فهرست مطالب

  • پیاپی 52 (شهریور 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/06/18
  • تعداد عناوین: 13
|
  • مینا تیموری خسروشاهی، جلیل امیرپور دریانی*، ناصر ناصری صفحات 1-18

    در عصر شتاب و تسلط تکنولوژی، صرفه جویی در زمان یک ضرورت اجتناب ناپذیر است؛ و به تبع آن، صرفه جویی در کلام راهی کوتاه برای بهره وری هرچه بیشتر از فرصتهاست. در ادوار مختلف زبان فارسی، ایجاز، قاعده غالب در بلاغت بوده و در نظم و نثر، آثار ارزشمندی به شیوه کم گویی و گزیده گویی برجای مانده است. در این پژوهش پس از تعریف نوع ادبی مینیمالیسم و بیان ویژگیهای آن، درپیوند با اهداف تعیین شده، حکایتهای روضه خلد اثر مجد خوافی از منظر مینیمالیستی واکاوی شده و شباهتهای ساختاری اینگونه «کهن نو» با داستانکها تبیین گردیده است. پس از بازخوانی و بررسی ساختاری متن معلوم شد که از لحاظ فنی با الگوهای ساختاری مینیمالیسم از قبیل ایجاز و فشردگی، سادگی طرح و پیرنگ، محدودیت زمان و مکان و شخصیتها، بهره مندی از مضمون جذاب، و سادگی و بی پیرایگی زبان برابری میکنند و از برخی جهات مانند؛ موقعیت اجتماعی شخصیتها، آمیختگی با صنایع ادبی و آیات و روایات، درونمایه های اخلاقی و اجتماعی، روایت در زمان گذشته و حضور عناصر فراواقعی؛ با مولفه های مینیمالیسم تمایز دارند. روش تحقیق در این پژوهش کتابخانه ای است و یافته های تحقیق بصورت توصیفی- تحلیلی پردازش گردیده است.

    کلیدواژگان: ادبیات داستانی، حکایت، مینیمالیسم، روضه خلد، ایجاز
  • اصلان استواری، محمدرضا امینی* صفحات 19-40

    هدف پژوهش پیش رو، مطالعه و بررسی و صورتبندی معنا و مفهوم «می» بعنوان یک مفهوم بنیادین در ادبیات غنایی فارسی با تمرکز بر مهمترین دگرگونیهای آن در اشعار رودکی، سنایی، نظامی، عطار، مولوی و حافظ است. همانگونه که ساختارگرایی به نشانه - معناشناسی گفتمانی تحول مییابد،،این پژوهش نخست با تاکید بر دیدگاه ساختارگرایی، سیر تطور مفهوم «می» را براساس روابط همنشینی، جانشینی و تقابل واکاویده است و سپس با بهره گیری از نشانه - معناشناسی گفتمانی به مرزهای معنایی میپردازد تا از این رهگذر، با نگاهی تازه تر فرایند دگرگونی «می» و میگساری را در گذر تاریخ شعر فارسی نشان دهد. دلیل در نظر گرفتن چنین پیوستاری از بررسی واژه ها تا کاوش گفتمانی در بررسی «می» آن است که اینگونه مفاهیم بنیادین صرفا واژه هایی نیستند که برای نامگذاری و ارجاع صرف بکار روند؛ بلکه در سیر تطور خود به کلیتی پیچیده و مدلولهایی شناور تبدیل شده اند و به مثابه کلیدواژه یا نامی فشرده، پیوند عمیقی با تجربه زیسته شاعر و بستر فرهنگی و اجتماعی زمانه او دارند و بر پیوستاری از مرزهای معنایی از دلالت ارجاعی تا دلالت تعاملی و در نهایت ذوب شدگی در تطور هستند.

    کلیدواژگان: می، نشانه شناسی ساختاری، نشانه - معناشناسی گفتمانی، همنشینی، جانشینی، تقابل
  • بیتا قاسمی، سید مهدی خیراندیش* صفحات 41-64

    مثنوی بحرالمعارف، دومین اثر از شهاب الدین علی دانیالی فسوی جهرمی است که دو نسخه خطی از این مثنوی به شماره 9371 در کتابخانه مجلس موجود میباشد. نسخه اول و نسخه دوم، که به روش مقابله تصحیح شده است. درونمایه و محتوای این منظومه، در عرفان و اخلاق است. در پژوهش حاضر که کتابخانه ای و بر اساس روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر متن نسخه مثنوی بحرالمعارف صورت گرفته، سعی بر آن است تا نسخه خطی را مورد بررسی قرار داده و منابع شهاب الدین علی دانیالی فسوی جهرمی برای سرودن این اثر و همچنین بررسی فضای فرهنگی معاصر با دوره نویسنده شناسایی شود و ویژگیهای سبکی آن نیز مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. نویسنده در این مقاله به دنبال جواب این پرسش است که بارزترین ویژگیهای سبکی مثنوی بحرالمعارف چیست؟ حاصل پژوهش نشان میدهد که زبان ساده و روان، ترکیب سازیهای مضمون آفرین، تسکین متحرک، تخفیف واژه، به کار بردن واژه های عربی، تشبیهات محسوس، استفاده مناسب و متناسب از انواع صورخیال تا جایی که لفظ و معنی در مقابل هم قرار گیرند و سبب پیچیدگی کلام نشود، از جمله خصوصیات سبکی این مثنوی است.

    کلیدواژگان: شهاب الدین علی دانیالی فسوی جه، مثنوی بحرالمعارف، تحلیل سبکی و محتوایی
  • مرتضی کرمانشاهی، سعید زهره وند*، محسن حسینی موخر، محمدرضا حسنی جلیلیان صفحات 65-86

    نویسندگان و شاعران عارف به داستان پیامبران به ویژه داستان حضرت موسی(ع) با رویکردهای عرفانی متفاوت پرداخته و از آن برای طرح و بیان مبانی و مفاهیم عرفان و تعلیم آموزه های عرفانی بهره گرفته اند. هدف این پژوهش؛ پاسخ به این سوال است که صاحبان آثار عرفانی درطول سه قرن پنجم تا هفتم هجری با چه رویکردهایی به داستان حضرت موسی پرداخته و این رویکردها از چه ویژگیهایی نسبت به هم برخوردارند. نتایج تحقیق نشان از تفاوت در نگاه، سطح برداشت و هدف عارفان در استفاده از داستان حضرت موسی دارد.لذا درمجموع میتوان رویکردهای عرفانی به این داستان را، در طول سه قرن مورد نظر در چهار رویکرد عابدانه، عاشقانه، نمادین وتاویلی به این شکل نشان که؛ گرایش صاحبان متون عرفانی، از رویکرد عابدانه به رویکرد عاشقانه، نمادین و تاویلی و به تعبیری سیر زبان عرفان از زبان عبارت به زبان اشارت و گشوده شدن نگاه زیبایی شناسانه به مباحث عرفانی است.

    کلیدواژگان: حضرت موسی (ع)، آثار عرفانی قرن پنجم تا هفتم، رویکرد عابدانه، عاشقانه، نمادین و تاویلی
  • عصمت خیبری، جهانگیر صفری *، احمد امین صفحات 87-102

    بین ایرانیان پیش و پس از اسلام تفاوتهای فکری در زمینه های  مختلف دیده میشود. با بررسی متون بجا مانده کهن و جدید میتوان به بخشی از این تفاوتها پی برد. ازجمله کتابهایی که به  بین این دو دوره با مضمون مشترک نوشته شده اند، سفرنامه های روحانی ارداویرافنامه (300م) و معراجنامه شاهرخی (840ه.ق) است. با واکاوی و بررسی محتوای درونی آنها میتوان به تفاوتهای فکری ایرانیان درگذر تغییر دین پی برد. این مقاله به این بررسی میپردازد و به عنوان محور کار خود جایگاه زن را مورد مداقه قرار میدهد.

    کلیدواژگان: معراج نامه، ارداویرافنامه، زن، ایران باستان، ایران پس از اسلام
  • ملیحه السادات کاشی زاده، عبدالحسین فرزاد *، فرهاد طهماسبی صفحات 103-123

    تحقیق در ویژگیهای سبکی یک نویسنده با رویکرد گفتگومندی میتواند منجر به درک و دریافت بهتری  از دنیای اثر شود. در یک متن گفتگومند، همه صداها شنیده میشود و صدای نویسنده صدای غالب نیست؛ بلکه نویسنده به همه آواها فرصت برابر میدهد و همه صداهای موافق و مخالف به موازات هم به گوش مخاطب میرسد. رمان بهترین بستر برای آفرینش فضای گفتگومند است.این پژوهش پنج رمان شاخص معاصر (سووشون اثر سیمین دانشور- کولی کنار آتش اثر منیرو روانیپور- طوبی و معنای شب اثر شهرنوش پارسیپور- عادت میکنیم اثر زویا پیرزاد- خانه ادریسیها اثر غزاله علیزاده)را به منظور کشف مولفه های گفتگومندی با روش توصیفی - تحلیلی و به شیوه  اسنادی- کتابخانه ای، مورد نقد و بررسی قرار داده است. در پاسخ به پرسش اصلی این پژوهش که آیا گفتگومندی میتواند برای این نویسندگان یک ویژگی سبکی شخصی باشد؟؛ باید گفت که این نویسندگان با به کارگیری شگردهای مختلف از جمله، چرخش زاویه دید، ساختار صلیبی، ژانر ریالیسم جادویی و بینامتنیت، چندصدایی و چند زبانی، یک اثر گفتگومند و چند آوا را آفریده اند.بیشترین کاربرد چندصدایی با مولفه سبکبرداری است. همین امر گفتمان غالب متن را به سوی نظر نویسنده هدایت میکند و از بار گفتگومندی متن میکاهد. گفتگوی بینامتنی مشترک این رمانها با هم، گفتمان مقاومت و صدای اعتراض به گفتمان مرد سالار و سنتی است.

    کلیدواژگان: تحلیل سبکی، گفتگومندیی، سیمین دانشور، منیرو روانیپور، شهرنوش پارسیپور، زویا پیرزاد، غزاله علیزاده
  • منیژه قربان زاده، حمیدرضا فرضی*، علی دهقان صفحات 125-150

    بیان مضمون واحد به شکلهای گوناگون و توجه بیشتر به روساخت کلام ویژگی عمده سبک آذربایجانی است. یکی از موضوعات پربسامد در سبک آذربایجانی و در حوزه زیبایی شناسی، حسادت، رقابت و دشمنی است. شعر فارسی در قرن ششم به دلیل تحولات سیاسی و اجتماعی پایگاه خود را از دست داد و با استقرار کامل دولت سلجوقی، التفات چندانی به شعر و شاعری نشد. حکومتهای محلی، شکوه دربار محمودی را نداشتند و راه یافتن به دربار رقابت میان شاعران را باعث میشد؛ لذا شاعران برای راهیابی به دربار علاوه بر خوارداشت دیگران، به انواع تهمتها و هجوها دست می یازیدند. پژوهش حاضر تلاش دارد تا به این سوال پاسخ بگوید که حسادت، رقابت و دشمنی چگونه در اشعار شاعران سبک آذربایجانی منعکس شده است و زمینه های اجتماعی و فرهنگی آن چیست؟ نتایج نشان میدهد که رقابت میان حکومتهای محلی، نقش شاعر به عنوان دستگاه تبلیغاتی، کسادی بازار شعر و شاعری و برتری جویی از مهمترین دلایل حسادت و دشمنی میان شاعران است. شاعران این حوزه، از عناصر و همچنین صور خیال متنوعی برای تصویرسازی موضوع مذکور بهره برده اند: از جمله استفاده از شخصیتهای تاریخی، اسطوره ای (سامی و ایرانی)، دینی (یهودی، اسلامی، زرتشتی، مسیحی)، حیوانات (خزندگان، پرندگان، آبزیان و...)، گیاهان (گلها، درختان، میوه ها)، جمادات و... . این عناصر با بهره گیری از شگردهای ادبی همچون تشبیه، استعاره، تلمیح و تمثیل و... در آثار این شاعران بازتاب یافته است.

    کلیدواژگان: سبک آذربایجانی، حسادت و رقابت و دشمنی
  • هادی رستمی *، حسنعلی موذن زادگان، علی مولابیگی صفحات 151-170

    تاریخ بیهقی یکی از مهمترین متون نثر فارسی، در طول هزاره گذشته مورد احترام دوستداران ادب پارسی بوده است. این کتاب چند برابر آنچه اکنون در دست داریم، بخشهای گمشده دارد و به رغم آنکه با محوریت دوره مسعود غزنوی فراهم شده، کتابی صرفا تاریخی نیست؛ بلکه دارای اندیشه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و به ویژه مطالبی است که میتوان از آنها به سیاست حکمرانان غزنوی -در زمینه کنترل بزهکاران، از طریق سرکوبی محض و یا همراه با اقدامها و تدبیرهای خاص پیشگیرانه از بزهکاری بوده است- را پی برد. از این رو نگارندگان به دنبال آن هستند که آیا در تاریخ بیهقی میتوان مدلی از سیاست جنایی را یافت و این مدل با کدام یک از مدلهای امروزی نزدیکی بیشتری دارد؟ ردیابی برخی از جلوه ها و ویژگیهای سیاسی نظام اقتدارگرا در این اثر موجب میشود، از دل این موضوع به مفهوم نوین سیاست جنایی (خصوصا سیاست جنایی اقتدارگرا) رسیده و آن را مورد بررسی قرار داد.

    کلیدواژگان: تاریخ بیهقی، ابوالفضل بیهقی، سیاست جنایی، نظام و سیاست جنایی اقتدارگرا
  • علی حیدری، ابوالقاسم قوام *، عبدالله رادمرد صفحات 171-189

    یکی از ضروری ترین پژوهش ها و مطالعات بنیادی در عرصه حافظ پژوهی شناسایی، معرفی و بررسی آثاری است که در پیوند با حافظ و غزلیات او نوشته شده است. دیوان حافظ نموداری از ضمیر مشترک مردم ایران و شعر او عصاره فرهنگ ایرانی است. بنابراین آنچه در شعر او درباره هر موضوعی آمده باشد میتواند باور همگانی ایرانیان نسبت به آن موضوع تلقی شود. شناخت تنوع موضوعی مقالات این حوزه به منظور مراجعه و استفاده و نیز پرهیز از انجام کارهای موازی ضروری است. در این مقاله پس از معرفی حدود 391 مقاله مرتبط با حافظ و غزلیات او از سال 1371 تا 1380 به بررسی تخصصی مقالاتی خواهیم پرداخت که در زمینه سبک شعری حافظی و مطالب مربوط با سبک شناسی شعر خواجه به نگارش در آمده اند. روش کار به این شکل است که مقالاتی که از لحاظ موضوعی یکسان و یا نزدیک به هم بوده، در یک گروه قرار گرفته اند و کوشش شده است تصویری از مطالعات سبکی مرتبط با شعر حافظ در دهه هفتاد ارایه شود، آنگاه ضمن ارایه نتیجه گیری و نمودارها و جداول خواننده امکان می یابد که در حافظ پژوهی را در دهه هفتاد در یک نگاه کلی و به اجمال مشاهده کند.

    کلیدواژگان: حافظ پژوهی، مقالات دهه هفتاد، سبک شناسی، تنوع موضوعی
  • غزاله ساجد، امیرحسین ماحوزی *، شهین اوجاق علیزاده صفحات 191-212

    بیدل دهلوی نماینده تمام عیار سبک هندی است. وی تصاویر و خیالات شاعرانه سبک هندی را تکامل بخشیده است. بررسی تشبیه در غزلیات او، بسیاری از ابهامات و تصاویر سبک هندی را برای ما آشکار میسازد. پژوهشگران در این مقاله با روش توضیحی- تحلیلی، به شیوه تقسیم بندی بروک رز - که روشی دستوری و زبانشناسی  است- به استخراج تشبیهات بیدل پرداخته اند؛ روشی که میتوان به وسیله آن به جهان ذهنی شاعر و دغدغه های فکری او پرداخت و جهانبینی شاعر را مورد مطالعه قرار داد . در این پژوهش ویژگیهای برجسته ساختاری تشبیه های بیدل بر اساس طبقه بندی بروک رز چیست؟ همچنین قلمروهای اساسی تشبیه در غزل بیدل کدام عرصه ها را در بر میگیرد؟ با این روش تحقیقات نشان داد، -بیدل دهلوی بیشتر از تشبیهات اسنادی- تشبیه های ربطی یا اسنادی،  که"مشبه" به "مشبه به " اسناد مییابد -و ساختار آن به صورت ربط مستقیم مشبه و مشبه به است-در غزلیاتش بهره برده است و به جرات میتوان این شیوه تشبیه را از برجسته ترین ویژگیهای ساختار تشبیهی او برشمرد. در مقایسه با سایرشاعران سبک هندی، اسلوب معادله و تشبیه های موازی از بسامد پایینتری  در دیوان او برخوردار است. پس ازآن، خلق تشبیه های اضافی – فشرده او و ساختن ترکیبات اضافی نو و بدیع بیش از همه در غزلیات او یافت میشود . قلمرو تشبیه های مکانی در دیوان او بسامد بیشتری دارد. در نهایت، بیشترین قلمرو تشبیه در دیوان بیدل تشبیه های مکان و سپس اشیا است.

    کلیدواژگان: بیدل، بیدل دهلوی، تشبیه، بروک رز، سبک هندی
  • صدیقه رسولیان آرانی، محبوبه مباشری* صفحات 213-233

    «نماد» کلمه ای است که علاوه بر معنی ظاهری، طیف معنایی گسترده ای را به خواننده القا کند. به دلیل این که نماد ماهیت متنوع و رازآمیز دارد و نیز تحت تاثیر شرایط اجتماعی و سیاسی است، اهمیت آن در شعر معاصر و از جمله شعر دفاع مقدس بسیار زیاد است. بنابراین چگونگی و انواع نمادها، ویژگیها و کیفیت به کارگیری آنها در این حوزه شعری اهمیت فراوان دارد. این پژوهش با روش کتابخانه ای و شیوه توصیفی-تحلیلی جهت رسیدن به پاسخی قابل اعتماد برای این مساله به بررسی نماد در هفده کنگره شعر دفاع مقدس و نیز اشعار برجستگانی چون سلمان هراتی، حسن حسینی و طاهره صفارزاده پرداخته است. نمادها در شعر دفاع مقدس، از نظر اجزا و عناصر تشکیل دهنده به دو گروه کلی نمادهای مرتبط با طبیعت و نمادهای غیرطبیعی و از جهت معنایی به دو دسته نمادهای سیاه و نمادهای سفید تقسیم میشوند؛ البته در این محدوده، تقابل معنایی و تحول و گسترش مفاهیم نمادها از ویژگیهای اصلی آنها به شمار می آید. کاربرد نماد در شعر دفاع مقدس نوعا پیرو دو حالت است: یا شعر فضای نمادین ندارد و شاعر جهت غنای ادبی بیشتر، نماد را به کار میگیرد و یا فضای حاکم بر شعر، نمادین است؛ در این صورت برای رسیدن به معنا و تصویر درست از شعر، نمادها باید حتما در ارتباط با هم در نظر گرفته شوند. نمادهای سفید در اشعار دفاع مقدس بسامد زیادی نسبت به نمادهای سیاه دارند (جهت القای معانی ومضامین مثبت) و برای تصویرسازی مفاهیم حول دو محور خیر و شر بسیاری از این نمادهای سفید در تقابل نمادهای سیاه یا در بافتی نمادین خلق میشوند و یا تحول معنایی پیدا میکنند.

    کلیدواژگان: نمادپردازی، شعر، پایداری، دفاع مقدس
  • مجید رحمتی، داوود محمدی*، یدالله شکری، محمد رضایی صفحات 235-258

    رشیدالدین وطواط از شاعران معروف سده ششم هجری است که مهارت وی در کاربرد واژه ها و صنایع لفظی و معنوی او را از یگانه شاعران روزگار خویش ساخته است. لذا بررسی جنبه های سبکی اشعار وی میتواند تمایزات زبانی و ادبی وی را از دیگر شاعران معاصرش مشخص کند. با توجه به اینکه اغلب پژوهشگران در سبک شناسی اشعار رشید  تنها به سطح ادبی آن محدود شده اند و از دو سطح فکری و زبانی او مغفول مانده است، نگارندگان مقاله حاضر، با هدف معرفی ویژگیهای منحصر به فرد زبانی، ادبی و محتوایی اشعار رشید با رویکرد سبک شناسی به واکاوی قصاید وی پرداخته اند. نتیجه حاصل از این پژوهش حاکی از این است که قصاید رشید از نظر زبانی مستحکم است و گاهی به قصاید خاقانی پهلو میزند. وی با مهارت خاصی واژه ها را انتخاب میکند و سخنش عاری از عیوب فصاحت و بلاغت است. از کلمات عربی با هنرنمایی تمام جایگاه قافیه استفاده کرده است و لغات مهجور کمتر در اشعار او به چشم میخورد. وی با قریحه پویای خود ترکیباتی بدیع و نو میسازد و البته در بسیاری از موارد معنا را فدای لفظ پردازی می کند. بدین ترتیب، شعر رشید تحول شعر فارسی از سبک خراسانی به سوی سبک عراقی را نشان میدهد. آنچه قصاید رشید را از دیگر شاعران مداح روزگارش متمایز میکند غلبه مضامین اخلاقی و اجتماعی است که در خدمت مدح قرار گرفته اند. این امر و توجه شاعر به لفظ پردازی به طور ضمنی دلالت بر بحرانهای اجتماعی و اخلاقی عصر او دارد.

    کلیدواژگان: رشیدالدین وطواط، سبک شناسی، سطح زبانی، سطح ادبی، سطح فکری
  • نرجس سپهرنژاد، عبدالرضا مدرس زاده *، عطا محمد رادمنش صفحات 259-281

    حاج میرزا معصوم خاوری کوزه کنانی (کاشانی) شاعر و عالم دینی  قرن سیزدهم هجری و از سخنوران، دوره بازگشت ادبی است. آثار منظوم نفیس خطی خاوری سیزده هزار و  سیصد و چهل و هفت بیت است که به شیوه شاعران عصر بازگشت سروده شده  است که نشان میدهد، خاوری شاعرانی چون ابوالعلاء گنجوی، فلکی شروانی، خاقانی، جامی، نظامی و محتشم کاشانی را در سرودن اشعار در نظر داشته است و به نوعی احیا کننده شیوه آنان است. سوال پیش روی مقاله این است که با توجه به تصحیح انتقادی دیوان و کاوش مختصات زبانی و سبکی شعر او بایست نسبت شعری خاوری را با کدام دوره  ادب فارسی  (خراسانی یاعراقی) در عصر بازگشت بررسی کرد؟ در این مقاله نشان داده ایم که جغرافیای محل زندگی شاعر در آذربایجان و کاشان تاثیری شگرف بر زبان و بیان شاعر داشته است و کلام شاعر متاثر از محیط و اوضاع محل زندگی اوست. استنباط کلی ما این است که خاوری با توجه به شخصیت مذهبیی که دارد از شعر و ادب به عنوان ابزار انتقال مفاهیم مورد علاقه و تاکید خویش بهره گرفته است.

    کلیدواژگان: خاوری کوزه کنانی، سبک شناسی، شعر بازگشت ادبی، مختصات سبکی
|
  • Mina Teymoori Khosroshahi, Jalil Amirpoor Daryani *, Naser Naseri Pages 1-18

    In the age of acceleration and mastery of technology, time saving is an inevitable necessity. And consequently, saving the Speech is a plausible way to make the most of opportunities. In different periods of Persian language, briefness has been the dominant rule in rhetoric and has remained valuable works in Poetry and prose in the manner of narration. In this research, after defining the literary genre of Minimalism and expressing its features, in connection with the set goals, the narratives of Rozeh khold Majd khafi are explored from a minimalist perspective and explained the structural similarities of this new genre with storybooks. After reading the text, it was found that they were technically equivalent to minimalist structural patterns such as briefness and compactness, simplicity of design, time and place constraints, and characters, benefiting from an attractive theme and simplicity of language. And in some aspects, such as the social status of the characters, the mix with literary figures of speech, verses and traditions, ethical and social themes, the narration of the past tense, and the presence of supernatural elements differs with the elements of minimalism. Research Method based on  Library research and the research findings are processed in a descriptive-analytic way.

    Keywords: Fiction, Story, Minimalism, Rozeh khold, Briefness
  • Aslan ostovari, Mohammad Reza Amini* Pages 19-40

    The present study aims to investigate the concept of wine (Mey in Persian) as a fundamental concept in Persian lyric literature focusing on the most important transformations in the poems of Rudaki, Sanaie, Nezami, Atar, Molavi, and Hafez. As discourse semiotics is studied within the evolution of structuralism, this study, with an emphasis on the structuralism view, first investigates the evolution of Mey based on the syntagmatic, paradigmatic and contrastive relations and then using discourse semiotics, it deals with the meaning boundaries to show the evolution path of Mey as one of the most fundamental concepts in Persian lyric poetry. The reason for considering such a continuum in the investigation of Mey (from word study to discourse analysis) is that such fundamental concepts are not merely the words which are used only for naming and referencing, but they change into a complicated integration and floating signifier and have a profound connection with the poet's lived discourse. They are on a continuum from meaning boundaries of reference to the interactive and ultimately to the melting in evolution.

    Keywords: Mey, structural semiotics, discourse semiotics, syntagmatic, paradigmatic, contrast
  • Bita Qasemi, Seyed Mehdi Kheirandish* Pages 41-64

    Bahr.ol.maāref masnavi. The seconde work of Shahab ol din Ali Daniali fasavi jahromi is a voluminous poetical work which has over 19000 verse and  has composed on fāēlaton faelaton faelon rhytm. There are 2 hand written versions of this masnavi in library of parliameut assembly with number 9371 first and second versions have been corrected in contrastive approach .theme and content of this masnavi is mystic and morality. present research is a descriptive analytical study in library and was done on the basis of bahr_ol_maaref text. the objectives of this research is to study handwritten version and recognizing the poet source as well as poet cultural contemporary situations and also analyzing its style features. The main questions of this article is that what are the most obvious  style features of bahr_ol_maaref masnavi? The result of this study shows that the style characteristics of the masnavi are: simple and fluent language composing creative content ,alleviation words marked with a wovel point word reduction, applying Arabic words, obvious of imaginative forms of the extent that word and meaning oppose to each other such that don’t cause to complexity of speech .

    Keywords: shahb ol din ali daniali fasav, bahr, din maāref masnavi con
  • Morteza kermanshahi, Saeed Zohrevand *, Mohsen Hosseini Muakhar, Mohammad reza Hasani Jalilian Pages 65-86

    Mystical writers and poets have addressed the story of the prophets, in particular the story of Prophet Moses (AS) with different mystical approaches, and have used it to lay out the foundations and concepts of mysticism and the teaching of mystical teachings. The purpose of this study is to answer the question of what kind of mystical writers have been dealing with the story of Prophet Moses during the three fifth to seventh centuries. The results of the research show the difference in the view, the level of understanding and the purpose of the mystics in using the story of Prophet Moses. Therefore, the mystical approaches to this story can be summarized in the following three centuries in four devotional, romantic, symbolic and interpretive approaches. It shows that the proponents of mystical texts are from a devotional approach to a romantic, symbolic, and interpretive approach, and in another sense, the advancement of mystic language is changing from phrasal to metaphoric language and from an aesthetic point of view to mystical themes.

    Keywords: Prophet Moses (PBUH), Mystical works of 5th to 7th, devotional, romantic, symbolic
  • Esmat Kheibiri, Jahangir Safari*, Ahmed Amin Pages 87-102

    There are different ways of thinking in different areas between pre-Islamic and post-Islamic Iranian. Through considering the existing text from ancient times and modern times, some of the differences can be specified. Ardaviraf-nameh (300 C.E.) and Mi'râj Nâma (9 AH) are two spiritual travel books which have been written between these two era with similar content. Through considering the content of these two books, the different ways of thinking of the Iranian during the period of religious transition can be specified. The present study aims at considering this process and tries to concentrate on the role of women.

    Keywords: Meraj name, Ardaviraf-nameh, Women, Ancient Iran, Post-Islamic Iran
  • Maliheh Al Sadat Kashizadeh, Abolhosein Farzad*, Farhad Tahmasbi Pages 103-123

    Research in the stylistic characteristics of a writer with a Conversation approach can lead to a better understanding of the literary work’s space. In a conversational text, all sounds are heard, and the writer’s voice is not dominant, but the author gives all voices equal opportunity, and all sounds with equal and opposite sounds equal to the ear. The novel is the best background for the creation of the conversational space. This research has examined five contemporary index novels (“Savushun” by Simin Daneshvar, “Gypsy by the fire” by Moniro Ravanipor, “Touba and the Meaning of Night Novel” by Shahrnush Parsipur, “We get used to it” by Zoya Pirzad, “Idrissi's house” by Ghazaleh Alizadeh) in order to explore conversation elements with descriptive - analytical method and in documentary - library method. In response to the main question of this research, can the conversation be a personal style trait for these authors? It should be said that these authors have created a dialogic and multi-voiced approach using a variety of techniques such as angle of view rotation, cross structure, genre of magical and intertextual realism, polyphony and multilingualism. The most commonly used polyphonic component is the style component, which directs the dominant discourse of the text to the author's view and reduces the burden of conversation dialogue. The intertextual conversation of these novels together is the discourse of resistance and the voice of protest against traditional and patriarchal discourse.

    Keywords: light analysis, conversation, Simin Daneshvar, Ravanipor, Shahrnush Parsipur, Pirzad Zoya, Ghazaleh Alizadeh
  • Manijheh Ghorbanzadeh, Hamidreza farzi*, Ali Dehghan Pages 125-150

    Expressing a theme in various forms and paying more attention to the presentation of words is a major feature of Khaghani's and Azerbaijani style poetry. One of the most frequent issues in the Azerbaijani style poems which, in addition to the sociology of literature, is also aesthetic, is jealousy, rivalry and hostility. Persian poetry lost its base in the sixth century due to political and social changes, and with the full establishment of the Seljuk government, no attention was paid to poetry and poetry. Local governments did not have the greatness of the Ghaznavis court, and the way to go for the competition among the poets. Therefore, the poets used all kinds of slander, spooks, and speeches to go to court, in addition to distinguishing their innovations and humiliating others' poetry. In Azerbaijani style poetry and in a broader perspective, Azerbaijani style poets are very prominent in "artistic expression", "modernism" and "escape from vanity". Hence, the subject is artistically reflected in most of the poems. The present research tries to answer the following question: How is jealousy, rivalry and hostility reflected in Azerbaijani style poetic and versatile arts, and what is its social and cultural context? The results show that Azerbaijani style had used a wide variety of elements to illustrate the subject: using historical, mythical (Sami and Persia), religious (Jewish, Islamic, Zoroastrian, Christian), animals (reptiles, birds), Aquatic plants ...); Plants (flowers, trees, fruits) and...

    Keywords: Azerbaijani style poetry, Sixth Century Poem, Competition, hostility, Khaghani, nizami
  • Hadi Rostami *, Hassanali Moazenzadegan, Ali Molabeigi Pages 151-170

    Beyhaqi History One of the most important Persian prose texts during the last millennium has been revered by lovers of Persian literature. This book has a multiplier of what we have now, missing sections, and despite being centered on Massoud Ghaznavi, it is not merely a historical book, but has political, social, cultural and, in particular, political ideas Ghaznavi's rulers - in the area of ​​controlling criminals, have been through mere suppression or with specific measures and measures to prevent crime. Therefore, the authors seek to find a model of criminal policy in the history of Bayhaqi in view of the above, and which model is closest to today's model. Tracing some of the political manifestations and features of the authoritarian system in this work leads to the study of a new concept of criminal policy (especially authoritarian criminal policy) from this topic.

    Keywords: Behaghi History, Abolfazl behaghi, Criminal policy, The system, the criminal p
  • Ali Heidari, Abolghasem Ghavam*, Abdollah Radmard Pages 171-189

    One of the most essential investigations and the basic studies in the domain of Hafez is the identification and analysis of works conducted on Hafez and his lyrics. Hafez Divan is an illustration of the common themes between Iranian people and his poems as the essence of Iranian culture. Therefore, whatever has been mentioned in his poems is an indication of Iranian beliefs on that topic. The recognition of the variety of topics in this domain is for providing the reference and use and for avoidance of repetition.  In this paper, introducing approximately 391 papers on Hafez and his lyrics from 1371 to 1380, the researchers examine the papers that have especially been published on the stylistics issues of Hafez poems. In so doing, the papers which are similar in topics or have some similarity are categorized under the same class and the researchers have tried to depict a picture of the stylistics of Hafez poems in 70th decade. The results obtained from the data are then tabulated and are shown in pictures so that the readers are provided a comprehensive and concise overview of the research on Hafez in 70th decade.

    Keywords: Research on Hafez, papers in 70th decade, stylistics, variety of topics
  • Ghazaleh Sajed, Amir Hossein Mahoozi*, Shahin Ujagh Alizadeh Pages 191-212

    Bidel Dehlavi is considered as one of the prominent poets of Indian school of poetry in Persian literature. He improved the imageries and poetic imaginations of this linguistic style. Studying the simile in his sonnets reveals many ambiguities and images. In this paper the researchers use the explanatory-analytical method based on Brook-Rose method which is a grammatical and linguistic way and due to this way, they could have found many of Biedel's  similes . By this method, we can reach the poet's mental world, intellectual concerns and study the poet's worldview. This essay shows more than any kind of simile, Bidel Dehlavi used the form of copula in his sonnets and this one is the most prominent features of his simile structure. Compared to other poets of this style, equations and parallelism have lower frequency. Then genitives and new compound combinations have the next place in his sonnets. Similes related to places and then objects are also frequent in his poems.

    Keywords: Bidel-Dehlavi, Indian school of poetry, simile, Brook-Rose
  • Sedigheh Rasolian, Mahboobe Mobasheri* Pages 213-233

    "Symbol" is a word that also means apparent to the reader the whole wide meaning and practice of using or how to apply, and processing concepts become the symbol of the "symbolism", said. One can be extended metaphor prayer with the difference that the symbol rather than a hidden meaning are faced with a range of meanings and also no evidence Sarfh.Because of the diverse nature and mysterious symbol has also been influenced by the social and political conditions, its importance in contemporary poetry and the poetry of sacred defense is very high. So the important thing is that we are faced with a variety of symbols, features and quality of their applications in the field of poetry. This study investigates to get reliable answers to this symbol in the seventeenth Congress of Sacred Defense poetry and the poetry greats such as Salman Harati, Hassan Hosseini and Tahereh Saffarzadeh. Symbols in the Sacred Defense poetry, the components and elements of the two groups of icons and symbols of the abnormal nature of the semantic divide into two symbols of black and white icons. Of course, in this context, as opposed to semantic and symbolic concepts of evolution and expansion of its main features are considered. Identify symbols and explore its implications for understanding poetry is very important and useful, so close to its categories (like metaphors that are similar to the symbol) identified and separated.Typically the application icon in the Sacred Defense poetry following two modes: the richness of literary poet or poem no more symbolic space, symbol applies, or the atmosphere of the poem is symbolic. In this case, to achieve meaning and correct image of poetry, symbols must be considered in relation to each other. White symbol frequency Sacred Defense poetry lot of black icons (to induce positive meanings of concepts) and to visualize concepts around two axes of good and evil in contrast to many of the white symbols are symbols of black or symbolic texture creation or evolution their meaning.

    Keywords: symbol, symbolism, poetry, stability, Holy defense
  • Majid rahmati, Davoud Mohammadi *, Yaddolah Shokri, Mohammad Rezaie Pages 235-258

    Rashid al-Din Vatvat is one of the most famous poets of the sixth century AH whose skills in the use of words and verbal/spiritual devices has made him a unique poet of his day. Thus, studying the aspects of his poems can distinguish his linguistic and literary distinctions from his other contemporary poets. Given that most scholars in the style of Rashid's poetry have confined themselves only to its literary level and have neglected both its intellectual and linguistic levels, the authors of this article aim to introduce the unique linguistic, literary, and content characteristics of Rashid's poems through stylistic approach of analyzing his poems. The results of the present study indicate that Rashid's lines are linguistically strong and sometimes comparable with Khaqani's poems. He chooses words with particular skill, and his speech is devoid of any defects in eloquence. He used the Arabic words with a full rhyming vocabulary, and obsolete words rarely appear in his poems. He makes exquisite and innovative compositions with his dynamic talents; however, in many cases he sacrifices meaning for rhetoric. Therefore, Rashid's poetry illustrates the transformation of Persian poetry from Khorasani style to Iraqi style. What distinguishes Rashid's poems from those of other poets of his day is the predominance of the moral and social themes that have been served. This, together with the poet's attention to rhetoric, implies social and moral crises of his age.

    Keywords: Rashid al-Din Vatvat, Stylisti
  • Narges Sepehrnejad, Abdolreza Modaresszadeh *, Atta Mohammad Radmanesh Pages 259-281

    Haj Mirza Ma’sum Khavari Kozekanani Kashan  is the poet and religious scholar of the thirteenth century (AH) and a Scholar of the return period of literature.  The poetic works of the poet are thirteen thousand three hundred and forty-seven verses written in the style of the return era poets, showing that the poets of the era, such as Abul-Ali Ganjavi, falaki Sharavani, Khaqani, Jami, Nizami, and Mohtasham Kashani, were considered and revived in the works.  The question that arises is that in view of the critical correction of the Divan and the study of the linguistic and stylistic coordinates of his poetry, what period of Persian poetry (Khorasani or Iraqi) should he be examined in? In this article, we have tried to show that the geographical location of the poet and his place of residence in Azerbaijan and Kashan has had a profound effect on the poet's language and expression and that the poet's words are influenced by the atmosphere of his place of residence. Our general understanding is that the Khavari, a religious personality, has used poetry and literature in general as a means of conveying his desired concepts and thoughts.

    Keywords: Oriental pottery, stylistics, literary recitation, poetry, stylistic coordinates