آرشیو شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۸، شماره ۴۷۲۷
صنایع غذایی
۲۲
گزارش

صنعت غذا در محاصره نوسان قیمت

گروه بنگاه ها : ارزیابی فعالان اقتصادی حاکی از این است که یکی از بزرگ ترین معضلات صنایع به ویژه صنعت غذا، بحث نوسانات قیمتی است. امیرفربد احمدی مدیرعامل شرکت«آمون» در این رابطه به «دنیای اقتصاد» گفت: صنعت غذا از جمله صنایعی است که در وضعیت های مختلف اقتصادی کشور توانسته روی پای خود بایستد. به خصوص که در چند وقت اخیر اقتصاد کشور با نوسانات ارزی روبه رو بوده و فرصتی به نام بازارهای صادراتی برای این صنعت استراتژیک فراهم شده است.

وی با بیان اینکه وضعیت پرتلاطم، در کنار ایجاد فرصت های اقتصادی، چالش ها و موانعی را بر سر راه صاحبان صنایع به وجود آورده، افزود: بحث نوسانات قیمتی تمام صنایع را دچار لطمه کرده و صنعت غذا هم از این امر مستثنی نیست. در کنار زیان های وارد شده از سمت نوسانات قیمت، بحث کمبود نقدینگی و عدم شایسته سالاری نیز از مهم ترین دست اندازها به شمار می رود. مدیرعامل شرکت آمون با طرح این سوال که مسائل و گلوگاه هایی مانند نوسانات قیمت و کمبود نقدینگی چگونه به صنایع آسیب می زنند، گفت: ارزیابی ها نشان می دهد یک صنعت با 10 درصد نوسان قیمت هم می تواند حرفه خود را دنبال و مدیریت کند، اما آیا تولیدکنندگان با نوسانات 400 تا 500 درصدی می توانند بقای کسب وکار خود را تضمین کنند؟ در شرایط فعلی که سیستم فروش بر مبنای اعتبار است، این نوسانات بسیاری از مجموعه های تولیدی را زمین گیر کرده بود. احمدی ادامه داد: در مورد مساله کمبود نقدینگی نیز چند موضوع مطرح است. ایران کشوری است که حدود 7 تا 8 درصد منابع زیرزمینی در دنیا را در اختیار دارد. این منابع طبیعی باید بر مبنای یک مدیریت کارآمد و چارچوب بندی شده اداره شود. در شرایط فعلی، ایران به دلیل اعمال تحریم ها با کمبود پول و منابع مالی مواجه شده است، اما در همین شرایط بسیاری از منابع به صورت هرز جابه جا می شوند. به طور مثال به جای اینکه شهرک های صنعتی جدید تاسیس شوند، شهرک هایی را که کارآیی خود را از دست داده اند باید احیا کرد.

وی افزود: از سوی دیگر، آمارها نشان می دهد از سمت تخصیص یارانه ها، منابع بی شماری اتلاف می شود. براساس چارچوب های در نظر گرفته شده 45 هزار تومان به دهک های مختلف یارانه تعلق می گیرد. این رقم بسیار ناچیز است؛ از آن جهت که به دلیل تورم موجود، دردی را از آحاد جامعه دوا نمی کند. اما مجموع مبلغ یارانه را اگر در نظر بگیرید، می توان با سرمایه گذاری در بخش های مختلف مانند بهداشت و درمان یا تولید، نتایج بسیار بهتری را برای اقتصاد و جامعه کشور رقم زد. البته به شرط اینکه این منابع به اهل آن داده شود. مدیرعامل شرکت آمون با اشاره به انحراف تسهیلات و منابع کشور اظهار کرد: بسیاری از افراد به نام صنعت، تسهیلات گرفته اند، درحالی که هیچ کدام از آنها یک صنعتگر واقعی نبوده اند. احمدی با اشاره به اینکه ایده ها و سیاست ها مناسب است اما نظارتی روی اجرای آنها وجود ندارد، گفت: برای برون رفت از این چالش، بانک ها باید همپای شرکت های خصوصی مشارکت کنند. جذب نقدینگی و سرمایه، راه های مختلفی دارد، اما باتوجه به اینکه اقتصاد ایران بانک محور است، بهترین راه تامین سرمایه و عبور از کمبود نقدینگی، بانک ها هستند به شرط اینکه دستوری نباشد.

وی افزود: بانک دارای منابع محدودی است و یک بنگاه اقتصادی به شمار می رود. اگر بخواهد دستوری به تولیدکنندگان تسهیلات بدهد و به دیگری ندهد، نمی توان به این روند ادامه داد. اما متاسفانه اقتصاد کشور رنگ و بوی یک اقتصاد دستوری را به خود گرفته است. مدیرعامل شرکت آمون با بیان اینکه ارزیابی ها نشان می دهد در دو دهه اخیر، صنعت غذا دو سال طلایی را پشت سر گذاشته، تصریح کرد: سال های 1386 و 1398 را می توان این دو سال طلایی برشمرد. در سال جاری افرادی که در صنعت غذا سرمایه گذاری داشتند به بهترین شکل ممکن برگشت سرمایه را تجربه کردند؛ زیرا هم بازار داخل عطش بسیاری برای کالاها دارد و هم بازارهای صادراتی. اما به طور میانگین اگر محاسبه شود، صنایع تولیدی کشور بازده شان نسبت به سایر فعالیت های اقتصادی کمتر است. احمدی ادامه داد: یکی از موضوعاتی که این مسیر را سنگلاخی کرده، کمبود مواد اولیه است. به دلیل شرایط تحریم ها، تامین یکسری از کالاها محدود شده که بخش عمده ای از آن به دلیل افزایش قیمت هاست.

وی افزود: در این میان یکسری اتفاقات دیگر هم رخ داده که باز هم شرایط نقدینگی بنگاه های تولیدی را اسفبار کرده است. نسیه خریداری کردن مواد اولیه مورد نیاز در شرایط فعلی از بین رفته و جای خود را به نقدی خرید کردن داده است. نمی توان گفت این کار اشتباه است اما این سیاست را نمی توان یک شبه پیاده کرد و شرایط تولیدکنندگان را در نظر نگرفت. مدیرعامل شرکت آمون تصریح کرد: بسیاری از شرکت های کوچک به همین دلیل از دور تولید محصولات خارج شده اند. اعتقادم این است که زمانی اقتصاد کشور روی غلتک می افتد که موضوعی به عنوان سوبسید و یارانه وجود نداشته باشد. باید با سازوکارهای دیگری به مردم خدمات رسانی کرد. احمدی ادامه داد: موضوع دیگری که در رابطه با صنعت غذا باید مورد واکاوی قرار گیرد، صادرات آن است. صادرات موادغذایی چند جنبه مثبت دارد که مهم ترین آن افزایش سطح کیفی کالاست. این موضوع نشان می دهد اگر محصولات ایرانی می خواهند از بازارهای صادراتی سهمی داشته باشند باید به سمت ارتقای کیفیت کالاها گام بردارند.

وی افزود: دومین موضوع این است که صادرات برای کشور ارزآوری به همراه خواهد داشت. وقتی سرمایه گذاری خارجی انجام شود و ورود ارز فراهم شود و در کنار آن صادرات صورت بگیرد، رشد اقتصادی کشور مثبت می شود و نتیجه آن رفاه عمومی برای جامعه خواهد بود. در مقابل برای صادرات برخی مشکلات وجود دارد که مهم ترین آن بحث های نقل وانتقالات پولی و بانکی است.مدیرعامل شرکت آمون با بیان اینکه تحریم ها باعث شده بسیاری از شرکت هایی که تمایل دارند با ایرانی ها کار کنند نتوانند این کار را انجام دهند، گفت: باید قبول کنیم که بسیاری از شرکت ها به دلیل مراودات تجاری و اقتصادی که با شرکت های آمریکایی دارند نمی توانند این ریسک را به جان بخرند و با ایرانی ها همکاری های اقتصادی شان را ادامه دهند یا آغاز کنند؛ به همین دلیل در مقوله صادرات بسیاری از کشورها، شرکت های ایرانی را قبول نمی کنند.