فهرست مطالب

تولیدات گیاهی - سال سی و پنجم شماره 4 (زمستان 1391)
  • سال سی و پنجم شماره 4 (زمستان 1391)
  • 140 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1391/12/17
  • تعداد عناوین: 10
|
  • محمد عظیمی گندمانی، اشکبوس دهداری، هوشنگ فرجی، محسن موحدی دهنوی، مصطفی علی نقی زاده صفحه 1
    این آزمایش در سال زراعی 1386-1385 به منظور ارزیابی فلورسانس کلروفیل و برخی خصوصیات فیزیولوژیک ارقام بهاره کلزا تحت تنش شوریدر گلخانه تحقیقاتی دانشگاه یاسوج به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار اجرا گردید. عامل اول شامل چهار سطح شوری 92/1(شاهد)، 87/9، 6/19 و 94/21 دسی زیمنس بر متر (حاصل از کلرید سدیم و کلریدکلسیم با نسبت مولی 20 به 1 در محلول هوگلند) و عامل دوم هشت رقم کلزای بهاره شامل (Hyola 330، PP-401-15E، RGSoo، Oftion 500، Hyola 60، Hyola 401، PP-308-8 و PP-401-16) بودند. پارامتر های فلورسانس کلروفیل (حداکثر عملکرد کوآنتومی فتوسیستم دو (Fv/Fm)، عملکرد کوآنتومی فتوسیستم دو (ΦPSII)، خاموشی فتوشیمیایی(qp) محتوی کلروفیل و لفه خاموشی غیر فتوشیمیایی (qN))، محتوای پرولین، عملکرد دانه و روغن اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد رقم Hyola 60 که از نظر صفات ΦPSII، Fv/Fm (در مرحله رویشی و زایشی)، خاموشی فتوشیمیایی، کلروفیل a، کلروفیل b، مجموع کلروفیل a وb، ماده خشک کل، عملکرد دانه و عملکرد روغن در سطوح بالای شوری نسبت به سایر ارقام میانگین بالاتری داشت به عنوان رقم متحمل به شوری و رقم PP-401-15E که در سطوح بالای شوری، پایین ترین رتبه در تمام صفات مورد بررسی بجز لفه خاموشی غیر فتوشیمیایی را به خود اختصاص داده بود، به عنوان رقم حساس به شوری ارزیابی شد.
    کلیدواژگان: کلزا، پرولین، تنش شوری، فلورسانس کلروفیل، محتوای کلروفیل
  • عیسی ارجی، علی اصغر زینانلو، ابوالمحسن حاجی امیری، مرزبان نجفی صفحه 17
    به منظور بررسی سازگاری برخی از ارقام تجارتی زیتون آزمایشی با 14 رقم زیتون در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در کلکسیون ایستگاه تحقیقات زیتون دالاهو از سال 1383 تا 1387 روی درختانی که در سال 1379 کاشته شده بودند به اجرا درآمد. در این راستا صفات مختلفی از قبیل صفات رویشی و زایشی در درختان ارقام مورد مطالعه اندازه گیری شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد، ارقام مختلف تفاوت معنی داری از لحاظ رشد رویشی از قبیل ارتفاع، رشد عرضی و سطح مقطع تنه داشتند به طوری که ارقاممیشن، روغنیو سویلانا دارای رشد بیشتر و ارقام آمفی سیس، آربکین و ابوسطل نسبت به بقیه رشد کمتری داشتند. اندازه گیری صفات زایشی تفاوت معنی دار را در بین ارقام نشان داد. وزن میوه در ارقام آمیگدالولیا، کنسروالیا و ابوسطل بیشتر از بقیه ارقام بود، به طوری که به ترتیب 5/6، 6 و 9/5 گرم متوسط وزن میوه در آنها بود. ارقام کرونائیکی و آربکین وزن میوه کمتری در مقایسه با دیگر ارقام داشتند. درصد گوشت میوه در ارقام کنسروالیا و آمیگدالولیابیشتر از بقیه ارقام بود.نسبت گوشت به هسته ارقام کنسروالیا، مانزانیلا و سویلانا در مقایسه با ارقام دیگر بالاتر بود. ارقام آمیگدالولیا، روغنی، آمفی سیس و زرد به ترتیب با 34/21، 35/18، 69/16 و 91/15 درصد روغن در ماده تر بیشترین درصد روغن را داشتند. میزان عملکرد در ارقام کنسروالیا و سویلانا و پایداری تولید میوه آنها در مقایسه با دیگر ارقام بالاتر بود. لذا به طور کلی ارقام کنسروالیا و سویلانا برای تولید میوه کنسروی برای منطقه مناسب هستند و از لحاظ تولید روغن رقم مناسبی مشخص نشد.
    کلیدواژگان: زیتون، سازگاری، رقم، میوه
  • هوشنگ فرجی، علی گودرزی، حمیدرضا اولیایی، محمد عظیمی گندمانی صفحه 29
    به منظور تعیین تاریخ کاشت بهینه گندم در شهرستان ممسنی، آزمایشی در سال زراعی 1386-1385 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو عامل رقم و تاریخ کاشت در چهار تکرار اجرا گردید. عامل رقم در سه سطح شامل رقم های فلات، شیراز و چمران و عامل تاریخ کاشت نیز شامل سه سطح 20 آبان، 15 آذر و 10 دی ماه بود. نتایج نشان داد که تاثیر تاریخ کاشت و رقم بر عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت معنی دار گردید. بیشترین عملکرد دانه در تاریخ کاشت 15 آذرماه به میزان 33/6168 کیلوگرم در هکتار به دست آمد که نسبت به تاریخ کاشت 20 آبان، 24 درصد و نسبت به تاریخ کاشت 10 دی ماه، 35 درصد برتری داشت. در تاریخ کاشت 15 آذرماه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت به ترتیب با 95/13604 کیلوگرم در هکتار و 33/45 درصد نسبت به دو تاریخ کاشت دیگر به طور معنی داری بیشتر بود. از سوی دیگر، هر سه جزء عملکرد دانه در تاریخ کاشت 15 آذر بیشتر از دو تاریخ کاشت دیگر بود. عملکرد دانه رقم شیراز با 92/5407 کیلوگرم در هکتار به طور معنی داری بیشتر از دو رقم دیگر بود. عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت و نیز تعداد دانه در سنبله و تعداد سنبله بارور در متر مربع در رقم شیراز نسبت به دو رقم دیگر، بیشتر بود. اثر متقابل تاریخ کاشت و رقم بر عملکرد دانه معنی دار شد. مناسب ترین زمان کاشت برای رقم های فلات و چمران، 15 آذرماه و برای رقم شیراز، 20 آبان تا 15 آذر بود. در تاریخ کاشت 10 دی ماه، عملکرد هر سه رقم به شدت کاهش یافت. در مجموع کشت زود هنگام و دیر هنگام هر دو باعث کاهش عملکرد دانه گردید.
    کلیدواژگان: گندم، تاریخ کاشت، عملکرد دانه
  • عیسی ارجی، سیده میری، وحید عبدوسی صفحه 43
    به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت بر عملکرد کمی و کیفی سیب زمینی آزمایشی در قصر شیرین در سال زراعی 1387-1386 انجام شد. این پژوهش در چهار تاریخ کاشت مختلف دهم دیماه، اول بهمن ماه، بیستم بهمن ماه و دهم اسفند ماه برروی سه رقم کنکورد، مورن و مارفونا با استفاده از آزمایش آماری اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار بلوک انجام شد که در آن ارقام به عنوان فاکتور اصلی و تاریخ کاشت به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد بوته رشد کرده تحت تاثیر رقم و زمان کاشت معنی دار نشد. وزن غده رقم مورن دارای تفاوت معنی دار در مقایسه با دو رقم دیگر بود و وزن غده در تاریخ کاشت دهم اسفند در مقایسه با سایر تاریخ های کاشت کاهش معنی دار نشان داد. صفت عملکرد در بین ارقام و زمان های کاشت در سطح 1% معنی دار بود به طوری که به ترتیب رقم مورن، مارفونا و کنکورد دارای عملکرد 49/15، 7/10 و 87/9 تن در هکتار بودند. زمان کاشت دوم با میانگین عملکرد 35/13 تن در هکتار و زمان کاشت چهارم با میانگین عملکرد 85/8 تن در هکتار به ترتیب دارای بیشترین و کمترین میزان عملکرد بودند. درصد ماده خشک غده در رقم کنکورد بطور معنی دار بیشتر از دیگر ارقام بود و درصد ماده خشک غده تولیدی از کاشت اول تا کاشت چهارم کاهش معنی دار نشان داد. درصد چربی و نشاسته تحت تاثیر رقم و زمان کاشت دارای تفاوت معنی دار بود در حالی که درصد فیبر تنها تحت تاثیر تاریخ کاشت معنی دار گردید. بطور کلی نتایج نشان داد رقم مورن برای منطقه قصر شیرین برتر از ارقام دیگر بود و زمان کاشت از دهم دی ماه تا بیستم بهمن مناسب منطقه است.
    کلیدواژگان: سیب زمینی، تاریخ کاشت، عملکرد، رقم
  • علی سپهری، سمیه بیات صفحه 55
    به منظور بررسی تاثیر مواد تنظیم کننده رشد بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت تحت تنش رطوبتی، آزمایشی در سال زراعی 89-88 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا همدان به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتور اصلی شامل سه دور آبیاری (7، 11 و 15 روز) و فاکتور فرعی مصرف مواد ضد تعرق شامل سالیسیلیک اسید، پاکلوبوترازول و بدون مصرف ماده ضد تعرق بود. نتایج نشان داد استفاده از سالیسیلیک اسید در دورهای آبیاری 7، 11 و 15 روزه به ترتیب عملکرد دانه را به میزان 69/13، 24/17 و93/22 درصد، میانگین وزن دانه را به میزان24/10، 63/13، 79/16 درصد و عملکرد بیولوژیک را به میزان 36/13، 24/16، 84/18 درصد نسبت به تیمار بدون مصرف ماده ضد تعرق افزایش داده است. تیمار سالیسیلیک اسید از نظر اثر بر تعداد دانه در ردیف و تعداد دانه در بلال افزایش معنی داری نسبت به تیمار بدون مصرف ماده مذکور داشت. مصرف پاکلوبوترازول در دور آبیاری 7 روزه باعث کاهش معنی دار عملکرد دانه و میانگین وزن دانه به ترتیب به میزان 61/8 و 65/8 درصد نسبت به تیمار بدون مصرف پاکلوبوترازول شد. ولی در دور آبیاری 11 روزه مصرف پاکلوبوترازول باعث افزایش معنی دار عملکرد دانه و میانگین وزن دانه به میزان 92/14 و 41/9 درصد نسبت به تیمار بدون مصرف ماده مذکور در همان دور آبیاری گردید. در دور آبیاری 15 روزه اثر مصرف پاکلوبوترازول در کاهش اثرات خشکی بیشتر نمایان شد به طوری که افزایش معنی دار عملکرد دانه و میانگین وزن دانه به میزان 81/17 و 96/12 درصد نسبت به تیمار بدون مصرف ماده مذکور به دنبال داشت. نتایج این آزمایش حاکی از آن است که سالیسیلیک اسیدو پاکلوبوترازول در شرایط تنش خشکی متوسط و شدید می توانند در کاهش اثرات خشکی موثر باشند. این اثر بخشی در دور آبیاری 15 روز بیش تر از دور آبیاری 11 روز نمایان شد.
    کلیدواژگان: ذرت، تنظیم کننده رشد، مواد ضد تعرق، دور آبیاری، عملکرد بیولوژیک، عملکرد اقتصادی
  • محمود شور، زهرا کریمیان فریمان صفحه 69
    گل ابری از گیاهان زینتی است که به عنوان گیاه فصلی درحاشیه کاری مورد استفاده قرار میگیرد. به منظور مطالعه صفات آناتومیکی،مورفولوژیکی و تسریع گلدهی این گیاه، آنها در غلظت های شاهد (350)،700، 1050، و 1400 میکرو لیتر بر لیتر دی اکسید کربن قرارگرفتند. یک طرح آزمایشی کاملا تصادفی با سه تکرار برای انجام این آزمایش در نظر گرفته شد و 14 صفت مختلف مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد، غلظت های بالای دی اکسید کربن تقریبا کلیه صفات مورد مطالعه را تحت تاثیر قرار دادند. به طوری که میانگین قطر ساقه نسبت به شاهد حدود 50 % افزایش یافت و میانگین ارتفاع را نسبت به میانگین شاهد به حدود 2 برابر رساند و میانگین میزان کلروفیل در غلظت 1050 میکرو لیتر برلیتر نسبت به میانگین شاهد 7/41 % افزایش یافت. همچنین غلظت های بالای دی اکسید کربن سبب افزایش تراکم روزنه، اندازه روزنه، عرض روزنه، شاخص روزنه، تراکم سلول های اپیدرمی و عرض سلول های محافظ گردید. غلظت 700 میکرو لیتر بر لیتر دی اکسید کربن سبب تسریع گلدهی به مدت 15 روز نسبت به گیاهان شاهد گردید.
    کلیدواژگان: گل ابری، دی اکسید کربن، صفات آناتومیکی، مورفولوژیکی
  • پیمان زندی، امیرحسین شیرانی راد، جهانفر دانشیان، لیلا بذرکار خطیبانی صفحه 81
    به منظور بررسی اثر سطوح مختلف نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد شنبلیله در کشت دوم، آزمایشی مزرعه ای در سال زراعی 88-87 پس از برداشت برنج در منطقه گیلان (شهرستان شفت) به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرارانجام شد. کود نیتروژنه در چهار سطح (شاهد، 25، 50 و 75 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) به عنوان عامل اصلی و تراکم بوته شامل (60، 80، 100 و 120 بوته در متر مربع) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که اثر کود نیتروژن بر تعداد غلاف در شاخه، تعداد غلاف در گیاه، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک معنی دار بود. اثر تیمار تراکم بوته بر عملکرد بیولوژیک نیز معنی دار بود. بیشترین عملکرد دانه به میزان 1468 کیلوگرم در هکتار از 75 کیلوگرم نیتروژن در هکتار حاصل شد. عملکرد دانه با عملکرد بیولوژیک همبستگی مثبت و معنی داری داشت. حداکثر عملکرد بیولوژیک با کاربرد 75 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و همچنین تراکم 120 بوته در متر مربع بدست آمد. با توجه به نتایج به دست آمده در این پژوهش و قرابت زیاد تیمار 75 کیلوگرم نیتروزن و تراکم 120 بوته در متر مربع با تیمار 50 کیلوگرم نیتروژن و 100 بوته در متر مربع در تجزیه خوشه ای، کاربرد تیمار اخیر به دلیل ملاحظات اقتصادی و زیست محیطی با مصرف کود و بذر کمتر توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: شنبلیله، کود نیتروژنه، تراکم بوته، عملکرد، کشت دوم
  • معصومه احمدی مجد، حسن ساری خانی، مهرداد چایی چی، عبدالکریم کاشی صفحه 93
    در این پژوهش ریزازدیادی نرگس گونهNarcissus tazettaبا کمک ریزنمونه های دوفلسی سوخ با استفاده از غلظت های 0، 5/0، 1 و 2 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین و پس از آن غلظت های 0، 5/0، 1 و 2 میلی گرم در لیتر ایندول استیک اسید به همراه 2 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین در مرکز تحقیقات کشاورزی و صنایع طبیعی همدان بررسی شد. در زمان های 4 و 6 هفته پس از کشت صفات طول برگ و تعداد سوخچه مورد ارزیابی قرار گرفتند. از گیاهچه های رشد یافته در شرایط درون شیشه ای جهت القای پلی پلوئیدی با کلشی سین استفاده شد. گیاهچه ها با کلشی سین در چهار غلظت (00/0، 05/0، 10/0 و 20/0 درصد) به مدت 24 و 48 ساعت تیمار شدند و درصد زنده مانی گیاهچه ها بررسی شد. پس از رشد کافی گیاهچه های زنده مانده، سطح پلوئیدی آنها با روش های شمارش کروموزوم نوک ریشه به روش استواورسین و فلوسایتومتری نمونه های برگی مورد ارزیابی قرار گرفت. اثر کلشی سین بر صفت زنده مانی گیاهچه در سطح احتمال یک درصد معنی دار شد اما زمان تیمار آن و اثر متقابل غلظت کلشی سین و زمان تیمار معنی دار نشد. کاربرد کلشی سین باعث کاهش معنی دار زنده مانی گیاهچه ها گردید. بین غلظت های 05/0، 10/0 و 20/0 درصد کلشی سین اختلاف معنی داری در صفت زنده مانی گیاهچه ها مشاهده نشد. در نهایت از تعداد 72 گیاهچه تیمار شده با کلشی سین تعداد 32 گیاهچه زنده ماندند. نتایج ارزیابی های سطح پلوئیدی وجود سلول هایی را با دو سطح پلوئیدی دیپلوئید با تعداد 20 کروموزوم و تتراپلوئید با تعداد 40 کروموزوم را نشان دادند. همچنین نتایج حاصل از فلوسایتومتری، نتایج حاصل از شمارش کروموزوم نمونه های نوک ریشه را تایید کرد. از گیاهچه های زنده مانده تعداد 16 گیاهچه با سطح پلوئیدی دیپلوئید و تعداد 16 گیاهچه با سطح پلوئیدی میکسوپلوئید ارزیابی شدند. بالاترین میزان میکسوپلوئیدی در تیمار 10/0 % کلشی سین و مدت تیمار 24 ساعت به دست آمد. هیچ گیاهی با سطح پلوئیدی تتراپلوئید خالص پس از چندین واکشت مشاهده نشد.
    کلیدواژگان: نرگس، ریزازدیادی، پلی پلوئیدی، کلشی سین، شمارش کروموزوم، فلوسایتومتری
  • سیدمنصور سیدنژاد، مهدی یوسفی، جمیل واعظی، فاطمه کرمی زاده صفحه 105
    در تحقیق حاضر اثر آلودگی هوا بر روی غلظت پرولین، کربوهیدرات های محلول و صفات تشریحی– ریخت شناسی دو گونه علفی پنیرک گل ریز و جو هرزدر سال 1388مورد بررسی قرار گرفت. منطقه کارخانه صنایع فولاد اهواز به عنوان منطقه آلوده و منطقه شوش به عنوان منطقه پاک انتخاب و گیاهان مورد نظر از این دو منطقه به صورت تصادفی جمع آوری شدند. در مطالعه فاکتورهای ریخت شناختی در پنیرک گل ریز 27 صفت و در جو هرز 21 صفت مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه شاخص مقاومت به آلودگی هوا نیز در گونه های نامبرده شده به طور کمی محاسبه شد. نتایج این تحقیق نشان داد که آلودگی هوا باعث افزایش غلظت پرولین و کربوهیدرات محلول در دو گیاه پنیرک گل ریز و جو هرز شد. در بررسی های تشریحی تغییرات بارز در بافت اپیدرم و بافت کلانشیم مشاهده شد که همه این تغییرات در جهت افزایش مقاومت در گیاه می باشد. این تغییرات در پنیرک گل ریز بیشتر از جو هرز مشهود بود. همچنین نتایج بدست آمده از فاکتورهای ریخت شناسی نشان داد که پنیرک گل ریز نسبت به جو هرز بهتر توانسته با محیط جدید خود سازش حاصل کند. نتایج به دست آمده از شاخص مقاومت تایید کننده این مطلب است که شدت مقاومت به آلودگی هوا در پنیرک گل ریز بیشتر از جو هرز است.
  • معصومه عباسی، مختار حیدری، محمدحسین دانشور صفحه 117
    هدف از این پژوهش ارزیابی خصوصیات فیزیکی و بیوشیمیایی میوه های درختان گزینش شده انبه بود. بیست و شش ژنوتیپ از منطقه میناب در استان هرمزگان مورد مطالعه قرار گرفتند. طرح آزمایش به صورت بلوک کامل تصادفی با 26 تیمار و چهار تکرار بود. خصوصیات کمی و کیفی میوه شامل عرض، طول و وزن میوه و هسته، درصد گوشت، مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون ویتامین ث و قند کل اندازه گیری شدند. مقایسه میانگین ها بر اساس آزمون دانکن انجام شد و تجزیه کلاستر انجام گردید. نتایج نشان دادند ژنوتیپ های مورد مطالعه در منطقه میناب تفاوت معنی داری از نظر خصوصیات کمی میوه داشتند. هم چنین از نظر مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون، ویتامین ث و قند کل، تنوع زیادی در ژنوتیپ های مورد مطالعه وجود داشت. علاوه برخصوصیات میوه و هسته مانند وزن و اندازه، تنوع در خصوصیات بیوشیمیایی میوه ها نشان داد این ژنوتیپ ها را می توان در برنامه های بهنژادی انبه مورد استفاده قرار داد.
    کلیدواژگان: ژنوتیپ_کیفیت_میوه_خصوصیات بیوشیمیایی و فیزیکی انبه
|
  • M. Azimi Gandomani, A. Dehdari, H. Faraji, M. Movahhedi Dehnavi, M. Alinaghizadeh Page 1
    The present study was conducted in order to evaluate the response of chlorophyll fluorescence and physiological characteristics of spring rapeseed cultivars in salin condition at Yasouj University in 2006/2007. Four salinity levels [(1.92 (as control), 9.87, 19.6 and 21.94 dSm-1 (NaCl and CaCl2 with 20 to 1 ratio)] and eight cultivars (PP-308-8,PP-401-16, Hyola330, Hyola60, Hyola401,Rgsoo,Oftion500 and PP-401-15E) were examined in a factorial experiment based on completely randomized design with three replications in greenhouse conditions. Parameters of chlorophyll fluorescence were recorded on the fully expanded youngest leaf at vegetative and reproductive (20 day after blooming) stages. Parameters of fluorescence (Maximum quantum yield of PSII (Fm/Fm), Quantum yield of PSII (ΦPSII), Photochemical quenching (qP) and Non-photochemical quenching (qN)), content of chlorophyll (chla, chlb and chla+b), proline, total dry wight, grain and oil yield were measured. Analysis of variance indicated that effect of salinity, cultivar and interaction of salinity × cultivar were significant for all the above mentioned characters. Results showed that by increasing salinity level the characters were significantly reduced except Non-photochemical quenching (qN) and praline. Generally, based on all aspects, Hyola60 cultivar which showed higher amount for ΦPSII (at vegetative and reproductive),Fv/Fm (at vegetative and reproductive), qP(at vegetative and reproductive), chla,chlb,chla+b, total dry wight, grain yield and oil yield in high salinity levels and PP-401-15Ecultivar which showed low amount for all the above characters except for qN (at vegetative and reproductive) in high salinity levels were introduced as the most tolerant and sensitive cultivars to salinity, respectively.
  • I. Arji, A.A. Zeinanloo, A. Hajiamiri, M. Najafi Page 17
    This experiment was conducted to evaluate the adaptation ability of 14 olive cultivars in Dallaho olive research station under a completely randomized block design during 1383 till 1388 planted in 1379. The aim of the experiment was compatibility evaluation and determination of suitable olive cultivars to Sarpole Zehab environmental conditions. Vegetative and reproductive characters of olive trees were measured. Variance analysis results showed that vegetative characters like plant height, width and trunk cross sectional areas had significant differences between cultivars. Mission, Roghani and Sevillano cultivars had the high growth and Emphasis, Arbequina and Abou Satal had the lowest growth compared to the others. Reproductive characteristics showed significant differences between cultivars. Amigdalolia, Conservolia and Abou Satal cultivars had the highest fruit weight with 6.5, 6 and 5.9g respectively. Koroneiki and Arbeqina had smaller fruit weight than all cultivars. Fruit pulp percent was higher for Amigdalolia and Conservolia. Fruit pulp to pit ratio was higher for Conservolia, Manzanillo and Sevillano compared to the others. Oil content was low in most of the cultivars. Amigdalolia, Roghani, Emphasis and Zard had the higher oil content 21.34, 18, 35, 16.69 and 15.91% based on fresh weight respectively. Fruit yield and fruiting stability production was higher for Conservolia and Sevillano than all cultivars. In general, Conservolia and Sevillano cultivars are suitable for table olive use and there was no single recommended cultivar for oil production.
    Keywords: Olive (Olea europaea, L.), Adaptability, cultivar, Fruit
  • H. Faragee, A. Godarzi, H.R. Owliaiee, M. Azimi Gandomani Page 29
    In order to determine the appropriate wheat sowing date in Mamasany, a field experiment was conducted in 2006-2007 as a factorial randomized complete block design with four replications. Three wheat cultivars (Chamran, Shiraz and Falat) were seeded at three rates of sowing date (11 Nov., 6 Dec and 31 Dec). Result showed that the effect of sowing date and cultivar on grain yield, biological yield and harvest index was statistically significant. The highest grain yield equal to 6168.33 kg ha-1 was obtained at 6 Dec sowing date increasing by 24% and 35% compared with the 11 Nov and 31 Dec sowing dates respectively. The biological yield and harvest index at 6 Dec sowing date equal to 13604.95 kg ha-1 and 45.33% were significantly higher than the other sowing dates. Also, every three yield components at 6 Dec sowing date were higher than the other sowing dates. The shiraz grain yield (5407.92 kg ha-1) was higher than that of Falat or. Chamran the biological yield, harvest index, number of spikes per squar meter and number of kernels per spike of Shiraz cultivar was higher compared to Falat and Chamran cultivars. The interaction of cultivars and sowing date on the grain yield was significant. The best sowing date was 6 Dec for Falat and Chamran cultivar and for Shiraz cultivar ranged from 11 Nov to 6 Dec. At 31 Dec sowing date, the grain yield of three cultivars was clearly decreased. Overall, early and late planting reduced grain yield.
  • I. Arji, S. Miri, V. Abdosi Page 43
    Potato is one of the most agricultural plants in Kermanshah province especially in Ghasre Shirin. There is about 600 hectares potato cultivation area in Ghasre Shirin agricultural lands annually. An experiment was conducted in order to determine the effect of planting date on quantity and quality of some potato cultivars during 2007 in Ghasre Shirin. This research had 4 different planting dates of 31th December, 21st January, 9st February and the first of March on three potato cultivars, Moren, Conkord and Marfona, and it was carried out in a split plot experiment based on a completely randomized block design. The cultivars were used as the main plot and planting dates as the subplot. Results show that the growing plant percent was not significant under cultivar and planting dates. Tuber weight was significant for Moren cultivar than the others, and it had a significant reduction in 10th Esfand planting date than the others. The potato yield was significant at 1% level between cultivars and planting dates so that Moren, Marfona and Conkord had 15.49, 10.7 and 9.87 ton yield per hectare respectively. The second planting date with 13.35 T/ha and the fourth planting date with 8.85 T/ha had the higher and lower yields respectively. Dry matter percent was significant at 5% level in Conkord compared to the others and dry matter percent age of produced tuber had a significant reduction from the first till the fourth planting dates. The fat and starch percent age was significant different between cultivars and planting dates but the fiber percent age was significantly by the planting dates effect. In general, the Moren cultivar was more suitable than the other cultivars and the planting dates range was the best from 31th December till 9th February in Ghasre Shirin.
    Keywords: Potato, Planting date, Yield, cultivar
  • A. Sepehri, S. Bayat Page 55
    In order to investigate the effect of growth regulators to mitigate impact of water stress on yield and yield components of maize, an experiment was carried out in research farm of Bu-Ali Sina university of Hamedan in field season 2009. The experiment al design was a split plot in completely randomized block design with three replications. The main factor included three irrigation intervals (7, 11 and 15 days interval) as the main plot and antitranspiration substances (salicylic acid (SA) and paclobutrazol (PBZ)) as the sub-plot. The results showed that the interaction between SA andwater regimes (7, 11 and 15 days interval) significantly increased grain yield by 13.69, 17.24, 22.93 percentage, the mean of seed weight by 10.24, 13.63, 16.79 percentage and biological yield by 13.36, 16.24, 18.84 percentage compared to untreated plants, respectively. The number of grains per row and the number of grains per ear significantly increased under SA treatment compared to untreated plants. The interaction between PBZ and 7 days interval significantly decreased grain yield and the mean of seed weight by 8.61, 8.65 percentage compared to untreated plants, respectively. The interaction between PBZ and 11 days interval significantly increased grain yield and the mean of seed weight by 14.92, 9.41 percentage compared to untreated plants, respectively. The interaction between PBZ and 15 days interval significantly increased grain yield and the mean of seed weight by 17.81, 12.96 percentage compared to untreated plant, respectively. The present investigation suggests that exogenous application of SA and PBZ may help reduce the adverse effects of drought in maize.
  • M. Shoor, Z. Karimian Fariman Page 69
    The Floss flower is one of the most important ornamental plants that is cultured as a bedding plant. In this study, anatomical and morphological traits, and earliness of Floss flower transplants were examined. Treatments were 350 µlit lit-1 (as control), 700, 1050 and 1400 µlit lit-1 Co2, with 3 replications, and the experiment was conducted based on completely randomized design and 14 traits were studied. The results indicated that almost all traits were affected by Co2 concentrations. Particularly at high levels, stem diameter was increased to 50% and plant height was increased 2-fold compared to control. The rate of chlorophyll increased (41.7%) compared to control with 1050 µlit lit-1 Co2. Also, stomatal density, width and size of stoma, stomatal index, epidermal cells density, and width of cell guard of plants increased at high level of Co2. The flowering of plants accelerated 15 days compared to control at 700 µlit lit-1Co2.
    Keywords: Floss flower, Co2, Anatomical traits, Morphological traits
  • P. Zandi, A.H. Shirani Rad, J. Daneshian, L. Bazrkar Khatibani Page 81
    In order to study the effect of different rates of nitrogen and plant density on yield and yield components of Fenugreek, a field experiment was laid out at Guilan region in double cropping during 2008-2009. The experiment was carried out using split plots based on completely randomized block design with 4 replications. Four levels of nitrogen (control, 25, 50, 75 kg N ha-1) which allotted to the main plots and four levels of plant density (60, 80, 100, 120 plants m-2) were planted as subplots. Nitrogen fertilizer was affected number of pods per branches, number of pods per plant, grain yield and biological yield. The biological yield significantly influenced by plant density. The highest grain yield (1468 kg ha-1) produced by 75 kg N ha-1. There was a positive and significant correlation between grain yield and biological yield (r=0.638**). According to means comparison of simple effects, the highest biological yield belonged to application of 75 kg N ha-1 and a density of 120 plants m-2,. Our findings suggest that since, N4D4 is more closely related to N3D3 based on cluster analyses and due to bioenvironmental considerations, fenugreek growers should choose the latter treatment combination under rainfed condition.
    Keywords: Trigonella foenum, graecum L, Nitrogen fertilizer, Plant density, Yield, Double cropping
  • M. Ahmadi Majd, H. Sarikhani, M. Chaichi, A. Kashi Page 93
    In this research, micropropagation of Narcissus tazetta was investigated by using bulb twin-scale explants using four different concentrations of BA (0, 0.5, 1 and 2 mg/l) and, therefore, four different concentrations of IAA (0, 0.5, 1 and 2 mg/l) in combination with 2 mg/l BA. The leaf growth and number of bulblet were measured 4 and 6 weeks after culture. In vitro grown plantlets were used for colchicines-mediate ploidy induction. Plantlets were treated by colchicine at four concentrations (0.00, 0.05, 0.10 and 0.20 %) for 24 and/or 48 h and the percentage of explants survival rate was measured. Ploidy levels of survived explants were analyzed by chromosome counting of root tip cells using acetoorceine squash method and by flow cytometry of leaf samples. Results indicated that colchicine concentrations had a significant effect on plantlet survival. However, treatment duration and their interaction were not significant. Application of colchicine reduced plantlet survival rate. There was no significant difference among the colchicine concentrations (0.05, 0.10 and 0.20%) on plantlet survival. Of 72 treated plantlets with colchicine, 32 plantlets were survived. Results of ploidy evaluation indicated the cells showing two different ploidy levels, diploid ones with 2x=20 chromosomes and mixoploids ones with 2x=20 and 4x=40 chromosome tissues. Also, the obtained results from flow cytometry confirm chromosome counting of root tip cells. From the survived plantlets, 16 diploid plantlet and 16 mixoploid plantlets were evaluated. The highest mixoploid rate was obtained in 0.10% colchicine for 24 h. After several subcultures there was no tetraplpid plant.
    Keywords: Narcissus, Micropropagation, Colchicines, Polyploidy, Chromosome counting, Flow cyto metry
  • S.M. Seyyednejad, M. Yusefi, J. Vaezi, F. Karamizadeh Page 105
    In this research, the effect of air pollution on proline concentration, soluble sugar, anatomical and morphological features was studied in two plant species Malva parviflora and Hordeum glaucum in 2009. The area of the stand steel factory of Khuzestan was considered as the polluted site and Shush region was considered as the control site, and sampling was carried out from the two sites, accidentally. Proline concentration and soluble sugar quantities were determined and compared using the spectrophotometric method. Twenty-seven and 21 morphological characters were measured in Malva parviflora and Hordeum glaucum, respectively. In addition, anatomical characters were compared in leaflets of the species grown in polluted and unpolluted sites. Finally, air pollution tolerance indices (APTI) were calculated. Results showed that air pollution causes increase in the amount of proline and soluble sugar in two species grown in polluted area in comparison with the control. Anatomical changes were observed in epidermal cells and collenchyma tissue. These changes showed increase in the tolerance of plant. These kinds of changes in Malva parviflora were more than those of Hordeum glaucum. Morphological results showed that changes in Malva parviflora were more than those of Hordeum glaucum. Malva parviflora wasadapted to the polluted condition better than Hordeum glaucum and formed a new group. The results of ATPI confirm that the tolerance index of Malva parviflora is more than that of Hordeum glaucum.
  • M. Abbasy, M. Heidari, M.H. Daneshvar Page 117
    The propose of this research was to evaluate the physical and biochemical characteristics of fruits in selected mango trees. Twenty six mango genotypes were studied in Minab, Hormozgan Province, Iran. A completely randomized design with 26 treatments and 4 replications was adopted. Each treatment was represented by one genotype. Several parameters related to fruit quantity and quality, such as width, length, weight of fruit and pit, pulp percentage, total soluble solids (TSS), titratable acidity (TA) and Vitamin C content, were evaluated. The results were submitted to variance analyses, the Duncan test and cluster analysis. Results showed that the mango genotypes studied in Minab presented statistical differences, in relation to fruit quantitative parameters. Also, mango genotypes presented high variation in TSS, TA, Vitamin C content and total sugars. In spite of fruit and pit weight and size, biochemical characteristics of fruit in genotypes were found to have potential for using in breeding programs.
    Keywords: Mango, Genotype, Quality, Fruit, Biochemical, Physical Characteristics