آرشیو پنج‌شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۸، شماره ۵۵۷۸
ورزش
۴
یادداشت

آشی که «تاج» پخت

علی جوادی

این روزها مهدی تاج مشغول استراحت است؛ اما تبعات مدیریت نامطلوبش همچنان دامن فوتبال ما را گرفته است.

مهدی تاج با شعارهای زیبا، تلاش فراوانی به خرج داد تا فدراسیون خود را تنها فدراسیون پنج ستاره فوتبال دنیا معرفی کند؛ اما در عمل، چیزی برای ارائه نداشت و در پارامترهای مدیریتی آنقدر ضعیف عمل کرد تا پاهای این فوتبال فلج شود. نگاهی به بخش های مختلف فدراسیون و تیم ها نشان می دهد میراث تاج برای فوتبال ما چقدر تلخ بود.

تیم امید که در زمان تاج به کرانچار سپرده شده بود، به یکباره فرهاد مجیدی را بالای سر خود دید. مشخص نشد مجیدی برای چه به تیم امید آمد و برای چه رفت و این دو پرسش، شاید در پی بسته شدن پرونده این تیم پرمهره، تا ابد بی پاسخ بماند.

سرانجام تاج تصمیم گرفت تیم امید را به حمید استیلی بسپرد. این تصمیم آنقدر دیر گرفته شد که دیگر همه از این تیم دل کنده بودند. در حقیقت تیم امید همان زمان حذف شد که مهدی تاج معطل مانده بود با کرانچار چه کند. مهدی تاج یک روز پیش از بازی نیمه نهایی جام ملت ها مقابل ژاپن گفته بود اگر این بازی را نبریم، خاک مردگی بر سر این فوتبال می ریزند. رئیس فدراسیون فوتبال ما به این دلیل این گونه گفت چون رویاهایش را به نتیجه بازی ها گره زده بود و اعتقادی به برنامه طولانی مدت و مدبرانه نداشت. اما رئیس فدراسیون فوتبال ژاپن بعد از شکست در فینال جام ملت ها (مقابل قطر) گفت: برنامه های ما بی تغییر می ماند. او تیم امیدش را برای کوپاآمه ریکا در آمریکای لاتین فرستاد چون برای آینده این تیم برنامه داشت. فدراسیون فوتبال ژاپن که از حضور تیم امیدش در المپیک 2020 توکیو مطمئن است، برای همین مسابقات مقدماتی المپیک در تایلند، تیم جوانانش را انتخاب کرد تا راه آینده را ترسیم کند. این تصمیم ها نشان می دهد یک مدیر به جای آن که برای بردها هورا بکشد و برای شکست ها افسوس بخورد، چگونه باید بیندیشد و چه تصمیم هایی باید بگیرد. مهدی تاج در زمان ریاستش بر فدراسیون فوتبال همواره احساسی عمل کرد تا چوب این تصمیم ها، به مرور بر تن فوتبال مظلوم ما بنشیند؛ درست مانند قرارداد ترکمانچای با مارک ویلموتس که برای ما فقط شکست و هزینه ساخت و مدت ها بعد مشخص شد چه کردیم.

تیم امید ما دیروز حذف نشد. مدت ها پیش حذف شده بود و به مسابقات رفت تا تقویم خود را پر کند. حیف از این تیم که قربانی سوء مدیریت شد. سردرگمی بازیکنان تیم در زمین (همان تیمی که فقط به استعداد فردی بازیکنانش دل بسته بود)، نتیجه سردرگمی مدیرانی بود که برای این تیم برنامه نوشته بودند. برنامه ای که باید با سرافکندگی، عذرخواهی و شرمندگی یک اسطوره فوتبال ما به نام استیلی تمام می شد و باز هم از مدیران تصمیم ساز، خبری نبود.