما در بیماران مبتلا به گلوکوم اولیه زاویه بسته در قیاس با افراد سالم، اشاره به نقش پاتولوژیکی افزایش آسیب اکسیداتیو در گلوکوم اولیه زاویه بسته دارد.
    کلیدواژگان: آب سیاه زاویه بسته، استرس اکسیداتیو، آنتی اکسیدان ها
  • امیرحسین احمدی، حسین هنری، محمد ابراهیم مینایی صفحات 20-29
    زمینه و هدف
    جنس شیگلا یکی از عوامل اصلی بیماری اسهال در انسان و باسیلوس آنتراسیس عامل سیاه زخم (یک بیماری مشترک بین انسان و دام) می باشد. یکی از مهم ترین فاکتورهای بیماریزایی شیگلا، پروتئین IpaD است. همسانه سازی N ترمینال ژن ipaD به همراه ژن pa20 که دارای نقش ایمنی زایی است، به عنوان کاندید واکسن نوترکیب می تواند مطرح باشد. در این مطالعه بیان ژن ممزوجی دومن -a1 آنتی ژن حفاظتی (PA20) باسیلوس آنتراسیس و N- ترمینال ipaD شیگلا در اشرشیاکلی بررسی شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی، طراحی پرایمر برای ژن pa20 صورت گرفت و جهت تکثیر این قطعه، واکنش PCR انجام شد. سپس قطعه تکثیرشده به درون pGEM-T Easy Vector Systems همسانه سازی شد. ژن pa20 به وسیله آنزیم های محدودالاثر EcoRI و XhoI برش خورده و در نهایت، ژن pa20 به ژن ipaD ممزوج شد. وکتور pET28a(+) حاوی کاست ژنی ipaD-pa20 ساخته شده به باکتری E. coli سویه BL21(DE3) تراریخت و بررسی بیان کاست ژنی انجام گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه، ژن های ممزوجی ipaD-pa20 در وکتور بیانی pET28a(+) به وسیله PCR و هضم آنزیمی تایید گردید. همچنین پروتئین نوترکیب تولیدشده به وسیله SDS-PAGE و لکه گذاری وسترن تایید شد.
    نتیجه گیری
    با توجه به شناسایی آنتی ژن PA به وسیله آنتی بادی PA20 و خاصیت القای آپاپتوز آن و خاصیت ایمنی زایی آنتی ژن ipaD تولیدشده، به عنوان کاندید واکسن نوترکیب علیه انواع شیگلا و باسیلوس آنتراسیس می تواند مطرح باشد.
    کلیدواژگان: باسیل های آنتراسیس، پروتئین آیپا دی، شیگلا فلکسنری، آنتی ژن های باکتریایی، آنتی ژن های ممزوجی (PA20) و ipaD
  • ونوس طائری، فرهاد فرخی، مزدک رازی صفحات 30-38
    زمینه و هدف
    دی اکسید تیتانیوم (TiO2)، نانوذره ای است که به طور گسترده در زمینه های مختلف به عنوان ترکیب بهداشتی جهت کنترل میکروارگانیسم ها مورد استفاده قرار می گیرد. اندازه کوچک این نانوذره، ترکیب شیمیایی و واکنش پذیری بالای آن، ممکن است خطرات بالقوه ای برای سلامتی انسان و محیط زیست داشته باشد. به دلیل کاربرد فراوان این نانوذره طی چند قرن اخیر،در این مطالعه تاثیر ماده مذکور بر روده کوچک موش سوری بررسی شد.
    روش بررسی
    در این تحقیق، ابتدا 12 سر موش سوری نر به طور تصادفی به 3 گروه 4تایی تقسیم شدند.
    گروه اول به عنوان کنترل– شم، محلول حلال HPMCرا با دوز 1 میلی لیتر دریافت کردند؛ گروه دوم TiO2 را با دوز 1 میلی لیتر و HPMCرا با دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم و گروه سومTiO2 را با دوز 1 میلی لیتر، HPMC را با دوز 100 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت تزریق داخل صفاقی دریافت کردند. پس از 35 روز تیمار، وزن موش ها مجددا اندازه گیری شد و بعد از بیهوشی، روده کوچک آنها جدا شده و پس از انتقال به فرمالین 10% و تثبیت نمونه ها، پاساژ بافتی انجام گرفت. سپس مقاطع بافتی تهیه گردید و بعد از رنگ آمیزی با H&E، به وسیله میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون واریانس یک طرفه و آزمون توکی در سطح احتمال 05/0>p تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    در این مطالعه کاهش وزن موش ها، تخریب اپی تلیوم در ناحیه دئودنوم، افزایش سلول های واکوئل دار، تخریب گلیکوکالیکس در راس اپی تلیوم و بزرگ شدن ندول های لنفاوی در ناحیه ایلئوم موش های تیمارشده با TiO2 مشاهده گردید.
    نتیجه گیری
    طبق نتایج این مطالعه، TiO2 باعث کاهش گلیکوکالیکس، افزایش سلول های واکوئل دار و تخریب کرک های روده کوچک می شود.
    کلیدواژگان: دی اکسید تیتانیوم، روده کوچک، گلیکوکالیکس، سلول واکوئل دار، موش
  • مطهره پیرنیا، محمدرضا عدالتیان دوم، فریده طباطبایی یزدی، فخری شاهدی صفحات 39-48
    زمینه و هدف
    با پیدایش مقاومت های روزافزون میکروب ها به آنتی بیوتیک های سنتزی، تحقیقات لازم جهت جایگزینی داروهای شیمیایی توسط گیاهان دارویی سنتی صورت گرفته است. این پژوهش با هدف تعیین اثر مهارکنندگی عصاره های آبی و اتانولی میوه درخت سپستان روی تعدادی از باکتری های گرم مثبت و گرم منفی انجام گرفت.
    روش بررسی
    اثر ضدمیکروبی عصاره با چهار
    روش
    کشت آمیخته، انتشار در دیسک، حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی باکتری (MBC) تعیین گردید. آنالیز و مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون Duncan و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه در سطح اطمینان 05/0 p≤انجام شد.
    یافته ها
    در این مطالعه، عصاره های آبی و اتانولی میوه سپستان ((Cordia myxa L. بر روی باکتری های گرم مثبت استافیلوکوکوس اورئوس و باسیلوس سرئوس موثر بود. بالاترین مقادیر حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت کشندگی در مورد عصاره آبی به ترتیب 64 و 256 میلی گرم بر میلی لیتر و در مورد عصاره اتانولی به ترتیب 32 و 256 میلی گرم بر میلی لیتر برای سویه سالمونلا تیفی به دست آمد، لذا این باکتری به عنوان مقاوم ترین سویه نسبت به عصاره های آبی و اتانولی میوه سپستان شناخته شد.
    نتیجه گیری
    در این پژوهش تنها از یک روش استخراج عصاره برای بررسی اثر ضدمیکروبی استفاده شد. بنابراین، کاربرد سایر روش های عصاره گیری و مطالعه اثر ضدمیکروبی سایر اندام های گیاه برای کسب نتایج دقیق تر ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: میوه سپستان، عوامل ضدباکتریایی، تست های حساسیت میکروبی، استافیلوکوکوس اورئوس
  • لیلا زارع، شاهسمن غیبی، مجتبی کریمی پور صفحات 49-54
    زمینه و هدف
    ویتامین E، یک ویتامین محلول در چربی با خاصیت آنتی اکسیدانتی است که از بروز صدمات بافتی رادیکال های آزاد از طریق خنثی کردن آنها جلوگیری می کند. این مطالعه با هدف تعیین اثر ویتامین E بر ترمیم زخم سوختگی در موش بزرگ آزمایشگاهی انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه از 16 راس موش بزرگ آزمایشگاهی نر بالغ با وزن 270-250 گرم، در دو گروه 8 تایی استفاده شد. بعد از ایجاد بیهوشی و تراشیدن موهای پشت حیوانات، مساحت معینی از پوست پشت آنها به مدت 8 ثانیه در معرض آب 95 درجه سانتیگراد قرار گرفت تا سوختگی مرطوب ایجاد شود. گروه مداخله، ویتامین E محلول در آب را روزانه (دوز 300 میلی گرم بر کیلوگرم) به صورت گاواژ تا 15 روز دریافت کردند. مقایسه بین تغییرات شاخص های پوستی دو گروه با و بدون مداخله در روز شانزدهم بعد از سوختگی انجام گرفت. داده ها با استفاده از آزمون Unpaired Test تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنی داری، 05/0>p در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در گروه سوختگی درمان شده با ویتامین E، میزان اپی تلیزاسیون و میزان تشکیل عروق خونی در پوست سوخته، از گروه سوختگی بدون درمان بیشتر مشاهده شد که از نظر آماری معنی دار بود (01/0>p). همچنین تعداد فولیکول های مو در گروه سوختگی و ویتامین E نسبت به گروه دیگر، بیشتر بود (05/0>p). درصورتی که اختلاف درصد میزان بهبودی زخم در روزهای مختلف در بین گروه ها، از نظر آماری معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد ویتامین E بر روی شاخص های ترمیم زخم سوختگی موثر بوده و مصرف آن در زمان سوختگی می تواند روند ترمیم زخم سوختگی را تا حد زیادی تسریع کند.
    کلیدواژگان: سوختگی، موش، ترمیم زخم، ویتامین E
  • شهرام ارسنگ جنگ، فیروز امینی، توحید جعفری کوشکی، الهام مظفریان پور، کریم جعفری کفاش، مصطفی سجادی منش، سعیده رحمانی صفحات 55-63
    زمینه و هدف
    بهداشت دهان و دندان، نقش مهمی در تامین و ارتقای سطح سلامتی جامعه دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان دسترسی به خدمات بهداشت دهان و دندان و تاثیر آن بر سلامت دهان و دندان در کودکان 7- 6 سال شهر قم انجام شد.
    روش بررسی
    این مطالعه به روش توصیفی - مقطعی در سال 1391 بر روی تعداد 281 نفر از کودکان استان قم انجام گرفت. روش نمونه گیری از نوع طبقه بندی شده و از بین کودکان روستایی و شهری بود. داده ها به وسیله چک لیست جمع آوری و با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    2/56% از نمونه ها پسر و مابقی دختر بودند. 6/88% در شهر و 4/11% در روستا سکونت داشتند. میانگین و انحراف معیار شاخص پوسیدگی دندان های شیری (dmft) و شاخص نسبت پوسیدگی دندان های شیری (dmft ratio)، به ترتیب برابر 86/3±04/6 و 62/23±91/35% بود. از بین کل افراد مورد بررسی، 173 نفر (2/61%) دارای سابقه استفاده از خدمات دندانپزشکی و 167 نفر (9/61%) سابقه دسترسی به خدمات را داشتند. بین استفاده از خدمات بهداشت دهان و دندان با متغیرهای dmft، وضعیت اجتماعی - اقتصادی و دسترسی به خدمات، ارتباط معنی داری وجود داشت. بین نوع خدمات دریافتی و وضعیت اجتماعی – اقتصادی نیز ارتباط معنی دار بود.
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاضر نشان داد با توجه به رایگان نبودن خدمات درمانی دندانپزشکی در ایران، می توان بعضی از موانع استفاده از خدمات، به ویژه نقش خدمات پیشگیری را از طریق افزایش دسترسی افراد به خدمات در روستاها و شهرها، همچنین افزایش سطح آگاهی والدین در ارتباط با اهمیت دندان های شیری در سلامت دندان های دائمی و سلامت جسمی کودکان کاهش داد.
    کلیدواژگان: بهداشت دهان و دندان، پوسیدگی دندان، کودکان پیش دبستانی، قم، ایران
  • ثارالله شجاعی، طاهره رحیمی، میترا امینی *، سعید شمس صفحات 64-73
    زمینه و هدف

    عفونت های بیمارستانی در سراسر جهان به عنوان یک مشکل مهم بهداشت عمومی، بار قابل توجهی را بر بیماران و سیستم مراقبت های بهداشتی برجای گذاشته و باعث عوارض و مشکلات جدی می شوند. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان عفونت های بیمارستانی در بیماران بستری شده بیمارستان نکویی شهر قم انجام گرفت.

    روش بررسی

    این مطالعه به صورت توصیفی - مقطعی روی 12668 بیمار بستری در بخش های بیمارستان نکویی قم، در یک دوره یک ساله از فروردین تا اسفند ماه سال 1391 انجام شد. اطلاعات براساس پرسشنامه طراحی شده سیستم ملی پایش عفونت های بیمارستانی NNIS، جهت تشخیص عفونت های اصلی بیمارستانی (تنفسی، ادراری، خونی، محل جراحی و سوختگی) جمع آوری شدند. سطح معنی داری داده ها، 05/0>p در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    در مطالعه حاضر، از مجموع 12668 بیمار بستری در طول ماه های سال 1391، 97 بیمار (میانگین شیوع 76/0%) مبتلا به عفونت بیمارستانی بودند. بیشترین میزان عفونت به ترتیب متعلق به عفونت محل جراحی با 9/53% و تنفسی با 35% بود. عفونت ادراری با بروز 6%، سوختگی 1/5% و عفونت خونی (بدون مورد گزارش شده)؛ کمترین میزان عفونت را داشتند. بیشترین میزان عفونت مربوط به بخش ICU 42 مورد (56/6%) و بخش سوختگی 17 مورد (64/5%) بود.

    نتیجه گیری

    با توجه به اینکه عفونت محل جراحی بیش از نیمی از موارد عفونت های بیمارستانی را در بیماران بستری شده به خود اختصاص می دهد، لذا رعایت دستورالعمل های کنترل عفونت بیمارستانی و استفاده از روش های درمانی تهاجمی فقط در مواقع لزوم به همراه آموزش بهداشت می تواند در پیشگیری از چنین عفونت هایی کمک کننده باشد.

    کلیدواژگان: انتشار عفونت، بخش مراقبت های ویژه، قم، ایران
  • حسین زارع، شهرام جمشیدی *، عباس پیریایی، محمد مهدی دهقان، فرهنگ ساسانی، صدیقه مولایی، فاطمه نصیری، ناصر صدیق صفحات 74-84
    زمینه و هدف

    ایجاد مدل نارسایی حاد کبدی برای ارزیابی اثرات و بی خطر بودن روش های جایگزین پیوند کبد، به کار می رود. این مطالعه با هدف تعیین دوز مناسب تتراکلرید کربن برای ایجاد نارسایی حاد کبدی در موش نژاد NMRI انجام شد.

    روش بررسی

    در این مطالعه ابتدا در 5 گروه موش 6 تایی، تتراکلرید کربن محلول در روغن زیتون با دوزهای مختلف (به میزان 5/0، 1، 5/1، 2 و 5/2 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن) به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. پس از 24 ساعت سطح سرمی آنزیم های کبد و وضعیت بافت کبد ارزیابی شد. برای بررسی میزان زنده مانی موش ها، تتراکلرید کربن با مقادیر ذکرشده به 6 گروه موش جدید تزریق و این حیوانات طی 4 روز مورد مشاهده قرار گرفتند. جهت بررسی تاثیر سم در روزهای بعد، دوز تعیین شده به 24 موش جدید تزریق و ارزیابی های بافتی و سرمی تکرار شد.

    یافته ها

    با افزایش دوز تتراکلرید کربن، سطح سرمی آنزیم های کبدی و درجه آسیب بافت کبدی افزایش یافت. مقادیر بیش از یک میلی لیتر بر کیلوگرم تتراکلرید کربن باعث ایجاد آسیب حاد کبدی شد. همچنین در میزان یک میلی لیتر بر کیلوگرم، مرگ و میرکم و در مقادیر بیش از 2میلی لیتر بر کیلوگرم، مرگ و میر شدید بود. در تزریق تتراکلرید کربن (با دوز 5/1میلی لیتر بر کیلوگرم)، حداکثر افزایش آنزیم های کبدی، 24 ساعت بعد ایجاد شد که به تدریج کاهش یافت. درجه آسیب کبدی در روزهای بعد از تزریق، تقریبا تا روز چهارم یکسان بود، ولی از 72 ساعت به بعد، فاز رژنراسیون کبدی آغاز گردید.

    نتیجه گیری

    طبق نتایج این مطالعه، تزریق داخل صفاقی تتراکلرید کربن (با دوز 5/1میلی لیتر بر کیلوگرم) در یک نوبت، می تواند دوز مناسبی برای ایجاد مدل نارسایی حاد کبدی در موش نژادNMRI باشد.

    کلیدواژگان: نارسایی حاد کبدی، تتراکلرید کربن، موش
|
  • Gholamreza Shahsavari, Asghar Mohammadpour Konani, Arezoo Miraftabi Pages 1-8
    Background And Objectives
    The importance of oxidative stress has been known in the formation and the pathogenesis of glaucoma. The alterations of serum oxidant/antioxidant profile in ocular pathologies, has been also stated in reports. This study was conducted to compare the oxidative stress biomarkers and antioxidant profile in patients with primary closed angle glaucoma (PCAG) and healthy individuals.
    Methods
    This analytical case-control study was performed on 56 patients with PCAG (26 men and 30 women) referred to Ophthalmology department of Farabi and Hazrat Rasoul Hospitals and 80 healthy subjects (37 men and 43 women) as the control group. The concentration of malonyl dialdehyde (MDA) in red blood cells, total antioxidant capacity (TAC), reduced glutathione (GLT), and advanced oxidation protein products (AOPP) were determined. Data were analyzed using independent t- and chi-square tests. The significance level was considered to be p≤0.05.
    Results
    The concentration of hemolysate MDA significantly increased in the patients with PCAG compared to healthy subjects (p=0.015), while the serum levels of TAC showed a significant decrease in these patients (p=0.016). Also, the serum level of AOPP levels significantly increased in patients with primary closed angle glaucoma compared to healthy subjects (p<0.019).
    Conclusion
    The results of this study showed that increased lipid peroxidation and biological protein oxidation and also a significant decrease in total antioxidant capacity in PCAG patients compared to healthy subjects are indicative of the pathological role of increased oxidative damage in PCAG.
    Keywords: Glaucoma, Angle, Closure, Oxidative Stress, Antioxidants
  • Allayar Arabmomeni, Hamid Mohebbi, Farhad Rahmaninia, Ahmad Riasi, Mohammad Marandi Pages 9-19
    Background And Objectives
    In ageing, physiological changes occur along with decreased MCT1 and MCT4 genes expression in skeletal muscles, howerver, this reduction can be modified by physical activity. The purpose of this study was to determine the effect of intermittent training and the role of age on MCT1 and MCT4 genes expression and lactate level in skeletal muscles of rat.
    Methods
    In this experimental study, forty male rats were divided into two age groups of old (age, 27 months; weight, 389±31g) and young (age, 3 months, weight, 224±14g). Each group was randomly devided into two groups of experimental (n=10) and control (n=10). Training protocol was done intermittently on a treadmill, consisting of 10 bouts of 4 min running interspersed by 2 min of active rest, 6 times a week for 8 weeks. The rats were anesthetized, 24 hours after the last session of training, and their soleus (SOL) and extensor digitorum longus (EDL) muscles of toes were removed. The lactate level was measured by enzymatic method and the gene expression by real-time PCR. Data were analyzed using one way-ANOVA, post-hoc Tukey, and t tests. The significance level was considered p<0.05.
    Results
    A significant reduction was observed in the lactate level of SOL and EDL muscles in the two experimental group (old and young) (p<0.05). In both age groups. MCT1 and MCT4 mRNA increased in the muscles. No significant difference was observed in gene expression in the two age groups.
    Conclusion
    These results is indicative of the effect of intermittent training on the increase of MCT1 and MCT4 gene expression in skeletal muscles, and show that this effect is independent of age. Also, increased expression of MCT genes is of great importance for lactate clearance.
    Keywords: Intermittent Training, Lactate, Monocarboxylate Transport Protein 1, Gene Expression, Muscle, Skeletal
  • Amir Hossein Ahmadi, Hossein Honari, Mohammad Ebrahim Minaei Pages 20-29
    Background And Objectives
    Genus Shigella is one of the main causes of diarrhea in human and Bacillus anthracis is the cause of anthrax (a zoonotic disease). IpaD protein is one of the most important virulence factors of Shigella. The cloning of N-terminal ipaD gene along with pa20 gene that have a role in immunization, can be considered as a recombinant vaccine candidate. In this study, we investigated the expression of the recombinant protein domain a-1 protective antigen (PA20) of Bacillus anthracis and N-terminal ipaD gene of Shigella in E. coli.
    Methods
    In this experimental study, primers were designed for pa20 gene and PCR was performed to amplify this fragment. Then, the amplified fragment was cloned into pGEM-T Easy Vector Systems. The pa20 gene was cut using restriction enzymes EcoRI and XhoI and finally, pa20 gene was fused to ipaD gene. pET28a (+) Vector containing the gene cassette ipaD-pa20 was prepared and transformed into E. coli strain BL21 (DE3), and the expression of gene cassette was studied.
    Results
    In this study, the ipaD-pa20 fusion genes in the expression vector pET28a(+), were confirmed by PCR and enzyme digestion. Also, the produced recombinant protein were confirmed by SDS-PAGE and Western blotting.
    Conclusion
    Considering the detection of PA antigen by PA20 antibody and its apoptosis induction and immunization property of the produced IpaD antigen, it can be proposed as a recombinant vaccine candidate against types of Shigella and Bacillus anthracis.
  • Venus Tairi, Farah Farokhi, Mazdak Razi Pages 30-38
    Background And Objectives
    Titanium dioxide (TiO2) is a nanoparticle, which is widely used in various fields as a healthcare composition to control microorganisms. The small size of this nanoparticle and its chemical composition and high reactivity, have potential risks for human health and the environment. Due to the abundant use of this nanoparticle over the recent centuries, the effect of the material on mouse intestine, was studied in this study.
    Methods
    In this research, 12 male mice were randomly divided into 3 groups of 4 each. The first group as the control-sham, received HPMC at a dose of 1 mL; the second group received 1ml TiO2 and 10mg/kg HPMC; and the third group received 1ml TiO2 and 100ml/kg HPMC, intraperitoneally. After 35 days of treatment, the mice were weighed, and after anesthesia, their intestines were removed and studied by light microscopy after H&E staining. Data were analyzed by one-way ANOVA and Tukey test at the probability of p<0.05.
    Results
    In this study, weight loss of mice, destruction of the epithelium of the duodenum, increased vacuolar cells, destruction of glycocalyx at the apical zone of the epithelium, and enlargement of ileum lymph nodes, were observed in mice treated with TiO2.
    Conclusion
    According to the results of this study, TiO2 caused reduction in glycocalyx, increase in vacuolar cells, and destruction of intestinal villi.
    Keywords: Titanium Dioxide, Intestine, Glycocalyx, Vacuolar Cells, Mice
  • Motahareh Pirnia, Mohammad Reza Edalatian Dovom, Farideh Tabatabaee Yazdi, Fakhri Shahidi Pages 39-48
    Background And Objectives
    With the advent of increasing resistance of microorganisms to synthetic antibiotics, researches has been carried out to replace chemical drug by traditional medicinal plants. This study has been conducted with the purpose of determining the inhibitory effect of aqueous and ethanolic extracts of Cordia myxa on a number of gram-positive and gram-negative bacteria.
    Methods
    Antimicrobial activity of extract was determined by four
    Methods
    pour plate, disk agar diffusion, minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC). Analysis and mean comparison were performed using Duncan’s test and one-way analysis of variance at a confidence level of α=95% (p<0.05).
    Results
    In this study, aqueous and ethanolic extracts of Cordia myxa fruit were effective on gram-positive bacteria Staphylococcus aureus and Bacillus cereus. The highest values of MIC and MBC for aqueous extract were obtained 64 and 256mg/ml, respectively, and for ethanolic extract were 32 and 256mg/ml, respectively, for Salmonella typhi, so this bacterium has been known as the most resistant strain against the aqueous and ethanolic extract of Cordia myxa fruit.
    Conclusion
    In this research, only one method of extraction was used for the evaluation of antimicrobial effect, so application of other methods of extraction and study of antimicrobial effect of other organs of the plant are necessary to obtain more precise results.
    Keywords: Cordia myxa L., Anti, Bacterial Agents, Microbial Sensitivity Tests, Staphylococcus aureus
  • Leila Zarei, Shahsanam Gheibi, Mojtaba Karimipour Pages 49-54
    Background And Objectives
    Vitamin E is a fat-soluble vitamin with antioxidant properties, which prevents tissue damages induced by free radicals by their neutralization. The aim of this study was to determine the effect of vitamin E on burn wound healing in rats.
    Methods
    In this study, 16 mature male rats weighing 260±10g were used in two groups of 8 each. After induction of anesthesia and shaving their head hair, certain area of their back was exposed to 95°C water for 8 seconds to induce wet burn. The intervention group received water-soluble vitamin E (300mg/kg) through gavage for 15 consecutive days. The comparison of the changes of skin parameters between intervention and nonintervention groups was performed on the 16th day after burn. Data were analyzed by unpaired t-test. The significance level was considered to be p<0.05.
    Results
    Epithelialization and angiogenesis in burned skin were higher in the vitamin E-treated burn group compared to non-treatment, which was statistically significant (p<0.01). Also, the number of hair follicles was higher in the burn and vitamin E group compared to another group (p<0.05); however, there was no significant difference between the studied groups in the percentage of wound healing in different days.
    Conclusion
    The results of this study showed that vitamin E can be effective on wound healing indices, and consumption of vitamin E during burn time could accelerate the burn wound healing process.
    Keywords: Burns, Rat, Wound Healing, Vitamin E
  • Shahram Arsang Jang, Firouz Amani, Tohid Jafari Koshki, Elham Mozafariyanpour, Karim Jafari Kaffash, Mostafa Sajadimanesh, Saiedeh Rahmani Pages 55-63
    Background And Objectives
    Oral and dental hygiene plays an important role in provision and promotion of social health. The present study was carried out with the aim of evaluating the rate of availability of oral and dental health services and its effect on oral and dental health in 6-7 years old children in Qom city.
    Methods
    This study was conducted as a cross-sectional study on 281 children in Qom province. The sampling method was Stratified sampling from rural and urban children. Data were collected using a checklist and analyzed by logistic regression model.
    Results
    56.2% of the samples were boys and the remaining were girls. 88.6% resided in urban areas and 11.4% in rural areas. The mean SD of decayed, missing, filled teeth (DMFT) and DMFT-ratio were 6.04 3.86 and 35.9 23.62%, respectively. From all children under study, 173 (61.2%) had a history of use of dentistry services and 167 (61.9%) had access to the services. There were significant associations between the use of oral and dental health services and DMFT variables, socioeconomic status, and access to the services. Also, there was a significant association between type of received services and socioeconomic status.
    Conclusion
    The results of the present study showed that due to the non-availability of free dental care in Iran, some of the barriers to using the services, especially the role of preventive services can be reduced through increased access to the services in rural and urban areas as well as increased parental awareness of the importance of primary teeth in the health of permanent teeth and physical health of children.
    Keywords: Oral Health, Dental Caries, Preschool children, Qom, Iran
  • Sarallah Shojaei, Tahereh Rahimi, Mitra Amini, Saeed Shams Pages 64-73
    Background And Objectives

    Nosocomial infections are known as an important public health problem worldwide, which impose a significant burden on patients and health care system and cause serious complications and problems. The present study aimed to determine the rate of nosocomial infections in patients hospitalized in Nekoei-Hedayati Hospital of Qom city.

    Methods

    This cross-sectional study was carried out on 12668 patients hospitalized in wards of the Nekoei Hospital of Qom in a one-year period from April 2012 to March 2013. Data were collected based on the National Nosocomial Infections Surveillance System (NNIS) questionnaire to diagnose main nosocomial infections (respiratory, urinary, blood, surgical site, and burn). The significance level was considered as p<0.05.

    Results

    In the present study, of total 12668 patients admitted during months of year 2012, 97 patients (mean prevalence, 0.76%) were diagnosed with nosocomial infections. The highest rates of infection respectively belonged to the surgical site infection (53.9%) and respiratory infection (35%). The lowest rate of infection were reported for urinary tract infection (6%), burn infection (5.1%), and blood infection (with no reported cases). The highest rate of infection was related to ICU with incidence of 6.56% (42 cases) and burn unit 5.64% (17 cases).

    Conclusion

    Considering that more than half of cases of nosocomial infections in inpatients is allocated to surgical site infection, therefore compliance with nosocomial infection control guidelines and use of invasive therapeutic procedures, only if necessary, along with health education could be helpful in the prevention of such infections.

    Keywords: Cross Infection, Intensive Care Units, Qom, Iran
  • Hossein Zare, Shahram Jamshidi, Abbas Piryaei, Mohammad Mahdi Dehghan, Farhang Sasani, Sedigheh Molaei, Fatemeh Nasiri, Nader Sadigh Pages 74-84

    Backgroundand

    Objectives

    Production of a model of hepatic failure is used to evaluate the effectiveness and safety of alternative methods of liver transplantation. This study aimed to determine the appropriate dosage of carbon tetrachloride (CCl4) to induce acute hepatic failure in NMRI mice.

    Methods

    In this study, at first, a mixture of CCl4 dissolved in olive oil was administered intraperitoneally to 5 groups of 6 mice. After 24 hours, serum level of liver enzymes and the status of liver tissue were evaluated. To investigate the survival of mice, CCl4 (at doses of 0.5, 1, 1.5, 2, and 2.5ml/kg.bw) was administered to 6 new groups of mice, and these animals were monitored for 4 days. To assess the effect of the toxin in the next days, the determined dose was administered to 24 new mice, and serum and histological evaluations were repeated.

    Results

    The serum level of liver enzymes and the degree of hepatic lesions were significantly increased with increased dose of CCl4. Values more than 1ml/kg of CCl4 induced acute liver damage. Also, the value of 1ml/kg decreased mortality rate and values more than 2ml/kg increased mortality rate. Maximum increase in serum levels of liver enzymes was observed 24 hours after injection of CCl4 (at the dose of 1.5ml/kg), which decreased gradually. The degree of liver damage in days after the injection was the same until the fourth day, but the liver regeneration phasewas initiated after 72 hours.

    Conclusion

    According to the results of this study, a single intraperitoneal administration of CCl4 at the dose of 1.5mL/kg CCl4 could be an appropriate dosage for the production of a model of acute hepatic failure in NMRI mouse.

    Keywords: Liver Failure, Acute, Carbon Tetrachloride, Rats