آرشیو سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، شماره ۵۵۴۰
زندگی: فناوری
۱۵

مشکلات اینترنت ماهواره ای

برقراری ارتباط بین دو ماهواره با استفاده از لیزر یک مساله است و حفظ 24 ساعته ارتباط بین هزاران ماهواره، موضوع دیگری است. شرکت اسپیس ایکس برای حل این مشکل از ناسا درخواست پشتیبانی فنی در سخت افزار جی پی اس و اجرای نرم افزار محاسبات مداری این آژانس فضایی در پردازنده های درون ماهواره استارلینک را کرده است.

این شرکت همچنین در نظر دارد، بیش از 7500 ماهواره خود را در ارتفاع 340 کیلومتری سطح زمین، بسیار پایین تر از هر ماهواره ارتباطی موجود، قرار دهد. این روش، تاخیر در ارسال داده ها و نیاز به انرژی را به حداقل می رساند. اما ماهواره ها در معرض دائمی کشش از سوی زمین قرار خواهند داشت. اگر پیشرانه این ماهواره ها پیوسته در حال فعالیت نباشد، ظرف چند هفته ماهواره ها به سمت پایین کشیده می شوند و در جو زمین می سوزند و از بین می روند. حتی با این شرایط هر ماهواره بیش از شش سال و اندی فعال نخواهد ماند. به این ترتیب شرکت اسپیس ایکس برای حفظ ناوگان ماهواره های خود باید پس از گذشت نخستین دوره شش ساله، تمام ماهواره های خود را جایگزین کند.

مشکل اساسی تر چگونگی دسترسی کاربران اینترنت به ماهواره های مدار نزدیک زمین، از روی زمین است. اگرچه تشعشعات لیزری در حدی به کار برده می شوند که به چشم ها صدمه نزنند، کوچک ترین ابر موجود در آسمان، جلوی ارتباط با آنها را می گیرد. بنابراین تمام این ماهواره های لیزری باید برای ارتباط با زمین از مدار، از امواج رادیویی استفاده کنند که این کار مستلزم به کاربردن آنتن های گران قیمت است.

سازندگان اینترنت ماهواره ای قصد دارند با استفاده از آسمان، دسترسی مردم به اینترنت را بسیار آسان و البته ارزان کنند. اما این مشکلات هزینه بر سیستم های اینترنتی فضای کار را کمی مشکل می کند و شرکت ها و سرمایه گذارها ممکن است از آن استقبال نکنند. همچنین کشورهای ثروتمندتر احتمال دارد رغبتی برای استفاده از این نوع اینترنت -که به نظرشان کاری اضافی است- نداشته باشند.

اما با تمام مشکلات فوق، شرکت هایی که روی اینترنت ماهواره ای کار می کنند، می گویند این نوع اینترنت می تواند در آینده کاربران واقعی خود را بیابد که بخشی از آنها در کشورهای غربی و همچنین کشورهای آفریقایی زندگی می کنند. استفاده از برج های شبکه نسل چهارم اینترنت (4G) در آفریقا می تواند نمونه بارز به کارگیری اینترنت ماهواره ای باشد.

دست آخر این که اینترنت ماهواره ای مطمئن تر از اینترنت کابلی است و در خطر قطعی ناشی از حوادث قرار نمی گیرد. داده های ارسالی با استفاده از اشعه های نوری را نمی توان مانند اینترنت کابلی به سرقت برد و اطلاعات در برابر هکرها در امنیت بیشتری قرار خواهند داشت. با این حال هر سیستمی مسلما مزایا و معایبی دارد و رسیدن به وضعیت 100درصد ایده آل همیشه ممکن نیست.