فهرست مطالب

  • سال دوازدهم شماره 2 (پیاپی 29، تابستان 1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/05/28
  • تعداد عناوین: 18
|
  • معصومه منگلی، سکینه سبزواری، عصمت نوحی صفحات 292-306
    زمینه و هدف
    در پاسخ به افزایش تقاضا برای ارتقای توانمندی های فارغ التحصیلان رشته های پزشکی در دهه های اخیر، تغییرات اساسی در طراحی و ارایه آموزش پزشکی ایجاد شده است. آموزش وظیفه مدار سیستم جامعی با دیسیپلین های متعدد آموزش و یادگیری است که بر مجموعه ای از وظایف که پزشکان با آن روبه رو هستند، تاکید دارد و یادگیری در این روش از طریق انجام وظایف و درک مفاهیم و مکانیسم های مرتبط با آن صورت می گیرد. هدف از مطالعه حاضر، مروری بر پژوهش های انجام شده با موضوع آموزش وظیفه مدار در حوزه آموزش پزشکی بود.
    روش کار
    پایگاه های الکترونیکی Magiran، SID، Google Scholar، PubMed، Scopus و ScienceDirect در سال 1393 مورد جستجو قرار گرفت. همه مقالات مرتبط بدون در نظر گرفتن محدودیت در زمان انتشار، جمع آوری گردید و مقالاتی که شرایط ورود به مطالعه (ارتباط با حیطه پزشکی، دارا بودن اهداف، روش کار، حجم نمونه، تحلیل و نتیجه گیری مشخص و در دسترس بودن متن کامل) را داشتند، انتخاب شد. در نهایت تجزیه و تحلیل بر روی 10 مقاله کمی، کیفی و یا ترکیبی انجام گرفت.
    یافته ها
    اگرچه آموزش وظیفه مدار در سطوح و موقعیت های مختلف استفاده شد، اما مستندات نشان داد که در مقایسه با آموزش سنتی، کارایی و اثربخشی بیشتری داشت و باعث ایجاد پیامدهای مطلوبی برای دانشجویان، استادان و بیماران گردید.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش نشان داد که آموزش وظیفه مدار یک استراتژی قوی آموزشی می باشد و در بسیاری از دانشکده های پزشکی به عنوان روش مناسبی جهت آموزش و یادگیری پذیرفته شده است. بنابراین برای ارتقای دانش، مهارت و توانمندی های حرفه ای پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آموزش وظیفه مدار، آموزش پزشکی، تئوری، عمل
  • عبدالحسین شکورنیا، هوشنگ علیجانی، شهناز نجار، حسین الهام پور صفحات 307-314
    زمینه و هدف
    شناسایی نقش عواملی همچون عزت نفس و رویکردهای مطالعه بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان می تواند موجب بهبود برنامه ریزی های آموزشی و تقویت بازدهی تدریس و آموزش گردد. این مطالعه با هدف بررسی رابطه عزت نفس و رویکردهای مطالعه بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان انجام شد.
    روش کار
    مطالعه حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود که بر روی 147 دانشجوی پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1391 انجام گردید و معدل ترم گذشته دانشجویان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی در نظر گرفته شد. برای جمع آوری اطلاعات پرسش نامه های استاندارد رویکردهای مطالعه (Approaches and study skills inventory for students یا ASSIST) و عزت نفس Rosenberg مورد استفاده قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون Independent t و ضریب همبستگی Pearson در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها
    میانگین نمره عزت نفس دانشجویان 45/37 (از حداکثر 50) و همبستگی آن با پیشرفت تحصیلی برابر با 166/0 بود (046/0 = P). میانگین نمره رویکرد سطحی مطالعه 40/53 (از حداکثر 80) و همبستگی آن با پیشرفت تحصیلی 423/0- به دست آمد (001/0 = P). میانگین نمره رویکرد عمقی مطالعه 94/59 (از حداکثر 80) و همبستگی آن با پیشرفت تحصیلی 004/0- بود (592/0 = P).
    نتیجه گیری
    عزت نفس و رویکردهای مطالعه می توانند نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی دانشجویان داشته باشند. بنابراین به نظر می رسد استفاده از روش های تقویت عزت نفس دانشجویان و راهنمایی آنان در به کارگیری رویکردهای مناسب مطالعه بتواند نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی ایفا کند.
    کلیدواژگان: عزت نفس، رویکردهای مطالعه، پیشرفت تحصیلی، دانشجویان پرستاری و مامایی
  • ابوالفضل قاسم زاده علیشاهی، زهرا حیدری زاده، عطیه موسوی، محمد حسنی صفحات 315-324
    زمینه و هدف
    سرمایه روان شناختی مفهوم جدیدی در حوزه روان شناسی مثبت گرا است که نقش مهمی در سلامت ادراکی و روان شناختی فرد ایفا می کند. این پژوهش با هدف تعیین رابطه و پیش بینی تعهد سازمانی و آموزش اثربخش از طریق سرمایه روان شناختی با توجه به نقش تعدیل کننده سرمایه اجتماعی صورت گرفت.
    روش کار
    تحقیق توصیفی حاضر از نوع همبستگی بود و برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه های استاندارد و محقق ساخته استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز (650 نفر) بود که طبق جدول Morgan، 240 نفر از آنان به صورت تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی Pearson و رگرسیون چندگانه تعدیل کننده در نرم افزار آماری SPSS استفاده گردید.
    یافته ها
    یافته ها حاکی از معنی دار بودن روابط بین متغیرهای پژوهش بود. همچنین نقش تعاملی سرمایه روان شناختی و سرمایه اجتماعی بر تعهد سازمانی و آموزش اثربخش اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تایید شد؛ به این صورت که برای استادان با سرمایه اجتماعی بالا، افزایش سرمایه روان شناختی با افزایش تعهد سازمانی و آموزش اثربخش همراه بود.
    نتیجه گیری
    نتایج حاصل شده بر ضرورت بازشناسی نقش تعاملی سرمایه روان شناختی و سرمایه اجتماعی بر تعهد سازمانی و آموزش اثربخش تاکید دارد.
    کلیدواژگان: سرمایه روان شناختی، سرمایه اجتماعی، تعهد سازمانی، آموزش اثربخش
  • طاهره چنگیز، محمد فخاری، سپیده جمشیدیان، سولماز زارع، فریبا عسگری صفحات 325-343
    زمینه و هدف
    یکی از راهکارهای بررسی و پایش میزان اثربخشی برنامه درسی دوره پزشکی عمومی، تجمیع نتایج تحقیقات انجام شده در این زمینه می باشد. در همین راستا، مطالعه حاضر نتایج پژوهش های انجام شده در زمینه میزان توانمندی عمومی تعیین شده در سند حداقل توانمندی های پزشکان عمومی ایران را به صورت نظام مند تلفیق نمود.
    روش کار
    راهبرد جستجو در این مطالعه شامل جستجوی کلمات «پزشک، دانشجو، فارغ التحصیل، دانش آموخته، کارورز یا اینترن» و «توانمندی، شایستگی، دانش، مهارت، نگرش یا عملکرد» در عنوان، چکیده یا کلمات کلیدی مقالات بود. همه مقالاتی که از سال 92-1380 در مجلات فارسی زبان به چاپ رسیده بودند، از پایگاه های اطلاعاتی Irandoc، Iranmedex، Magiran، Medlib و SID استخراج شد.
    یافته ها
    از مجموع 270 مقاله به دست آمده پس از حذف مقالات نامرتبط و تکراری، 24 مقاله انتخاب و تحلیل گردید. تمامی مطالعات از نوع توصیفی بودند و اغلب از روش خودگزارشی برای بررسی میزان توانمندی پزشکان استفاده شده بود. مطالعات بررسی شده تنها به 48 درصد از زیر حیطه های سند توانمندی پزشکان توجه داشت و در 70 درصد از مهارت های بررسی شده، میزان مهارت پزشکان کم تا متوسط برآورد گردید.
    نتیجه گیری
    اگرچه مطالعات انجام شده تمام مهارت های ذکر شده در سند حداقل توانمندی های پزشکان عمومی را پوشش نداد، اما برآوردها نشان داد که میزان توانمندی پزشکان عمومی در مهارت های بررسی شده در سطح مطلوبی نمی باشد. توصیه می گردد تحقیقات آینده در این زمینه به شکل مدیریت شده انجام پذیرد.
    کلیدواژگان: پزشکان عمومی، توانمندی بالینی، ارزشیابی برنامه، موفقیت آموزشی
  • سید داود نصرالله پور شیروانی، مصطفی جوانیان، علی شبستانی منفرد، ایمان جهانیان صفحات 344-354
    زمینه و هدف
    المپیادهای علمی با ایجاد فضای با نشاط علمی درصدد هستند تا ضمن شناسایی افراد خلاق و دارای استعدادهای برتر، نسبت به تامین رضایتمندی داوطلبین اقدام نمایند. این مطالعه به منظور بررسی سطح رضایتمندی منتخبین کشوری از کیفیت برگزاری پنجمین المپیاد علمی دانشجویان علوم پزشکی ایران انجام گرفت.
    روش کار
    مطالعه مقطعی حاضر در تابستان سال 1392 انجام شد. جامعه پژوهش، داوطلبین منتخب پنجمین المپیاد علمی دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور بودند که به صورت سرشماری به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. داده ها در نرم افزار SPSS و در سطح معنی داری 05/0 > P تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها
    از بین 222 منتخب کشوری مورد مطالعه، 67 نفر (2/30 درصد) از حیطه علوم پایه، 52 نفر (4/23 درصد) از استدلال بالینی، 67 نفر (2/30 درصد) از مدیریت نظام سلامت و 36 نفر (2/16 درصد) از حیطه هنر در آموزش پزشکی بودند. میانگین سطح رضایتمندی منتخبین از کیفیت برگزاری پنجمین آزمون کشوری المپیاد 1/1 ± 2/3 و از محتوا و قابلیت این آزمون 2/1 ± 3/3 بود. بین جنس و رضایتمندی از کیفیت برگزاری آزمون رابطه معنی داری وجود داشت (002/0 = P). بین سن (131/0 = r، 010/0 = P)، ترم تحصیلی (122/0 = r، 019/0 = P) و تیپ بندی دانشگاهی (019/0 = P) با رضایتمندی از محتوا و قابلیت پنجمین المپیاد نیز رابطه معنی داری مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    رضایتمندی از کیفیت برگزاری آزمون و محتوا و قابلیت پنجمین المپیاد کشوری در حد متوسط بود که در المپیادهای بعدی نیاز به ارتقا دارد.
    کلیدواژگان: رضایتمندی، المپیاد علمی، استعدادهای برتر، پنجمین المپیاد، دانشجویان علوم پزشکی
  • علی اکبر حقدوست، حسین رفیعی، ابوذر رئیسوندی، یاسان کاظم زاده صفحات 355-365
    زمینه و هدف
    آموزش عالی و تحصیلات تکمیلی از عناصر کلیدی توسعه انسانی در هر کشور به شمار می رود. این پژوهش با هدف تعیین میزان رضایتمندی دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه علوم پزشکی کرمان از شرایط فعلی و همچنین دیدگاه این دانشجویان در خصوص میزان توجه و تلاش مسوولین دانشگاه در برآورده کردن رضایت دانشجویان صورت گرفت.
    روش کار
    پژوهش توصیفی- تحلیلی حاضر بر روی 135 دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسش نامه بررسی رضایتمندی دانشجویان (Student satisfaction inventory یا SSI) جمع آوری گردید. این پرسش نامه رضایت دانشجویان را به تفکیک از خدمات استادان راهنما، خدمات آموزشی، کمک آموزشی، رفاهی، دانشجو محور و خدمات کلی مورد ارزیابی قرار می دهد.
    یافته ها
    در مجموع 2/42 درصد دانشجویان (0/41 درصد پسران و 2/43 درصد دختران) از خدمات ارایه شده ابراز رضایت کردند. بیشترین رضایت دانشجویان از خدمات استادان راهنما و کمترین آن مربوط به خدمات رفاهی بود. از طرف دیگر، 3/38 درصد دانشجویان (0/36 درصد پسران و 9/41 درصد دختران) میزان توجه مسوولین به خدمات ارایه شده را مطلوب ارزیابی کردند. از نظر دانشجویان، بیشترین توجه مسوولین به خدمات استادان راهنما و کمترین توجه آنان به خدمات رفاهی ارایه شده بود.
    نتیجه گیری
    در مجموع دانشجویان رضایت پایینی از شرایط فعلی داشتند و تلاش مسوولین دانشگاه در فراهم نمودن رضایتمندی آنان، کم ارزیابی شد. با توجه به افزایش روزافزون پذیرش دانشجو در مقاطع تحصیلی بالاتر و به منظور ارتقای سطح کیفی این بخش، مسوولین دانشگاهی باید توجه بیشتری را در برآورده کردن نیازهای دانشجویان تحصیلات تکمیلی که نقش عمده ای را در آینده کشور ایفا می نمایند، مبذول دارند.
    کلیدواژگان: دانشجو، تحصیلات تکمیلی، رضایتمندی، دانشگاه علوم پزشکی
  • عباس حیدری، مصطفی راد، محمدرضا قاسمی صفحات 366-376
    زمینه و هدف
    یکی از عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی فراگیران، مشغولیت دانشگاهی است. هدف این مطالعه، بررسی جامع ابعاد مفهوم مشغولیت دانشگاهی و عواملی موثر بر آن بود.
    روش کار
    مقالات در پایگاه های اطلاعاتی فارسی و انگلیسی Magiran، SID، Scopus و PubMed و در محدوده سال های 2014-2001 مورد جستجوی جامع اطلاعاتی قرار گرفت. تعداد مقالات فارسی و انگلیسی 190 مورد بود که پس از مطالعه کامل، 22 مقاله با کلید واژه های «مشغولیت دانشجویی، زمان یادگیری تحصیلی یا درگیری تحصیلی» انتخاب گردید. معیارهای انتخاب مقالات، وجود ابعاد مفهوم مشغولیت دانشگاهی و عوامل موثر بر آن در مقاله مورد بررسی بود.
    یافته ها
    ابعاد مفهوم مشغولیت دانشگاهی و عوامل موثر بر آن با بررسی 22 مقاله، شفاف و مشخص گردید. درگیری تحصیلی در برگیرنده چهار بعد «تحصیلی، رفتاری، شناختی و روان شناختی» می باشد. عواملی که مشغولیت دانشگاهی را تحت تاثیر قرار می دهند نیز عبارت از «ویژگی های موسسه آموزشی، شیوه تدریس در کلاس، یادگیری مبتنی بر خدمات، تکنولوژی و سطوح (انواع) مشغولیت تحصیلی» بود.
    نتیجه گیری
    با شناخت ابعاد مفهوم مشغولیت دانشگاهی و به کار بستن عوامل موثر در درگیری تحصیلی، می توان از هدر رفتن انرژی و وقت دانشجویان پیشگیری کرد و نیروهای ارزشمندی از آن ها ایجاد نمود. از آن جایی که وضعیت مشغولیت دانشگاهی در رشته های علوم پزشکی در کشور ما کمتر مورد بررسی قرار گرفته است، پیشنهاد می شود تحقیقات کمی و کیفی در این زمینه صورت گیرد.
    کلیدواژگان: مشغولیت دانشگاهی، درگیری تحصیلی، آموزش پزشکی، دانشجو
  • محمدعلی رضایی، سکینه سبزواری، بهشید گروسی صفحات 377-387
    زمینه و هدف
    سلامت معنوی جدیدترین بعد سلامت می باشد که در کنار ابعاد دیگر سلامتی قرار می گیرد و نیروی یگانه ای است که ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی را هماهنگ می کند. رفتارهای مدنی تحصیلی، رفتارهایی داوطلبانه، انسان دوستانه، ارزشی و اخلاقی هستند که اغلب بدون چشم داشت توسط دانشجویان به مرحله اجرا در می آید. پژوهش حاضر جهت بررسی ارتباط سلامت معنوی و رفتارهای مدنی تحصیلی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد.
    روش کار
    این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی بود و نمونه های آن را 350 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی کرمان تشکیل دادند که به روش نمونه گیری نسبتی از 7 دانشکده انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسش نامه های سلامت معنوی Ellison و Paloutzian و رفتارهای مدنی تحصیلی بود. داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و تحلیلی در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    سلامت معنوی دانشجویان تحصیلات تکمیلی در دو سطح متوسط و بالا و رفتارهای مدنی تحصیلی دانشجویان نیز در سطح بالا بود. دانشجویان مقطع تحصیلی دکتری، مونث، متاهل و دارای سن بالاتر، سلامت معنوی و رفتارهای مدنی تحصیلی بالاتری داشتند. همچنین هرچه نمره سلامت معنوی دانشجو بالاتر بود، نمره رفتارهای مدنی تحصیلی آنان نیز بیشتر بود.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج مطالعه، به نظر می رسد ارزش های اخلاقی باید در عرصه تحصیل مورد توجه بیشتری قرار گیرد و دانشگاه ها به طور جدی برنامه های درسی مرتبط با اخلاق را به عنوان یک عامل اثرگذار ارزش های مثبت در بین دانشجویان معرفی کنند. همچنین با توجه به ارتباط سلامت معنوی دانشجویان با رفتارهای مدنی، با تقویت سلامت معنوی می توان انتظار داشت دانشجویان با بیشترین توانایی ها و اخلاق تحصیلی فارغ التحصیل و عهده دار تامین سلامت عمومی اقشار جامعه گردند.
    کلیدواژگان: رفتار مدنی تحصیلی، سلامت معنوی، دانشجویان تحصیلات تکمیلی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان
  • محسن امینی زاده، امین صابری نیا، سیمین کهن، ایرج شکوهی، ابوالفضل فقیهی، الهه امینی زاده صفحات 388-398
    زمینه و هدف
    پیشرفت در فن آوری اطلاعات و ارتباطات سبب ایجاد نگرش جدیدی در امر آموزش و شیوه های آن شده است؛ به طوری که تغییر رویکرد آموزش به روند آموزش در جهت استفاده از امکانات و منابع الکترونیکی و آموزش مجازی اهمیت بسیاری یافته است. هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه دو روش آموزش مجازی و سنتی در مهارت های کاربردی تکنسین های پارامدیک در اورژانس پیش بیمارستانی بود.
    روش کار
    مطالعه نیمه تجربی حاضر در سال 1392 انجام شد. مهارت های کاربردی همچون احیاء قلبی- ریوی پایه و پیشرفته، تریاژ، آشنایی با تجهیزات اورژانس و نحوه انتقال صحیح در دو گروه 40 نفری به دو روش الکترونیک و کارگاهی آموزش داده شد. در نهایت میزان رضایتمندی فراگیران در خصوص دو روش آموزشی مورد سنجش قرار گرفت و داده ها توسط نرم افزار SPSS تحلیل شد.
    یافته ها
    اختلاف میانگین نمرات واحد تئوری در تمام دروس معنی دار بود. بین میانگین نمرات عملی در دو روش کارگاهی و مجازی در آموزش دروس احیاء قلبی- ریوی و تجهیزات و انتقال تفاوت معنی داری وجود داشت، اما در خصوص آموزش تریاژ تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    آموزش مجازی در دروسی مانند تریاژ که جنبه نظری بیشتری دارد، برای تکنسین های پارامدیک توصیه می شود. با توجه به خصوصیات آموزش مجازی، می توان از آن به عنوان مکمل آموزش سنتی در آموزش های دارای مهارت های بالینی بهره برد.
    کلیدواژگان: آموزش مجازی، آموزش سنتی، تکنسین های پارامدیک
  • نفیسه پاکروان، روح انگیز نوروزی نیا، زهره قاضی وکیلی، بهروز پورآقا صفحات 399-406
    زمینه و هدف
    روش بحث در گروه های کوچک یکی از معتبرترین روش ها جهت یادگیری عمیق می باشد. این روش بر اساس شرکت فعال همه اعضای گروه شکل می گیرد. از طرف دیگر، درس ایمنی شناسی پایه به تفکر و برقراری ارتباط بین مطالب ارایه شده نیاز دارد. بنابراین، در مطالعه حاضر از روش بحث در گروه های کوچک استفاده و تاثیر این روش در افزایش درک دانشجویان از ارتباط بین اجزای سیستم ایمنی ارزیابی شد.
    روش کار
    درس ایمنی شناسی پایه به صورت 12 جلسه 2 ساعته به شکل سخنرانی ارایه گردید. سپس چند روز به دانشجویان فرصت داده شد تا مطالعه کنند. ابتدا آزمونی بر اساس مطالعات انجام شده از دانشجویان گرفته شد و پس از آن به گروه هایی تحت عناوین سلول های سیستم ایمنی تقسیم بندی شدند. بحث بین گروه ها صورت گرفت. در انتها نیز آزمونی برگزار و نمرات آزمون قبل و بعد از بحث در گروه های کوچک مقایسه شد. رضایتمندی دانشجویان از این روش به صورت شفاهی و سوال باز نظرسنجی و ثبت شد.
    یافته ها
    افزایش آماری معنی داری در نمرات دانشجویان پس از انجام بحث در گروه های کوچک نسبت به نمرات آنان قبل از انجام این روش مشاهده شد. 65 درصد دانشجویان معتقد بودند که روش بحث در گروه های کوچک، تاثیر زیادی در فهم عمیق درس داشت و مایل به تکرار این روش بودند. علاوه بر این، 82 درصد دانشجویان نیز بر این باور بودند که اعتماد به نفس آنان نسبت به آنچه آموخته اند، بیشتر شده است.
    نتیجه گیری
    بحث در گروه های کوچک روش آموزشی قوی است؛ چرا که اجرای آن در یک جلسه و بر روی کل مطالب تدریس شده، منجر به افزایش میانگین نمرات می شود. اجرای این شیوه برای مدرس ممکن است مشکل باشد، اما تاثیرات قابل توجهی در رفتار آموزشی دانشجویان دارد.
    کلیدواژگان: گروه های کوچک، اعتماد به نفس، مهارت ارتباطی، رفتار آموزشی
  • رایکا جمالی صفحات 407-412
    زمینه و هدف
    با توجه به خطرات احتمالی آموزش آندوسکوپی بر روی بیماران، استفاده از مولاژ قبل از آموزش منطقی به نظر می رسد. هدف مقاله حاضر، تعیین میزان رضایتمندی دستیاران از نحوه فرایند آموزش و بررسی میزان مهارت آنان در برنامه آموزشی آندوسکوپی تشخیصی دستگاه گوارش فوقانی با استفاده از مولاژ معده تهیه شده در بیمارستان سینا بود.
    روش کار
    طرح توسعه آموزش در بخش آندوسکوپی بیمارستان سینا بر روی 20 دستیار سال سوم در سال تحصیلی 92-1391 انجام شد. آموزش عملی فراگیران شامل سه مرحله آموزش با مولاژ معده و مشاهده و آموزش بر روی انسان بود. دو معیار در ارزشیابی طرح توسعه آموزشی حاضر بررسی گردید. اول ارزشیابی رضایتمندی دستیاران که توسط پرسش نامه خوداجرایی صورت گرفت و دوم ارزشیابی مهارت دستیاران که بر اساس زمان رسیدن دستیار به محل اتصال مری به معده و زمان رسیدن به دریچه پیلور بر حسب ثانیه تعیین شد.
    یافته ها
    میزان پایایی و روایی پرسش نامه خوداجرایی به ترتیب (89/0-60/0) 64 و (95/0 - 12/0) 78 درصد بود. بیش از 90 درصد دستیاران با موارد درج شده در پرسش نامه رضایتمندی، کاملا موافق بودند. بیشترین میزان موافقت دستیاران از این برنامه آموزشی، کاهش اضطراب آنان در اجرای مستقل آندوسکوپی بود (100 درصد). میانگین (± انحراف معیار) زمان رسیدن دستیار به محل اتصال مری به معده و زمان رسیدن به دریچه پیلور به ترتیب برابر با 54/13 ± 0/162 و 75/13 ± 8/272 ثانیه بود.
    نتیجه گیری
    ارایه مولاژ معده تهیه شده در بیمارستان سینا در برنامه آموزشی آندوسکوپی با رضایتمندی فراگیران و نیز کسب موفق مهارت آندوسکوپی همراه بود.
    کلیدواژگان: آموزش، رضایتمندی، مهارت، آندوسکوپی، مولاژ معده، دستیار
  • حمیدرضا پوراسلامی، هدی شمس الدین، حمید شریفی، سیمین قنبری گوهری صفحات 413-418
    زمینه و هدف
    حرفه دندان پزشکی علاوه بر تسلط دانشجو بر مطالب تئوری، نیازمند مهارت عملی وی در انجام درمان ها می باشد. بسیاری از مهارت های دندان پزشکی علاوه بر آموزش با دروس تئوری، از طریق واحدهای عملی به دانشجویان آموخته می شود. مطالعه حاضر رابطه بین مهارت دستی تعدادی از دانشجویان دندان پزشکی کرمان با نمرات برخی واحدهای تئوری و عملی آن ها را بررسی نمود.
    روش کار
    در این مطالعه مهارت دستی 33 دانشجوی ورودی سال 1389 در ترم اول ورود به دانشگاه و قبل از آغاز آموزش مهارت های عملی دندان پزشکی توسط یک آزمون عملی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از ارایه یک تصویر، از دانشجویان خواسته شد که با خمیرهای خاص و در بازه زمانی مشخص و به صورت هم زمان آن را شبیه به نمونه اصلی بسازند. کار دانشجویان توسط استادان بخش دندان پزشکی کودکان به صورت جداگانه ارزیابی شد. میانگین نمرات 6 استاد ارزیاب به عنوان «نمره مهارت دستی» شرکت کنندگان لحاظ گردید. این نمره سه سال بعد با میانگین نمرات تئوری و عملی دروس اندو 1 و ترمیمی 1 آن ها مورد مقایسه قرار گرفت. از ضریب همبستگی جزیی جهت تعیین ارتباط بین نمره آزمون عملی و نمرات مختلف استفاده گردید.
    یافته ها
    رابطه مستقیمی بین نمره آزمون عملی با اندو عملی (51/0 = r، 020/0 = P) و ترمیمی عملی (35/0 = r، 040/0 = P) وجود داشت، اما رابطه ای میان نمره آزمون عملی با اندو تئوری و ترمیمی تئوری مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    بین مهارت های دستی دانشجویان و نمرات دروس عملی آنان رابطه معنی داری وجود دارد. شاید برگزاری آزمون عملی به هنگام پذیرش داوطلبین دندان پزشکی و یا تقویت مهارت های دستی پس از پذیرش بتواند به بهبود کار عملی آن ها کمک کند.
    کلیدواژگان: دانشجویان دندان پزشکی، مهارت های روانی، حرکتی، نمره عملی
  • سید مهران حسینی صفحات 419-425
    زمینه و هدف
    آزمون کتاب باز (Open book examination یا OBE) که به صورت دسترسی آزاد به منابع انجام می شود، در درک بهتر مفاهیم و دستیابی به سطوح بالاتر تاکسونومی Bloom موثر می باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط معدل تحصیلی با نتایج OBE و میزان پردازش عمقی اطلاعات (Deep information processing یا DIP) و نیز بیان دیدگاه دانشجویان پزشکی مقطع علوم پایه در مورد OBE انجام شد.
    روش کار
    در مطالعه توصیفی حاضر، 34 دانشجوی پزشکی ترم سوم شرکت کردند. تاریخ و مدت زمان آزمون، مباحث مورد نظر، چهار گزینه ای بودن سوالات و کتاب منبع اصلی مطالعه، دو هفته قبل از انجام آزمون اطلاع رسانی شد، اما دانشجویان تا برگزاری آزمون از روش انجام آن به صورت OBE آگاهی نداشتند. پس از برگزاری آزمون به روش OBE، نظرسنجی از دانشجویان و ارزیابی میزان DIP به صورت بی نام انجام گرفت. اطلاعات به شکل شاخص های توصیفی ارایه گردید. در نهایت داده ها توسط آزمون t، همبستگی معدل نمره آزمون و با DIP در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین سنی دانشجویان 12/0 ± 85/24 سال و معدل تحصیلی، نمره آزمون و امتیاز پرسش نامه DIP به ترتیب 22/0 ± 4/15، 33/0 ± 58/6 و 37/1 ± 5/74 بود. تفاوت آماری معنی داری بین پسران و دختران در متغیرهای مذکور وجود نداشت. ضریب Pearson معدل تحصیلی با نمرات آزمون (272/0) و با امتیاز پرسش نامه DIP (258/0-) معنی دار نبود. 91 درصد دانشجویان فهم مطلب را شرط موفقیت در OBE و فقط 3 درصد دانشجویان آن را موجب کاهش انگیزه شرکت در کلاس دانستند.
    نتیجه گیری
    معدل تحصیلی در دانشجویان پزشکی مقطع علوم پایه بر اساس نتایج آزمون های معمول، شاخص مناسبی از موفقیت در OBE و درک عمقی اطلاعات نیست و تجربه OBE ممکن است در افزایش آگاهی این دانشجویان از نقاط ضعفشان در درک مفاهیم، استدلال و برقراری ارتباط بین آموخته ها موثر باشد.
    کلیدواژگان: آزمون کتاب باز، دانشجویان پزشکی، علوم پایه، پردازش عمقی اطلاعات
  • عبدالحسین شکورنیا، حسین الهام پور صفحات 426-432
    زمینه و هدف
    یکی از دشواری های آزمون های چند گزینه ای، تهیه گزینه های انحرافی موثر و قرار گرفتن پاسخ صحیح در بین گزینه های انحرافی می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی محل قرار گرفتن پاسخ صحیح سوال در بین گزینه های انحرافی در آزمون های چند گزینه ای دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1393 انجام گرفت.
    روش کار
    در این مطالعه توصیفی، سوالات چند گزینه ای 214 آزمون که جهت تصحیح به مرکز خدمات ماشینی دانشگاه ارجاع شده بود، از نظر قرار گرفتن پاسخ صحیح در گزینه ها بررسی شد. برای تحلیل داده ها از فراوانی، درصد و آزمون 2 c به کمک نرم افزار SPSS استفاده گردید.
    یافته ها
    آزمون های مورد بررسی در مجموع مشتمل بر 14359 سوال چند گزینه ای بود. محل پاسخ صحیح در 2260 سوال (7/15 درصد) گزینه «الف»، در 3893 سوال (1/27 درصد) گزینه «ب»، در 4683 سوال (6/32 درصد) گزینه «ج» و در 3523 سوال (6/24 درصد) گزینه «د» بود. آزمون 2 c نشان داد که بین توزیع فراوانی محل پاسخ صحیح سوالات در گزینه های «الف»، «ب»، «ج» و «د» از نظر آماری تفاوت معنی داری وجود داشت (001/0 = P)؛ به طوری که بیشترین درصد پاسخ صحیح به گزینه «ج» و کمترین پاسخ صحیح به گزینه «الف» اختصاص داشت. قرار گرفتن پاسخ صحیح در گزینه های وسط «ب و ج» به طور معنی داری بیشتر از گزینه های کناری «لف و د» بود (7/59 درصد در مقابل 3/40 درصد، 001/0 = P).
    نتیجه گیری
    در آزمون های چند گزینه ای برگزار شده در دانشگاه، توزیع گزینه صحیح در بین گزینه های انحرافی مناسب نمی باشد. انتخاب تصادفی محل گزینه های صحیح به عنوان راهکار مناسبی برای جلوگیری از این مشکل پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آزمون های چند گزینه ای، گزینه های انحرافی، محل گزینه صحیح
  • سمیه حلاج نژادی، حسین مازوچیان، بهزاد یوسفی صفحات 436-437
  • محمدرضا عابدینی، قاسم کریمی، سید علیرضا جوادی نیا صفحات 438-139
|
  • Masoumeh Mangeli, Sakineh Sabzevari, Esmat Noohi Pages 292-306
    Background and Objective
    In recent decades, there have been substantial changes in the design and delivery of medical education in congruence with the higher demand for improved professional competencies of medical graduates. Task-based learning is an integrated system and a multidisciplinary teaching and learning approach. In task-based learning, the focus of learning is a set of tasks addressed by a doctor in clinical practice. In this method, subjects are taught through the performance of tasks and understanding of concepts and mechanisms underlying the tasks. The aim of this study was to review articles on task-based learning in medical education.
    Methods
    Electronic databases and publishers such as ScienceDirect, PubMed, Scopus, Google Scholar, SID, and Magiran were reviewed in 2014. All articles on task-based learning in medical education without consideration of publication date were collected. Studies which had the inclusion criteria (relevant to the field of medicine, having objectives, method, sample size, analysis, a specific conclusion, and availability of the full text) were selected. In total, 10 qualitative, quantitative, or mixed studies were selected for analysis.
    Results
    Although task-based learning had been used in different levels and situations, evidence suggested that, in comparison to the traditional training method, it has more efficiency and effectiveness. Task-based learning is an important tool in medical education with positive effects on faculty members, students, and patients.
    Conclusion
    This study has shown that task-based learning is a powerful educational strategy and has been accepted as an appropriate tool in teaching and learning activities in most medical schools. Therefore, it is recommended for the promotion of knowledge, skills, and professional competency.
    Keywords: Task, based learning, Medical education, Knowledge, Performance
  • Abdolhussein Shakurnia, Houshang Alijani, Shahnaz Najjar, Hussein Elhampour Pages 307-314
    Background and Objective
    Identification of the role of factors such as self-esteem and studying approaches in academic achievement could lead to improved educational programming and reinforced teaching output. This study was performed to determine the relationship of academic achievement with self-esteem and approaches to studying among university students.
    Methods
    This descriptive correlational study was conducted on 147 nursing and midwifery students of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Iran, in 2012. The mean of grade point average (GPA) during the past semester was considered as the index for academic achievement. Data collection was performed using the approaches and study skills inventory for students (ASSIST) and the Rosenberg self-esteem scale (RSES). Data were analyzed using independent sample t-test, and the Pearson correlation coefficient and the SPSS statistical software.
    Results
    The mean self-esteem score of university students was 37.45 (from a maximum of 50) and its correlation with academic achievement was 0.166 (P = 0.046). The mean score of the surface approach to studying was 53.40 (from a maximum of 80) and its correlation with academic achievement was -0.432 (P = 0.001). The mean score of the deep approach to studying was 53.40 (from a maximum of 80) and its correlation with academic achievement was -0.432 (P = 0.592).
    Conclusion
    Studying approaches and self-esteem can have an important role in the academic achievement of university students. Thus, it may be possible to promote the academic achievement of students by improving their self-esteem and guiding them to use appropriate approaches to studying.
    Keywords: Self, esteem, Studying approaches, Academic achievement, Nursing, midwifery students
  • Abolfazl Ghasemzadeh, Alishahi, Zahra Heydarizadeh, Atiyeh Moosavi, Mohammad Hasani Pages 315-324
    Background and Objective
    Psychological capital is a new concept in the field of positive psychology and plays an important role in an individual’s perceived and psychological health. The current study was undertaken with the aim of determining the relationship among and predicting organizational commitment and effective training through psychological capital and with regard to the mediator role of social capital.
    Methods
    In this descriptive correlational research and standard and researcher-made questionnaires were used to collect data. The study population consisted of all faculty members of Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran (n = 650). Using the Morgan table, 240 individuals were chosen through stratified random sampling. For data analysis, the Pearson correlation coefficient and deflator multiple regression were used in SPSS statistical software.
    Results
    The research findings demonstrated a meaningful relationship between the variables. The interactive role of psychological capital and social capital on organizational commitment and effective training among faculty members of Tabriz University of Medical Sciences was approved. This means that among teachers with high social capital, an increase in psychological capital was associated with an increase in commitment and effective training.
    Conclusion
    These findings indicate the necessity of recognizing the interactive role of psychological capital and social capital on organizational commitment and effective training.
    Keywords: Psychological capital, Social capital, Organizational commitment, Effective training
  • Pages 325-343
    Background and Objective
    One method to evaluate and monitor the effectiveness of the general medicine curriculum is the collection of results of research in this field. In this study, research results on the extent of predefined general competency in the formal document of the minimum competencies of Iranian general physicians have been systematically integrated.
    Methods
    The search strategy in this study included the searching of words doctor, student, interns, or graduate, and ability, competency, knowledge, skill, attitude, or performance, in the title, abstract, or keywords of articles. All papers published from 2002 to 2014 in Persian language journals were retrieved from the Irandoc, Iranmedex, Magiran, Medlib, and SID databases.
    Results
    After the removal of irrelevant or duplicate papers, from 270 recorded papers, 24 articles were selected and analyzed. All studies were descriptive studies and most used self-reporting methods to assess the competency of physicians. Reviewed articles focused on only 48% of subdomains of the formal document of the minimum competencies of physicians. In 70% of assessed skills, physicians’ competencies were estimated as low to moderate.
    Conclusion
    Although these studies did not assess all skills mentioned in the formal document of the minimum competencies of physicians, estimates show that the competencies of general physicians in assessed skills were not desirable. It is recommended that future studies in this field to be managed.
    Keywords: General practitioners, Clinical competence, Program evaluation, Educational achievement
  • Seiyed Davoud Nasrollahpour, Shirvani, Mostafa Javanian, Ali Shabestani, Monfared, Iman Jahanian Pages 344-354
    Background and Objective
    It is attempted to identify creative and talented individuals and to ensure the satisfaction of volunteers through creating a joyful atmosphere in scientific Olympiads. The aim of the present study was to assess the level of satisfaction of candidates with the quality of the 5th National Medical Sciences Olympiad in Iran.
    Methods
    This cross-sectional study was conducted in the summer of 2013. The study population consisted of the candidates of the 5th National Medical Sciences Olympiad among the medical universities of Iran. The subjects were selected through census method. The data collection tool was a questionnaire designed by the researcher and its validity and reliability were confirmed. Data were analyzed using SPSS software at a significance level of P < 0.050.
    Results
    Of the 222 studied candidates around the country, 67 individuals (30.2%) studied Basic Sciences, 52 (23.4%) Clinical Reasoning, 67 (30.2%) Management of Health Systems, and 36 (16.2%) Art in Medical Education. The mean satisfaction level of candidates with the quality of this national Olympiad was 3.2 ± 1.1, and with the content and functionality of this Olympiad was 3.3 ± 1.2. There was a significant relationship between gender and satisfaction with the quality of the Olympiad (P = 0.002). There was a significant relationship between age (P = 0. 010, r = 0. 131), semester (P = 0. 019, r = 0.122), and academic type (P = 0. 019) and satisfaction with content and functionality of this Olympiad.
    Conclusion
    Satisfaction with quality, content, and functionality of the 5th Olympiad was at a moderate level, and thus, requires improvements.
    Keywords: Satisfaction, Scientific Olympiad, Talent, 5th Olympiad, Medical students
  • Ali Akbar Haghdoost, Hossein Rafiei, Abozar Raeisvandi, Yasan Kazemzadeh Pages 355-365
    Background and Objective
    Higher education and postgraduate programs characterize one of the key components of human development in any country. The present study was carried out at Kerman University of Medical Sciences, Iran, with the aim of investigating MSc and PhD students’ level of satisfaction with their present situation and their view of the amount of attention and effort the university authorities exercise to meet the students’ expectations.
    Methods
    The target population of the present descriptive analytical study consisted of 135 postgraduate students of Kerman University of Medical Sciences. Data were gathered using the Student Satisfaction Inventory (SSI). This inventory evaluates the students’ satisfaction with services provided by supervisors, and educational, educational assistance, campus facilities, student-centered, and general services.
    Results
    In total, 42.2% of students (41% male and 43.2% female) were satisfied with the services. The maximum level of satisfaction of students was with services provided by supervisors and the lowest level was with campus facilities. On the other hand, 38.3% of students (36% male and 41.9% female) were satisfied with the amount of attention from the university authorities to the services. In their view, maximum attention was given to the services provided by supervisors and the minimum was given to campus facilities.
    Conclusion
    In conclusion, students’ level of satisfaction with their current situation and the level of effort made by authorities to meet their needs were rated low. In view of the growing increase in admittance of students into higher education and to promote the quality of this sector, university authorities should pay more heed to meeting the needs of postgraduate students who play a significant role in building the country’s future.
    Keywords: Student, Graduate course, Satisfaction, Medical University, Master of Science
  • Abbas Heydari, Mostafa Rad, Mohammad Reza Ghasemi Pages 366-376
    Background and Objective
    One of factors influencing student's academic achievement is academic engagement. The aim of this study was to perform a comprehensive investigation on conceptual dimensions of academic engagement and the factors affecting it.
    Methods
    A comprehensive search of literature published during 2001-2014 was performed using Persian and English databases including Magiran, SID, Scopus, and PubMed. As a result 190 texts were obtained. After a close study, 22 papers with the keywords of "student engagement, and academic engagement time" were selected. Selection criteria were the existence of any dimension of the concept of academic engagement and factors affecting it in the paper.
    Results
    After assessing 22 articles, the dimensions of academic engagement concept and its influencing factors were made clear. Academic engagement consists of the educational, behavioral, cognitive, and psychological dimensions. Factors which affect academic engagement are the education institution’s characteristics, teaching methods, service-based learning, technology and various levels of academic engagement.
    Conclusion
    Through the recognition of dimensions of academic engagement and by applying factors that influence student's academic engagement the wasting of their time and energy can be prevented, and a valuable work force can be developed. Since university engagement has been less studied in medical sciences in our country, it is recommended that qualitative and quantitative research be performed in this field.
    Keywords: Academic engagement, University engagement, Medical education, Student
  • Mohammad Ali Rezaei, Sakineh Sabzevari, Behshid Garousi Pages 377-387
    Background and Objective
    Spiritual wellbeing is the most recent aspect of health and is the sole force that harmonizes physical, mental, and social aspects. Academic citizenship behaviors are voluntary, humanitarian, value-based, and ethical acts carried out by students without any expectations. Therefore, the present study was designed to investigate the relationship between spiritual wellbeing and academic citizenship behaviors of postgraduate students of Kerman University of Medical Sciences, Iran.
    Methods
    This was a descriptive-analytic study. The study population consisted of 350 postgraduate students of Kerman University of Medical Sciences. The subjects were selected from 7 schools of this university using proportionate sampling. Data collection tools were the Ellison’s and Paloutzian’s Spiritual Wellbeing Scale and the Academic Citizenship Behavior Questionnaire. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics in SPSS software.
    Results
    The spiritual wellbeing of postgraduate students was at medium and high levels and academic citizenship behavior of students was also at a high level. The spiritual health and academic citizenship behaviors of doctoral degree, female, married, and older students were higher than others. The higher the score of student's spiritual health was, the higher the score of academic citizenship behaviors was.
    Conclusion
    According to the results of the study, it is recommended that more attention be given to the spiritual health of students. Moreover, curriculum related to ethics must be introduced by universities as an effective factor in positive values to students. In addition, through strengthening of students’ spiritual health, it can be expected that students with maximum ability and ethics will graduate and take responsibility for public health of the society.
    Keywords: Academic citizenship behavior, Spiritual wellbeing, Postgraduate students, Kerman University of Medical Sciences (Iran)
  • Mohsen Aminizadeh, Amin Saberinia, Simin Kohan, Iraj Shokohi, Abolfalz Faghihi, Elaheh Aminizadeh Pages 388-398
    Background and Objective
    Advances in information and communication technology has created new attitudes toward education and its methods. Thus, changing learning approaches to training through the use of electronic resources and virtual education has become important. The purpose of this study was to compare the two virtual and traditional education methods in terms of practical skills in prehospital emergency paramedic technicians.
    Methods
    This quasi-experimental study was performed in 2013. Practical skills such as basic and advanced cardiopulmonary resuscitation, triage, and familiarity with emergency equipment and correct transference method were taught through workshops and electronic learning in two groups of 40 people. Then, learners’ satisfaction with the education methods was measured and data were analyzed using SPSS software.
    Results
    The mean theory scores of all courses were significant. There were significant differences between the mean scores of practical courses of cardiac and pulmonary resuscitation, equipment, and transference through workshops and electronic learning. However, no significant difference was observed among the two methods in triage training.
    Conclusion
    According to the results, the electronic learning method is recommended in courses, such as triage, that have more theoretical aspects for paramedic technicians. Considering the characteristics of electronic learning, it can be used as a complementary method to traditional education.
    Keywords: Electronic learning, Traditional education, Paramedic technicians
  • Nafiseh Pakravan, Rouhangiz Norouzinia, Zohreh Ghazivakili, Behrooz Pouragha Pages 399-406
    Background and Objective
    Discussion in small groups is one of the most reliable methods that will lead to a deeper learning. This method is based on the active participation of all members of the group. The immunology course necessitates thought and connection among the presented content. Therefore, in this study, the efficacy of this method in increasing students’ understanding of the relationship between the components of the immune system was evaluated.
    Methods
    The course lectures were presented in 12 sessions each lasting 2 hours. Then, the students were given the opportunity to study for a few days. An exam was taken based on the presented content, and then, the students were divided into groups under the titles of immune system cells. The discussion sessions were conducted. A second exam was taken after the discussion. Scores of pre- and post-discussion in small groups were compared. Student's satisfaction with this approach was asked orally and through open questions and recorded.
    Results
    A statistically significant increase was observed in students’ scores after the discussion in small groups compared to before the discussion. Among the students, 65% believed that this method had a great effect on deep understanding and were willing to repeat this approach. Furthermore, 82% of students believed that their confidence increased in respect to what they had learned.
    Conclusion
    Small group discussion is a potent educational method, because its implementation in 1 session on taught content resulted in an increase in scores. The implementation of this method may be difficult for the teacher, but this approach has significant effects on student learning behavior.
    Keywords: Small group discussion, Self, confidence, Communication skills, Learning behavior
  • Raika Jamali Pages 407-412
    Background and Objective
    Considering the possible risks of performing endoscopy training on patients, the use of a moulage prior to training seems reasonable. The aim of this study was to evaluate residents’ rate of satisfaction with the training process and their ability in performing upper gastrointestinal endoscopy using gastric moulage prepared in Sina Hospital, Iran.
    Methods
    This study was conducted on 20 residents of the endoscopy ward at Sina Hospital from September 2012 to September 2013. The endoscopy training program consisted of 3 steps of training with gastric moulage, observation, and training on human subjects. The present educational development plan was evaluated through studying the 2 criteria of residents’ satisfaction and ability. The satisfaction of residents with the endoscopy training course was evaluated by a self-report questionnaire. The residents’ ability in performing upper gastrointestinal endoscopy was evaluated by measuring the time of reaching the gastro-esophageal junction and pyloric valve.
    Results
    The reliability and validity of the self-report questionnaire were 64% (0.60-0.89) and 78% (0.12-0.95), respectively. Over 90% of residents agreed with the items of the self-report questionnaire. The highest rate of agreement belonged to the item that interpreted the effect of this method on lowering residents’ anxiety in performing endoscopy (100%). The mean ± standard deviation of time of reaching the gastro-esophageal junction and pyloric valve were 162.0 ± 13.54 and 272.8 ± 13.75 seconds, respectively.
    Conclusion
    The results of this study showed that training residents using gastric moulage prepared in Sina Hospital was associated with residents’ satisfaction and the successful obtaining of the endoscopy skill.
    Keywords: Endoscopy, Training, Resident, Satisfaction, Skill, Gastric moulage
  • Hamid Reza Poreslami, Hoda Shamsadini, Hamid Sharifi, Simin Ghanbari Gohari Pages 413-418
    Background and Objective
    The profession of dentistry necessitates the proficiency of students not only in theoretical knowledge, but also in psychomotor skills. Many dentistry skills, in addition to theoretical courses, are taught through practical courses. The aim of the present research was to investigate the correlation between psychomotor skills and academic scores from theoretical and practical courses among a group of dental students.
    Methods
    In this study, the psychomotor skills of 33 dental students in their first term in 2010 and before taking any practical courses were evaluated through a practical test. After being presented with an image, the students were asked to build a sample of that image with a certain type of dough, in a determined duration of time, and simultaneously. Each student’s work was evaluated separately by professors of the Department of Pediatric Dentistry. The mean of the scores given by 6 professors was considered as the psychomotor skill score of the participants. After 3 years, the scores were compared with those obtained by the same students from theoretical and practical lessons of Endodontics 1 and Restorative Dentistry 1. The partial correlation coefficient was used to determine the correlation between the scores.
    Results
    There was a significant correlation between the practical test score and the practical Endodontics (r = 0.51, P = 0.020) and Restorative Dentistry (r = 0.35, P = 0.040) scores. However, no significant correlation was observed between practical test scores and theoretical Endodontics and Restorative Dentistry scores.
    Conclusion
    There is a significant correlation between dental students’ psychomotor skills and the scores of their practical courses. Practical examination at the time of the students’ entrance into the university or enhancement of their psychomotor skills may improve their work.
    Keywords: Psychomotor skills, Dental students, Practical scores
  • Seyed Mehran Hosseini Pages 419-425
    Background and Objective
    Open book exams with free access to resources are effective for the better understanding of concepts and achieving higher levels of Bloom's taxonomy. This study investigated the correlation of average educational grading with open book exam score and with deep information processing (DIP). The attitudes of medical students in basic sciences stage regarding open book exams were also reported.
    Methods
    In this descriptive study, the subjects were 34 medical students in their third semester. The students were informed of the date and duration of the quiz, issues in question, multiple-choice form of questions, and the main book source for quiz 2 weeks in advance. However, students were not aware of it as an open book exam until it was performed. After completing the test, a survey and DIP were conducted for students anonymously. Data were presented in the form of descriptive statistics. The t-test and the correlation of educational grading with OBE and with DIP scores were performed using SPSS software.
    Results
    The mean age of students was 24.85 ± 0.12 years. Their average educational grading, and the the quiz and the DIP scores were 15.4 ± 0.22, 6.58 ± 0.33, and 74.5 ± 1.37, respectively. There were no significant differences among genders in the above mentioned variables. The Pearson coefficient of the average educational grading was not significantly for the quiz score (0.272) and the DIP score (-0.258). Moreover, 91% of students stated that understanding is an essential requirement for success in open book exams. Only 3% of students stated that open book exams reduce the incentive to attend classes.
    Conclusion
    The average educational grading of medical students in basic sciences stage, based on routine quiz scores, is not an appropriate index of success in open book exams and gaining a deep understanding of topics. The open book exam experience may be effective in increasing their awareness of their weaknesses in understanding concepts, reasoning, and drawing connection between lessons.
    Keywords: Open book exams, Medical students, Basic sciences, Deep information processing (DIP)
  • Abdolhussein Shakurnia, Hossein Elhampour Pages 426-432
    Background and Objective
    One of the issues of multiple choice tests is preparation of effective distracter options and position of the correct answer among the distractor options. The aim of this study was to determine the position of the correct option in multiple choice tests in Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Iran, in 2013.
    Methods
    In this descriptive study, 214 exams, which were entered into the automated service center of the university, were studied in respect to the position of the correct answer. Data were analyzed using SPSS software and frequency, percentage, and chi-square test.
    Results
    In general, 14,359 multiple choice questions were investigated. The position of the correct answer was the A option in 2260 questions (15.7%), the B option in 3893 question (27.1%), the C option in 4683 question (32.6%), and the D option in 3523 questions (24.6%). Chi-square test showed statistically significant difference between of the correct answer in options of A, B, C, and D (P = 0.001). The highest percentage of correct answers was in option C, and the lowest percentage of correct answer was in option A. The findings of the study also revealed that the percentage of the correct answer in the middle options (B and C) was significantly higher than other options (A and D) (59.7% V 40.3%, P = 0.001).
    Conclusion
    The results showed that the distribution of correct choices between options of multiple choice tests performed in the university is not suitable. Random selection of the correct options is recommended as a suitable approach to avoiding this problem.
    Keywords: Multiple choice test, Distracter options, Position of correct option
  • Somayyeh Hallaj Nezhadi, Hossein Mazouchian, Behzad Yousefi Pages 436-437
  • Mohammadreza Abedini, Ghasem Karimi, Seyed Alireza Javadinia Pages 438-139