فهرست مطالب

تغذیه آبزیان - سال چهارم شماره 2 (پاییز و زمستان 1397)
  • سال چهارم شماره 2 (پاییز و زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/01
  • تعداد عناوین: 6
|
  • سمیرا جعفریان، جواد قاسم زاده، حجت الله جعفریان* صفحات 1-15
    این مطالعه برای ارزیابی تاثیر پری بیوتیک بهسام و پروبیوتیک تجاری مولتی بهسیل بر میزان ترشح آمونیاک، اوره و اتلاف انرژی در نوزادان ماهی آمور (Ctenophryngodon idella) انجام شد. سه سطح از بهسام و بهسیل (200، 400 و 600 میلی گرم در کیلوگرم از جیره) در جیره های آزمایشی، مکمل سازی و برای تغذیه نوزادان ماهی آمور (وزن اولیه 1/10 ± 2/625 میلی گرم) استفاده شد. آزمایش در قالب یک طرح کاملا تصادفی انجام شد. در پایان آزمایش، وزن نهایی ماهیان، نسبت کارایی پروتئین و چربی نوزادان ماهیان آمور تغذیه شده با سطوح مختلف بهسام و بهسیل در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی داری با شاهد داشت (05/0p<). همچنین نتایج به روشنی نشان داد که سطوح مختلف بهسام و بهسیل تاثیرات مفیدی را در میزان آمونیاک و اوره دفعی از نوزادان ماهی و نرخ انرژی اتلافی در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد داشت. حداقل آمونیاک و اوره در تیمار بهسام 600 و حداکثر اتلاف انرژی از طریق ترشح آمونیاک اوره در شاهد بود، اما حداقل انرژی اتلافی به وسیله آمونیاک و اوره در تیمار بهسام 600 به دست آمد. کل انرژی اتلافی از طریق نیتروژن متابولیک (آمونیاک و اوره) و درصد انرژی اتلافی به انرژی خورده شده در تیمارهای آزمایشی پری بیوتیکی و پروبیوتیکی در مقایسه با شاهد کاهش یافت. حداکثر مصرف انرژی در گروه شاهد به دست آمد، ولی در تیمارهای آزمایشی کاهش یافت و حداقل آن در تیمار بهسام 600 به دست آمد. این مطالعه روشن کرد که سطوح مختلف بهسام و بهسیل در پرورش اولیه نوزادان ماهی آمور تاثیرات متفاوتی را بر عملکرد تغذیه، ترشح آمونیاک، اوره و انرژی اتلافی در این ماهی دارد.
    کلیدواژگان: پروبیوتیک، پری بیوتیک، ماهی آمور (Ctenophryngodon idella)، ترشح آمونیاک، اتلاف انرژی، مصرف انرژی
  • رضا حسام پور، رضا ملک زاده ویایه، پروین شورنگ، محمد جواد محمدی*، دانش مددپور داریونی صفحات 17-38
    این تحقیق با هدف معرفی منبع پروتئینی جدید به جای پودر ماهی در جیره غذایی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchusmykiss) انجام شده است. در این مطالعه دانه نخود کابلی معمولی (Cicer arietinum) و دانه نخود پرتوتابی شده جایگزین پروتئین پودر ماهی در جیره شد و اثرات آن بر شاخص های رشد، تغذیه ای، قابلیت هضم پذیری و ترکیبات بدنی بچه ماهی مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه در سالن تکثیر و پرورش پژوهشکده آرتمیا و آبزیان دانشگاه ارومیه انجام شد. تعداد 720 عدد ماهی قزل آلا (4 ± 60 گرم) به صورت تصادفی در هشت تیمار با سه تکرار به طور مساوی تقسیم و به مدت 60 روز با جیره های آزمایشی تغذیه شدند. جیره های آزمایشی شامل غذایی تجاری، غذایی دست ساز بدون نخود (شاهد)، جیره های غذایی 20، 30 و 40 درصد نخود معمولی و غذای حاوی 20، 30 و 40 درصد نخود پرتوتابی شده بودند. زیست سنجی در ابتدا و انتهای دوره (روز 60) انجام شد. نتایج نشان دادند که پرتوتابی تاثیر معنی داری بر ترکیبات غذایی (پروتئین، چربی و ماده خشک) نخود نداشته و شاخص های رشد در تیمارهای مختلف نداشت (05/0<P)، ولی با افزایش جایگزینی نخود در جیره تغییرات معنی داری در شاخص های تغذیه ای و قابلیت هضم پذیری مشاهده شد (05/0>P). در نتیجه می توان بیان کرد که افزایش جایگزینی نخود پرتوتابی شده تا حد 40% در جیره بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان تاثیر منفی بر شاخص های رشد ندارد. لذا پروتئین دانه نخود پرتوتابی شده مورد مناسبی برای جایگزینی با پودر ماهی در فرمول جیره ماهیان است.
    کلیدواژگان: قزل آلای رنگین کمان، نخود، پرتوتابی، شاخص های رشد، هضم پذیری، ترکیبات بدنی
  • مجید رضایی*، حجت الله جعفریان، هادی رئیسی، سید مصطفی عقیلی نژاد صفحات 39-52
    مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر سطوح مختلف پربیوتیک تجاری سلماناکس مایع بر عملکرد رشد، کارایی تغذیه، شاخص های خونی و بیوشیمیایی سرم خون فیل ماهیان (Huso huso) در یک دوره غذادهی 120 روزه انجام شد. به این منظور، تعداد 120 عدد فیل ماهی پرواری با میانگین وزنی 26/0 ± 66/4 کیلوگرم در 12 عدد قفس توری ساخته شده به ابعاد  2  ×  1 × 20/1 متر در عمق 5/1 متری دریا قرار داده و در یک طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار آزمایشی و سه تکرار که شامل گروه شاهد (فاقد پربیوتیک) و تیمارهای آزمایشی حاوی  5/0، 1، 5/1 گرم بر کیلوگرم پر بیوتیک در جیره غذایی بود، پرورش داده شدند. نتایج به دست آمده نشان داد استفاده از پر بیوتیک سلماناکس مایع به خصوص در سطح 5/0 گرم بر کیلوگرم، بهبود معنی دار نرخ وزن نسبی، درصد رشد روزانه، نرخ رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی و غذای نسبی خورده شده را به همراه داشت (05/0>p)، اما تاثیر معنی داری بر نسبت کارایی پروتئین و چربی مشاهده نشد (05/0<p). همچنین، اندازه گیری شاخص های خونی حاکی از وجود اختلافی معنی داری بین تیمارهای تحت تاثیر پر بیوتیک در مقایسه با گروه شاهد در میزان هموگلوبین، حجم متوسط گلبولی، میانگین هموگلوبین گلبولی و غلظت متوسط هموگلوبین گلبولی بود (05/0>p). تجزیه و تحلیل داده های مربوط به شاخص های  بیوشیمیایی بیانگر وجود اختلاف معنی دار در میزان پروتئین کل، گلوکز و تری گلیسرید خون فیل ماهیان بود. در مجموع، با توجه به نتایج به دست آمده، استفاده از سطح 5/0 گرم بر کیلوگرم از پر بیوتیک سلماناکس مایع در جیره غذایی می تواند به شکل موثری باعث ارتقای عملکرد رشد، کارایی تغذیه و شاخص های خونی فیل ماهیان پرورشی شود.
    کلیدواژگان: سلماناکس، شاخص های خونی، پر بیوتیک، فیل ماهی، رشد
  • غلامرضا شاه حسینی، سید ولی حسینی، کبری ضیایی* صفحات 53-63
    پرتودهی یکی از روش های مناسب نگهداری مواد غذایی، از جمله گوشت آبریان به شمار می رود. از این رو، پژوهش حاضر اثر استفاده همزمان پرتودهی و پوشش خوارکی صمغ دانه ریحان حاوی عصاره مرزنجوش را بر ویژگی های شیمیایی فیله ماهی شیپ (Acipenser nudiventris) بررسی می کند. پس از تهیه فیله ماهیان، تمامی تیمارها با 2% صمغ خوراکی دانه ریحان و  غلظت های 2 و 4% عصاره مرزنجوش پوشش دهی شده و آنگاه در معرض دوزهای 3 و 4 کیلوگری اشعه گاما قرار گرفتند. نمونه ها سپس در دمای 4 درجه سانتی گراد  به مدت 25 روز نگهداری و در فواصل معین پنج روز از نظر برخی از شاخص های شیمیایی فساد/کیفیت ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که میزان تغییرات pH و TVB-N در تیمارهای پرتودهی شده، کمتر از دیگر تیمارهاست، به گونه ای که کمترین و بیشترین میزان تغییرات آنها به ترتیب برای شاهد و تیمار پوشش دهی شده با 2% صمغ دانه ریحان و 4% عصاره مرزنجوش و حاوی 4 کیلوگری اشعه گزارش شد (05/0p<). میزان WHC در تیمارهای حاوی دوز بالای اشعه (4 کیلوگری) کاهش بیشتری را نسبت به دیگر تیمارها نشان داد (05/0p<). تیمار پوشش دهی شده با صمغ (شاهد: بدون عصاره و پرتودهی نشده) دارای کمترین TBA نسبت به دیگر تیمارها بود (05/0p<). با توجه به نتایج به دست آمده، با افزایش میزان اشعه، اکسایش نیز افزایش یافت. استفاده توام صمغ دانه ریحان و عصاره ی مرزنجوش می تواند ضمن کاهش دوز مورد نیاز پرتودهی و درنتیجه، فرآورده های عامل اکسایش، باعث افزایش کیفیت ارگانولپتیک و ماندگاری فیله ها شود. نتایج حاصل از بررسی های شیمیایی این مطالعه نشان می دهد که دوز 3 کیلوگری اشعه به همراه 2 و 4% صمغ دانه ریحان و عصاره مرزنجوش می تواند در جهت افزایش سلامتی و کیفیت فیله ماهی شیپ موثر واقع شود.
    کلیدواژگان: صمغ دانه ریحان، کیفیت ماهی، اشعه گاما، تغییرات ارگانولپتیک، مرزنجوش، ماهی شیپ
  • عباس همرنگ امشی، حسین خارا*، امیر هوشنگ بحری، فلورا محمدی زاده، عباس حسنی نیا صفحات 65-78
    در این مطالعه اثر چهار جیره آزمایشی شامل، جیره شاهد فاقد مواد رنگدانه ای، جیره حاوی آستازانتین، زردچوبه و جلبک اسپیرولینا(Spirulina platensis) بر رشد، ایمنی و رنگ پذیری ماهی اسکار سفید (Astronotus ocellatus) بررسی شد. به این منظور 120 عدد ماهی اسکار سفید با وزن متوسط 5/0 ± 5/7 گرم در 12 آکواریوم به تعداد مساوی 10 ماهی در هر آکواریوم و به طور کاملا تصادفی توزیع شدند. بعد از تیماربندی، ماهیان به مدت 8 هفته با جیره های غذایی فاقد افزودنی رنگدانه ای، آستازانتین، پودر زردچوبه و پودر جلبک اسپیرولینا (هر یک به مقدار mg/kg 100) تغذیه شدند و در پایان دوره، شاخص های رشد، ایمنی و رنگ پذیری اندازه گیری و بررسی شدند. اختلاف معنی داری بین شاهد و تیمار تغذیه شده با mg/kg 100 آستازانتین در همه  شاخص های رشد به غیر از شاخص وضعیت مشاهده شد (05/0p<). همچنین اختلاف معنی داری از نظر درصد بازماندگی و ضریب رشد در تیمار 3، افزایش طول در تیمار 2 و ضریب تبدیل در تیمار 2 و 3 با شاهد وجود داشت (05/0p<). اختلاف معنی داری بین فعالیت لایزوزیم در تیمار تغذیه شده با mg/kg 100 آستازانتین با دیگر تیمارها و شاخص ایمنی IgM بین شاهد و تیمار تغذیه شده با  mg/kg 100 اسپیرولینا مشاهده شد (05/0p<)، ولی در شاخص ایمنی ایمونوگلوبولین کل و میزان کاروتنوئید کل در خون، این اختلاف معنی دار نبوده است (05/0p>). اختلاف معنی داری در میزان شدت رنگ های اصلی و فرعی در برخی از تیمارها مشاهده شد (05/0p<). نتایج تحقیق حاضر نشان داد، رنگدانه های مورد استفاده می توانند سبب بهبود فاکتورهای رشد، ایمنی و رنگی شدن در ماهی اسکار سفید شوند که در بین این رنگدانه ها، آستازانتین عملکرد مطلوب تری نسبت به دیگر رنگدانه ها داشته است.
    کلیدواژگان: کاروتنوئید، آستازانتین، ماهی اسکار، زردچوبه، لایزوزیم
  • عبدالمحمد عابدیان کناری*، یلدا هوشیار، حسن گندمی، حامد پاک نژاد صفحات 79-90
    تحقیق حاضر به منظور ارزیابی تاثیر پروبیوتیک Lactobacillus rhamnosus ریزپوشانی شده با آلژینات و نشاسته مقاوم ذرت پوشش داده شده با کیتوزان، بر شاخص های رشد، ترکیب شیمیایی لاشه و شاخص های خونی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) انجام شد. ماهی قزل آلای رنگین کمان با میانگین وزنی 32/0 ± 49/19 گرم به مدت 60 روز با جیره های غذایی شامل پروبیوتیک ریزپوشانی شده، پروبیوتیک آزاد، جیره حاوی دانک بدون باکتری (کنترل مثبت) و جیره شاهد فاقد پروبیوتیک تغذیه شدند. نتایج نشان داد که میزان ضریب رشد، درصد افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل غذایی در بین گروه ها دارای اختلاف معناداری بود و در گروه دریافت کننده پروبیوتیک ریزپوشانی شده، بهترین نتایج حاصل شد (05/0p<). حداکثر پروتئین و چربی لاشه در تیمار دریافت کننده L. rhamnosus ریزپوشانی شده و حداکثر خاکستر لاشه در تیمار شاهد مشاهده شد (05/0p<). مقدار هماتوکریت و هموگلوبین در تیمار دریافت کننده پروبیوتیک ریزپوشانی شده، بیش از گروه شاهد بود. در تعداد گلبول های سفید و قرمز خون تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0p>). نتایج نشان می دهد که ریزپوشانی باکتری L. rhamnosus می تواند منجر به بهبود رشد، ترکیب بدن و برخی شاخص های خونی در ماهی قزل آلای رنگین کمان شود.
    کلیدواژگان: Lactobacillus rhamnosus، ریزپوشانی، رشد، لاشه، شاخص های خون، قزل آلای رنگین کمان
|
  • Samira Jafaryan, Javad Ghasemzadeh, Hojatollah Jafarian * Pages 1-15
    This study was conducted to evaluate the effects of two commercial prebiotic and probiotic called Behsam and Behsil, respectively, in feeding performance, ammonia and urea excretions as well as energy losses in grass carp, Ctenophryngodon idella fry. Three levels of Behsam and Behsil (200, 400 and 600 mg/kgof diet) were supplemented to experimental diets and fed to grass carp fry (initial weight of 625.15 ± 10.12 mg). The present study was conducted in a completely randomized design. At the end of experiment, the fish final weight, food conversion ratio, protein and lipid efficiency ratio of the grass carps fed supplemented diet with different levels of Behsam and Behsil had significantly difference with control group (p<0.05). The results clearly exhibited that the different levels of Behsam and Behsil had positive effects on the ammonia and urea excretions in fish fry and also the energy decreasing rate in experimental treatments in comparison with control group. Minimum of ammonia-N and urea-N excretions were obtained in treatment Behsam 600. The maximum energy losses via excretion of ammonia and urea were obtained in control. However, the minimum energy losses were obtained in fish fry fed with 600 mg/kg Behsam. The total energy losses by nitrogenous wastes such as ammonia, urea and energy losses rate (%) per energy intake were decreased in the various experimental treatments in comparison with control. Maximum energy expenditure was detected in control group, but it decreased in experimental treatments and minimum value was obtained in treatment containing 600 mg/kg Behsam. In this study, it was found that the various Behsam and Behsil levels in rearing grass carp fry exhibit different effects on feeding performance, ammonia and urea excretions as well as energy losses in this fish.
    Keywords: Commercial probiotic, Grass carp, Ctenophryngodon idella, Ammonia excretion, Energy losses, Energy expenditure
  • Reza Hessam Pour, Reza Malekzadeh Viayeh, Parvin Shawrang, Mohammad Javad Mohammadi *, Dansh Madad Pour Pages 17-38
    This study aimed to introduce new protein sources to replace fish powder in diets for rainbow trout, Oncorhynchus mykiss. In this study, fish powder protein was replaced with the typical Kabuli chickpea (Cicer arietinum) and irradiated pea seeds in the diet followed by assessing their effects on growth and nutritional indices, digestion and body composition of rainbow trout. The study was conducted in the Artemia and Aquatics Propagation Research Institute, University of Urmia, Urmia, Iran. 720 juvenile O. mykiss (60 ± 4 g) were randomly divided equally into eight treatments with three replicates, and were fed with experimental diets for 60 days. The experimental diets were commercial food, homemade food without pea (control), typical pea diets containing 20, 30 and 40% and diets containing 20, 30 and 40% irradiated pea. The results showed that radiation has not significantly affected the food ingredients of peas (protein, fat and dry matter) and growth parameters (P>0.05), but there were significant changes in nutritional indicators and digestibility of the diet along with increasing the percent of peas replacement (P<0.05). As a result, the increase in radiation as well as 40% peas in the diet of O. mykiss did not exhibit negative impact on growth performance. Therefore, the irradiated pea protein can be a good food item to replace fish powder in the fish diet.
    Keywords: Oncorhynchus mykiss, Chickpea, Radiation, Growth Performance, digestibility, Body Composition
  • Majid Rezaie *, Hojatollah Jafaryan, Hadi Raeisi, Seyed Mostafa Aghilinejhad Pages 39-52
    The aim of this study was to investigate the effects of different levels of Celmanax commercial prebiotic on growth performance, nutritional efficiency, blood and plasma biochemical indices in beluga, Huso huso (Linnaeus, 1758) in a 120-day feeding period. So that, 120 individuals of beluga with the average weight of 4.66 ± 0.26 kg were transferred to 12 holding cage nets, 1.20 × 1 × 2 m in size at a depth of 1.5 m with a completely randomized design as four treatments with three replications including control (without prebiotic) and three experimental treatments fed by diets containing 0.5, 1, 1.5 g/kg prebiotic. The results exhibited that adding Celmanax to the diet, especially 0.5 g/kg, significantly enhanced relative weight, daily growth rate, specific growth rate, feed conversion ratio and relative eating (p<0.05). However, no significant effect was observed in the protein and fat ratio (p>0.05). There were also no significant differences between the treatments fed by prebiotic compared to control with respect to hemoglobin, mean corposcular volume and mean corpuscular hemoglobin (p>0.05). Analyses on biochemical indices indicated that there were significant differences in total protein, glucose and triglyceride in blood plasma levels. Totally, according to the results, 0.5 g/kg Celmanax in diet can effectively enhance growth performance, nutritional efficiency and blood indices in cultured beluga.
    Keywords: Celmanax, Prebiotic, Blood indices, Huso huso, Beluga, Growth indices
  • Gholamreza Shahhosseini, Seyed Vali Hosseini, Kobra Ziyaei * Pages 53-63
    Gamma irradiation is one of the most suitable methods for enhancing shelf-life of fish and fishery products. In this study, the effect of gamma irradiation (0, 3 and 4 kGy) in combination with edible coating by basil gum (2%) and marjoram (2 and 4%) extracts on the chemical properties of Ship sturgeon, Acipenser nudiventris fillets were examined under refrigerated storage (25 days). Radiation affected all examined indices. The results exhibited that the pH and TVB-N values in irradiated samples were lower than in the non-irradiated fish (p<0.05(. The lowest and highest values of pH and TVB-N were found in control samples and treatments coated with 2% basil gum, 4% extract and 4 KGy gamma ray, respectively. The treatment contained 2% basil gum had a lower content of TBARS values (p<0.05).Among all treatments, the lowest change in WHC was recorded in the samples which were coated with basil gum 2% and marjoram extract4% and irradiated with 3 kGy. According to the obtained results, using gamma radiation in combination with basil gum and marjoram extract can increase the shelf-life of Ship sturgeon fillets.
    Keywords: Basil seed gum, Fish quality, Gamma radiation, Organoleptic changes, Marjoram, Ship fillets
  • Abbas Abbas, Hossein Khara *, Amirhoushang Bahri, Flora Mohammadizadeh, Abbas Hassaniniya Pages 65-78
    The present study aimed to determine the effects of four experimental diets on growth, immunological parameters, and coloration of the white Oscar, Astronotus ocellatus (Agassiz in Spix and Agassiz, 1831).  So that, 120 individuals, with an average weight of 7.5 ± 0.5 g, were randomly distributed in 12 aquaria (10 fish in each aquarium). The fish were fed with 4 diets as follows: pigment-free (as the control), astaxanthin, turmeric powder, and spirulina powder (100 mg kg-1) for eight weeks. At the end of the experiment, growth and immunological indices, as well as coloration were measured. There was a significant difference between control and the astaxanthin treatment in all growth indices except for condition factor (p<0.05). There were also significant differences between control and the spirulina treatment in the survival rate and growth rate; between control and the turmeric treatment in the increased length; and between control and turmeric and spirulina treatments in food conversion ratio (p<0.05). The results also indicated that there was a significant difference between the astaxanthin treatment and other treatments in lysozyme activity as well as between control and the spirulina treatment in terms of IgM level (p<0.05). However, such a significant difference was not observed in total immunoglobulin and total carotenoids (p>0.05). There was a significant difference between some treatments in the intensity of primary and secondary colors (p<0.05). The findings exhibited that all three types of pigments employed in this study could improve the growth factors, immunological parameters, and coloration of white Oscar; however, astaxanthin outperformed the others.
    Keywords: Carotenoid, Astaxanthin, Oscar fish, Turmeric, Lysozyme
  • Abdolmohammad Abedian Kenari *, Yalda Hooshyar, Hasan Gandomi, Hamed Paknejad Pages 79-90
    The present study was conducted to evaluate the effect of probiotic bacteria Lactobacillus rhamnosus encapsulated with alginate and resistant starch (Hi maize) coated by chitosan on the growth and hematological indices as well as carcass composition in rainbow trout (Oncorhynchus mykiss). Rainbow trout fingerlings averaged 19.49 ± 0.32 g in weight were fed with diets containing encapsulated probiotic, free probiotic, and diet containing capsules without bacteria (positive control) as well as control diet without probiotics for 60 days. The results exhibited that there were significant differences in growth rate, weight gain, specific growth rate and feed conversion ratio in different groups. So that, the best results were obtained in the encapsulated probiotic group (p<0.05). The maximum carcass protein and fat were observed in the encapsulated L. rhamnosus treatment, while the maximum carcass ash was in control (p<0.05). The hematocrit and hemoglobin values in the encapsulated probiotic treatment were higher than in control. No significant differences were found in the number of white and red blood cells as well as MCV, MCH and MCHC (p>0.05). Totally, the results suggest that encapsulation of L. rhamnosus can increase the potential for probiotic employing in aquaculture.
    Keywords: Lactobacillus rhamnosus, encapsulation, Growth, probiotics, Hematological indices, Oncorhynchus mykiss