آرشیو سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۹، شماره ۵۶۹۳
زندگی: فناوری
۱۵
دنیای ربات ها

عملکرد مثبت ربات ها در کاهش درد بیماران

آریا صبوری
منبع: Science Daily

تعامل انسان و ربات و مطالعه و تحقیق در حوزه ربات های اجتماعی از اهمیت بالایی برای آینده بشر برخوردار است. ربات های اجتماعی که در آینده بتوانند شرایط روحی بهتری را برای مخاطبان خود ایجاد کنند یا در فرآیندهای درمانی به عنوان کمک درمانگر استفاده شوند، چند سالی است که مورد مطالعه گروه متنوعی از دانشمندان و پژوهشگران از رشته های رباتیک و هوش مصنوعی و همچنین پزشکی و روان شناسی قرار دارد.

بخشی از این گونه ربات ها، حیوان های خانگی رباتیک هستند که به افراد سالمند کمک رسانده یا به بیماران خدماتی را ارائه می کنند. یکی از معروف ترین آنها ربات شیر دریایی است. یک محصول ژاپنی که در ابتدا ویژه تعامل با سالمندان درست شده بود اما تحقیقات جدید منتشر شده از آن ابعادی جدیدتر از تعامل انسان و ربات را آشکار کرده ا ست.

آیا تعامل با ربات های اجتماعی خزدار و پشمالو و صحبت با آنها مانند یک حیوان خانگی می تواند به تقویت روحیه بیماران کمک کرده و درد آنها را کاهش دهد؟ به ویژه مانند شرایطی که در همه گیری کرونا ایجاده شده ا ست و تماس با بیمار مخاطرات خاص خود را دارد ؟

طبق نتایج مطالعه اخیر محققان دانشگاه بن گوریون که به صورت یک مقاله علمی منتشر شده ا ست، یک ساعت تعامل با یک ربات اجتماعی شبیه حیوان خانگی که دارای مو باشد مانند یک ربات شیر دریایی، گربه و... باعث کاهش درد و تنظیم سطح هورمون اکسی توسین و افزایش حس خوشبختی در بیماران می شود. ربات اجتماعی ژاپنی به نام پارو (PARO) وقتی لمس می شود یا صدای فرد را می شنود به نسبت آن صداهای شبیه شیردریایی را از خود تولید می کند و با حرکت دادن سر و بخش هایی از بدن خود واکنشی شبیه یک حیوان خانگی ارائه می کند.

در مطالعات قبلی نشان داده شده ا ست که ارتباط انسان با انسان باعث تقویت روحیه و کاهش درد بیمار می شود. دکتر شلی لوی تسدک از گروه فیزیوتراپی بی جی یو (BGU) و تیم وی تحقیق کرده اند که آیا یک ربات اجتماعی خزدار در صورت دسترسی نداشتن عادی انسان به انسان می تواند اثرات مشابهی را القا کند یا نه؟ این محقق و تیمش دریافتند یک تعامل 60 دقیقه ای با ربات پارو، خلق وخو را بهبود می بخشد و باعث کاهش درد خفیف یا شدید می شود. هنگامی که شرکت کنندگان پارو را لمس کردند، کاهش درد بیشتری نسبت به زمان حضور به صورت تنها در اتاقشان تجربه کردند.

همچنین محققان بی جی یو سطح اکسی توسین پایین تری را در افرادی که با ربات پارو تعامل داشتند نسبت به شرکت کنندگان در گروه دیگر- که با  این ربات  ارتباط نداشتند- مشاهده کردند. به طور معمول، هورمون اکسی توسین (که به آن هورمون عشق نیز گفته می شود) در بین عشاق یا مادرانی که با فرزندان خود بازی می کنند بیشتر ترشح می شود. مطالعات جدید نشان داده ا ست جدا از روابط عاشقانه، تولید اکسی توسین در بدن فرد نشان دهنده کاهش استرس و آرامش یافتن فرد است.

دکتر لوئی تسدک می گوید: این یافته ها استراتژی های جدیدی را برای مدیریت درد و بهبود زندگی انسان ارائه می کند، که به ویژه در دوران کنونی شیوع کرونا مورد نیاز است.