فهرست مطالب

Crop Protection - Volume:4 Issue: 3, 2015
  • Volume:4 Issue: 3, 2015
  • تاریخ انتشار: 1394/04/19
  • تعداد عناوین: 15
|
  • غلامعلی عبداللهی آهی، علی افشاری، ولی الله بنی عامری، همت دادپور، محسن یزدانیان، علی گلی زاده صفحات 267-276
    پارامترهای زیستی و جمعیتی کفشدوزک Cryptolaemus montrouzieri (Mulsant) با تغذیه از شپشک آردآلود مرکبات، Planococcus citri (Risso) و شپشک آردآلود چای، Pseudococcus viburni (Signoret) در شرایط آزمایشگاهی (دمای 2 ± 24 درجه ی سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 80 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی به 8 ساعت تاریکی) اندازه گیری شدند. گونه ی شپشک روی طول مدت نشوونما و نیز پارامترهای تولیدمثلی و جمعیتی کفشدوزک تاثیر معنی داری گذاشت. طول چرخه ی زندگی (تخم تا مرگ حشره ی کامل) کفشدوزک روی شپشک آردآلود مرکبات و شپشک آردآلود چای به ترتیب 78/5 ± 85/220 و 1/2 ± 44/119 روز به دست آمد. هم چنین، میانگین تخم گذاری به ازای هر کفشدوزک ماده (زادآوری) و میانگین درصد تفریخ تخم ها روی شپشک آردآلود چای نسبت به شپشک آردآلود مرکبات بیش تر بود. به علاوه، مقادیر نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm)، نرخ متناهی رشد (λ) و نرخ خالص تولیدمثل (R0) روی شپشک آردآلود چای به طور معنی داری از شپشک آردآلود مرکبات بیش تر بود. مقادیر نرخ ذاتی افزایش جمعیت روی شپشک آردآلود مرکبات و شپشک آردآلود چای به ترتیب 081/0 و 094/0 (بر روز) محاسبه گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که شپشک آردآلود چای در مقایسه با شپشک آردآلود مرکبات برای این کفشدوزک شکار مناسب تری به شمار می رود زیرا طول دوره ی نشوونمای کفشدوزک روی آن کوتاه تر و مقادیر زادآوری و نرخ ذاتی افزایش جمعیت کفشدوزک روی آن بزرگ تر بود.
    کلیدواژگان: جدول زندگی، کفشدوزک کریپتولموس، Pseudococcidae
  • نوسو لوک چینارو، کریس اولوکایود آددیر، امانوئل اولودل اگونولو صفحات 277-290
    جستجو برای دستیابی به منابع جدید مقاومت به شپشه ذرت Sitophilus zeamais برای برنامه های اصلاحی نسبت به خسارت آفت در مرحله پس از برداشت ضروری است. در این مطالعه خصوصیات و مکانیسم های دخیل در مقاومت 20 ژنوتیپ ممتاز ذرت مورد بررسی قرار گرفت. خصوصیات شکل شناسی و فیزیکی دانه های ذرت به تفصیل مورد بررسی قرار گرفت. پوشش بیرونی دانه از کل دانه ذرت جدا شد و ترکیبات شیمیایی آن مورد شناسایی قرار گرفت. ارزیابی مقاومت 33 روز پس از آلوده سازی انجام گرفت. در این مطالعه افراد مرده و زنده تعیین شد. هم چنین درصد خسارت دانه، وزن پودر تولید شده، درصد کاهش وزن دانه و میزان تخم ریزی به عنوان شاخص های مقاومت تعیین شدند. ژنوتیپ های مقاوم شامل2000SYNEE-WSTR و TZBRELD3C5 بودند که می تواند برای مدیریت شپشه ذرت در انبار مورد استفاده قرار گیرند. گرچه خصوصیات فیزیکی مانند سختی دانه، وزن و طول و عرض دانه در افزایش مقاومت موثر است، اسید فنولیک، بازدارنده تریپسین و میزان فیبر هم موثر هستند اما مقدار بالای پروتئین و نشاسته حساسیت بذر به آفت را افزایش می دهد. خصوصیات دخیل در مقاومت در ژنوتیپ های مطالعه شده در پوشش بذر مشاهده شد. در این مطالعه مکانیسم های مقاومت آنتی بیوزی و آنتی زنوزی ژنوتیپ های ذرت به شپشه ذرت در مرحله پس از برداشت تعیین شدند.
    کلیدواژگان: Sitophilus zeamais، ذرت، مقاومت، آنتی بیوز و آنتی زنوز
  • ولی الله مهدیزاده، ناصر صفایی*، فاطمه خلقتی بنا صفحات 291-300

    فعالیت ضدقارچی نانو ذرات نقره علیه پنج قارچ بیمارگر گیاهی و یک عامل بیوکنترل در غلظت-های 6، 8، 10، 12، 14 و 16 پی پی ام به صورت درون شیشه ای بررسی شد. سپس تاثیر غلظت 6 پی پی ام نانو ذرات نقره روی Macrophomina phaseolina در گلخانه بررسی شد. برای آزمایش های درون شیشه ای جدایه های قارچ روی محیط عصاره سیب زمینی- دکستروز آگار حاوی نانو ذرات نقره، کشت شدند. رشد پرگنه ها 1، 2، 3، 5 و 10 روز بعد از کشت ثبت و میزان مهار رشد محاسبه شد. حساس ترین قارچ به نانو ذرات نقره Pythium aphanidermatum بود به گونه ای که رشد در همه غلظت ها بعد از 10 روز کاملا مهار شده بود. دومین قارچی که بالاترین حساسیت را داشت،Sclerotinia sclerotiorum بود به طوری که فقط در 6 پی پی ام رشد کرد و سومین درجه حساسیت مربوط به M. phaseolina بود که در تمام غلظت ها بعد از سه روز رشد متوقف شد. در آزمایش های گلخانه ای، پنج تیمار شامل کنترل منفی (بدون بیمارگر و نانوسیلور)، کنترل مثبت (بدون نانوسیلور همراه با بیمارگر)، 6 پی پی ام نانوسیلور بدون بیمارگر، 6 پی پی ام نانوسیلور همراه بیمارگر، کربوکسین-تیرام (15/0 درصد) همراه بیمارگر بود. وزن خشک و تر ریشه و اندام های هوایی اندازه گیری شد. براین اساس تیمارهای دارای نانوسیلور و قارچ کش بالاترین رشد را نسبت به کنترل مثبت داشتند. کنترل شیمیایی بالاترین میزان رشد را نشان داد. میزان رشد در تیمار نانوسیلور همراه بیمارگر مشابه کنترل منفی بود. براین اساس پیشنهاد می شود که از نانوسیلور به-عنوان جانشینی ایمن تر برای قارچ کش های شیمیایی برای کنترل M. phaseolina استفاده شود.

    کلیدواژگان: Rhizoctonia solani، Sclerotinia sclerotiorum، Pythium aphanidermatum
  • محمدعلی اکرمی صفحات 301-311
    5 گونه کنه اریباتید از خانواده Oppiidae متعلق به جنس های Corynoppia، Ramusella و Rhinoppia برای اولین بار از ایران گزارش می شوند. برخی از ویژگی های ریخت شناسی همراه با پراکنش گونه ها و هم چنین کلید شناسایی زیرخانواده ها، جنس ها و تمام گونه های متعلق به این خانواده که از ایران گزارش گردیده، ارائه شده است.
    کلیدواژگان: کنه ها، نهان استیگمایان، Oppiidae، فون، کلید شناسایی، ایران
  • پریسا بنامولایی، رضا طلایی حسنلویی، حسن عسکری صفحات 313-320
    اثر سه سطح از محیط های غذایی شامل ملاس چغندرقند، آب پنیر، عصاره سبوس گندم، عصاره سبوس برنج و محیط مایع سابورود دکستروز برای تولید بلاستوسپورهای دو جدایه از قارچ Beauveria bassiana sensu lato در فواصل زمانی 24 ساعته به مدت 7 روز مورد بررسی قرار گرفت. بسته به جدایه، بیشینه تولید بلاستوسپور در روز هفتم در عصاره سبوس برنج 12 درصد و آب پنیر 20 درصد بود. برای هر دو جدایه، کم ترین مقدار بلاستوسپور تولیدی از آب پنیر 4 درصد به دست آمد. زهرآگینی بلاستوسپورهای تولید شده در محیط های مایع حاوی ملاس چغندرقند، آب پنیر، عصاره سبوس گندم و سابورود دکستروز (به عنوان شاهد) روی لارو سن سوم پروانه دم-قهوه ای،chrysorrhoea Euproctis نشان داد که در مورد هر دو جدایه بین این محیط های غذایی تفاوت معنی داری وجود ندارد. با توجه به کمیت و کیفیت بلاستوسپورها ازنظر زهرآگینی و دسترسی محلی، آب پنیر به عنوان محیط مناسب برای تولید انبوه بلاستوسپورهای قارچ B. bassiana معرفی می شود.
    کلیدواژگان: Beauveria bassiana، پروانه دم قهوه ای بلوط، بلاستوسپور، زهرآگینی، محیط غذایی طبیعی
  • شیده موجرلو، ناصر صفایی، احمد عباسی مقدم، مسعود شمس بخش صفحات 321-328
    بیماری زنگ ساقه که توسط عامل (Pgt) Puccinia graminis f. sp. tritici ایجاد می شود یکی از بیماری های مخرب گندم در سراسر دنیا می باشد. عامل بیماری می تواند 365 گونه مختلف از گیاهان علفی و بیش از 70 گونه زرشک را آلوده نماید. استفاده از توالی ناحیه ITS برای بررسی ارتباط فیلوژنی در سطح گونه و زیرگونه مناسب می باشد. در این پژوهش از یک جدایه Pgt که از ایران جمع آوری و به عنوان TTSSK نام گذاری شده بود، استفاده شد. سه نمونه از جدایه قارج مورد ارزیابی قرار گرفت. ناحیه ITS نمونه ها تکثیر و تعیین توالی شد. درخت توافقی به روش ماکزیمم پارسیمونی و با استفاده از نرم افزار Mega 6.0 رسم شد. جدایه ایرانی TTSSK در کنار جدایه جدا شده از زرشک و جدایه تاجیکستان قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیش از یک ناحیه حفاظت شده ژنومی برای شناسایی رابطه فیلوژنتیکی جدایه های ایرانی Pgt با جدایه های سایر مناطق دنیا مورد نیاز می باشد. مطالعات تکمیلی به کمک جدایه های بیشتر و توالی سایر نواحی حفاظت شده ژنوم درحال انجام می باشد.
    کلیدواژگان: ITS، ماکزیمم پارسیمونی، رابطه فیلوژنتیکی، زنگ ساقه، گروه نژادی Ug99
  • فریبا مهرخو، مهدیه موسوی، علی اصغر طالبی صفحات 329-336
    کرم برگ خوار چغندر Spodoptera exigua یکی از آفات مخرب محصولات تیره بادمجانیان در جهان است. در این مطالعه، شاخص های تغذیه ای لاروهای کرم برگ خوار چغندر روی سه میزبان گیاهی فلفل، گوجه فرنگی و بادمجان در دمای 1 ± 26 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 60 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی مورد مطالعه قرار گرفت. بیشترین میزان نرخ مصرف نسبی و قابلیت هضم شوندگی لاروهای کرم برگ خوار چغندر روی بادمجان به ترتیب 40/9 میلی گرم/میلی گرم/روز و 20/95 درصد به دست آمد. بیش ترین نرخ رشد نسبی روی گوجه-فرنگی 08/0 میلی گرم/میلی گرم/روز به دست آمد. بالاترین میزان کارایی غذای خورده شده و کارایی تبدیل غذای هضم شده به ترتیب 66/1 و 22/2 درصد روی فلفل مشاهده شد. این نتایج نشان داد که اگرچه، لاروهای کرم برگ خوار چغندر کم ترین میزان تغذیه را از فلفل داشتند ولی همین مقدار کم نیز توانسته باعث افزایش نرخ رشد نسبی، کارایی تبدیل غذای خورده شده و کارایی تبدیل غذای هضم شده شود.
    کلیدواژگان: شاخص های تغذیه ای، بادمجانیان، کرم برگ خوار چغندر
  • شهلا محبان، حاجی محمد تکلوزاده، حسین براهویی، سیدمسعود مجدزاده صفحات 337-349
    تحقیق حاضر شامل اطلاعات گونه های دو زیرخانواده Cryptinae و Ichneumoninae جمع آوری شده از استان کرمان در سال 1392 می باشد. در مجموع 12 گونه متعلق به 10 جنس از این دو زیرخانواده به شرح زیر است: Cryptus inculcator (Linnaeus, 1758)، Dichrogaster longicaudata (Thomson, 1884)، Dichrogaster saharator (Aubert, 1964)، Mesostenus albinotatus Gravenhorst, 1829 و Lysibia nana (Gravenhorst, 1829) از زیرخانواده Cryptinae و Anisobas cingulatellus Horstmann, 1997، Apaeleticus bellicosus Wesmeal, 1845، Barichneumon derogator (Wesmeal, 1845)، Ctenichneumon devylderi (Holmgren, 1871)، Ctenichneumon edictorius (Linnaeus, 1758)، Diadromus collaris (Gravenhorst, 1829) و Heterischnus filiformis (Gravenhorst, 1829) از زیرخانواده Ichneumoninae، که جنسApaeleticus Wesmael و سه گونه M. albinotatus، A. bellicosus و B. derogator برای اولین بار از ایران گزارش می شوند. همه گونه ها گزارش جدید برای استان کرمان می باشند.
    کلیدواژگان: گزارش جدید، زنبور پارازیتویید، سیستماتیک، تاکسونومی، Apaeleticus
  • سعید ملایی، شهاب مداح حسینی، ابراهیم صداقتی صفحات 351-362
    عصاره برخی از گیاهان دارای خاصیت ضدمیکروبی می باشند. آفت کش های گیاه پایه جایگزین های مناسبی برای آفت کش های شیمیایی محسوب می شوند زیرا اثرات مخرب زیست محیطی کم تری دارند. هدف از این پژوهش بررسی اثر بازدارندگی عصاره آبی کلزا روی رشد میسلیومی شش قارچ بیمارگر گیاهی شامل: Phytophthora derchseleri، Rhizoctonia solani، Fusarium oxysporum، Verticellium dahliae، Pythium aphanidermatum وGaumanomyces graminis می باشد. خاصیت ضدقارچی با استفاده از روش دیسک انتشار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که غلظت های 100 و 50 پی پی ام به ترتیب دارای بیش ترین و کم ترین میزان تاثیر برروی تمام گونه های قارچی بودند. بیش ترین و کم ترین خاصیت ضدقارچی به ترتیب توسط عصاره اندام هوایی گیاه و عصاره ریشه ایجاد شد. نتایج بازدارندگی رشد میسلیومی در غلظت 100 پی پی ام از عصاره های ریشه و قسمت های هوایی نشان داد که به ترتیب V. dahliae (02/17%) و F. oxysporum (50%) حساس ترین گونه ها و R. solani)8/1 و 15%) مقاوم ترین گونه نسبت به هر دو عصاره بود. ترکیبات فعال در گیاه کلزا با استفاده از روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا تعیین شد. نتایج نشان داد که ترکیبات فنلی بیش ترین غلظت را داشته و احتمالا عامل اصلی بازدارندگی از رشد میسلیومی می باشند. استفاده از عصاره آبی کلزا یا به کار بردن کلزا در تناوب، می تواند به عنوان یک روش در مدیریت قارچ های بیمارگر گیاهی خاکزی موردنظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: کروماتوگرافی، دیسک انتشار، ترکیبات فنلی، عصاره گیاهی، قارچ های خاکزی
  • بهرام ناصری، میسره شاه براری صفحات 363-371
    شاخص های تغذیه ای لارو های سن سوم و حشرات کامل سوسک برگخوار بید، Plagiodera versicolora Laicharting، روی چهار میزبان گیاهی شامل بیدسفید Salix alba L.، بیدمشک Salix aegyptica L.، صنوبر Populus caspica Bornmو سپیدار L. Populus alba در شرایط آزمایشگاهی (دمای 2 ± 22 درجه ی سلسیوس، رطوبت نسبی 10 ± 70 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی) مطالعه شد. نتایج نشان داد که بیش ترین مقادیر وزن غذای خورده شده لارو های سن سوم و حشرات کامل (به ترتیب 0/18 ± 5/148 و 51/4 ± 21/175 میلی گرم) روی صنوبر بود. لارو های تغذیه کرده روی بیدسفید و بیدمشک بیش ترین بازدهی تبدیل غذای بلعیده شده (ECI) (به ترتیب 33/0 ± 3/2 و 67/0 ± 23/2 در صد) و بازدهی تبدیل غذای هضم شده (ECD) (به ترتیب 35/0 ± 5/2 و 72/0 ± 41/2 در صد) را داشتند. بیشترین شاخص تقریبی هضم شوندگی (AD) لارو ها روی صنوبر و سپیدار (به ترتیب 25/0 ± 51/98 و 1/0 ± 14/98 درصد) بود. کم ترین نرخ مصرف نسبی (RCR) لارو ها و حشرات کامل روی بیدسفید (به ترتیب 001/0 ± 14/0 و 006/0 ± 13/0 میلی گرم/میلی گرم/روز) بود. مقادیر ECI و ECD حشرات کامل تغذیه کرده بر روی میزبان های مختلف گیاهی تفاوت معنی داری نداشت. حشرات کامل تغذیه کرده روی صنوبر بیش ترین مقادیر RCR (01/0 ± 59/0 میلی گرم/میلی گرم/روز)، نرخ رشد نسبی (RGR) (008/0 ± 02/0 میلی گرم/میلی گرم/روز) و AD (24/0 ± 72/98 درصد) را داشتند. نتایج نشان داد که سوسک برگخوار بید روی صنوبر بیش ترین و روی سپیدار کم ترین کارایی تغذیه ای را در مقایسه با سایر میزبان های مورد آزمایش داشت.
    کلیدواژگان: شاخص های تغذیه ای، سوسک برگخوار بید، Plagiodera versicolora، گیاهان میزبان
  • روژین مرادی، فرانک مرادی، کیومرث میره کی، محمد عبدالهی صفحات 373-384
    افزودن عوامل آنتاگونیست به محیط ریشه گیاهان ازجمله رویکردهای مهم در مهار زیستی بیمارگرهای خاکزاد است. استقرار و دوام عوامل کنترل زیستی در خاک از دغدغه های مهم در مهار زیستی است. این مطالعه به منظور تعیین اثر بقایای گیاهی جنگل بلوط بر فعالیت آنتاگونیستی Pseudomonas fluorescens و Trichoderma vierns علیه نماتد ریشه گرهی Meloidogyne javanica در گوجه فرنگی انجام گردید. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با هشت تیمار و پنج تکرار در گلخانه گروه گیاهپزشکی دانشگاه کردستان انجام شد. در تیمارهای آزمایش از یک یا هر دو عامل آنتاگونیست در دو حالت با و بدون افزودن بقایای گیاهی استفاده گردید. براساس نتایج به -دست آمده، شاخص های رشدی گوجه فرنگی در تیمارهایی که بقایای گیاهی به خاک افزوده شده بودند، به طور چشم گیری بهبود یافت. در مورد شاخص های تکثیری نماتد هم تعداد گال در ریشه در تیمارهایی که دارای بقایای گیاهی بودند به طور معنی داری کم شد که بیشترین کاهش در تیمارهای با یک یا دو عامل آنتاگونیست مورد بررسی، صورت پذیرفت. در مقایسه با تیمارهای بدون بقایای گیاهی، میزان کاهش گال زایی در تیمار دارای T. virens حدود 61 درصد و میزان افزایش وزن خشک ریشه در تیمار دارای P. fluorescens یا T. virens به ترتیب حدود 68 درصد و 56 درصد بود.
    کلیدواژگان: کنترل زیستی، امنیت غذایی، قارچ ها، مدیریت نماتد، مواد آلی
  • لاسعد مدلل، مونیا بن هلیما کامل، احسان رخشانی صفحات 385-393
    زنبور (Hymenoptera: Braconidae) Pauesia antennata Mukerji تنها گونه پارازیتویید شته خالدار هلو، (Hemiptera, Aphididae) Pterochloroides persicae Cholodkovsky بوده و به عنوان موثرترین دشمن طبیعی این آفت شناخته می شود. با بررسی خصوصیات بیولوژیک زنبور P. antennata مشخص شد که طول عمر حشرات کامل 22/0 ± 90/3 روز، دوره پیش از بلوغ 05/1 ± 48/14 روز و کل دوره زندگی 68/0 ± 46/19 روز می باشد. بیش ترین فعالیت پرواز و تخم گذاری حشره ماده در روزهای دوم و سوم دوره زندگی آن مشاهده شد. درصد پارازیتیسم، خروج حشرات کامل و نسبت جنسی پارازیتویید در جمعیت های مختلف رهاسازی شده متاثر از تراکم های مختلف شته میزبان بود.
    کلیدواژگان: عمر حشرات کامل، دوره پیش از بلوغ، نسبت جنسی، تراکم میزبان، تراکم پارازیتویید. تونس، مهار زیستی
  • صفرعلی صفوی صفحات 395-408
    زنگ ها موجب خسارت های شدیدی در تولید گندم می شوند. در بین زنگ ها، زنگ زرد با عامل Puccinia striiformis f. sp. tritici بیماری مهمی است که تولید گندم را در مناطق خنک تهدید می کند. مقاومت میزبانی به ویژه مقاومت غیراختصاصی– نژاد (race-nonspecific)، اقتصادی ترین روش مدیریت زنگ زرد است. در این پژوهش کارائی تیپ های مختلف مقاومت در مزرعه آزمایشی ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل طی سال زراعی 92-1390 مقایسه شد. عملکرد و اجزاء عملکرد به همراه مولفه های مقاومت تدریجی (Slow rusting) شامل شدت نهائی بیماریFRS))، نرخ آلودگی ظاهری (r)، مقدار نسبی سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری (rAUDPC) و ضریب آلودگی (CI) برای 16 رقم و لاین گندم ارزیابی شدند. به طور کلی، پنج رقم با مقاومت اختصاصی- نژاد، 10 رقم با مقاومت تدریجی و یک رقم حساس در این پژوهش در دو تیمار با سمپاشی قارچکش و بدون سمپاشی با قارچکش بررسی شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس مرکب بیانگر تفاوت معنی دار بین ارقام و اثر متقابل رقم × سال در سطح احتمال 1% بود. ارقام گندم با مقاومت تدریجی ازنظر شدت بیماری واکنش های متفاوتی نشان دادند. میانگین کاهش وزن هزار دانه (TKW) برای ژنوتیپ های حساس، با مقاومت اختصاصی نژاد و دارای مقاومت تدریجی به ترتیب 41، 4/4 و 6/7 درصد بود و میانگین کاهش عملکرد برای ژنوتیپ های حساس، با مقاومت اختصاصی نژاد، و دارای مقاومت تدریجی به ترتیب 6/65، 3/7 و 9/15درصد بود. ارقام دارای مقاومت تدریجی با مقادیر پایین مولفه-های اپیدمیولوژیکی و نیز ژنوتیپ هایی با مقادیر پایین کاهش اجزاء عملکرد، علی رغم مقادیر متوسط بیماری شناسایی شدند. چنین ژنوتیپ هایی می توانند در برنامه های به نژادی گندم با ژنوتیپ های دارای سطح بالای مقاومت و مقادیر جزئی کاهش عملکرد استفاده شوند. در این پژوهش، داده های مربوط به تعداد دانه در سنبله (KPS) برای مقایسه درصد کاهش ها در دو آزمایش شاهد (با سمپاشی) و بدون سمپاشی کافی نبودند و نیاز به آزمایشات تکمیلی دارند.
    کلیدواژگان: گندم، مقاومت تدریجی، زنگ زرد، عملکرد، اجزاء عملکرد
  • مجتبی رحمتی، کتایون خردمند، شهریار جعفری، محمد باقری صفحات 409-418
    فون کنه های دو خانواده ی Stigmaeidae و Cryptognatidae در استان لرستان، طی سال های 1391 تا 1392 مورد مطالعه قرار گرفت. در این تحقیق 18 گونه در مجموع جمع آوری و شناسایی شدند که گونه های Favognathus amygdalus و F. cordylus از خانواده Cryptognatidae برای فون کنه-های ایران جدید بوده و هم چنین تمام گونه های گزارش شده برای فون استان لرستان گزارش جدید هستند. در این تحقیق از خانواده Stigmaeidae تعداد 14 گونه و از خانواده Cryptognatidae تعداد چهار گونه جمع آوری و شناسایی شدند.
    کلیدواژگان: کنه، Stigmaeidae، Cryptognathidae، استان لرستان، Favignathus
  • پروانه محقق، عبدالرحمان محمدخانی، علی اکبر فدایی تهرانی صفحات 419-429
    سیلیسیم (Si) به عنوان عنصری مفید برای برخی گیاهان معرفی شده است. پژوهش های جدید نشان می دهد این عنصر در افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنش، نقش موثری ایفا می کند. در این آزمایش، اثرات سه سطح (صفر، 85/0 و 7/1 میلی مولار) سیلیسیم بر رشد و فرآیندهای فیزیولوژیکی کدوی پوست کاغذی تحت تنش ایجاد شده بوسیله ی Sphaerotheca fuliginea (در سیستم هیدروپونیک، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، کاربرد سیلیسیم منجر به افزایش غلظت این عنصر در بافت های گیاهی شده است. کاربرد سیلیسیم در گیاهان آلوده بهS. fuliginea به طور معنی داری شدت و نشانه های بیماری را تا 30 درصد و هم چنین نفوذپذیری غشاء سلول های اندام هوایی را کاهش داد. افزایش سیلیسیم در محلول غذایی منجر به افزایش معنی دار غلظت گروه-های فعال سولفیدریل شد. بیماری باعث کاهش گروه های سولفیدریل غشاء گیاهان شد که این کاهش در گیاهان رشد کرده در محلول های فاقد سیلیسیم معنی دار بود. استفاده از سیلیسیم منجر به کاهش غلظت آهن و منگنز و افزایش غلظت روی در ریشه و اندام هوایی گیاهان شد. در این آزمایش، کاهش عوارض ناشی از بیماری قارچی در حضور تیمارهای سیلیسیم ممکن است ناشی از کاهش نفوذپذیری غشاء اندام هوایی، افزایش غلظت گروه های سولفیدریل فعال و هم چنین اثر سیلیسیم بر جذب و توزیع برخی عناصر باشد. براساس این آزمایش سطح 7/1 میلی مولار سیلیسیم اثر بیشتری بر کاهش بیماری سفیدک سطحی و بهبود شاخص های رشد کدو داشته است.
    کلیدواژگان: سیلیسیم، رشد، تنش اکسیداتیو، آلودگی سفیدک سطحی
|
  • Gholam Ali Abdollahi Ahi, Ali Afshari, Valiollah Baniameri, Hemmat Dadpour, Mohsen Yazdanian, Ali Golizadeh Pages 267-276
    Biological and demographic parameters of the mealybug ladybird, Cryptolaemus montrouzieri (Mulsant) were evaluated on citrus mealybug, Planococcus citri (Risso) and obscure mealybug, Pseudococcus viburni (Signoret) under 24 ± 2 ºC, 80 ± 5% relative humidity and a photoperiod of 16:8 (L: D) h. The mealybugs had a significant effect on developmental time and reproductive and demographic parameters of the ladybird. Life span (egg to adult death) was obtained 220.85 ± 5.78 and 119.44 ± 2.1 days when fed on Pl. citri and Ps. viburni, respectively. However, mean number of eggs per female (fecundity) and mean percent of egg hatching were significantly higher on Ps. viburni than on Pl. citri. In addition, values of intrinsic rate of increase (rm), finite rate of increase (λ) andnet reproductive rate (R0) were significantly higher on Ps. viburni than on Pl. citri.The values of intrinsic rate of increase were estimated 0.081and 0.094 day-1 on Pl. citri and Ps. viburni, respectively. Results of this study suggested that the obscure mealybug is a more suitable prey than the citrus mealybug as the ladybird displayed shorter developmental time, and higher fecundity and growth rate when fed with obscure mealybug.
    Keywords: Life table, Mealybug ladybird, Pseudococcidae
  • Luke Chinaru Nwosu, Chris Olukayode Adedire, Emmanuel Oludele Ogunwolu Pages 277-290
    New sources of maize resistance to the maize weevil, Sitophilus zeamais infestation are indispensable in successful breeding programs against post harvest grain damage. The study investigated the characters and mechanisms that confer resistance to weevil infestation using twenty elite maize genotypes. Detailed morphological and physical studies were conducted on whole-maize grain. The grain hull was separated from the whole-maize grain with a locally-fabricated machine and subjected to chemical analysis. Resistance was assessed at 33 days post infestation using weevil mortality, weevil survival, percent grain damage, weight of grain powder, percent weight loss and oviposition as indices rated on a scale developed by the present study. The resistant genotypes identified, particularly 2000SYNEE-WSTR and TZBRELD3C5 with very high degree of resistance should be used singly or best in an integrated pest management system for the control of S. zeamais infestation in stored maize. Though increases in the physical properties of grain hardness, weight, length and width increased varietal resistance, it was found that the bases of resistance were increased chemical attributes of phenolic acid, trypsin inhibitor and crude fiber while the bases of susceptibility were increased protein and starch. Characters that conferred resistance on the tested genotypes were found in the grain hull. The study identified antibiosis and antixenosis as the mechanisms of maize post harvest resistance to S. zeamais infestation.
    Keywords: Sitophilus zeamais, maize, resistance, antibiosis, antixenosis
  • Valiollah Mahdizadeh, Naser Safaie, Fatemeh Khelghatibana Pages 291-300

    In vitro antifungal activity of silver nanoparticles, at concentrations of 6, 8, 10, 12, 14 and 16 ppm, was studied on five phytopathogenic fungi, and a biocontrol agent. Then effect of silver nanoparticle at 6 ppm (optimum concentration) was evaluated on Macrophomina phaseolina in greenhouse. For in vitro experiment, the fungal isolates were grown on potato dextrose agar medium amended with silver nanoparticles. Radial fungal growth was recorded after 1, 2, 3, 5 and 10 days and mycelial growth inhibition rates were calculated. The most sensitive fungus to nanoparticles was Pythium aphanidermatum, since all tested concentrations showed 100% inhibition during the 10 days of observation.The second most sensitive fungus was Sclerotinia sclerotiorum, since it was able to grow only at concentration of 6 ppm and M. phaseolina was the third in sensitivity since its growth was inhibited in all concentrations after three days. In greenhouse experiments, five treatments including no nanosilver-no pathogen (Negative control), no nanosilver +pathogen (Positive control), 6 ppm nanosilver– no pathogen, 6 ppm nanosilver +pathogen, Carboxin-Thiram (0.15%) +pathogen were compared. Four characters viz shoot and root fresh and dry weights were measured. Based on the greenhouse experimental results, treatments with nanosilver and fungicide gave higher yields than the positive control. The chemical control treatment had the highest measured parameters, while 6 ppm nanosilver +pathogen treatment had the same parameters as negative control. It may therefore be suggested to use nanosilver as a safer alternative to chemical fungicides for control of M. phaseolina.

    Keywords: Rhizoctonia solani, Sclerotinia sclerotiorum, Pythium aphanidermatum
  • Mohammad Ali Akrami Pages 301-311
    Five oppiid mite species (Oribatida: Oppiidae) belonging to three genera (Corynoppia, Ramusella and Rhinoppia) are reported as new records for the mite fauna of Iran. Some of their morphological features and distributions in the world are presented. A key to the subfamilies, genera and species of all Iranian oppiid mites is given.
    Keywords: Acari, Oribatida, Oppiidae, Fauna, key, Iran
  • Parisa Bena, Molaei, Reza Talaei, Hassanloui, Hassan Askary Pages 313-320
    Effects of three nutritional levels of beet root molasses, cheese permeate, wheat bran extract, rice bran extract and Sabouraud,s Dextrose Broth (SDB) were evaluated for blastospore production by two isolates of Beauveria bassiana sensu lato. at an interval of 24 h for seven days. Depending on the isolate, maximum blastospore production was obtained in 12% rice bran extract and 20% cheese permeates on the 7th day. Both isolates produced the fewest blastospores in 4% cheese permeate. Virulence of blastospores, produced in liquid media containing beet root molasses, permeate, wheat bran extract and SDB (as control), on third instar larvae of brown tail moth Euproctis chrysorrhoea indicated that there were no significant differences among these nutritional media for either one of the isolates. Considering blastospore quantity and quality in terms of virulence and local accessibility, cheese permeate was found to be the best medium for mass production of B. bassiana blastospores.
    Keywords: Beauveria bassiana, Euproctis chrysorrhoea, blastospore, virulence, natural medium
  • Shideh Mojerlou, Naser Safaie, Ahmad Abasi, Moghadam, Mashoud Shams, Bakhsh Pages 321-328
    Stem rust caused by Puccinia graminis f. sp. tritici (Pgt) is one of the destructive diseases of wheat in the world. The fungal pathogen can infect 365 different grass and more than 70 Berberis species. DNA sequences for the ribosomal RNA internal transcribed spacer (ITS) have proven suitable to explore relationships at the species and subspecies levels. An isolate of Pgt which was collected from Iran and designated as TTSSK was used in this study. Three samples of the isolate were used. ITS region of the samples was amplified and sequenced. Consensus tree based on Maximum Parsimony clustering method was produced by Mega 6.0. Iranian isolate of TTSSK was placed in a clade with P. graminis which was isolated from Berberis sp. and Pgt isolate from Tajikistan. The results showed that more than one conserved genomic regions would be informative to identify phylogenetic relationship of Iranian Pgt isolates and samples from different parts of the world. Complementary studies with more sequence data from other genome loci are in progress.
    Keywords: ITS, maximum parsimony, phylogenetic relation, stem rust, Ug99 race group
  • Fariba Mehrkhou, Mahdieh Musavi, Ali Asghar Talebi Pages 329-336
    The beet armyworm Spodoptera exigua (Hübner) is a serious and economically important pest of solanaceous crops worldwide. The nutritional indices of this pest on three host plants including pepper Capsicum frutescens, eggplant Solanum melongena and tomato Solanum lycopersicum were determined under laboratory conditions at 26 ± 1 °C, 60 ± 5% RH and 16: 8 (L: D) h. The highest relative consumption rate (9.40 mg/mg/day) and approximate digestibility (95.20%) were recorded on eggplant. The relative growth rate (RGR) (0.08 mg/mg/day) was the highest on tomato. The efficiency of the conversion of ingested food (ECI) (1.66%) and efficiency of conversion of digested food (ECD) (2.22%) were significantly highest on pepper. Results showed that pepper was the most nutritionally suitable food and even small amount of this food could successfully support maximum RGR as evidenced by high value of ECI and ECD.
    Keywords: Nutritional indices, Solanaceae, Spodoptera exigua
  • Shahla Mohebban, Hadji Mohammad Takalloozadeh, Hossein Barahoei, Massoud Madjdzadeh Pages 337-349
    The present study provides information about the Cryptinae and Ichneumoninae (Hymenoptera: Ichneumonidae) species collected from Kerman province, during 2013. A total of 12 species belonging to 10 genera of these two subfamilies were collected and identified. They were Cryptus inculcator (Linnaeus, 1758); Dichrogaster longicaudata (Thomson, 1884); Dichrogaster saharator (Aubert, 1964) and Mesostenus albinotatus Gravenhorst, 1829 (subfamily Cryptinae); Anisobas cingulatellus Horstmann, 1997; Apaeleticus bellicosus Wesmeal, 1845; Barichneumon derogator (Wesmeal, 1845); Ctenichneumon devylderi (Holmgren, 1871); Ctenichneumon edictorius (Linnaeus, 1758); Diadromus collaris (Gravenhorst, 1829); Heterischnus filiformis (Gravenhorst, 1829) and Lysibia nana (Gravenhorst, 1829) (subfamily Ichneumoninae) of which the genus Apaeleticus Wesmael and three species including M. albinotatus, A. bellicosus and B. derogator are new records for the fauna of Iran. All species are new for the fauna of Kerman province.
    Keywords: Catalog, New record, parasitic wasps, systematics, taxonomy, Apaeleticus
  • Saeed Molaei, Shahab Madah Hosseini, Ebrahim Sedaghati Pages 351-362
    Some plant extracts have been reported to exhibit antimicrobial properties. Plant based pesticides appear to be an alternative for the synthetic pesticides because of their less dangerous impacts. The objective of this study was to assess the inhibitory activity of Brassica napus water extract on mycelial growth of six phytopathogenic fungi Rhizoctonia solani, Phythophtora drechseleri, Pythium aphanidermatum, Verticellium dahliae, Fusarium oxysporum, and Gaeumannomyces graminis. Antifungal activity test was performed by disc diffusion method. Concentrations of 100 and 50 ppm had the highest and the lowest inhibitory effects on all studied species respectively. The shoot extract (SE) was significantly exerted higher antifungal activity than root extract (RE). At 100 ppm, V. dahliae (17.02% inhibition by RE) and F. oxysporum (50% inhibition by SE) were the most sensitive species however, R. solani (1.8 and 15%) was the most resistant fungus to both extracts. Active compounds of B. napus extract were determined by high performance liquid chromatography (HPLC). Phenolic compounds had the highest concentrations in extracts and are probably the main cause of the mycelial growth inhibition. Application of canola aqueous extract or incorporation of canola in crop rotation program can be considered as a method for management of some soil-borne phytopathogenic fungi.
    Keywords: chromatography, disk diffusion, phenolic compound, plant extract, soil borne fungi
  • Bahram Naseri, Meysareh Shabarari Pages 363-371
    Nutritional indices of the willow leaf beetle, Plagiodera versicolora Laicharting, third instar larvae and adults were studied on four host plants including Salix alba L., Salix aegyptica L., Populus caspica Bornm.and Populus alba L.at 22 ± 2 ºC, 70 ± 10% R.H., and a photoperiod of 16:8 h (L: D). The results showed that the highest consumed food by the larvae and adults (148.5 ± 18.0 and 175.21 ± 4.51 mg dry weight, respectively) was on P. caspica. The larvae fed on S. alba and S. aegyptica had the highest efficiency of conversion of ingested food (ECI) (2.3 ± 0.33 and 2.23 ± 0.67%, respectively) and efficiency of conversion of digested food (ECD) (2.5 ± 0.35 and 2.41 ± 0.72%, respectively). Approximate digestibility (AD) of larvae was the highest on P. caspica and P. alba (98.51 ± 0.25 and 98.14 ± 0.1%, respectively). The lowest relative consumption rate (RCR) of the larvae and adults was on S. alba (0.14 ± 0.001 and 0.13 ± 0.006 mg/mg/day, respectively). ECI and ECD values of the adults fed on various host plants were not significantly different. Adults fed on P. caspica had the highest values of RCR (0.59 ± 0.01 mg/mg/day), relative growth rate (RGR) (0.02 ± 0.008 mg/mg/day) and AD (98.72 ± 0.24%). These results demonstrated the higher feeding performance of the willow leaf beetle on P. caspica and its poorer performance on P. alba.
    Keywords: Nutritional indices, willow leaf beetle, Plagiodera versicolora, host plants
  • Rojin Moradi, Faranak Moradi, Kioumars Mirehki, Mohammad Abdollahi Pages 373-384
    Application of antagonistic agents in the rhizosphere of plants is an important approach in control of soil-borne pathogens. Establishment and persistence of biocontrol agents in the soil is a major concern in biological control. This study aimed to determine the effect of plant debris of oak forests on activity of Pseudomonas fluorescens and Trichoderma vierns against Meloidogyne javanica in tomato in green house conditions. In different treatments, both or one of the bioagents were applied to the soil inoculated with M. javanica and amended or unamended with oak plant debris. Based on the results, the growth–related factors of tomato improved in those treatments, in which plant debris were mixed with the soil. In case of nematode-related factors, the number of galls on roots decreased significantly in pots amended with plant debris. Maximum reduction in reproduction factor was observed in treatments with one or both of the biocontrol agents. In comparison to unamended treatments, the rate of reduction in root gall was 56.3% for treatments receiving T. virens and maximum increase in dry weight of root was observed in soils treated with P. fluorescens or T. virens, 68.2% and 56.1%, respectively.
    Keywords: Biocontrol, Food security, Fungi, Nematode management, Organic matter
  • Lassaad Mdellel, Monia Ben Halima, Ehsan Rakhshani Pages 385-393
    Pauesia antennata Mukerji (Hymenoptera, Braconidae) as the unique parasitoid of the giant brown peach aphid, Pterochloroides persiace Cholodkovsky (Hemiptera, Aphididae) is considered to be the most effective biological control agent of this pest. In this study, the assessment of selected biological parameters of P. antennata demonstrated that the longevity of mature parasitoid was 3.90 ± 0.22, the developmental time was 14.48 ± 1.05 and the life span was 19.46 ± 0.68 days. The maximum flight activity and oviposition were observed at the second and third days of the parasitoid lifespan. The parasitism, emergence rates and the sex ratio were affected by the variations in the number of P. persicae relative to each population of the parasitoid.
    Keywords: Adult longevity, developmental time, sex ratio, host density, parasitoid density, Tunisia, biological control
  • Safar Ali Safavi Pages 395-408
    Rust diseases continue to cause significant losses to wheat production around the world. Among them, yellow rust caused by Puccinia striiformis f. sp. tritici is an important disease that threatens wheat production in most cool environments. Host resistance, especially race- nonspecific resistance, is the most economical way to manage wheat stripe rust disease. In this study, the effectiveness of different types of resistance was compared in field plots at Ardabil Agricultural Research Station (Iran) during 2011-2013. Yield and yield components along with slow rusting parameters including final rust severity (FRS), apparent infection rate (r), relative area under disease progress curve (rAUDPC) and coefficient of infection (CI) were evaluated for 16 wheat cultivars/lines. In all, five wheat cultivars with race-specific resistance, 10 cultivars with different levels of slow rusting resistance and one susceptible cultivar were included in two treatments; with and without fungicide protection under high disease pressure. Results of combined variance analysis showed significant differences between cultivars/lines, also cultivar/line × year at 1% probability level. Wheat cultivars with slow rusting resistance displayed a range of responses indicating phenotypic diversity. Mean thousand kernels weight (TKW) losses of susceptible, race-specific and slow rusting genotypes were 41, 4.4 and 7.6%, respectively. Mean yield losses of susceptible, race-specific and slow rusting genotypes were 65.6, 7.3 and 15.9%, respectively. In this study cultivars having slow rusting resistance with low values of epidemiological parameters were identified. Also genotypes with low yield component losses, despite moderate disease levels, were characterized. Such genotypes can be used in breeding programs to get improved varieties with high levels of resistance and negligible yield losses. Kernels per spike (KPS) data of two experiments were not enough for comparing losses and need supplementary experiments.
    Keywords: wheat, slow rusting resistance, yellow rust, yield components losses
  • Mojtaba Rahmati, Katayoon Kheradmand, Sadegh Jafari, Mohammad Bagheri Pages 409-418
    A faunestic study on Stigmaeidae and Cryptognathidae families in Lorestan province was carried out during 2012-2013. In this study 18 species were collected and identified, of which Favognathus amygdalus and F. cordylus (Cryptognathidae) were new records for Iranian fauna, also all of the collected species in this study were new records for fauna of Lorestan province. Stigmaeidae with 14 species and Cryptognatidae with four species had the highest and lowest number of identified species, respectively.
    Keywords: Acari, Stigmaeidae, Cryptognatidae, Lorestan province, Favognathus
  • Parvane Mohaghegh, Abdolrahman Mohammadkhani, Aliakbar Fadaei Pages 419-429
    Silicon (Si) is considered as one of the beneficial elements for plants that play important roles in plant resistance to stresses. In this experiment, the effects of three levels of silicon (0, 0.85 and 1.7 mM) on the growth and physiological processes of pumpkin were studied in plants inoculated with Sphaerotheca fuliginea (250000 conidia ml−1) and non-inoculated plants under hydroponic condition. Applying silicon increased the Si concentration in plant tissues. Application of Si in plants inoculated with S. fuliginea decreased significantly severity of disease symptom (30%) and also the shoot membrane permeability was decreased. Addition of Si significantly increased the reactive sulfhydryl group content whereas disease decreased sulfhydryl group which was significantly lower in Si-free medium. The infected plants that were treatedwith 1.7 mM Si levels grew and yielded similar to non -infected pumpkins. Using Si nutrition decreased Fe and Mn and increased Zn concentration in the roots and shoots of plants. Alleviation of disease severity in the silicon treatments may be due to enhancing of plant tolerance to disease by decreasing of shoot membrane permeability, increasing the reactive sulfhydryl group content, and also due to effect of silicon on the uptake and distribution of some ions. This study revealed that Silicon at 1.7 mM used in hydroponic system effectively reduced powdery mildew and improved pumpkin growth.
    Keywords: Silicon, growth, oxidative stress, powdery mildew infection