آرشیو پنج‌شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۴۵۸۵
هنر و ادبیات
۸
تئاتر

پیرو اظهارات اخیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمینه تئاتر

شفافیت ممیزی، یک پیش نیاز

بابک احمدی

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در هفتمین روز آغاز رسمی سی وهشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر با حضور در مجموعه تئاترشهر از اجراهای نمایشی و روند برگزاری جشنواره بازدید کرد. صالحی در گفت وگو با خبرنگاران به نکاتی اشاره کرد که پرداختن به آنها به ویژه این روزها برای گروه های تئاتری جنبه حیاتی دارد. ابتدا، بحث ممیزی که هر چه پیش می رویم بیش از پیش تولید و خلق آثار نمایشی را با چالش و شرایط پیچیده مواجه می کند و دوم، مساله شفاف سازی. اما آنچه تعجب آور به نظر می رسید این بود که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به پرسشی مبنی بر «انتقاد هنرمندان سینما و تئاتر از نظارت ها که به زعم آنها سلیقه ای است و وزارت ارشاد نظارت خاصی روی نظارت ها ندارد» توپ را به زمین پرسشگر بازمی گرداند و می گوید: «از طرف دیگر عده ای هستند که می گویند شما هیچ نظارتی روی فعالیت های هنری ندارید.»

وزیر ارشاد در ادامه نیز می گوید که انتظار دارد نظارت بر سینما و تئاتر از مباحث سلیقه ای به دور باشد. پرسش این است که چطور؟ بله! مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در دسترس است و هنرمند بخواهد یا نخواهد، قانون موجود همین است و لازم الاجرا، اما اینکه به گروه نمایش گفته شود «سس خردل» را از متن و نمایش حذف کنید! با کجای مصوبات شورا همخوان است؟ مشکل اصلی اینجاست که هنرمندان در تمام سال های گذشته بارها از مسوولان عرصه فرهنگ خواسته اند جزییات شیوه نامه ممیزی و سانسور را روشن و واضح در سایت وزارت ارشاد یا هرجا که صلاح می دانند منتشر کنند، بلکه همه روشن ببینند چه چیز مجاز است و چه چیز غیرمجاز. چه معنا دارد نمایشنامه ای برای دهه ها در یک شهر روی صحنه اجرا شود، اما از ارشاد استان دیگر کشور مجوز نگیرد؟ این اواخر هم که زمزمه ورود اداره اماکن به بحث صدور مجوز اجراهای نمایش در تبریز به گوش می رسد. بعضی هنرمندان مدعی اند که به آنها گفته شده برای بازی در نمایش باید عدم سوءپیشینه بیاورند! این دیگر چه صیغه ای است؟ سیدعباس صالحی جای دیگر و در بحث شفافیت مالی می گوید: «رسانه ها در این زمینه مطالبه کنند تا زبان ما هم برای این خواسته از مدیران تندتر شود.»

یا در بخش دیگری درباره ارتباط هنر تئاتر با مسوولان کشور اشاره می کند: من و مدیران هنرهای نمایشی باید تلاش کنیم راه های ارتباطی این هنرها را با کارگزاران بیشتر کنیم تا تاثیر آن مفهوم تر شود.» نکته اینکه شفاف سازی در زمینه مصادیق ممیزی پیش نیاز شفاف سازی مالی است، به هزار و یک دلیل. پیش از حل ماجرای ارتباط نداشتن مسوولان دولتی و غیردولتی با هنرهای نمایشی هم باید ارتباط منسجم شخص وزیر با حوزه زیرنظرش را شاهد باشیم و ببینیم بیش از چهار بار در سال به جمع تئاتری ها می آید. وقتی وزیر فرهنگ برای تماشای نمایش وقت نگذارد، از وزیر راه و شهرسازی چه انتظار؟ به قول حضرتش «سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت» کسی آخرین نشست رسانه ای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را به خاطر دارد؟