آرشیو سه‌شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸، شماره ۴۴۸۹
سیاست
۳
پارلمان

استیضاح وزیر نیرو برای صدور مجوز انتقال آب تقدیم هیات رییسه مجلس شد

جدال خزری

صبح روز گذشته نشست علنی مجلس شورای اسلامی مطابق روزهای معمول با حضور نمایندگان آغاز شد. دستورکار نمایندگان مجلس و روند اتفاقات رخ داده، حکم می کرد که بهارستان روز آرامی را پشت سر بگذارد اما پارلمان عرصه غافلگیری هاست. هنوز دقایقی از آغاز جلسه علنی نگذشته بود که صدای داد و قال نمایندگان نخستین غافلگیری صحن دیروز پارلمان را رقم زد. آن هم در روزی که این نشست علنی در غیاب علی لاریجانی که برای شرکت در اجلاس بین المجالس به بلگراد سفر کرده به ریاست مسعود پزشکیان، نایب رییس اول مجلس برگزار می شد. در کسری از ثانیه نمایندگانی که عمدتا از استان های شمالی بودند، مقابل جایگاه هیات رییسه حاضر شدند و جنجال دوباره، میهمان ساختمان هرمی شکل میدان بهارستان شد.

نه بهارستان با جنجال و حاشیه بیگانه است و نه پزشکیان در مقام ریاست جلسات علنی تازه کار است و بی تجربه؛ بنابراین انتظار می رفت این فریادها پس از چندی فروکش کند و موضوع به فراموشی سپرده شود ولی این بار بحث حیاتی یا در عبارتی صحیح تر، حیثیتی تر از آن بود که با چند فریاد نمایندگان و تشر رییس جلسه ختم به خیر شود. روزی که لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم موسوم به CFT در صحن علنی مجلس برای نخستین بار طرح شد را به خاطر بیاورید و مرور کنید آن فریادها و تومارهای نمایندگان مخالف را که درنهایت منجر به مسکوت ماندن 70 روزه آن شد تا درکی دقیق تر از عبارت حیثیت در پارلمان داشته باشید. این بار اما نه پای دلواپسان در میان بود و نه جناح اصولگرا؛ بلکه همه چیز به یک طرح مربوط بود؛ «انتقال آب»!

ماجرای یک دستور

تنها چند ساعت از ظهر بیست ویکم مهر ماه نگذشته بود که یک پایگاه خبری با انتشار خبری جنجال ساز شد. موضوع مستقیما به دولت حسن روحانی که در دوران نابودی دریاچه ارومیه و منابع زیست محیطی ایران توسط دولت های نهم و دهم با شعار احیای محیط زیست روی کار آمد، بازمی گشت. این پایگاه خبری- تحلیلی در گزارشی خبر از موافقت عیسی کلانتری، معاون رییس جمهوری و رییس سازمان حفاظت محیط زیست با طرح انتقال آب دریای خزر به فلات مرکزی ایران داد.

این پایگاه خبری برای مستندسازی گزارش خود، تصویر نامه کلانتری به رضا اردکانیان، وزیر نیرو را منتشر کرد که در جریان آن صراحتا اعلام شده، سازمان محیط زیست ضوابط زیست محیطی پروژه را بررسی کرده و از بابت زیان بار نبودن آن اطمینان خاطر دارد. همین موضوع و انتشار این نامه در شبکه های اجتماعی و رسانه هایی که کنار هزار و یک مساله سیاسی و اقتصادی، معضلات زیست محیطی را نیز مدنظر قرار می دهند مورد توجه قرار گرفت و طبیعی بود، نمایندگان مجلس به ویژه ساکنان حوزه دریای خزر بیش از سایر نمایندگان به این موضوع واکنش نشان دهند.

رضا اردکانیان، وزیر نیرو کنار رییس سازمان حفاظت محیط زیست 2 عامل اصلی تشنج ایجاد شده در ابتدای جلسه علنی دیروز مجلس شورای اسلامی بودند. گفتیم که این تشنج دلیلی نداشت، مگر موافقت با انتقال آب خزر به فلات مرکزی ایران یا به روایت مخالفت «کویر». نمایندگان حوزه های انتخابیه شمال کشور یکی پس از دیگری با پلاکاردهایی به دست مقابل هیات رییسه حاضر شدند. دست نوشته ها برخلاف سبک و سیاق طیف موسوم به تندروی بهارستان نقطه خاصی را هدف قرار نمی داد و حتی مستقیما در معرض دید خبرنگاران نیز قرار نمی گرفت؛ ولی فریادها به وضوح به گوش می رسید.

«نه ملت به انتقال آب دریای خزر»، «استیضاح وزیر نیرو فوری»، «مردم اجازه نابودی دریای خزر را نمی دهند»، «انتقال آب خزر مساوی با نابودی محیط زیست» و «بلای زاینده رود و ارومیه را برای دریای خزر تکرار نکنید» شعارهای نوشته شده روی پلاکاردهای حاضر در دست نمایندگان بود. تجمع نمایندگان مقابل جایگاه هیات رییسه از یک سو و فریادهای پزشکیان برای دعوت تجمع کنندگان به حضور در کرسی های شان از سوی دیگر، نظم را از جلسه علنی مجلس گرفت. جلسه چندی بعد آرام شد ولی این تازه اول داستان برای اردکانیان بود. هنوز ظهر نشده بود که خبر تقدیم طرح استیضاح وزیر نیرو به هیات رییسه مجلس رسانه ای شد. استیضاح کنندگان در این طرح 20 محور را برای لزوم خداحافظی او با کرسی وزارت ذکر کرده اند که در 11 محور مشخصا به کلیدواژه «آب» اشاره شده است.

اینکه استیضاح وزیر نیرو به نتیجه برسد یا خیر مشخص نیست. ولی حالا دیگر بهارستان رنگ و بوی جنجال به خود گرفته؛ جنجالی که اول و آخر آن به مایه حیاتی می رسد که حامیان محیط زیست تامین آن با انتقال آب بیناحوزه ای را خودکشی توصیف کرده اند و در مقابل موافقانی نیز وجود دارند که بیشتر از جنبه های زیست محیطی، امنیت شهروندان را مخاطب گفته های خود قرار می دهند. کش وقوس ها همچنان ادامه دارد و وزیر نیرو در این میان روزهای اگر نگوییم سخت، قطعا آسانی را پشت سر نخواهد گذاشت.