آرشیو پنج‌شنبه ۲ تیر ۱۴۰۱، شماره ۷۹۳۹
اجتماعی
۱۸
یادداشت

افزایش شیوع کمردرد در دوران پاندمی کرونا

دکتر سعید میکائیلی / دکترای تخصصی فیزیوتراپی

با اعلام دوران پاندمی کرونا توسط سازمان بهداشت جهانی در 11 مارس 2019 به عنوان یک بیماری همه گیر جهانی، سبک زندگی مردم در کل دنیا دچار تغییرات اساسی گردید، این تغییرات منجر به تاثیرات منفی قابل توجهی بر وضعیت جسمانی، روانی و اجتماعی افراد شد. محدودیت های مربوط به قرنطینه جوامع باعث گردید فعالیت جسمانی افراد در جامعه کاهش پیدا کند و این موضوع منجر به پیامدهای منفی بر روند سلامت جسمانی جوامع گردید.در دوران کرونا به دلیل قرنطینه عمومی، فاصله گذاری اجتماعی و بسته شدن مراکز ورزشی، سبک زندگی کم تحرک رواج بیشتری پیدا کرده است. اگرچه اختلالات تنفسی، تب و سرفه از علائم بالینی شایع کرونا می باشد، دردهای اسکلتی، عضلانی نیز در اکثر بیماران مبتلا به کرونا به عنوان علائم بالینی شایع دیده شده است، به طوری که بررسی نتایج مطالعات علمی نشان می دهد، میزان بروز اختلالات اسکلتی، عضلانی در دوران کرونا نسبت به دوران قبل از پاندمی کرونا، حدود دو برابر، بیشتر شده است. کمردرد یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی، عضلانی می باشد که عموم افراد جامعه در هر سن و شغلی، حداقل یک بار در طول زندگی تجربه احساس درجاتی از آن را داشته اند. اگرچه کمردرد در افراد با مشاغل سنگین بیشتر بروز می کند ولی مشاغل کم تحرک نیز می تواند دوره هایی از کمردرد را برای افراد ایجاد کند. به دلیل کاهش فعالیت بدنی و احتمال افزایش وزن در دوران همه گیری کرونا به دلیل شرایط دورکاری اکثر مشاغل از خانه، بروز کمردرد در دوران کرونا افزایش چشمگیری در بین افراد جامعه داشته است. همچنین مشخص شده است که عوارض ناشی از کرونا منجر به افزایش شدت درد در افرادی می شود که قبلا سابقه تجربه کمردرد را داشته اند. نتایج مطالعات علمی نشان داده اند در دوران پاندمی کرونا میزان مصرف داروهای ضد درد به منظور کنترل کمردرد به میزان حداقل دوبرابر افزایش داشته است. کمردرد یک اختلال چندعلتی می باشد که عوامل مختلفی در بروز آن تاثیرگذار هستند، از جمله، آسیب های جسمانی مثل آسیب دیسک بین مهره ای، اسپاسم عضلانی، افزایش سن، چاقی و حتی عوامل روانشناختی مانند استرس، افسردگی و نارضایتی شغلی. در دوران پاندمی کرونا اختلالات روانشناختی مانند استرس و افسردگی افزایش 30 درصدی داشته است به طوری که این مشکلات در زنان، افراد جوان و در خانواده هایی که شرایط اقتصادی ضعیف تری دارند بیشتر دیده می شود، به همین دلیل این افراد در دوران پاندمی کرونا درجات بیشتری از کمردرد را تجربه می کنند. انزوای اجتماعی ایجاد شده به دنبال دورکاری در دوران کرونا یکی دیگر از عوامل تشدید کمردرد می باشد. دورکاری در دوران کرونا به دلیل افزایش ساعات نشستن در پشت میز و عدم وجود امکانات ارگونومی مناسب مانند صندلی و میز کار غیر استاندارد منجر به اتخاذ وضعیت نادرست نشستن هنگام کار در افراد می گردد که این عامل می تواند منجر به تشدید کمردرد گردد. در کارمندانی که بیشتر از 7 ساعت در طول روز پشت میزنشین هستند، احتمال بروز کمردرد بیشتر می باشد.

با توجه به افزایش قابل توجه اختلالات اسکلتی، عضلانی در دوران پاندمی کرونا بویژه کمردردهای مزمن، توجه به سازوکارهای پیگشیری از ایجاد کمردرد در دوران دورکاری کرونا از اهمیت ویژه ای برخوردار است. توجه به استانداردسازی میز و صندلی های کار در منزل و همچنین حمایت های روانی از طرف کارفرمایان نسبت به کارکنان زیردست خود می تواند از بروز آسیب های اسکلتی، عضلانی و تحمیل هزینه درمان بر سیستم بهداشت و درمان کشور جلوگیری کند. یکی از عواملی که می تواند جلوی پیشرفت اختلالات اسکلتی، عضلانی را بگیرد، توانبخشی از راه دور می باشد به طوری که افراد دارای کمردرد می توانند از طریق ارتباط از راه دور به طریق صوتی و تصویری به وسیله ابزارهای ارتباط جمعی، توسط متخصصان فیزیوتراپی تحت ارزیابی های تخصصی اسکلتی، عضلانی قرار بگیرند و ساز و کارهای لازم برای تغییرات در محیط کار، منزل و همچنین توصیه های درمانی لازم را دریافت کنند. یکی از مهمترین مداخلات درمانی که افراد دارای کمردرد می توانند تحت نظر متخصصان فیزیوتراپی انجام دهند، تمرینات ورزشی منظم روزانه در منزل می باشد. این تمرینات می تواند ریسک بروز استرس و افسردگی و اختلالات روانشناختی را که در دوران پاندمی و خانه نشینی کرونا به اوج می رسد کمتر کند، در نتیجه می توان انتظار داشت که انجام ورزش های سبک روزانه می تواند از بروز دردهای مزمن کمر جلوگیری کند.