آرشیو پنج‌شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۷۲۷۸
ایران زندگی
۵

همسران جانبازان در گفت و گو با «ایران» از مشکلات و نگرانی های خود می گویند

حمایت نمی شویم؛ نگران فرداییم

مهسا قوی قلب

بیش از 30 سال از پایان جنگ می گذرد اما گروهی از جانبازان هنوز با تبعات ناشی از جنگ دست به گریبانند.  این روزها هزینه های پرستاری و دارو برای افرادی که درصد بالای جانبازی دارند سنگین است، اگر چه بنیاد شهید مبلغی را پرداخت می کند اما این رقم نمی تواند کفاف هزینه های سنگین نیازها و نگهداری را بدهد. در کنار این جانبازان پرستارانی هستند که کمتر دیده شده اند، همسران جانبازان، زنانی هستند که بدون هیچ چشمداشتی شبانه روز در حال نگهداری از جانبازان هستند. مشکلات و معضلاتی که خانواده جانبازان بویژه آن دسته که درصد جانبازی آنها بیش از 70 درصد است بر کسی پوشیده نیست.

به گفته برخی از همسران جانبازان قطع حق پرستاری بعد از فوت، یکی از دغدغه هایی است که باعث نگرانی خانواده ها شده واز طرفی حال جسمی و به تبع آن روحی خیلی از جانبازان با افزایش سن هر روز رو به وخامت می رود.

همسر شهریار نخعی جانبازی که ویلچرنشین است و 70درصد جانبازی دارد، بعد از 30 سال نگهداری از همسرش هنوز هم نگران آینده است. او در اوج جوانی با مردی ازدواج کرده که نمی تواند به تنهایی بسیاری از کارهای روزمره خود را انجام دهد. جانبازان در فیش حقوقی حق پرستاری دریافت می کنند. اما این مبلغ که بخش اعظم حقوق آنها را شامل می شود بعد از فوت قطع می شود. همین عامل هم بزرگ ترین نگرانی جانباز نخعی و همسرش است.اولین جمله ای که خانم نخعی گفت، این بود: «همسرم که گفت خبرنگار روزنامه ایران می خواهد با تو صحبت کند، خیلی تعجب کردم. بعد 30 سال بالاخره یکی یاد ما هم افتاد!» و شروع کرد به درد دل: «در طول این همه سال پرستاری عاشقانه از همسرم، تمام مفاصلم دچار مشکل شده اند.مجبورم همه کارها را خودم انجام دهم. یکی دو بارهم پرستار گرفتیم اما به دلیل مشکلاتی که به وجود آمد ترجیح دادم خودم از همسرم نگهداری کنم. حمل ونقل ویلچر و سنگینی آن خیلی به کمرم فشار آورده، در عین حال مشکل کلیه و خونریزی های مکرر هم دارم. تا امروز حتی یک ریال هم کمک هزینه برای دندانپزشکی به من تعلق نگرفته است. یک بار به بنیاد شهید مراجعه کردم، گفتند که تو برای رضای خدا با یک جانباز ازدواج کردی؛ نباید توقعی از ما داشته باشی. این حرف آنها مثل پتک توی سرم کوبیده شد.

همسرم جانباز بود که من عاشقانه با او ازدواج کردم. اما بالاخره دردهای ناشی از نگهداری از جانباز هم خیلی زیاد است. آیا نباید کسی به داد ما برسد؟ او در ادامه می افزاید: در آستانه 50 سالگی از نظر جسمی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کنم.

متاسفانه به لحاظ درمانی فقط معدودی از بیمارستان ها خدمات رسانی می کنند. فکر می کنم باید بخشنامه ای برای برخی پزشکان صادر شود تا بتوانیم هزینه های کمتری بپردازیم. ارائه خدمات دارویی مانند گاز استریل برای زخم بستر، باند، شربت های درمانی و مسکن ها باید در اختیارمان باشد اما حتی برای این اقلام دارویی روزانه هم ریالی به ما کمک نمی شود. در کنار این مشکلات بیشتر از هر دردی زخم زبان و نگاه سنگین برخی افراد آزارم می دهد وقتی گمان می کنند که ما از امکانات بالایی برخوردار هستیم در حالی که نمی دانند روزهایمان به سختی می گذرد و نگران فردایی نامعلوم بعد از فوت همسرمان هستیم.»

همسر آقای صفویه جانباز بالای 70 درصد هم که برای دفاع از وطن دوپای خود را از دست داده و قطع نخاع است، به «ایران» می گوید بعد از 34 سال زندگی مشترک با همسر جانبازم همه چیز برایم عادی شده، همسرم هنگام آزادسازی خرمشهر جانباز شد و 37 سال از جانبازی ایشان می گذرد، دیگر در مشکلات یک جوری حل شده ام و حس نمی کنم که یک زندگی غیرعادی دارم.

پس از تحمل سال ها بیماری، فعالیت های همسرم کمتر شده، مشکل ریه پیدا کرده، ناراحتی کلیه و زخم بستر هم دارد. او می افزاید: با همسران جانبازان دیگر در ارتباط هستم و می دانم که همه آنها هم مشکلات شان مثل من است زانودرد، مشکل دیسک کمر و پادردهای مزمن یک روز هم رهایم نمی کند. سایه خداوند روی زندگی ماست که تا این لحظه توانستم بار سنگین زندگی را به دوش بکشم. حتی فرزندانم هم کمردرد دارند. به خاطر زخم بسترهای همسرم سه ماه پیش درخواست تشک مواج دادم. بالاخره بعد از سه ماه دوندگی تشک تهیه شد. تاکنون برای خودم هیچ درخواستی ازدستگاه های دولتی نداشتم. اما انتظار دارم بیشتر به ما توجه کنند چرا که ما جوانی و عمر خود را فدا کرده ایم.

پای دردل های همسر جواد استوار، جانباز 70 درصد دیگری نشستم. او هم مثل سایرین از قطع شدن حق پرستاری پس از فوت همسرش نگران است و می گوید: در همه جای دنیا همسران جانبازان حقوق دارند اما ما باید نگران آینده باشیم. آیا شان ما این است؟

به خاطر جابه جایی ویلچر مشکلات شدید دست و کمر دارم. بعد از 35 سال نگهداری از همسرم به بیماری های مختلفی مبتلا شده ام. در این بین مساله اشتغال فرزندانم هم به دغدغه بزرگی تبدیل شده است. دختری 21 ساله و پسری 19 ساله دارم. خیلی ها فکر می کنند بچه های شاهد و ایثارگر از امکانات زیادی برخوردارند ولی به هیچ وجه این طور نیست اتفاقا دغدغه اشتغال فرزندان به امری آزاردهنده تبدیل شده است. ما هم مثل بقیه مردم برای پیدا کردن کار با مشکل مواجهیم.

برش
همسران جانبازان زیر چتر بیمه تکمیلی

معاون بهداشت و درمان بنیاد شهید و امور ایثارگران در پاسخ به این سوال که بیمه همسران جانبازان چگونه است، به «ایران» می گوید: طبق ماده 12 و13 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران تمامی ایثارگران بدون در نظرگرفتن درصد به همراه افراد تحت تکفل شامل همسرو فرزندان تحت پوشش بیمه پایه و تکمیلی بوده و بدون سقف و فرانشیز از خدمات درمانی در مراکزتحت پوشش می توانند استفاده کنند. برابرآیین نامه ماده12 قانون جامع، خدمات دندانپزشکی تحت پوشش بیمه پایه بوده و بنیاد از طریق دستورالعمل خاص دندانپزشکی به شخص ایثارگر سالانه کمک هزینه دندانپزشکی پرداخت می کند ولی به دلیل کمبود اعتبارات برای همسران جانبازان امکان مساعدت وجود ندارد. بسیاری از این خانم ها با توجه به جابه جا کردن های مداوم ویلچر دچار دیسک کمر هستند و به گفته خودشان برای جراحی باید پلاتین را شخصا تهیه کنند، که مبلغ بالایی هم دارد. عبدالرضا عباسپور، درباره هزینه این قبیل جراحی ها توضیح می دهد: نه تنها هزینه جراحی دیسک بلکه تمامی هزینه جراحی و بستری های گوناگون تحت پوشش بیمه بوده و درمان این عزیزان در بیمارستان های طرف قرارداد، به صورت رایگان انجام می شود. در خصوص ایمپلنت های جراحی (پلاتین) معمولا بیمارستان پلاتین را تهیه کرده و از طریق بیمه حساب می شود. بنابراین خانواده جانبازان هزینه ای پرداخت نمی کنند، البته درصورتی که اگر پلاتین توسط بیمارتهیه شود، با فاکتور مربوطه به بیمه تکمیلی مراجعه وهزینه را دریافت می کند و یا از مرکزی که پلاتین خریداری شده فاکتور را اخذ کرده و با مراجعه به بیمه تکمیلی مبلغ فاکتور به حساب مرکز فروشنده کالا واریز و بیمار پلاتین را بدون پرداخت وجهی دریافت می کند وسپس به بیمارستان جهت عمل جراحی تحویل می دهد. او می گوید: در خصوص گازاستریل و لوازم پانسمان مورد نیاز به صورت دوره ای به آنها واگذار می شود. ضمنا تمامی داروهای مسکن موجود در فهرست دارویی رسمی کشورهمانند داروهای دیگر تحت پوشش بیمه همگانی و تکمیلی بوده و از آن طریق قابل تهیه خواهد بود.