فهرست مطالب

مراقبت پرستاری و مامایی ابن سینا - سال بیست و سوم شماره 1 (پیاپی 48، بهار 1394)
  • سال بیست و سوم شماره 1 (پیاپی 48، بهار 1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/02/08
  • تعداد عناوین: 8
|
  • منصور غفوری فرد، حسین ابراهیمی صفحات 5-13
    مقدمه
    خودمراقبتی هسته اصلی سلامتی و مراقبت از بیماری های مزمن از جمله دیابت است. برای ارتقاء خودمراقبتی بیماران، استفاده از تئوری ها و الگوهای پرستاری پیشنهاد شده است. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش الگوی خودمراقبتی اورم بر توان خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت انجام شده است.
    روش کار
    این مطالعه نیمه تجربی بر روی 20 نفر از بیماران دیابتی در بخش غدد بیمارستان امام رضا (ع) تبربز انجام شد. برای جمع آوری داده ها از چک لیست ارزشیابی توان خود مراقبتی بیماران دیابتی استفاده گردید. ابتدا بر اساس چک لیست ارزشیابی توان خود مراقبتی، میزان اطلاعات بیماران در 5 حیطه اصلی (رژیم غذایی، فعالیت فیزیکی، اندازه گیری قند خون، رژیم دارویی، مراقبت از پای دیابتی) بر اساس مقیاس لیکرت بین 0 تا 10 نمره گذاری گردید. سپس بر اساس شرایط بیمار با استفاده از الگوی خودمراقبتی اورم آموزش های لازم انجام گرفت. دوباره بر اساس چک لیست میزان اطلاعات بیماران ارزیابی گردید و نتایج قبل و بعد از مداخله مورد مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    بر اساس نتایج مطالعه، میانگین نمره توان خودمراقبتی در هر یک از 5 حیطه شامل رژیم غذایی (04/0= p)، فعالیت فیزیکی (000/0= p)، اندازه گیری قند خون (003/0= p)، رژیم دارویی (001/0= p)، مراقبت از پای دیابتی (01/0= p) قبل و بعد از آموزش مبتنی بر الگوی خود مراقبتی اورم تفاوت معنی داری نشان داد.
    نتیجه نهایی: با توجه به اثرات مثبت آموزش مبتنی بر خود مراقبتی اورم، استفاده از این الگو به عنوان روش مناسب در کنار سایر اقدامات درمانی پیشنهاد می گردد.
    کلیدواژگان: الگوی خود مراقبتی اورم، خود مراقبتی، دیابت
  • وحید زمان زاده، علیرضا ایرج پور، لیلا ولی زاده، معصومه شوهانی صفحات 14-25
    مقدمه
    همکاری بین پرستاران فرآیندی پیچیده و چند بعدی است که عوامل متعددی بر آن تاثیر گذارند. با توجه به اثرات سازنده این فرآیند، تعیین کردن عوامل انگیزشی تاثیر گذار بر آن از اهمیت ویژه ای برخوردارند. هدف این مطالعه پی بردن به عوامل انگیزشی همکاری بین پرستاران می باشد.
    روش کار
    مشارکت کنندگان در این مطالعه کیفی 18 پرستار از بیمارستانهای شهرهای تهران، تبریز و ایلام بودند که بر اساس نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه عمیق باز بدون ساختار با پرستاران و یادداشت های در عرصه بدست آمد. مصاحبه ها پس از دست نویس شدن با استفاده از روش تحلیل محتوی استقرایی تحلیل گردیدند.
    یافته ها
    طبقات آورده های فردی (با زیر طبقات اعتقادات و باورها، وجدان کاری، نگرش به همکاری درون حرفه ای و تجارب شخصی دریافت خدمات پرستاری) و قدرشناسی (با زیر طبقات تشویق شدن، حفظ احترام بین فردی، برآوردن انتظارات و مشورت و نظر خواهی)، به عنوان عوامل انگیزشی اثرگذار و ارتقاء دهنده در نحوه همکاری بین پرستاران شناخته شدند.
    نتیجه نهایی: یافته ها نشان می دهند که انگیزش عاملی تاثیرگذار بر نحوه همکاری پرستاران در کار کردن با هم می باشد. آگاهی و توجه به این مقوله، خصوصیات و ویژگی های آن در غلبه بر موانع همکاری کمک کننده خواهد بود.
  • پریسا پارسا، زهرا موسوی، فاطمه چراغی، مریم فرهادیان صفحات 26-37
    مقدمه
    عدم رعایت بهداشت قاعدگی می تواند منجر به مشکلاتی در سلامت دختران نوجوان شود. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر دو روش آموزشی (سخنرانی و گروه همسالان) بر عملکرد دختران در مورد بهداشت قاعدگی در دبیرستانهای شهر همدان بود.
    روش کار
    در این مطالعه مداخله ای 200 دانش آموز دختردوره اول متوسطه با روش نمونه گیری خوشه ایاز شهر همدان انتخاب شدند. افراد نمونه در دو گروه 100 نفره (آموزش همسالان و آموزش سخنرانی) طی 4 جلسه هفتگی آموزش دیده و مقایسه شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه آگاهی و عملکرد بهداشت قاعدگی بود که قبل، بلافاصله بعد از آموزش و یک ماه پس ازآموزش تکمیل شد. اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی، آزمونهای t مستقل و زوجی، کای اسکوئر و آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکررتحلیل شدند.
    یافته ها
    بین دو گروه تفاوت معنی داری از نظر میانگین سنی (در گروه سخنرانی35/13و در گروه همسالان31/13 سال، 05/0 P>) و سن منارک وجود نداشت (در گروه سخنرانی41/12 و در گروه همسالان20/12سال، 05/0 P>). در گروه سخنرانی وگروه همسالان میانگین نمره آگاهی و عملکرد در طول زمان (قبل، بلافاصله و یک ماه پس از آموزش) افزایش معناداری داشت (001/0 P<). بین دو گروه تفاوت معنی داری از نظر آگاهی و عملکرد بهداشت قاعدگی دیده شد (001/0 P<).
    نتیجه نهایی: روش آموزشی گروه همسالان در ارتقای بهداشت قاعدگی دختران نوجوان روش موثری بود. از اینرو برنامه ریزان بهداشتی باید از روش های مناسب جهت آموزش مسایل بهداشتی و توانمندسازی دختران نوجوان بهره جویند.
    کلیدواژگان: آگاهی، آموزش بهداشت، بهداشت قاعدگی، عملکرد، نوجوان
  • محبوبه والیانی، سارا عابدیان، سید مهدی احمدی، سعید پهلوان زاده صفحات 38-48
    مقدمه
    ناباروری اثرات روانشناختی زیادی بر روحیات زوجین نابارور دارد و استرس های شدیدی را در زن و مرد ایجاد می کند. تکنیک تن آرامی از جمله روش های موثر دررفع استرس بوده که باعث تعادل استرس می شود. در همین راستا هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر روند مراقبتی کاهش استرس دوره درمان بر رضایتمندی زنان نابارور می باشد.
    روش کار
    این پژوهش کارآزمایی بالینی کنترل دار بود که بر روی 76 نفر از زنان 18 تا 35 سال نابارور تحت درمان IVF و یا ICSI انجام شد. این زنان که برای درمان ناباروری خود به کلینیک نازایی اصفهان مراجعه نموده بودند، به روش نمونه گیری آسان و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند (36 نفر در گروه مداخله و 36 نفر در گروه کنترل). تکنیک تن آرامی در گروه مداخله به مدت 12 جلسه انجام شد. اطلاعات بوسیله پرسشنامه استاندارد استرس ناباروری نیوتن و میزان رضایتمندی از روند درمانی قبل و بعد از مطالعه توسط افراد دو گروه تکمیل شد.
    یافته ها
    آزمون های آماری نشان داد که تفاوت معنی داری در ویژگی های فردی باروری افراد گروه مداخله و کنترل وجود ندارد. آزمون من ویتنی نشان داد بین رضایت از روند مراقبتی کاهش استرس دوره درمان در دو گروه اختلاف معنی داری وجود داشت و این رضایتمندی در گروه مداخله بطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود(001/0= P).
    نتیجه نهایی: استفاده از تکنیک تن آرامی به عنوان یک تکنیک کاهنده استرس بر رضایتمندی زنان از این روند مراقبتی (حتی زنانی که نتیجه تست بارداری آن ها منفی شده) تاثیر مثبت دارد که این موضوع می تواند به پیگیری بهتر برنامه درمانی در زوجین نابارور کمک کند.
    کلیدواژگان: رضایتمندی، زنان نابارور، کاهش استرس
  • فریدخت یزدانی صفحات 49-62
    مقدمه
    پرتودرمانی با طیف وسیعی از اثرات جانبی، عملکرد کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر یوگا بر حیطه عملکرد کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتودرمانی بود.
    روش کار
    مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی دو مرحله ای قبل و بعد از مداخله بود. 40 زن مبتلا به سرطان پستان در دو بخش پرتودرمانی - انکولوژی بیمارستان های امید و میلاد اصفهان مورد بررسی قرار گرفتند. جلسات یوگا در فاصله 8 هفته به مدت 75 دقیقه روزهای زوج هر هفته اجرا می شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه مشخصات جمعیتی و بالینی؛ و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان پژوهش و درمان سرطان اروپا EORTC QLQ-C30)) و پرسشنامه استاندارد اختصاصی جهت بررسی کیفیت زندگی در مبتلایان به سرطان پستان (EORTC QLQ-BR23) بود که به صورت مصاحبه چهره به چهره با بیماران توسط یک متخصص انکولوژی- رادیوتراپی، طی 3 ماه از ابتدای فروردین تا پایان خردادماه 1391 تکمیل گردید.
    یافته ها
    میانگین نمره ی عملکرد کیفیت زندگی قبل از مداخله در گروه یوگا 54/04 با انحراف معیار 9/14 تعیین شد که بعد از مداخله، نمره ی 13/4± 83/1را به خود اختصاص داد. همچنین در میانگین نه حیطه ی عملکردی افزایش قابل توجهی مشاهده شد که از نظر آماری معنی دار بود 001/0 > P. نتیجه نهایی: از برنامه یوگا می توان به عنوان یک روش موثر، راحت و کم هزینه در ارتقاء کیفیت زندگی این دسته از مددجویان در مراکز درمانی و مراقبتی- حمایتی مربوط به آنها استفاده کرد.
    کلیدواژگان: پرتو درمانی، سرطان پستان، کیفیت زندگی، یوگا
  • نسیم اشتری، تقی پورابراهیم، آناهیتا خدابخشی کولایی، ابوالقاسم خوش کنش، مهناز خطیبان * صفحات 63-73
    مقدمه

    سندرم پیش از قاعدگی می تواند بر کیفیت زندگی و تاب آوری در برابر استرس نوجوانان تاثیر گذارد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی آگاهی افزایی از سندرم پیش از قاعدگی بر تاب آوری در برابر استرس و کیفیت زندگی دانش آموزان دختر دبیرستانی انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون دو گروهی بود. دانش آموزان دختر پایه دوم دبیرستانهای تهران در سال تحصیلی 1392-93 با نمونه گیری خوشه ایاز مناطق 20 گانه آموزش و پرورش، دو دبیرستان و از هر دبیرستان یک کلاس انتخاب شدند. به طور تصادفی، از یک کلاس 15 نفر به گروه کنترل و از کلاس دیگر 15 نفر به گروه آزمون اختصاص یافتند. مداخله طی 10 جلسه صورت گرفت. داده ها در ابتدا و دوماه پس از پایان جلسات گردآوری شد. ابزار پژوهش، مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه تشخیصی اختلال پیش از قاعدگی، مقیاس تاب آوری (Connor-Davidson resilience scale)، پرسشنامه زمینه یابی سلامت فرم کوتاه (SF-36) بود. تحلیل داده ها با آزمون تی، تی - زوجی و من - ویتنی با اطمینان 95% توسط نرم افزار SPSS/16 انجام شد.

    یافته ها

    مشخصات فردی دو گروه کنترل و آزمون تفاوت معنی داری نداشت (05/0 > P). در بدو ورود، میانگین نمرات اختلال پیش از قاعدگی، مقیاس تاب آوری و کیفیت زندگی دو گروه مشابه بودند (05/0 > P). اما در مرحله دوم اندازه گیری، تنها در گروه آزمون، ارتقای واضحی در میانگین نمرات اختلال پیش از قاعدگی (001/0> P)، تاب آوری (01/0> P)، و کیفیت زندگی (01/0> P) دیده شد. نتیجه نهایی: آموزش می تواند سبب بهبود نشانگان اختلال پیش از قاعدگی، تاب آوری در برابر استرس و کیفیت زندگی نوجوانان شود.

    کلیدواژگان: آگاهی افزایی، آموزش گروهی، تاب آوری، سندرم پیش از قاعدگی، کیفیت زندگی
  • ایرج زارع، خانم فخری تاجیک زاده، سعید خواست خدا، عبادلله احمدی صفحات 74-83
    مقدمه
    پرستاران مهمترین شاخص سنجش برتری یک بیمارستان هستند. تعهد سازمانی عاملی مهم در پیش بینی و درک رفتار سازمانی است و شناسایی عوامل موثر بر آن می تواند در ارتقای تعهد سازمانی کمک کننده باشد. هدف از این پژوهش بررسی رابطه ی بین رفتار های حمایتی و غیر حمایتی مدیران و فرسودگی شغلی پرستاران با کنترل تعهد سازمانی است.
    روش کار
    این پژوهش یک مطالعه توصیفی و تحلیلی است که بصورت مقطعی انجام شد. جامعه ی آماری کلیه ی پرستاران شاغل در یکی از بیمارستان های شیراز بودند که از طریق نمونه گیری تصادفی نمونه ای با حجم 150 نفر مشخص گردید. ابزار های سنجش شامل پرسشنامه رفتارهای حمایتی و غیرحمایتی مدیران رونی و گوتلیب (2007)، پرسشنامه تعهدسازمانی آلن و مایر (1990) و سیاهه فرسودگی شغلی مسلش (1985) بود که روایی و پایایی آن در مطالعات مختلف به اثبات رسیده است. داده ها از طریق تحلیل همبستگی پیرسون، همبستگی جزئی و SPSS/19 تحلیل شد.
    یافته ها
    نتایج بدست آمده نشان داد که بین رفتار حمایتی مدیران و فرسودگی شغلی، تعهدسازمانی و فرسودگی شغلی در سطح 001/0 ≥ P رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. بین رفتار غیر حمایتی مدیران و فرسودگی شغلی رابطه ی مثبت و معنا داری وجود دارد. در نهایت اینکه ضریب همبستگی سهمی بین مدیریت حمایتی و فرسودگی شغلی بدون کنترل متغیر تعهد سازمانی معنادار می باشد ولی پس از کنترل متغیر تعهد سازمانی، معنا دار نمی باشد.
    نتیجه نهایی: نتایج نشان داد که تعهد سازمانی در رابطه ی بین رفتار حمایتی مدیران و فرسودگی شغلی نقش مهمی را ایفا می کند بنابراین برگزاری کارگاه های آموزشی در این مورد برای پرستاران پیشنهاد می گردد.
    کلیدواژگان: تعهد سازمانی، رفتار های حمایتی و غیر حمایتی مدیران، فرسودگی شغلی، پرستاران
  • سکینه دادی پور، یسری سیاحی، آذین علوی، کیمیا نقوی، علی صفری مرادآبادی صفحات 84-93
    مقدمه
    یائسگی یک مرحله بحرانی و مهمترین واقعه دوران میانسالی زنان به شمار می رود که از یک سو باعث ایجاد مشکلات فیزیولوژیک از جمله گرگرفتگی، تعریق شبانه، اضطراب،اختلال خواب واز سوی دیگر می تواند اثرات معنا داری بر روی کیفیت زندگی زنان یائسه بر جای بگذارد. مطالعه حاضر با هدف بکارگیری الگوی پرسید در بررسی عوامل مرتبط با کیفیت زندگی زنان یائسه شهر بندرعباس صورت گرفت.
    روش کار
    پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی بود. که بر روی 170 زنان یائسه 65-40 ساله شهر بندرعباس صورت گرفت. روش نمونه گیری بصورت خوشه ایی تصادفی ساده و ابزارگرد آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود. داده ها از طریق نرم افزار SPSS/16 با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت 05/0 p< از نظر آماری معنی دار تلقی گردید.
    یافته ها
    میانگین سنی افراد مورد مطالعه 15/8 ± 57 سال و میانگین کیفیت زندگی زنان یائسه در این مطالعه 05/27 ± 62/76 بدست آمد. بین کیفیت زندگی با عوامل قادر ساز (048/0 p=)، عوامل تقویت کننده (026/0 p=)، و همچنین در عوامل مستعد کننده بین نگرش (002/0 p=) و خود کارمدی درک شده (045/0 p=) ارتباط آماری معنی داری مشاهده شد. نتیجه نهایی: اجرای برنامه های آموزشی و بهداشتی توسط کارکنان بهداشتی، جلب مشارکت سایر اعضای خانواده در برنامه های ارتقای سلامت و ایجاد شبکه های حمایت اجتماعی به منظور ایجاد حمایت عاطفی درارتقای کیفیت زندگی زنان یائسه بسیار حائز اهمیت است.
    کلیدواژگان: الگوی پرسید، بندرعباس، کیفیت زندگی، یائسگی
|
  • Mansoor Ghafourifard, Dr Hossein Ebrahimi Pages 5-13
    Background
    Self-care is a core element of health and the treatment of patients with chronic diseases، including diabetes. The use of nursing theories and models are recommended for the promotion of patients'' self-care agency. The present study was conducted to determine the effect of Orem''s self-care model training on self-care agency among diabetic patients.
    Methods
    The present quasi-experimental study was carried out on 20 diabetic patients in the Endocrinology Department of Imam Reza Hospital of Tabriz. Data collection was conducted using a checklist for the evaluation of self-care agency. Based on the checklist، the patients'' information in five main domains (diet، physical activity، blood sugar levels، medication therapy and diabetic foot care) was scored based on a 10-point Likert scale. The necessary training was then conducted according to the patient''s conditions using Orem''s self-care model. The patient’s information was evaluated once again through the checklist and the pre and post intervention results were co mpared.
    Result
    The results showed that the mean score of self-care agency in each of the five domains، including diet (P=0. 04)، physical activity (P=0. 000)، blood sugar levels (P=0. 003)، medication therapy (P=0. 001) and diabetic foot care (P=0. 01) increased significantly after Orem''s self-care model-based training.
    Conclusion
    Given the positive effects of Orem''s self-care model-based training، the use of this model is recommended as an addition to other interventions.
    Keywords: Diabetes, Orem\'s Self, Care Model, Self, Care
  • Pages 14-25
    Background
    Influenced by several factors، c ollaboration among nurses is a complex and multifaceted process. Considering constructive effects of this process، it is important to identify its motivational factors. This study aimed to investigate motivational factors for collaboration among nurses.
    Methods
    The data were collected through unstructured and in-depth interviews with 18 purposively selected nurses working at hospitals from Tehran، Tabriz and Ilam cities and field notes. All the interviews were recorded، transcribed، and analyzed using an inductive content analysis method.
    Result
    The following categories were emerged as motivational and promotional factors in collaboration among nurses: personal achievements (with subcategories: beliefs، work ethics، attitude to collaboration and hospitalization experiences) and appreciations (with subcategories: admiration، maintaining interpersonal respect، meeting expectations and consulting).
    Conclusion
    The f indings indicated that motivation affects collaboration among nurses. Knowing and paying more attention to this factor and its properties will be helpful in overcoming barriers to collaboration.
    Keywords: Collaboration, Motivation, Nurses, Qualitative Research
  • Dr. Parisa Parsa, Zahra Mosavi, Dr. Cheraghi Fatemeh, Dr. Maryam Farhadiyan Pages 26-37
    Background
    Poor menstrual health can lead to serious health problems among adolescent girls. This study was performed to assess the impact of two school-based menstrual education programs (lecture and peer) on menstrual knowledge and practices in high school girls.
    Methods
    This quasi-experimental interventional study was conducted on 200 female students (100 in peer and 100 in lecture group) of a high school selected by cluster sampling in Hamadan city in 2014. The participants were trained either by peers or through lectures during 4 weekly sessions and then were compared. Data were collected by a structured questionnaire containing questions about students'' menstrual hygiene، knowledge and practice. Two groups were compared at pre-test، immediately after training، and one month after completing the training program. Data were analyzed using descriptive statistics، independent t-test، chi-square test and analysis of variance with repeated measures.
    Result
    There were no significant differences between the two groups for mean age (13. 35 in lecture and 13. 31 in peer group; P> 0. 05) and age at menarche (12. 41 in lecture and 12. 20 in peer group; P> 0. 05). The mean score of knowledge and practice in the two groups significantly increased over time (before، immediately after and one month after training) (P< 0. 001). The results showed a significant difference between the two groups on knowledge and practices of menstrual health (P< 0. 001).
    Conclusions
    Peer group education is an efficient method for menstrual health promotion. Hence، health planners must be able to provide health programs for training and empowerment of adolescent girls.
    Keywords: Adolescents, Health Education, Knowledge, Menstrual Health, Practice
  • Mahboobe Valiani, Sara Abedian, Dfahan Cer Sayed Mahdi Ahmadi, Said Pahlavanzade Pages 38-48
    Background
    Infertility has extensive psychological effects on infertile couple''s mood and spirits and imposes a lot of stress on the man and woman involved. Relaxation is an effective technique for eliminating and balancing stress. The present study was therefore conducted to determine the effect of the stress reduction care process during the treatment period on infertile women''s satisfaction.
    Methods
    The present controlled clinical trial was conducted on 76 infertile women aged 18 to 35 undergoing IVF or ICSI treatments. A sample of the women admitted to Isfahan Infertility Clinic for receiving infertility treatments were selected using a simple sampling technique and were then randomly divided into an intervention group and a control group (n=36 in both). Relaxation techniques were performed on the intervention group for 12 sessions. Participants filled out the standard Newton Infertility Stress Questionnaire before and after the study (before the pregnancy tests). After taking their pregnancy tests، both groups filled out a questionnaire evaluating their satisfaction with the stress reduction care process.
    Result
    Statistical tests showed the lack of significant differences in the personal characteristics associated with fertility between the intervention group and the control group. The Mann Whitney test showed that satisfaction with the stress reduction care process during the treatment period was significantly higher in the intervention group compared to in the control group (P=0. 001).
    Conclusion
    Using relaxation as a technique for reducing stress has a positive effect on the satisfaction of women with this care process (even in the case of women with negative pregnancy tests)، which can then reduce the rate of leaving treatment in those receiving interventions when their pregnancy tests come out negative.
    Keywords: Infertile Women, Satisfaction, Stress Reduction
  • Faridokht Yazdani Pages 49-62
    Background
    Breast cancer is one of the most common cancers among women. Since various side effects of radiation therapy can influence the patients’ quality of life، the present study tried to determine the effects of yoga on function domain of quality of life in women undergoing radiotherapy for breast cancer.
    Methods
    This study was a randomized controlled clinical trial with pre- and post-intervention stages. Forty women with breast cancer who presented at radiotherapy and oncology departments of Omid and Milad Hospitals (Isfahan، Iran) were recruited. over a period of eight weeks، 75-minute yoga sessions were held. Data were collected through a demographic and clinical characteristics questionnaire and the European Organization for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire (EORTC QLQ-C30) and its breast-specific module (EORTC QLQ-BR23). The questionnaires were completed through face-to-face interviews conducted by a radiation oncologist in 2012.
    Result
    The designed yoga program resulted in statistically and clinically significant improvements in function dimensions of quality of life. The mean scores of the function dimensions were 54. 04±14. 90 before the intervention and 83. 1±13. 4 after the intervention. Before the intervention، the lowest and highest scores were observed in the case of role function and sexual function، respectively. Significant improvements in function dimensions were detected after the intervention (P<0. 001).
    Conclusion
    Yoga can improve the function dimensions of quality of life in patients with cancer. Treatment and supportive care centers can hence use yoga programs as an effective، convenient، and inexpensive method to enhance the quality of life of these patients.
    Keywords: Yoga, Life Quality, Breast Cancer, radiotherapy
  • Nasim Ashtari, Taghi Pourebrahim, Anahita Khodabakhshi Koolaee, Abolghasem Khosh Konesh, Mahnaz Khatiban Pages 63-73
    Background

    Premenstrual syndrome can affect people’s resilience and quality of life. The aim of this study was to determine the impact of awareness group training of premenstrual syndrome on resilience and quality of life in the female high school students.

    Methods

    The present study was quasi-experimental with pre- and post-test with a control group. The study population was second grade high school girls randomly selected by cluster sampling from one class in two high schools in each of the 20 districts of Education Office in Tehran. Fifteen students with dysmenorrhea in each class were randomly assigned to the control or the experimental group. Students in the experimental group participated in 10 weekly 75-minute sessions of training. Data were collected at baseline and two months after the end of the sessions in the experimental group. The study tools were a demographic questionnaire، the diagnostic questionnaire of premenstrual syndrome (DQPS)، Connor-Davidson resilience scale (CDRS)، and 36-Item Short Form Survey Instrument (SF-36). Data were analyzed by t-test، paired t-test and Mann-Whitney in the SPSS version 16. 0.

    Results

    There was no statistical difference between control and experimental groups in their demographic characteristics (P>0. 05). At baseline، the groups matched for mean scores of PMS، resilience and quality of life (P>0. 05). However، at the post-test، only the students in the experimental group had an improvement in their mean scores of PMS (P<0. 001)، resilience (P<0. 01) and quality of life (P<0. 01).

    Conclusion

    Training can enhance the mean scores of the adolescent’s PMS، resilience and quality of life.

    Keywords: Education, Premenstrual Syndrome (PMS), Psychological Resilience, Quality of Life
  • Iraj Zare, Fakhri Tajikzade, Saeed Khastkhoda, Doctor Ebadollah Ahmadi Pages 74-83
    Background
    Staff of any organization is the main index for the superiority of the organization. Organizational commitment is an important predictor of organizational behavior whose analysis can help leaders and supervisors to identify the potential problems. Purpose of this study was to investigate the relationship between supportive and unsupportive managerial behaviors and job burnout with controlling organizational commitment.
    Methods
    This research is a descriptive correlation study. The target society of the research included all the nurses in hospital، out of which a sample of 150 individuals was randomly selected. The research tools included supportive Roni and Gotlib supportive and unsupportive managerial Behaviors Questionnaire، Allen and May er Organizational Commitment Questionnaire، Maslach Job Burnout Inventory. The partial correlation and Pearson correlation through SPSS/19 software packages were used.
    Result
    There is an inverse and meaningful correlation between organizational commitment and job burnout and between supportive managerial behaviors and job burnout in the level p≤ 0. 001. Also، there is an directional and meaningful correlation between unsupportive managerial behaviors and job burnout. Finally coefficient is meaningful between supportive management and job burnout without controlling of organizational commitment variable but after controlling organizational commitment variable is not meaningful.
    Conclusion
    Findings indicated that organizational commitment has an important role in the relationship between supportive managerial behaviors and job burnout. Implementation of workshop in regard to variables in this project، for nurses is suggested.
    Keywords: supportive, unsupportive managerial behaviors, organizational commitment, job burnout, nurses
  • Sakineh Dadipoor, Yasra Sayahi, Azin Alavi, Kimia Naghavi, Ali Safari Moradabadi Pages 84-93
    Background
    Menopause is considered a critical stage of life and the most profound event among the middle-aged women. It is accompanied by not only physiological problems such as hot flashes، night sweats، anxiety، and sleep disorders، but also significant changes in quality of life. The present research sought to employ the PRECEDE model to investigate the determinants of quality of life among postmenopausal women in Bandar Abbas، Iran.
    Methods
    The present research adopted a descriptive، analytical cross-sectional design. Cluster sampling was applied to select a total of 170 postmenopausal women from Bandar Abbas. A researcher-made questionnaire was used to collect data. Descriptive and inferential statistics were used to analyze the collected data in SPSS/16. P values less than 0. 05 were considered significant.
    Result
    The mean age of the participants was 57. 00 ± 8. 15 years. The mean score of quality of life among the studied postmenopausal women was 76. 62 ± 27. 05. There were significant relations between quality of life and enabling and reinforcing factors (p=0. 048 and 0. 026، respectively). Among all predisposing factors، attitude and perceived self-efficacy had significant relations with quality of life (p=0. 002 and 0. 045، respectively).
    Conclusion
    Improving postmenopausal women’s quality of life requires the implementation of education and health programs by health workers، encouragement of other family members to contribute in health promotion programs، and development of social support networks to provide women with emotional support.
    Keywords: Bandar Abbas, Life Quality, Menopause, Precede Model