فهرست مطالب

  • سال هفدهم شماره 1 (بهار 1401)
  • تاریخ انتشار: 1401/02/17
  • تعداد عناوین: 8
|
  • فرشته عثمانی*، محمد عثمانی، مسعود ضیایی صفحات 1-8
    مقدمه

    تشخیص و درمان به موقع برای زنده‌ماندن بیماران شدید بیماری کرونا ویروس 2019 (COVID-19) بسیار مهم است. مطالعات مختلفی خصوصیات بالینی بیماران بستری در بیمارستان COVID-19 را نشان داده‌اند. با این حال، عوامل پیش‌بینی نتایج هنوز نامشخص است. هدف ما در این مطالعه، بررسی عوامل خطر بالقوه مرتبط با پیشرفت شدت بیماری در سیر طبیعی COVID-19 بود.

    مواد و روش‌ها

    مطالعه حاضر از نوع گذشته‌نگر تک مرکزی بود، که در آن بیماران بستری مبتلا به کووید- 19 بیمارستان ولیعصر بیرجند (به غیر از بیمارانی که در همان مرحله اول تریاژ، در مرحله خیلی شدید بیماری قرار داشتند). مورد بررسی قرار گرفتند و علایم بیماری آنها ثبت شد. همچنین، اطلاعات بیمارانی که وارد مرحله خیلی شدید و بحرانی بیماری شده و به بخش مراقبت‌های ویژه انتقال داده شدند، تفکیک داده شده و تقسیم‌بندی بیماران بر اساس شاخص‌های بالینی انجام شد. سرانجام، اطلاعات بالینی، آزمایشگاهی و درمانی مربوط‌به 111 بیمار مبتلا به کووید بستری با تایید آزمایشگاه ویروس‌شناسی مستقر در بیمارستان جمع‌آوری شد. با استفاده از مدل رگرسیونی لجستیک، تجزیه و تحلیل داده‌های حاصل انجام شد.

    نتایج

    از بین 111 بیمار مورد بررسی، 93 بیمار مرخص شده و 18 بیمار وارد فاز شدید بیماری شدند. تعداد لنفوسیت‌ها (G /L 56/0 در مقابلG/L 3/1 در گروه بیماران تشدیدیافته نسبت‌به گروه ترخیص شده کمتر بود. تعداد لوب ریوی درگیر)0/5 در مقابل 0/4 بود، تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک چند متغیره نشان داد که جنسیت مرد (8/24OR=) (1/342-8/1CI: 95%)، بیماری همراه زمینه‌ای (6/52OR=)، (41/6-776/3CI: 95%) از جمله عوامل تاثیرگذار بر شدت پیشرفت بیماری هستند. همچنین، نتایج به‌دست آمده نشان داد که نمره شدت CT با سطح التهاب مرتبط است و سن بالاتر، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت بالاتر (NLR) و نمره شدت CT در هنگام بستری بیماران، از دیگر عوامل خطر موثر بر پیشرفت کوتاه مدت ویروس کووید-19 در این بیماران هستند.

    نتیجه‌گیری

    نتایج حاصل از این مطالعه، شناسایی زودرس بیماران COVID-19 با ریسک بالا را تسهیل می‌کند. این یافته‌ها برای پیش‌بینی خطر پیشرفت بیماران مبتلا‌به COVID-19 در زمان بستری می‌تواند مفید باشد. همچنین، معاینه CT ممکن است به طبقه‌بندی ریسک کمک کند.

    کلیدواژگان: covid19، پیش بینی ریسک، بیماران بستری
  • رامین پازوکی، شیدا نبویان، فاطمه غفاری فر، فرحناز بینشیان* صفحات 9-17
    مقدمه

    لیشمانیازیس جلدی یک بیماری عفونی آندمیک در ایران می‌باشد. عدم موفقیت در درمان کامل بیماری با استفاده از درمان‌های رایج، استفاده از گیاهان دارویی موثر را ضروری می‌سازد. گونه‌های مختلف گیاه آرتمیزیا فعالیت ضدلیشمانیایی دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر کشندگی عصاره آبی بذر درمنه کوهی بر لیشمانیا ماژور در شرایط برون‌تنی می‌باشد.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه از بذر گیاه آرتمیزیا اوچری عصاره آبی تهیه گردید. عصاره آبی آرتمیزیا اوچری در غلظت‌های 25، 200،50،100 و 400 میکروگرم در میلی‌لیتر (µg/ml) تهیه گردید. اثر غلظت‌های مختلف عصاره بر پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور، ماکروفاژهای غیرآلوده و ماکروفاژهای آلوده به آماستیگوت لیشمانیا ماژور با آزمون‌های MTT و فلوسایتومتری بررسی شدند. تاثیر عصاره بر ایجاد آپوپتوز در پروماستیگوت‌ها با روش فلوسایتومتری بررسی شد.

    نتایج

    تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) صورت گرفت و مشخص گردید که افزایش زمان و غلظت عصاره آبی آرتمیزیا اوچری باعث کاهش معنادار (05/0P≤) تعداد پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور شد به‌طوری‌که در غلظت 400 و 200 میکروگرم در میلی‌لیتر از عصاره رشد انگل به‌طور کامل متوقف شد. درصد ماکروفاژهای آلوده به آماستیگوت برای گروه درمان شده با غلظت 100 میکروگرم در میلی‌لیتر 84/11 درصد و برای گروه کنترل 28 درصد بود. IC50 عصاره برای پروماستیگوت‌ها 5/37 میکروگرم در میلی‌لیتر به‌دست آمد به‌طوری‌که در این غلظت 50 درصد ممانعت از رشد وجود داشت.

    نتیجه‌گیری

    عصاره آبی بذر آرتمیزیا اوچری در از بین بردن پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور در محیط کشت و آماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور در ماکروفاژها اثر مطلوب داشت و عصاره توانست در 28/9 درصد پروماستیگوت‌ها ایجاد آپوپتوز کند.

    کلیدواژگان: عصاره آبی، آرتمیزیا اوچری، لیشمانیا ماژور، پروماستیگوت
  • متین کارپور، نینا علیزاده* صفحات 18-30

    داروی مزالازین MSZ)، 5-آمینو-2-هیدروکسی بنزوییک اسید)یک داروی ضد التهاب است ،که معمولا برای درمان کولیت اولسراتیو خفیف تا متوسط فعال به دلیل فعالیت زیستی آن در سلولهای روده استفاده می شود. این مطالعه با هدف ایجاد یک سیستم رهایش پایدار جدید برای مزالازین (MSZ) با تهیه کمپلکس در هم جای β-سیکلودکسترین (β-CD) با نانوذرات کیتوزان (CS) انجام شده است .

    مواد و روش‌ها

    کمپلکس های درهم جای داروی مهمان MSZ با میزبان β-CDوکمپلکسMSZ/β-CD اصلاح شده توسط نانوذرات کیتوزان (CS) تهیه شدند و ویژگی آنها بوسیله کاربرد روش های اسپکتروسکوپی UV-Vis و FTIR و 1HNMR و SEM بررسی شدند. محاسبات روابط تشکیل کمپلکسهای اصلاح شده و کاربرد آنها با استفاده از آنالیز داده های اسپکتروسکوپیUV-Vis انجام شد.

    نتایج

    بررسی فاز انحلال پذیری برای داروی MSZ در میزبان بتاسیکلودکسترین طبق روش هیگوچی و کانرز[1] انجام شد و برای آنها از نوع مدل نمودار AL مانند دیاگرام فاز انحلال پذیری هیگوچی وکانرزM − 1 462/696 Kstab= محاسبه شد. خاصیت آنتی اکسیدانی داروی MSZبا β-CD بوسیله سینتیک حذف رادیکال آزادDPPH در مقایسه داروهای MSZ آزاد، MSZ/β-CD، MSZ/β-CD-CS، به دلیل افزایش حلالیت کمپلکس دارویی افزایش یافت.

    نتیجه‌گیری

    نتایج نشان داد که بر اساس پارامترهای بهینه سازی شده، نانوذرات کمپلکس MSZ/β-CD-CS، به عنوان نانو کره هایی با اندازه ذرات کوچک و بازده بالا بارگیری دارو شناخته می شوند. به طور حتم، نانوذرات MSZ/β-CD-CS پتانسیل گسترده ای برای توسعه سیستم جدید انتقال داروی MSZ با مشخصات رهایش پایدار به نمایش گذاشته اند.

  • ناهید کسائیان، عبدالحسین شیروی*، ویدا حجتی صفحات 31-38
    مقدمه

    لیشمانیازیس جلدی یک بیماری عفونی آندمیک در ایران می‌باشد. عدم موفقیت در درمان کامل بیماری با استفاده از درمان‌های رایج، استفاده از گیاهان دارویی موثر را ضروری می‌سازد. گونه‌های مختلف گیاه آرتمیزیا فعالیت ضدلیشمانیایی دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر کشندگی عصاره آبی بذر درمنه کوهی بر لیشمانیا ماژور در شرایط برون‌تنی می‌باشد.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه از بذر گیاه آرتمیزیا اوچری عصاره آبی تهیه گردید. عصاره آبی آرتمیزیا اوچری در غلظت‌های 25، 200،50،100 و 400 میکروگرم در میلی‌لیتر (µg/ml) تهیه گردید. اثر غلظت‌های مختلف عصاره بر پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور، ماکروفاژهای غیرآلوده و ماکروفاژهای آلوده به آماستیگوت لیشمانیا ماژور با آزمون‌های MTT و فلوسایتومتری بررسی شدند. تاثیر عصاره بر ایجاد آپوپتوز در پروماستیگوت‌ها با روش فلوسایتومتری بررسی شد.

    نتایج

    تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) صورت گرفت و مشخص گردید که افزایش زمان و غلظت عصاره آبی آرتمیزیا اوچری باعث کاهش معنادار (05/0P≤) تعداد پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور شد به‌طوری‌که در غلظت 400 و 200 میکروگرم در میلی‌لیتر از عصاره رشد انگل به‌طور کامل متوقف شد. درصد ماکروفاژهای آلوده به آماستیگوت برای گروه درمان شده با غلظت 100 میکروگرم در میلی‌لیتر 84/11 درصد و برای گروه کنترل 28 درصد بود. IC50 عصاره برای پروماستیگوت‌ها 5/37 میکروگرم در میلی‌لیتر به‌دست آمد به‌طوری‌که در این غلظت 50 درصد ممانعت از رشد وجود داشت.

    نتیجه‌گیری

    عصاره آبی بذر آرتمیزیا اوچری در از بین بردن پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور در محیط کشت و آماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور در ماکروفاژها اثر مطلوب داشت و عصاره توانست در 28/9 درصد پروماستیگوت‌ها ایجاد آپوپتوز کند.

    کلیدواژگان: ترمیم زخم، عصاره هیدروالکلی شاه توت، موش صحرایی دیابتی
  • ندا خیاط حصاری، زهرا طهماسبی فرد*، ایمان سلحشوری فر صفحات 39-47
    مقدمه

    التهاب موجود در بافت‌ها از عوامل مرتبط با سرطان می‌باشد. اینترلوکین‌های ترشح شده از سلول‌های T کمکی نظیر IL4 با نقش دوگانه می‌توانند در ابتلا به سرطان موثر ‌باشند. در این تحقیق رابطه بین پلی‌مورفیسم‌های rs2227284 (-33A/C) و rs2243250 (-589C/T) از ژن اینترلوکین IL4 و خطر ابتلا به سرطان پروستات مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش‌ها

    100 نمونه خون از بیماران مبتلا به سرطان پروستات و 100 نمونه فرد سالم در همان طیف سنی، پس از تایید پزشک متخصص انتخاب شدند. DNAی نمونه‌ها به روش Salting out استخراج شد و خلوص آنها به کمک اسپکتروفتومتر و ژل تایید شد. سپس پلی‌مورفیسم‌های موجوددر ژن، با استفاده از تکنیک RFLP-PCR مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله به کمک نرم‌افزار SPSS و با آزمون‌های آماری کای دو و رگرسیون لوجستیک بررسی شد.

    نتایج

    ژنوتایپ موتانت CC در پلی‌مورفیسم rs2227284، بین دو گروه سرطانی و سالم رابطه معناداری نشان داد. (P:0.001, OR:2.976, CI95%: 1.569-5.644). همچنین هر دو پلی‌مورفیسم با سن بیشتر از 60 سال، شاخص توده بدنی بالاتر از 25 ارتباط آماری معناداری داشتند اما با مصرف سیگار ارتباطی نشان ندادند. هیچکدام از پلی‌مورفیسم‌ها با مرحله سرطان و نمره گلیسون مرتبط نبودند.

    نتیجه‌گیری

    پلی‌مورفیسم rs2227284 با خطر ابتلا به سرطان پروستات مرتبط بود و هر دو پلی‌مورفیسم بررسی شده، در سنین بالاتر از 60 سال و افراد با شاخص توده بدنی بالاتر ارتباط معناداری با سرطان پروستات داشتند. تایید این موضوع، نیازمند مطالعات بیشتر در جمعیت بزرگ‌تری است.

    کلیدواژگان: اینترلوکین، rs2227284، rs2243250، پلی مورفیسم، سرطان پروستات
  • زهرا خسروی زاده*، شادان نوید، فردین عمیدی، علی طالبی* صفحات 48-58

    فرآیند لانه‌گزینی به‌عنوان یک رویداد حیاتی در شروع تکامل جنین، نتیجه میانکنش‌های متقابل اندومتر پذیرا و جنین واجد شرایط می باشد. این گفتگو توسط مولکول‌های سطح سلولی، اجزای ماتریکس خارج سلولی و مواد ترشحی از سلول‌های اندومتر و جنین از قبیل سایتوکین‌ها، فاکتورهای رشد، هورمون‌ها و وزیکول‌های خارج سلولی میانجی‌گری می‌شود. مطالعات سال‌های اخیر، microRNAها را به‌عنوان میانجی‌های جدید در ارتباطات بین سلولی معرفی می‌کنند. MiRNAها RNAهای کوچک تک-رشته‌ای و غیرکدکننده هستند که ژن‌های هدف خود را به شیوه پس ترجمه‌ای کنترل می‌کنند و از این طریق بر بسیاری از فرآیندهای سلولی تاثیر می‌گذارند. همچنین این مولکول‌ها پس از ترشح شدن، می‌توانند به سلول‌های اطراف وارد شوند و از طریق مهار بیان ژن‌های هدف وقایع سلولی آنها را نیز تغییر دهند. در همین راستا، در این مقاله ما نقش miRNAها را در تمایز سلول‌های تروفوبلاستی، نقش miRNAهای ترشحی بلاستوسیست در میانکنش با سلول‌های اندومتر و کنترل فرآیند لانه‌گزینی جنین مرور کردیم. از آنجا که، در درمان ناباروری با استفاده از روش‌های کمک باروری، متخصصین بالینی جهت دست‌یابی به مشخصه‌های بهترین جنین ایجاد شده در محیط آزمایشگاه به‌منظور انتخاب آنها برای انتقال به رحم مادر نیاز به استراتژی‌های غیرتهاجمی دارند، ما در این مقاله پتانسیل miRNAها را به‌عنوان نشانگر‌های زیستی در انتخاب جنین‌های واجد شرایط برای انتقال به رحم در درمان‌های ناباروری مانند لقاح آزمایشگاهی و تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم نیز مرور کردیم.

    کلیدواژگان: جنین، لانه گزینی، microRNA، اندومتر، ناباروری
  • مهدی خاکساری، الهام بیابانیان، نوشین احمدیان چشمی، مسلم جعفری ثانی، حسین خواستار* صفحات 59-65
    مقدمه

    جنتامایسین (GM) موجب القای نارسایی حاد کلیوی در انسان می‌گردد و همچنین به‌عنوان یک روش مناسب برای القای نارسایی کلیوی حاد در مطالعات بر روی حیوانات آزمایشگاهی استفاده می‌گردد. در مطالعات اخیر گاز دی اکسید گوگرد (SO2) که به‌عنوان یک آلوده‌کننده شایع هوا شناخته می‌شود، به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان مطرح می‌باشد. جهت کاهش آسیب‌های عملکردی و بافتی، از SO2 به‌عنوان آنتی‌اکسیدان در این مطالعه استفاده گردید.

    مواد و روش‌ها

    موش‌های صحرایی به چهار گروه تقسیم شدند: 1- گروه شم، 2- گروه GM (100 mg/kg, i.p)، 3- گروه GM + SO2 (5 µg/kg i.p) و 4- گروه GM + SO2 (10 µg/kg i.p). نمونه‌های ادرار 24 ساعته، خون، بافت کلیه در روز هشتم جمع‌آوری گردید.

    نتایج

    تزریق جنتامایسین موجب افزایش کسر دففعی سدیم و پتاسیم، BUN و کراتینین پلاسما و کاهش جریان ادرار و کلیرنس کراتینین در مقایسه با گروه شم گردید. همچنین در گروه جنتامایسین مالون دی آلدهید (MDA) بافت کلیه افزایش و گلوتاتیون کاهش یافت. تزریق SO2 با دوز 5 µg/kg i.p تاثیر معنی‌داری بر BUN، کسر دفعی سدیم و MDA نسبت به گروه جنتامایسین نداشت. در این گروه کراتینین، کسر دفعی پتاسیم کاهش و جریان ادرار، کلیرنس کراتینین و گلوتاتیون (GSH) بافت کلیه در مقایسه با گروه جنتامایسین افزایش داشتند. تزریق SO2 با دوز 10 µg/kg i.p موجب افزایش در جریان ادرار، کلیرنس کراتینین و GSH بافت کلیه و کاهشBUN ، کراتینین، کسر دفعی سدیم و پتاسیم و MDA بافت کلیه در مقایسه با گروه جنتامایسین گردید. درمان با هر دو دوز SO2 موجب کاهش مرگ آپوپتوزیس سلول‌ها در بافت کلیه در مقایسه با گروه جنتامایسین گردید. نتیجه‌گیری: SO2 موجب کاهش آسیب‌های ناشی از جنتامایسین در نارسایی حاد کلیوی گردید.

    کلیدواژگان: نارسایی حاد کلیوی، جنتامایسین، دی اکسید گوگرد، آنتی اکسیدان
  • ایوب ایار، مصطفی عبدالهی* صفحات 66-72
    مقدمه

    خونریزی ساب آراکنویید معمولا در زمینه ی پارگی آنوریسم عروق مغزی رخ می‌دهد. وقایع سربروواسکولر از عوارض نادر بدنبال واکسیناسیون علیه کووید19 محسوب می‌شوند. در مطالعه حاضر موردی از بروز خونریزی ساب آراکنویید در یک بیمار بدون زمینه قبلی، با فاصله ی کوتاهی پس از تزریق واکسن سینوفارم گزارش شده است.

    مواد و روش‌ها

    بیمار خانم 76 ساله, بدون سابقه بیماری قبلی با شکایت سردرد ناگهانی و تهوع، 3روز پس از دریافت دومین دوز واکسیناسیون کووید19 با واکسن سینوفارم به اورژانس یکی از بیمارستان‌های استان خراسان جنوبی مراجعه نمود. در بدو ورود بیمارکاملا هوشیار بود و آزمایشات اولیه شامل شمارش سلول‌های خونی و آزمایشات انعقادی درمحدوده نرمال بود.

    نتایج

    بیمار جهت بررسی بیشتر بستری و نیز جهت بررسی از نظر آنوریسم مغزی CTA در خواست شد که پس از انجام، شواهدی از SAH رویت شد.

    نتیجه‌گیری

    این مطالعه نشان داد ارتباط بالقوه ای بین تزریق واکسن سینوفارم و بروز خونریزی ساب اراکنویید وجود دارد لذا با توجه به جدید بودن و محدودیت اطلاعات در رابطه با واکسن‌های تولید شده و همچنین اهمیت واکسیناسیون علیه بیماری پاندمیک کووید-19 ، مطالعات بیشتری جهت یافتن عوارض احتمالی واکسن‌ها و بررسی ارتباط آنها از اهمیت حیاتی برخورداراست.

    کلیدواژگان: کووید19، واکسن، خونریزی ساب اراکنوئید، سینوفارم
|
  • Freshteh Osmani*, Mohamad Osmani, Masood Ziaee Pages 1-8
    Introduction

    Early diagnosis and treatment are crucial for the survival of severe Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) patients. Various studies have shown the clinical characteristics of patients admitted to COVID-19 hospital. However, the predictors of the results are still unclear. Our objective was to investigate the presence of potential risk factors associated with disease severity progression in the natural history of COVID-19.

    Methods

    The present study is a retrospective monocentric study. In which part of patients with Covid-19 South Khorasan who are hospitalized in Valiasr Hospital in Birjand (except for patients who are in the very first stage of triage, in a very severe stage of the disease). They were examined and their symptoms were recorded. The information of patients who enter a very severe and critical stage of the disease and are transferred to intensive care units will be separated and patients will be divided based on clinical indicators. Finally, clinical, laboratory and therapeutic data from 111 patients admitted to Valiasr Hospital in Birjand were collected and analyzed with the approval of COVID-19 laboratory and the data collected from discharged and critically ill patients were compared.

    Results

    Of these 111 patients, 93 were discharged and 18 entered the acute phase of the disease. The number of lymphocytes (0.56 G / L vs. 1.3 G / L was lower in the exacerbated group than in the discharged group. The number of involved lung lobes was 5 vs. 4). Multivariate analysis showed that comorbidity [ (OR) 52.6, 95% confidence interval (CI) 3.6–776.41], Sex (OR 24.8, 95% CI 1.8–342.1) were independent risk factors for disease severity in COVID-19 patients. Our results also show that CT intensity score is associated with the level of inflammation, and older age, higher neutrophil to lymphocyte ratio (NLR) and CT intensity score at the time of hospitalization are other independent risk factors affecting the short-term progression of the Covid virus. 19 are in these patients.

    Conclusion

    The results of this study facilitate the early identification of high-risk COVID-19 patients. These findings can be useful in predicting the risk of progression in patients with COVID-19 at the time of admission. A CT scan may help classify the risk.

    Keywords: Covid-19, Risk prediction, Inpatients
  • Ramin Pazoki, Sheida Nabavian, Fatemeh Ghaffarifar, Farahnaz Bineshian* Pages 9-17
    Introduction

    Cutaneous leishmaniasis is an endemic infectious disease in Iran. Failure to treat the disease requires the use of effective medicinal plants. Different species of Artemisia have anti leishmania activity. The aim of this study was to study effect of aqueous extract of Artemisia aucheri seed on Promastigote and Amastigote of leishmania major in vitro.

    Methods

    In this study, the aqueous extract of Artemisia aucheri was prepared. The concentration of Artemisia aucheri was 25, 50, 100, 200 and 400 µg/ml to investigate on promastigote and amastigote of Leishmania major. The effects of concentrations on leishmania promastigotes, non-infected macrophages and amastigote-infected macrophages were investigated by MTT and flow cytometry tests. The effect of the extract on apoptosis in promastigotes was investigated by flow cytometry.

    Results

    In this study, the aqueous extract of Artemisia aucheri was prepared. The concentration of Artemisia aucheri was 25, 50, 100, 200 and 400 µg/ml to investigate on promastigote and amastigote of Leishmania major. The effects of concentrations on leishmania promastigotes, non-infected macrophages and amastigote-infected macrophages were investigated by MTT and flow cytometry tests. The effect of the extract on apoptosis in promastigotes was investigated by flow cytometry. IC50 of extract was 37.5 µg /ml for promastigotes. At this concentration there was a 50% inhibition of growth.

    Conclusion

    Aqueous extract of Artemisia aucheri seed had good activity in destroying Leishmania major promastigotes in culture and Leishmania major amastigotes in macrophages and the extract was able to induce apoptosis in 9.28% of promastigotes.

    Keywords: Aqueous extract, Artemisia aucheri, Leishmania major, Promastigote
  • Matin Karpour, Nina Alizadeh* Pages 18-30
    Introduction

    Mesalazine (MSZ, 5-amino-2-hydroxybenzoic acid i s an anti-inflammatory drug that is commonly used to treat mild to moderately active ulcerative colitis,This study aimed to develop a novel sustained release system for mesalazine (MSZ) by preparing β-cyclodextrin (β-CD) inclusion complex loaded chitosan (CS) nanoparticles (NPs).

    Methods

    Complexes of MSZ with modified β-CD was prepared by chitosan nanoparticles (CS). and characterized by using UV-Vis, FT-IR, SEM and 1HNMR. Calculations of the relationships of the formation of modified complexes and their application were performed using UV-vis spectroscopic data analysis.

    Results

    Phase-solubility analysis showed AL-type diagram with beta-CD,. according to the Higuchi and Connors method, is Kstab = 696.462 M−1. The in vitro tests showed that the formation of the inclusion complex increase in the 2,2՜-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH˙) radical-scavenging capacity compared to the free MSZ at the same concentration.

    Conclusion

    The results revealed that Under the optimized parameters, the resultant MSZ/β-CD-CS NPs were found to be nano-spheres with small particle size and high drug loading efficiency. Conclusively, the MSZ/β-CD-CS NPs exhibited vast potential for developing novel delivery system of MSZ with a sustainedrelease profile.

  • Nahid Kasaeian, Abdolhosein Shiravi*, Vida Hojati Pages 31-38
    Introduction

    Diabetes or diabetes, the most common and debilitating human diseases that can cause serious problems for organs. One of the problems with treatment-resistant chronic wounds and that usually is detectable in the foot. This complication called diabetic foot Diabetic foot. The aim of this study was to investigate the effect of hydroalcoholic extract on wound healing, diabetic BlackBerry male Wistar rats.

    Methods

    In this study, 48 Wistar albino rats into four groups (control, sham, experimental, experimental) groups. The groups tested ways with a length of 3 cm on the left spine injuries have created. Process of wound healing was evaluated macroscopically.

    Results

    Wound healing in group that became diabetes using streptozocin, showed late recovery compared to normal wound healing in normal groups and wound healing in experimental groups treated with BlackBerry was accelerated compared to control group.

    Conclusion

    The results showed that hydroalcoholic extract the BlackBerry accelerated wound healing and healthy skin samples from diabetes.

    Keywords: Wound healing, Hydro alcoholic extract of blackberry, Diabetic rats
  • Neda Khayat Hesari, Zahra Tahmasebi Fard*, Iman Salahshourifar Pages 39-47
    Introduction

    Inflammation in tissues is one of the factors associated with cancer. Interleukins secreted by helper T cells such as IL4 with a dual role can be effective in cancer. In this study, the relationship between rs2227284 (-33T / G) and rs2243250 (-589C / T) polymorphisms of the interleukin IL4 gene and the risk of prostate cancer was investigated.

    Methods

    100 blood samples from patients with prostate cancer and 100 samples from healthy individuals in the same age range were selected after approval by a specialist. The DNA of the samples was extracted by salting out method and their purity was confirmed by spectrophotometer and gel. Then, the polymorphisms in the gene were examined using RFLP-PCR technique. The results were analyzed using SPSS software version 21 with chi-square and logistic regression tests.

    Results

    CC mutant genotype in rs2227284 polymorphism showed a significant relationship between cancer and healthy groups. (P.V: 0.001, OR: 2.976, CI95%: 1.569-5.644). Also, both this polymorphisms with age over 60 years, body mass index above 25 had a statistically significant relationship but did not show a relationship with smoking. None of the polymorphisms were associated with cancer stage and Gleason score.

    Conclusion

    The rs2227284 polymorphism was associated with a higher risk of prostate cancer, and both polymorphisms were significantly associated with prostate cancer in those over 60 years of age and those with a higher body mass index. Confirmation of this requires further studies in a larger population.

    Keywords: Interleukin 4, rs2227284, rs2243250, Polymorphism, Prostate cancer
  • Zahra Khosravizadeh, Shadan Navid, Fardin Amidi, Ali Talebi* Pages 48-58

    The process of implantation, a critical phenomenon in early development of embryo, is result of regulated reciprocal interaction between receptive endometrium and competent embryo. This dialogue is mediated by cell surface molecules, components of extracellular matrix and both embryo and endometrium secreted substances such as cytokines, growth factors, hormones and extracellular vesicles. Intensive recent studies introduce secreted microRNAs (miRNAs) as novel mediators in intercellular communication. MiRNAs are endogenous small single-stranded non-coding RNAs which involved in regulating post-transcriptionally target genes and influencing various intracellular processes. These molecules can be secreted and delivered into recipient cells where they affect host cellular events through target gene suppressing. Inthis regard, we reviewed the role of miRNAs in trophoblast cell differentiation, blastocyst secreted miRNAs in interaction with endometrium and regulation of implantation. In infertility treatment through assisted reproductive techniques, clinician needs to non-invasive strategies for exploring the criteria to select the best in vitro-produced embryo for transfer into uterine and achieving pregnancy. Here, we also reviewed potential role of miRNAs as biomarkers for selecting of competent embryos to transfer into uterine during infertility treatment such as in vitro fertilization and intracytoplasmic sperm injection.

    Keywords: Embryo, Implantation, microRNA, Endometrium, Infertility
  • Mehdi Khaksari, Elham Biabanian, Nooshin Ahmadian Chashmi, Moslem Jafari Sani, Hossein Khastar* Pages 59-65
    Introduction

    Gentamicin-induced acute renal failure (ARF) has been commonly used as a suitable animal model to research acute kidney failure in an experimental study. The sulfur dioxide (SO2), a sulfur-containing gas that considered a common air pollutant, has antioxidant effects in mammals. In this study for reducing the functional and tissue damage we use SO2 as an antioxidant agent.

    Methods

    Rats (n=52) were randomly assigned to four groups: 1- Sham group, 2- Gentamicin (GM) group (100 mg/kg, i.p) 3- GM + SO2 group (5 μg/kg i.p) and 4- GM + SO2 group (10 μg/kg i.p). 24-h urine samples, blood and renal tissues were collected in day eighth.

    Results

    Gentamicin injection led to increase in fractional excretion of Na and K, Plasma BUN and Cr and decrease in Urine flow rate and Cr clearance compared with sham group. In addition, renal tissue MDA was increased and a Glutathione (GSH) level was decreased. SO2 injection with dose of 5 μg/kg had no statistically significant changes in BUN, fractional excretion of Na and MDA. In this group Cr and fractional excretion of K were decreased and Urine flow rate, Cr clearance and GSH were increased compared with GM group. SO2 injection with dose of 5 μg/kg caused increase in Urine flow rate, Cr clearance and renal tissue GSH and decrease in BUN, Cr, fractional excretion of K and Na and renal tissue MDA in contrast with GM group. Treatment with SO2 (5 and 10 μg/kg) significantly reduces apoptosis cell death in renal tissues compared to the GM group.

    Conclusion

    SO2 partly protected the kidneys from gentamicin induced acute kidney injury.

    Keywords: Acute kidney injury, Gentamicin, Nephrotoxicity, Sulfur dioxide, Antioxidant
  • Ayoub Ayar, Mostafa Abdollahi* Pages 66-72
    Introduction

    Subarachnoid hemorrhage usually occurs in the context of ruptured cerebrovascular aneurysm. Cerebrovascular events are a rare complication of vaccination against Quid 19. In the present study, a case of subarachnoid hemorrhage was reported in a patient without a previous history, shortly after the injection of the Sinofarm vaccine.

    Methods

    A 76-year-old female patient with no previous history of disease with a complaint of sudden headache and nausea, 3 days after receiving the second dose of Covid 19 vaccine with Sinofarm vaccine, referred to the emergency department of a hospital in South Khorasan province. At the time of admission, the patient was fully conscious and the initial tests included blood cell counts and coagulation tests in the normal range. The patient was requested for further examination and for CTA for cerebral aneurysm.

    Discussion

    After CTA, evidence of SAH was seen in the patient.

    Conclusion

    This study showed a potential link between cynopharm vaccine injection and the occurrence of subarachnoid hemorrhage. It is crucial to find the possible side effects of vaccines and to investigate their relationship.

    Keywords: Covid-19, Vaccine, Subarachnoid hemorrhage, Sinofarm