آرشیو سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۹، شماره ۵۶۹۳
جامعه
۱۸
یادداشت

رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در گفت و گو با جام جم: به ماسک هم یارانه بدهیم

گفتگو: نرگس خانعلی زاده
قرار است از 15 تیرماه ماسک زدن پررنگ تر از همیشه و اجباری شود؛ در مکان های سرپوشیده، در تجمع های زیاد یا در کل شهر. موضوع این است که آمار مبتلایان به بیماری کرونا و تعداد کشته شدگانش آنقدر بالا رفته و اوضاع خطرناک شده که قانون اجباری شدن ماسک، از وسایل حمل و نقل عمومی فراتر رفته و رسیدنش به سطح شهر اجتناب ناپذیر شده. با حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی درباره آمادگی دولت برای اجرایی شدن این قانون و چرایی افزایش آمارها گفت و گو کرده ایم.
 از 15 تیرماه، ماسک برای همه مردم در سطح شهر اجباری می شود؛ به نظرتان ماسک کافی در اختیار مردم قرار دارد؟

دولتمردان مدعی هستند که روزانه هفت تا ده میلیون ماسک تولید می شود که خب اگر واقعا این اتفاق بیفتد، این تعداد، عدد کمی نیست و نیاز مردم را برطرف می کند. طبق گفته سازمان جهانی بهداشت، یکی از اصلی ترین راه ها برای مقابله با ویروس کرونا، استفاده از ماسک است. این که دولت از مردم بخواهد تا به صورت اجباری و به شکل اجرای یک قانون از ماسک استفاده کنند تصمیم درستی است اما باید این را درنظر بگیریم که آیا همه آحاد جامعه قدرت خرید روزانه ماسک را دارند یا خیر.

 در روزهای گذشته، استفاده از ماسک در مترو و دیگر وسایل حمل و نقل عمومی اجباری شد، اما باز هم عده ای از مسافران از ماسک استفاده نمی کنند. به نظرتان ساز و کار نظارت بر اجباری شدن ماسک باید چطور باشد؟

هنوز اطلاعاتی راجع به عوامل نظارت بر این قانون ندارم اما موضوع مهم این است که امروز، ماسک نزدن در جامعه نوعی منکر محسوب می شود و همه باید برای جلوگیری از این کار به همدیگر تذکر بدهیم. مثلا برای نمونه می توانم از مجمع خیرین سلامت زنان خراسان رضوی بگویم که با همکاری استانداری به میان مردم می روند و به افرادی که ماسک ندارند تذکر می دهند و اگر کسی هم بگوید ماسک ندارم، به او ماسک می دهند. اگر این افراد در کنار ناظران قانونی حضور داشته باشند، اوضاع بهتر از چیزی که هست خواهد بود.

 اما دیروز، ویروس کرونا با 162 کشته، رکورد زد و به بالاترین تعداد در طول این چند ماه رسید.  به نظرتان چرا تعداد کشته های کشور ما افزایش یافته است؟

متاسفانه دولت کمی خوش خیال بود و به بهانه مساله اقتصاد خیلی زود اقدام به بازگشایی مکان های عمومی کرد. مساله اقتصادی، واقعیت جامعه است اما نه این طور که همه چیز را آزاد کنیم تا دوباره همه چیز به وضعیت قبلی برگردد. چیزی که امروز می بینیم این است که در کشورهای اروپایی، برای کسانی که مسائل بهداشتی را رعایت نمی کنند، جریمه های سنگینی وضع می شود؛ کاری که ما هم باید آن را انجام بدهیم. در حال حاضر هم باید برای حفظ جان مردم، قانون استفاده از ماسک اجرایی و در صورت عدم اجرای آن، جریمه در نظر گرفته شود. مساله این است که با حرف و توصیه و نصیحت، مشکلات برطرف نمی شود.

 به نظر شما نباید محدودیت روزهای اول دوباره برگردند؟

متاسفانه شاهد این هستیم که در خیلی از استان ها، مراسم های عروسی و عزا برگزار می شود و با وجود تذکر به رعایت فاصله گذاری و ماسک، این نکات رعایت نمی شود و خب طبیعتا با چنین آمارهایی روبه رو می شویم. این طور که به نظر می رسد در خیلی از مکان ها باید محدودیت های جدی دوباره اعلام و اجرایی شود چون اگر این روند ادامه پیدا کند، با مشکلاتی بیشتر از قبل مواجه می شویم.

 اما بحث دیگر شرایط درمان بیماران مبتلا به کرونا است. ما دیروز به بیمارستان مسیح دانشوری رفتیم. بازدید میدانی ما از بیمارستان ها نشان می دهد تخت خالی نیست و آنها در محیط های نامناسبی درمان می شوند.

بله می دانم. تعداد بیماران زیاد شده است و از آنجایی که بیمارستان ها وظیفه دارند همه را پذیرش کنند، این اتفاق ها رخ داده است و با توجه به محدودیت امکانات، متاسفانه صحنه های خوشایندی را شاهد نیستیم.

 و برخلاف ادعای مسوولان از مردم هزینه دریافت می شود.

دولت باید برای ماسک و هزینه درمان یارانه در نظر بگیرد. در ابتدا قرار بود که هیچ هزینه ای از بیماران مبتلا دریافت نشود اما بعد از مدتی گفتند که از آنهایی که توان مالی و دفترچه درمانی دارند، هزینه فرانشیز دریافت می شود. متاسفانه، بیمارستان های ما عملا به بیمارستان های ورشکسته تبدیل شده اند. نیروها و کادر درمان، خسته و شکسته شده اند. علی رغم این که مقام معظم رهبری دستور دادند که یک میلیارد یورو از صندوق توسعه ملی برداشت شود و برای مقابله با بیماری کرونا استفاده شود اما هنوز مشکل جدی در این زمینه وجود دارد.  

 با توجه به نظارتی که باید کمیسیون بهداشت و درمان مجلس بر عملکرد وزارت بهداشت داشته باشد، فکر می کنید اکنون نقاط ضعف این وزارتخانه در برخورد با کرونا چیست؟

به نظر من آنها تمام توانشان را در این راه گذاشته اند. بسیاری از همکاران، پزشکاران، پرستاران و کادر درمان در این راه به شهادت رسیده اند و همه می دانیم که آنها از تمام توان و امکانات در اختیارشان برای مهار کرونا استفاده کرده اند و بیشتر از این امکان ندارد. اما تنها راه نجات از این معضل، رعایت اصول بهداشتی و فردی است که بیشتر در این گرفتاری فرو نرویم.

 اکنون در برخورد با کرونا، شاهد موازی کاری هستیم. در واقع استانداری، فرمانداری و وزارت بهداشت هر کدام به شیوه ای متفاوت عمل می کنند. فکر می کنید چرا ستاد مقابله با کرونا مدیریت واحدی ایجاد نمی کند؟

در مرحله اول، رئیس ستاد مقابله با کرونا رئیس جمهور است که اختیارات را به استان ها داده است؛ اما خب  استان ها شاید نتوانند آن طور که باید دستور العمل ها را اجرایی کنند و همه چیز فقط در حد دستور و نوشته باقی بماند. طبیعتا در ادامه چنین روندی، نتیجه چیزی می شود که می بینید. به نظر می رسد که با این روند افزایشی که شاهدش هستیم، ستاد ملی مقابله با کرونا آن طور که باید نتوانسته به وظیفه اش عمل کند.