فهرست مطالب

  • سال ششم شماره 4 (بهار 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/03/18
  • تعداد عناوین: 15
|
  • سمیه پاک روان *، آرش اکبرزاده صفحات 1-9
    آئروموناس هیدروفیلا Aeromonas hydrophila یکی از معمول ترین باکتری های بیماریزا در آبزیان است و شیوع آن باعث کاهش محصولات آبزی پروری می شود. بیماری آئروموناسی به دلیل ترشح نوعی پروتئین سمی به نام ارولیزین توسط باکتری آئروموناس هیدروفیلا می باشد. این پروتئین سمی از طریق ایجاد کانال در غشای سلول های هدف، فعالیت های طبیعی آنها را مختل می کند و موجب تخریب و مرگ این سلول ها می شود. پروتئین سمی ارولیزین در اثر بیان ژن ارولیزین در باکتری آئروموناس هیدروفیلا ایجاد می شود. ژن ارولیزین bp 1482 است و یک مارکر مولکولی مهم و پایدار برای شناسایی امکان آلودگی با آئروموناس هیدروفیلا می باشد. برای بررسی این مارکر مولکولی از تکنیک PCR استفاده می شود. برای کنترل و درمان بیماری آئروموناسی از آنتی بیوتیک های مختلفی استفاده می شود که مهمترین آنها تتراسایکلین است. مکانیسم عملکرد ضد باکتریایی این آنتی بیوتیک از طریق ایجاد اختلال در ترجمه ژن ارولیزین و در نتیجه ممانعت از سنتز پروتئین در ریبوزوم باکتری می باشد، بنابراین با توقف ساخت پروتئین ها در آئروموناس هیدروفیلا، این باکتری ها محکوم به مرگ می شوند. آگاهی از نحوه عملکرد ضد میکروبی آنتی بیوتیک ها می تواند نقش مهمی در یافتن مواد جایگزین مناسب برای این داروهای سنتتیک ایفا کند.
    کلیدواژگان: ارولیزین، تتراسایکلین، ضد باکتریایی، Aeromonas hydrophila
  • مرتضی بهره مند*، آسیه سلیمانی راد صفحات 10-20
    به منظور تعیین تراکم ذخیره سازی بهینه در پرورش ماهی کوی (Cyprinus carpio var. Koi)، تعداد 2400 قطعه بچه ماهی (11/0±28/1 گرم) در پنج تیمار (50، 100، 150، 200 و 300 قطعه در مترمکعب) به مدت 11 هفته، پرورش داده شده، عملکرد رشد، بقاء، تغذیه و پارامترهای خونی آن ها ارزیابی شد. بین سه تیمار اول، از لحاظ افزایش وزن، ضریب رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی، تلفات و پارامترهای خونی، تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0p>). کم ترین میزان وزن به دست آمده و بالاترین میزان تلفات در تیمارهای 5 و 4 مشاهده شد. بین تیمارها از نظر تعداد گلبول قرمز و سفید، هموگلوبین، هماتوکریت و پروتئین کل اختلاف معنی دار مشاهده نشد (05/0p>). بالاترین میزان ایمونوگلوبولین، هورمون کورتیزول و گلوکز، در تیمار 5 و 4 مشاهده شد (05/0p<). با افزایش میزان تراکم از 50 به 300 قطعه در مترمکعب، در میزان لنفوسیت، کاهش و در میزان نوتروفیل، افزایش مشاهده شد. بالاترین میزان هورمون کورتیزول (47/1±97/173 نانوگرم در میلی لیتر)، متعلق به تیمار 5 بود که در روز 7 مشاهده شد. بر اساس نتایج به دست آمده، افزایش تراکم به بیش از 150 قطعه در مترمکعب، منجر به کاهش رشد و بروز شرایط استرس زا در ماهی کوی می شود. بنابراین بهترین تراکم ذخیره سازی در این آزمایش، 150 قطعه ماهی در مترمکعب محاسبه شد.
    کلیدواژگان: استرس، ایمنی، تراکم ذخیره سازی، ماهی کوی
  • اکبر عباس زاده *، وحید یاوری، جواد حسینی، محمود نفیسی بهابادی صفحات 21-38
    در پژوهش حاضر اثر شیره ضایعات خرما (Phoenix dactylifera) و ملاس بر پرورش میگوی سفید غربی (vannamei Litopenaeus) به روش تکنولوژی بایوفلاک بررسی گردید. چهار تیمار بایوفلاک مشتمل بر بایوفلاک خرما + جیره با پروتئین 25% (P25 )، بایوفلاک ملاس+ جیره با پروتئین 25% (M25 )، بایوفلاک خرما + جیره با پروتئین 15% (P15 ) و بایوفلاک ملاس + جیره با پروتئین 15% (M15 ) و یک تیمار شاهد (38% پروتئین) با 3 تکرار بود. در یک دوره 35 روزه 35 قطعه میگوی جوان (33/0 ±37/5 گرم) به طور تصادفی در 15 تانک 300 لیتری (تراکم 175 قطعه در متر مکعب) ذخیره سازی گردید. بالاترین عملکرد فاکتورهای رشد (افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی بهتر، نرخ رشد، بازماندگی و افزایش بایومس) در تیمار P25 و کمترین آنها در تیمار شاهد تعیین شد. علاوه بر این بیشترین شاخص وزن بدن، بازده غذایی و ضریب رشد ویژه در تیمار P25 و کمترین آن در تیمار M15 به دست آمد. تیمار P15 با 72% سود در مقام نخست سوددهی قرار گرفت. از نتایج تحقیق حاضر می توان دریافت که استفاده از بایوفلاک خرما و جیره ای با پروتئین 15 تا 25 درصد مناسب تر به نظر می رسد و سبب صرفه جویی در مصرف پودر ماهی و کاهش هزینه های تولید می گردد.
    کلیدواژگان: رشد، میگوی سفید غربی، منابع کربنی، بایوفلاک
  • هاشم خندان بارانی *، محدثه میری صفحات 39-51
    امروزه ورود آلاینده ها از جمله فلزات سنگین به محیط زیست حیات آبزیان را تهدید می کنند. لذا در مطالعه حاضر تاثیر کلرید روی (6 میلی گرم در لیتر) و کلریدکادمیوم (5 میلی گرم در لیتر) به مدت 30 روز بر فعالیت برخی آنزیم های متابولیک در بافت های بدن ماهی سفیدک سیستان (Schizothorax zarudnyi) مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که فلز روی به طور معنی داری باعث افزایش سطح استیل کولین استراز در مغز، آسپارتات آمینوترانسفراز در کبد و عضله و آلکالین فسفاتاز تنها در کبد گردید (05/0p<). کادمیوم نیز باعث کاهش معنی دار میزان استیل کولین استراز در مغز گردید (05/0p<). سطوح آلانین آمینوترانسفراز در کبد و آبشش و آسپارتات آمینوترانسفراز تنها در آبشش تحت تاثیر کادمیوم به طور معنی داری افزایش یافت (05/0p<). اثر تحریکی کادمیوم بر آلکالین فسفاتاز در بافت های مختلف معنی دار نبود. در این گونه کادمیوم سمیت بیشتری نسبت به فلز روی نشان داد و بیشترین حساسیت و اثر پذیری در بین بافت های مورد مطالعه نسبت به وجود کادمیوم و روی در محیط در کبد مشاهده شد. بنابراین ارزیابی سطوح آنزیم های متابولیک به ویژه در کبد و آنزیم استیل کولین استراز در مغز ماهی سفیدک پتانسیل استفاده به عنوان شاخص مناسب جهت نشان دادن سلامت جانور و وجود آلودگی فلزات سنگین را در اکوسیستم آبی دارند.
    کلیدواژگان: آلودگی های محیطی، سمیت، شاخص زیستی، فلزات سنگین، ماهی سفیدک سیستان
  • مهران لقمانی *، احمد سواری، بابک دوست شناس، بیتا ارچنگی، کیوان کبیری صفحات 52-62
    فاکتورهای دما، شوری، اکسیژن محلول وکدورت در سه دوره پیش مانسون- مانسون و پس مانسون و فلزات سنگین (مس،روی،کادمیوم) از 9 ایستگاه زیرجزرومدی خلیج چابهار در سال 93-1392 انتخاب و ارتباط آنها با تغییرات غلظت متالوتیونین پرتار بررسی شد. میانگین کل متالوتیونین در پیش مانسون 2/5±33/28، مانسون 9/4±50/15، پس مانسون 37/4±39/21میکروگرم برگرم بود که آزمون واریانس میان ایستگاه ها و فصول اختلاف معنی داری را نشان داد (05/0≥p). مقادیر فلزات در رسوب و بافت پرتار در ایستگاه ها و فصول همبستگی معنی دار باهم نداشته و این ارتباط میان فلزات و متالوتیونین نیز مشاهده نشد (05/0≤p). به غیر از فاکتور دما و شوری که در مانسون افزایش داشتند، سایر پارامترها و متالوتیونین در این فصل کاهش معنی داری را نشان دادند. در آزمون PCA، سه مولفه اول در مجموع 24/75 درصد از واریانس را داشته که مولفه دوم با 73/28 درصد واریانس اکسیژن، کدورت و متالوتیونین را شامل شد. تغییرات معنی دار بیوماکر و فاکتورهای محیطی در فصول مختلف و عدم همبستگی معنی دار آن با فلزات به عنوان عوامل اصلی القاء متالوتیونین نشان از نقش موثر پارامترهای زیست محیطی خلیج چابهار بر نوسانات بیومارکر است. طبق PCAدر میان فاکتورها، اکسیژن محلول از عوامل اصلی موثر در کاهش سنتز متالوتیونین در G.bonhourei می باشد.
    کلیدواژگان: خلیج چابهار، فلزات سنگین، مانسون، متالوتیونین
  • مریم آخوندیان *، محمد اکبری نسب صفحات 63-75
    پلانکتون ها، موجودات میکروسکوپی شناوری هستند که به عنوان تولیدکنندگان اولیه و نخستین انتقال دهندگان کربن تثبیت شده به سطوح بالاتر زنجیره های غذایی، از اهمیت و جایگاه ویژه ای در بوم سامانه های آبی برخوردارند و بررسی پراکنش جمعیت آن ها در مطالعه این سامانه ها بسیار ضروری می باشد. محدودهی گستردهای از عوامل فیزیکی از جمله شوری، عناصر غذایی، نور، دما و استرسهای اسمزی بر نرخ رشد و جمعیت فیتوپلانکتون ها اثرگذار است. در این مقاله با استفاده از مدل کوپل یک بعدی فیزیکی - زیستی (GOTM/NPZD) پراکنش فصلی جمعیت های پلانکتونی، در تنگه هرمز در سال 1998مدلسازی گردید. نتایج مدلسازی ستون آب در تابستان وجود لایه بندی بسیار قوی ترموکلاین و هالوکلاین در ستون آب را نشان داد که تا پایان فصل پاییز پایدار بوده و مانع اختلاط آب گردیده است. خروجی مدل حاکی از وقوع یک دوره شکوفایی فیتوپلانکتونی در فصل بهار می باشد و شکوفایی زئوپلانکتون ها با تاخیرکوتاهی به دنبال شکوفایی فیتوپلانکتونی رخ داده و اوج شکوفایی جمعیت آن ها در اواخر بهار بوده است. در فصل زمستان به دلیل وقوع اختلاط، دما و شوری در ستون آب نسبتا همگن بوده و تغییرات جمعیتی مشهودی نیز در پراکنش عمودی پلانکتون ها دیده نشد.
    کلیدواژگان: تنگه هرمز، فیتوپلانکتون، زئوپلانکتون، مدلسازی، GOTM، NPZD
  • مرتضی یعقوبی*، جاسم غفله مرمضی، امید صفری، منصور طرفی موزان زاده صفحات 76-90
    در مطالعه ی حاضر اثرات کاهش چهل درصدی اسیدهای آمینه ی ضروری چند زنجیره شامل لوسین، ایزولوسین و والین در جیره غذایی بر فاکتورهای رشد، تغذیه، ترکیب بیوشیمیایی لاشه و فعالیت آنزیم های گوارشی ماهی صبیتی به مدت 42 روز در ایستگاه تحقیقاتی ماهیان دریایی بندر امام خمینی در تابستان سال 1393مورد بررسی قرار گرفت. این تحقیق واجد چهار تیمار غذایی در سه تکرار بود که شامل جیره غذایی شاهد با میزان و نسبت مناسب از همه ی اسیدهای آمینه ضروری و سه تیمار با کاهش 40% هر یک از اسیدهای آمینه لوسین (LEU)، ایزولوسین (ILE) و والین (VAL) نسبت به جیره کنترل بود. کمبود اسیدهای آمینه چند زنجیره جیره غذایی منجر به کاهش شاخص های رشد، تغذیه، تثبیت نیتروژن، کاهش شاخص چربی احشایی، چربی خام و انرژی ناخالص لاشه و همچنین کاهش فعالیت آنزیم های گوارشی لوزالمعده پانکراسی گردید (05/0 P >)، اما تاثیر معنی داری بر اسید های آمینه چند زنجیره لاشه نداشت. ذخیره سازی اسیدهای آمینه کاهش یافته شده در بدن مشاهده شد. بر اساس نتایج این آزمایش اثرات اسید های آمینه چند زنجیره در ماهی صبیتی بر رشد، متابولیسم چربی و فعالیت آنزیم های پانکراسی در بدن و همچنین عدم وجود رابطه ی آنتاگونیستی در بین اسیدهای آمینه ی چند زنجیره در این ماهی مشخص شد.
    کلیدواژگان: اسید آمینه، آنزیم های گوارشی، فاکتور های رشد، ماهی صبیتی
  • علی اصغر خانی پور *، مینا احمدی، قربان زارع گشتی، مینا سیف زاده، فریدون رفیع پور صفحات 91-99
    در این بررسی میزان غلظت فلزات سنگین (مس، نیکل، کبالت و کروم) در بافت خوراکی عضله ماهی کاراس طلایی در سه ایستگاه (غرب، مرکزی، شرق ) تالاب انزلی در سال 1391 مورد سنجش قرار گرفت. از هر ایستگاه 10 نمونه ماهی در اوزان استاندارد به روش صید با تور گوشگیر صید شد. نتایج این تحقیق نشان داد بالاترین میزان تجمع به ترتیب مربوط به مس (Cu) < نیکل(Ni) < کبالت (Co) <کروم (Cr) بود، هرچند غلظت مس، نیکل، کبالت و کروم در بافت عضله ماهی کاراس طلایی بین ایستگاه های مورد مطالعه اختلاف معنی داری نداشت (P >0.05). میانگین میزان تجمع فلزات سنگین با FDA و WHO مقایسه شد. در این تحقیق میزان سمیت فلزات مس، کبالت، نیکل و کروم پایین تر از حد مجاز استاندارهای WHO و FDAبوده است. طبق نتایج فلز نیکل میزانی نزدیک به حد مجاز را در نمونه های تالاب مرکزی و شرق در مقایسه با استاندارد WHO نشان داد که باید کنترل بیشتری بر روی منابع تولیدکننده این فلز در حوضه اطراف تالاب انجام داد. اما به طور کلی مصرف ماهی کاراس طلایی تالاب انزلی از حیث بهداشتی برای مصارف انسانی مناسب تشخیص داده شد.
    کلیدواژگان: آلودگی، تالاب انزلی، ماهی کاراس طلایی، مصرف ماهی
  • مهدی دست باز*، سید یوسف پیغمبری، رسول قربانی، سعید گرگین صفحات 100-107
    قفس سنتی، تله ای سیمی است که برای صید ماهیان کف زی و اغلب در بسترهای صخره ای مورداستفاده قرار می گیرد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر طعمه (شکل و حالت طعمه) بر میزان صید انجام شد. عملیات صید در دو ایستگاه نزدیک ساحل (ایستگاه 1) و دور از ساحل (ایستگاه 2) در آب های شهرستان بندرلنگه با استفاده از 72 گرگور (48 بار دریاروی) با مدت زمان غوطه وری 24 ساعت انجام شد. درون هر قفس طعمه های ساردین، ماهی مرکب و گربه ماهی به صورت تکه ای و چرخ شده (100 گرم) درون پوشش محافظتی (تور پلی اتیلن با اندازه چشمه 1 سانتی متر) و روبروی دریچه ی ورودی به صورت آویزان قرار داده شدند. آنالیز نتایج نشان داد که فقط برای طعمه ماهی مرکب، بین شکل طعمه (تکه ای و چرخ شده) اختلاف معنی داری وجود داشت (05/0>p). طعمه ی ماهی مرکب (چرخ شده) در ایستگاه 2 در فصل بهارو گربه ماهی (تکه ای) در ایستگاه 1 در فصل تابستان به ترتیب بیشترین و کمترین مقدار CPUE را به خود اختصاص دادند. همچنین با توجه به نتایج به دست آمده از بین نوع طعمه ها، طعمه ماهی مرکب و از بین شکل آن ها حالت چرخ شده بهترین کارایی را ازنظر میزان صید داشت. بنابراین استفاده از طعمه ی ماهی مرکب چرخ شده، برای افزایش میزان صید توصیه می شود.
    کلیدواژگان: صید انتظاری، طعمه، کارایی صید، گرگور، هرمزگان
  • مهسا علیرضایی نژاد، حسین پرورش *، محسن گذری صفحات 108-116
    در این تحقیق به بررسی احتمال آلودگی میکروبی در شناگاه های عمده ساحل شهر بندرعباس پرداخته شده است. سه شناگاه عمده شهر بندرعباس شامل شناگاه های سواحل سورو، خواجه عطاء و پارک غدیر مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 30 نمونه آب دریا در هر دو فصل پاییز و زمستان سال 1394 از این شناگاه ها برداشت شد و از نظر آلودگی میکروبی با توجه به شاخص اصلی میکروبی (Escherichia coli) به همراه پارامترهای اسیدیته، دما و شوری با روش استاندارد، مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که میانگین تعداد باکتری اشریشیاکلی در شناگاه های سواحل سورو، خواجه عطاء و پارک غدیر در فصل پاییز به ترتیب 770، 1/678 و7/468 MPN در100 میلی لیتر و در فصل زمستان به ترتیب 2/537، 6/500 و 374MPN در100 میلی لیتر نمونه آب دریا می باشد که در تمام موارد از سطح استانداردهای ملی و بین المللی بالاتر بودند. تغییرات آلودگی میکروبی و پارامترهای فیزیکی- شیمیایی آب، در این دو فصل معنی دار نبود. اما میزان بار آلودگی میکروبی در ایستگاه های کنار ساحل نسبت به ایستگاه های دور از ساحل تفاوت معنی داری را نشان دادند.
    کلیدواژگان: آلودگی میکروبی، باکتری اشریشیاکلی، شناگاه، فاضلاب های شهری
  • پروین صادقی*، گیلان عطاران فریمان، نغیمه کسلخه صفحات 117-123
    مشکل آلودگی اکوسیستم های آبی به فلزات سنگین که یکی از مهم ترین آلاینده ها محسوب می شود ضرورت ارزیابی این عناصر را در ماهیان به عنوان یکی از مهم ترین منابع غذایی انسان اثبات می کند. هدف از این تحقیق بررسی اثرات تحت کشنده کلرید روی به عنوان یکی از ترکیبات فراوان در اکوسیستم های آبی، بر میزان فعالیت آنزیم های کبدی در ماهی کفال خاکستری می باشد. در این تحقیق بر اساس غلظت کشندگی متوسط، 2 تیمار تحت کشنده از کلرید روی شامل 73/1 و 46/3 میلی گرم بر لیتر در نظر گرفته شد که هر تیمار دارای 3 تکرار بود. ماهیان به مدت 1، 7، 14 و 21 روز در معرض دوزهای مختلف کلرید روی قرار گرفتند و در پایان جهت سنجش میزان آنزیم های کبدی از بافت کبد ماهیان نمونه برداری شد. نتایج نشان دادند که با افزایش غلظت های تحت کشنده میزان آنزیم های آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP) و آلانین آمینو ترانسفراز (ALT) به صورت معنی داری افزایش یافت (05/0P≤). همچنین با طولانی شدن زمان در معرض گذاری، میزان آنزیم های AST، ALP و ALT به صورت معنی داری روند افزایشی داشتند (05/0P≤). نتایج این آزمایش نشان می دهد، آنزیم های کبدی به عنوان شاخص های استرسی می توانند به عنوان پارامترهای موثری در پایش تغییرات بوم سمیت شناسی محسوب گردند.
    کلیدواژگان: آنزیم های کبدی، کفال خاکستری، کلرید روی
  • عرفان اکبری نرگسی، بهرام فلاحتکار *، حامد عبدالله پور صفحات 124-129
    با توجه به اهمیت آرتمیا به عنوان مهمترین غذای زنده مورد استفاده در صنعت آبزی پروری، اثر متقابل بین شدت نور و pH بر روی درصد تخم گشایی، درصد مرحله چتری و درصد سیست تخم گشایی نشده آرتمیا فرانسیسکانا در 2 سطح نور 1000 و 2000 لوکس و 3 سطح pH 8، 9 و 10 مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج، بین دو عامل شدت نور و pH اثر متقابلی مشاهده نشد (p=0.383). بین دو تیمار شدت نور نیز اختلاف معنی داری مشاهده نشد (p=0.305). با این حال بالاترین میزان تخم گشایی در شدت نور 2000 لوکس ثبت شد. بین 3 تیمار pH در درصد تخم گشایی و سیست تخم گشایی نشده اختلاف معنی داری وجود داشت (p<0.001)، به طوریکه بالاترین میزان تخم گشایی در pH 9 (98/6 ± 03/73 درصد) و پایین ترین میزان آن در pH 10 (58/2 ± 67/47 درصد) بود. بیشترین میزان مرحله چتری نیز در pH 8 (87/0 ± 96/5 درصد) و کمترین آن در pH 9 (58/0 ± 31/2 درصد) مشاهده شد. همچنین بیشترین میزان سیست تخم گشایی نشده در pH 8 (67/3 ± 05/33 درصد) و کمترین آن در pH 9 (56/3 ± 65/24 درصد) مشاهده گردید. بر این اساس، پیشنهاد می شود برای دستیابی به حداکثر تخم گشایی سیست آرتمیا فرانسیسکانا از آب با pH 9 و شدت نور 2000 لوکس استفاده شود.
    کلیدواژگان: آرتمیا، تخم گشایی، سیست، غذای زنده
  • معصومه بحرکاظمی *، کوثر مظلومی، جابر نیک بخش صفحات 130-135
    120 قطعه ماهی سیچلاید زندانی (5/2 گرم) طی یک دوره 60 روزه با سطوح 1، 2 و 3 گرم پربیوتیک اینولین در کیلوگرم جیره تغذیه شدند. بیشترین افزایش وزن مربوط به تیمار 3 گرم اینولین بود که تفاوت معنی داری با تیمار 2 گرم پربیوتیک نداشت (05/0P>). بیشترین نرخ رشد ویژه مربوط به تیمار 2 و 3 گرم اینولین بود. بالاترین ضریب تبدیل غذایی و نسبت کارآیی پروتئین به ترتیب در تیمار شاهد و 3 گرم اینولین اندازه گیری شد. بیشترین و کمترین تعداد گلبول سفید و گلبول قرمز به ترتیب در تیمار 3 و 1 گرم اینولین مشاهده شد. بالاترین میزان هموگلوبین و هماتوکریت به تیمار 3 گرم اینولین تعلق داشت .در نتیجه اینولین به میزان 2 و3 گرم در کیلوگرم جیره باعث بهبود رشد و شرایط خونی سیچلاید زندانی می شود.
    کلیدواژگان: اینولین، پارامترهای خونی، پربیوتیک
  • بایرام محمد قرنجیک *، احسان کامرانی، مریم کوکبی صفحات 136-140
    دو گونه آگاروفیتGracilaria corticata و Gracilariopsis langissima از نظر ارزش آبزی پروری و تولید مورد مقایسه قرار گرفتند. مقدار آگار استخراجی، دسترسی آسان در طبیعت جهت ذخیره سازی اولیه، رشد سریع و تولید بیشتر در واحد سطح، به عنوان شاخص مقایسه در نظر گرفته شد. نمونه ها پس از جمع آوری از سواحل چابهار و بندرعباس در یک دوره کشت 45 تا 50 روزه مقایسه شدند. میزان تولید در 500 متر مربع، حدود 250 و 1000 کیلوگرم (5 تن و 20 تن در هکتار) جلبک تر به ترتیب برای گراسیلاریا و گراسیلاریوپسیس به دست آمد. از 100 گرم جلبک خشک گراسیلاریا و گراسیلاریوپسیس، به ترتیب حدود 83/19 گرم و 03/13 گرم پودر آگار به دست آمد. بنابراین، گونه گراسیلاریوپسیس در مقایسه با گراسیلاریا از نظر آبزی پروری ارجح بود.
    کلیدواژگان: آگاروفیت، گراسیلاریا، آبزی پروری
  • مهین ریگی*، نرجس سنچولی صفحات 141-147
    هدف از این تحقیق بررسی اثر ضدباکتریایی عصاره برگ، میوه و ساقه گیاه تاج ریزی پیچ (Solanium nigrum) بر باکتری های بیماری زای ماهی می باشد. عصاره گیری با دستگاه سوکسله انجام شد. طبق نتایج، عصاره متانولی برگ و عصاره استونی میوه به ترتیب با میزان MBC ،ppm MIC 5/12، 25 خواص ضدباکتریایی قوی تری داشتند. مقاوم ترین باکتری نسبت به عصاره ها، باکتری استرپتوکوکوس اینیایی بود و مقاوم ترین باکتری به عصاره متانولی و هگزانی میوه، باکتری آئروموناس هیدروفیلا بودند. بیشترین قطر هاله عدم رشد مربوط به عصاره استونی ساقه و برگ بر باکتری های یرسینیا راکری و آئروموناس هیدروفیلا با غلظت ppm50 و کمترین قطر هاله عدم رشد باکتری مربوط به عصاره هگزانی برگ بر باکتری یرسینیا راکری با غلظت ppm25 بود. استفاده از عصاره متانولی برگ و عصاره استونی میوه در این گیاه برای درمان بیماری های باکتریایی در آبزی پروری موثر می باشد.
    کلیدواژگان: تاج ریزی پیچ، عصاره، MIC