آرشیو یک‌شنبه ۸ تیر ۱۳۹۹، شماره ۵۶۹۱
رسانه: رادیو و تلویزیون
۶

گفت و گو با سعید فتحی روشن, شعبده بازی که حالا اجرای مسابقه بازیمون را به عهده دارد

من جادوگر نیستم

گفتگو: زینب علیپور طهرانی
 
چطور شد اجرای این برنامه را برعهده گرفتید و گویا در اتاق فکر برنامه هم حضور دارید؟

واقعیت این است که من مجری «بازیمون» نیستم و به عنوان کسی که کار ذهنی انجام می دهد، گاهی هم با شرکت کننده ها صحبت می کنم و کمی به کار مجری نزدیک می شوم. اما قصدم این نیست که کار اجرا انجام بدهم. در این برنامه هم سعی کردم حضورم به گونه ای باشد که حتی در جایی که می خواهم راهنمایی برسانم هم با شعبده همراه باشد.

 یعنی مدل خودتان و تخصص تان برنامه را اجرا می کنید.

 بله و ورودم به اتاق فکر هم به این شکل بود که آقایان اختری و علیخانی ایده ای داشتند و اجرای آخر من در «عصر جدید» شبیه اتاق فرار بود. علاقه ای هم خودم در این زمینه داشتم و اتاق فرار را هم پیگیری می کردم. به همین دلیل وارد اتاق فکر آنها شدم و در شکل گیری ایده با دوستان همکاری داشتم که به هر حال با تغییراتی همراه بود.

 به هر حال تلویزیونی کردن یک بازی نیاز به تغییرات و فاکتورهایی دارد.

 بله ایده اجرای میز شام «بازیمون» از اجرای آخر من در «عصر جدید» شکل گرفت.

 شما از دوران نوجوانی وارد این عرصه شدید. چرا این قدر دیر خودتان را ثابت کردید؟ می توان گفت زندگی شما به نوعی به دو دوره قبل و بعد از «عصر جدید» تبدیل شده است.

 دقیقا. من از 10، 12 سالگی وارد این کار شدم. اتفاقا ویدئویی هم در فضای مجازی گذاشتم که حدود 14ساله بودم که در شبکه دو برنامه اجرا کردم. اما در «عصر جدید» همه امکانات در اختیار استعدادها قرار می گرفت تا بتوانند توانایی شان را نشان بدهند. به خاطر همین دیده شد؛ ضمن این که حضور آقایان حیایی و علیخانی باعث شد رنگ و بوی خاصی به برنامه داده شود. فکر می کنم هر کسی وارد «عصر جدید» شد توانست دیده شود.

 نگاهی که در ایران به شعبده بازی وجود دارد را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا نگاه جدی به افرادی که توانایی و استعداد این کار را دارند، وجود دارد؟

-  این نگاه باز هم برمی گردد به قبل و بعد از «عصر جدید». قبل از این برنامه خیلی ها شناختی از این علم نداشتند و ارگان های دولتی شاید شعبده بازها را دعوت نمی کردند و دید مردم هم نسبت به این موضوع همان شعبده های قدیمی بود که به چند مورد محدود می شد. اما بعد از «عصر جدید» دید همه عوض شد. من در قم هم که استان مذهبی است حتی در برنامه ای شرکت کردم. شاید در گذشته مخالفت هایی در این زمینه بود، اما نگاه ها کلا به شعبده بازی عوض شد و به سمتی می رویم که ساماندهی انجام شود و علاقه مندان به شعبده بازی بدانند کجا مراجعه کنند.

 عده ای که شناختی از این کار ندارند یا به هر دلیلی آن را نفی می کنند، می گویند این چیزها سحر و جادو است. شما با چنین مواردی روبه رو شده اید؟

 بله. معمولا در مواجهه با این افراد دو مثال می زنم؛ یکی این که اگر 50 یا صد سال قبل درباره عمل قلب باز صحبت می کردند، قطعا همه می گفتند معجزه است. اما الان علم پیشرفت کرده. در شعبده هم همین گونه است. زمانی شعبده بازی با خرگوش و کبوتر بود، اما الان پیشرفت کرده. تنها تفاوتش این است که دستاوردهای علمی را در اخبار اعلام می کنند، اما شعبده بازها با دستاوردهایشان روی صحنه مردم را شگفت زده می کنند. نکته بعد این که اگر سحر و جادو بلد بودیم که این همه خودمان را به این در و آن در نمی زدیم تا در «عصر جدید» معرفی شویم.

 نکته مهمی که در این زمینه وجود دارد این که چرا شعبده هایی که در برنامه انجام می دهید به گونه ای نیست که مخاطب را شگفت زده و میخکوب کند؟

 در ابتدا باید بگویم که «بازیمون» تجربه اول و نویی بود که در این زمینه در تلویزیون اتفاق می افتاد و ما پیش از این هیچ نمونه داخلی نداشتیم و کسی در این باره چیزی نمی دانست. البته چند نمونه خارجی داشتیم که اصلا قابل مقایسه نیست و قابلیت ایرانیزه شدن را هم نداشت و این که برنامه احتیاج داشت چند قسمت از آن پخش شود، چون تمرکز کلی برنامه روی ساختار چند قسمت اول برنامه بود. اما در قسمت های بعد سعی کردیم منتال ها و شعبده ها عجیب تر باشد. نکته دیگر درباره متن بود که من در «عصرجدید» متن ها را خودم می نوشتم. اما اینجا متن اصلا سازگاری با ذ هن خوانی های من نداشت. حتی بچه هایی که در «عصر جدید» استندآپ می کردند هم در این برنامه نتوانستند از همه ظرفیت هایشان استفاده کنند. البته جلساتی داشتیم درباره این که متن ها کمی قوی تر شود و در خدمت توانایی ها باشد.

 تا امروز شعبده ای دیده اید که خودتان را شگفت زده کند و نتوانید سر از کارش دربیاورید؟

بله در شاخه منتال من کاری را در یک برنامه استعدادیابی دیدم که خیلی متعجب شدم. کسی که اجرا کننده بود از داورها خواست خاطره ای تعریف کنند که با کسی قرار ملاقات دارند و نوع پیشگویی که انجام داد، هیچ راهی برای کشف آن پیدا نکردم.

 با توجه به شناختی که از این کار دارید، فکر می کنید دلیل خاص بودن دیوید کاپرفیلد چیست؟

 فکر می کنم به این خاطر است که با کارهای بزرگ شروع کرد و مردم هم با او از زمان «دیدنیها» آشنا شدند و این که سعی کرد خودش را حفظ کند. چون هر کسی در هر جایگاهی که مردم او را می شناسند، باید معیارهایی را رعایت کند. دیوید کاپرفیلد هم این کار را کرد.

گویا با او در تماس هم هستید؟

 بله. اتفاقا کار «عصر جدید» من را هم دید و خوشش آمد. برای من هم در فضای مجازی کامنت گذاشت و پست های این برنامه را لایک کرد.

 فکر می کنید روزی به شما بگویند دیوید کاپرفیلد ایران هستید؟

من که خیلی دوست دارم مثل او باشم. اما معیارهایش خیلی متفاوت است. ما در فوتبال هم بازیکن های خوبی داریم که هیچ وقت دیوید بکام نمی شوند. به شرایط کلی که در ایران وجود دارد، برمی گردد. اما خوشبختانه در ایران خیلی شناخته شدم. یکی دو جا هم دیدم که از این عنوان برای من استفاده کردند.

 تاکنون نقدی به برنامه هم شنیده اید؟

 تا جایی که من در جریان هستم مردم راضی بودند. اما نکته جالب این که عده ای کاملا راضی بودند و عده ای هم دوست نداشتند. چون متوجه نشده بودند و نمی دانستند ما چه کاری در برنامه انجام می دهیم. چون متوجه بازی نشده بودند و ذهنیت این مسابقه را نداشتند. البته در تلاشیم آن بخش از مخاطبان را هم همراه کنیم. البته در قسمت های بعد سعی کرده ایم معماها را واضح تر و روشن تر مطرح کنیم.

 ممکن است عده ای با دیدن کارهای شما به شعبده بازی علاقه مند شده باشند. شما توصیه ای برای آنها دارید و این که باید از کجا شروع کرد؟

 خیلی بستگی به خودشان دارد و به نظرم باید شعبده را به عنوان شغل دوم خود انتخاب کنند. اما این که از کجا شروع کنند من در برخی پاساژ ها و مراکز خرید دیده ام که مکانی را برای آموزش شعبده دایر کرده اند. در اینترنت هم آموزش های ساده شعبده وجود دارد. اما متاسفانه در ایران مجموعه خاصی وجود ندارد که علاقه مندان به آن مراجعه کنند.