آرشیو سه‌شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۹، شماره ۵۷۳۴
ورزش
۱۷

بررسی حضور 3 مربی آلمانی در نیمه نهایی لیگ قهرمانان

عصر سلطنت ژرمن ها

حسین خلیلی

بعد از بازی عجیب بارسا و بایرن و آن شکست مفتضحانه، آمارها و رکوردهایی بیرون آمد که رسانه ها کم و بیش به آن پرداختند. یکی از رکوردهای جالبی که بعد از قطعی شدن صعود بایرن به نیمه نهایی بر جا ماند، این بود که از چهار مربی حاضر در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان، سه مربی آلمانی بودند. توماس توخل با پاری سن ژرمن، یولین ناگلزمن با لایپزیش و هانسی فلیک با بایرن مونیخ به این مرحله رسیدند تا برای اولین بار در تاریخ UCL سه مربی با یک ملیت در این مرحله حاضر باشند. به نظر می رسد روندی که یورگن کلوپ از سال گذشته با لیورپول به راه انداخته و اسم مربیان آلمانی را بار دیگر سر زبان ها انداخته، قرار است ادامه دار باشد. بررسی کوتاه گذشته فوتبالی این سه مربی، نشان می دهد این موفقیت آلمان ها به هیچ وجه تصادفی و یک شبه نبوده است.

گذشته شبیه به هم

طی سال های گذشته شاهد ورود بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال به عرصه مربیگری بوده ایم که در برخی موارد همچون زیدان، این روند موفقیت روی نیمکت مربیگری هم ادامه داشته است. اما در مورد این سه مربی به هیچ وجه چنین مساله ای وجود نداشته است. یکی از مواردی که بین این سه نفر تقریبا یکسان است، دوران کوتاه بازیکنی است.

هانسی فلیک 55 ساله دوران فوتبال خود را سال 1983 و در تیم ساندهوسن شروع کرد و 10 سال بعد با سابقه بازی در بایرن و کلن، فوتبال حرفه ای را کنار گذاشت. این دوران برای توخل 12 سال و برای ناگلزمن اصلا به سطح بزرگسالان نرسید و در همان رده جوانان فوتبال را کنار گذاشت. هر سه این افراد به محض پایان دوره فوتبال خود، به سمت مربیگری رفتند. فلیک تا قبل از آن که دستیار یواخیم لوو در تیم ملی آلمان شود، سابقه مربیگری در لیگ آماتوری آلمان، لیگ دسته سه بوندس لیگا و همچنین دستیاری مربیانی همچون تراپاتونی و لوتار ماتئوس را در کارنامه داشت.

توخل نیز مربیگری را در 27 سالگی و از تیم جوانان اشتوتگارت شروع کرد. رفتن به ماینز در سال 2009 به عنوان جانشین کلوپ و سپس نشستن روی نیمکت دورتموند در سال 2015 باز هم به عنوان جانشین کلوپ، به خوبی نشان می دهد که این مربی صاحب سبک برای خروج از فوتبال آلمان و رسیدن به نیمکت تیمی همچون پاری سن ژرمن، پله پله گام برداشته است.

اوضاع برای ناگلزمن هم تقریبا همین طور بود. او که زمانی دستیار همین توخل در آگزبورگ بود، اولین تجربه مربیگری اش به تیم زیر 19 ساله های هوفنهایم بر می گردد. او سپس روی نیمکت تیم اصلی هوفنهایم نشست و بعد از سه سال همراه با موفقیت، عازم لایپزیش شد. نکته جالب اینجاست که این روند در مورد دیگر مربیان موفق آلمانی نیز تکرار شده است. به عنوان مثال، یورگن کلوپ در 34 سالگی و به محض اعلام بازنشستگی خود در تیم ماینز، به عنوان سرمربی روی نیمکت همین تیم نشست و هفت سال هدایت آن را بر عهده داشت.

ایجاد فضای دوستانه در تیم

صرف نظر از تفکرات تاکتیکی این سه مربی، در مورد فضای حاکم بر تیم های آنها نیز می توان تشابهاتی پیدا کرد. آنچه رسانه های ورزشی آلمان در مورد آنها گزارش کرده اند این است که فلیک، توخل و ناگلزمن در تمام تیم های تحت هدایت خود رابطه نزدیکی با بازیکنان داشته اند و فضای تعاملی فوق العاده ای در تیم حاکم بوده است.

فلیک می گوید حضور به عنوان دستیار تراپاتونی به من یاد چگونه با بازیکنان ارتباط صمیمانه برقرار کنم. گفته بازیکنان و اعضای تیم ها نیز نشان می دهد فلیک به خوبی این موارد را یاد گرفته بود. به عنوان مثال، آرنه فردریش یکی از بازیکنان تیم ملی آلمان در یورو 2008 و جام جهانی 2010 در مورد فلیک می گوید: «او خیلی صادقانه با بازیکنان حرف می زد و با روی خوش از انتقادات استقبال می کرد. صحبت او با ما فقط در مورد فوتبال نبود، او از هر بهانه ای برای ارتباط برقرار کردن با بازیکنان استفاده می کرد.»

در مورد توخل هم گفته می شود او به بازیکنان برای بیان نظرات تاکتیکی شان آزادی عمل می دهد و از هر فرصتی برای صحبت کردن با آنها استفاده می کند. این وضعیت برای ناگلزمن که 33 سال دارد، بیش از بقیه صدق می کند. او در اولین روزهای آمدن به لایپزیش از بازیکنان خواست برای صدا کردنش به جای کلمه «شما» از «تو» استفاده کنند تا احساس راحتی بیشتری داشته باشند. او در مورد انتخاب کاپیتان و حتی تاکنیک تیمش در هر بازی، با همه بازیکنان تیم مشورت می کند.