فهرست مطالب

  • Volume:16 Issue: 2, 2015
  • تاریخ انتشار: 1394/04/09
  • تعداد عناوین: 18
|
  • آنجلی سومال، آنجلی آگاروال، رامش چاندرا یوپدیوای صفحات 137-143
    این مطالعه به منظور بررسی اثر استرس گرمایی بر الگوی بیان ژن های مرتبط با آپوپتوز در حوالی زایمان گاوهای دوره انتقالی (فاز انتقالی قبل و بعد از زایمان) نژاد ساهیوال انجام گرفت. برای این منظور، 12 گاو ساهیوال آبستن خشک از مرکز تحقیقات دام های اهلی در پژوهشکده ملی تحقیقات گاو شیری، کرنال انتخاب شدند. گاوها به دو گروه شامل شش گاو ساهیوال در هر گروه تقسیم شدند. گاوهای گروه I تحت شرایط دمایی معتدل (3/67THI=) و گاوهای گروه II در فصل تابستان (9/79 THI=) زایمان کردند. نمونه های خونی در روزهای 15-، 0 و 15+ نسبت به روز زایمان جمع آوری گردیدند. سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBMC) مشخص شده و کل RNA برای بیان mRNAs مربوط به BCL-2 (لنفومای سلول B-2)، BAX (کشنده آنتاگونیست BCL-2)، BAK (پروتئین X مرتبط با Bcl-2)، CASP-3 (سیستئین-آسپارتیک پروتئازهای-3) و P53 (پروتئین توموری-53) جدا شدند. اثر تنظیمی بالای CASP-3 بر روی روز زایمان در طی هر دو شرایط دمایی مشخص داشت. مقایسه بین دو شرایط دمایی نشان داد که بین CASP-3، BAK، P53 و نسبت BAX/BCL-2 در PBMC در فصل تابستان در مقایسه با وضعیت دمایی معتدل افزایش یافت که حساسیت این سلول ها به آپوپتوز را متبادر به ذهن می کند. بر اساس یافته های بالا می توان چنین نتیجه گیری کرد که هنگام زایمان PBMC نسبت به آپوپتوز حساس تر بوده و تابستان که استرس زاتر می باشد آپوپتوز PBMC در گاوهای ساهیوال را تشدید می کند.
    کلیدواژگان: آپوپتوز، PBMC، ساهیوال، استرس گرمایی، گاو دوره انتقالی
  • پینار سویم، سلمین ازر، فریت راد صفحات 144-149
    گونه های مایکوباکتریوم اکتیوزئونوتیک خطرات بهداشتی در ماهی و انسان دارد. در این مطالعه، وجود گونه های مایکوباکتریوم اکتیوزئونوتیک در شاه ماهی (مولوس بارباتوس بارباتوس) و شاه ماهی قرمز (مولوس سورمولیتوس)، گونه های بسیار صید شده در دریای مدیترانه و اژه مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 208 نمونه ماهی تهیه شده از ماهیگیرهایی در شهرستان مرسین (ترکیه) مورد مطالعه قرار گرفتند. گونه های مایکوباکتریوم با استفاده از روش های قراردادی جداسازی شده و توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز در سطح جنس و به وسیله PCR-RFLP در سطح گونه شناسایی شده اند. 13 گونه مایکوباکتریوم در 13 نمونه ماهی (25/6%) شناسایی شدند. چهار گونه مایکوباکتریوم به عنوان مایکوباکتریوم ژناونس، سه گونه به عنوان مایکوباکتریوم فورتویتوم، سه گونه به عنوان مایکوباکتریوم اسکروفولاسئوم، یک گونه به عنوان مایکوباکتریوم مارینوم، یک گونه به عنوان مایکوباکتریوم واسه و یک گونه به عنوان مایکوباکتریوم اوروم شناسایی شدند. هیچ گونه علایمی از مایکوباکتریوز در نمونه های ماهی مشاهده نشد. یافته های این مطالعه می توانند به مطالعات بعدی بر روی گونه های مایکوباکتریوم اکتیوزئونوتیک در غذاهای دریایی کمک نمایند.
    کلیدواژگان: بیماری ماهی، ایمنی غذا، گونه های مایکوباکتریوم، شاه ماهی (مولوس بارباتوس بارباتوس)، شاه ماهی قرمز (مولوس سورمولیتوس)
  • زسانگپوای زسانگپوای، آملان کومار پاترا، گوتام سامانتا صفحات 156-160
    یک آزمایش به منظور مطالعه اثرات یک امولسیون کننده (گلیسرول پلی اتیلن گلیکول رسینولئات، GPGR) و منابع مختلف چربی بر روی عملکرد اردک های خاکی کمپل انجام گرفت. اردک ها به پنج گروه با سه تکرار (10 اردک به ازای هر تکرار) در هر گروه تقسیم بندی شدند. درمان ها، جیره کنترل (C1، بدون افزودن روغن و امولسیون کننده)، جیره کنترل افزوده شده با 2% روغن سویا (C2) بودند. برای سه گروه دیگر، بلال ذرت با سبوس برنج جایگزین و به 2% روغن سویا به همراه امولسیون کننده (T1)، 2% روغن خرما به اضافه امولسیون کننده (T2)، و 2% چربی خوک به اضافه امولسیون کننده (T3) افزوده شد. مصرف خوراک تحت تاثیر هیچ یک از درمان های غذایی قرار نگرفت (P>0.1). همچنین اثری از درمان غذایی بر روی افزایش وزن بدن و بازدهی خوراک به استثنای گروه T3، که افزایش وزن بدن در مقایسه با سایر درمان ها کمتر و بازدهی خوراک کمتر از C2، T1 و T2 بود، وجود نداشت. قابلیت متابولیزه کردن ماده خشک در گروه های T1، T2 و T3 نسبت به گروه های C1 و C2 میل به کاهش داشت (P=0.08). مقادیر انرژی قابل متابولیزه به طور معنی داری در گروه C2 نسبت به گروه C1 بیشتر بوده (P<0.05)، ولی در میان گروه های C1، T1، T2 و T3 مشابه بودند. قابلیت متابولیزه کردن چربی و سایر مواد مغذی تحت تاثیر درمان های غذایی قرار نگرفتند (P>0.10). صفات اصلی لاشه در میان درمان ها تحت تاثیر قرار نگرفتند (P>0.10). به عنوان نتیجه گیری، روغن سویا و روغن خرما همراه با GPGR به عنوان امولسیون کننده می توانند به جیره های حاوی مقادیر زیاد سبوس برنج بدون اثر بر عملکرد افزوده شوند، در حالی که چربی خوک ممکن است عملکرد اردک ها را به طور معکوس تحت تاثیر قرار دهد.
    کلیدواژگان: امولسیون کننده، چربی ها، رشد، اردک های خاکی کمپل، مصرف مواد مغذی
  • کریما غ. ام. محمود، عبدالحامد ای. ای. السوکری، آلا ای. عبدالغفار، محمود ای. ای. ابو الروز، یوسف اف. احمد صفحات 161-166
    این مطالعه به منظور تخمین انسجام کروماتین و آسیب DNA به وسیله الکتروفورز DNA و سنجش کامت در مایع منی تازه و منجمد بوفالو انجام گرفت. نمونه های مایع منی از چهار بوفالوی نر جمع آوری شدند، و مایع منی بعد از فریز از لحاظ تحرک اسپرم، زنده مانی، ناهنجاری های اسپرم، انسجام کروماتین و آسیب DNA بررسی شد. اختلاف معنی داری در پارامترهای مایع منی در میان گاوهای نر بعد از آب شدن پیدا شد. اختلاف های بسیار معنی داری (P<0.001) در انسجام کروماتین بین مایع منی تازه و منجمد مشاهده شدند. اختلاف معنی داری بین گاوها از نظر انسجام کروماتین در مایع منی تازه وجود نداشت، اما در مایع منی منجمد در میان گاوها اختلاف معنی داری شناسایی شد (P<0.05). قطعه قطعه شدن DNA به وسیله الکتروفورز ژل آگاروز دیده نشد. درصد اسپرم با DNA آسیب دیده با سنجش کامت به طور معنی داری بین مایع منی تازه و منجمد فرق می کرد. رابطه منفی معنی داری بین تحرک و آسیب به DNA (r=-0.68، P<0.05) وجود داشت و ناهنجاری های اسپرم و قطعه قطعه شدن DNA به طور قابل توجهی به شکل مثبت در ارتباط بودند (r=0.59، P<0.05). در نتیجه، ارزیابی آسیب DNA ممکن است اطمینان از نرمال بودن ژنوم را میسر ساخته و بتواند تکامل روش های اصلاح شده انتخاب اسپرماتوزوآ با DNA سالم را به منظور استفاده در تلقیح مصنوعی هدایت نماید.
    کلیدواژگان: بوفالو نر، انسجام کروماتین، آسیب DNA، کیفیت مایع منی
  • غلامحسین فرجاه، فرزانه فضلی صفحات 167-171
    هدف از این مطالعه تجربی ارزیابی تاثیر مایع آمنیون جوجه بر برش عرضی عصب سیاتیک موش صحرایی است. 30 سر موش نر صحرایی (اسپراگو-داولی) بالغ به وزن 275 تا 300 گرم به طور تصادفی به سه گروه شامل (1) مایع آمنیون، (2) نرمال سالین و (3) شم جراحی تقسیم شدند. مایع آمنیون از حفره آمنیون جنین جوجه 14 روزه کشیده شد. عصب سیاتیک نمایان شد و به طور عرضی قطع شد. بلافاصله ترمیم اپی نوریال انجام شد. به حیوانات تحت درمان با مایع آمنیون 2 میلی لیتر بر کیلوگرم به صورت زیر جلدی و به طور روزانه، 5 بار در هفته و به مدت دو هفته تزریق شد. همه حیوانات توسط شاخص حرکتی عصب سیاتیک، الکتروفیزیولوژی، بافت شناسی و ایمونوهیستوشیمی در 28 و 56 روز پس از جراحی ارزیابی شدند. شاخص حرکتی عصب سیاتیک در روزهای 21 و 28 پس از جراحی در بین گروه های مایع آمنیون و نرمال سالین از لحاظ آماری معنی دار بود (P<0.05). در روز 28، تعداد آکسون های میلین دار در گروه مایع آمنیون از لحاظ آماری بیشتر از گروه نرمال سالین بود (P<0.05). در روزهای 28 و 56 پس از جراحی، میانگین سرعت هدایت عصب در گروه مایع آمنیون نسبت به گروه نرمال سالین سریع تر بود، اما این اختلاف معنی دار نبود (P>0.05). نتایج این مطالعه نشان می دهد که مایع آمنیوتیک جنین جوجه، بازسازی عصب محیطی را تقویت می نماید.
    کلیدواژگان: مایع آمنیون، جنین جوجه، بازسازی عصب، موش صحرایی
  • کاپیل نهرا، راجنیش رانا، کوناساگارا ناگالیکار ویسواس، تاچاپولی رمش آرون، ویجندرا پال سینگ، آجی پراتاپ سینگ، شیاما نارایانا پرابهو صفحات 176-181
    اگر چه به مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم در مشکلات تولید مثلی اسب سانان اشاره شده است، اما به دلیل فقدان آزمایش های تشخیصی، اختصاصی شیوع آن تا حد زیادی ناشناخته است. به منظور بر طرف کردن این محدودیت، جفت پرایمرهای اختصاصی گونه را تکامل بخشیده و بهینه سازی کرده ایم که توالی های ژن rpoB مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم (RNA پلیمراز تحت واحد B) را مورد هدف قرار می دهند. ویژگی روش واکنش زنجیره ای پلیمراز تکامل یافته در این مطالعه با استفاده از 12 جدایه مزرعه ای شامل سویه مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم و دیگر گونه های مایکوپلاسما تعیین شد. در مطالعه مزرعه ای، تعداد 122 نمونه شامل 50 نمونه بالینی و 72 نمونه تصادفی جمع آوری شده از مادیان و نریان به منظور شناسایی مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم در دستگاه تناسلی اسب سانان با آزمون واکنش زنجیره ای پلیمراز اختصاصی گونه تحت بررسی قرار گرفتند. واکنش زنجیره ای پلیمراز اختصاصی گونه مایکوپلاسما اکویی جنیتالیوم 13/22% از نمونه ها را مثبت شناسایی کرد، در حالی که 01/9% از نمونه ها با تکنیک قراردادی کشت مثبت بودند. واکنش زنجیره ای پلیمراز فراهم شده در این مطالعه توانست برای تشخیص سریع، اختصاصی و دقیق سویه های مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم مورد استفاده قرار گیرد. طبق اطلاعات نویسندگان، این اولین گزارش راجع به تکامل و ارزیابی واکنش زنجیره ای پلیمراز اختصاصی گونه برای شناسایی مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم می باشد.
    کلیدواژگان: تشخیص، مایکوپلاسما اکوئی جنیتالیوم، واکنش زنجیره ای پلیمراز، ژن rpoB
  • سولماز چگینی، زهره خاکی، داریوش شیرانی، علیرضا وجهی، محمد طاهری، یارا تمرچی، عبدالرزاق رستمی صفحات 182-187
    بزرگ شدن اتساعی قلب (DCM) با تغییراتی در میوسیت ها و بافت همبندی قلب همراه است. ماتریکس متالوپروتئینازها (MMPs) نقش مهمی در سازماندهی و بازسازی قلب ایفا می کنند. به نظر می رسد که ژلاتینازها MMP-2) و (MMP-9 آنزیم های مهمی در بروز کاردیومایوپاتی می باشند. در 22 قلاده سگ (گروه بیمار) شامل 11 نر و 11 ماده وجود بزرگ شدگی اتساعی قلب با کمک معاینات بالینی، گوش کردن صدای قلب، رادیوگراف از قفسه سینه و اکوکاردیوگرافی تایید شد. همچنین 17 قلاده سگ سالم (گروه کنترل) با وزن و نژاد مشابه با بیماران به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند و کلیه روند تشخیصی در مورد آن ها نیز انجام گرفت. سپس MMP-2 و MMP-9 سرم گروه های کنترل و بیمار با روش زایموگرافی نیمه کمی اندازه گیری شد. بررسی ها نشان داد که میزان کلی MMP-9 در گروه بیمار بیشتر از گروه کنترل است و تفاوت معنی داری در میزان کلی MMP-2 بین 2 گروه مشاهده نمی شود. pro-MMP-2 در گروه بیمار یافت نشد اما شکل فعال آن در هر دو گروه وجود داشت و فعالیت MMP-2 در بیماران از نظر آماری معنی دار بود. شکل فعال MMP-9 تنها در بیماران دیده شد. گرچه pro-MMP-9 در هر دو گروه مشاهده گردید اما میزان آن در گروه کنترل به صورت معنی داری بیشتر از بیماران بود. از نظر آماری تفاوت معنی داری در مقادیر شکل فعال MMP-2 و MMP-9 مابین گروه های مختلف بزرگ شدگی قلب (راست، چپ و هر دو سمت) و VHS (مقیاس اندازه قلب بر حسب اندازه مهره های کمر) در مقایسه با کنترل مشاهده نگردید. اگر چه تغییراتی در مقادیر MMP-2 و MMP-9 سرم سگ های مبتلا به DCM وجود دارد، اما به نظر آمده که افزایش MMP-9 مهم تر از MMP-2 می باشد و هیچکدام از آن ها تحت تاثیر بزرگ شدگی قلب یا درجه VHS نیستند.
    کلیدواژگان: DCM، ماتریکس متالوپروتئیناز، MMP، 2، MMP، 9، زایموگرافی
  • آنتونیو چاویی رو، کارلا سرکواییرا، جواو سیلوا، جوآنا فرانکو، فرناندو موریارا دا سیلوا صفحات 188-193
    در مطالعه حاضر، پتانسیل بارورسازی مایع منی جمع آوری شده از اپیدیدیم گاوهای نر کشتار شده بعد از انجماد به وسیله تکنیک های قراردادی و روش های فلوسیتومتری مورد بررسی قرار گرفت. دم اپیدیدیم برش داده شد، و اسپرم ها جمع آوری شده و از نظر حجم، غلظت اسپرم و انسجام آکروزوم و غشا با استفاده از یک فلوسیتومتر ارزیابی شدند. پتانسیل بارورسازی اسپرم به وسیله لقاح داخل آزمایشگاهی (IVF) مورد آزمایش قرار گرفت. قبل از فریز کردن، غلظت متوسط اسپرم sperm/ml 106 × 5/27 ± 216 بود. زنده مانی اسپرم به طور متوسط 4% ± 5/86 بود. درصد متوسط اسپرم با آکروزوم و غشای پلاسمایی سالم قبل و بعد از انجماد به ترتیب 9/2% ± 7/90 و 9/1% ± 8/90 (P≥0.05) بود. متوسط میزان بارورسازی، با استفاده از مایع منی منجمد/آب شده ناحیه اپیدیدیم 9/3% ± 1/64 بارورسازی بدون اختلاف معنی دار (P>0.05) میان گاوها به دست آمد. در رابطه با گاوهای منظور شده به عنوان گروه کنترل، میزان بارورسازی 5/4% ± 2/72 بود، که به طور معنی داری با میزان بارورسازی مایع منی منجمد/آب شده اپیدیدیمی اختلاف داشت (P>0.05). در نتیجه، امکان بهره گیری از تکنیک های آزمایشگاهی با اسپرماتوزوآهای منجمد جمع آوری شده از اپیدیدیم گاوها با استفاده از روش انجماد با سرعت تحت کنترل به همراه نمودار انجماد از قبل تعیین شده، و همراه با ارزیابی زنده مانی اسپرم با تکنیک های معمول و روش های فلوسیتومتری، با قابلیت بارورسازی اسپرماتوزوآهای اپیدیدیمی منجمد وجود دارد.
  • جینها یو، بن، هیونگ کو، داا، هیون کیم، دونگ، وان کیم، سونگ، وو پارک صفحات 194-201
    یک وقوع بیماری در ژوئن 2013 در میان ماهیان لوچ پرورش یافته در مزارعاستخر پرورشی در شهر جانگ سئونگ-گان، جئولانام-دو، کره جنوبی رخ داد. میزان مرگ و میر روزانه به 2/1% در مزرعه رسید. علایم بالینی مشخص زخم خونریزی دهنده در قسمت میانی سر و اروزیون خونریزی دهنده سرپوش بودند. بر اساس خصوصیات بیوشیمیایی، باکتری مسبب جدا شده از ماهی بیمار به عنوان آئروموناس سوبریا شناسایی شد. جدایه، دو ژن همولیتیک، ژن های آئرولیزین (sob) و همولیزین (asa1) را بیان نمود. از لحاظ هیستوپاتولوژیک، کبد دژنرسانس واکوئولر هپاتوسلولار و پر خونی غیر فعال در سینوزوئیدها را نشان داد. طحال اسپلنوسیت های نکروز شده و پولپ های خونریزی دهنده داشت. در کلیه، تخریب گلومرول ها، خونریزی و نکروز توبول های کلیوی مشاهده شدند. عفونت تجربی (دوز عفونی cfu fish-1 106، 107 و 108) ماهی لوچ پرورشی سالم به همراه جدایه منجر به تکامل علایم بالینی مشابه علایم دیده شده در مزرعه گردید. در تزریق همراه با دوز عفونی cfu fish-1 106، نرخ مرگ و میر 3/10% در مدت هفت روز پس از عفونت بود. زمانی که دوز عفونی cfu fish-1 107 به ازای هر ماهی استفاده شد، نرخ مرگ و میر طی مدت زمان دو روز به 9/60% رسید. به شیوه دیگر، زمانی که با cfu fish-1 108 تزریق شدند، همه ماهی ها در مدت یک روز مردند. نتایج اثبات نمودند که آئروموناس سوبریا در شیوع و مرگ و میر ماهی لوچ پرورشی دخالت دارد.
    کلیدواژگان: آئروموناس سوبریا، همولیزین، میسگورنوس میزولپیس، ماهی لوچ
  • ولی عابدی، غلامرضا رزمی، حسام سیفی، ابوالقاسم نقیبی صفحات 202-204
    پیروپلاسموز اسبی ناشی از تیلریا اکویی و بابزیا کابالی یک بیماری انگلی داخل گلبول قرمزی در تک سمی های سراسر جهان می باشد. هدف این بررسی شناسایی مولکولی تیلریا اکویی و بابزیا کابالی در الاغ های شمال شرق ایران بود و نیز ارتباط میزان آلودگی و فاکتورها خطر وابسته به میزبان مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. در این مطالعه 106 راس الاغ به ظاهر سالم در استان خراسان شمالی مورد خونگیری قرار گرفتند. از خون های جمع آوری شده گسترش خونی تهیه و با گیمسا رنگ آمیزی گردید. DNA نمونه های خون نیز استخراج شده و با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز چندگانه جهت تعیین آلودگی پیروپلاسمی مورد آزمایش قرار گرفتند. در چهار گسترش خونی تیلریا اکویی مشاهده شد، همچنین آلودگی تیلریا اکویی در 54 نمونه خون (94/54%) الاغ با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز چندگانه تعیین گردید. آلودگی بابزیا کابالی در نمونه های خون با دو روش میکروسکوپی و مولکولی تعیین نشد. اختلاف معنی داری در میزان آلودگی تیلریا اکویی در الاغ در ارتباط با فاکتورهای وابسته به میزبان مشاهده نشد. این اولین گزارش مطالعه مولکولی درباره پیروپلاسموز اسبی در الاغ های ایران می باشد. نتایج نشان دادند که تیلریا اکویی در الاغ های خراسان شمالی شایع است.
    کلیدواژگان: بابزیا کابالی، الاغ، واکنش زنجیره ای پلیمراز، تیلریا اکویی
  • سما ازکادیف، امرالله اکن، کمیل بشولوک، مصطفی اورهان دایان صفحات 205-209
    هدف از انجام این مطالعه تایید خصوصیات بیومتریک ساعد (درشت نی و نازک نی) خرگوش نیوزیلندی به وسیله بازسازی تصاویر سه بعدی (3D) حاصل از توموگرافی کامپیوتری با آشکارسازهای متعدد (MDCT) بود. تحت بیهوشی عمومی، ساعدهای تعداد 16 خرگوش از هر دو جنس با استفاده از MDCT تشخیصی عمومی تصویربرداری شد. اندازه های بیومتریک مدل های بازسازی شده از تصاویر MDCT با قدرت تفکیک بالا به طور آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در نتیجه، هنگامی که مقادیر اندازه بیومتریک استخوان های مربوطه ساعد مقایسه شدند، تایید شد که اهمیت آماری داخل دو جنس وجود ندارد، اما بین دو جنس تفاوت های مهم معنی داری از نظر برخی اندازه های بیومتریک وجود داشت. پیشنهاد شده است که نتایج حاصل از مطالعه می توانند مطالعات بعدی بر روی سیستم اسکلتی را روشن ساخته و نظریه جدیدی در آموزش آناتومی شکل دهند.
    کلیدواژگان: توموگرافی کامپیوتری، پیش بازو، مورفومتری، خرگوش، بازسازی سه بعدی
  • مینگ، یانگ یین، کیوای، دونگ تان، سی، یوان کیواین، لینگ، یینگ هو، گوآ، هوآ لیو، دونگ، هوای ژو، زینگ، کیوان ژو صفحات 210-212
    هدف از مطالعه حاضر بررسی شیوع سرمی عفونت کوکسیلا بورنتی در گاومیش های آزاد در چین بود. تعداد 552 نمونه سرمی از گاومیش های استان گانسو، شمال غربی چین بین آوریل 2013 و ژانویه 2014 جمع آوری گردیده و آنتی بادی های ضد کوکسیلا بورنتی با استفاده از روش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) مورد ارزیابی قرار گرفتند. به طور کلی، 59/13% (552/75، 45/16-73/10: CI 95%) از حیوانات بررسی شده برای آنتی بادی های کوکسیلا بورنتی مثبت بودند. تفاوت معنی داری در شیوع سرمی کوکسیلا بورنتی میان گاومیش های ماده (78/13%، 19/17-36/10: CI 95%) و نر (78/13%، 36/18-89/7: CI 95%) وجود نداشت. شیوع سرمی کوکسیلا بورنتی در گاومیش ها در گروه های سنی مختلف در محدوده 88/10% تا 26/15% بود، ولی اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود (P>0.05). شیوع سرمی کوکسیلا برونتی در گاومیش های نمونه برداری شده در فصل های مختلف در محدوده 06/12% (پاییز) تا 33/18% (تابستان) بودند، اما این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود (P>0.05). این اولین گزارش از شیوع سرمی کوکسیلا بورنتی در گاومیش های آزاد در چین است که نمایانگر نیاز به اندازه گیری ها جهت کنترل عفونت کوکسیلا بورنتی در گاومیش های آزاد در چین است.
    کلیدواژگان: چین، کوکسیلا بورنتی، شیوع سرمی، گاو میش ها
  • اشکان جبلی جوان، مرضیه بلندی، زهره جدیدی، مهنوش پارسایی مهر، عباس جواهری وایقان صفحات 213-217
    این مطالعه به منظور ارزیابی تاثیر غوطه وری در عصاره آبی گیاه گل میمون بر کیفیت و مدت زمان ماندگاری فیله ماهی قزل آلای رنگین کمان در شرایط فوق سرد انجام شده است. در این آزمایش، نمونه های ماهی پس از غوطه ور سازی در عصاره های 1% و 3% گیاه گل میمون به مدت 20 روز در دمای 2- درجه سانتیگراد نگهداری شدند. نمونه های تیمار شده و شاهد در فواصل معین از نظر ویژگی های شیمیایی، میکروبی و ارگانولپتیک مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که استفاده از عصاره آبی گل میمون در فیله ماهی قزل آلا به خوبی توانست پراکسیداسیون چربی و فساد هیدرولیتیک را در نمونه های تیمار شده با 3% عصاره در مقایسه با کنترل در روز پایانی آزمایش به تاخیر بیندازد (P<0.05). همچنین فیله های ماهی حاوی 3% عصاره آبی گل میمون از میزان شمارش میکروبی کمتری نسبت به نمونه های تیمار شده با 1% عصاره آبی و شاهد در طول آزمایش برخوردار بودند (P<0.05). نتایج آزمون های حسی نیز نشان داد که نمونه های تیمار شده با 3% عصاره حتی در روز بیستم نگهداری قابل قبول بودند. در مجموع، نتایج حاکی از آن بود که عصاره آبی گیاه گل میمون در حفظ کیفیت مطلوب نمونه های ماهی و افزایش مدت زمان نگهداری آن ها در حالت فوق سرد تاثیر بسزایی داشت که نتایج آزمون های میکروبی، شیمیایی و ارزیابی حسی به خوبی این مطلب را اثبات کردند.
    کلیدواژگان: کیفیت، قزل آلای رنگین کمان، گیاه گل میمون، شرایط فوق سرد، عصاره آبی
  • اشرف فاطی سعید آواد، سماح رمضان السید خلیل، یاسمینا محمد عبدالحکیم صفحات 218-222
    شناسایی و تفریق واقعی گونه های پرندگان گام حیاتی در مداخلات محافظه کارانه، تاکسونومیک، قانونی، حقوقی، و سایر مداخلات مربوط به پرنده شناسی است. از اینرو، این مطالعه کاربرد روش مولکولی جهت شناسایی برخی گونه های پرندگان از قبیل ماکیان (Gallus gallus)، اردک روسی (Cairina moschata)، بلدرچین ژاپنی (Coturnix japonica)، قمری خانگی (Streptopelia senegalensis) و کبوتر راک (Columba livia) را در بر داشت. DNA ژنومی از نمونه های خون استخراج شد و بخشی از توالی ژن سیتوکروم b میتوکندری (bp 358) تقویت و با استفاده از پرایمرهای یونیورسال توالی یابی شدند. مسیر توالی ها و آنالیزهای فیلوژنی توسط برنامه workbench اصلی CLC انجام گرفت. پنج توالی به دست آمده در بانک ژن رسوب یافتند و با توالی های قبلا ثبت شده در بانک ژن مقایسه شدند. درصد شباهت بین Gallus gallus و Coturnix japonica 60/88%، بین Gallus gallus و Columba livia 46/80% بود. درصد شناسایی بین گونه های مورد مطالعه و گونه های بانک ژن در محدوده 20/77% Columba oenas) و (Anas platyrhynchos تا 100% Gallus gallus) و Gallus sonneratii، Coturnix coturnix و Coturnix japonica، Meleagris gallopavo و (Columba livia بود. ثابت گردید که تقویت توالی جزیی ژن سیتوکروم b میتوکندری به طور مشخص برای شناسایی گونه های پرندگان قابل استفاده است.
    کلیدواژگان: گونه های پرندگان، ژن سیتوکروم b، آنالیز فیلوژنیک
  • عباس غضنفر، ام. ان. عاصی، ام. ان. موغال، ام. سقیب، جی. محمد صفحات 223-225
    این گزارش موردی وجود هیپراستوز ایدیوپاتیک منتشر (DISH) در یک بولداگ جنگی را شرح می دهد. سگ به بیمارستان آموزشی دامپزشکی، دانشگاه کشاورزی فیصل آباد پاکستان، با ابراز شکایت از سختی در راه رفتن پیشرونده، ناتوانی در ایستادن بر روی اندام خلفی و سفتی عضله در ناحیه کمری-خاجی ارجاع داده شد. معاینات بالینی، هماتولوژی و سروبیوشیمیایی به استثنای تشکیل وسیع استخوان جدید در رادیوگرافون چهار مهره آخر پشت سر هم کمری (L4-L8) در ناحیه کمری که موازی با لیگامنت نوکال حرکت می کند، غیر معنی دار بودند. تشخیص DISH بر اساس علایم بالینی و بررسی رادیوگرافیک که پیشنهاد کننده DISH بود، انجام شد. این گزارش اولین مورد DISH در بولداگ جنگی در پاکستان را ثبت می کند.
    کلیدواژگان: هیپراستوز اسکلتی ایدیوپاتیک منتشر، بولداگ جنگی، لیگامنت نوکال
  • بهروز نیک احوال، مهرزاد فرود، علیرضا رعایت جهرمی، محمد سعید احراری خوافی صفحات 226-228
    یک قلاده سگ نژاد ژرمن شپرد با سابقه آمفیزم زیر جلدی پیشرونده عمومی متعاقب درگیری با یک سگ دیگر به بیمارستان دامپزشکی ارجاع شد. ارزیابی رادیوگرافی نشان دهنده آمفیزم زیر جلدی، نومومدیاستینوم و نوموریتروپریتونئوم بود. در بررسی جراحی شکستگی طولی غضروف کریکوئید و جدایی آن از نای واضح بود. شکستگی غضروف مورد بخیه قرار گرفت و نای توسط بخیه های ساده تکی به غضروف کریکوئید اتصال داده شد. وقوع همزمان شکستگی کریکوئید و جداشدگی آن از نای در منابع دامپزشکی گزارش نشده است. از این رو این نوع ضایعه به عنوان یکی از علت های آمفیزم زیر جلدی به دنبال ترومای خارجی ناحیه حنجره می تواند مد نظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: شکستگی غضروف کریکوئید، جداشدگی نای، آمفیزم زیر جلدی
|
  • A. Somal, A. Aggarwal, R.C. Upadhyay Pages 137-143
    The study was conducted to evaluate the effect of thermal stress on expression profile of genes related to apoptosis in peripartum Sahiwal cows. For this، twelve pregnant dry Sahiwal cows were selected from Livestock Research Centre at National Dairy Research Institute، Karnal. The cows were divided into two groups consisting of six Sahiwal cows each. Cows of group I calved during thermoneutral temperature conditions (THI=67. 3) and cows of group II calved in summer season (THI=79. 9). Blood sampleswere collected on -15، 0 and +15 days with respect to calving where day ‘0’ represents the day of calving. The peripheral blood mononuclear cells (PBMC) were separated and total RNA was isolated for the BCL-2 (B-Cell Lymphoma-2)، BAX (BCL-2 antagonist killer-1)، BAK (Bcl-2-associated X protein)، CASP-3 (cysteine-aspartic proteases-3) and P53 (tumour protien-53) mRNAs expression. It was found that there was up regulation of CASP-3 on the day of calving during both temperature conditions. Comparison between the two temperature conditions showed that expression of CASP-3، BCL-2، BAK، P53 and ratio of BAX/BCL-2 in PBMC increased during summer as compared to thermoneutral condition suggesting the susceptibility of these cells to apoptosis. Based on the above findings it can be concluded that during calving PBMC are more susceptible to apoptosis، and summer being more stressful potentiates the apoptosis of PBMC in Sahiwal cows.
    Keywords: Apoptosis, PBMC, Sahiwal, Thermal stress, Transition cattle
  • P. Sevim, S. Ozer, F. Rad Pages 144-149
    Ichthyozoonotic Mycobacterium spp. poses health risks both to fish and humans. In this study، the presence of ichthyozoonotic Mycobacterium spp. was investigated in red mullet (Mullus barbatus barbatus) and surmullet (Mullus surmuletus)، widely caught species in the Mediterranean and the Aegean Sea. A total of 208 fish samples، provided from fishermen of Mersin province (Turkey) were studied. Using conventional methods، Mycobacterium spp. was isolated and identified at the genus level by PCR and at the species level by PCR-RFLP. Thirteen Mycobacterium spp. were detected in 13 (6. 25%) fish samples. Four mycobacteria were identified as M. genavense، three as M. fortuitum، three as M. scrofulaceum، one as M. marinum، one as M. vaccae and one as M. aurum. No signs of mycobacteriosis were observed in fish samples. Findings of this study can contribute to future studies of onichthyozoonotic Mycobacterium spp. in seafood.
    Keywords: Fish disease, Food safety, Mycobacterium spp, Red mullet (Mullus barbatus barbatus), Surmullet (Mullus surmuletus)
  • E. Davari, M. Mohsenzadeh, Gh. Mohammadi, R. Rezaeian, Doloei Pages 150-155
    Aflatoxins are secondary toxic metabolites produced by some Aspergillus spp. particularly، Aspergillus flavus and A. parasiticus that contaminate food and feed. The objective of this study was to evaluate the contamination of feedstuffs with Aspergillus spp. and detect genes involved in the aflatoxin biosynthesis pathway of A. flavus and A. parasiticus isolates. A total of 110 cow feed samples (comprised of silage، concentrate، hay and total mixed ration) from 30 industrial and semi-industrial dairy farms of Khorasan Razavi province، northeastern Iran، were examined using cultural and PCR methods. 68 (61. 82%) Aspergillus spp. were isolated from 110 samples of feedstuff. The predominant Aspergillus isolates were A. fumigates (21. 81%)، followed by A. flavus (17. 27%)، A. niger (10%)، A. parasiticus (8. 18%)، and A. oryzae (4. 54%). Fungal contamination levels of industrial and semi-industrial dairy farm samples were not significantly different (P>0. 05). Using four sets of primers، a quadruplex PCR was developed to detect genes (nor1، ver1، omtA and aflR) at different loci coding enzymes in the aflatoxin biosynthesis pathway of A. flavus and A. parasiticus strains. Out of 28 strains of A. flavus and A. parasiticus، 10 isolates (35. 71%) showed a quadruplet pattern indicating the important genes involved in the aflatoxin biosynthesis pathway، encoded for functional products. These isolates were confirmed to be aflatoxigenic by Thin Layer Chromatography. 18 isolates (64. 29%) had three، two and single molecular patterns. The results obtained by this study show that rapid and specific detection of aflatoxigenic molds is important to ensure the microbiological safety of feedstuffs.
    Keywords: Aflatoxin, Aspergillus spp, Feedstuff, Multiplex PCR
  • Z. Zosangpuii, A. K. Patra, G. Samanta Pages 156-160
    An experiment was conducted to study the effects of an emulsifier (glycerol polyethylene glycol ricinoleate: GPGR) and different sources of fat on the performance of Khaki Campbell ducks. Ducks were assigned into five groups with three replicates (10 ducks/replicate) in each group. Treatments were a control diet (C1: without added oil and emulsifier)، control diet added with 2% soybean oil (C2). For the other three groups، maize was replaced with rice bran and added with 2% soybean oil plus emulsifier (T1)، 2% palm oil plus emulsifier (T2)، and 2% lard plus emulsifier (T3). Feed intakes were not affected (P>0. 1) by any dietary treatment. There were also no effects (P>0. 1) of dietary treatment on body weight gain and feed efficiency except for T3 group، where body weight gain was lower compared with other treatments، and feed efficiency was lower than C2، T1، and T2. The metabolizability of dry matter tended (P=0. 08) to decrease in T1، T2 and T3 groups than in C1 and C2 groups. Apparent metabolizable energy contents were significantly greater (P<0. 05) in the C2 group than in the C1 group، but were similar among C1، T1، T2 and T3 groups. Themetabolizability of fat and other nutrients were not affected (P>0. 10) by dietary treatments. Major carcass traits were unaffected (P>0. 10) among the treatments. In conclusion، soybean oil and palm oil with GPGR as emulsifier could be added in the diets containing high amount of rice bran without affecting the performance; whereas lard may adversely affect the performance of ducks.
    Keywords: Emulsifier, Fats, Growth, Khaki Campbell ducks, Nutrient utilization
  • K. Gh. M. Mahmoud, A. A. E. El, Sokary, A. E. Abdel, Ghaffar, M. E. A. Abou El, Roos, Y. F. Ahmed Pages 161-166
    This study was conducted to determine chromatin integrity and DNA damage by DNA electrophoresis and comet assays of buffalo fresh and frozen semen. Semen samples were collected from four buffalo bulls and evaluated after freezing for semen motility، viability، sperm abnormalities، chromatin integrity and DNA damage. A significant variation was found in semen parameters after thawing. Highly significant differences (P<0. 001) in chromatin integrity were observed between fresh and frozen semen. For the fresh semen، there was no significant difference between the bulls for chromatin integrity; however، a significant variation (P<0. 05) was detected in their frozen semen. No DNA fragmentation was observed by agarose gel electrophoresis. The percentage of sperm with damaged DNA detected by comet assay differed significantly between fresh and frozen semen. A significant negative correlation was recorded between motility and DNA damage (r=-0. 68، P<0. 05). Sperm abnormalities and DNA fragmentation were significantly positively correlated (r=0. 59، P<0. 05). In conclusion، DNA damage evaluation can provide reassurance about genomic normalcy and guide the development of improved methods of selecting spermatozoa with intact DNA to be used in artificial insemination.
    Keywords: Buffalo bull, Chromatin integrity, DNA damage, Semen quality
  • Gh. H. Farjah, F. Fazli Pages 167-171
    The purpose of this experimental study was to evaluate the effect of chicken amniotic fluid (AF) on a cross section of rat sciatic nerves. Thirty adult male Sprague-Dawley rats weighing 275 to 300 g، were randomized into three groups treated with (1) amniotic fluid or AF (n=10)، (2) normal saline or NS (n=10)، and (3) sham surgery (n=10). The AF was aspirated from the amniotic cavity of incubating chick embryos at day 14. The sciatic nerve was exposed and sharply transected. Immediate epineurial repair was then performed. AF treated animals were given 2 ml/kg of the chick embryo AF subcutaneously، once daily، five times a week for up to 2 weeks. All animals were evaluated by sciatic functional index (SFI)، electrophysiology، histology، and immunohistochemistry at days 28 and 56 after surgery. The SFI difference between AF and NS groups at days 21 and 28 after operation was statistically significant (P<0. 05). The number of myelinated fibers in the AF group was significantly greater than that of the NS group at day 28 (P<0. 05). At days 28 and 56 after operation، the nerve conduction velocity (NCV) mean of the AF group was faster than that of the NS group، but the difference was not statistically significant (P>0. 05). The results of this study demonstrate that chick AF can enhance peripheral nerve regeneration.
    Keywords: Amniotic fluid, Chick embryo, Nerve regeneration, Rat
  • X. Y. Dong, W. H. Li, J. L. Zhu, W. J. Liu, M. Q. Zhao, Y. W. Luo, J. D. Chen Pages 172-175
    Canine distemper virus (CDV) is the cause of canine distemper (CD) which is a severe and highly contagious disease in dogs. In the present study, a duplex reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR) method was developed for the detection and differentiation of wild-type and vaccine strains of CDV. Four primers were designed to detect and discriminate the two viruses by generating 638- and 781-bp cDNA products, respectively. Furthermore, the duplex RT-PCR method was used to detect 67 field samples suspected of CD from Guangdong province in China. Results showed that, 33 samples were to be wild-type-like. The duplex RT-PCR method exhibited high specificity and sensitivity which could be used to effectively detect and differentiate wild-type and vaccine CDV, indicating its use for clinical detection and epidemiological surveillance.
    Keywords: Canine distemper virus, Differentiation, Duplex RT, PCR, Sensitivity, Specificity
  • K. Nehra, R. Rana, K. N. Viswas, T. R. Arun, V. P. Singh, A. P. Singh, S. N. Prabhu Pages 176-181
    Although Mycoplasma equigenitalium has been implicated in equine reproductive problems، its prevalence is largely unexplored due to the lack of specific diagnostic tests. To address this limitation، the authors developed and optimized species-specific primer pairs that target M. eguigenitalium rpoB (RNA polymerase B subunit) gene sequences. The specificity of the PCR assay developed in this study was determined using 12 field isolates including the type strain of M. equigenitalium and other Mycoplasma species. In the field study، a total of 122 mare and stallion samples comprising of 50 clinical and 72 random samples were subjected to speciesspecific PCR assay to detect M. equigenitalium in equine genital tracts. Mycoplasma equigenitalium (MEG) species-specific PCR detected 22. 13% positive samples; however، only 9. 01% of the samples were found to be positive using the conventional culture technique. The PCR established in this study could be used for rapid، specific and accurate diagnosis of M. equigenitalium strains. To the authors’ knowledge، this is the first report addressing the development and evaluation of species-specific PCR to detect M. equigenitalium.
    Keywords: Diagnosis, Mycoplasma equigenitalium, Polymerase chain reaction, rpoB gene
  • S. Chegeni, Z. Khaki, D. Shirani, A. Vajhi, M. Taheri, Y. Tamrchi, A. Rostami Pages 182-187
    Dilated cardiomyopathy (DCM) is accompanied by myocytes and connective tissue changes. Matrix metalloproteinases (MMPs) play important roles in cardiac remodeling. It seems that the gelatinases (MMP-2 and MMP-9) are effective enzymes in cardiomyopathy. Dilated cardiomyopathy was confirmed in 22 dogs (patient group) including 11 female and 11 male by clinical examination، auscultation، thoracic radiography and echocardiography. 17 healthy dogs (control group) with similar weight and breedto patients were also selected from referred cases to Small Animal Hospital of the Veterinary Faculty of Tehran University and the same diagnostic procedures were performed on them. After that، serum MMP-2 and MMP-9 of control and patient groups were measured by semi-quantitative zymography. Semiquantitative analysis of zymograms from canine serums with DCM showed that total MMP-9 in patients is more than control group، while there was no significant difference in total MMP-2 between the two groups. Pro-MMP-2 was not detected in patient group but its active form was present in both groups، of course MMP-2 activity inpatients was significantly more than control. Active form of MMP-9 was detected only in patients. Although pro-MMP-9 was present in both groups، its level in control group was significantly higher than patients. The heart enlargement was observed in the left، right or both parts. Statistically significant differences in active form of MMP-2 and MMP-9 levels were observed between different groups of heart enlargement (right، left and both parts) compared to control but this difference was not significant considering chambers affected and VHS (vertebral heart score) groups. In conclusion، although there are some changes in serum MMP-2 and MMP-9 levels in canine DCM، it seems that increase of MMP-9 is more prominent than MMP-2 and neither of them were affected by heart enlargement or VHS grade.
    Keywords: DCM, Matrix metalloproteinase, MMP, 2, MMP, 9, Zymography
  • A. Chaveiro, C. Cerqueira, J. Silva, J. Franco, F. Moreira Da Silva Pages 188-193
    In the present study، the fertilizing potential of semen recovered from slaughtered bulls epididymis was evaluated after cryopreservation، by conventional techniques and flow cytometry methods. The cauda epididymal was dissected and sperm were recovered and evaluated for volume، sperm concentration، and membrane and acrosome integrity using a flow cytometer. Sperm fertility potential was tested by in vitro fertilization (IVF). For each bull، three trials of IVF were performed. Before freezing، on average، the sperm concentration was 216 ± 27. 5 × 106 sperm/ml. Sperm viability averaged 86. 5 ± 4%. The mean percentage of sperm with intact plasma membrane and acrosome before and after cryopreservation was 90. 7 ± 2. 9% and 90. 8 ± 1. 9% (P≥0. 05)، respectively. The fertilization rate using frozen/thawed epididymal semen averaged 64. 1 ± 3. 9% fertilization with no significant differences between bulls (P>0. 05). For the bull considered as control، the fertilization rate was 72. 2 ± 4. 5%، differing significantly (P>0. 05) from the frozen/thawed epididymal semen’s fertilization rate. In conclusion، it is possible to use in vitro techniques with cryopreserved spermatozoa obtained from bull’s epididymis using a controlled rate freezing method with a predetermined freezing curve، and with assessment of sperm’s viability by conventional techniques and flow cytometry methods، together with the fertilizing ability of cryopreserved epididymal spermatozoa.
    Keywords: Bovine, Cryopreservation, Epididymis, IVF, Semen
  • J. Yu, B. H. Koo, D. H. Kim, D. W. Kim, S. W. Park Pages 194-201
    A disease outbreak occurred in June 2012 among mud loach cultured on pond farms in Jangseong-gun، Jeollanam-do، Korea. Mortality rates reached up to 1. 2% in the farm per day. Typical clinical signs were bleeding ulcer at the middle portion of head and haemorrhagic erosion of the operculum. Based on biochemical characteristics، the causative bacterium isolated from diseased fish was identified as Aeromonas sobria. The isolate expressed two haemolytic genes، aerolysin (sob) and haemolysin (asa1) genes. Histopathologically، liver showed hepatocellular vacuolar degeneration and congestion in sinusoids. The spleen exhibited necrotized splenocytes and haemorrhagic pulps. In the kidney، glomerular destruction، renal tubular necrosis and haemorrhage were observed. Experimental infection (infectious dose of 106، 107، and 108 cfu fish-1) of healthy mud loach with the isolate resulted in the development of clinical signs similar to those seen in the farm. By injection with an infectious dose of 106 cfu fish-1، the mortality rate was 10. 3% within 7 days post infection. A mortality rate of 60. 9% was reached within 2 days when an infectious dose of 107 cfu fish-1 was used. Otherwise، all fish died within 1 day when injected with 108 cfu fish-1. The results demonstrated that A. sobria is involved in the morbidity and mortality of the farmed mud loach.
    Keywords: Aeromonas sobria, Haemolysin, Misgurnus mizolepis, Mud loach
  • V. Abedi, Gh. Razmi, H. Seifi, A. Naghibi Pages 202-204
    Equine piroplasmosis is a tickborne disease of equids with worldwide distribution، caused by Theileria equi and Babesia caballi. The aim of this study was molecular detection of T. equi and B. caballi in donkeys in northeastern Iran and investigate the association between positivity of piroplasm infection and host-related factors. In the present study، Blood samples were collected from 106 apparently healthy donkeys (Equus asinus) in North Khorasan province، Iran. Blood smears were prepared and stained by giemsa method. DNA was extracted from blood and then multiplex-PCR was done for detection of any piroplasms infection. According to the results، four donkeys showed T. equi in blood smears but B. caballi was not found. Also، fifty four donkeys (50. 94%) showed T. equi infection using multiplex-PCR. No siginificant difference was observed between the frequency of T. equi infection with hostrelated factors in donkeys. This is the first report on the molecular detection of eqiune piroplamosis in donkeys in Iran. Also، no significant association was found between the rate of T. equi infected animals.
    Keywords: Babesia caballi, Donkey, PCR, Theileria equi
  • S. Ö, Zkadif, E. Eken, K. BeŞ, Oluk, M. O. Dayan Pages 205-209
    The aim of this study was to reveal biometric peculiarities of New Zealand white rabbit antebrachium (radius and ulna) by means of three-dimensional (3D) reconstruction of multidetector computed tomography (MDCT) images. Under general anesthesia، the antebrachiums of a total of sixteen rabbits of both sexes were scanned with a general diagnostic MDCT. Biometric measurements of the reconstructed models from high resolution MDCT images were analyzed statistically. Consequently، when biometric measurement values of corresponding bones of antebrachium were compared، it was revealed that there was no statistical significance within both sexes but there were statistically important differences between both sexes in some biometric measurements. It has been suggested that the results from the study can shed light on future studies on the skeletal system and can form a modern point of view to anatomical education.
    Keywords: Computed tomography, Forearm, Morphometry, Rabbit, Three dimensional reconstruction
  • M. Y. Yin, Q. D. Tan, S. Y. Qin, L. Y. Hu, G. H. Liu, D. H. Zhou, X. Q. Zhu Pages 210-212
    The objective of the present investigation was to determine the seroprevalence of Coxiella burnetii infection in free-range yaks in China. A total of 552 serum samples were collected from yaks in Gansu province، northwest China between April 2013 and January 2014، and antibodies against C. burnetii were evaluated using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Overall، 13. 59% (75/552، 95% CI: 10. 73-16. 45) of the examined animals were positive for C. burnetii antibodies. There was no significant difference in C. burnetii seroprevalence between female yaks (13. 78%، 95% CI: 10. 36-17. 19) and male yaks (13. 13%، 95% CI: 7. 89-18. 36) (P>0. 05). Coxiella burnetii seroprevalence in yaks in different age groups ranged from 10. 88% to 15. 26%، but the difference was not statistically significant (P>0. 05). Coxiella burnetii seroprevalence in yaks sampled in different seasons ranged from 12. 06% (autumn) to 18. 33% (summer)، but the difference was not statistically significant (P>0. 05). This is the first report of C. burnetii seroprevalence in free-range yaks in China، indicating the need for measures to be taken to control C. burnetii infection in free-range yaks in China.
    Keywords: China, Coxiella burnetii, Seroprevalence, Yaks
  • A. Jebelli Javan, M. Bolandi, Z. Jadidi, M. Parsaeimehr, A. Javaheri Vayeghan Pages 213-217
    The purpose of this study was to evaluate the effects of Scrophularia striata water extract on the quality and shelf life of the rainbow trout fillet during superchilled storage. Fish samples were treated with 1% and 3% S. striata water extract and then stored at -2°C for 20 days. The samples were analyzed periodically for chemical، microbial and sensory characteristics. Results indicated that incorporation of S. striata water extract on rainbow fillets caused the delay of lipid peroxidation and hydrolytic spoilage in 3% treated sample in comparison with the control sample at the last day of the experiment (P<0. 05). Moreover، fish fillets containing 3% S. striata water extract showed lower bacterial count than the control and 1% water extract supplemented samples (P<0. 05) during the experiment. According to sensory analysis results، 3% treated samples were acceptable even at the end of the 20-day storage. It was concluded that the effect of S. striata extract on fish samples was to retain their good quality characteristics and extend the shelf life during superchilled storage.
    Keywords: Quality, Rainbow trout, Scrophularia striata, Superchilled storage, Water extract
  • A. Awad, S. R. Khalil, Y. M. Abd, Elhakim Pages 218-222
    Veritable identification and differentiation of avian species is a vital step in conservative، taxonomic، forensic، legal and other ornithological interventions. Therefore، this study involved the application of molecular approach to identify some avian species i. e. Chicken (Gallus gallus)، Muskovy duck (Cairina moschata)، Japanese quail (Coturnix japonica)، Laughing dove (Streptopelia senegalensis)، and Rock pigeon (Columba livia). Genomic DNA was extracted from blood samples and partial sequence of themitochondrial cytochrome b gene (358 bp) was amplified and sequenced using universal primers. Sequences alignment and phylogenetic analyses were performed by CLC main workbench program. The obtained five sequences were deposited in GenBank and compared with those previously registered in GenBank. The similarity percentage was 88. 60% between Gallus gallus and Coturnix japonica and 80. 46% between Gallus gallus and Columba livia. The percentage of identity between the studied species and GenBank species ranged from 77. 20% (Columba oenas and Anas platyrhynchos) to 100% (Gallus gallus and Gallus sonneratii، Coturnix coturnix and Coturnix japonica، Meleagris gallopavo and Columba livia). Amplification of the partial sequence of mitochondrial cytochrome b gene proved to be practical for identification of an avian species unambiguously.
    Keywords: Avian species, Cytochrome b gene, Phylogenetic analysis
  • A. Ghazanfar, M. N. Asi, M. N. Mughal, M. Saqib, G. Muhammad Pages 223-225
    This case report illustrates the presence of diffuse idiopathic skeletal hyperostosis (DISH) in a fighting Bulldog. The dog was referred to the Veterinary Teaching Hospital، University of Agriculture Faisalabad Pakistan، with the presenting complaint of slowly progressing staggering gait، inability to stand on hind limbs and muscle stiffness in lumbo-sacral region. Hematological، serobiochemical and clinical examination were insignificant except presence of extensive new bone formation in the radiograph on the ventral of last 4 consecutive body lumbar vertebras (L4-L8) in lumbar region، running parallel to nuchal ligament. Diagnosis of DISH was made on the basis of clinical signs and radiographical examination which were suggestive of DISH. This report documents the first case of DISH in fighting Bulldog in Pakistan.
    Keywords: Diffuse idiopathic skeletal hyperostosis, Fighting Bulldog, Nuchal ligament
  • B. Nikahval, M. Foroud, A. Raayat Jahromi (Ms) Ahrari, Khafi Pages 226-228
    A dog was presented with history of progressive generalized subcutaneous emphysema and exercise intolerance secondary to dog fight. Radiographic evaluation confirmed extensive subcutaneous emphysema، pneumomediastinum and pneumoretroperitoneum. Surgical exploration revealed cricoid cartilage longitudinal fracture and cricotracheal detachment. The fractured cartilage was sutured and the cricoid cartilage and trachea was approximated using interrupted sutures. Concurrent cricoid cartilage fracture andcricotracheal detachment has not been reported in veterinary literature، which should be considered in any case of subcutaneous emphysema secondary to extrinsic laryngeal trauma.
    Keywords: Cricoid fracture, Cricotracheal detachment, Subcutaneous emphysema