فهرست مطالب

  • Volume:19 Issue: 1, 2013
  • تاریخ انتشار: 1392/07/03
  • تعداد عناوین: 17
|
  • علی اصغر معصومی صفحه 1
    یک بررسی تاکرونومیک انتقادی بر روی جنس Oxytropis فراهم شد. در این اثر تعداد حقیقی گونه های جنس بعد از چاپ فلورا ایرانیکا از 42 گونه و بررسی های بعد از آن از 33 به حدد 39 گونه می رسد. در این اثر 16 گونه به صورت مترادف تقلیل یافته است، بخشی از مترادف های جدید متعلق به جنس های Astragalus می باشد
  • عاطفه امیراحمدی، شاهرخ کاظم پور اوصالو، مژگان لارتی صفحه 29

    گونه Hedge & Hub.-Mor. Hedysarum vanense از اطراف ارومیه واقع در شمال غرب ایران گزارش می شود. این گونه متعلق به بخشه Hedysarum (=Obscura). است و از نظر تاکسونومی با همه گونه های Hedysarum شناخته شده در ایران تفاوت دارد. این گونه با داشتن نیام پایکدار 1تا 3 بندی، بندهای بیضوی پهن با رگه های مشبک عرضی و کرک های کوتاه از دیگر گونه ها به خوبی متمایز می شود. شرح گونه به همراه تصویر آن در این مقاله ارائه شده است.

  • قدیر طاهری صفحه 40
    گونه Agrostis gariana به عنوان آرایه ای جدید از لرستان در ایران معرفی می شود که خویشاوند نزدیک A. canina از بخش Sect. Agraulus است. گونه دیگری از بخش Sect. Agraulusبا نام A. vinealis که از عناصر ایران و تورانی است برای اولین بار از ایران گزارش می شود. این گونه ها با نزدیک ترین گونه های خویشاوند خود مقایسه شده و تصویر و اطلاعات پراکنش جغرافیایی آنها ارائه می شود
  • سید محمد مهدی حمدی، مصطفی اسدی صفحه 44

    گونه Asparagus touranensis متعلق به زیر جنس Asparagopsis بوده و قرابت و ارتباط آن با زیر گونه Asparagus capitatus subsp. gracilis در برگ های خاری قاعده ساقه، شکل کلادود و فرم رویشی است. تفاوت این دو تاکسون در محل مفصل دم گل، اندازه کلادود، اندازه دم گل و نسبت دم گل به پوشش گل است. این تاکسون به عنوان گونه ای جدید از ایران گزارش می گردد. این گونه از مناطق مختلف ایران شامل سمنان، خراسان، خوزستان و هرمزگان جمع آوری شده است. ویژگی ها، محل دقیق جمع آوری، رویشگاه، پراکنش جغرافیایی و آخرین وضعیت نامگذاری گونه توضیح داده می شود

  • کتایون پورسخی، مصطفی اسدی، فرخ قهرمانی نژاد، طاهر نژادستاری، ایرج مهرگان صفحه 47

    زیر گونه Cerastium brachypetalum subsp. iranicum متعلق به تیره میخکیان برای اولین بار از غرب ایران به دنیای علم معرفی می گردد. علاوه بر مطالعه خصوصیات ریخت شناسی این زیر گونه، ویژگی های ریز ریخت شناسی دانه و دانه گرده آن نیز مورد بررسی قرار می گیرد. این تاکسون جدید با سایر زیر گونه ها و همچنین با گونه نزدیک خود مقایسه می گردد

  • محمد امینی راد، جابر شریفی صفحه 54

    در بررسی نمونه های جمع آوری شده از تالابهای واقع در دامنه های شمالی و شرقی کوه های سبلان، نمونه های جالبی از جنس Carex جمع آوری شد که از میان آنها، نمونه ای تحت C. diandra تعیین نام گردید که اولین گزارش از گونه مذکور برای ایران تلقی می گردد. علاوه بر این، تعدادی گونه جالب دیگر از این جنس نیز جمع آوری شده است که در مقاله به آنها اشاره شده است. شرح مورفولوژیکی و پراکنش جغرافیایی گونه مذکور در ایران و دنیا ارایه می شود. همچنین، این گونه با گونه های نزدیک نیز مقایسه شده است

  • فرشید معماریانی، علی اصغر ارجمندی صفحه 57

    Festuca karatavica از زیرجنس subg. Xanthochloa به عنوان گونه و زیرجنس جدیدی برای فلور ایران از رشته کوه های بینالود در خراسان معرفی می شود. این گونه از نظر ریخت شناسی با نزدیکترین گونه های خویشاوند خود در زیرجنس Leucopoa در ایران مورد مقایسه قرار می گیرد. تصویر، نقشه پراکندگی و اطلاعاتی درباره جغرافیای زیستی، وضعیت حفاظتی و زیستگاه آن ارایه می گردد.

  • محمد مهرنیا، طاهر نژاد ستاری، مصطفی اسدی، ایرج مهرگان صفحه 62

    جنس بلوط دارای حدود 500 گونه در سراسر جهان می باشد. گروه بلوط های با برگ لوب دار دارای بیشترین گونه نسبت به سایر گروه های این جنس می باشد. در این پروژه پراکنش گونه های بلوط با برگ لوب دار در رشته کوه زاگرس مورد مطالعه قرار گرفته است. جوانشیر 6 گونه و مینسکی 2 گونه از این گروه را برای زاگرس بیان کرده اند. نمونه ها بر اساس کارهای قبلی صورت گرفته، فلور سایر کشورها، عکس های دیجیتال از هرباریومهای باغ گیاهشناسی ادینبورا، باغ گیاه شناسی بلژیک و انجام مطالعات مورفولوژیک موردشناسایی قرار گرفتند. در این مطالعه 23 صفت کمی و کیفی برگ، کرک ها و پیاله مورد مطالعه قرار گرفت. آنالیز خوشه اینمونه ها نشان داد که صفات برگ در این گروه نقش مهم و اساسی در جدا کردن گونه ها دارند و نقش کرکها در جدا کردن گونه ها کم رنگ می باشد. بر اساس مشاهدات و یافته های ما چهار تاکسون زیر از این گروه در رشته کوه زاگرس حضور دارند.

  • مریم کشاورزی، سمانه مسافری صفحه 75

    عدد کروموزومی میتوزی برای 5 آرایه از جنس Persicaria (L.) Mill. برای نخستین بار برای ایران گزارش می شود. زیرگونه های P. lapathifolia عدد کروموزومی 2n=22 را نشان می دهند که از اعداد کروموزومی که پیشتر گزارش شده است حمایت می کند در حالیکه اعداد کروموزومی گونه های p. minor و P. mitis 2n=40 هستند. نتایج با گزارشات قبلی برای دنیا مقایسه شده است

  • لیلی قائم مقامی، فریده عطار، محمدرضا رحیمی نژاد صفحه 78

    این مطالعه به بررسی موقعیت حدود تاکسون های مفروض جنس پسته در ایران می پردازد. با توجه به تفاوت نظرات تاکسونومیک ارایه شده و از صفات ریخت-شناختی مبتنی بر شکل برگ ار مارکر آی رپ استفاده شد. همینطور عدد کروموزومی انتهای ریشه شمارش شد. پس از مطالعه ریخت شناسی و جغرافیایی از میان 383 نمونه تعداد 16 واحدعمل کردی (اوتی یو) به عنوان نماینده انتخاب و بررسی شد. داده های حاصل به صورت فنتیک و کلادیستیک تحلیل گردید و بر پایه مشاهدات و بررسی منابع این نتیجه گیری و پیشنهاد حاصل شد که در نتیجه آنیوپلوییدی این جنس در ایران 3 سیتودیم دارد و گونه های تاکسونومیک را باید بر این اساس توجیه نمود

  • سید ذبیح الله حسینی، محمدرضا رحیمی نژاد، حجت الله سعیدی صفحه 86

    شباهت ظاهری بین گونه های برگ باریک جنس Festuca L. منجر به استفاده از صفات پنهان مانند صفات تشریحی برای اهداف تاکسونومیک شده است. ساختار و آرایش بافت اسکلرانشیمی و تعداد رگبرگ ها به طوری که در برش عرضی برگ قابل مشاهده است دارای قابلیت های تشخیصی مهمی در تعدادی از اجتماعات گونه ای در جنس Festuca هستند. تعداد 53 جمعیت منتخب از گونه های Festuca، شامل نمونه های جمع آوری شده از سرتاسر کشور، نمونه های تیپ و نمونه های هربایومی مربوط موجود در هرباریوم های وین (W)، دانشگاه وین (WU)، باغ گیاه شناسی و هرباریوم برلین (B)، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور (TARI)، دانشگاه اصفهان (HUI)، هرباریوم دانشگاه تهران(TUH) و هرباریوم آخانی مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این تحقیق، تقریبا همه گونه های برگ-باریک گزارش شده برای ایران شامل:F. alaica، F. skvortsovii، F. rechingeri، F. rubra، F. chalcophaea، F. sabalanica، F. akhanii، F. varia، F. transcaucasica، F. valesiaca، F. elwendiana، F. rupicola که برخی از آن ها بومی ایران می باشند مورد مطالعه قرار گرفته اند و یک کلید شناسایی برای آن ها تهیه شده است. نتایج این مطالعه مترادف شدن دو تاکسون F. bornmulleri و F. ovina subsp. kotschyi را با گونه F. alaica تائید می کند، همچنین مشخص شد که گونه F. ovina در مفهوم دقیق آن و نیز F. pinifolia و F. heterophylla در ایران وجود ندارند

  • سحر گوون، سردار مقبول، عثمان بیاض اوغلو، ظفرترکمن، علی کاندمیر صفحه 94

    در مطالعه حاضر گونه های زیر از نظر آناتومی ساقه و برگ با استفاده از میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفته است.
    Onosma discedens، Onosma tenuiflora، Onosma aucheriana، Onosma roussaei، Onosma rigida، Onosma trapezuntea.
    ویژگی های آناتومی از طریق تجزیه خوشه ایو تجزیه به عامل ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. اگرچه ویژگی های آناتومی عمومی ساقه و برگ گونه ها شبیه است، لیکن برخی ویژگی های آناتومی مثل نسبت پوست به قطر ساقه و آوند آبکش به آوند چوبی، متوسط تعداد ردیف های سلولهای کلانشیمی، نردبانی و اسفنجی و همچنین شاخص روزنه ها اهمیت بیشتری برای تعیین حدود گونه های مورد بررسی دارند. این نتایج نشان داد که ویژگی های آناتومی در جدا کردن گونه های مورد بررسی می تواند مفید باشد.

  • ریحانه ولی خانی، مهرو حاجی منیری * صفحه 104

    قارچ گلسنگ رست Opegrapha pulvinata Rehm (Roccelaceae، Ascomycetes) که بر رویDermatocarpon miniatum رشد می کند، برای اولین بار از ایران گزارش می شود

  • معصومه محمودی شمس آباد، حمید اجتهادی، جمیل واعظی، فرشید معماریانی صفحه 107

    صفات تشریحی و گرده شناسی 11 گونه Acanthophyllum از بخش Sect. Oligosperma در شمال شرقی ایران با استفاده از تاکسونومی عددی مورد بررسی قرار گرفت. برش هایی از سطح مقطع ساقه، دمگل و برگ تهیه و سپس با سافرانین و فست گرین رنگ آمیزی شد و مورفولوژی دانه های گرده با استفاده از میکروسکپ نوری و الکترونی بررسی شدند. نتایج نشان داد صفات نوع روزنه، شکل و اندازه سلول های اپیدرمی، نوع کرک، تعداد سلول های اپیدرمی و روزنه در واحد سطح، شکل سطح مقطع ساقه، آرایش آوند های چوب در دمگل آذین، آرایش مزوفیل در برگ و تعداد لایه های اسکلرانشیمی در تفکیک گونه های این بخش مفید بودند. دانه های گرده در این جنس کروی، چند منفذی، زبرنقطه ای و ساختار اگزین خاردار نقطه ای است

  • چسفیدا اختر، انظر احمد خورو *، اختر حسین ملک، غلام حسن در صفحه 119

    گونه های جنس زنبق در کشمیر هیمالیا از دیدگاه تاکسونومی مورد بررسی کمی قرار گرفته است، و در نتیجه تعداد گونه ها و رده بندی آنها با اشتباه همراه بوده است. به همین منظور، مطالعه حاضر به تاکسونومی جنس زنبق در منطقه کشمیر هیمالیا می پردازد. در این منطقه 14 گونه تشخیص داده می شود و در این مقاله نامهای صحیح و مترادف، شرح گونه ها، دامنه تغییرات ارتفاعی، انتشار آنها و همچنین تصاویر آنها ارائه می گردد. گونه های زیر برای اولین بار برای منطقه گزارش می گردند

  • مهدی زارع، احمدرضا خسروی، محمدرضا جوهرچی صفحه 127

    پراکنش جغرافیایی جنس کوزینیا در ایران با استفاده از 3095 گزارش ثبت شده در منابع و یا بر اساس نمونه های هرباریومی واکاوی گردید. 241 گونه این جنس در تمام کشور گسترده اند، هرچند که حدود یک سوم از گزارش ها از استان های خراسان رضوی، تهران و فارس می باشد. این جنس 135 گونه نادر و 197 گونه انحصاری دارد. بیشترین مقدار برای شاخص حداکثر فاصله میان دو فرد از یک گونه (MaxD) 1863 کیلومتر می باشد. استان های خراسان رضوی، لرستان، اصفهان، خراسان شمالی و تهران بالاترین تعداد گونه های نادر را دارند. به کمک برنامه DIVA-GIS و با استفاده از خانه های 10×10 کیلومتر و محدوده دایره ای همسایه با شعاع 50 کیلومتر غنای گونه ای ترسیم شد.غنای گونه ای بالا در زاگرس مرکزی (اساسا استان های لرستان، مرکزی و همدان)، البرز مرکزی، شمال غرب ایران و همچنین کوه های کپه داغ در خراسان که نقطه داغ گونه های انحصاری نیز می باشد، مشاهده شد. چهل و پنج خانه 5/0×5/0 درجه لازم است تا تمام گونه های این جنس را در بر بگیرد. این خانه ها از لحاظ حفاظتی اهمیت بالایی دارند

|
  • A. A. Maassoumi Page 1
    A critical taxonomic synopsis of the genus Oxytropis DC. is provided. In this work, 42 species recognized in Flora Iranica is reduced to 38 distinct species, 16 species are synonymyzed. A part of the new synonyms belongs to Astragalus, viz. A. ciceropsis Hamzehee & Maassoumi (= Oxytropis strausii Bornm.), A. podocarpus C. A. Mey. (= O. thaumasiomorpha Rech. f.), A. longirostratus Pau (= O. alavae Rech. f.), A. singarensis Boiss. & Hausskn. (= O. wendelboi Vassilcz. p.p.), A. daenensis Boiss. (= O. kermanica Vassilcz. p.p; O. pussilloides Vassilcz. p.p.), A. aestivorum Podlech (= O. kermanica Vassilcz. p.p.). The remainder of synonyms are O. glabra (Lam.) DC. (= O. sorkhehensis Ranjbar), O. kopetdaghensis Gontsch. (= O. assadliensis Vassilcz.), O. hirsutiuscula Freyn (= O. caraganetorum Vassilcz.), O. sojakii Vassilcz. (= O. lalehzarensis Vassilcz.), O. iranica Vassilcz.(= O. zangolehensis Vassilcz.), O. persica Boiss. (=O. takhti-soleimanii Vassilcz.); O. aucheri Boiss. (= O. mazandaranensis Vassilcz.) and. O. binaludensis Vassilcz. (= O. khorasanica Ranjbar; O. gracillima Vassilcz.); O. Chrysocarpa Boiss.(= O. shirkuhi Vassilcz., O. surmmandehi Vassilcz.). Eleven new species are described as follows: Oxytropis shahvarica Maassoumi, O. pseudosuavis Maassoumi, O. kordkoyensis Maassoumi, O. compacta Maassoumi & Joharchi, O. salukensis Maassoumi, O. sabzavarensis Maassoumi, O. bakhtiarica Maassoumi, O. javaherdehi Maassoumi, O. sivehensis Maassoumi & Amini Rad, O. indurata Maassoumi, O. mahneshanensis Maassoumi. Oxytropis lupinoides is reported as a new record for the Iranian territory, a new combination, A. yezdii (Vassilcz.) Podlech & Maassoumi (= O. yezdii Vassilcz.; A. abditus Podlech) is presented and. O. rudbariensis Vassilcz. is considered as a doubtful species which need more complete material and more investigations. The occurence of O. czapandaghii Boriss. in Iran is not confirmed. Two keys corresponding to flowering and fruiting materials are given. All specimens examined in the present work are deposited in FUMH, IRAN, TARI and TUH.
    Keywords: Fabaceae, Oxytropis, Taxonomy, new species, new synonymy, Iran
  • A. Amirahmadi, Sh. Kazempour Osaloo, M. Larti Page 29

    Hedysarum vanense Hedge & Hub.-Mor. is recorded from Northwest of Iran, Urmia. It belongs to Hedysarum sect. Hedysarum (=Obscura). The new record is taxonomically isolated among the known species of Iran. The species is characterized by the stipitate lomentum of 1-3 flattened broad elliptic segments with reticulate nervation and short hairs. The description and the illustration of the new record are presented.

    Keywords: Hedysarum vanense, Hedysareae, new record, Iran
  • F. Fadaie Page 32
    Arenaria semiromica from Isfahan province, A. assadii and A. longibracteata both from Azerbaijan province belong to the family Caryophyllaceae are described as new species from Iran. New key for the genus Arenaria in Iran, tables for comparison between the new species and the closest taxa, descriptions and illustrations are given in this paper.
    Keywords: Arenaria, Caryophyllaceae, New species, Iran
  • Gh. Taheri Page 40
    Agrostis gariana is described as a new species to the science from Lorestan province, Iran. The new species is closely related to A. canina from Sect. Agraulus. A. vinealis, as an Irano- Turanian element from Sect. Agraulus, is a new record for the flora of Iran. These species are compared with the closely related species and their distribution data and illustrations are provided
    Keywords: Agrostis, Agrostideae, new species, new record, Iran
  • S. M. M. Hamdi, M. Assadi Page 44

    Asparagus touranensis is described as a new species from Iran. This taxon has been collected from Semnan, Khorasan, Khuzestan and Hormozgan provinces of Iran. It is related to Asparagus capitatus subsp. gracilis (Royle) Browicz in cladode shape, habit and spiny leaf on the base of stem, but differs from it in having longer pedicel, longer cladode, having articulation above the middle of pedicel and rate of pedicel to perianth. Asparagus touranensis is distributed to NW, C. and South of Iran. Characteristics, exact localities, habitat, geographical distribution and the last state of nomenclature are explained

    Keywords: Asparagaceae, Asparagus, Hormozgan, Khorasan, Iran, new species, Semnan
  • K. Poursakhi, M. Assadi, F. Ghahremaninejad, T. Nejadsattari, I. Mehregan Page 47

    Cerastium brachypetalum Pers. subsp. iranicum (Caryophyllaceae) is described as a new subspecies from West Iran. It belongs to the subgenus Cerastium section Orthodon. Morphological characteristics, as well as a full description and distribution of the new taxon are provided. This taxon is compared with the other subspecies of Cerastium brachypetalum and with its close relative species. Ultrastructure of seed and pollen was examined by SEM

    Keywords: Caryophyllaceae, Cerastium, taxonomy, seed, pollen, Iran
  • M. Amini Rad, J. Sharifi Page 54

    In review of specimens gathered from northern and eastern slopes of Sabalan Mountains wetlands (NW Iran), interesting specimens belonging to Carex L. genus was collected out of which, one specimen was determined as Carex diandra Schrank which is the first report for the Flora of Iran. Some interesting species of the genus has been also collected which are included herewith. The species has been compared with the nearby species. In addition, morphological characters, geographical distribution in the world and Iran is also presented

    Keywords: Carex diandra, Cyperaceae, new record, Iran
  • F. Memariani, A. A. Arjmandi Page 57

    Festuca karatavica (Bunge) B. Fedtsch. (subgen. Xanthochloa) is reported as a new species and subgenus record for the flora of Iran from Binalood mountain range in Khorassan. This species is morphologically compared with its closely related species of Festuca subgen. Leucopoa in Iran. Illustration, distribution map and notes on biogeography, conservation status and habitats are provided

    Keywords: Poaceae, Festuca karavatica, new record, biodiversity, conservation, Khorassan, Binalood
  • M. Mehrnia, T. Nejadsattari, M. Assadi, I. Mehregan Page 62

    The genus Quercus L. (Fagaceae) is one of the most diversified groups of temperate trees with more than 500 species distributed worldwide. Quercus section Quercus, the white oaks, has the greatest number of species and has the widest distribution occurring in Asia, Europe, North Africa, and North and Central America. Oak species with lobed leaves in the Zagros forests belong to the sect. Quercus. In previous regional taxonomic accounts, Djavanchir and Menitsky identified six and two taxa of sect. Quercus in Zagros forests, respectively. We studied a great number of specimens of white oaks from the Zagros forests and assigned them to previously described taxa. Then we compared them to digital images of type specimens provided by the Royal Botanic Garden Edinburgh and National Botanic Garden of Belgium. Twenty-three qualitative and quantitative characters of leaves and acorns were examined. Cluster Analysis (CA) of data showed that morphology of leaves, micro-morphology of foliar trichomes in combination with acorn morphology are valuable in species distinction. In addition, our results showed that foliar trichomes have little value in separation of taxa at species level, whereas leaf shape proved to be a better tool for discrimination of species. According to the observations and our findings, the following taxa of white oaks with lobate leaves exist in the Zagros forests: Quercus robur L. subsp. pedunculiflora (K. Koch) Menitsky, Q. robur L. subsp. robur, Q. petraea subsp. pinnatiloba (K. Koch) Menitsky and Q. infectoria subsp. veneris (A. Kern.) Meikle. Q. robur L. subsp. robur and Q. petraea subsp. pinnatiloba (K. Koch) Menitsky are reported as new records for the flora of Iran.

    Keywords: Iran, Zagros forests, Kurdistan, Fagaceae, Quercus, Oaks, White Oaks, new records, SEM
  • M. Keshavarzi, S. Mosaferi Page 75

    Mitotic chromosome numbers of 5 taxa of the genus Persicaria (L.) Mill. is reported for Iran for the first time. Subspecies of P. lapathifolia showed 2n =22 chromosome number supporting the earlier report while the chromosome numbers of P. minor and P. mitis are 2n =40. Results are compared with previous records.

    Keywords: Persicaria, Polygonaceae, Chromosome number, Iran
  • L. Ghaemmaghami, F. Attar, M. R. Rahiminejad Page 78

    This study concerns taxonomic status and the distinctness of Pistacia taxa occurring in Iran. Regarding different taxonomic treatments based only on the leaf morphological traits in this study IRAP marker was sued in order to evaluate relationships and distinctness among the putative Pistacia taxa in Iran. A number of 16 geographical and morphological representative OTUs out of 383 collected and herbarium samples were subjected both to IRAP study and root-tip chromosome counting. The resulted data were analyzed using both phonetics and cladistics methods. Based on the results of this study and also literature review we concluded and suggested that the genus Pistacia in this country includes three cytodemes resulted from aneuploidy. These are to be justified based on the taxonomic concept of species.

    Keywords: Pistacia, IRAP, Chromosome number, Taxonomy, Iran
  • S. Z. Hosseini, M. R. Rahiminejad, H. Saeidi Page 86

    Superficial similarity between narrow-leaved species of the genus Festuca L. was lead to using the cryptic characters such as anatomical traits for taxonomic aims. Structure and arrangement of sclerenchyma tissue and the number of veins as seen in leaf cross sections were found as being significant diagnostic features in some species aggregates in the genus Festuca. In total 53 selected accessions of Festuca species collected around the country, types and herbarium specimens housed in Natural History Museum Vienna (W), University of Vienna (WU), Botanic Garden and Botanical Museum Berlin (B), Research Institute of Forests and Rangelands (TARI), Herbarium of the University of Isfahan (HUI), Tehran University Herbarium (TUH) and Herbarium of H. Akhani were studied. In this investigation, nearly all reported narrow-leaved species of the Iranian members of the genus Festuca including F. alaica, F. skvortsovii, F. rubra, F. chalcophaea, F. sabalanica, F. rechingeri, F. akhanii, F. varia, F. transcaucasica, F. valesiaca, F. elwendiana and F. rupicola which some of them are endemic were investigated and an identification key was made. The results of this study confirmed synonymy of F. bornmulleri and F. ovina subsp. kotschyi for F. alaica, also showed that there are no F. ovina s. str., F. pinifolia and F. heterophylla growing in the borders of Iran

    Keywords: . Poaceae, Poa, anatomy, leaf cross section, tiller, Iran
  • S. GÜven, O. BeyazoĞlu, S. Makbul, Z. TÜrkmen, A. Kandemir Page 94

    In the present study, Onosma discedens Hausskn. & Bornm., Onosma tenuiflora Willd., Onosma aucheriana DC., Onosma roussaei DC., Onosma rigida Ledeb. and Onosma trapezuntea Boiss. & A.Huet ex Hand.-Mazz. were examined by light microscopy (LM) in terms of stem and leaf anatomy. The anatomical characters were numerically analyzed by cluster analysis (CA) and principal component analysis (PCA). Although general stem and leaf anatomical traits are very similar, some anatomical characters such as the ratio of cortex/diameter of stem and phloem/xylem, the average row number of collenchyma, palisade and spongy cells, and stomata index are more important for delimiting the investigated taxa. These results indicated that anatomical features would be useful in separating the examined species

    Keywords: Anatomy, Onosma, systematics, Turkey
  • R. Valikhani, M. Haji Moniri Page 104

    Opegrapha pulvinata Rehm (Roccelaceae, Ascomycetes) a lichenicolous fungus growing on Dermatocarpon miniatum, is reported from Iran for the first time.

    Keywords: Roccellaceae, Opegrapha pulvinata, lichenicolous fungus, new record, Iran
  • M. Mahmoudi Shamsabad, H. Ejtehadi, J. Vaezi, F. Memariani Page 107

    Palynological and anatomical features of 11 species from NE Iran belonging to Acanthophyllum sect. Oligosperma were carried out and evaluated by numerical methods to determine the taxonomic value of endomorphic characters. The cross section of stems, peduncles and leaves were prepared and stained with Safranin and Fast-green and pollen morphology has been examined by light and scanning electron microscope. The principal component analysis and Cluster Analysis results showed that the type of stomata, shape and size of epidermal cells, trichomes, the number of epidermal cells and stomata, the shape of stem cross section, arrangment of xylem elements in peduncle, arrangment of mesophyll in leaf and the number of sclerenchymatous layers are significant to separating species. The pollen grains were spheroid, pantoporate, ornamentation was scabrate-punctate and exine structure was spinulose-punctate

    Keywords: Anatomy, Pollen Morphology, Acanthophyllum, Caryophyllaceae, Numerical Analysis, Iran
  • Chesfeeda Akhter, Anzar A. Khuroo, Akhtar H. Malik, G. H. Dar Page 119

    From the Kashmir Himalaya, the Irises have been little investigated taxonomically. As a result of this, the species richness of irises reported from this region has been numerically variable and taxonomically confusing. In view of this, the present study has been undertaken to work out the taxonomy of Iris L. in this Himalayan region. A taxonomic account of fourteen (14) species of Iris recorded in the Kashmir Himalaya has been provided. Updated nomenclature, with basionym and synonyms (if any), description, altitudinal range, distribution pattern and colored illustration of the Iris species in the region is provided. The species: Iris japonica, I versicolor and I. hollandica are three new species records for the study area.

    Keywords: Iris, taxonomy, species richness, Kashmir Himalaya
  • M. Zare, A. R. Khosravi, M. R. Joharchi Page 127

    The geographical distribution of the genus Cousinia in Iran has been analyzed using a dataset of 3095 georeferenced observations. The 241 species of the genus are distributed throughout Iran. However, about third of the observations are made from provinces like, Khorasan Razavi, Tehran, and Fars. The genus has 135 rare species and 197 endemic species. The maximum distance between two observations of the same species, (MaxD) is 1863 kilometers. Razavi Khorasan, Lorestan, Esfahan, North Khorasan and Tehran have the highest number of rare species. Species richness was mapped with the point-to-grid richness analysis tool DIVA-GIS, using a 10×10 kilometer grid cell and the circular neighborhood option with a 50 km radius. High species richness occurs in large area in North of Semnan province, Dena Mountains, Central Alborz, Lorestan province, NW Iran and also in Kopet Dagh Mountain in Khorasan where the hotspots for endemic species are located. Forty five 0.5o×0.5o grid cells are needed to capture all species at once, which have the most conservative importance for this group of plants

    Keywords: Cousinia, Iran, geographical distribution, species richness, grid cell