آرشیو یک‌شنبه ۸ تیر ۱۳۹۹، شماره ۵۶۹۱
رسانه: دور دنیا
۸

زیر پوست آمریکا چه می گذرد؟

ویران شهر

علی فهیم دانش

1

1-واشنگتن در جهت پیشبرد اهداف ضدایرانی خود با استمرار اتهام زنی ها (گزارش دبیرخانه ملل متحد و ادعای نقش داشتن در حمله 2019 به تاسیسات نفتی سعودی، ادعایی که بارها توسط تهران رد شده و یک وهم بوده توسط دبیرخانه ای منتشرشده که فاقد ظرفیت، تخصص و دانش انجام دادن این تحقیقات است) و تحریک شورای امنیت که باید نگران انتقال سلاح و حملات تهدیدکننده صلح و امنیت بین الملل باشد، قطعنامه ای برای تمدید نامحدود تحریم های تسلیحاتی علیه ایران پیشنهاد کرده است. ایالات متحده که با توجه به مخالفت های جهانی، شانس اندکی در سازمان ملل دارد، تهدید کرده اگر نتواند طرح خود را پیش ببرد، با فعال کردن سازوکار حل اختلاف برجام «مکانیسم ماشه» برای بازگرداندن تمامی تحریم های سازمان ملل علیه ایران استفاده کند.

2- ایالات متحده براساس منشور ملزم به اجرای تصمیمات شورای امنیت است، اما در سال 2018 توافق هسته ای را به رغم پایبندی ایران به مفاد آن نقض کرده و چنانچه ترامپ اشاره کرده از آن خارج شده است. ترامپ قطعنامه شورای امنیت را نقض کرده، اما خواستار استفاده از قطعنامه 2231 برای تداوم نامحدود تحریم تسلیحاتی ایران است. ادعایی غیرمسوولانه و در تعارض با قواعد حقوق بین الملل معاصر (نظریه مشورتی دیوان بین المللی دادگستری، در 1971، اگر یک طرف از توافقی خارج شود یا تعهداتش ذیل آن را انجام ندهد، نمی تواند از حقوقی که ذیل آن رابطه داشت، برخوردار شود).

3- در دفاع از پیش نویس قطعنامه ضدایرانی، ادعاشده که جامعه جهانی هم نظر با واشنگتن است، اما متحدین غربی مانند فرانسه بر پایبندی خود به مفاد برجام و قطعنامه2231 درباره پایان دوره تحریم تسلیحاتی ایران تاکید دارند و در ابتدای بیانیه اخیر اتحادیه اروپا از خروج آمریکا از برجام و وضع مجدد تحریم ها علیه ایران ابراز تاسف شده است. آنها هم بر این نظرند که تداوم نامحدود تحریم تسلیحاتی ایران و متوسل شدن آمریکا به مکانیسم احیای تحریم ها، یعنی سازمان ملل گروگان وضعیت سیاسی در آمریکا است، ایالات متحده باید درک کند که هیچ پایه و اساس قانونی برای سیاست خود در استفاده از قطعنامه های  شورای امنیت برای رسیدن به منافع خودخواهانه آن وجود ندارد.

4- برایان هوک، ادعا کرده که مسیر روسیه و چین برای جلوگیری از تمدید تحریم تسلیحاتی در شورای امنیت به منزوی شدن آنها و به «ویران شهر» منتهی می شود! چند خصوصیت برایDystopia   (ویران شهر) مورد اشاره برایان هوک را می توان از نگاه جورج اورول برشمرد. مهم ترین خصوصیت ویران شهر، وجود سیستمی تمامیت خواه است، سیستمی که همه چیز را طلب می کند و منتقد اساسا اجازه وجود ندارد و رقیب اجازه تنفس! (همان طور که جورج فلوید فریاد می زد نمی توانم نفس بکشم). آزادی بیان، حق اساسی انسانی که ایالات متحده نسبت به آن خودستایی می کرد، به همین دلیل محدودیت های خود را در این کشور دارد. بحران داخلی نشان داد که ایالات متحده، مدافع خودخوانده حقوق بشر در جهان بوده و سال ها حقوق بشر به عنوان یک ایده جذاب، ابزاری برای دستیابی به منافع سیاسی بوده، برای حمله به دشمنان راهبردی (چین، روسیه و ایران) مورد سوء استفاده می گرفت. حملاتی که در راستای منافع سیاسی و نه نگرانی واقعی برای وضعیت مردم در این کشورهاست. هنگام انتقاد پمپئو از وضعیت حقوق بشر چین و روسیه، باید به او تعداد قربانیان کرونا در آمریکا، 550 هزار بی خانمان در آمریکا، میلیون ها نفری که بیمه درمانی ندارند و  صدها هزار نفر که برای جنگ علیه نابرابری و تبعیض نژادی به خیابان ها آمده اند را یادآور شد. ایالات متحده به آن چیزی افتخار می کند که دقیقا فاقد آن است.

5- خصوصیت دیگر ویران شهر، «دوگانه باوری» است. جنگ افروزان خود را منادی صلح می دانند! مدعی بزرگ حمایت از دموکراسی، به کشورهای متعددی می تازد، ده ها هزار کشته و مجروح و میلیاردها دلار خسارت و ناامنی و فقر برجا می گذارد یا از دیگر متجاوزان حمایت می کند (سعودی ها به یمن)! و یا طرح و برنامه ارائه می دهند که اشغال فلسطین و نقض حقوق اولیه بشر نهادینه گردد. وزیر خارجه آمریکا تصمیم اخیر کمیته حقوق بشر در محکومیت نژادپرستی و اقدام خشونت آمیز پلیس در آمریکا پس از مرگ فلوید را محکوم کرده و خواستار تمرکز کمیته بر نابرابری های نژادی سیستماتیک در چین و کوبا شده است!

6- ترامپ و پنس تاکید دارند صلح تنها به وسیله قدرت قابل دستیابی است، بر این اساس چندجانبه گرایی در حداقل اهمیت است، به تعهدات بین المللی دولت بی توجهی شده و عالمانه آن را نادیده گرفته و نقض و از موجودیت هایی نامشروع حمایت می کند. این دکترین و اقدامات متاثر از آن و نقض گسترده و فاحش و سیستماتیک، حقوق بشر و بین الملل در عرصه داخلی و جهانی، حکایت از آن دارد که اقدامات این دولت یاغی است که اگر جهانیان با آن مقابله نکنند دنیا را تبدیل به (ویران شهری) خواهد کرد که در آن فقط و فقط زور و قدرت است که تنسیق بخش روابط بین المللی خواهد بود.