آرشیو پنج‌شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸، شماره ۷۱۷۸
صفحه آخر
۱۲
یادداشت اول

یادداشت سیدمحمد بهشتی درباره اهمیت شکل مدیریت خانه هنرمندان

«خانه هنرمندان» باید خانه همه هنرمندان باشد

مهندس سیدمحمد بهشتی

از تاریخ افتتاح خانه هنرمندان 20 سال می گذرد؛ مجموعه ای فرهنگی وهنری واقع درخیابان ایرانشهر که بنای نخستین آن در زمان جنگ جهانی دوم بوده و تا سال 57 به صورت مرکز نظامی نیمه متروکی باقی مانده و بعد آن در سال 1377 به مالکیت شهرداری تهران درآمد و درتاریخ 22 مرداد 1384 با شماره ثبت 13080 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید و در این سال ها مدیران مختلفی را تجربه کرده است. خانه ای که از ابتدای تشکیل آن تا به امروز هدفش حمایت از فرهنگ و هنر کشور بوده است.

 تشکل های صنفی بخصوص در عرصه هنر از شاخص ترین نهادهای مدنی محسوب می شوند و شکل گیری آنها نشان دهنده آن است که میل به مدنیت در جامعه در وضعیت مطلوبی به سر می برد. ایجاد نهاد صنفی بزرگی مثل خانه هنرمندان هم نشانه همین وضعیت است. بی تردید از زمان تاسیس این خانه تا به امروز، خانه هنرمندان کانون و میعادگاهی برای علاقه مندان هنر و دوستداران هنرمندان بوده است و تاثیر بسزایی در محیط شهری پیرامون خود به جای گذاشته است. یک زندگی مطلوب شهری در این نهاد ایجاده شده و جریان دارد؛ فارغ از آنکه در داخل خود خانه هنرمندان چه می گذرد!

اما نکته بسیار مهم مدیریت این مجموعه است. با توجه به اینکه نهادهای مختلف دولتی یا شهرداری و حتی نهادهای صنفی هنرمندان و همچنین علاقه مندان هنر، در اداره این خانه دخیل اند و نظارت دارند، فردی که مدیریت خانه هنرمندان را بر عهده می گیرد باید از توانایی بالایی برخوردار باشد تا بتواند با همه این نهادها همراهی کند و پشتیبان فعالیت های خانه هنرمندان باشد. خوشبختانه در این سال ها که شاهد فعالیت خانه هنرمندان بوده ایم تمامی این موارد رعایت شده و مشکل چندانی وجود نداشته است. در سال های اخیر دوستانی که مدیریت این خانه را برعهده داشته اند ممکن است برخی بسیار فعال تر و پررونق تر کار کرده باشند و افراد دیگر عملکرد ضعیف تری داشته باشند. اما مجموعا همه آنها نمره قبولی می گیرند. به همین دلیل شاهد تداوم فعالیت خانه هنرمندان هستیم و این نهاد در این مدت بدون تنش و حاشیه و بدون اینکه جریاناتی را علیه خود بسیج کند به کار خود ادامه داده است. این اتفاق در شرایطی صورت گرفته که ما در عرصه مدیریت دولتی یا خود جامعه هنری شاهد فراز و نشیب های بسیاری بوده ایم. اما خانه هنرمندان توانسته بدون حاشیه به حیات خود ادامه بدهد. در دوره اخیر مدیریت این مجموعه بر عهده آقای رجبی معمار بوده و به نظر من ایشان بخوبی از عهده این کار برآمده اند و حضورشان در دوره جدید حاکی از آن است که هماهنگی ها و همراهی های جوانب مختلف با خانه هنرمندان همچنان با حضور ایشان حفظ شده است. آرزو می کنم ایشان در کارشان موفق تر از دوره قبل باشند و بتوانند پرچم خانه هنرمندان را در اهتزاز نگاه دارند تا این خانه کانونی پر رونق در زندگی هنری و شهری تهران باشد.

خانه هنرمندان زمانی موفق است که همه هنرمندان و در همه رشته های هنری، آن را خانه خود بدانند و عنوان این نهاد با مسما شود. تا امروز هم اینگونه بوده، اما باید ارتقا پیدا کند تا هنرمندی وجود نداشته باشد که این خانه را خانه خود نداند. هر چقدر این همدلی، وسعت و عمق پیدا کند خانه هنرمندان به هدف اصلی خود نزدیک تر می شود.