فهرست مطالب

  • سال سوم شماره 3 (زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/11/12
  • تعداد عناوین: 7
|
  • عزت اله قدم پور*، سمیه روشن نیا، نسرین رضایی فر صفحات 1-8
    مقدمه

    باورهای فراشناختی معیوب و نگرش‍های ناکارآمد از جمله مشکلاتی هستند که در سنین پیری مشاهده شده‍اند، اهمیت آموزش معنویت‍درمانی به سالمندان نیز در سال‍های اخیر مورد توجه قرار گرفته است؛ لذا، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی معنویت‍درمانی بر باورهای فراشناختی و نگرش‍های ناکارآمد سالمندان شهر خرم‍آباد در سال 1396 انجام شد.

    روش

    پژوهش حاضر شبه آزمایشی (پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه) می‍باشد. جامعه آماری این پژوهش دربرگیرنده کلیه سالمندان مراکز روزانه نگهداری از سالمندان شهر خرم آباد در سال 1396 می باشد. نمونه آماری با استفاده از روش نمونه‍گیری دردسترس به تعداد 30 نفر انتخاب شده و به طور تصادفی ساده در گروه‍های آزمایش و گواه (15 نفر برای هر گروه) جایگزین شدند. هر دو گروه پرسشنامه باورهای فراشناختی ولز و کاترایت - هاتون (2004) و مقیاس نگرش‍های ناکارآمد (1978) را طی مراحل ارزیابی تکمیل کردند. هشت جلسه (یک ساعته هفته‍ای یک بار) آموزش معنویت درمانی در گروه آزمایش اجراء شد و گروه گواه برنامه های مرسوم خانه سالمندان را دریافت کردند. اطلاعات گردآوری شده با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره و تک‍ متغیره در نرم افزار SPSS نسخه 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    پس از انجام معنویت درمانی میانگین نمرات خرده مقیاس‍های باورهای فراشناختی و نگرش‍های ناکارآمد از مرحله پیش آزمون به پس آزمون کاهش یافت. همچنین، مطابق با یافته های حاصل از تحلیل کواریانس، معنویت درمانی بر کاهش باورهای فراشناختی معیوب و نگرش‍های ناکارآمد سالمندان موثر بود (P=0/001).

    نتیجه گیری

    به کارگیری این رویکرد درمانی به عنوان مداخله ای کارآمد در کاهش باورهای فراشناختی معیوب و نگرش‍های ناکارآمد در مراکز سالمندی توصیه می‍شود.

    کلیدواژگان: معنویت درمانی، باور، فراشناخت، نگرش ناکارآمد، سالمندان
  • احترام السادات ایلالی*، بیتا محمدی، زهره ترقی، محمود موسی زاده صفحات 9-20
    مقدمه

    سقوط یکی از شایع ترین و جدی ترین مشکلاتی است که در دوران سالمندی نمود پیدا می کند که اثرات قابل توجهی بر سلامت و کیفیت زندگی آن ها دارد. هدف از انجام این مطالعه تعیین ارتباط ترس از سقوط با افسردگی در سالمندان دیابتیک مراجعه کننده به بیمارستان های شهرستان آمل سال 1397 بود.

    روش

    پژوهش حاضر یک مطالعه ی توصیفی - تحلیلی از نوع همبستگی بود که در سال 1397 انجام شد. نمونه پژوهش شامل 191 نفر از سالمندان دیابتیک 60 سال و بالاتر بودند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس در بیمارستان های درمانی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در شهرستان آمل انجام شد. ابزار مورد بررسی شامل مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه خودکارآمدی ترس از سقوط، پرسشنامه 15 سوالی علایم افسردگی سالمندان، فعالیت روزمره زندگی و ابزار مختصر شناختی بود. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 20 با استفاده از آزمون های توصیفی(میانگین و انحراف معیار ) و استنباطی (کای اسکوئر، من ویتنی، کروسکال والیس، ضریب همبستگی اسپیرمن، رگرسیون خطی،ضریب همبستگی پارشیال) انجام شد.

    یافته ها

    اکثر شرکت کنندگان (3/50 درصد) زن بودند. میانگین سن شرکت کنندگان 6/8 ± 4/70 سال بود. بر اساس یافته ها میانگین ترس از سقوط (7/8 ±25) و میانگین افسردگی (1/2 ±7/6) بود. نتایج آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن ارتباط معنادار مثبتی بین ترس از سقوط و افسردگی (001/0p=،234/0 r=) نشان داد. بدین ترتیب که هرچه ترس از سقوط سالمندان افزایش پیدا می کرد، افسردگی آن ها نیز بیشتر می شد.

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه نشان داد که ارتباط معنی داری بین ترس از سقوط و افسردگی در سالمندان وجود دارد، لذا می بایست اقدامات روانشناختی و ورزشی مناسب توسط مراقبین سلامت جهت کاهش ترس از سقوط در آن ها انجام گیرد.

    کلیدواژگان: ترس از سقوط، افسردگی، سالمندان، دیابت
  • طاهره کردی، احترام السادات ایلالی*، زهره ترقی، رضاعلی محمدپور صفحات 21-31
    مقدمه

    افزایش سن در سالمندان با افت کیفیت زندگی و از دست دادن عزت نفس همراه است. تفریح درمانی یکی از انواع خدمات توانبخشی محسوب می شود که با هدف دستیابی به مهارت های اجتماعی در افراد صورت می پذیرد. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر تفریح درمانی بر میزان عزت نفس و کیفیت زندگی سالمندان مراجعه کننده به مرکز مراقبتی روزانه شهرستان بابل انجام گرفت.

    روش

    مطالعه حاضر یک پژوهش نیمه تجربی می باشد که به صورت پیش آزمون- پس آزمون در دو گروه مداخله و کنترل در سال 1397 بر روی 30 نفر از سالمندان مراجعه کننده به مراکز مراقبتی روزانه آوای مهر و مرکز بهداشت رضیاکلا بابل انجام شد. در گروه مداخله، تفریح درمانی به مدت 10 هفته در 40 جلسه ی 60 دقیقه ای به صورت گروهی با سالمندان برگزار شد. کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی Control Autonomy Pleasure and Self- realization (CASP) و عزت نفس با استفاده از پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ قبل و پس از مداخله ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ی 20 و روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردید.

    یافته ها

    با توجه به نتایج آزمون آنالیز واریانس اندازه های تکراری، تغییرات بین گروهی در حیطه عزت نفس (p=0.001) و کیفیت زندگی (p=0.007)، اختلاف معنی داری بین دو گروه مداخله و کنترل نشان می دهد. در مورد خرده مقیاس های کیفیت زندگی، تغییرات بین گروهی در حیطه خودیابی (p=0.004) و کامیابی (p=0.006)، اختلاف معنی داری بین دو گروه مداخله و کنترل نشان می دهد.

    نتیجه گیری

    با توجه به بهبود عزت نفس، کیفیت زندگی و ابعاد آن، می توان این روش را به عنوان مهارتی لذت بخش و مفید، معرفی نمود.

    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، عزت نفس، تفریح درمانی، سالمندان
  • بتول رمضانی، فروغ بختیاری* صفحات 32-41
    مقدمه

    دور شدن از کانون خانواده می تواند منجر به بروز آسیب های روان شناختی و هیجانی برای سالمندان شود. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر اجتناب شناختی و پریشانی روان شناختی سالمندان حاضر در خانه سالمندان شهر اصفهان صورت پذیرفت.

    روش

    روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر تمام سالمندان حاضر در خانه سالمندان مرکز صادقیه شهر اصفهان در سال 1397 بود. نمونه این پژوهش شامل تعداد 30 سالمند بود که به شیوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه های آزمایش و گواه گمارده شدند (15 سالمند در گروه آزمایش و 15 سالمند در گروه گواه). گروه آزمایش مداخلات درمانی مربوط به معنویت درمانی را در طی دو ماه به صورت هفته ای یک جلسه 90 دقیقه ای در طی 8 جلسه دریافت نمودند. این در حالی بود که گروه گواه هیچگونه مداخله ای را در طول پژوهش دریافت نکردند. سپس افراد هر دو گروه تحت پس آزمون قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه اجتناب شناختی (سکستون و دوگاس، 2008) و پرسشنامه پریشانی روان شناختی (کسلر و همکاران، 2003) بود. پس از جمع آوری پرسشنامه ها و استخراج داده های خام، تجزیه و تحلیل داده های حاصل از این پژوهش با استفاده از روش های آمار توصیفی و تحلیل کواریانس صورت گرفت.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که معنویت درمانی بر اجتناب شناختی و پریشانی روان شناختی سالمندان حاضر در خانه سالمندان تاثیر معنادار دارد (001/0>p). بدین صورت که این درمان توانسته منجر به کاهش اجتناب شناختی و پریشانی روان شناختی سالمندان حاضر در خانه سالمندان شود.

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان چنین نتیجه گرفت که معنویت درمانی با بهره گیری از فنونی همانند مسئولیت پذیری، واگذاری موارد به خداوند و تقویت اراده و پاک کردن افکار منفی می تواند اجتناب شناختی و پریشانی روان شناختی سالمندان را کاهش دهد. بر این اساس معنویت درمانی می تواند به عنوان درمانی کارآ برای کاهش اجتناب شناختی و پریشانی روان شناختی سالمندان مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: اجتناب شناختی، پریشانی روان شناختی، سالمندان، معنویت درمانی
  • مرضیه انتظاری*، مهتاب حیدری، پروانه شمسی پور صفحات 42-50
    مقدمه

    تعامل بین فاکتورهای جسمانی و شناختی سالمندان می تواند آثار قابل توجهی بر کیفیت زندگی آنان داشته باشد و بر طراحی سازوکارهای مبتنی بر سلامت سالمندان تاثیر بگذارد. بر این اساس هدف از پژوهش حاضر تاثیر سطوح مختلف فعالیت بدنی بر عملکرد حافظه گذشته نگر و آینده نگر سالمندان انجام گرفت.

    روش

    پژوهش حاضر یک مطالعه علی مقایسه ای است. نمونه های شامل 178 سالمند می باشد. از همه شرکت کنندگان خواسته شد تا پرسشنامه سطح فعالیت جسمانی سالمندان چامپس را تکمیل کنند و سپس در سه گروه با حجم فعالیت فیزیکی پایین (56 نفر)، متوسط، (63 نفر) و بالا (59 نفر) قرار داده شدند. حافظه آینده نگر و گذشته نگر از طریق پرسشنامه کرافورد مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها

    یافته‏ها نشان داد بین عملکرد حافظه آینده نگر گروه سالمندان با سطح فعالیت زیاد و متوسط با حافظه آینده گر گروه سالمندان با سطح فعالیت کم تفاوت معنادار است (001/0=P) همچنین نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد بین عملکرد حافظه گذشته نگر در گروه سالمندان با سطوح فعالیت بدنی مختلف تفاوت معنادار وجود دارد (004/0=P).

    نتیجه گیری

    طبق یافته ها در مطالعه حاضر، میتوان نتیجه گرفت که در سالمندان، سطوح مختلف فعالیت بدنی بر عملکرد حافظه به طور قابل توجهی تاثیر میگذارد. بنابراین، می توان انتظار داشت که افراد مسن با فعالیت بدنی منظم از وقوع بسیاری از مشکلات حافظه در طول زمان جلوگیری می کنند. این مطالعه نشان داد که افراد سالمند در برنامه روزمره خود تمرینات فعالیت بدنی با سطوح بالا را قرار دهند تا از زوال شناختی در حافظه گذشته نگر و اینده نگر جلوگیری کنند.

    کلیدواژگان: فعالیت بدنی، حافظه اینده نگر، حافظه گذشته نگر، سالمندی
  • علی مصطفائی*، داود قادری صفحات 51-58
    مقدمه

    جمعیت دنیا به سرعت در حال سیر به سوی سالخورده شدن است و در این بین عواملی مثل هوش هیجانی و سرمایه روان شناختی با رضایت از زندگی در سالمندی پیوند دارند؛ هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین هوش هیجانی و سرمایه روانشناختی با رضایت از زندگی سالمندان شهر مهاباد انجام شد.

    روش کار

    پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه اماری شامل کلیه سالمندان 65 سال به بالای شهر مهاباد بود که 10800 نفر بودند. تعداد 412 نفر، با روش نمونه گیری در دسترس، به عنوان نمونه نهایی پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای جمع اوری اطلاعات عبارت بودند از پرسشنامه های هوش هیجانی برادبری- گریوز (2006)، سرمایه روانشناختی لوتانز(2007)، و رضایت از زندگی (دینر، 1985). داده های پژوهش از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره در نرم افزار SPSS نسخه 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که تمامی مولفه های هوش هیجانی (شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت رابطه) با رضایت از زندگی رابطه مثبت (01/0 = p) وجود دارد. بین مولفه های سرمایه روان شناختی (خودکارآمدی، امیدواری، تاب آوری، خوش بینی) با رضایت از زندگی رابطه مثبت (01/0 = p) دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش هیجانی و سرمایه روان شناختی قادر به پیش بینی رضایت از زندگی هستند و 1 /35 درصد واریانس رضایت از زندگی توسط متغیرهای یاد شده تبیین می شود.

    نتیجه گیری

    هوش هیجانی و سرمایه روان شناختی قابل یادگیری و اکتساب در طی زندگی هستند؛ بنابراین با آموزش این دو متغیر می توان رضایت از زندگی را در سالمندی افزایش داد.

    کلیدواژگان: هوش هیجانی، سرمایه روان شناختی، رضایت از زندگی، سالمندی
  • زهره عباس زاده، وحید راشدی، علی امیری، انوشه حقیقی، ناهید کیان مهر* صفحات 59-66
    مقدمه

    استئوآرتریت زانو مهمترین علت درد سالمندان در کل دنیا است که یک سوم سالمندان را مبتلا می کند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مداخله ورزشی به بهبود درد بیماران سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو منتهی می شود. مداخلاتی که فعالیت فیزیکی در بیماران سالمند را هدف قرار می دهند با ریزش بالای نمونه ها آسیب می بینند. میزان پایین پیروی از ورزش به چالش بزرگی در این بیماران تبدیل شده است. استفاده از اپلیکیشن آموزشی موبایل می تواند راه حل این چالش باشد.

    روش

    ابتدا اپلیکیشن طراحی شامل انیمیشن حرکات ورزشی طراحی شد. 135 بیمار مبتلا به استئوآرتریت با متوسط سن 60.6 سال ±6.18 به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. 85 بیمار مداخله را تا انتها ادامه دادند که 20 نفر آنها (23%) مرد، 57 % درجه 2 استئوآرتریت زانو، 34% درجه 3 و بقیه مبتلا به درجه 4 بودند بیماران 12 هفته تحت مطالعه قرار گرفتند. برنامه ورزشی به صورت تکرار حرکات سه بار در روز انجام شده و متغیر درد بر اساس پرسشنامه WOMAC و Lequesne در فواصل 0، 4، 12 هفته اندازه گیری شد.

    یافته ها

    میانگین درد بیماران پس از انجام حرکات ورزشی بطور معناداری در هر دو گروه کاهش پیدا کرد. در مقایسه میانگین درد بیماران بین دو گروه اپلیکیشن و پمفلت تفاوت معناداری در کاهش درد دیده نشد که نشان دهنده تاثیر ورزش در کاهش درد بدون توجه به نوع آموزش و مداخله می باشد.

    نتیجه گیری

    ریزش کمتر بیماران استفاده کننده از اپلیکیشن (25%) نسبت به پمفلت (42%) نشان می دهد که در آینده می توان از اپلیکیشن جهت آموزش حرکات ورزشی به عنوان یک عنصر موثر در درمان بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو استفاده کرد.

    کلیدواژگان: سالمندان، استئوآرتریت زانو، اپلیکیشن آموزش ورزشی، ورزش کششی، ورزش قدرتی
|
  • Ezatollah Ghadampour*, Somayeh Roshannia, Nasrin Rezaeifar Pages 1-8
    Introduction

    Defective metacognitive beliefs and dysfunctional attitude are some of the problems that have been observed in aging. The importance of spiritual therapy training to the elderly has also been considered in recent years; Therefore, the present study aimed to determine the effectiveness of spiritual therapy on metacognitive beliefs and dysfunctional attitude of elderly people in Khorramabad city in 2017.  

    Method

    The present study is a quasi-experimental (pre-test - post-test with control group). The statistical population of this research includes all elderly care centers of Khorramabad old people in 2017. The statistical sample was selected by a sampling method in 30 people and randomly assigned to test and control groups (15 individuals for each group). Both groups completed the Wales and Carthage-Haughton metacognitive beliefs (2004) and the dysfunctional attitude scale (1978) questionnaire during the evaluation stages. Eight sessions (one hour a week). Spiritual therapy training was conducted in the experimental group and the control group received customary nursing home programs. The collected data were analyzed using multivariate and univariable covariance analysis using SPSS version 23 software.

    Results

    After spiritual therapy, the mean scores of subscales of metacognitive beliefs and dysfunctional attitudes decreased from pretest to post-test. Also, according to the findings of covariance analysis, spirituality therapy was effective in reducing the defective metacognitive beliefs and dysfunctional attitudes of elderly people (p = 0.001).

    Conclusion

    The application of this therapeutic approach as an effective intervention in reducing defective metacognitive beliefs and dysfunctional attitudes in aging centers is recommended.

    Keywords: Spiritual therapy, Belief, Metacognition, Dysfunctional attitude, Elderly.
  • Ehteram Ilali*, Bita Mohammadi, Zohreh Taraghi, Mahmood Moosazadeh Pages 9-20
    Introduction

    Fall is the most common and serious problem that occurs in Aged ,which has significant effects on their health and quality of life.The purpose of this study was to determine the relationship between fear of falls and depression in Aged diabetic patients in Amol hospitals.

    Methods

    This is a descriptive-analytic study that was conducted in 2018. The corpus of study involved 191 Aged  diabetic patients aged 60 years and over. Sampling method was available. The instrument for data collection was demographic characteristics, FES-I scales, a fifteen-item questionnaire GDS and AMT and ADL.  Data analysis was done by using descriptive and inferential tests and was shown via SPSS software.

    Findings

    Most participants (50.3%) were female. The average age of participants was 70.4 ± 6.6 years. Based on the findings, the average of fear of falling was (25 ± 8.7) and average of depression was (6.7 ± 2.1). The results of Spearman's correlation coefficient showed a significant positive correlation between fear of falling and depression (p = 0.001, r =0.234). So that the fear of falls of the Aged were increased, their depression also increased.

    Conclusion

    The results of this study showed that there is a significant relationship between the fear of falling and depression in Aged people. So, psychological treatments and exercise should be done to reduce their fear of falling.

    Keywords: fear of fall, Depression, Aged, diabetes
  • Tahereh Kordi, Ehtram Sadat Illali*, Zohreh Taraghi, Rezaali Mohammad Pur Pages 21-31
    Introduction

    Increasing the age in the elderly is associated with loss of quality of life and loss of self-esteem. Recreation is one of a number of rehabilitation services designed to achievement of social skills in individuals. The aim of this study was to determine the effect of recreational therapy on the level of self-esteem and quality of life of elderly patients referred to Babol's daily care center.

    Method

    In this quasi-experimental study that was carried out in pre-test and post-test in two groups of intervention and control in 2012 in 30 elderly referred to the daily care center and Reziakola Health Center in Babol. In the intervention group, recreational therapy was held in groups with friends for 10 weeks in 40 sessions of 60 minutes. Self-esteem and quality of life were assessed using the standard questionnaire of elderly quality of life CASP and the Rosenberg self-esteem questionnaire before and after intervention. Data were analyzed by SPSS version 20 and descriptive and inferential statistical methods.

    Results

    According to the results of ANOVA, repeated measures, inter-group variations in self-esteem (p = 0.003) and quality of life (p = 0.007) show a significant difference between intervention and control groups. In the subscales of quality of life, intergroup variations in the field of intrusion (p = 0.004) and success (p = 0.006) show a significant difference between intervention and control groups.

    Conclusion

    Regarding improvement of self-esteem, quality of life and its dimensions, this method can be introduced as an enjoyable and useful skill.

    Keywords: quality of life, self-esteem, recreation therapy, elderly.
  • Batool Ramazani, Foroogh Bakhtiari* Pages 32-41
    Introduction

    Getting away from the family center can lead to psychological and emotional harm to the elderly. The present study was conducted aiming to investigate the effectiveness of Spiritual Therapy on cognitive avoidance and psychological distress in the elderly are present at nursing homes in the city of Isfahan.

    Method

    The research method was quasi-experimental with pretest, posttest and control group design. The statistical population was all elderly are present in Sadeghieh nursing home in the city of Isfahan in 2018. 30 elderly were selected through purposive method and randomly replaced into experimental and control groups (15 in the experimental and 15 in the control group). The experimental group received eight ninety-minute sessions of therapy interventions related to spirituality during two months once a week while the control group didn’t receive any intervention. Then the people in both groups took the posttest. The applied instruments included cognitive avoidance questionnaire (Sekston and Dougas,, 2008) and psychological distress questionnaire (Kesler et.al, 2003) a. After collecting questionnaires and extracting raw data, the data analysis was done through descriptive statistics and ANCOVA method. Results​: The results of the study showed that spiritual therapy has significant effect on cognitive avoidance and psychological distress of the elderly are present at nursing home in the city of Isfahan (p<0.001) in that this therapy was able to decrease cognitive avoidance and psychological distress of the elderly are present at nursing home in the city of Isfahan.

    Conclusion

    According to the findings of the present study it can be concluded that spiritual therapy using techniques such as Accountability, giving things to God and strengthening the will and eradicating negative thoughts can decrease the level of cognitive avoidance and psychological distress of the elderly are present at nursing home. Therefore spiritual therapy can be applied as an efficient therapy to decrease the level of cognitive avoidance and psychological distress of the elderly are present at nursing home.

    Keywords: cognitive avoidance, psychological distress, seniors, spirituality
  • Marzieh Entezari*, Mahtab Heidari, Parvaneh Shamsipour Pages 42-50
    Introduction

    interaction between the physical and cognitive factors of the elderly can have a significant impact on their quality of life and affect on design of health-based mechanisms for the elderly. In this regard, the purpose of this study was to investigate the effect of different levels of physical activity on the retrospective and prospective memory performance in elderly.  

    Method

    The present research is a causal-comparative study. The sample consisted of 178 elderly. All participants were asked to complete the physical activity level Questionnaire of Champs and elders was placed in three groups with low physical activity (n=56), moderate (n=63) and high (n=59). Retrospective and prospective memory was evaluated through Crawford Questionnaire.  

    Results

    The findings showed that there was a significant difference between the performance of prospective memory in the elderly group with a high and moderate activity level with  prospective memory of the elderly group with a low level of activity (P = 0.001). Also, the results of variance analysis indicated that there is a significant difference between retrospective memory performance in elderly group with physical activity levels (P = 0.004).

    Conclusion

    According to the findings of the present study, it can be concluded that in elderly, different levels of physical activity significantly effect on the memory performance. So, one can expect that the elderly with regular physical activity will prevent the occurrence of many memory problems over time. This study suggests that Elderly people put up high-level physical exercises in their daily routine to prevent cognitive decline in retrospective and prospective memory.

    Keywords: physical activity, prospective memory, retrospective memory, elderly
  • Ali Mostafaei*, Davood Ghaderi Pages 51-58
    Introduction

     The world's population is rapidly rising to aging, and in the meantime, factors such as emotional intelligence and psychological capital are linked to life satisfaction in old age; the purpose of this study was to investigate the relationship between emotional intelligence and psychological capital with life satisfaction of elderly people in Mahabad.

    Method

    The present research is a descriptive and correlational study.  The community consisted of all 65 year olds above the city of Mahabad, which were 10800 people. 412 people were selected as the final sample by available sampling method.  The instruments for collecting information were the psychological capital questionnaire (Luthans, 2007), emotional intelligence (Bradberry, Greaves, 2006) and life satisfaction (Diener, 1985). The data were analyzed by Pearson correlation coefficient and Inter regression, using SPSS version 23 software.

    Results

    The results showed that all components of emotional intelligence (including self-awareness, self-management, and social awareness and relationship management) have a positive correlation with life satisfaction (p < 0.01). There is a positive correlation between the components of psychological capital (self-efficacy, hope, resilient, optimism) with life satisfaction (p = 0.01). Also, the results of regression analysis showed that emotional intelligence and psychological capital can predict life satisfaction and 35.1% of life satisfaction variance is explained by these variables.

    Conclusion

    Emotional intelligence and psychological capital can be learned and acquired throughout life; therefore, by teaching these two variables, life satisfaction can be increased in old age.

    Keywords: emotional intelligence, Psychological capital, life satisfaction, elderly
  • Zohre Abbaszade, Vahid Rashedi, Ali Amiri, Anoshe Haghighi, Nahid Kianmehr* Pages 59-66
    Introduction

    Knee osteoarthritis is the most common cause of pain in the older population and affecting about one third of the elderly throughout the world. There is some evidence that exercise could lead to pain improvement in elderly patients with knee osteoarthritis. Interventions that target physical activity in elderly patients are damaged by high dropouts. Low levels of compliance with exercise have become a major challenge for these patients. Using an educational app can be a solution to this challenge.

    Method

    the first step was to develop a sports application and an array of effective sports movements in the treatment of osteoarthritis was introduced to educate the patient. Then 135 patients with osteoarthritis with average age 60.6 ± 6.18 were randomly divided into two groups . Finally, 85 patients stayed in the intervention, of which 20 (23%) were male. 57% of the participants had Grade 2 knee osteoarthritis, 34% Grade 3, and others with Grade 4. Patients were studied for 12 weeks. Exercise program was performed repetitively three times a day and pain variables (based on the WOMAC questionnaire) and (Lequesne questionnaire) at 0, 4, 12 weeks intervals.

    Results

    The average Pain score of patients after exercise was significantly decreased in both groups (P<0/05). Comparing the average Pain score of patients between the two application groups and the pamphlet, there was no significant difference in pain reduction, which indicates the effect of exercise on reducing pain regardless of the type of training and intervention.

    Conclusion

    The lower dropout percentage of patients that use the application (25%) than pamphlets (42%), indicates that the application can be used in future as an effective tool for patients education

    Keywords: Elderly, Osteoarthritis, Mobile Application, Stretching Exercise, Strengthening Exercise