آرشیو سه‌شنبه ۲۵‌شهریور ۱۳۹۹، شماره ۳۸۱۷
صفحه آخر
۱۲
دغدغه های طبیبانه

فرصت های کرونایی

دکتر عبدالرضا ناصرمقدسی (متخصص مغز و اعصاب)

کرونا همچنان می تازد و با سیاست های نه چندان درست پی درپی متصدیان امر، فکر نکنم حالا حالاها دست از سر ما بر دارد. کادر درمان به شدت فرسوده هستند و مردمان ما نیز چندان مراقبت های بهداشتی را رعایت نمی کنند. همه فکر می کنند در معرض خطر نیستند؛ اما وقتی کرونا گریبانشان را می گیرد نه تنها خود در معرض بدترین عواقب می توانند باشند، بلکه اطرافیان خود را نیز در معرض خطر قرار می دهند و درعین حال سبب می شوند که کادر درمان بیش از پیش فرسوده شوند. ما همچنان در مرحله قرمز و هشدار هستیم و این قرمزی ها کماکان ادامه دارد، اما کرونا تماما بد نیست. همیشه باید کمی بایستیم و به آنچه تا به حال اتفاق افتاده نگاهی دوباره بیفکنیم. آیا همه آنچه بر سر ما آمده تهدید بوده است؟

هیچ پدیده ای کاملا بد یا خوب نیست. همه پدیده ها خاکستری هستند. مهم این است که ما کدام سمت و سوی آن را دیده باشیم. آیا فرهنگ ما به ما یاد داده که تهدیدها را به فرصت بدل کنیم؟ چنین چیزی در فرهنگ کنونی ما نایاب شده است و هر تهدیدی عملا دست به تخریب ما می زند. درحالی که اگر فرهنگ ایرانی تاکنون ادامه یافته به خاطر انعطاف پذیری و هضم کردن سایر فرهنگ ها درون خودش است، وگرنه یکی از حمله های بسیار در تاریخ ایران برای هر کشوری کافی بود تا فرهنگ آن را از ریشه بکند. به سخن دیگر بن مایه ای در فرهنگ ایرانی وجود داشته که تهدیدها را به فرصت تبدیل می کرده است؛ اما به نظر می رسد این خصلت مهم فرهنگ ایرانی در دهه های اخیر به شدت خدشه دار شده و دیگر نسل های اخیر نمی توانند خود را با شرایط وفق داده و تهدیدها را به فرصتی برای توانمندشدن تبدیل کنند، کرونا نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ بااین حال باید هر لحظه به فکر تغییر این شرایط باشیم و فکر می کنم به دلایل متعددی کرونا یکی از فرصت هایی است که می تواند در تغییر این نقصانی که مانند یک انگل به جان فرهنگمان افتاده، به ما یاری برساند. 

چند روز پیش پس از اتمام کلینیک چند دقیقه ای آرام در صندلی ام فرورفتم. شش ماه از آمدن کرونا گذشته است. درست است که خسته شده ام، درست است که عزیزانی را از دست داده ام، اما خودم هم چیزهای زیادی یاد گرفته ام. تجاربی که تا همین شش ماه قبل اصلا برای من قابل تصور هم نبود. کرونا مانند یک موتور محرکه همه مفاهیم را دگرگون کرد. از طبابت و آموزش تا اقتصاد و چگونگی نفوذ دنیای مجازی در زندگی ما و همه اینها با خود مفاهیم جدیدی را به دنبال آورد. حداقل در این شش ماه در همین علم پزشکی، اکنون تله مدیسین بسیار برجسته شده و مورد توجه قرار گرفته است. ما تازه داریم ظرفیت های فضای مجازی را کشف می کنیم. تله مدیسین هم شامل نحوه ارتباط با بیماران، هم تشخیص بیماری و هم آموزش پزشکی می شود. 

موضوعی که نشان می دهد فضای مجازی تا چه اندازه مفید و پربازده است. نکته مثبت اینجاست که با این اینترنت خراب مملکتمان و سرعت های کم آن، چنان با سرعت بستر آموزشی آماده و وبینارهای متعددی برگزار شد که فکر نمی کنم حتی با بازگشت به شرایط قبل از کرونا این روش آموزشی تغییر کند. این تغییر یک ضرورت بود، اما نکته مهم اینجاست که این تغییر با موفقیت در کشوری انجام شد که زیرساخت های مناسب برای آموزش مجازی را نداشت و هنوز هم ندارد. همین الان جوان های مستعدی به دنبال ایجاد راه هایی هستند که بتوانند در همین فضای ایران این مقولات را گسترش دهند و آن را به حداکثر بهره برداری برسانند و همین باعث دلگرمی و خشنودی است.

 کرونا عاملی خارج از کنترل بود که در عین تهدیدهایی که به وجود آورد، از تمام دیوارها و محدودیت ها رد شد و همه را وادار کرد که خود را با آن وفق دهند. به گمانم کرونا سبب شد بخشی از محدودیت های بی شماری که در جامعه ما وجود دارد، ناکارا شوند. همین نکته می تواند فرصت های بی شماری را در برابر ما بگشاید. فقط باید با دقت، چشم بگشاییم و آنها را ببینیم. در این صورت است که توانمندتر از پیش خواهیم شد.