جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه "Divorce" در نشریات گروه "پزشکی"
-
Background
The study's goal was to find out how well acceptance and commitment-based treatment worked for women going through divorce who were afraid of being negatively evaluated and experiencing anxiety.
MethodsWomen considering divorce who sought help from family counseling facilities in Kerman City during the first three months of 2013 were the subjects of this semi-experimental pre-test-post-test study, which included a control group. The samples were split into two groups of 15 individuals at random. In an experiment, eight 60-minute mindfulness training sessions were given to one group. For the control group, no particular treatment approach was offered. A post-test was administered to both groups following the conclusion of the treatment period. The Fear of Negative Evaluation Questionnaire (BFNES) and Wells Anxiety were among the instruments utilized. For analysis, multivariate analysis of variance and covariance were employed.
ResultsAccording to the findings, women going through a divorce who received treatment based on acceptance and commitment experienced less anxiety and fear of negative evaluation; the linear combination of anxiety and fear of negative evaluation was affected by this treatment by 0.903. Anxiety was reduced by 0.807%, and fear of a negative evaluation was reduced by 0.685% with acceptance and commitment-based therapy.
ConclusionPsychologists should use the acceptance and commitment-based therapy approach along with other treatment approaches to help women going through divorce feel less anxious and afraid of being negatively evaluated. Research indicates that this approach may be extremely effective.
Keywords: Acceptance, Commitment Therapy, Anxiety, Divorce, Women -
Background
Psychosomatic issues are common among couples seeking divorce, with many experiencing anxiety, unexplained pain, gastrointestinal problems, and other symptoms, often showing significant improvement after therapy. This study aimed to evaluate the effectiveness of Cognitive-Behavioral Therapy (CBT) and Structural Family Therapy (SFT) in enhancing the general health and quality of life of couples seeking divorce.
MethodsThirty couples seeking divorce were referred to family counseling centers at the Minoodasht City Judiciary and met the inclusion criteria, were randomly selected and divided into two groups: CBT and SFT. Participants were assessed using general health and quality of life measures before and after undergoing eight sessions of either CBT or Minuchin's structural family therapy. Post-test scores were compared between the two groups.
ResultsPaired t-test analysis revealed significant improvements in general health and quality of life scores for both therapy groups. Covariance analysis showed that both therapies were equally effective, with no significant differences in the level of improvement between the two groups.
ConclusionsBoth structural family therapy and cognitive-behavioral therapy significantly and equally improve the general health and quality of life of couples seeking divorce.
Keywords: Cognitive-Behavioral Therapy, Structural Family Therapy, Divorce, Quality Of Life -
مقدمه
حفظ و تداوم روابط زناشویی و وضعیت سلامت آن ها، هدف بسیاری از مداخلات آموزشی و درمانی در زوجین متقاضی طلاق است. با ارتقاء آگاهی زوجین می توان کیفیت زندگی و سلامت روان آن ها را افزایش داد.
هدفهدف این پژوهش تعیین تاثیر غنی سازی روابط بر کیفیت زندگی و سلامت روان زوجین در معرض طلاق شهرستان کرمان بود.
مواد و روش هاروش پژوهش از نوع نیمه تجربی و پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره تحت نظارت سازمان بهزیستی و نظام مشاوره شهر کرمان در سال 1401 بودند که 30 نفر (15 نفر گروه آزمون و 15 نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی با روش قرعه کشی جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های کیفیت زندگی وار، کاسینسکی و سلامت روان گلدبرگ بود. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. میزان P کمتر از 0/05 معنی داری در نظر گرفته شد.
یافته هامیانگین و انحراف معیار سلامت روان در گروه مداخله در پیش آزمون 98/ 6± 62/ 36 و در پس آزمون 36/ 7± 25 / 52 ، میانگین و انحراف معیار کیفیت زندگی در گروه مداخله در پیش آزمون 55/ 5± 38/ 25 و در پس آزمون 23/ 7± 25/ 43 به دست آمد (01/ P<0). نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که غنی سازی روابط بر سلامت روان و کیفیت زندگی زوجین در معرض طلاق تاثیر داشت (01/ P<0).
نتیجه گیریبر اساس یافته های پژوهش، از آموزش غنی سازی روابط برای ارتقاء کیفیت زندگی و سلامت روان زوجین در معرض طلاق مراجعه کننده به مراکز قضایی می توان استفاده کرد.
کلید واژگان: زوجین, سلامت روان, طلاق, غن یسازی روابط, کیفیت زندگیIntroductionEnhancing marital relations is the aim of numerous educational and therapeutic interventions for couples. By raising awareness, couples can improve their quality of life and mental health.
ObjectiveThe purpose of this research was to determine the effectiveness of relationship enrichment on the quality of life and mental health of couples facing divorce in Kerman.
Materials and MethodsThe study employed a semi-experimental design with pre-test and post-test measures, including a control group. The statistical population comprised couples seeking psychological services at Kerman city’s counseling centers, who were referred to judicial centers for divorce in 2022. A total of 30 participants (15 in the experimental group and 15 in the control group) were selected through availability sampling. Data collection utilized quality of life and Goldberg mental health questionnaires, alongside an educational intervention. Data analysis was performed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and covariance analysis with SPSS version 24, considering a p-value of less than 0.05 as significant.
ResultsIn the test group, the mean and standard deviation of mental health scores were 36.62±6.98 in the pre-test and 52.25±7.36 in the post-test. Similarly, the mean and standard deviation of quality of life scores in the test group were 38.5±5.55 in the pre-test and 43.25±7.23 in the post-test (P<0.01). The results of the covariance analysis indicated that relationship enrichment positively affected both the mental health and
quality of life of couples facing divorce (P< 0.01).ConclusionThe findings of this research indicate that relationship enrichment training is an effective intervention for enhancing both the quality of life and mental health of couples facing divorce.
Keywords: Couples, Divorce, Enrichment Of Relationships, Mental Health, Quality Of Life -
Background
The rate of divorce among Iranian military personnel has increased in recent years.
ObjectivesTo identify factors influencing divorce among the personnel of the Islamic Republic of Iran's Army from the perspectives of army psychologists and psychiatrists.
MethodsThis study was conducted using the Delphi method with psychologists and psychiatrists serving in the Islamic Republic of Iran's Army during 2023 - 2024. In the initial phase, a questionnaire was designed, and psychologists and psychiatrists were asked during qualitative interviews to freely list factors they believed contributed to divorce among army personnel. The responses were collected, and a consolidated list of factors was distributed again to the participants, who were encouraged to add any additional factors not included in the initial list. After compiling the responses, all factors were organized into a questionnaire, and participants were asked to rank these factors based on importance and priority.
ResultsA total of 37 psychologists and psychiatrists working in the four branches of the Islamic Republic of Iran's Army participated in the study (78.4% male, mean age 42.29 ± 5.65 years). During the qualitative interviews, 19 factors were identified as causes of divorce. The top three factors were economic challenges, frequent job transfers, and cultural changes.
ConclusionsBased on the findings of this study, addressing economic challenges, improving the quality of life for personnel, reducing the frequency of job transfers, and enhancing welfare facilities should be prioritized in intervention programs aimed at reducing the divorce rate within the Islamic Republic of Iran's Army personnel.
Keywords: Divorce, Army, Economic Factors, Job Relocations, Cultural Changes, Intervention -
مقدمه
نگرش به طلاق و توجیه روابط فرا زناشویی از جمله عوامل موثر بر رضایت زناشویی هستند. هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی ساختاری پیش بینی رضایت زناشویی براساس نگرش به طلاق با میانجیگری توجیه روابط فرا زناشویی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار بود.
روش کارروش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار در سال تحصیلی نیمسال دوم 1402-1401 بودند که از میان آن ها، 246 تن به روش غیرتصادفی و در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، "مقیاس رضایت زناشویی انریچ" (ENRICH Marital Satisfaction Scale)، "مقیاس نگرش به طلاق" (Attitudes toward Divorce Scale)، "پرسشنامه توجیه روابط فرا زناشویی" (Justifications for Extramarital Relationships Questionnaire) بود. روایی ابزارها با استفاده از روایی محتوا به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد. تحلیل داده های جمع اوری شده در نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 26 و آموس نسخه 24 انجام شد.
یافته هارضایت زناشویی براساس نگرش مثبت (300/0-=β، 001/0>P) و منفی (549/0=β، 001/0>P) به طلاق در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار پیش بینی می شود. رضایت زناشویی براساس توجیه روابط فرا زناشویی (523/0-=β، 001/0>P) در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار پیش بینی می شود. نگرش مثبت به طلاق (200/0-=β، 001/0=P) و نگرش منفی به طلاق (191/0=β، 001/0>P) با میانجیگری توجیه روابط فرا زناشویی، رضایت زناشویی را پیش بینی می کنند.
نتیجه گیریرضایت زناشویی براساس نگرش مثبت و منفی به طلاق با میانجیگری توجیه روابط فرا زناشویی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار پیش بینی می شود. لذا پیشنهاد می شود، مشاوران و روانشناسان خانواده بر نگرش های زوجین به طلاق در رابطه زناشویی در زوج درمانی متمرکز شوند.
کلید واژگان: رضایت زناشویی, روابط فرازناشویی, طلاقIntroductionAttitude towards divorce and justification of extramarital relations are among the factors affecting marital satisfaction. The present study aimed to formulate a structural model for predicting marital satisfaction based on the attitude towards divorce with the mediation of the justification of extramarital relationships in the students of the Islamic Azad University of Garmsar Branch.
MethodsThe research method was descriptive correlation. The statistical population of the present study included all married students of the Islamic Azad University of Garmsar Branch in the academic year of the second semester of 2022-2023, and among them, 246 were selected by non-random and convenience sampling method. The research instruments included demographic questionnaire, "ENRICH Marital Satisfaction Scale", "Attitudes towards Divorce Scale", and "Justifications for Extramarital Relationships Questionnaire". The validity of the instruments was measured using content validity using a qualitative method and reliability using the internal consistency method by calculating Cronbach's alpha coefficient. The collected data were analyzed in SPSS .26 and Amos v.24.
ResultsMarital satisfaction is predicted based on positive (β=-0.300, P<0.001) and negative (β=0.549, P<0.001) attitude towards divorce in students of Islamic Azad University of Garmsar Branch. Marital satisfaction is predicted based on the justification of extramarital relationships (β=-0.523, P<0.001) in the students of Islamic Azad University of Garmsar branch. Positive attitude towards divorce (β=-0.200, P=0.001) and negative attitude towards divorce (β=0.191, P<0.001) predict marital satisfaction through the mediation of extramarital relationship justification.
ConclusionsThe marital satisfaction is predicted based on positive and negative attitudes towards divorce with the mediation of justification of extramarital relationships in the students of Islamic Azad University of Garmsar Branch. Therefore, it is suggested that family counselors and psychologists focus on couples' attitudes towards divorce in marital relationship in couple therapy.
Keywords: Marital Satisfaction, Extramarital Relations, Divorce -
زمینه و هدف
طلاق از آسیب های بسیار مهم اجتماعی کشور در سال های اخیر به شمار می آید. پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رضایت زناشویی و تنظیم هیجانی و تاب آوری زنان متقاضی طلاق شهر تهران انجام شد.
روش بررسیروش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری همراه با گروه گواه بود. نمونه پژوهش 44 نفر از زنان داوطلب واجد شرایط متقاضی طلاق بودند که در سامانه تصمیم، ثبت نام کردند. آزمودنی ها به صورت دردسترس وارد مطالعه شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 22 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه نوددقیقه ای مداخلات رفتاردرمانی دیالکتیکی را دریافت کرد و برای گروه گواه مداخله ای ارائه نشد. برای گردآوری داده ها، پرسش نامه رضایت زناشویی انریچ (فاورز و اولسون، 1998) و مقیاس تنظیم هیجانی (گراتز و رومر، 2004) و پرسش نامه تاب آوری کانر و دیویدسون (کانر و دیویدسون، 2003) به کار رفت. داده های پژوهش به کمک تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر بررسی شدند. سطح معناداری برای آزمون های آماری 0٫05 در نظر گرفته شد.
یافته هاتجزیه وتحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد، در هر سه متغیر رضایت زناشویی و تنظیم هیجانی و تاب آوری بین پیش آزمون و پس آزمون، همچنین بین پیگیری و پیش آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (0٫001>p)؛ اما بین پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نمی شود؛ بنابراین طرح مداخله بر بهبود هر سه متغیر و پایداری دوماهه تاثیر معناداری داشته است.
نتیجه گیریاستفاده از رفتاردرمانی دیالکتیکی برای افزایش رضایت زناشویی و بهبود تنظیم هیجانی و افزایش تاب آوری افراد متقاضی طلاق، سودمند به نظر می رسد.
کلید واژگان: رفتاردرمانی دیالکتیکی, رضایت زناشویی, تنظیم هیجانی, تاب آوری, طلاقBackground & ObjectivesIn recent years, divorce has become one of the widespread forms of social harm in Iran. Research shows that one of the most important reasons for filing for divorce is a decrease in marital satisfaction. Marital satisfaction becomes a key factor in maintaining the family. Also, the inability to regulate emotions causes the marriage to become aggressive arguments, and the husband and wife deal with severe problems instead of solving the problem in the conflict. Resilience is also one of the influential factors in filing for divorce in such a way that low resilience makes a person unable to bear small problems and think about divorce very quickly when faced with the issues of cohabitation. Dialectical behavior therapy is a therapeutic method whose effectiveness has been confirmed in treating many problems. This treatment method can also be used to improve marital issues. The present study aimed to determine the efficacy of dialectical behavior therapy on marital satisfaction, emotional regulation, and resilience of women applying for divorce in Tehran City, Iran.
MethodsThe present research method was quasi–experimental with a pretest–posttest and follow–up design with a control group. The research sample consisted of 44 women applying for divorce who were registered in the Tasmim system. They were selected as available and randomly assigned into the experimental and control groups (22 people in each group).
The inclusion criteria were as follows: registering divorce in the Welfare Tasmim system, holding at least a Diploma, without acute personality disorder, and no addiction to opium. The exclusion criteria were as follows: absence of more than one session from intervention sessions and using influential drugs on the individual concerning psychology. The experimental group underwent dialectical behavioral therapy interventions for 8 sessions of 90 minutes based on the dialectic behavior therapy sessions of Marshall Linehan's protocol (2018), and the control group did not receive any intervention. Enrich (1998), Gratz and Romer (2004) emotional regulation, and Corner and Davidson (2003) resilience questionnaires were used to collect data. The data were analyzed using variance analysis and repeated measurement.ResultsVariance analysis with repeated measurement showed a significant difference between factors (pretest, posttest, and follow–up) related to all three variables of marital satisfaction, emotional regulation, and resilience (p<0.001). Also, there was a significant difference between the scores of the two experimental and control groups in these variables (p<0.01). In other words, dialectical behavior therapy has been effective in improving marital satisfaction, emotional regulation, and resilience of women seeking divorce. To investigate the difference between the three stages in terms of the effectiveness of the intervention, an LSD post–hoc test was used. Based on the post–hoc LSD, there is a significant difference in all three variables of marital satisfaction, emotional regulation, and resilience between the pretest and posttest, as well as between follow–up and pretest. However, there was no significant difference between the posttest and follow–up (marital satisfaction p=0.154; emotional regulation p=0.432; resilience p=0.136), so the intervention plan effectively improved both variables. Also, the effects of the interventions remained stable during the two months.
ConclusionDialectical behavior therapy seems beneficial in increasing marital satisfaction, improving emotional regulation, and increasing the resilience of divorce applicants. Also, dialectical behavior therapy can be considered an effective way to solve the problems of the divorce applicant.
Keywords: Dialectical Behavior Therapy, Marital Satisfaction, Emotional Regulation, Resilience, Divorce -
زمینه و هدف
طلاق، رویدادی استرس زا است که هیجانات منفی فراوانی را در بر می گیرد و افشانکردن هیجانات منفی منجربه کاهش کیفیت زندگی و ایجاد نشخوار خشم در فرد می شود. پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی روایت درمانی بر خودافشاگری هیجانی و نشخوار خشم زنان مطلقه در شهر مشهد انجام شد.
روش بررسیروش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری را تمامی زنان مطلقه مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی در سال 1399 در نواحی یک و دو و سه شهر مشهد تشکیل دادند. از بین آن ها 24 زن مطلقه داوطلب واجد شرایط به روش نمونه گیری دردسترس وارد مطالعه شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه دوازده نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه روایت درمانی گروهی را دریافت کرد؛ اما برای گروه گواه هیچ مداخله ای ارائه نشد. جمع آوری داده ها بااستفاده از مقیاس خودافشایی هیجانی (اسنل و همکاران، 1998) و مقیاس نشخوار خشم (ساکودولسکی و همکاران، 2001) صورت گرفت. داده ها توسط آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی LSDدر نرم افزار آماری SPSS نسخه 26 تحلیل شد. سطح معناداری آزمون های آماری 0٫05 بود.
یافته هانتایج نشان داد، اثر زمان و اثر گروه و اثر تعامل زمان و گروه بر متغیرهای نشخوار خشم و خودافشایی هیجانی معنادار بود (0٫001>p). همچنین در متغیرهای نشخوار خشم و خودافشایی هیجانی در گروه روایت درمانی، تفاوت بین میانگین نمرات پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری معنادار بود (0٫001>p). در گروه روایت درمانی در متغیرهای نشخوار خشم (0٫002=p) و خودافشایی هیجانی (0٫003=p)، بین میانگین نمرات پس آزمون و پیگیری تفاوت معنادار مشاهده شد که حاکی از ماندگاری اثربخشی درمان در طول دوره پیگیری سه ماهه بود.
نتیجه گیریباتوجه به یافته های پژوهش، روایت درمانی در افزایش خودافشایی هیجانی و کاهش نشخوار خشم در زنان مطلقه سودمند بوده و اثربخشی آن در طول زمان پایدار است.
کلید واژگان: روایت درمانی, خودافشایی هیجانی, نشخوار خشم, طلاقBackground & ObjectivesDivorce is an undesirable social phenomenon and a complex and stressful event for the people involved. The negative consequences of divorce affect both couples, but according to research, women are more vulnerable than men. Among the problems after divorce, economic issues, feelings of anxiety and depression, and reduction in quality of life have been the most significant problems of people, especially women. Therefore, divorce is associated with a wide range of adverse psychological consequences. Expression of emotions plays a crucial role in externalizing negative emotions caused by divorce and helps a person manage the experience of negative emotions. Also, rumination of anger is one of the strong predictors in reducing the mental health of divorced women. Therefore, it is essential to use psychological interventions that help release the emotions of divorced women. The present study was conducted to investigate the effectiveness of narrative therapy on emotional self–disclosure and anger rumination of divorced women living in Mashhad City, Iran.
MethodsThe research method was quasi–experimental with a pretest–posttest and a 3–month follow–up design with a control group. The statistical population consisted of all divorced women referred to psychological counseling and service centers in 2019 in districts 1, 2, and 3 of Mashhad City. Among them, 24 qualified volunteer divorced women were included in the study using the available sampling method. They were randomly assigned to the experimental and control groups (12 women in each group). The inclusion criteria were as follows: personal satisfaction to participate in the research, the first experience of divorce, the age range of 25 to 40 years, having at least a diploma education, lacking a serious emotional relationship at the time of conducting the research with the help of the psychologist's diagnosis, and at least three years have passed since the divorce process. The exclusion criteria were as follows: absence of more than two sessions during training, entering into a new emotional relationship, and remarriage. The experimental group underwent group therapy in 8 sessions, and the control group did not receive any intervention. Data were collected using the Emotional Self–Disclosure Scale (Snell et al., 1988) and the Anger Rumination Scale (Sukhodolsky et al., 2001). Next, the data were analyzed using variance analysis with repeated measures and an LSD post hoc test using SPSS statistical software version 26. The significance level of the tests was considered 0.05.
ResultsThe results showed that the time effect and group effects and the interaction effect of time and group on the variables of anger rumination and emotional self–disclosure were significant (p<0.001). Also, in the variables of anger rumination and emotional self–disclosure in the narrative therapy group, the difference between the average scores of the pretest with posttest and follow–up was significant (p<0.001). In the narrative therapy group, a significant difference was observed between the average scores of posttest and follow–up in the variables of anger rumination (p=0.002) and emotional self–disclosure (p=0.003), indicating the persistence of the effectiveness of the treatment during the 3–month follow–up period.
ConclusionAccording to the results of the research, the use of non–pharmacological intervention of narrative therapy is effective in increasing emotional self–disclosure, reducing rumination of anger, and improving psychological problems in divorced women. Therefore, it is recommended to use a narrative therapy program in welfare and counseling centers for divorced women.
Keywords: Narrative Therapy, Emotional Self–Disclosure, Anger Rumination, Divorce -
مقدمه
با توجه به آثار و پیامدهای منفی طلاق در سطوح فردی و اجتماعی به ویژه برای زنان، نیاز به اقدامات پیشگیرانه برای کاهش این آسیب ها مشهود است.
هدفهدف از پژوهش حاضر مقایسه توانمندی های شخصیت و خودسرکوبگری در زنان متقاضی طلاق و زنان غیرمتقاضی بود.
روشپژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی- مقایسه ای و جامعه آماری تمام زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر قم در سال 1401 بودند که از میان آنها با استفاده از نرم افزار G*Power تعداد 30 نفر زنان متقاضی طلاق و تعداد 30 نفر از زنان غیرمتقاضی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه توانمندی ها و ارزش ها در عمل پترسون و سلیگمن (2003) و مقیاس خودسرکوبگری جک (1991) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری برای با استفاده از نرم افزار SPSS26 استفاده گردید.
یافته هانتایج نشان داد بین توانمندی های شخصیت و خودسرکوبگری در زنان متقاضی طلاق و زنان غیرمتقاضی تفاوت وجود دارد (01/0>P) و زنان متقاضی طلاق نمره بالاتری در خودسرکوبگری و نمره پایین تری در توانمندی های شخصیت کسب کردند.
نتیجه گیرینتایج نشان داد بین توانمندی های شخصیت و خودسرکوبگری در زنان متقاضی طلاق و زنان غیرمتقاضی تفاوت وجود دارد. پیشنهاد می شود به منظور افزایش توانمندی های شخصیتی، تمرکز بر توانمندی های فردی مانند امید، خوش بینی، خلاقیت و نشاط در آموزش زوجین و جلسات زوج درمانی مورد توجه قرار گیرد.
کلید واژگان: توانمندی های شخصیت, خودسرکوبگری, زنان, طلاقIntroductionConsidering the effects and negative consequences of divorce at the individual and social levels, especially for women, the need for preventive measures to reduce these damages is evident.
AimThe current research aimed to compare personality abilities and self-suppression in women applying for divorce and non-applicant women.
MethodsThe current research is applied in terms of purpose and causal-comparative type of descriptive in terms of research method type and the statistical population was all the women who referred to counseling centers in Qom in 2022, from which 30 women who applied for divorce and 30 women who did not apply for divorce were selected using the available sampling method using G*Power software. The research tools were Values in Action Inventory of Strengths by Peterson and Seligman (2003), and Silencing the Self Scale by Jack (1991). To analyze the data, multivariate analysis of variance was used for the main hypothesis and univariate analysis of variance using SPSS26 software was used.
ResultsThe results showed that there is a difference between personality abilities and self-suppression in women applying for divorce and non-applicant women (P<0.01) and women applying for divorce obtained a higher score in self-suppression and a lower score in personality abilities
ConclusionThe results showed that there is a difference between personality abilities and self-suppression in women applying for divorce and non-applicating women. In order to increase personal abilities, it is suggested to focus on individual abilities such as hope, optimism, creativity and vitality in couple training and couples therapy sessions.
Keywords: Personality Abilities, Self-Suppression, Women, Divorce -
Background
In Iranian courts, counseling centers, and research institutes, the Family Emotional Atmosphere Questionnaire (FEAQ) by Navardgahfard in 1994 is widely used to assess the status of marital relationships. However, the FEAQ's contents are outdated, containing irrelevant questions, and lacking valid psychometric properties. Therefore, the aim of the present study is to revise and validate the psychometric properties of the Emotional Climate Scale for Couples (ECSC).
MethodsThis study was descriptive-correlational in nature and had practical implications. It was conducted from January 17th to July 30th, 2023. All divorce applicants referred by the courts to family counseling centers were included in the study population. Initially, the FEAQ was extracted from the website and modified to consist of 21 questions related to emotional climate between couples.
ResultsSubsequently, the face validity of ECSC was confirmed by experts, and exploratory factor analysis (N=307) demonstrated two subscales of lack of feelings and cooperation, and forced with limitations, explaining 63.26% of the variance in the 21 ECSC items. Confirmatory factor analysis (N=205) also indicated an acceptable fit for the ECSC model and showed good construct validity. The test-retest reliability (N=35, with a three-week interval) was 0.83 for the total scale, 0.82 and 0.81 for the two subscales, respectively, while Cronbach's alpha coefficients for the two factors were 0.93 to 0.94 and 0.96 for the total scale.
ConclusionTherefore, ECSC is a reliable and valid tool for assessing the emotional climate between couples and has wide applicability.
Keywords: Psychometrics, Family, Expressed Emotion, Divorce -
مقدمهطلاق آسیب روانی، هیجانی و شناختی فراوانی برای فرزندان یک خانواده ایجاد می کند و مسائل روانی آن ها در زمره پراهمیت ترین مباحث روانشناختی قرار می گیرد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف آزمون اثر روان درمانی مثبت نگر بر بهزیستی ذهنی و تنظیم هیجانی دختران نوجوان در خانواده طلاق صورت پذیرفت.مواد و روش هاروش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر طلاق در دوره اول متوسطه شهر رشت در سال تحصیلی 1402-1401 و شرکت کنندگان پژوهش شامل 27 نوجوان دختر طلاق بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. نوجوانان حاضر در گروه آزمایش، روان درمانی مثبت نگر را طی 8 هفته در 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت نمودند. پرسشنامه های مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس بهزیستی ذهنی (SBWS) و پرسشنامه تنظیم هیجانی (ERQ) بود. داده های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی با استفاده از نرم افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل گردید.یافته هانتایج نشان داد که روان درمانی مثبت نگر بر بهزیستی ذهنی (0/0001>P) و تنظیم هیجانی (0/0001>P) دختران نوجوان طلاق تاثیر داشته است. اندازه اثر آموزش حاضر بر بهزیستی ذهنی و تنظیم هیجانی به ترتیب 0/56 و 0/54 بود.نتیجه گیریبر اساس یافته های پژوهش می توان گفت که روان درمانی مثبت نگر با بهره گیری از فنونی همانند چشم انداز مثبت به زندگی، آموزش خوش بینی، و امید به آینده می تواند برای بهبود بهزیستی ذهنی و تنظیم هیجانی دختران نوجوان در خانواده طلاق مورد استفاده قرار گیرد.کلید واژگان: روان درمانی, بهزیستی روانشناختی, تنظیم هیجانی, طلاق, نوجوان, زنانIntroductionChildren who experience divorce suffer significant psychological, emotional, and cognitive damage. Accordingly, the present study was conducted to determine the effectiveness of positive psychotherapy on the subjective well-being and emotional regulation of adolescent girls from divorced families.MethodsThe research method was semi-experimental, with the pretest and posttest design, a control group, and a two-month follow-up period. The statistical population comprised adolescent divorced girls in the first year of high school in Rasht (Iran) during 2022-2023. The study included 27 adolescents who were selected through the purposive sampling method and assigned into experimental and control groups (14 adolescents in the experimental and 13 adolescents in the control group). For 8 weeks, the adolescents in the experimental group received positive psychotherapy in 8 sessions each lasting 90 minutes. Two questionnaires including, the subjective well-being scale (SBWS) and the emotional regulation Questionnaire (ERQ) were used in this study. The obtained data were analyzed using mixed ANOVA and Bonferroni post hoc test with SPSS software.ResultsThe results showed that positive psychotherapy improved the subjective well-being (F=31.97, Eta=0.56, P≤0.001) and emotional regulation (F=28.89, Eta=0.54, P≤0.001) of adolescent divorced girls. The effect size of the present intervention on mental well-being and emotional regulation was 0.56 and 0.54, respectively.ConclusionBased on the findings of the research, positive psychotherapy using techniques, such as a having positive outlook on life, and teaching optimism and hope for the future, could be used to enhance the subjective well-being and emotional regulation of adolescent girls from divorced families.Keywords: Psychotherapy, Psychological Well-Being, Emotional Regulation, Divorce, Adolescent, Women
-
مقدمه
طلاق، پدیده ای است که نه تنها ثبات روانی زوجین را برهم می زند، بلکه تعادل روانی فرزندان و اطرافیان را نیز تحت شعاع قرار می دهد. این پژوهش با هدف تدوین برنامه آموزشی مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور و بررسی اثربخشی آن بر مهارت های اجتماعی فرزندان با مشکلات رفتاری در خانواده های طلاق انجام شد.
روش کارپژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری یک ماهه همراه با گروه شاهد بود. جامعه آماری شامل فرزندان 12 تا 18 ساله با مشکلات رفتاری در شهرستان های رباط کریم و بهارستان که 1 تا 5 سال از طلاق والدینشان گذشته بود. از جامعه آماری 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها، مقیاس خودگزارشی مشکلات رفتاری نوجوانان Achenbach و همکاران و مقیاس مهارت های اجتماعی Elliott و همکاران بود. گروه آزمایش 10جلسه برنامه آموزش مهارت های زندگی سازمان بهداشت جهانی با رویکرد راه حل محور (De Shazer S) را دریافت کردند. داده ها با استفاده از آزمون واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنادار 05/0 و با نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند.
یافته هانتایج پژوهش نشان داد، افراد گروه آزمایش که برنامه آموزش مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور را دریافت کرده بودند، در مقایسه با گروه شاهد، در مرحله پس آزمون، به طور معناداری در مهارت های اجتماعی نمرات بهتری کسب کردند (0/01>p) و این تغییرات مثبت تا مرحله پیگیری نیز پایدار بود (0/05>p).
نتیجه گیریبراساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که برنامه آموزش مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور با فراهم کردن فرصتی برای یادگیری مهارت های اساسی، ابزاری موثر برای ارتقای مهارت های اجتماعی فرزندان با مشکلات رفتاری در خانواده های طلاق باشد.
کلید واژگان: آموزش مهارت های زندگی, رویکرد راه حل محور, مهارت های اجتماعی, مشکلات رفتاری, طلاقIntroductionDivorce is a phenomenon that not only disrupts the psychological stability of the couple but also impacts the emotional well-being of their children and those around them. This study aimed to develop a life skills training program using a solution-oriented approach and to assess its effectiveness on the social skills of children with behavioral problems in divorced families.
MethodsThis research utilized a quasi-experimental design with a pre-test, post-test, and one-month follow-up, including a control group. The study population consisted of children aged 12 to 18 with behavioral problems, residing in the cities of Rabat Karim and Baharestan, whose parents had divorced between one and five years prior. Thirty participants were selected through convenience sampling and were randomly assigned to either an experimental or control group, with 15 participants in each group.The data collection instruments included the Adolescent Behavior Problem Self-Report Scale (Achenbach & Rescorla, 2001) and the Social Skills Scale (Elliott & Gresham, 1990). The experimental group underwent 10 sessions of a life skills training program (developed by the World Health Organization) using a solution-oriented approach (De Shazer, S). Data were analyzed using repeated measures analysis of variance, and Bonferroni's post hoc test at a significance level of 0.05, utilizing SPSS version 26.
FindingsThe results indicated that the experimental group, that received life skills training with a solution-oriented approach, showed significantly improved social skills in the post-test compared to the control group (p < 0.01). These positive changes were maintained through the follow-up stage (p < 0.05).
ConclusionsThe findings suggest that life skills training with a solution-oriented approach is an effective intervention for enhancing the social skills of children with behavioral problems in divorced families, as it provides an opportunity for learning essential skills.
Keywords: Life Skills Training, Solution-Oriented Approach, Social Skills, Behavioral Problems, Divorce -
زمینه و هدف
طلاق فقط یک اتفاق واحد نیست بلکه یک فرآیند طولانی است که در آن همه اعضای خانواده از جمله فرزندان، یک فقدان و شکست را متحمل می شوند که می تواند انتقال بین نسلی بی ثباتی در زندگی زناشویی اعضای خانواده ها را به همراه داشته باشد. بنابراین، هدف از انجام مطالعه حاضر، واکاوی تجارب زیسته نوجوانان با تجربه طلاق والدین ساکن شهر یزد بود.
مواد و روش هامطالعه حاضر از نوع تجربه زیستی و پژوهش پدیدارشناسی بود. 12 نوجوان دختر با تجربه طلاق والدینی ساکن شهر یزد در سال 1402 شرکت کردند. داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری و با روش کلارک و براون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته هایافته های حاصل از این پژوهش نشان داد که نوجوانان ایرانی پس از طلاق والدین شان مسائلی را در زمینه های مختلف تجربه می کنند که در قالب 7 مضمون اصلی چالش های شناختی، رشدی/تحولی، رفتاری/مقابله ای، روانی/هیجانی، خانوادگی، اجتماعی و زمینه ای دسته بندی می شوند. با توجه به یافته های به دست آمده، تداوم رشد پس از تروما در نوجوانان با تجربه طلاق والدینی، نیازمند تدوین مداخلات چندجانبه با محوریت مضامین شناسایی شده است.
نتیجه گیریبا توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که طلاق پیامدهای منفی متعددی همچون چالش های شناختی، رشدی/تحولی، رفتاری/مقابله ای، روانی/هیجانی، خانوادگی، اجتماعی و زمینه ای می تواند برای خانواده به همراه داشته باشد که در این بین نوجوانان به دلیل قرار گرفتن در شرایط بحرانی ناشی از طلاق والدین، ممکن است صدمات بیشتری از نظر هیجانی و روان شناختی متحمل شوند.
کلید واژگان: طلاق, نوجوانان, تجربه زیسته, دختران, پدیدارشناسیBackground and ObjectivesDivorce is not just a single event, but is a long process in which all family members, including children, suffer from a loss and failure, which can lead to intergenerational transmission of instability in the marital life. Therefore, the purpose of this research was to analyze the lived experiences of teenagers with their parents' divorce experience in Yazd City.
Materials and MethodsThe present study was a phenomenological study of lived experiences of twelve teenage participants of Yazd City in 2023 who experienced parental divorce. Data have been extracted and collected via semi-structured interviews and analyzed using Braun and Clarke's method.
ResultsThe findings of this research showed that Iranian teenagers experience problems in different fields after their parents' divorce that can be classified in seven categories including cognitive, developmental/evolutionary, behavioral/coping, psychological/emotional, family, social and contextual challenges. According to the findings, the continuation of post-traumatic growth in adolescents with parental divorce requires the formulation of multilateral interventions centered on the identified themes.
ConclusionAccording to the findings, it can be concluded that divorce has many negative consequences such as cognitive, developmental/evolutionary, behavioral/confrontational, psychological/emotional, family, social, and contextual challenges for family. Teenagers may suffer more emotional and psychological trauma due to being in critical situations.
Keywords: Divorce, Teenagers, Lived Experience, Girls, Phenomenological -
جامعه سالم و شاداب وابسته به حضور شهروندانی با روحیه ای شاد و با انگیزه بالا می باشد که به منظور نائل شدن به آن می بایست سلامت اجتماعی به عنوان نوعی بهداشت روانی، فردی و جمعی در جامعه امروزی تحقق یابد. با توجه به جدید بودن مفهوم سلامت اجتماعی، هنوز اجماع کاملی بر ابعاد و شاخص های آن در میان محققان به وجود نیامده است. از دلایل اقبال زیاد به سلامت اجتماعی در ایران و جهان در کنار جذابیت مفهومی این است که می تواند شمائی کلی از شرایط اجتماعی حاکم بر جامعه را ترسیم کرده و شاخص و ابزار تحلیلی خوبی برای اندیشمندان این حوزه و سیاست گذاران آن باشد. اختلال در سلامت اجتماعی و بروز ناهنجاری هایی از قبیل اضطراب و افسردگی، اعتیاد، طلاق و خودکشی از مسائل بسیار حائز اهمیت در جامعه کنونی است که می بایست به طور گسترده مورد مطالعه قرار گیرد و با واکاوی علل و پیامدهای آن ها، راهکارهایی جهت پیشگیری و کاهش آن ها ارائه گردد. در این مطالعه پس از تعریف مفاهیم اصلی و کلیدی سلامت اجتماعی و ناهنجاری های حاصل از بروز اختلال در آن، به ارائه آماری از این اختلالات در جهان و ایران با استفاده از کلمات کلیدی سلامت اجتماعی، ناهنجاری های اجتماعی، افسردگی و اضطراب، اعتیاد، طلاق و خودکشی در کتب و مقالات انتشار یافته در چند سال اخیر پرداخته، مولفه ها و شاخص های بروز آسیب های اجتماعی را مرور کرده و در نهایت راهکارهایی در جهت پیشگیری و کاهش هر یک از آسیب های اجتماعی ارائه شده است. نتایج بررسی ها نشان داد که در میان عوامل مرگ و میر و ناتوانی ها در ایران، افسردگی رتبه 4 و اضطراب رتبه 7 را به خود اختصاص داده است و میان بروز اختلالات افسردگی، استرس و اضطراب در افراد ارتباط بسیار نزدیکی وجود دارد. هم چنین برطبق آمار جهانی، 2 درصد از جمعیت جهان دارای اختلال مصرف مواد می باشند و نرخ مصرف روزانه سیگار در ایران 7/10 درصد برآورد شده است. به علاوه، نرخ طلاق در ایران نسبت به کشورهای جهان 14 درصد اعلام شده است که بیش ترین مقادیر مربوط به استان های البرز، مازندران، سمنان، تهران و مرکزی می باشد. آمار خودکشی نیز در ایران نشان می دهد که استان های ایلام، همدان و کرمانشاه بیش ترین میزان آمار خودکشی را دارند. استان ایلام از مناطق پرخطر در ایران است که در هر صد هزار مورد مرگ 94/28 مورد به دلیل خودکشی رخ می دهد. نتایج نشان داد که این آسیب های اجتماعی در بسیاری از مولفه ها با یکدیگر همپوشانی داشته و بروز یکی می تواند زمینه ساز بروز دیگری باشد. پس می توان نتیجه گرفت که پیشگیری از آسیب هایی چون اضطراب و افسردگی می تواند به طور موثری در جلوگیری از سایر آسیب های اجتماعی مانند اعتیاد، طلاق و خودکشی در یک جامعه و بهبود سلامت اجتماعی نقش به سزایی داشته باشد. بنابراین، انجام پیمایش های ملی در این زمینه و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد تا حد امکان می توانند در پیشگیری از آسیب های اجتماعی کمک کننده باشند.
کلید واژگان: سلامت اجتماعی, اضطراب و افسردگی, اعتیاد, طلاق, خودکشیA healthy and vibrant society depends on the presence of citizens with a positive and motivated spirit. Achieving such a society requires that social well-being be realized as a form of mental, individual, and social health in today's communities. Given the novelty of the concept of social well-being, there is yet to be full consensus among researchers on its dimensions and indicators. The widespread interest in social well-being in Iran and globally stems from its conceptual attractiveness as it can delineate prevailing social conditions and serve as a valuable analytical tool for scholars and policymakers in this field. Disorders in social health, such as anxiety, depression, addiction, divorce, and suicide, are crucial issues in contemporary society that warrant extensive study. By investigating their causes and consequences, strategies can be proposed for their prevention and reduction. This study begins with defining the key concepts of social health and the abnormalities resulting from disorders within it. It proceeds to provide statistical insights into these disorders worldwide and in Iran, utilizing keywords such as social health, social disorders, depression, anxiety, addiction, divorce, and suicide, as found in recently published books and articles. The components and indicators of social problems are reviewed, and solutions are proposed for the prevention and mitigation of each social disorder. Research findings indicate that among mortality and disability factors in Iran, depression ranks 4th and anxiety 7th and there is a close relationship between the occurrence of depression, stress, and anxiety in individuals. Globally, 2% of the population suffers from substance use disorders, and the daily smoking rate in Iran is estimated at 10.7%. Moreover, the divorce rate in Iran is reported at 14%, with the highest rates in Alborz, Mazandaran, Semnan, Tehran, and Markazi provinces. Suicide rates in Iran show Ilam, Hamadan, and Kermanshah provinces as having the highest rates. Ilam province is one of the most dangerous regions in Iran, where 28.94 deaths occur due to suicide in every hundred thousand cases. The results indicate significant overlap among these social harms in many aspects, where the occurrence of one can pave the way for another. Thus, preventing social problems such as anxiety and depression can effectively contribute to preventing other social issues such as addiction, divorce, and suicide, thereby enhancing social Health. Therefore, conducting national surveys in this area and making evidence-based decisions can substantially aid in preventing social harm.
Keywords: Social Health, Anxiety, Depression, Addiction, Divorce, Suicide -
زمینه و هدف
بررسی ها نشان می دهد که والدین در شرف جدایی دارای مشکلات روان شناختی از جمله دشواری در تنظیم هیجانی هستند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بسته آموزشی مبتنی بر تجربه زیسته بر بهبود دشواری در تنظیم هیجانی مادران در شرف جدایی انجام گرفت.
مواد و روش هاروش پژوهش آزمایشی و از طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل استفاده شد. به این منظور از بین مادران در شرف جدایی، ارجاع شده از طرف دادگاه به مراکز مشاوره طرف قرارداد با دادگستری اصفهان در 6 ماه اول سال 1401 با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، تعداد 30 مادر با توجه به ملاک های ورود به پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گماری شدند. گروه آزمایش، 10 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. ابزارهای مورداستفاده در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجانی (گراتز و رومر، 2004) بود. برای تجزیه وتحلیل اطلاعات به دست آمده از روش تحلیل واریانس مختلط استفاده شد.
یافته هانتایج نشان داد که در مرحله پس آزمون بین عملکرد دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی دار آماری وجود دارد (05/0>P) و نیز نتایج مرحله پیگیری هم نشان داد که بسته آموزشی مبتنی بر تجربه زیسته بر بهبود دشواری در تنظیم هیجانی مادران در شرف جدایی تاثیر مثبتی دارد (05/0>P).
نتیجه گیرینتایج حاصل از مطالعه نشان داد که بسته آموزشی مبتنی بر تجربه زیسته بر بهبود دشواری در تنظیم هیجانی مادران در شرف جدایی اثربخش بود، لذا بهره گیری از این رویکرد آموزشی و درمانی جهت کمک به بهداشت و سلامت روانی افراد در آستانه جدایی (طلاق) توصیه می گردد.
کلید واژگان: تنظیم هیجان, تجربه زیسته, طلاق, مادرانAim and BackgroundResearch indicates that parents on the verge of separation experience psychological issues, including difficulties in emotion regulation. Therefore, the present study aimed to examine the effectiveness of a lived-experience-based educational package on improving emotion regulation difficulties in mothers on the verge of separation.
Methods and Materials:
The research method was experimental, utilizing a pre-test, post-test, and follow-up design with a control group. From among mothers on the verge of separation, referred by the court to counseling centers affiliated with the Judiciary of Isfahan in the first half of 2022, a total of 30 mothers were selected using convenience sampling based on the study's inclusion criteria and were randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received 10 sessions of 90-minute training, while the control group was placed on a waiting list. The tools used in the present study included the Difficulties in Emotion Regulation Scale (Gratz & Roemer, 2004). Data were analyzed using covariance analysis.
FindingsThe results indicated a statistically significant difference between the experimental and control groups in the post-test phase (P < 0.05). Additionally, the follow-up results demonstrated that the lived-experience-based educational package had a positive impact on improving emotion regulation difficulties in mothers on the verge of separation (P < 0.05).
ConclusionsThe results of the study suggest that the lived-experience-based educational package was effective in improving emotion regulation difficulties in mothers on the verge of separation. Therefore, utilizing this educational and therapeutic approach is recommended to enhance the psychological health and well-being of individuals on the brink of separation (divorce).
Keywords: Emotion Regulation, Lived Experience, Divorce, Mothers -
مقدمه و هدف
افزایش میزان طلاق در دهه های اخیر و تاثیرات آن روی نوجوانان، آسیب های روانی همچون افسردگی را در کانون پژوهش ها قرار داده است. بر همین اساس، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی روش درمانی فراشناخت بر افسردگی دانش آموزان پسر 13 تا 18 ساله در خانواده های طلاق انجام شد.
روش کارتحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون، پس آزمون، پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری نوجوانان پسر 13 تا 18 ساله دو مدرسه متوسطه اول منطقه پنج شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که 30 نفر از آنها با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه مداخله و گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. درمان فراشناخت در قالب 8 جلسه 90 دقیقه ای به صورت هفتگی برای گروه مداخله ارائه شد، درحالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. آزمودنی ها در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با پرسشنامه افسردگی نوجوانان (Maria Kovacs، 1979) سنجیده شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز واریانس دوطرفه با اندازه گیری های مکرر توسط نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد.
یافته هابر طبق یافته های این پژوهش، مداخله با درمان فراشناخت روی متغیر افسردگی اثربخش بود (0/001>p)، به طوری که میانگین نمرات پس آزمون افسردگی برای گروه کنترل 30/57 و برای گروه مداخله 16/87 بود. در گروه مداخله تفاوت معناداری بین میانگین نمرات پس آزمون با نمره 16/87 و پیگیری با نمره 17/60 دیده نشد (0/05<p).</p
نتیجه گیرییافته های پژوهش حاکی از این بود که درمان فراشناخت یک مداخله اثربخش روی دانش آموزان 13 تا 18 ساله در خانواده های طلاق بوده و توصیه می شود این روش درمانی جهت کاهش افسردگی مورد استفاده قرار گیرد.
کلید واژگان: درمان فراشناخت, افسردگی, دانش آموز, نوجوان, طلاقIntroductionThe increase in divorce rates in recent decades and its impact on adolescents has highlighted psychological damages, such as depression in research studies. Therefore, the researcher conducted the current study to determine the effectiveness of Meta-cognitive therapy in decreasing depression in male students aged 13 to 18 from divorced families.
Materials and MethodsThis study was semi-experimental research with a pre-test, post-test, follow-up, and control group. The study's statistical population included boys between the ages of 13 to 18 years old in 2 high schools in the 5th district of Tehran in the academic year of 2021-2022. The researcher selected thirty participants through convenience sampling and randomly assigned them to an intervention group and a control group (each group consisted of 15 individuals). Then, the researcher provided Meta-cognitive therapy for the intervention group in 90-minute sessions, weekly for two months. However, the control group did not receive any intervention. Finally, the researcher assessed the participants in three stages: pre-test, post-test, and follow-up using the Adolescent Depression Questionnaire (Maria Kovacs, 1979). In order to analyse data, this study used mixed analysis of variance with repeated measures through SPSS version 26.
ResultsThe results showed that Meta-cognitive therapy had a positive effect on depression (p<0.001). The post-test average scores were 30.57 for the control group and 16.87 for the intervention group. In the intervention group, there was no significant difference between the depression post-test average scores at 16.87 and the follow-up, at 17.60 (p>0.05).
ConclusionThe results of the study showed that Meta-cognitive therapy was an effective intervention in male students aged 13 to 18 from divorced families. The researcher recommends the use of this therapeutic approach to decrease depression.
Keywords: Metacognitive Therapy, Depression, Student, Adolescent, Divorce -
Aims
Marriage significantly influences individuals’ roles and developmental trajectories. This study investigated the effectiveness of emotion-focused group therapy on emotion regulation in divorced women, focusing on anger, positive affect, and internalized shame.
Materials & MethodsThe study utilized a quasi-experimental design, incorporating a pre-test-post-test framework with follow-up assessments at one and three months, and was conducted on 20 divorced women. The samples were divided into the experimental and control groups. Data were analyzed using repeated measures ANOVA by SPSS 25 to examine changes in emotion regulation.
FindingsSignificant differences were noted between the experimental and control groups in the regulation of anger and positive affect, as well as in levels of internalized shame. No notable differences were observed in depressed mood and anxiety levels.
ConclusionEmotion-focused group therapy effectively enhances emotion regulation among divorced women, particularly in managing anger and internalized shame.
Keywords: Emotion-Focused Therapy, Women, Divorce -
مقدمه
با توجه به اهمیت مقوله پایداری ازدواج و کاهش مشکلات زناشویی برای تامین بهداشت روانی خانواده و جامعه، شناسایی مداخلات درمانی که بر کاهش این مشکلات موثر باشند، از لحاظ نظری و بالینی ضروری بنظر می رسد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی زوج درمانی شناختی- رفتاری و زوج درمانی هیجان محور بر تنظیم هیجان بین فردی زوجین با طلاق عاطفی صورت گرفت.
مواد و روش هاروش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره تبریز در سال 1400 تشکیل دادند (تعداد تقریبی 410 زوج،). از میان زوج هایی که در پرسشنامه طلاق عاطفی Guttman نمره 12 (خط برش) را کسب کردند، 54 نفر (27 زوج) با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب، و به صورت تصادفی ساده در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 9 زوج). گروه های آزمایشی، درمان مختص گروه خود را به ترتیب در 8 و 10 جلسه دریافت کردند. گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. ابزارهای اندازه گیری، پرسشنامه های تنظیم هیجان بین فردی Hoffman و همکاران و طلاق عاطفی Guttman بودند. داده ها توسط آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته هاآزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که زوج درمانی شناختی- رفتاری 64/4±39/55 و زوج درمانی هیجان محور 03/5±94/55 در مقایسه با گروه کنترل 56/4±33/43، تنظیم هیجان بین فردی زوجین را در پس آزمون افزایش داده است (001/0>P). نتایج آزمون تعقیبی بونفرنی نشان داد که در میزان اثربخشی دو روش زوج درمانی شناختی- رفتاری و زوج درمانی هیجان مدار بر تنظیم هیجان بین فردی زوجین با طلاق عاطفی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P).
نتیجه گیریبه نظر می رسد زوج درمانی شناختی- رفتاری و زوج درمانی هیجان محور می توانند سبب افزایش تنظیم هیجان بین فردی زوجین شوند و برتری بر هم ندارند.
کلید واژگان: زوج درمانی, درمان شناختی- رفتاری, درمان هیجان محور, تنظیم هیجان, طلاقIntroductionConsidering that the category of stability of marriage and reduction of marital problems is important for ensuring the mental health of the family and society, identifying therapeutic interventions that are effective in reducing these problems is very important from a theoretical and clinical point of view. This study aims to compare the efficacy of cognitive-behavioral couple therapy (CBCT) and emotionally focused couple therapy (EFCT) on interpersonal emotion regulation of couples with emotional divorce.
Materials and MethodsThe method of this study was semi-experimental with pre-test- post-test with the control group. The statistical population was formed by couples who referred to Tabriz counseling centers in 2022. In total, 54 people (27 couples) were selected by the purposeful sampling method and randomly (by drawing lots by throwing dice) divided into three groups (9 couples in each group). Members of both experimental groups received their treatment, respectively, in 8 and 10 sessions of 1.5 hours; however, the control group did not receive any treatment. The measurement tools were Hoffman et al.'s interpersonal emotion regulation questionnaires and Gottman's emotional divorce. Data were analyzed by analysis of covariance and bonferroni's post hoc test.
ResultsThe results of covariance analysis showed that cognitive-behavioral couple therapy 55.39±4.64 and emotion focused couple therapy 55.94±5.03 compared to the control group 43.33±4.56, increased interpersonal emotion regulation in couples after the test (p<0.001). The effect of these two treatments on increased interpersonal emotion regulation at posttest was not different (p>0.05).
ConclusionIt seems that cognitive-behavioral couple therapy and emotion-oriented couple therapy can increase the interpersonal emotion regulation of couples, so they can probably be a useful therapeutic strategy for improving couples' relationships.
Keywords: Couple Therapy, Cognitive Behavioral Therapy, Emotionally Focused Therapy, Emotion Regulation, Divorce -
Background and aims
Maladaptive cognitive patterns including negative cognitive style and dysfunctional attitudes are major risk factors for depression. This study aimed to investigate the relationship of depression symptoms with emotional maturity and dysfunctional attitudes mediated by emotional divorce in married students.
MethodsThe statistical population included all married students at the Islamic Azad University of Ahvaz (Iran) during the academic year 2021–2022. A total of 301 students were selected as the research sample based on the research variables. The research instrument included Beck’s Depression Inventory, Emotional Maturity Scale, Dysfunctional Attitudes Scale, and Emotional Divorce Scale. Path analysis was used to evaluate the proposed model in SPSS version 27 and AMOS version 25.
ResultsThe relationship between emotional maturity and emotional divorce was negative and significant (β=-0.45, P<0.001). The relationship between dysfunctional attitudes and depression symptoms was positive and significant (β=0.17, P=0.002). There was a positive and significant relationship between dysfunctional attitudes and emotional divorce (β=0.30, P<0.001) and between emotional divorce and depression symptoms (β=0.39, P<0.001). There were also significant indirect paths from emotional maturity and dysfunctional attitudes to depression symptoms mediated by emotional divorce (P<0.001).
ConclusionThe research results indicated that the proposed model had a good fit. Therefore, it was considered a major step in identifying the factors affecting depression symptoms in married students.
Keywords: Depression, Divorce, Dysfunctional, Emotions -
Introduction
One of the challenges of married life is divorce, whose rising rate has prompted family researchers to investigate its causes and contributors. The present study aimed to investigate the mediating role of dysfunctional beliefs in the relationships between thinking styles and differentiation with emotional divorce in divorcing couples.
MethodsThis study employed a descriptive correlational research design. The statistical population comprised all divorcing persons visiting clinics and family counseling centers in the city of Isfahan in 2021. A convenient sample of 226 men and women were recruited. They completed the Emotional Divorce Questionnaire, Differentiation of Self Inventory, Thinking Styles Questionnaire, and Dysfunctional Relationship Beliefs Questionnaire. The data analysis involved using Pearson correlation coefficient analysis and structural equation modeling.
ResultsAccording to the results, the direct paths from judicial thinking, executive thinking, and dysfunctional beliefs to emotional divorce were statistically significant (P < 0.001). Additionally, the paths from legislative thinking, executive thinking, and differentiation to dysfunctional beliefs were significant (P < 0.001). The indirect effects of legislative thinking (P = 0.006), executive thinking (P = 0.035), and differentiation (P = 0.002) on emotional divorce were statistically significant.
ConclusionsBased on the fit indices results, it can be concluded that the assumed model was acceptable. It is important to address the problems caused by emotional divorce and focus on thinking styles, differentiation, and dysfunctional beliefs to improve couples' relationships.
Keywords: Thinking, Differentiation, Emotions, Family Conflict, Divorce, Couples -
مقدمه
امید به زندگی، نقش مهمی در سازگاری افراد با مسئله طلاق داشته و نداشتن و یا پایین بودن امید به زندگی، موجب آسیب روانی می گردد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل امید به زندگی در زنان پس از طلاق، انجام شده است.
روش کارپژوهش حاضر با رویکرد کیفی تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل خبرگان شامل مدرسین دانشگاهی در رشته روانشناسی از دانشگاه های آزاد اسلامی زنجان، دانشگاه قم و دانشگاه زنجان و صاحبنظران حوزه خانواده و طلاق و همچنین زنان پس از طلاق چند مرکز روانشناسی در شهر زنجان در سال 1401بودند. جمع آوری داده ها به روش مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. تحلیل داده ها به روش تحلیل محتوای قراردادی و در نرم افزار مکس کیو دی آ نسخه 2020 انجام شد.
یافته هایافته ها 8 مضمون اصلی و 33 مضمون فرعی شامل: عوامل تامین مالی مستقل (با 3 مضمون فرعی)، عوامل مربوط به ویژگی های شخصیتی (با 4 مضمون فرعی)، عوامل مربوط به آموزش گروهی از طریق رسانه و فرهنگ سازی (با 4 مضمون فرعی)، عوامل مربوط به مشاوره و روان درمانی (با 4 مضمون فرعی)، عوامل مربوط به حمایت خانواده، حمایت اجتماعی، حمایت دولت (با 7 مضمون فرعی)، عوامل مربوط به توانمندسازی و داشتن هدف (با 7 مضمون فرعی)، عوامل مربوط به سبک زندگی سالم (با 2 مضمون فرعی) و عوامل مربوط به معنویت (با 2 مضمون فرعی) را نشان داد.
نتیجه گیریوجود 8 مضمون اصلی شامل عوامل تامین مالی مستقل، عوامل مربوط به ویژگی های شخصیتی، عوامل مربوط به آموزش گروهی از طریق رسانه و فرهنگ سازی، عوامل مربوط به مشاوره و روان درمانی، عوامل مربوط به حمایت خانواده، حمایت اجتماعی، حمایت دولت، عوامل مربوط به توانمندسازی و داشتن هدف، عوامل مربوط به سبک زندگی سالم و عوامل مربوط به معنویت را نشان داد. لذا پیشنهاد می شود از نتایج مطالعه حاضر جهت افزایش امید به زندگی در زنان مطلقه بهره گرفته شود.
کلید واژگان: امید, امید به زندگی, طلاق, مطالعات کیفی, تحلیل محتواIntroductionLife expectancy plays an important role in people's adaptation to the issue of divorce, and lack or low life expectancy causes psychological damage. The present study was conducted with the aim of identifying life expectancy factors in women after divorce.
MethodsThe current research was conducted with the qualitative approach of conventional content analysis. The statistical population of the present study included experts including academic lecturers in the field of psychology from Zanjan Islamic Azad University, Qom University and Zanjan University and experts in the field of family and divorce as well as women after divorce from several psychology centers in Zanjan city in in 2022.
Data collection was done by semi-structured interview method. Data analysis was done using the conventional content analysis method and in MAXQDA. 2020.ResultsFindings showed 8 main themes and 33 sub-themes including: factors of independent financing (with 3 sub-themes), factors related to personality characteristics (with 4 sub-themes), factors related to group education through media and culture building (with 4 sub-themes), factors related to counseling and psychotherapy (with 4 sub-themes), factors related to family support, social support, government support (with 7 sub-themes), factors related to empowerment and having a goal (with 7 sub-themes), factors related to healthy lifestyle (with 2 sub-themes) and factors related to spirituality (with 2 sub-themes).
ConclusionsThe existence of 8 main themes including factors of independent financing, factors related to personality characteristics, factors related to group education through media and culture, factors related to counseling and psychotherapy, factors related to family support, social support, and government support. It showed factors related to empowerment and having a goal, factors related to healthy lifestyle and factors related to spirituality. Therefore, it is suggested to use the results of the present study to increase the life expectancy of divorced women.
Keywords: Hope, Life Expectancy, Divorce, Quality Studies. Content Analysis
- نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شدهاند.
- کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شدهاست. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
- در صورتی که میخواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.