آرشیو چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۳، شماره ۴۰۱۸
صفحه آخر
۲۰
چهره

مجید صالحی، عزیز شد

آذر مهاجر

مجید صالحی هیچ وقت یک کمدین درجه یک نبود. نقش های کمدی زیادی در تلویزیون بازی کرده که بعضی از آنها تا مدت ها در ذهن مانده و برخی دیگر حتی برای یک بار دیدن هم دلچسب نبوده است، اما این شب ها او در سریال مدینه بدجوری به دل می نشیند و بازی متفاوتی ارائه می کند که چنگ به دل مخاطب می زند و گاهی قطره اشکی همراه با حیرت به همراه می آورد.

شخصیت عزیز که جوانی معتاد و سبک سر است، در داستان سریال مدینه جایگاه محکمی ندارد؛ بودن و نبودنش تاثیر چندانی بر پیشبرد داستان ندارد، می توانست نباشد، اما حالاکه هست و حالاکه مجید صالحی برای ایفای آن انتخاب شده، یک شخصیت دیدنی از کار درآمده است. عزیز که در خانواده ای ازهم گسسته همچون علفی هرز روییده و رشد کرده، به خاطر اعتیاد و اندکی شوخ طبعی آمیخته به حماقت، هرگز نه تنها ازسوی خواهرش بلکه از سوی مخاطب هم جدی گرفته نشده است، اما این شب ها، لابه لای نبرد زنانه مدینه و روحی، مجید صالحی تصویر متفاوتی از عزیز به نمایش می گذارد که قابل تامل است.

صالحی به دلیل بازی در آثار طنز، چهره ای کمیک از خودش برای تماشاگران تلویزیون ساخت و بیان خاصش این چهره را تا اندازه ای تثبیت کرد که حضورش در یک سریال جدی، تا یکی دو شب پیش جدی گرفته نمی شد، اما وقتی لحظه های اندوه و درد عزیز را به نمایش گذاشت، توانایی هایش را در بازیگری به رخ کشید و نشان داد چرا همیشه یکی از شاگردان خوب کلاس های استاد سمندریان بوده است.

صالحی در یکی از مصاحبه هایش درباره بازیگری گفته بود که در کلاس های بازیگری استاد سمندریان فهمید بازیگری چنان دنیای گسترده ای دارد که انگار انتهایی نمی توان برایش متصور شد و هر روز چیز تازه ای در این دنیا برای یاد گرفتن و آموختن وجود دارد. صالحی با بازی در نقش عزیز بخش های دیده نشده ای از توان بازیگری اش را برای مخاطب تلویزیون به نمایش گذاشت تا مخاطب هم به این نتیجه برسد، دنیای بازیگری آن قدر وسیع هست که حتی یک بازیگر همیشگی می تواند یک وقت، به بهانه یک نقش، در یک فیلم یا سریال یک تصویر متفاوت از خود به نمایش بگذارد و باید همیشه منتظر اتفاقات خوب بود.