آرشیو یک‌شنبه ۸ تیر ۱۳۹۹، شماره ۴۶۷۸
جامعه
۱۳
از نگاه محیط بان

از شکارچی تا حافظ محیط زیست

کریم بیگی (سرپرست قرق حیات وحش علی آباد چهل گزی تنگ چنار مهریز استان یزد)

سال های متمادی شکارچی بودم و سال 1377 با مهندس مهدی تیموری که هم اکنون رییس پارک ملی گلستان هستند، آشنا شدم. ایشان بودند که من را به حفاظت از حیات وحش ترغیب کردند، البته خودم هم به حیات وحش بسیار علاقه مند بودم و رفته رفته حفاظت از حیات وحش برایم اهمیت دوچندان پیدا کرد. خاطرم هست که در 20 خرداد ماه سال 77، شب هنگام با شکارچیان درگیر شدم و در این درگیری، کتف راستم بر اثر گلوله شکارچیان مورد اصابت قرار گرفت و به شدت آسیب دید. آن زمان من به عنوان راهنما همراه مهندس مهدی تیموری بودم و این اتفاق طی گزارشی اعلام شد، البته بماند که سازمان محیط زیست هم کاری برای من انجام نداد. این اتفاق گذشت تا سال 90 که به واسطه مهندس تیموری، با آقای رمضانی که درخواست قرق اختصاصی کرده بودند، آشنا و همراه ایشان شروع به کار کردم. خوشبختانه باتجربه بالایی که داشتم، توانستم در حفاظت از حیات وحش و البته تعامل با مردم محلی موفق ظاهر شوم. در حقیقت به واسطه همین تجربه بود که با کمک سایر قرق بانان و اداره محیط زیست مهریز توانستیم گام های موثری در راه حفاظت از حیات وحش منطقه برداریم و آمار حیات وحش در حال حاضر از 100 راس به هزار و 800 راس رسیده است.   ما در منطقه خود مشکل ناامنی نداریم و از نظر حقوق و مزایا هم از محیط بانان وضعیت بهتری داریم. از نظر امکانات هیچ گونه کم و کسری نداریم و تنها مشکل جدی ما در منطقه، دام های مازاد بر پروانه چرا هستند که مشکلات متعددی را زمینه سازی می کنند. من شخصا نگرانی ام مشترک بودن بعضی آبشخورهای حیات وحش با دام است که به گفته کارشناسان امر ممکن است، موجب شیوع بیماری شود.  از دیدگاه من یکی از مزایای قرق ها این است که یک سپر حفاظتی برای مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایجاد می کنند و از سوی دیگر، از نظر افزایش جمعیت گوشتخواران هم مکان بسیار امنی هستند. منطقه قرق علی آباد که من سرپرست آن هستم، مجهز به 2 پاسگاه قرق بانی و یک مهمانسراست. در این قرق ما 7 نیروی قرق بان داریم که به صورت شبانه روز در منطقه در حال گشت زنی هستند.  از نظر تجهیزات همان طور که ذکر کردم خوشبختانه وضعیت خوبی داریم. با وجود اینکه منطقه قرق علی آباد 60 هزار هکتار وسعت دارد، اما فقط یک چشمه آب دایم در نزدیکی آبادی هست که آن هم به علت نا امنی های قبل از قرق و رفت و آمد مکرر شکارچیان، معمولا توسط هیچ وحوشی مورد استفاده قرار نمی گیرد. همین امر سبب شد که ما اقدام به درست کردن 12 آب انبار کنیم. در نتیجه اقداماتی که تاکنون انجام شده، خوشبختانه امنیت برای حیات وحش برقرار شده است.  در حال حاضر حدود 15دوربین خریداری کرده ایم و حضور گونه های ارزشمندی مانند پلنگ، کاراکال، رودک عسل خوار، گربه وحشی را ثبت کرده ایم. اما در هر صورت به علت ناامنی زیاد و نبود آب، متاسفانه گونه باارزش قوچ میش هم اکنون از این زیستگاه حذف شده با وجود اینکه بیشترین قسمت این منطقه در گذشته زیستگاهش بوده است. این را هم اضافه کنم که قسمتی از منطقه را کلوت تشکیل داده و حدود100 راس آهو هم در حال حاضر در کلوت ها هستند. از سوی دیگر این منطقه زیستگاه مناسبی برای هوبره و زاغ بور هم که به وفور دیده می شوند، هست و همه اینها ارزش حفاظتی منطقه را بالا برده است. بر خود لازم می دانم که از آقای مهندس مهدی تیموری که همیشه حامی قرق ها بوده و هستند و همواره به ما از هر نظر خیلی لطف داشته اند، تشکر کنم و البته ممنونم از همکاری تمام محیط بانان مهریز که هر کدام به اندازه توان شان تا به امروز به ما کمک کرده اند و موفقیت این قرق حاصل همکاری همه عزیزان و دغدغه مندان حیات وحش است.