آرشیو چهار‌شنبه ۱ تیر ۱۴۰۱، شماره ۵۲۳۸
صفحه اول
۱
زنان

نسخه های صد من یه غاز برای زنان

دکتر فاطمه راکعی

در گویش قدیمی پارسی، ضرب المثلی وجود دارد درباره «حرف های صد من یک غاز» که برای مواردی به کار می رود که فردی، بدون فکر زبانش را می جنباند و صحبت هایی را مطرح می کند که فاقد اهمیت و ارزش است. غالبا کاربرد این ضرب المثل پیرامون صحبت های بی ارزشی است که طرح می شود ولی فایده ای برای جامعه به دنبال ندارد. اظهارات روزهای اخیر یکی از نمایندگان اصفهان در خصوص ازدواج دختران بالای 30 سال ایران با مردان شیعه کشورهای لبنان، سوریه، یمن و... ابعاد تازه ای از برخوردهای سطحی با مقولات مهم و کلیدی در کشور را نمایان کرد. هر چند قبل از تشکیل مجلس یازدهم و در زمان اعمال ردصلاحیت های گسترده توسط شورای نگهبان، بسیاری از تحلیلگران پیش بینی می کردند که مجلسی با پایین ترین درجه تخصص و کارآمدی شکل بگیرد، اما حتی بدبین ترین منتقدان هم تصور نمی کردند، یک چنین نواهای سطحی، مبتذل و غیراخلاقی از درون پارلمان کشور به گوش برسد. اساسا معلوم نیست چرا برخی از افراد و جریانات سیاسی تندرو و متعصب، تصور می کنند، دختران ایرانی برای پیدا کردن شریک زندگی خود به قیم نیاز دارند، دختران این سرزمین از آگاهی و درک کافی برای بهترین انتخاب ها برخوردارند و هر زمان که صلاح بدانند با مردان ایرانی یا خارجی ازدواج خواهند کرد. بنابراین دخالت در این زمینه در حیطه وظایف نمایندگان قرار ندارد و در زمره امور شخصی افراد قرار می گیرد. اما آیا وظیفه نماینده، توجه و تمرکز بر یک چنین موضوعاتی است؟ به طور کلی، وظیفه نماینده این است که مشکلات اقتصادی و معیشتی کشور را حل و فصل کند، راهکارهای عملیاتی برای مهار تورم ارایه کند، فکری به حال گرانی مسکن اجاره ای، رهن و... کند، در برابر فقر مطلق، راهکار ارایه دهد و در کل بستر مناسب برای زندگی شرافتمندانه را برای مردان و زنان این سرزمین فراهم کند. اما متاسفانه برخی نمایندگان مجلس یازدهم که به دلیل ردصلاحیت چهره های کارآمد و برجسته و با رای حداقلی راهی بهارستان شده اند، به جای برخورد کارشناسانه با مشکلات ریشه ای کشور به دنبال نسخه پیچی برای اموری چون ازدواج دختران ایرانی با مردان سایر کشورها هستند.

این درحالی است که ازدواج یک امر کاملا شخصی است و در دایره حقوق فردی هر شهروندی قرار دارد. ممکن است یک دختر ایرانی دوست داشته باشد در سنین جوانی و زیر 30 سال ازدواج کند یا در سنین بالاتر ازدواج کنند (یا حتی ازدواج نکند) اینکه یک نماینده وارد خصوصی ترین امور شخصی جامعه زنان شود، جز بی احترامی معنای دیگری ندارد. نمایندگان مجلس به جای یک چنین اموری، بهتر است فکری به حال مباحثی چون موضوع ورود زنان به ورزشگاه ها، موضوع اشتغال دختران، افزایش امنیت زنان در جامعه، گترش فقر مطلق و... کنند. آیا در وظایف نمایندگی قید شده که نمایندگان به یک چنین مباحث شخصی ورود کند و برای دختران و زنان ایرانی تعیین تکلیف کنند که با چه کسانی ازدواج کنند؟ این در حالی است که دامنه وسیعی از زنان ایرانی با مردانی با تابعیت سایر کشورها ازدواج کرده اند و تا مدت ها فرزندان برآمده از این ازدواج ها، فاقد شناسنامه بودند. این روند بعد از پیگیری های مستمری که از مجلس ششم آغاز شده بود در دولت قبلی عملیاتی شد. مجلس یازدهم نیز به جای ورود به حریم خصوصی دختران و زنان ایرانی بهتر است به دنبال یافتن راهکارهایی باشند که اندکی مشکلات، مصایب و آلام زنان ایرانی را کاهش دهد. برای اظهارنظر درخصوص یک چنین موضوعاتی، روانشناسان و جامعه شناسان و اساتید حوزه آسیب های اجتماعی می بایست به بحث ورود کند و براساس تحقیقات دقیق میدانی و پژوهش های علمی، توصیه های لازم را ارایه کنند. نکته تاسف آور آن است که این نماینده، بعد از افزایش انتقادات حتی حاضر به عذرخواهی از افکار عمومی و جامعه زنان کشور نشدند و با فرافکنی بر دیدگاه های خود پافشاری کرده است. این وظیفه رییس مجلس است که جلوی طرح این رویکردهای تند و افراطی توسط نمایندگان ایستادگی کند و اجازه ندهد، این نوع اظهارات در فضای تقنینی کشور طنین انداز شود. یکی از مضرات جدی ردصلاحیت افراد کارآمد، متخصص و صاحب دیدگاه آن است که زمینه حضور چهره هایی حاشیه ساز، غیر کارشناس و سطح نگر را در فضای مدیریتی و تصمیم سازی کشور فراهم می سازد. تداوم این روند باعث خواهد شد ساختارهای مدیریتی کشور به جای پرداختن به موارد کلیدی و سرنوشت ساز به زندگی شخصی نسل های مختلف کشور سرک بکشند و برای جوانان آگاه و فرهیخته، نسخه های صد من یک غاز بپیچند.