رابطه ی دیپلماسی علم و فناوری و چابکی سازمانی با میانجیگری سواد اطلاعاتی

پیام:
چکیده:
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه دیپلماسی علم و فناوری و چابکی سازمانی با میانجیگری سواد اطلاعاتی انجام گرفت. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و ازنظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری تحقیق شامل 630 نفر کارمندان دانشگاه ارومیه، بود تعداد 230 نفر آن ها از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده های موردنیاز با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد دیپلماسی علم و فناوری مقیمی (1395)، چابکی سازمانی شریفی و ژانگ (1999) و سواد اطلاعاتی نیک پور (1390) جمع آوری و با استفاده از آزمون آماری مدل معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (pls) برای فرضیه های پژوهشی تجزیه و تحلیل شدند. روایی پرسشنامه از طریق اعتبار محتوا و روایی همگرا و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شده اند. یافته های پژوهش نشان داد که دیپلماسی علم و فناوری توان تبیین تغییرات چابکی سازمانی را به میزان 41 درصد را در جهت مستقیم دارد. از سوی دیگر دیپلماسی علم و فناوری به میزان 72 درصد از واریانس سواد اطلاعاتی را در جهت مستقیم دارا می باشد. از دیگر یافته های این تحقیق این است که سواد اطلاعاتی با چابکی سازمانی رابطه ای معنادار و مثبتی دارد و 60 درصد از تغییرات چابکی سازمانی را سواد اطلاعاتی تشریح می نماید. دیپلماسی علم و فناوری توان تبیین چابکی سازمانی از طریق نقش میانجی سواد اطلاعاتی را به میزان 43درصد را دارد. با توجه به نتایج آماری، کلیه فرضیات تحقیق تایید شد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
155 -182
لینک کوتاه:
magiran.com/p1954508 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.