فهرست مطالب

  • سال چهارم شماره 1 (پیاپی 11، بهار 1387)
  • تاریخ انتشار: 1387/02/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • پیروز مجتهدزاده، محمدرضا حافظ نیا صفحه 1
    واژه استیت State در انگلیسی و اتا Etat در فرانسه از نظر لغوی به معنی "حالت" و "وضعیت" است. در کاربرد مدیریت سیاسی جوامع (مدیریت سیاسی کشور) این واژه یا اصطلاح به معنی "حالت سیاسی" یا "ساختار سیاسی" کشور است. با شناخت این زمینه اولیه، در تلاش برای یافتن مرادفی برای این واژه یا اصطلاح اروپایی در زبان فارسی این نتیجه حاصل می شود که مرادف تک واژه ای فارسی خاصی را نمی توان در برابر این واژه یافت. در حقیقت آنچه در اندیشیدن فارسی در برابر این کلمه یا اصطلاح قرار می گیرد، توامی است از دو مفهوم "حکومت" و "کشور". استیت State در جغرافیای سیاسی عبارت است از واقعیتی ترکیبی مشتمل بر سرزمین، ملت، و ساختار سیاسی یا حکومت که در فرایند سامان یابی سیاسی ملت برای مدیریت سیاسی کشور ایجاد می شود.
    نمودار شماره 1: عناصر سه گانه تشکیل دهنده کشور State (سرزمین، ملت و حکومت)بنابراین آنجا که مفهومی ترکیبی از این نام یا اصطلاح اروپائی مورد توجه باشد، مفهوم یا اصطلاح "کشور" مورد نظر است، مثلا در جمله انگلیسی The boundaries of the two states in the Persian Gulf به معنی "مرزهای دو کشور در خلیج فارس" است و آنجا که مفهومی سیاسی از این نام یا اصطلاح اروپایی در نظر باشد، مفهوم یا اصطلاح فارسی/ عربی "حکومت" مورد توجه است، مثلا در جمله انگلیسی The two states have decided to settle their boundary disputes "دو حکومت (یا دو دولت که هر یک از طرف حکومت خود عمل می کند) تصمیم گرفته اند که اختلافات مرزی خود را سامان دهند."
  • ابراهیم متقی صفحه 8
    اهداف اعلامی حمله نظامی آمریکا به افغانستان و عراق در راستای به کارگیری ابزارهای قدرت برای از بین بردن چالش و ایجاد ژئوپلیتیک تعادل بوده است. اگر چه سیاست عملی امریکا نشانه های کاملا متفاوتی را نشان می دهد. در واکنش به اقدام نظامی آمریکا، گروه های مختلفی به نقد سیاست و استراتژی آمریکا مبادرت نمودند. آنان بر این اعتقادند که اقدام نظامی، مخاطرات متنوعی را برای ایالات متحده ایجاد می کند. افرادی همانند «جوزف نای» و «کالین» بر این اعتقادند که کاربرد قدرت سخت افزاری نه تنها به ثبات و امنیت منجر نمی شود، بلکه بحران های منطقه ای را نیز افزایش خواهد داد. این نظریه پردازان توانسته اند بین موضوعات مربوط به «ژئوپلیتیک تعادل» و همچنین «موازنه نرم» رابطه متقابل برقرار نمایند. این امر به مفهوم آن است که به هر میزان کاربرد نیروی نظامی افزایش یابد و یا اینکه به کارگیری قدرت، بیش از ظرفیت منطقه ای کشورها باشد. در آن شرایط، امکان از بین رفتن تعادل منطقه ای وجود داشته و زمینه را برای گسترش بحران های عمومی فراهم می سازد.
    چارچوب نظری این مقاله بر اساس رهیافت های نئولیبرالی جوزف نای می باشد. فرضیه مقاله بر این امر تاکید دارد که به هر میزان قدرت سخت و یکجانبه گرایی از سوی امریکا افزایش یابد، به همان میزان زمینه برای افزایش تعارض و ستیزش منطقه ای بیشتر خواهد شد. اعتمادسازی و چند جانبه گرایی به عنوان ضرورت های تعادل گرایی منطقه ای محسوب می شوند. منطقه خلیج فارس که دارای نشانه های ژئوپلیتیکی در سیاست جهانی می باشد، صرفا در شرایطی می تواند در فضای تعادل و ثبات قرار گیرد که از یک سو، با الگوهای موازنه نرم کنترل شود و از سوی دیگر، اقداماتی همانند جنگ پیشدستانه مورد استفاده قرار نگرفته و به جای آن به کارگیری الگوهایی همانند سازماندهی مجمع امنیت منطقه ای، اعتمادسازی و ائتلاف منطقه ای در برابر تهدیدات خارجی به آزمون گذاشته شود.
    کلیدواژگان: جنگ پیشدستانه، تهدیدات منطقه ای، بازیگر منطقه ای، موازنه نرم، یکجانبه گرایی
  • حسین مختاری هشی، مصطفی قادری حاجت صفحه 36
    آب عنصری است که وجود آن برای تولید مواد غذایی، توسعه اقتصادی، بقای موجودات زنده و... ضروری است. با وجود اینکه 71 درصد از سطح کره زمین از آب پوشیده شده است، ولی تنها حدود 86/0 درصد آبهای کره زمین قابل دسترس بوده و برای استفاده انسان مناسب است. امروزه مسائلی نظیر رشد جمعیت، ارتقاء سطح زندگی و بهداشت، گسترش شهر نشینی، گسترش صنایع، کشاورزی و... موجب افزایش مصرف آب شده است، به طوری که مصرف آب نسبت به اوایل قرن بیستم 17 برابر و نسبت به سه قرن قبل 45 برابر شده است. قرار گرفتن منطقه خاورمیانه در کمربند خشک جهان موجب شده تا این منطقه علی رغم دارا بودن 5 درصد جمعیت جهان تنها 1 درصد آبهای شیرین قابل دسترس را در اختیار داشته باشد که این منابع آب نیز عمدتا به صورت مشترک مورد استفاده قرار می گیرد و بیش از 50 درصد جمعیت این منطقه در حوضه های آبریز مشترک زندگی می کنند که این مسئله رقابتها و منازعاتی را برای استفاده هرچه بیشتر از این منابع محدود به دنبال دارد.
    مقاله حاضر به صورت اسنادی و با شیوه توصیفی – تحلیلی، مسائل هیدرو پلیتیک خاورمیانه را در افق سال 2025 میلادی در حوضه های دجله و فرات، رود اردن و رود نیل را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها و نتایج این تحقیق نشان می دهد که رشد بالای جمعیت و افزایش تقاضای آب شیرین در این منطقه در کنار محدودیت منابع آبی، در آینده موجب افزایش رقابتها و تنشها بویژه در حوضه رود اردن خواهد شد.
    کلیدواژگان: خاورمیانه، بحران آب، هیدروپلیتیک، دجله و فرات، رود اردن، رود نیل
  • مسعود غفاری، شهروز شریعتی صفحه 75
    پرسش در مورد علت همگرایی و اتحاد کشورها در سیاست خارجی یکی از مهمترین پرسش ها در عرصه مطالعات بین المللی محسوب می شود؛ از این منظر بسیاری از مطالعات نظری در روابط بین الملل بر مبنای تلاش برای فهم این نکته است که چرا و چگونه برخی از دولت ها با یکدیگر تشکیل اتحاد می دهند. با وجود گستره مطالعات گوناگون در پارادایم های رقیب در روابط بین الملل به نظر می رسد بیشتر نظریه های روابط بین الملل با وجود تعارض های فراوان، در این نکته که اتحادها در واکنش به تهدیدات شکل می گیرند، اتفاق نظر دارند و تفاوت اصلی آنها در داخلی و یا خارجی بودن منشا تهدیدات است. بر اساس این نظریات، اتحادها را در تعریفی موسع می توان روابط مبتنی بر همکاری های رسمی و یا غیررسمی بین دو یا مجموعه ای از چند دولت دانست که بر مبنای این روابط، دولت های متحد، متعهد به اتخاذ مواضع هماهنگ در عرصه مسائل سیاسی، امنیتی و اقتصادی می شوند. در همین حال و از سوی دیگر افزایش تدریجی قدرت سیاسی و اقتصادی جمهوری خلق چین در مناسبات جهانی، برخی از تصمیم سازان ایرانی را به این جمع بندی رسانیده که در قالب دکترین نگاه به شرق می توانند سطح جدید و گسترده ای از روابط را در قالب اتحاد راهبردی با رهبران پکن، طراحی و تجربه کنند. هر چند در مورد جایگاه چین در نظام جهانی هنوز دیدگاه های متفاوتی وجود دارد اما وجه مشترک همه این دیدگاه ها بیانگر این نکته است که جایگاه چین در سلسله مراتب قدرت جهانی در حال افزایش است و اگر چین بتواند به آهنگ رشد کنونی خود ادامه دهد تا سال 2020 به ابرقدرتی تمام عیار تبدیل خواهد شد که از این منظر بدیهی است اتحاد ایران و چین می تواند حامل دستاوردهای بزرگی برای جمهوری اسلامی ایران باشد. مطابق آنچه گفته شد، این پژوهش می کوشد تا به این پرسش پاسخ دهد که «آیا دو کشور جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین می توانند وارد حوزه ائتلاف و اتحاد راهبردی با یکدیگر شوند؟». در پاسخ به این پرسش ضمن بررسی آموزه های روابط بین الملل در موضوع اتحاد و همگرایی و همچنین بررسی آمار و داده های مستند، این فرضیه را مورد آزمون قرار می دهد که «مطابق آموزه های نظریات اتحاد و همگرایی در روابط بین الملل به نظر می رسد دو کشور ایران و چین فاقد شرایط لازم برای ورود به عرصه اتحاد راهبردی هستند.» نتایج حاصله نشان می دهد که چشم انداز تحقق همگرایی و انحاد راهبردی بین ایران و چین چندان امیدوار کننده نیست و دو کشور در بهترین شرایط فقط به برخی همکاری های فرهنگی و هماهنگی های محدود اقتصادی اکتفا کنند.
    کلیدواژگان: روابط بین الملل، همگرایی، اتحاد، ایران، چین
  • فرهاد قاسمی صفحه 96
    در چند سال گذشته، کشف و طراحی مدل جهان کوچک و فاقد معیار از شبکه علاقه مندی زیادی در مطالعه شبکه های پیچیده ایجاد کرده است که منجر به پیشرفت قابل ملاحظه ای در این حوزه فعال و رو به رشد پژوهشی گردیده است. از این بعد، شبکه ها روشی از ترسیم به هم پیوندی موضوعات می باشند که در روابط بین الملل مناطق از جمله این موضوعات خواهند بود. بنابر این چارچوب مذکور می تواند بینش کلی تری را نسبت به تکامل مطالعات منطقه ای ارائه کند. از این بعد مناطق تنها یکی از گره ها و حلقه هایی محسوب می گردند که بر اساس ارتباطات به هم پیوند خورده اند و شبکه را شکل خواهند داد. اصولا مطالعات منطقه ای نیز که مناطق را در دستور کار پژوهشی خود قرار داده است یکی از حوزه های نوین در روابط بین الملل می باشد که به طور فزاینده ای بر اهمیت آن افزوده می شود اما بر اساس مدل های مذکور از جمله پرسش های محوری چگونگی مطالعه منطقه و تحلیل فرآیند های آن می باشد، موضوعی که به عنوان پرسش اصلی پژوهش حاضر مطرح بوده و بر این اساس مقاله حاضر با توجه به اهمیت یافتن عنصر ارتباطات و ناکارآمدی نگرش های سنتی سعی در ارائه نگرشی نوین تحت عنوان نگرش شبکه ای به مناطق دارد و همچنین با توجه به سیکل های سیستمی و تاثیر آن بر شبکه های موجود، تئوری های سیکلی از جمله تئوری سیکل اقتصاد جهانی، گذار قدرت، سیکل بلند و ثبات هژمونیک جهت تحلیل مسائل شبکه مورد استفاده قرار می گیرد.
    کلیدواژگان: مطالعات منطقه ای، سیستم بین الملل، شبکه، تئوری های سیکلی
  • زهره پوستین چی صفحه 130
    نشانه های ژئوپلیتیکی خلیج فارس در دوران بعد از جنگ سرد حاکی از این است که این منطقه دچار بی ثباتی و بحران امنیتی فزاینده ای شده است. جنگ دوم خلیج فارس (1991)، جنگ آمریکا علیه افغانستان (2001) و اشغال عراق (2003) نشان می دهد که در این حوزه جغرافیایی تمامی شاخص های مربوط به تئوری کمربند شکننده «سائل کوهن» وجود دارد. برای گذار از چنین محیطی، کشورهای منطقه ای خلیج فارس نیازمند ایجاد جامعه امنیتی تکثرگرا هستند، به گونه ای که بتوانند امنیت منطقه ای پایدارتری را ایجاد نمایند. تحقق این امر نیازمند رژیم های اعتمادساز و گذار از ناسازه های امنیتی می باشد. سوال اصلی آن است که چگونه می توان از چالش های کمربند شکننده عبور کرد؟ فرضیه مقاله عبارتست از اینکه: از طریق سازماندهی الگوی امنیت همیارانه می توان به چنین هدفی نایل شد. تبیین آن از طریق به کارگیری روش تحلیل داده ها انجام می گیرد. در این رابطه، شاخص های تئوری کمربند شکننده مطرح می شود و برای عبور از چنین شرایطی، چگونگی اجرایی سازی امنیت همیارانه بررسی می گردد. انجام این امر از طریق مشارکت چندجانبه بازیگران منطقه ای، تحقق امنیت سازه انگارانه، افزایش ظرفیت تلافی جویی، ارتقاء دیپلماسی پیشگیرانه و افزایش همکاری های امنیت منطقه ای امکان پذیر است.
    کلیدواژگان: امنیت همیارانه، رژیم های اعتمادساز، دیپلماسی پیشگیرانه، کمربند شکننده، قواعد بازی
  • رسول افضلی، مجید حسینی صفحه 151
    عضویت احتمالی ترکیه در اتحادیه اروپا که در این مقاله در قالب یک سناریوی ژئوپلیتیکی مطرح شده است، باعث بهبود موقعیت ژئوپلیتیکی ایران خواهد شد. این فرضیه اصلی که ادعای مقاله حاضر را تشکیل می دهد مبتنی بر نه متغیر مطالعاتی به شرح زیر است: بهبود و تقویت روابط جهان غرب با جهان اسلام و امکان بهبود روابط ایران با اتحادیه اروپا، امنیت بیشتر مرزهای ایران، افزایش سرمایه گذاری های اقتصادی در ایران، دسترسی آسان به بازارهای فرامنطقه ای، افزایش اهمیت انرژی ایران، تضعیف مثلث آمریکا ترکیه و اسرائیل، حل و فصل مسئله کردها، احتمال عضویت ایران در اتحادیه اروپا و افول پان ترکیسم. این تحولات که پیامدهای سناریوی ژئوپلیتیکی نوین ترکیه می باشند نسبت به ژئوپلیتیک سنتی ترکیه که اساسا با هدف به چالش کشیدن موقعیت ژئوپلیتیکی ایران طرح ریزی شده است در جهت بروز فرصتهای ژئوپلیتیکی ایران در سطح منطقه ای و فرامنطقه ای هستند.
    کلیدواژگان: ژئوپلیتیک، اتحادیه اروپا، نظام منطقه ای، ترکیه، ایران
  • عباس علی محمدی، عاطفه عاملی، قاسم قنبری صفحه 177
    اگر چه نظام سیاسی در هر کشور نحوه مدیریت بر سرزمین را مشخص می کند، اما مدیریت بر یک سرزمین بدون تقسیم آن به واحدهای کوچکتر امکان پذیر نیست. در این بین مرکزیت، مجاورت و مرزهای واحد اداری- سیاسی سه پارامتر اصلی مؤثر در ناحیه بندی فضا به منظور تقسیمات کشوری است. شهرستان کرج از توابع استان تهران با جمعیت انبوه و پتانسیل های بسیار دارای سه بخش آسارا، مرکزی و اشتهارد است که به نظر می رسد بخش مرکزی شهرستان که متراکم ترین منطقه جمعیتی این شهرستان می باشد، امکان تفکیک به بخش های کوچکتر به نحوی که امکان دسترسی مطلوب تر ساکنان آن به خدمات اداری فراهم شود را داراست. ولی انتخاب مرکزیت در بین شهرهای آن به خاطر رقابت شدید میان آنها به نحوی که با حداقل تنش اجتماعی همراه باشد، دشوار است. از اینرو پژوهش حاضرکوشیده است با استفاده از تکنیک های سیستم های اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور ایجاد بخش یا بخش های جدید در منطقه امکان سنجی شده و مناسب ترین مکان ها به عنوان مرکز بخش های جدید معرفی شود.
    بخشی از تلاش صورت گرفته به این امر اختصاص یافت که داده های مورد نیاز در تعیین مرکزیت از تصاویر ماهواره ای و با استفاده از تکنیک های سنجش از دور استخراج شود، همچنین تحلیل دسترسی برای تعیین مرکزیت در محیط GIS برداری امکان پذیر گردید که در نهایت برای اخذ نتیجه نهایی، تصمیم گیری برای بهترین دسترسی در محیط GIS رستری صورت گرفت. در کنار موارد فوق تحلیل های دیگری همچون تحلیل فواصل نیز لحاظ شدند، در آخر تمامی تحلیل ها در فرایند ارزیابی چند متغیره در محیط GIS رستری شرکت داده شد و معلوم شد که تنها امکان ایجاد یک بخش در منطقه موجود بوده و از این رو تنها انتخاب یک مرکز مورد نیاز است. ارزیابی سناریوهای مختلف در فرآیند ارزیابی چند متغیره نشان داد که بهترین تصمیم در صورت اختصاص وزن بیشتر به مرکزیت دهستان - که در قانون تقسیمات کشوری مد نظر قرار گرفته است - محمد شهر و در غیر این صورت ماهدشت حائز بالاترین امتیاز برای مرکزیت می باشد.
    کلیدواژگان: سیستم اطلاعات جغرافیایی، سنجش از دور، تقسیمات سیاسی، اداری، کرج، مکان یابی، تحلیل شبکه، تحلیل چند متغیره
|
  • Ebrahim Motaghi Page 8
    The US declared goals for its military attack on Afghanistan and Iraq are in consistent with deployment of power tools to resolve the challenges and to produce geopolitical balance in the region, although the US practical measures implied different signs. In reaction to military measures, different factions criticized this strategy and policy, for they have posed various threats to the US. Joseph Nai and Collin maintain that application of hard power not only does not lead to stability and security, but also intensify regional crises. They believe that there is a bilateral relationship between Geopolitics of Balance and Soft Balance. It means the more application of military power the more regional imbalance which will prepare the grounds for spread of public crisis. The theoretical framework of this paper is based on the neoliberal approaches of Joseph Nai, The hypothesis of this paper is: the more application of unilateral hard power by the US, more grounds will be prepared for regional conflict. contradiction and challenge generate in the region, therefore multilateralism and confidence-building are prerequisite to regional balance. The Persian Gulf region which involves geopolitical implications in international politics can enjoy regional balance and stability only if it is controlled through soft patterns on the other hand and if measures like preemptive wars are not deployed. On the contrary the deployment of patterns like organization of regional security, confidence-building regime and regional coalitions to confront external threats will be useful.
  • Hossin Mokhtari Hashi, Mostafa Ghaderi Hajat Page 36
    Water is a crucial element which is vital for production of foodstuff, growth of economy and animal breeding. Although 71% of the surface of globe is covered by water, only 0.86 % of available water body is accessible for man’s use. Nowadays such issues like baby boom, improvement of standards of life and health, urban development, expansion of industries, agriculture and other sectors have tremendously increased water consumption so that water consumption compared to early years of the 20th century has increased 17 times while the figure compared to three centuries ago is 45 times. The Middle East is located in the dry belt region and enjoys only 1% of available potable water while 5% of world population reside in this area. This amount of water is mainly utilized jointly while more that 50% of the said population live in common basin. This situation has created serious challenges for utilization of these scarce resources. The current paper is an attempt to review the case of hydro-politics in the Middle East in 2025 in the areas of Tigris and Euphrates Basins, Jordan and Nile Rivers. The findings and conclusions of this research demonstrated that the high rate of baby boom and fresh water decrement in the region besides hydro resource constraints shall produce challenges and competitions specifically in the Jordan River banks.
  • Massoud Ghaffari, Shahrouz Shariati Page 75
    Question about integration and alliance in foreign policy is considered as one of the most important questions in international studies. From this point of view many of the studies in international relations is based on the effort to realize why and how some of the states unite with each other. Despite different studies in various paradigms in international relations, it seems that most of the international relations theories build a consensus on the matter that alliance is the reaction to domestic or foreign threats. According to these theories alliance can be considered as formal or informal cooperation among two or several states which allied states commit to take coordinated position in political, economy and security areas. Meanwhile and from the other hand the Chinese leadership gradually gives more emphasis to its international responsibility. As a matter of fact, Chinese President Hu Jintao has in 2008 on many occasions stated that after thirty years of reform, the relationship between China and the world has changed profoundly. China has become an important member of the international society, and China is willing to fulfill its international responsibilities. Gradual increase in economical and political power of People Republic of China has caused some Iranian decision makers to think that they can illustrate and experience strategic relations with PRC. Although there are still different perspectives about China’s position in international system, but the common aspect of all these perspectives is that if China can continue evolving with it’s current rate, until 2020 it will transform into a complete superpower. From this point of view it is obvious that the alliance between Islamic. Republic of Iran and People Republic of China can grant great achievement for Iran. The core question of this paper is: If both countries I.R.I and P.R.C can enter strategic alliance together or not? Paper assumes that China and the Iran’s preferences and interests in developing their bilateral relations are driven by the concerns of political strategy and economic gains. In order to explain how and why these countries came to have particular preferences, this paper used the approaches called ‘realism’ and ‘liberalism’, two of the dominant theories of International Relations. The reason to choose these two theories is that we study both political and economic aspects and these two theoretical perspectives deal with these aspects in different ways. Realism and Neo-realism puts an emphasis on politics and liberalism and neo-liberalism stresses economy. Finally the paper will show that according integration and alliance theories in realism and liberalism approach Iran and China do not have the essential quality to enter a strategic alliance.
  • Farhad Ghasemi Page 96
    In the past few years, the discovery and designing of small world and scale free model of networks has stimulated a great deal of interest in studying complex networks which has led to dramatic advances in this emerging and active field of research. In this regard networks are a way of mapping the interconnectivity of objects. In international relations these objects are regions. Therefore this framework can provide new and more general insight into the evolution of regional studies. In this regard regions are only one of the nodes that are linked to each other by communication and constitute a network. Principally regional study is one of the new issue areas in international relations that incrementally increase its importance. But regional order has been changed by density of communication in new international system. In new era, actors and elements of system are connected to each other by communication. Therefore the central issue is as to how we can analyze region and its processes. The present article addresses regional order in new international system and maintains that traditional paradigms are dysfunctional and should be substituted by network approach. Second section of article analyzes the network by cyclical theories: including world economy, transition of power, long cycle and hegemonic stability.
  • Zohreh Poustinchi Page 130
    With the Cold War winding, the signs of geopolitics have demonstrated that instability and security crisis in the Persian Gulf have increased. The breakout of the Second War in the Persian Gulf (1991), the US war against Afghanistan (2001) and occupation of Iraq (2003) have demonstrated that Saul Cohen’s shatter belt theory can be applied to the region. The countries in the Persian Gulf have faced this situation. These countries need building pluralistic security community, confidence-building regimes and transition from security deconstructions to make a stable regional security. The main question of the present paper is: How can the region pass through the challenges of shatter belt? The hypothesis of the present paper is: The region can pass through the challenges of shatter belt through developing a cooperative security pattern.Besides reviewing the materialization of cooperative security, attempts have been made in the present paper to come up with indicators of shatter belt theory. Hence, it is proposed that multilateral participation of regional actors, increasing the capacity of reciprocation and evaluation of preventive diplomacy should be established among the region.
  • Rasoul Afzali, Majid Hosseini Page 151
    The probable membership of Turkey in the European Union, proposed in the form of a geopolitical scenario, will improve Iran’s geopolitical situation. This is the main hypothesis of the present paper which is based on nine variables. These variables analyzed in comparison with the traditional geopolitical indexes of Turkey are as follows: The improvement and enforcement of Islamic world interrelationship, the possibility of improvement of relations between Iran and EU, more security in Iranian borders, increase in economic investment in Iran, easy access to trans-regional markets, increase in importance of energy in Iran, weakening the triangle of the United States, Turkey and Israel; The settlement of the Kurdish crisis; The probability of Iran’s Membership in the EU and the decline of Pan-Turkism. These developments that are the outcome of modern geopolitical scenario are in the direction of creation of geopolitical opportunities for the traditional geopolitics of Turkey that is essentially planned to challenge Iran’s geopolitical situation.
  • Abbas Ailmohammadi, Atefeh Ameli, Ghasem Ghanbari Page 177
    Although political system of every country determines its management system, it is not possible to run a country without dividing it into smaller units. The capital, periphery and boundaries of political-administrative divisions are three effective parameters. The city of Karaj is one of the suburbs of Tehran, with a large population and three districts of Asara, Central Karaj, and Eshtehard. The major chunk of the population is concentrated in the Central Karaj, which can be divided into smaller units for more suitable access of the residents to administrative services. However, the selection of the central unit faces vigorous competition between different units and hence this selection must not lead to social tension. In the present paper attempts have been made to study the feasibility of selection of the most suitable sites for the central district of the new units through using such techniques as GIS. The required data have been collected from satellite photos or remote sensing. Also analysis of access to determination of the central unit in GIS space became possible and finally decision was made for the analysis of the best access in GIS space. The findings of the present study show that there is possibility of establishing only one district in the region, hence it is necessary to establish only one central district. Analysis of the multivariable scenarios showed that the best decision for give more weight to township is centrality of Mohammad Shahr, while Mahdasht comes next, scoring the highest points.