جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه "ترجمه" در نشریات گروه "ادبیات و زبان ها"
تکرار جستجوی کلیدواژه «ترجمه» در نشریات گروه «علوم انسانی»-
مقاله پیش روی، پژوهشی است کارسنجانه که از دیدگاهی نشانه شناختی و با هدف بررسی کاستی های ترجمه گرا، چیستی و چگونگی الگوی دست کاری های نشانه شناختی را در دو برگردان فارسی از نمایش نامه «سالومه»، نوشته آسکر وایلد، با ترجمه عبدالله کوثری (1385) و ابوالحسن تهامی (8-1396) مورد بررسی قرار داده است. در این راستا، پرسش کانونی پیش نهاده در این پژوهش بررسی چیستی و چگونگی دست کاری های نشانه شناختی در دو ترجمه فارسی یادشده با نگاه ویژه به چیستی شناسی برخی نام های ویژه و واژگان کلیدی است. از این روی، روش شناسی به کاررفته در این پژوهش برپایه خوانشی کارسنجانه از دو ترجمه یادشده، خود بر بنیاد و در هم سنجی با بافت ویراست انگلیسی نمایش نامه «سالومه» انجام گرفته است. بر این بنیاد، نخستین و روشن ترین دست آورد پژوهشی در بررسی پیش روی، به گواه نمونه های درکاویده از دو ترجمه مورد بررسی، بر رویکرد دو مترجم به بومی سازی و برون گذاری نام های ویژه و نمادها و نشانه های واژگانی کلیدی و پیرو آن بیگانگی زدایی از بافت بن کار در ترجمه پرتو افکنده است. یک یافته پژوهشی ارزنده دیگر این بررسی این نکته را برجسته می نماید که دست کاری های انجام گرفته در ساختار نشانه شناسی واژه ها و واژه شناسی نام های ویژه این کار ادبی نمایشی، افزون بر دگرشدگی بن مایه های نمایشی بافتاری کلیدی، گسستگی میان بافت ترجمه فارسی و فرابافت فرهنگی زبانی کار را در پی داشته است.
کلید واژگان: نمایش نامه, نمایش, بافت ادبی, ترجمه, نشانه, نام, نشانه شناسی, دست کاریThis article is an in-depth analysis to investigate the what- and how-patterns of semiotic manipulations in the two Persian translations of Oscar Wilde’s playscript “Salomé”, by Abdollah Kowsari (2006) and Abolhassan Tahami (2019). In this research, the dual research question has focused on examining the nature of semiotic manipulations present in the two aforementioned Persian translations. As such, this study particularly aims to identify the probable patterns of manipulation in translating certain proper names and key lexical signs that are of crucially semiological and onomatological import in a literary text. Establishing a supra-textual connection between the literary text and its original context, such semiological and onomatological items need to be retained in the translated text as well. To address the research question, the research methodology has focused on a pro-translation reading of the original text, i.e. the English-version text of “Salomé” playscript, what has been followed by an after-the-event reading of two Persian translations of the same work under a compare-contrast procedure. The analysis of the critical cases sampled from the two translations under study supports the main finding that both translators have domesticized, neutralized, or in cases excluded the certain proper names and key lexical items, i.e. signs and symbols, from the translated text. This approach has resulted in the de-foreignization of the original text during the translation process. Another significant research finding of the study underlines the point that the manipulations done in the semiological and onomatological structure of such a work of drama have led to a breakage between the text of the Persian translation and the original culturallingual context.
Keywords: Playscript, Drama, Literary Text, Translation, Sign, Name, Semiology, Manipulation -
Понятие транскультурной коммуникации подразумевает выход за пределы одной культуры и формирование особого «переходного» пространства, в котором встречаются разные национальные культуры, разные виды искусств, тексты на разных иностранных языках. В результате формируется особое поликультурное поле, в котором личность, не утрачивая своей национальной идентичности, оказывается открыта воздействию многообразных культурных практик. Перевод Жуковским отрывка «Рустем и Зораб» из эпоса Фирдоуси «Шах-наме», выполненный в 1846−1847 гг., рождается в процессе транскультурной коммуникации. Работа над переводом включает в себя несколько этапов. Общее знакомство русского поэта с содержанием персидского эпоса в пересказе на немецкий язык критика и публициста Йозефа Гёрреса (Gӧ rres J.J. Das Heldenbuch von Iran aus dem Schah Nameh des Firdussi. Berlin. Reimer, 1820). Чтение на немецком языке отрывка «Ростем и Сохраб», переведенного стихами Фридрихом Рюккертом (Rostem und Suhrab. Eine Heldengeschichte in 12 Büchern von Friedrich Riickert. Erlangen, Th. Biasing, 1838). Эта книга сохранилась в библиотеке поэта с его многочисленными пометами. Перевод Жуковского «Рустем и Зораб» является вольным подражанием Рюккерту. В нем центральным оказывается эпизод поединка отца с сыном. Жуковский усилил в переводе этический пафос поэмы Рюккерта, показав живое лицо эпического героя, изобразив человека в верховном правителе. Русский поэт внес новые эпизоды в перевод – это явление девы Гурдаферид умирающему Зорабу и прощание коня Зораба с ним. В этих фрагментах Жуковский во многом опирается на ведущие образы и мотивы своей романтической лирики и традицию русских народных сказок. «Рустем и Зораб» Жуковского как транскультурный перевод основывается на эпизоде из персидской эпопеи Фирдоуси, воспринятой им через посредство немецкого языка. Немецкий же источник послужил основой для русского перевода.
Keywords: Персидская Поэзия, Жуковский, Транскультурная Коммуникация, Перевод -
В древних художественных текстах нередко встречаются названия стран и городов, которые хотя и соотносятся с реально существовавшими в эпоху создания произведений, но художественно переосмысленные, являются плодом авторского вымысла. Именно такими предстают перед читателем названия сран, на территории которых разворачивается основной сюжет созданной в XII веке поэмы Шота Руставели «Вепхисткаосани» («Витязь в тигровой шкуре»): არაბეთი (Арабэти), ინდოეთი (Индоэти) и ხატაეთი (Хатаэти). Проведенный с учетом контекста реальной культурно-политической ситуации региона эпохи Руставели, сравнительный анализ восьми полных поэтических переводов поэмы на русский язык доказал, что, в отличие от переводов XX в., созданные на рубеже XX−XXI вв. переводы поэмы на русский язык дают читателю возможность непосредственного восприятия пространственной структуры текста. Фиксируется тенденция доместикации исторических топонимов по двум ракурсам: герменевтический перевод и коррекция с современной геополитической картой мира.
Keywords: Исторические Топонимы, Перевод, Руставели, Арабэти, Хатаэти -
Исследование посвящено изучению составных частиц с компонентом «бы» в русском языке и способов их выражения в персидском языке, а также анализу эффективности словарей в представлении точных эквивалентов этих частиц в персидском языке. Частицы в связи с их особой функцией (передача абстрактных значений и эмоций) и их зависимостью от контекста входят в ряд языковых единиц, трудоемких для перевода на другой язык. Анализ эквивалентности русских частиц в персидском языке сделан на основе 196 примеров, собранных из переводов русских произведений на персидский язык. Результаты в основном свидетельствуют о неэффективности словарей в точном переводе частиц. Это подтверждается тем, что предложенные авторами статьи эквиваленты только в одном случае совпадают с эквивалентами, предложенными в словарях. В результате анализа эквивалентов частиц в разных источниках и выбора самого подходящего эквивалента в статье предложены 31 эквивалент для 15 частиц, что свидетельствует о многозначности указанных частиц и разнообразии языковых средств персидского языка для передачи их смысла.
Keywords: Составные Частицы, Частица Бы, Перевод, Русский Язык, Персидский Язык -
Исследование посвящено переводной повести «Везири, или Очарованный лавиринф», которую Левшин выпустил с подзаголовком «восточная повесть». Это произведение интересно и в контексте самого жанра, который стал очень популярен в русской литературе второй половины XVIII в., и с точки зрения развития русской художественной прозы эпохи сентиментализма. В существующих исследованиях, посвященных жанру «восточной повести», выделяются три ее типа: 1) морально- этические с религиозной окраской; 2) развлекательные, авантюрно-галантные; 3) просветительские. Однако «Везири» позволяют обнаружить все три аспекта, что существенно для понимания общей направленности художественной литературы того времени и самого представления о восприятии востока в русской литературе. История создания этого перевода не изучена в достаточной мере, чтобы сравнивать произведение Левшина с первоисточником, поэтому стилистика рассматривается именно как характерный пример русской художественной прозы. Важен сам выбор Левшина, известного, в том числе, своими авторскими литературными сказками, опиравшимися на мотивы и образы отечественного фольклора. В «восточной повести» местом действия становится Персия, изображенная не в историческом, а в легендарно-сказочном ключе, как удивительный край чудес, героизма, высоких добродетелей и мистических тайн. Представляется продуктивным рассмотрение в этом произведении концепции «добродетели», чрезвычайно важной и для просветительской литературы эпохи сентиментализма, и для литературной сказки. В этом аспекте можно объяснить повышенную эмоциональность повествования и прямой речи самих героев, поскольку для сентиментализма существенно постижение нравственных принципов через чувствительное сердце. При этом чудеса и приключения в повести становятся своеобразной нравственной проверкой героев, а также сферой постижения высшей мудрости, что было очень характерно для изображения Востока.
Keywords: Слова: Восточная Повесть, Стиль, Художественная Проза, Левшин, Перевод, Сказка -
فرآیند ترجمه متون مقدسی مانند نهج البلاغه با ارزش ادبی - تاریخی، معمولا مترجمان را با چالش هایی روبرو می کند. یکی از این چالش ها، ترجمه ساختار «تمییز» است. «تمییز» با ایجاد ابهام برای اسم و سپس پرده برداری از آن مفهوم، معنای تاکیدی به آن واژه می بخشد ولی جزء ارکان جمله به شمار نمی آید. بنابراین مترجمان ناگزیرند برای انتقال معنا و حفظ روانی و رسایی ترجمه، دست به اعمال تغییراتی در سطوح مختلف واژگانی و دستوری بزنند. نظریه پردازان ترجمه، کیفیت این تغییرات را سنجه ای برای مقبولیت ترجمه یک اثر می دانند. یکی از نظریات برجسته در این زمینه، نظریه کتفورد(1965م) است. وی دو دسته تغییرات واژگانی و دستوری را جهت معادل یابی صحیح در ترجمه، ارائه کرده است. در این پژوهش با تکیه بر نظریه «تغییرات صوری کتفورد» و با روش توصیفی- تحلیلی، ترجمه حسین عمادزاده از ساختار «تمییز» در نهج البلاغه، مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های این پژوهش نشان می دهد؛ اگر چه بیشتر تمییزها، مطابق سطوح مختلف تغییرات صوری کتفورد: اعم از معادل یابی در سطح واژگانی، دستوری و ساختاری ترجمه شده اند ولی در برخی از فرازها، با افزوده های نابجا، درک ناصحیح مفهوم یا بار عاطفی- انگیزشی جمله، ترجمه ای نادرست و اشتباه ارائه شده و در پی آن، انسجام متن از بین رفته است.
کلید واژگان: نهج البلاغه, ترجمه, تمییز, کتفورد, عمادزادهThe process of translation, usually causes a number of challenges to translators when it comes to holy texts, especially Nahj al-Balaghah, which also has a literary-historical aspect. One of these challenges is the translation of structures such as "tamyyiz" in Arabic, for which there is no equivalent in the Persian language. Tamyyiz by making the noun ambiguous and then revealing the ambiguous concept, it gives it a confirming meaning, however, it is not considered as a part of the sentence. In this regard, translators find it necessary to make changes in different lexical-grammatical parts - a rule given by translation theorists - so that, in addition to the fluency of the translation, it is a measure for the acceptability of a work. One of these prominent theories in this field is the theory of J.C. Catford (1965) which is considered a standard in two general groups of lexical and grammatical changes. We have tried, in this research, to criticize the structure of tamyyiz in Nahj al-Balaghah, in Hossein Emadzadeh's translation, by relying on the framework of this theory, in a descriptive-analytical method. The conclusions of this research show that although the translation has been successful in most of the cases, according to Catford's different levels of formal changes, including lexical, grammatical and structural equivalence. However, in some passages, due to misplaced additions, and incorrect understanding of the meaning of the sentence, or its emotional-motivational aspect, a proper translation has not been done, and hence, the coherence of the passage with the preceding and the following sentences has been lost.
Keywords: Nahj Al-Balaghah, Translation, Tamyyze, Cetford, Emadzadeh -
نقد و ارزیابی ترجمه یکی از مهم ترین زمینه های مطالعاتی بر پایه بنیان های پژوهش های علمی به شمار می رود که به منظور سنجش و تشخیص سطح کیفی متون ترجمه شده صورت می پذیرد. لازمه این نقد و ارزیابی، کمک گرفتن از پژوهش های زبان شناختی نظریه پردازان مطرح در حوزه مطالعات ترجمه است. یکی از مهم ترین الگوهای ارزیابی در حوزه مطالعات ترجمه، الگوی ترجمه کارمن گارسس است. پژوهش پیش رو با روشی توصیفی- تحلیلی بر آن است تا با بهره گیری از الگوی پیشنهادی کارمن گارسس به عنوان یک سنجه و الگوی ارزیابی کیفیت ترجمه، رمان «فی قلبی انثی عبریه» از خوله حمدی با ترجمه اسماء خواجه زاده را بررسی و ارزیابی کند. کارمن گارسس چهار سطح را برای سنجش و ارزیابی ترجمه ها پیشنهاد می دهد که عبارتند از: 1- سطح معنایی- لغوی، 2- سطح نحوی- واژه ساختی (صرفی)، 3- سطح گفتمانی-کاربردی و 4- سطح سبکی-مقصود شناختی. به دلیل گستردگی سطوح چهارگانه گارسس، پژوهش حاضر صرفا به بررسی دو سطح معنایی- لغوی و نحوی- واژه ساختی پرداخته و به این نتیجه می رسد که برجسته ترین مولفه های سطوح معنایی- لغوی در این ترجمه، معادل فرهنگی یا کارکردی، بسط نحوی، قبض نحوی، ابهام و خاص در برابر عام یا برعکس است و در سطح نحوی- واژه ساختی، برجسته ترین مولفه ها را ترجمه تحت اللفظی، اقتباس، تغییر نحوی یا دستورگردانی، تغییر دیدگاه، توضیح یا بسط معنی، تقلیل و حذف، تغییر نوع جمله در ترجمه تشکیل می دهد و با نظر به اینکه میزان کفایت و مقبولیت یک ترجمه بر اساس شمارش ویژگی های مثبت و منفی آن سنجیده می شود و هرچه تعداد ویژگی های مثبت متن ترجمه شده بالاتر باشد به همان میزان کفایت و مقبولیت آن نیز بالاتر است، می توان گفت ترجمه خواجه زاده مطابق با الگوی گارسس از کفایت و مقبولیت مطلوبی برخوردار است.
کلید واژگان: نقد, ترجمه, کارمن گارسس, خوله حمدی, فی قلبی انثی عبریهTranslation Researches in the Arabic Language And Literature, Volume:14 Issue: 30, 2024, PP 255 -291Criticism and evaluation of translation is one of the most important fields of study, which measures and recognizes the quality level of translated texts. This evaluation requires linguistic researches of prominent theorists. One of the most important linguistic models introduced and known is the translation model of Mrs. "Carmen Garces". The present research, with a descriptive-analytical method, aims to investigate and evaluate the novel "Fi Qalbi Anthi Ibriya" by Khawla Hamdi translated by Ms. Asmaa Khajazadeh, using the model proposed by Carmen Garces as a measure and model for evaluating the quality of translation. Ms. Carmen Garces proposes four levels for measuring and evaluating translations, which are: 1- semantic-lexical level; 2- syntactic-word-building (morphological) level; 3- Discursive-applicative level; 4- Stylistic-semantic level.The current study examines only two levels of semantic-lexical and syntactic-lexical construction. Then it deduces that: the most prominent components of semantic-lexical levels in this translation are cultural or functional equivalents, syntactic expansion, syntactic contraction, ambiguity, and in the same proportion general or vice versa, and at the syntactic-lexical level, the most prominent components are literal translation, adaptation, changing syntactically or grammatically, changing the point of view, explaining or expanding the meaning, reducing and eliminating which change the type of sentence in translation.The adequacy and acceptability of a translation is based on counting its positive and negative features. Therefore the higher the number of positive features of the translated text, the higher is its adequacy and acceptability. It can be said that Khawajazadeh's translation conforms to the model of Garces and it has good adequacy and acceptability.
Keywords: Criticism, Translation, Carmen Garces, Khawla Hamdi, In My Heart A Hebrew Gir -
«الفرج بعد الشده» از جمله آثار روایی است که بخش بزرگی از فرهنگ و ادب عامه کهن را نمایندگی می کند. این کتاب که در سده هفتم توسط دهستانی به فارسی برگردانده شده، مشتمل بر حکایت های عامه بسیاری است در قالب 14 باب که در آن بیش از 200 سرگذشت زندگی انسان های گرفتار در قالب داستان با مضامینی اخلاقی به تصویر کشیده شده است که در مهلکه های زندگی هر یک با توکل به خدا رستگار شده اند. یکی از الگوهای مناسب نقد ترجمه، الگوی کاتارینا رایس است که کمتر مورد توجه ترجمه شناسان قرار گرفته است. با توجه به جامعیت تکنیک های نقد ترجمه در الگوی کاتارینا رایس نسبت به سایر الگوهای ترجمه، پژوهش حاضر می تواند به عنوان نمونه و الگویی مناسب توسط علاقه مندان به حوزه نقد ترجمه در زبان و ادبیات عربی به کار گرفته شود. پژوهش پیش رو کوشیده ضمن کاربست الگوی رایس در متن عربی، تحلیلی کلی از ترجمه فارسی کتاب الفرج بعد الشده از دو منظر زبان شناختی و فرازبانی ارائه کند. با توجه به گستردگی حجم کتاب، باب اول آن به عنوان پیکره پژوهش انتخاب و با روش توصیفی- تحلیلی بررسی شد. برآیند پژوهش نشان داد که دهستانی بر اساس الگوی رایس، ترجمه ای اقتباسی ارائه داده است. در عوامل زبان شناختی، مترجم به واسطه تغییرات معنایی، کاربست ساختارهای دقیق دستوری متناسب با معیارهای زبان مقصد و عناصر سبکی شاخص به بسندگی و تعادل معنایی در متن مقصد دست یافته است. علاوه بر این، در بررسی عوامل فرازبانی با واکاوی موقعیت و موضوع ادای سخن، توجه به زمان و مکان و سنجش ابزارهای معنایی جهت انعکاس تداعی های عاطفی، مشخص شد دهستانی ضمن اینکه محتوامحوری را نقش غالب زبان مقصد در نظر گرفته در ارائه تعادل معنایی تا حدی پیش رفته که ترجمه او در زبان مقصد از جایگاه و اثرگذاری بیشتری نسبت به زبان مبدا برخوردار شده است.
کلید واژگان: ترجمه, کاتارینا رایس, الفرج بعد الشده, قاضی تنوخی, دهستانیThe book Al-Faraj Bad al-Shedda is one of the narrative works that revives a large part of ancient popular culture and literature In this book, more than two hundred life stories of people caught in problems are depicted in the form of stories. These people have been saved by trusting God in facing the problems of life. One of the appropriate models of translation criticism is Katarina Reiss's model, which has received less attention from researchers. Considering the comprehensiveness of translation criticism techniques in Katarina Reiss's model compared to other translation models, the present study can be used as a suitable example and model by researchers in the field of translation criticism in Arabic language and literature. This research tries to provide a general analysis of the Persian translation of the book Al-Faraj Bad al-Shedda from two linguistic and meta-linguistic perspectives by using Reiss's model in the Arabic text. Because the difference in the structure of the two languages is significant and this issue can be useful in translation research and linguistic studies.
Keywords: Translation, Model Of Katharina Reiss, Al-Faraj Bad Al-Shedda, Ghazi Tanukhi, Dehestani -
نشریه مطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی، سال چهارم شماره 2 (پیاپی 8، پاییز و زمستان 1403)، صص 183 -202یکی از حوزه های ادبیات تطبیقی مطالعات بین رشته ای است. شرق شناسی اساسا ماهیتی بین رشته ای دارد که حوزه های زیادی را قرین و قریب هم کرده است. این مقاله به بررسی شرق شناسانه ترجمه سر ریچارد برتون از هزارویک شب می پردازد. مسئله اصلی تحقیق پیش رو این است که علت توجه سر ریچارد برتون به هزارویک شب چه بود و چرا سر ریچارد برتون هزارویک شب را ترجمه کرد؟ هدف مقاله این است که نشان دهد ترجمه سر ریچارد برتون از هزارویک شب ترجمه ای امپریالیستی است و ترجمه وی برای مقاصد امپریالیستی انجام گرفته است. روش تحقیق این مقاله توصیفی، تحلیلی و کتابخانه ای است و چهارچوب نظری مقاله برمبنای نظریات شرقشناسانه ادوارد سعید قرار است. نتایج این مقاله نشان داد برتون در ترجمه هزارویک شب دخل و تصرف کرده و آن را با توجه به سیاق و نگرش غربی خویش نگاشته است؛ از این رو خود را به عنوان نماینده غرب، متمدن و شرق را دون پنداشته است و ترجمه را به منظور تدقیق در احوال و حالات شرق انجام داده است. این تحقیق نشان داد ترجمه هزارویک شب آیینه تمام نمای نگرش های شرق شناسانه و تعصبات امپریالیستی برتون است و او ترجمه را به عنوان سلاحی برای شلیک به شرق به کار می برد و شرق را با قلم خویش، ذات گرایانه جغرافیای احساس، شهوات و فحشا، به جهان معرفی می کند.کلید واژگان: هزارویک شب, استعمار, ترجمه, سر ریچارد برتون, شرقگراییOne of the fields of comparative literature is interdisciplinary studies. Interdisciplinary studies make connections between disciplines. The link between literary criticism and literature and translation is one of the interdisciplinary fields. This article deals with the Orientalist analysis of Burton's translation of One Thousand and One Nights. The main problem of the research is what was the reason for Burton's attention to One Thousand and One Nights and devoted attention to One Thousand and One Nights and why he chose to translate it? The aim of the article is to show that Burton's translation of Arabian Nights aligns with the tenets of Orientalism, suggesting that in translating One Thousand and One Nights, he viewed the West as superior and perceived the East, as portrayed in the stories, as lesser. The research method employed in this article is descriptive, analytical, and based on library resources, while the theoretical framework draws on Edward Said's Orientalist theories. The findings of this study indicate that in translating One Thousand and One Nights, Burton projected a sense of Western superiority and Eastern inferiority, using translation as a means to explore the East rather than appreciating its literary merit, a standpoint rooted in imperialism. This research showed that the translation of the Thousand and One Nights reflects Burton's orientalist attitudes and imperialist prejudices, and shows that he considered the translation as a tool for the superiority of European ideas against eastern culture and presents the East as an essentialist geography of lust to the world.Keywords: One Thousand, One Nights, Colonialism, Translation, Sir Richard Burton, Orientalism
-
صنایع بدیعی کاربرد هنرمندانه زبان از رهگذر گزینش ساخت های خاص نحوی و زبانی است که به شاعران در بیان آراء و اندیشه های خود یاری می رسانند. این صنایع تا به اندازه زیاد ساختارمحورند و در برگردان به زبانی دیگر، از دست می روند. این ازدست شدگی صنایع در ترجمه متون شاعرانه دوچندان غامض می شود، چه در شعر نه فقط معنا که صورت نیز مهم است و چون در برگردان زبان شاعرانه آنچه بیش از همه از دست می رود، صورت زبان است؛ پیداست صنایع بدیعی نیز تا به اندازه بسیار از دست می رود. بااین حال، یافت می شوند مترجمانی که ضمن آگاهی کامل به سبک و سیاق و صورت دو زبان مبدا و مقصد، به صرافت می افتند که این صورت های خاص را در زبان مقصد بازآفرینی کنند. شکسپیر ازجمله شاعران انگلیسی است که از این صنایع بدیعی در آثار نمایشی و شعری خود به طرزی خلاقانه و کارکردی بهره برده است. از میان آثار غیرنمایشی شکسپیر، دو منظومه ونوس و آدونیس و تعدی به لوکرس که به تازگی به زبان فارسی ترجمه شده اند، به طرزی معنادار از برخی از این صنایع بدیعی بهره گرفته اند. ارزیابی کلی برگردان فارسی این صنایع منتخب از منظر تعادل نقشی نشان می دهد مترجم فارسی ضمن آگاهی از این صنایع، بسیار کوشیده است این صنایع را به طرزی کارآمد و در پرتو تعادل نقشی به زبان فارسی برگرداند. این مقاله می کوشد برگردان فارسی گزیده ای از این صنایع را در پرتو تعادل نقشی بررسی و ارزیابی کند.کلید واژگان: صنایع بدیعی, زبان شاعرانه, صورت, ترجمه, تعادل نقشیRhetorical figures are the artistic use of language that, through the selection of specific linguistic and grammatical structures, assist poets in expressing their ideas and thoughts. These figures are highly structure-oriented and are lost in translation to another language. The loss of literary devices in the translation of poetic texts becomes even more perplexing because, in poetry, not only the meaning but also the form is important. And, since what is lost most in the translation of poetic language is the form, it is clear that poetic devices are also lost to a great extent. However, there are translators who are fully aware of the style, context, and form of both source and target languages and skillfully recreate these specific forms in the target language. Among English poets, Shakespeare has ingeniously and efficiently used literary devices in his theatrical and poetic works. Among Shakespeare's non-theatrical works, the two poems Venus and Adonis and The Rape of Lucrece, which have recently been translated into Persian, have significantly utilized literary devices. A general evaluation of the Persian translation of these selected devices in these two poems, based on functional equivalence, shows that the Persian translator has made great effort to translate these devices into Persian in an efficient manner and within the framework of a functional equivalence. This article aims to examine and evaluate a selected number of these devices in the Persian translation of the two poems within the framework of functional equivalence.Keywords: Literary Devices, Poetic Language, Form, Persian Translation, Functional Equivalence
-
زمینه و هدف
اشعار حافظ شهرتی جهانی در بین محققان و شاعران دارد و بسیاری از پژوهشگران را شیفته خود کرده است. گرترود بل، سیاح و خاورشناس نیز یکی از این شیفتگان است. بل، پس از آشنایی کوتاهی با زبان و ادبیات فارسی، شیفته فرهنگ و زبان فارسی شد و ارتباطی عمیق و ناگسستنی با خواجه شیراز پیدا کرد و از این رهگذر به ترجمه چهل و دو غزل و یک رباعی از حافظ روی آورد. بل معتقد بود، کلام و اندیشه حافظ برای خوانندگان غربی، بهره معنایی متفاوتی با آنچه خوانندگان شرقی از آن دریافت میکنند، دارد و اخلاقیات روزگار حافظ با نظام اخلاقی دوران ما تفاوت دارد و اینکه آداب و سلوک شرق قرابت چندانی با غرب ندارد و دیگر اینکه انعکاس و آینگی هر باور و عقیده ای از دیوان حافظ، به خوانش خوانندگان بستگی دارد و احتمالا هر خواننده به نتیجه متفاوتی دست مییابد. از آنجایی که گرترود بل در تعلیقات و شرح خویش از شعر حافظ، گهگاه به سخنان ضدونقیض میپردازد و در مواردی موضع خویش را در خصوص برداشت صوفیانه یا غیر صوفیانه از غزلیات حافظ مشخص نمیکند، از این روی، در این پژوهش بر آن شدیم تا طبق الگوی هفت فن ترجمه آندره لفور، به بررسی این موضوع بپردازیم.
روش هااین پژوهش به شیوه توصیفی – تحلیلی انجام شده است . نگارندگان سعی داشته اند با الگوی لفور، 15 غزل را از خوانش صوفیانه و غیر صوفیانه از ترجمه بل به شیوه تحلیل محتوا و به روش کتابخانه ای، مورد بررسی قرار دهند که با موضوع پژوهش، ارتباط بیشتری داشته و برای هدف این مقاله، مناسب تر بوده اند.
یافته هادر ترجمه این غزل، تعداد ابیات افزایش یافته و گویی مترجم در تلاش برای توضیح و تفهیم بهتر موضوع بوده است.برخی از ابیات در ترجمه جابجا شده اند.
نتیجه گیریبرداشت بل از غزلیات و خوانش در ترجمه اشعار حافظ، بیشتر خوانشی غیر صوفیانه بوده و تلاشی برای عرفانی و صوفیانه نشان دادن اندیشه ی حافظ ندارد؛ .او همان معنای ظاهری را میپسندید و از آن حظ وافر میبرد. در این 15 غزل مورد بررسی، بل در ترجمه 6 غزل، برداشتی صوفیانه داشته و در 9 ترجمه، برداشت او از سخن حافظ غیر صوفیانه بوده است. خوانش بل از حافظ و غزلیاتش، طبق گفته خودش، صوفیانه نیست و او را به عنوان یک معلم دینی معرفی نمیکند.
کلید واژگان: حافظ, گرترود بل, خوانش صوفیانه, ترجمهJournal of the stylistic of Persian poem and prose (Bahar Adab), Volume:17 Issue: 102, 2024, PP 45 -70BACKGROUND AND OBJECTIVESHafez"s poems have a worldwide reputation among researchers and poets and have fascinated many researchers. Gertrude Bell, traveler and orientalist, is also one of these enthusiasts. But, after a short acquaintance with Persian language and literature, he became fascinated with Persian culture and language and found a deep and unbreakable connection with Khwaja Shiraz, and from this passerby, he turned to the translation of forty-two ghazals and one quartet by Hafez. Bell believed that Hafez"s words and thought have a different meaning for western readers than what eastern readers get from it, and that the ethics of Hafez"s time are different from the moral system of our time, and that the customs and conduct of the East do not have much affinity with the West, and that The reflection and perpetuity of every belief and opinion of Divan Hafez depends on the reader"s reading, and probably each reader will reach a different result. Since Gertrude Bell in her comments and description of Hafez"s poetry, sometimes talks about contradictory words and in some cases she does not specify her position regarding the Sufi or non-Sufi interpretation of Hafez"s sonnets, therefore, in this research, we focused on it. According to the model of Andre Lefebvre"s seven techniques of translation, we will investigate this issue.
METHODOLOGYThis research was done in a descriptive-analytical way. The authors have tried to analyze 15 ghazals from the Sufi and non-Sufi readings of Bell"s translation with the method of content analysis and library method, which is more related to the subject of the research and for the purpose of this article. have been more appropriate
FINDINGSIn the translation of this sonnet, the number of verses has increased, as if the translator was trying to explain and understand the subject better. Some verses have been moved in the translation.
CONCLUSIONBell"s interpretation of the sonnets and his reading in the translation of Hafez"s poems is mostly a non-Sufi reading and does not attempt to show Hafez"s thought mystically and Sufily. He likes the outward meaning and gets a lot of pleasure from it. In these 15 analyzed ghazals, Bel had a Sufi interpretation in the translation of 6 ghazals, and in 9 translations, his interpretation of Hafez"s speech was non-Sufi. Bell"s reading of Hafez and his sonnets, according to his own words, is not Sufi and does not introduce him as a religious teacher.
Keywords: Hafez, Gertrude Bell, Sufi Reading, Translation -
موضوعی که در برگردان فارسی واژه متکا در آیه 31 سوره یوسف در بیشتر ترجمه های فارسی قرآن کریم نادیده گرفته شده است. در بخشی از این آیه که روایتگر داستان رویارویی زنان مصر با حضرت یوسف (ع)، به دعوت همسر عزیز مصر است آمده:«واعتدت لهن متکا» یعنی زلیخا به زنان مصر، یک«متک» داد و بعد عنوان می کند «به هریک از آنان کارد داد». با اینکه در روایت این ماجرا در ادبیات منظوم و منثور فارسی-از زمان رودکی تا امروز- سخن از حضور نارنج یا ترنج در دست زنان مصر بوده است اما در بیشتر ترجمه های فارسی از نارنج یاد نشده است. بررسی 63 ترجمه فارسی این آیه نشان داد فقط 5 درصد از مترجم ها (3مترجم) این واژه را ترنج معنی کرده و 95 درصد (60 مترجم) آن را پشتی، محفل، میوه و نوعی غذا ترجمه کرده اند. برای این منظور معنی واژه متکا در 168 کتاب تفسیر، حدیث و لغت به زبان عربی، بررسی و مشخص شد 101 کتاب این واژه را واژه ای عبری دانسته و آن را ترنج یا نارنج معنی کرده اند. بنابراین بهترین معادل برای واژه متکا در این آیه، ترنج یا نارنج است و این امر، لزوم گسترش دایره معنایی واژگان چندمعنایی تا مرز شناسایی واژه های غیرعربی قرآن مجید را آشکار می کند و بر اهمیت تناسب برگردان فارسی واژه گان چندمعنایی با بافت متن و منطق آیه دلالت دارد. از سوی دیگر مطابقت تاریخی-گیاه شناسی ترنج نشان می دهد که این گیاه در زمان حضرت یوسف (ع) در مصر، میوه ای لوکس و وارداتی بوده و هنوز در مصر کشت نمی شده است و این حقیقت، بیانگر یکی دیگر از اعجازهای کلامی-تاریخی قرآن مجید است.
کلید واژگان: ترنج, قرآن کریم, سوره یوسف, متکا, ترجمهThe story of Yusuf, the messenger of God, has been narrated in Holy Quran completely. God has entitled this story as "احسن القصص" which means the best story of all. A part of this story is related to the event in which Yusuf and the Egyptian women faced with each other (completely narrated in the 31th verse of Yusuf sura). In this part which has been narrated in Persian literature for years, we have often talked about orange or Bergamot orange. However, by observing nearly 63 translations of Quran, we can clearly see that only 5percent of the translators have translated this word as Bergamot orange and 95 percent of them have translated it as a kind of cushion or food. in this field, we can regard the theories below. 1. Due to the logic and the techniques of Quran`s storytelling, the best equivalent for the Arabic word " متکا" which has been written in the 31 verse of Yusuf sura in Quran, is Bergamot orange. 2. By surveying this verse we can figure out another verbal miracle of the Holy Quran in which God mentions the simultaneity of Yusuf`s lifetime and the importation of the Bergamot orange to Egypt . 3. The fact that Zuleikha suggested the Egyptian women in the meeting to eat Bergamot orange signifies the costliness and novelty of this fruit and it also shows her deceitfulness. 4. In Yusuf`s lifetime there was no orange and they only ate Bergamot orange
Keywords: Holy Qur'an, Surah Yusuf, Translated, Reliable, Bergamot Orange -
توانش ترجمه همواره ارتباط تنگاتنگی با یادگیری زبان داشته است. راهبردهای یادگیری برای بهبود اثربخشی توانش ترجمه به کار گرفته می شوند. با این حال، تاثیر راهبردهای یادگیری در ترجمه تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است.
هدفاین مطالعه به بررسی راهبردهای یادگیری دانشجویانی که زبان فرانسه یاد می گیرند، با استفاده از یک پرسشنامه اعتبارسنجی شده می پردازد.
روش شناسی:
داده ها از 64 یادگیرنده زبان، برای ارزیابی راهبردهای بهبود توانش ترجمه از طریق یک پرسشنامه دارای30 گویه با مقیاس لیکرت 5 امتیازی گرد آوری شد. روایی ابزار پژوهش توسط متخصصان و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ واکاوی و تایید گردید.
یافته هانتایج نشان می دهد یادگیرندگان ترجیح می دهند از راهبردهای غیرمستقیم بیش از راهبردهای مستقیم و نیز از به ترتیب، از راهبردهای جبرانی، فراشناختی، اجتماعی، شناختی، عاطفی و یاداوری استفاده کنند. یافته ها نشان می دهد که جنسیت تفاوت های معناداری را ایجاد می کند، بدین معنا که دانشجویان دختر بیشتر از راهبردهای غیرمستقیم، به خصوص اجتماعی استفاده می کنند، اما دانشجویان پسر راهبردهای مستقیم، به ویژه شناختی را ترجیح می دهند. سن و مقطع تحصیلی به نظر نمی رسد بر به کارگیری راهبردهای کلی تاثیر بگذارد، اگرچه تفاوت های ظریفی در زیرمجموعه های راهبردهای شناختی و اجتماعی در میان یادگیرندگان زبان فرانسه به چشم می خورد.
نتیجه گیرینتایج اهمیت در نظر گرفتن تفاوت های فردی را برای راهبردهای یادگیری کارآمد، به ویژه در محیط های آموزشی گوناگون مشخص می کند.
کلید واژگان: ترجمه, توانش ترجمه, راهبردهای یادگیری, یادگیری برای ترجمه, الگوهای فرایندی, آموزشکاوی زبانRecherches en Langue et Littérature Françaises, Volume:18 Issue: 33, Spring and Summer 2024, PP 191 -212Contexte : La compétence en traduction a toujours été étroitement liée à l'apprentissage des langues. Les stratégies d'apprentissage sont employées pour renforcer cette compétence en traduction. Cependant, l'incidence de ces stratégies lors du processus de traduction demeure largement méconnue.Objectif : Cette étude vise à analyser les stratégies d'apprentissage des étudiants apprenant le français en utilisant un questionnaire validé par le chercheur. Méthodologie : Les données proviennent de 64 apprenants de langue, évaluant leurs stratégies d'amélioration des compétences de traduction via un questionnaire de 30 items sur une échelle de Likert à 5 points. La validation par des experts et le test de fiabilité avec l'alpha de Cronbach garantissent la cohérence et la fiabilité des analyses. Résultats : Les résultats mettent en lumière la préférence des apprenants pour l'utilisation de stratégies indirectes plutôt que directes, en particulier en ayant recours à des stratégies compensatoires, métacognitives, sociales, cognitives, émotionnelles et mnémoniques. Les conclusions révèlent des différences significatives liées au genre, les étudiantes ayant tendance à privilégier les stratégies indirectes, principalement sociales, tandis que les étudiants favorisent les stratégies directes, notamment cognitives. L'âge et le niveau d'études semblent n'avoir qu'un impact limité sur l'utilisation générale des stratégies, bien que des nuances apparaissent dans les sous-catégories des stratégies cognitives et sociales chez les apprenants de français.
ConclusionLes résultats soulignent l'importance de prendre en compte les différences individuelles pour des stratégies d'apprentissage efficaces, surtout dans des contextes éducatifs variés.
Keywords: Traduction, Compétence En Traduction, Stratégies D'apprentissage, Apprentissage Pour La Traduction, Modèles Du Processus, Didactique Des Langue -
امروزه ترجمه از زبان فارسی به عربی، یک ضرورت علمی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، رسانه ای و... می باشد که نقش بسزایی را در انتقال فرهنگ ما ایفا می نماید. اهمیت این موضوع زمانی دوچندان می گردد که پای ادبیات مقاومت در میان باشد که نقش مترجم را بسیار پررنگ می نماید و بهترین ابزار برای شناخت یک ترجمه مناسب ارزیابی بعد کیفی آن می باشد. یکی از بزرگترین نظریه پردازان دوره معاصر در حوزه مطالعات ترجمه، پیتر نیومارک است، که نظریه جامعی در رابطه با ترجمه عناصر فرهنگی دارد. وی مقوله های فرهنگی را به پنج دسته تقسیم می نماید و برای ترجمه آن ها هفده فرایند را معرفی می کند. در تحقیق حاضر با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی و بر اساس نظریه عناصر فرهنگی نیومارک، به بررسی سطح کیفی ترجمه کتاب «پایی که جاماند» (خاطرات سید ناصر حسینی پور در دوران دفاع مقدس از زندان های مخفی عراق) پرداخته شده است. حاصل پژوهش حاضر این که داستان «پایی که جاماند» تمام پنج دسته مقوله فرهنگی مورد نظر نیومارک را دارد و مترجم برای ترجمه این داستان بیشترین استفاده را به ترتیب از روش های انتقال، بومی کردن، کاهش و بسط، معادل فرهنگی و یادداشت ها داشته است. با این حال می توان استفاده بیش از حد مترجم در بکارگیری روش کاهش و بسط و در مواردی معادل یابی های اشتباه را از نقاط ضعف ترجمه دانست.
کلید واژگان: ترجمه, نیومارک, ادبیات مقاومت, پایی که جاماندJournal of Interdisciplinary Studies in Arabic Language and Literature, Volume:1 Issue: 1, 2024, PP 1 -22Nowadays, the translation from Persian to Arabic, is a scientific, cultural, economic, political, and media necessity that plays role a lot in the transferring of culture of Iran. The importance of this argument will be double, when it comes to the literature of “Holy defense” and interpreter`s the translator with heavy responsibility. For this purpose, it`s know that, the best equipment of appropriate translation is the evaluation. Therefore, one of the greatest contemporary theologies in the failed of the translational studies, is Peter Newmark who has the complete theologies in the translation of cultural elements. He divided the cultural varieties in five branch and presents seventeen processes to their translation. In the present study the authors is considered in study the quality of translation of the book “The leg that remained” that`s the records of Sayed Nasser Hosseini poor during the period “Holy defense” from secret prisons of Iraq based on following theory. The most important results of present research, which written by using a descriptive – analysis method, indicates the story “The leg that remained” has all of five parts of cultural variety of Newmark, and the translator for translation of this story used a lot of methods of transferring native, reduction and expansion, cultural equivalents and notes that`s dedicated himself first to fifth`s degree. However is possible the extra using of translator to using of the method of reduction and expansion and in some cases, the false equivalences, will be the sign of cheap translation. Is recommended to edit in the new edition base on getting analysis and suggesting.
Keywords: Translation, Newmark Cultural Element, Resistanceliterature, The Leg That Remains -
ترجمه با وجود این که فرآیندی یک سویه است اما نوعی جدال دائمی با زبانی دیگر و مقاومت دو نیروی زبانی برابر یکدیگر است که هرکدام ساختار و ویژگی های زبانشناختی خاص خود را دارد. در طی این فرآیند، مترجم همواره می کوشد متنی را دوباره سامان دهی کند تا تمامیتی اندام وار یابد. ترجمه در ادوار مختلف به شیوه ها و رویکردهای مختلفی به منصه ظهور نشسته است. ارتباط تنگاتنگ و ناگسستنی میان ادبیات و فرهنگ عربی و فارسی سبب پدیدارشدن متون ترجمه ای پرشماری از عربی به فارسی و بالعکس گشته است که زمینه مناسبی را برای پژوهش فراهم می کند. حوزه ترجمه میان این دو زبان از دیرباز تاکنون از رونق به سزایی برخوردار بوده است. ترجمه متون ادبی همچون مرزبان نامه، یکی از پویاترین جریان های ادبی در دوران کهن بوده است. آثار پرشماری در گونه های مختلف از عربی به فارسی و بالعکس ترجمه شده اند و از این رهگذر کتاب های مختلفی پدید آمده اند که از جهت ادبی سبک ساز و تاثیر گذار بوده اند. از سوی دیگر ارتباط تنگاتنگ میان زبان و ادبیات فارسی و عربی باعث دادوستدهای پرشماری بین این دو زبان شده که ترجمه کتاب «مرزبان نامه» سعدالدین وراوینی توسط ابن عربشاه در سده نهم از جمله آن ها است. پژوهش پیش رو با روش توصیفی تحلیلی و با هدف ارزیابی ترجمه ابن عربشاه در میزان بهره گیری از وام واژه های فارسی سامان یافته است. برآیند پژوهش نشان داد ابن عربشاه در ترجمه خود به کاربست وام واژه های فارسی اهتمام خاصی ورزیده و این وام واژه ها باعث غرابت ترجمه او نشده است، اما با توجه به ساختار متفاوت دو زبان فارسی و عربی، وام گیری هایی که در سطح اصطلاحات و امثال داشته نه تنها از خوانایی متن او کاسته بلکه خواننده عرب زبان را در فهم معنا نیز دچار مشکل نموده است.کلید واژگان: ادبیات عربی, ادبیات فارسی, ابن عربشاه, سعد الدین وراوینی, ترجمه, وام گیریTranslation is a kind of constant struggle with another language and the resistance of two equal linguistic forces, which is done by the translator, and during this process, he always tries to reorganize the text to achieve a coherent whole. Translation has emerged in different periods in different ways and approaches. The close and unbreakable connection between Arabic and Persian literature and culture has led to the emergence of numerous translated texts from Arabic to Persian and vice versa, which provides a suitable field for research. The field of translation between these two languages has been very prosperous since long ago. The translation of literary texts such as Marzbannameh has been one of the most dynamic literary trends in ancient times. A large number of works have been translated from Arabic to Persian and vice versa in different genres, and various books have emerged from this passage,Keywords: Ibn Arabshah, Saad Al-Din, Ravini, Translation, Borrowing
-
فصلنامه نقد ادبی، پیاپی 66 (تابستان 1403)، صص 75 -107
از زمانی که سر ویلیام جونز در سال 1771 برای نخستین بار غزلی از حافظ را به انگلیسی هم به نثر و هم به نظم ترجمه کرد بیش از 250 سال میگذرد. در این مدت نسبتا بلند، مترجمان مختلف در ادوار مختلف قالب نثر، نظم و ترجمه خلاقانه را برای برگردان تمام یا گزیدهای از غزلیات حافظ برگزیدهاند. از آن میان ترجمه به نظم خواه در قالب شعر عروضی خواه شعر آزاد پرکاربردترین قالب بوده است. با این همه، ترجمههای اندکشماری توانستهاند تا حدودی ظرایف و طرایف صوری و معنایی شعر حافظ را به انگلیسی منتقل کنند. یکی از این ترجمهها اشعاری از دیوان حافظ (1897) به قلم گرترود بل است. متخصصان، ایرانی و انیرانی، این ترجمه را از معدود ترجمههای موفق و مقبول از شعر حافظ به انگلیسی دانستهاند. ترجمه بل را باید ترجمهای نسبتا آزادی از غزلیات حافظ به شمار آورد. این ترجمه مشتمل بر 42 غزل و یک قطعه است. به علاوه، بل «مقدمه»ای مبسوط و «تعلیقاتی» سودمند بدین ترجمه افزوده است. مستشرقان بزرگی، ازجمله ادوارد براون، این «مقدمه» را یکی از بهترین و پراطلاعترین نوشتهها به انگلیسی درباره حافظ و عصرش میدانند. با این همه، در این «مقدمه» سهوهایی عمدتا تاریخی به چشم میخورد. مقاله حاضر بر آن بوده که ابتدا این سهوهای تاریخی (و بعضا غیرتاریخی) را مشخص و براساس منابع تاریخی معتبر عصر حافظ اصلاح کند. مهمتر اینکه، با مستندات نشان دهد که این سهوهای تاریخی (و بعضا غیرتاریخی) از چه منبع یا منابعی به «مقدمه» بل راه یافته است.
کلید واژگان: اشعاری از دیوان حافظ, گرترود بل, حافظ, ترجمه, مقدمه, سهوهای تاریخیOver two hundred and fifty years ago, Sir William Jones first translated a ghazal by Hafiz into English, both in prose and verse. Since then, various translators have employed prose, verse, and creative translations to render Hafiz’s poems, either in full or in part. Among these, verse translation—whether in prosodic or non-prosodic poetry—has been the most prevalent. However, only a few translations have successfully conveyed the formal and thematic subtleties of Hafiz’s ghazals. One notable example is Gertrude Bell’s 1897 work, Poems from the Divan of Hafiz. This translation, which includes forty-two ghazals and an additional piece, is widely regarded by both Iranian and non-Iranian specialists as one of the most successful and acclaimed translations of Hafiz’s poetry. Bell’s translation is considered a somewhat free rendition of Hafiz’s ghazals and is complemented by an Introduction and Notes. Esteemed orientalists, including Edward Brown, have praised the Introduction as one of the most informative English writings on Hafiz and his era. However, this Introduction contains several historical inaccuracies. This paper aims to identify and correct these historical errors using authentic historical sources related to Hafiz’s time. Furthermore, it seeks to demonstrate, with evidence, the origins and pathways of these inaccuracies in Bell’s Introduction.
Keywords: Hafiz, Gertrude Bell, Translation, Introduction, Poems From The Divan Of Hafiz, Historical Mistakes -
آشنایی اخیر جوامع غربی، خاصه امریکاییان با مولانا و اشعار او، مدیون ترجمه های کلمن بارکس، باید بوده باشد! مترجمی که نخستین بار درسال 1976، به همت دوست خود یعنی رابرت بلای، با مولانا و اشعار او آشنا شد. کلمن بارکس درحالی دست به ترجمه اشعار مولانا زد که کوچکترین آشنایی ای با زبان و ادبیات فارسی نداشت و با استفاده از ترجمه های پیشین که توسط آربری و نیکلسن انجام گرفته بود، به ترجمه دوباره این اشعار پرداخت و سبب شد تا اشعار شاعری مسلمان از دیار شرق، صدرنشین کتاب های پرفروش در آمریکا باشد. در پاسخ به پرسش اصلی این پژوهش که در پی یافتن سبب های موفقیت ترجمه های کلمن بارکس در آمریکا از آثار مولانا و ارتباط معنوی آن ترجمه ها با متن اصلی است؛ بررسی تعدادی از ترجمه های بارکس، از کتاب های مختلف او، با کمک نظریه آندره لفور، نظریه پرداز حوزه ترجمه، با توجه به روش توصیفی و تحلیلی و با مقایسه آن ترجمه ها، با متن اصلی این موضوع که اینک اهمیت جهانی یافته است، به بحث و بررسی گذاشته شد.
کلید واژگان: مولانا, کلمن بارکس, ترجمه, مثنوی, غزلیات شمسThe recent acquaintance of Western societies, especially America, with Rumi and his poems, must have been due to Coleman Barks' translations; A translator who get acquainted with Rumi in 1976 by his friend Robert Bly for the first time.Coleman Barks translated Rumi's poems, while he had no acquaintance with Persian language and literature. He re-translated those poems using previous translations by Arbery and Nicholson.In response to the main question of this research, which seeks the reasons for the success of Coleman Bark's translations, we having studied on a number of Bark's translations which are selected among Barks' various books and comparing those with the original text. Eventually with the help of Andre Lefevre's theory we analyzed those translations, and finally, the reasons are as follow:1. The need of modern American society and readers for the human, universal, and boundless concepts that have manifested themselves in Rumi's poetry as mysticism.2. Barks' clever choice of Rumi, among other Eastern poets, because in Rumi's poetry, themes and ideas is deep and astonishing, and has the potential to be reduced to today's paradigms.3. The style he uses in translating these poems, which is the free style of American poetry, is based on the translation pattern of Andre Lefrvere.
Keywords: Coleman Barks, Translation, Mathnawi, Ghazaliyat-E Shams -
اگرچه مدرسان زبان اغلب از استفاده از ترجمه به عنوان ابزاری برای یادگیری انتقاد می کنند، اما این روش بسیار رایج در میان زبان آموزان دوم و خارجی است. با این حال، پژوهش ها درباره نقش ترجمه در یادگیری زبان و توسعه راهبردهای یادگیری تا به حال نسبتا کم بوده است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر ترجمه در گسترش راهبردهای یادگیری زبان خارجی در میان زبان آموزان است. برای دستیابی به این هدف، یک پرسشنامه شامل شش بخش و 30 گویه آماده و اعتبارسنجی شد. پرسشنامه در میان یادگیرندگان زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی توزیع شد. پس از گردآوری داده ها، نتایج نشان داد که از نظر این زبان آموزان، ترجمه به توسعه استراتژی های یادگیری مستقیم کمک می کند. همچنین، نتایج نشان داد که استفاده از ترجمه، از نظر فرانسوی آموزان، راهبردهای عاطفی، اجتماعی و فراشناختی را در میان راهبردهای یادگیری غیرمستقیم به ترتیب اولویت توسعه می دهد. به علاوه، استفاده از ترجمه می تواند به یادگیرندگان زبان فرانسوی در توسعه راهبرد های شناختی، حافظه ای و جبرانی به ترتیب در میان راهبردهای های یادگیری مستقیم کمک کند. یافته های این مطالعه به معلمان زبان کمک می کند که باورها و راهبرد های زبان آموزان را شناسایی کنند که برای سازگار شدن با راهبردهای یاددهی و گسترش یادگیری کارامد، ضروری است.
کلید واژگان: ترجمه, راهبرد, زبان خارجی, یادگیری, یادگیرندهBien que les enseignants de langues aient souvent émis des critiques à l'encontre de l'utilisation de la traduction comme outil d'apprentissage, cette pratique est très répandue chez les apprenants de langues étrangères et secondes. Toutefois, les recherches portant sur le rôle de la traduction dans l'apprentissage des langues et le développement des stratégies d'apprentissage ont été relativement peu nombreuses jusqu'à présent. L'objectif de la présente étude est d'explorer l'impact de la traduction sur l'élargissement des stratégies d'apprentissage des langues étrangères chez les apprenants eux-mêmes. Pour atteindre cet objectif, un questionnaire en six sections comprenant 30 items a été préparé et validé. Le questionnaire a été distribué aux apprenants de français langue étrangère. Après avoir collecté les données, les résultats ont montré que, du point de vue des apprenants du français langue étrangère, la traduction contribue à élargir davantage les stratégies d'apprentissage directes. Les résultats ont également montré que l'utilisation de la traduction, du point de vue des apprenants, développe des stratégies affectives, sociales et métacognitives, par ordre de priorité, parmi les stratégies d'apprentissage indirectes. Le recours à la traduction peut aider les apprenants de langues étrangères à développer leurs compétences cognitives, de mémoire et de compensation, dans cet ordre, parmi les stratégies d'apprentissage directes. Les résultats de cette étude permettent aux enseignants de langues d'identifier les croyances et les stratégies des apprenants, ce qui est essentiel pour adapter les stratégies d'enseignement et favoriser un apprentissage plus efficace. .
Keywords: apprentissage, apprenant, langue étrangère, Stratégie, traduction -
یکی از چالش های بزرگ ترجمه ی متون ادبی، عناصر فرهنگی موجود در این متون می باشد و این مهم به ویژه در ترجمه ی ادبیات نمایشی به دلیل کاربرد نمایشنامه، یعنی اجرا بر روی صحنه چشمگیر است. یکی از رویکردهایی که در ترجمه با مدنظر قرار دادن هدف ترجمه و کارکرد متن در زبان مقصد، برای فهم مخاطب از ترجمه ی متون نمایشی جایگاهی خاص قائل است، نظریه ی اسکوپوس می باشد. این جستار در صدد است که بر بستر تقسیم بندی عناصر فرهنگی به دو دسته ی "عناصر فرهنگی ملموس" و "عناصر فرهنگی غیر ملموس" توسط نیومارک و چیارو، مهمترین عناصر فرهنگی موجود در نمایشنامه ی بیرون پشت در را استخراج کرده و بر طبق آن ها، عملکرد مترجم این نمایشنامه را در صورت اجرای آن به روی صحنه از منظر نظریه ی اسکوپوس مورد ارزیابی قرار دهد. نتیجه حاصل از این پژوهش نشان می دهد که ترجمه گلشیری اگرچه در اجراهای تئاتری مورد استفاده بوده ولی انتقال عناصر فرهنگی ملموس توسط وی، در راستای هدف نمایشنامه که اجرا باشد، نیست.
کلید واژگان: ترجمه, نظریه ی اسکوپوس, کارکرد, فرهنگ, عناصر فرهنگیOne of the challenges in translating literary texts is the cultural elements, and this is especially important in the translation of dramatic literature due to the use of drama, i.e., performance on stage. Among the approaches to translation that take into account the purpose of translation and the function of the text in the target language, and give a special place to the audience's understanding in the translation of dramatic texts, is the Skopos theory. This research aims to extract the cultural elements in the play „The Man Outside“ based on the division of cultural elements into two categories of tangible cultural elements and intangible cultural elements, and according to them, evaluate the performance of the translator from the perspective of Skopos theory. The result of this research shows that although Golshiri's translation has been used in theatrical performances, his transfer of tangible cultural elements is not in line with the goal of the play, which is performance on stage.
Keywords: Translation, Skopos Theory, Cultural Elements, Function -
برخی از نظریه های زبان شناسی در دهه های اخیر برای تحلیل متن و به منظور نشان دادن انسجام آثار ادبی مورد استفاده قرار می گیرند که نظریه انسجام متنی هالیدی و حسن (1976) نیز یکی از آن هاست. بر اساس این نظریه، یکی از ویژگی های اصلی متن، «انسجام» است. میزان این انسجام با بررسی کاربست عناصر انسجامی در سه رده واژگانی، دستوری و پیوندی سنجیده می شود. در مقاله حاضر به بررسی و استخراج عناصر انسجام متن درغزل «ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر» حافظ و ترجمه آن به قلم کنستانتین لیپسکاروف، به منظور مقایسه علمی میزان انسجام غزل اصلی و متن ترجمه آن پرداختیم. با این تحلیل علمی مشخص گردید که درصد انسجام دستوری واژگانی در غزل حافظ از ترجمه آن بیشتر است ولیکن میزان انسجام پیوندی در اصل غزل و ترجمه با یکدیگر برابرند. در نهایت با نتایج به دست آمده می توان گفت انسجام ترجمه روسی این غزل در مقایسه با اصل آن قابل قبول است و به تعبیر دیگر، متن ترجمه این اثر نیز متن منسجمی به شمار می آید.
کلید واژگان: نظریه انسجام متنی هالیدی و حسن, غزل حافظ, ترجمه, لیپسکاروف, انسجام واژگانی, انسجام دستوری, انسجام پیوندیSome linguistic theories have been used in recent decades to analyze the text and to show the coherence of literary works, and the textual coherence theory of Halliday and Hassan (1976) is one of them. According to this theory, one of the main characteristics of the text is "coherence". The degree of this coherence is measured by examining the use of coherence elements in three categories: lexical, grammatical and conjunctive. In this article, we examined and extracted elements of coherence in the text of Ghazli by Hafez and its translation by Konstantin Lipskarov. With this analysis, it was found that the percentage of lexical grammatical coherence in Hafez's sonnet is higher than its translation, but the amount of syntactic coherence in the original sonnet and translation is equal to each other. Finally, with the obtained results, it can be said that the consistency of the Russian translation of this sonnet is acceptable compared to its original.
Keywords: Halliday, Hassan', S Theory Of Textual Coherence, Hafez', S Sonnet, Translation, Lipskarov, Lexical Coherence, Grammatical Coherence, Syntactic Coherence
- نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شدهاند.
- کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شدهاست. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
- در صورتی که میخواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.