آرشیو سه‌شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، شماره ۴۴۳۸
جامعه
۴
یادداشت

کارنامه و برنامه

محمد داوری

در آستانه معرفی گزینه پیشنهادی دولت برای تصدی وزارت آموزش و پرورش دوباره بحث صلاحیت و کارآمدی گزینه موردنظر توجه افکار عمومی به ویژه کنشگران صنفی و سیاسی را به خود جلب کرده و جالب اینکه طولانی شدن زمان سرپرستی سیدجواد حسینی که احتمال و انتظار می رود گزینه نهایی دولت باشد، این مباحث را گسترده و عمیق تر کرده است و یکی از کلیدواژه هایی که بیشتر در اظهارنظرها کاربرد دارد و مخالفان و موافقان به آن استناد می کنند واژه کارنامه و برنامه است و حال پرسش اینجاست که در مقایسه این دو، اصالت با کدام است؟ یا به عبارتی کدام یک می تواند تضمین بیشتری بر کارآمدی یک مدیر بدهد؟

فراموش نمی کنم در مباحثی که هنگام طرح یکی از وزرای پیشین وجود داشت یکی از دلایل مخالفت های من و امثال من با ایشان این بود که چون ایشان کارنامه موفقی ندارند و یکی از متهمان ناکارآمدی آموزش و پرورش هستند که سال ها در سطوح ارشد مدیریتی مسوولیت داشتند صلاحیت این سمت را ندارند، اما در عوض موافقان به برنامه ارایه شده توسط او استناد می کردند و می گفتند برنامه خوبی دارد البته برنامه ای هم در کار نبود، چند شعار جذاب بود که آن هم عملی نشد و در حد شعار باقی ماند.

اما حالا با معرفی سیدجواد حسینی استدلال ها معکوس شده و موافقان او ازجمله بنده به کارنامه او استناد می کنیم و می گوییم ایشان چون کارنامه موفقی داشته اند، می توانند مدیر کارآمدی هم باشند، جالب اینکه کسی حتی تندترین مخالفان حسینی این ادعا را رد نمی کنند و نمی گویند کارنامه موفقی نداشته است، چراکه شاخص های مدیریتی و ارزیابی عملکرد دو سال و نیمه، حسینی را در بسیاری از موارد در سطح کشور برتر نشان می دهد. از این جهت من مصداقی بحثم را طرح کردم که محسوس تر بشود پیرامون مفاهیم و کلیدواژه به ارزیابی پرداخت و به باور من اصالت با کارنامه است و برنامه مکمل آن، چراکه یک برنامه خوب را یک مدیر می تواند به چند کارشناس و مشاور متخصص سفارش بدهد تا برای او تدوین کنند، اما کارنامه یک فرد چیزی نیست که بتوان از آن تصویری غیرواقعی ساخت و حتی اگر با سوءنیت هایی کارنامه یک مدیر توسط عده ای تحریف شده ارایه شود در درازمدت مشخص می شود که واقعیت چه بوده و برعکس آن هم صادق است، یعنی اگر برای مدیری که در واقع کارنامه موفقی نداشته عده ای بخواهند کارنامه سازی کنند، وقتی او در محک تجربه جدید قرار گیرد بر همه روشن خواهد شد که آن تصویر ارایه شده واقعی نبوده است. حال در آستانه معرفی شدن گزینه دولت برای تصدی مهم ترین و بزرگ ترین وزارتخانه، جدال بر سر برنامه و کارنامه بالا گرفته است، هر چند متاسفانه فرآیندهای معرفی و رای اعتماد به وزرای پیشنهادی از سوی دولت و مجلس کمتر متوجه کارنامه و برنامه افراد است اما امید است این بار کمی بیش از گذشته به شایسته گزینی توجه شود و اصالت کارنامه ثبت شده مورد توجه دولت و مجلس قرار گیرد و از تکرار سپردن مدیریت ها به افراد دارای کارنامه ناموفق خودداری شود و دستگاه ها و نهادها نیز از نیروهایی که کارنامه موفقی دارند، محروم نشوند.