فهرست مطالب

  • پیاپی 21 (بهار 1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/09/16
  • تعداد عناوین: 7
|
  • فرح رامین صفحه 5
    در این «زمانه تنگدستی» که انسان با بهره گیری از تکنولوژی مدرن، انسانیتش در حد سیطره بر طبیعت تنزل یافته، مارتین هایدگر، هنر را تنها راه رهایی برای خروج از بحران مدرنیته معرفی می کند. هنر _ به معنایی کاملا متفاوت و نامتعارف_ نقش و جایگاه ویژه ای در تفکر این فیلسوف آلمانی دارد. هنر در معنایی وجودشناختی عبارت است از انکشاف حقیقت و حقیقت، ظهور و انکشاف وجود است. از نظر هایدگر، هر هنری در ذات خود شعر است و شعر وسعتی به بلندای زبان دارد. زبان نیز در این فلسفه، تفسیری انتولوژیک دارد و محل ظهور وجود و حقیقت است.
    این مقاله، با تلاشی برای فهم و روایتی ساختاری از رساله «سرآغاز اثر هنری» هایدگر آغاز می گردد و در پایان با پرداختن به ماهیت هنر و زیبایی و بررسی منشا آن از دیدگاه برخی متفکران مسلمان، بر آن است که نشان دهد افق اندیشه هایدگر در باب هنر برای شرق اسلامی، چندان غریب و دور آشنا نیست.
    کلیدواژگان: هنر، حقیقت، زیبایی، زبان، خیال
  • محمود ارژمند صفحه 27
    این مقاله با هدف تاملی بر موضوع «هنر زمینه ساز» و در جست وجوی ریشه هایی که با اصول هنر و مآثر هنری دینی و اسلامی تناسب بیابد، بحث «زمینه سازی» در دکترین مهدویت را بررسی می کند. سپس در بستر آن، بحث «هنر زمینه ساز» را با تاکید بر مفردات این تعبیر و سپس ترکیب مذکور، به بحث می گذارد.
    در بحث از هنر به دو شیوه نگاه به هنر در حوزه مباحث نظری می پردازیم. از سویی هنر مبتنی بر اراده و اختیار هنرمند و از سوی دیگر هنر مبتنی بر شهود و بی اختیاری هنرمند را مطرح و سپس بحث «هنر زمینه ساز» را در بستر این دو نگاه بررسی کنیم. و در نهایت با استفاده از مباحث اندیشمندان حوزه هنر دینی و اسلامی، یکی از آن ها را با حوزه دین و مآثر هنری و دینی فرهنگ و تمدن اسلامی متناسب تر دانسته، مبتنی بر آن، هنر دینی منتظر را مورد بحث قرار می دهیم و گفتنی است در این تعبیر «هنر منتظر» را از «هنر زمینه ساز» دقیق تر و صحیح تر می دانیم.
    در این مقاله می کوشیم به اشکال هایی که ممکن است در پذیرش این شیوه نگاه در رویارویی با روش های متعارف تبلیغ، برنامه ریزی یا برگزاری همایش ها (یا جشنواره ها) ایجاد شود، پاسخ دهیم.
    کلیدواژگان: هنر دینی، هنر اسلامی، هنر متذکر، هنر زمینه ساز، هنر منتظر
  • حمیدرضا افشار صفحه 47
    پیدایش شهری آرمانی همواره در طول تاریخ، ذهن بشر را به خود معطوف داشته و افکار و آرای بسیاری از فلاسفه و اندیشمندان سیاسی اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده است. پژوهش حاضر، به روش تحلیلی _ کیفی می کوشد با در نظر گرفتن تطور معنایی این اصطلاح در طول تاریخ، نحوه ورود آن به اندیشه فلسفی سیاسی و اجتماعی غرب و در پی آن، اثرپذیری نهادهای فرهنگی و آثار هنری و ادبی به ویژه تئاتر از این اندیشه را ارزیابی کند.
    هدف مقاله حاضر آن است که خاستگاه اندیشه آرمانشهر در غرب و بازتاب آن در تئاتر معاصر را بررسی نماید. در این روی کرد، برخی فلاسفه با ارائه نظریه هایی درباره جامعه آرمانی کوشیده اند. افلاطون، مور و کامپانلا تنها طرحی ذهنی ارائه دادند و برخی دیگرچون مارکس و فوکویاما، این مقوله را تئوریزه کرده اند که حکومت هایی بر این اساس شکل گرفت.
    پژوهشگر، با استناد به منابع پژوهشی معتبر به مهم ترین نظریه های آرمانشهرگرایانه در تاریخ اندیشه فلسفی سیاسی و اجتماعی غرب می پردازد و با تاکید بر اثرگذاری شرایط سیاسی فرهنگی و اجتماعی جوامع بر چارچوب های ایدئولوژیک این دیدگاه ها، نتیجه می گیرد که تئاتر، مهم ترین ابزار برای نقد جامعه آرمانی در هر دوره است.
    کلیدواژگان: آرمانشهر، تئاتر معاصر، اندیشه سیاسی، ادبیات
  • سیدرضی موسوی گیلانی صفحه 65
    از جمله چالش های جدی در عصر جدید که بعضی از اندیشمندان، آن را عصر پسامدرنیته می خوانند، نسبت میان شیوه زندگی مسلمانان و جوامع دینی با عصر جدید و دوران پسامدرن است. در این راستا این پرسش اساسی در حوزه هنر نیز خود را بازمی نمایاند و به صورت گفتمان طرح می گردد که با توجه به مبانی معرفتی هنر دینی و مهدوی و همچنین بر اساس مبانی معرفتی هنر پست مدرن آیا امکان سازگاری میان هنر مهدوی و هنر پست مدرن وجود دارد یا نه. در این مقاله دو الگو و نظریه مطرح و نقد و بررسی شده و سپس الگویی بر اساس زیسته فطری پیشنهاد گردیده است.
    کلیدواژگان: هنر مهدوی، هنر پست مدرن، گفتمان، روایت کلان، زیسته فطری
  • اصغر فهیمی فر صفحه 87
    این مطالعه بر محور سوال انجام شده است که اگر قرار باشد فیلمنامه ای با محوریت «حضرت مهدی» نگارش شود آن فیلمنامه از چه الگوی تکنیکی و فرمی تبعیت خواهد کرد. الگو های طراحی فیلمنامه های سینمای کلاسیک عموما بر الگوی ارسطویی استوار است که با توجه به مبانی فلسفی و خاستگاه های فرهنگی چنین الگو هایی_ نمی تواند ظرف ایده الی برای طرح شخصیت های قدسی مانند معصومین و حضرت حجت7 قرار گیرد. با توجه به ابعاد عدیده ساختار در فیلمنامه (مانند پیرنگ ماجرا، شخصیت پردازی، دیالوگ نویسی و...) این مطالعه تنها بر بعد «شخصیت پردازی» در فیلمنامه متمرکز شده که از طریق احصاء مختصات تکنیکی و مقتضیات شخصیت پردازی در فیلمنامه_ کارآمدی انها را در طرح شخصیت حضرت مورد ارزیابی قرار می دهد. فرضیه این مقاله این است که قابلیت های تکنیکی فیلمنامه ها با الگو های ارسطویی عموما مناسب طرح شخصیت های زمینی اند و باید در ویژگی های ساختاری این الگو ها از جمله اصل شخصیت پردازی تصرف کرد و قابلیت های نوینی را در ساختار فیلمنامه ارائه داد.
    کلیدواژگان: الگوی ارسطویی فیلمنامه، شخصیت پردازی، شخصیت های قدسی، شخصیت حضرت حجت
  • سید رضانقیب سادات صفحه 111
    فرآیند حرکت جهان به سمت پایان تاریخ، با تکوین مفهومی به نام موعود و فراز و نشیب های آن در دوران ارتباطات در تولیدات سینمایی بسیاری مورد توجه قرار گرفته است. توجه به مقوله موعودگرایی در تولیدات سینمایی غربی، از اولین فرآورده های شکل گرفته در عرصه سینما نمایان است. حضور منجی که در آخر الزمان برای احقاق حق می آید، در بسیاری از تولیدات سینمای غرب قابل رویت است. شاید در فعالیت های ملیس بتوان ریشه این تفکر را رویت کرد. ملیس در سال 1897 در اطراف پاریس، اولین استودیوی فیلمبرداری را تاسیس کرد. وی از فیلم، برای بیان عقاید خودش استفاده کرد. اولین فیلم طولانی وی، محاکمه دریفوس (250 متر)، از عقاید آزادی خواهانه محکومان بی گناه که تحت ظلم و ستم قرار گرفته بودند، حمایت می کرد و در خاتمه رهایی را نوید می داد. در نگاه به فعالیت های بعدی نیز شاید بتوان در فیلم هایی نظیر سیصد، پرسپولیس، روز استقلال، مسیر سبز، شبی بدون شاه، به استنباط مضمون موعود و به کارگیری مفهوم دینی پایان تاریخ دست یافت.
    روش شناسی برای شناخت مضمون های موعودگرا و تحلیل و استنباط آنها مبتنی بر تولیدات سینمایی دارای روی کردهای متعدد و در عین حال تنوع در روش و تکنیک است. نگاهی به فعالیت های انجام شده در این عرصه در ایران و جهان نشان می دهد که روی کردهای حاضر، روی کردهایی مبتنی بر زمان (نظیر تحلیل های مبتنی بر تاریخ ویا درجریان زمان) یا روی کردها مبتنی بر وسعت یا عمق نگری به مضامین (همچون روش های مورد استفاده در روش های توصیفی) یا روی کردهای نشانه شناختی و نظایر آن را دربر گیرد و هر یک نیز دربر دارنده مجموعه ای از روش ها و تکنیک ها نیز هستند.
    شاید با تاکید بر چگونگی گردآوری اطلاعات بتوان از هر 3 دسته روش های توصیفی، تبیینی و ترکیبی برای استنباط مضامین موعودگرا و تحلیل مفاهیم مرتبط با آن، استفاده کرد. در تحقیقات توصیفی می توان از روش های تحلیل محتوای کیفی تحلیل گفتمان، در تحقیقات تبیینی از روش تحلیل محتوای استنباطی و در تحقیقات تلفیقی از تحلیل گفتمان انتقادی، تحلیل محتوای ارتباطی و تحلیل روایت بهره گرفت.
    بی شک در هریک از روش های پیشنهادی، تکنیک های خاص تحقیق در آن روش مورد تاکید است و هر روش نیز مراحل روش شناسی خود را داراست.
    در این روش شناسی مراحل اجرا،، شیوه تعیین واحدهای تحلیل و نحوه دست یابی به نتایج و استنباط ها ارائه خواهد شد.
    کلیدواژگان: روش شناسی، تحلیل مضامین موعودگرا، استنباط مضامین موعودگرا، سینمای معاصر
  • مطهره آخوندی صفحه 141
    مقاله حاضر کوششی است در فهم استعاره های تصویری که سینمای هالیوود با به کارگیری آنها، معناهای ضمنی یک گفتمان آخرالزمانی مطلوب خود را رسانه ای می سازد. برای شناخت گفتمان نهفته در پس استعاره های تصویری از نظریه تعاملی بلک، در استعاره های تصویری بهره می گیریم.
    با مطالعه موردی فیلم های «2012»، «کتاب ایلای» و «بابل پس از میلاد» به روش نشانه شناسی، به بررسی و تحلیل نشانه های استعاری پرداختیم. با بررسی داده ها مشخص شد که گفتمان مطلوبی که در این فیلم ها از منجی بیان شده است به سوی نشان دادن یک آخرالزمانی غربی با محوریت امریکا و ارزش های امریکایی است که لزوما خوانش تطابقی با ادیان الهی درباره آخرالزمان ندارد
    کلیدواژگان: آرماگدون، استعاره، گفتمان
|
  • Farah Ramin Page 5
    In this "era of poverty" that people take advantage of modern technology and see the humanity reduced to the degree of mastering the nature, Martin Heidegger, finds Art as the only way to break out of the modernity crisis. Art means a special and unusual concept, playing a exceptional role in the thought of this German philosopher. Art, in the ontological sense, is exploration of truth and truth itself is the reality of development. For Heidegger, the art itself is a piece of poetry in nature and poetry is so high as the language. In this philosophy, language has an ontologic meaning and is the place for interpretation of appearance and truth. This article begins with prsenting a structural interpretation of Heidegger’s “Beginning of an artistic work” and ends with an artistic and aesthetic consideration in the thought of some Muslim thinkers and elucidates that the horizon Heidegger depicts is not unfamiliar to the Islamic East thinkers in terms of Art.
    Keywords: Art, truth, beauty, language, thought
  • Mahmoud Arzhmand Page 27
    This paper aims to analyse the issue of “ground-setting art” in the context of groundsetting preparations in the messianic Mahdism Doctrine, seeking out the roots and principles of a type of Art that fits well with the religious and Islamic characteristics. Then, in this context, we will be discussing such a concept as the ground setting art with the emphasis on the entities, and then combine the abovementioned entities in the argument.In discussing, we present two ways to look at the field of art in the theoretical arguments. On the one hand, the art and the artist are viewed as functioning on decisions and choiceand on the other hand, art would be based on the artist's intuitions and the subconscious power driving them. After that, we discuss the art of "ground-setting" in the context of both above mentioned methods and argue that one of them is more in line with religious art and the artistic and religious aspects indicative of Islamic culture and civilization. Based on this, we consider thereligious art of ground-setting more accurately. We think the term “waiting art” conveys a more exact and correct meaning of out intentios that “ground-setting art”. In his article, we make an effort to explain and respond to the challenges that may result from acceptance of this way of looking at things in the face of conventional advertising, or planning and holding conferences (or festivals).
    Keywords: Islamic art, Religious art, “Reminding” art, “Ground, setting” art, “Waiting” art
  • Hamid Reza Afshar Page 47
    The emergence of the ideal city in history has always attracted the attention of the human mind and influenced the thoughts and opinions of philosophers and political thinkers. The present study, using qualitative-interpretive analysis attempts to consider the evolution of the meaning of this term in history, political philosophy and social thought and its entry into the West and its literary and artistic works and then survey its influence on interactions and cultural institutions, particularly the theater. The purpose of the present paper is considering the origin of the idea of utopia in the West and its reflection in contemporary theater. In this approach, some philosophers have tried to offer theories about the ideal society. While Plato, Moore and Campanella have presented a general plan, there are others such as Marx and Fukuyama who have theorized it and based on that some governments were formed. The present researcher illusatrates the most important theories of utopian ideology in the history of social and political thought in western philosophy, considering the most valid refrences in research. Then, with a focus on the West, he examines the impact of social, cultural and political conditions of the time on the ideological frameworks and perspectives, and thereby concludes that theater is the ideal vehicle for critiquing the ideal community of each period.
    Keywords: Utopia, contemporary theater, political thought, literature
  • Seyyed Razi Moosavi Gilani Page 65
    Among the major challenges in the new era that some thinkers call it the era of postmodernity, is the challenge in relating the way of life of the Muslims and the faith communities with modern and postmodern era. In this context, a central question comes up in this regard, as regards the Art. This question can be turned into a dialogue, in which we ask if there is the epistemic compatibility between the principles of religious art and Mahdavi knowledge and principles of the postmodern art and art Mahdavi or not. In this paper, two models and theories are explained and surveyed and their criticisms are discussed. Then, a model has been proposed based on the nature of living.
    Keywords: Mahdims Art, Postmodern Art, Discourse, Narrative, lived
  • Asghar Fahimifar Page 87
    This study was based on the question that if we are writing a movie script revolving around the "Mahdi", the screenplay will follow which of the formal and technical pattern. Classic film screenplays are usually designed based on a patterns typically known as Aristotelian model. With regards to the philosophical foundations and cultural origins in which such patterns are based on, these cannot be an appropriate catalyst for infallible and divine characters, such as Mahdi. Given the complex structure of the numerous aspects of the script (like the story plot, character development, writing, etc.), this study only focuses the "character development" in the script, in which the technical characteristics and requirements of the characterization of the Screenplay are considered. In this way, their effectiveness in character design of Mahdi will be evaluated. Hypothesis of this paper is that the technical capabilities of the movie script patterns typically known as Aristotelian figures are only appropriate for designing the earthly characters and (for outr purpose), structural characteristics of these patterns including characterization should be manipulated and of a new set of features be provided in the structure of such movie scripts.
    Keywords: Aristotelian model movie script, characterization, characters, holy characters, holy Mahdi character
  • Seyyed Reza Naqibosssadat Page 111
    The process of world’s move toward the end of history and development of a concept called Messiah and its ups and downs in the age of commincation, has been noted in many cinematic productions. Noting the apocalyptic theme in many Western cinematic productions is one of the first products formed and shown in the cinema. At the end of the world, a savior comes for upholding justice, a theme that can be seen in many cinematic productions of the West. Perhaps, a root of this thinking can be seen in the activities of Meliss. Meliss established the first film studio around Paris in 1897. He used his films to express his ideas. His first long film, Dreyfus trial (250 meter), supported the freedom seeking ideas of innocent convicts under a tyranny, and would herald the end with the release. Perhaps looking at the next activities in this line can reveal the use of religious and messianic themes of the end of history in 300, Persepolis, Independence Day, The Green Mile, A Night without the King, The Messiah.The methodology for the identification and analysis of apocalyse themes and implications is based on cinematic productions and has various approaches, techniques and methods. A close look at activities done in this field, whether in Iran or beyond shows that the present approach shouldinclude various approaches, time-based approaches (e.g., history based analyzes r the ones based on time or date), or the approaches based on depth and vastness (such as methods used in descriptive methods) or the semiotic approaches and so it includes any of a series of methods and techniques. It may be possible to use the emphasis on how to collect data and thus use all three categories of methods, be it descriptive, explanatory or combination to elicit and analyze messianic themes and analysis of the related concepts that can be used. Descriptive research can utilize qualitative content analysis, discourse analysis, content analysis. Explanatory research uses the inferential content analysis and combination research makes use of critical discourse analysis, narrative analysis, content analysis, and communication.The approach emphasized in this paper is the scientific evidence and documentation. In this paper,ia lso aim to design a methodology of content analysis for understanding the mesianistic themes in the movies.
    Keywords: Methodology, Content analysis of the messianistic themes, Inferring the messianistic themes, Contemporary cinema
  • Motahareh Akhundi Page 141
    This paper is an attempt at understanding the use of visual metaphor in Hollywood, through which the implicit meanings of an intended apocalyptic discourse is brought into the media. To understand the discourse behind visual metaphors, we use the interactive theory of Black. The case study of films, "2012", "Ayla Book" and "Babylon AD" in a semiotics approach, we set to analyzing evidence discussed metaphorically. The analyses of data clarified that the desired discourse provided in these types of films are not in accordance with the interpretation os the reliogions from the apocalypse.
    Keywords: Armageddon, metaphors, discourses