جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه "Addiction" در نشریات گروه "پزشکی"
-
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، سال هشتاد و دوم شماره 4 (پیاپی 279، تیر 1403)، صص 290 -298زمینه و هدف
بیماران معتاد دارای مقاومت بیشتری در برابر داروهای بی حس کننده موضعی به هنگام استفاده از آنها جهت انجام بلوک های عصبی محیطی و مرکزی می باشند. خارش ناشی از مخدرها ممکن است ژنرالیزه باشد و اغلب اندکی پس از تزریق اتفاق می افتد. این مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان خارش ناشی از تزریق اینتراتکال فنتانیل در افراد معتاد به تریاک که تحت جراحی های الکتیو ارتوپدی اندام تحتانی با بی حسی نخاعی قرار گرفته اند، طراحی و پایه ریزی شد.
روش بررسیاین مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو سوکور بر روی 68 بیمار کاندید جراحی های الکتیو ارتوپدی اندام تحتانی تحت بی حسی نخاعی مراجعه کننده به بیمارستان پنج آذر گرگان در سال 1402 انجام گردید. بیماران با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه، مداخله (گروهی از افراد معتاد که برای انجام بی حسی نخاعی مارکائین اینتراتکال به همراه فنتانیل دریافت کردند) و کنترل (گروهی از افراد معتاد که برای انجام بی حسی نخاعی تنها مارکائین اینتراتکال دریافت نمودند)، تقسیم شدند. میزان خارش، تهوع و استفراغ در هر دو گروه سنجیده شد.
یافته هااز نظر سن، جنسیت و BMI بین دو گروه مداخله و کنترل تفاوت آماری معناداری وجود نداشت. میزان بروز تهوع و استفراغ ما بین دو گروه تفاوت آماری معنادار وجود نداشت. بروز خارش در گروه بوپیواکائین صفر و در گروه فنتانیل و بوپیواکائین 6/17% بود که 3% از آنها نیاز به تجویز داروی ضدخارش جهت درمان وجود داشت (25/0P=).
نتیجه گیرینتایج این مطالعه نشان داد که با توجه به پایین بودن بروز عارضه خارش در گروه استفاده از فنتانیل به همراه بوپیواکائین، استفاده از آن در افراد با اعتیاد مخدر سودمند می باشد.
کلید واژگان: اعتیاد, فنتانیل, بی حسی نخاعی, ارتوپدی, خارشBackgroundToday, addiction is a major problem in modern society, which affects the management of patients during anesthesia. In patients with long-term use of opioids, higher doses of opioids are needed to create analgesia and control pain during and after surgery. Also, addicted patients have more resistance to local anesthetic drugs when they are used to perform peripheral and central nerve blocks. Therefore, many drugs are added to local anesthetics to enhance their analgesic properties, one of the most common of which is narcotic compounds. Itching caused by opium may be generalized and often occurs shortly after injection. Therefore, this study aims to investigate the amount of itching caused by intrathecal injection of fentanyl in opium addicts who undergo elective orthopedic surgeries of the lower limbs with spinal anesthesia. have been taken, designed and established.
MethodsThis study was a double-blind clinical trial conducted on 68 patients who were candidates for elective lower limb orthopedic surgeries under spinal anesthesia and referred to 5 Azar Hospital in Gorgan in 2023. Patients were divided into two groups using random numbers table, Intervention (a group of addicted patients who received intrathecal marcaine together with fentanyl for spinal anesthesia) and control (a group of addicted patients who received only intrathecal marcaine for spinal anesthesia). Pruritus, nausea and vomiting were measured in both groups. Data analysis was done using descriptive statistics and inferential statistical tests.
ResultsIn terms of age, gender, and BMI, there was no statistically significant difference between the intervention and control groups. There was no statistically significant difference in the incidence of nausea and vomiting between the two groups. The incidence of itching was zero in the bupivacaine group and 17.6% in the fentanyl and bupivacaine group, of which 3% required anti-itch medication for treatment.
ConclusionThe results of this study showed that due to the low incidence of pruritus in the group using fentanyl along with bupivacaine, its use is beneficial in people with drug addiction.
Keywords: Addiction, Fentanyl, Intrathecal, Orthopedics, Pruritus -
Trauma Monthly, Volume:29 Issue: 6, Nov-Dec 2024, PP 1293 -1297Introduction
To evaluate the prevalence of substance abuse in orthopedic patients referred to a specialized orthopedic surgery center in Iran. Substance abuse is a significant public health issue in many societies, leading to various physical, mental, and social problems. To address this concern, it is crucial to raise awareness and knowledge about the prevalence of substance and alcohol abuse, as well as to study the factors that contribute to its development. This issue is critical in Iran, which is one of the centers for opioid consumption globally. Previous studies have estimated that between 700,000 and 4,000,000 individuals are struggling with addiction in Iran, with a reported prevalence of substance abuse at approximately 2.7%.
MethodsAfter creating a checklist for data collection, we gathered information on patients' demographics, marital status, type of substance used, occupational status, type of surgical procedure, and length of hospitalization. Data related to substance use was collected privately in the operating room before anesthesia was administered, while the other information was collected in the orthopedic ward.
ResultsAmong the 292 patients surveyed, 74.3% were male, and 25.7% were female, with an average age of 41 (± 17.9 years). The assessment revealed that 42.1% of the patients were smokers, while 30.1% reported using hookah. Additionally, alcohol use was reported by 27.7% of the patients, and 24% were identified as substance abusers. The data indicated that males, individuals with higher education, and those who were employed were significantly more susceptible to substance abuse. Traumatic patients, especially those involved in motorcycle-related accidents or with fractures, exhibited a higher history of substance abuse compared to other groups. Furthermore, the duration of hospitalization was notably longer for substance abusers.
ConclusionThe rate of substance and alcohol abuse has increased in Iran recently. Opium remains the most commonly used drug, followed by cannabis. It is essential to implement preventive measures to reduce substance abuse in the country.
Keywords: Addiction, Substance Abuse, Accident, Orthopedic Surgery -
Background and Purpose
Drug addiction, as one of the most important health, mental, and social problems, causes people to conduct dangerous behaviors. Different population groups are predisposed to drug addiction. This study aimed to compare the predisposing factors of women and men to drug addiction.
Materials and MethodsThe present study was a comparative descriptive study in which 350 drug addicts referred to addiction treatment centers in Tehran City, Iran, participated. They were selected using the convenience sampling method. The data collection tool was a questionnaire of demographic characteristics and a researcher-made questionnaire of factors predisposing to addiction, which included 62 questions in 5 dimensions. Data were analyzed using SPSS software, version 22. Descriptive statistics were used to describe the data, and inferential statistical tests (t-test, Fisher exact test, chi-square test) were used to analyze them. A significance level of 0.05 was considered significant.
ResultsThe Mean±SD female and male addicts’ ages were 29.62±7.5 and 33.08±7.9 years, respectively. The most common cause of addiction to drugs in both groups was psychological factors. Among the problems in the family, both groups stated that they had a lot of strictness, laxity, tension, and violent behavior in the family, which was statistically significant (P<0.005).
ConclusionDi-oblems in society. Our results will increase managers’ and planners’ awareness of implementing policies and preventive and control measures for addiction to prevent its consequences.
Keywords: Addiction, Women, Men, Drugs -
Background
Opium consumption and its adverse effects are believed to be a major public health problem particularly in Iran, Afghanistan and other nations in the Middle East. Exposure to toxic heavy metals has increased in people who are addicted to opium due to its contamination with various toxic heavy metals. This study aimed to investigate the levels of trace elements in the sera of opium users versus nonuser individuals.
MethodsThis cross sectional study compared a group of individuals with a history of opium use (n=54) with a group of non-opium users (n=70). We determined the serum levels of select toxic and essential elements, such as lead, mercury, thallium, nickel, chromium, cobalt, and copper, using inductively coupled plasma spectrometry (ICP).
ResultsThe serum levels of lead, chromium, mercury and copper were significantly higher in opium users compared to non-users. Principal component analysis and cluster analysis were applied for the apportionment and source identification of the metals in the serum samples of the two groups.
ConclusionsThe study findings indicated that opium addiction adversely impacted the serum levels of the heavy metals and some essential elements in the addicts. The findings suggest the necessity for the assessment of heavy metals and trace elements in substance abusers. It might also be helpful in drawing strategies toward the prevention and treatment approaches by assessing various toxic elements in biological samples of opium dependents.
Keywords: Addiction, Chromium, Heavy Metals, Lead, Mercury, Opium, Trace Elements -
مقدمهاعتیاد به مواد مخدر یک چالش گسترده و جهانی است که تاثیرات عمیقی بر جوامع و افراد دارد. عوامل مختلفی می تواند در گسترش اعتیاد به مواد تاثیرگذار باشد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی نگرش به اعتیاد بر اساس احساس پیوستگی؛ با نقش میانجی انطباق پذیری خانواده انجام شد.روش کارروش این پژوهش مقطعی بود. جامعه این پژوهش تمام دانشجویان کارشناسی دانشگاه محقق اردبیلی(اردبیل، ایران) در سال تحصیلی 1402-1401 بود که تعداد 200 دانشجو با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه احساس پیوستگی آنتونوسکی، پرسشنامه نگرش به مواد مخدر کریمی و پرسشنامه انطباق پذیری و همبستگی خانواده FACES-III الوسون بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایجنتایج نشان داد بین نگرش مثبت به اعتیاد با احساس پیوستگی و انطباق پذیری خانواده در سطح 99 درصد ارتباط منفی و معنی دار برقرار است. شدت اثر بین نگرش مثبت به اعتیاد با احساس پیوستگی با نقش میانجی انطباق پذیری 0/306 با انحراف استاندارد 0/216و شدت اثر بین نگرش منفی به اعتیاد با نقش میانجی انطباق پذیری خانواده 0/309با انحراف استاندارد 0/193 می باشد.نتیجه گیریانطباق پذیری خانواده می تواند نقش مهمی به عنوان میانجی در این رابطه ایفا کند. با افزایش انطباق پذیری خانواده، حس پیوستگی و ارتباط نزدیک تری در خانواده به وجود می آید و این می تواند به محافظت از افراد در برابر مصرف مواد مخدر کمک کند.کلید واژگان: اعتیاد, پیوستگی: سازگاری خانوادهIntroductionDrug addiction is a widespread and global challenge that has profound effects on societies and individuals. Various factors can influence the spread of drug addiction. Therefore, this research aims to investigate the attitude towards addiction based on the sense of coherence; considering the mediating role of family adaptability.Materials &MethodsThe method of this research was cross-sectional. The population of this research was all undergraduate students of Mohaghegh Ardabili University (Ardabil, Iran) in the academic year 2022-2023 of whom 200 students were selected using convenient sampling. The tools of this research included Antonovsky’s sense of connectedness questionnaire, Karimi’s drug attitude questionnaire, and Elveson’s FACES-III family adaptability and solidarity questionnaire. Structural equation modeling was used to analyze the data.ResultsThe results showed that there is a negative and significant relationship between the positive attitude towards addiction and the sense of connection and adaptability of the family at 99% confidence level. The effect size between the positive attitude towards addiction and the feeling of connectedness with the mediating role of adaptability is 0.306 with a standard deviation of 0.216 and the effect size between the negative attitude towards addiction and the mediating role of family adaptability is 0.309 with a standard deviation of 0.193.ConclusionFamily adaptability can play an important role as a mediator in this relationship. By increasing the adaptability of the family, there is a sense of connection and a closer connection in the family, and this can help protect individuals from drug useKeywords: Addiction, Coherence, Family Adaptability
-
Background
Opium is one of the most commonly abused substances in Iran. Understanding the relationship between unhealthy drug use and clinical outcomes is essential due to its public health implications.
ObjectivesThis study aimed to investigate the effect of opium addiction on serum glucose and lipid profiles in diabetic patients with acute coronary syndromes (ACS).
MethodsIn this cross-sectional study, 99 diabetic patients with ACS were examined. Demographic characteristics and laboratory parameters including hemoglobin A1c (HbA1c), fasting blood sugar (FBS), total cholesterol, high-density lipoprotein (HDL), low-density lipoprotein (LDL), and triglycerides (TG) were recorded. Patients were divided into two groups: Those who used opium and those who did not. All variables were compared between the two groups. Data analysis was performed using SPSS version 18.
ResultsThe mean age of patients in the opium and non-opium groups was 47.4 ± 11.01 and 47.5 ± 11.12 years, respectively. There was no significant difference between the groups in terms of serum glucose levels (P > 0.05). Additionally, no significant difference was found in TG, total cholesterol, LDL, and HDL between patients who used opium and those who did not (P > 0.05).
ConclusionsThis study found that opium use did not have any positive or negative effect on serum glucose levels or lipid profiles in diabetic patients with ACS. Therefore, our results cannot be generalized with certainty.
Keywords: Acute Coronary Syndrome, Opium, Diabetes Mellitus, Addiction -
زمینه و هدف
اعتیاد به عنوان آسیبی روانی و اجتماعی سلامت فرد و جامعه را به خطر می اندازد و عوامل مختلف روان شناختی در تبیین اعتیاد نقش دارد؛ لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی تکانشوری در رابطه بین حس انسجام با ولع مصرف در معتادان درحال ترک انجام شد.
روش بررسیروش پژوهش حاضر همبستگی بود و از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری پژوهش را معتادان درحال ترک در شهر رشت در سال 1402 تشکیل دادند. از بین آن ها 370 نفر بااستفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه به طور دردسترس انتخاب شدند و به پرسش نامه ولع مصرف (سوموزا و همکاران، 1995) و پرسش نامه حس انسجام (آنتونووسکی، 1993) و مقیاس تکانشگری بارت (پاتون و همکاران، 1995) پاسخ دادند. داده ها در نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و AMOS نسخه 23 با سطح معناداری کوچک تر از 0٫05 تحلیل شد.
یافته هابراساس شاخص های نکویی برازش مدل، مدل پیشنهادی با داده ها تناسب خوبی داشت (3٫46=X2/df و 0٫08=RMSEA و 0٫98=GFI و 0٫94=AGFI و 0٫90=NFI و 0٫93=IFI و 0٫92=CFI). حس انسجام بر تکانشوری (0٫001>p و 0٫38-=β) و ولع مصرف (0٫001>p و 0٫16-=β) دارای اثر مستقیم و معنا داری بود. تکانشوری بر ولع مصرف (0٫001>p و 0٫34=β) اثر مستقیم و معناداری داشت. تکانشوری در رابطه بین حس انسجام با ولع مصرف دارای نقش میانجی بود (0٫001>p و 0٫12-=β).
نتیجه گیرییافته های پژوهش بیانگر نقش میانجی تکانشوری در ارتباط بین حس انسجام با ولع مصرف است؛ بنابراین با افزایش حس انسجام و کاهش تکانشوری می توان ولع مصرف در معتادان درحال ترک را کاهش داد.
کلید واژگان: اعتیاد, ولع مصرف, حس انسجام, تکانشوریBackground & ObjectivesAddiction as a psychological and social harm endangers the health of the individual and society. Various psychological factors play a role in explaining addiction. One of the characteristics of addiction is its high recurrence rate, and one of the related factors is failure in the prevention and treatment of addiction. The sense of cohesion and impulsivity are two important psychological factors that can explain psychological health. In addition, they can also play a role in explaining factors related to vulnerability to addiction, such as increasing the tendency to addiction. Considering the importance of drug craving in addiction prevention and the continuation of the recovery and addiction treatment process, in the present study, the role of impulsivity as a mediator in the relationship between a sense of coherence and craving in drug addicts who are quitting has been investigated.
MethodsThe current research method used a correlational type, and structural equation modeling was used. The statistical population of the current study consisted of drug addicts who are quitting in Rasht City, Iran, in 2023. A total of 370 volunteer addicts were selected using convenience sampling. The method of conducting the research was that the researcher was allowed to enter addiction treatment centers with an introduction letter from the university. In four months, the research questionnaires were distributed among the drug addicts who were quitting. The inclusion criteria included having at least elementary literacy, being 18 to 50 years old, and lacking chronic physical diseases (such as diabetes). In this study, detailed explanations were given to the participants about the nature of the research, the research tools, and the confidentiality of information so they could participate with informed consent and ethical considerations were observed. Participants responded to the Craving Questionnaire (Somoza et al., 1995), the Sense of Coherence Questionnaire (Antonovsky, 1993), and the Barratt Impulsivity Scale (Patton, 1995). Data were analyzed using SPSS version 23 and Amos version 23 software at a significance level < 0.05.
ResultsExamining the goodness of fit indices of the model revealed that the proposed model had a good fit (χ2/df=3.46, RMSEA=0.08, GFI=0.98, AGFI=0.94, NFI=0.90, IFI=0.93, CFI=0.92). Also, the results showed that sense of coherence had a direct and significant effect on impulsivity (p<0.001, β=–0.38) and drug craving (p<0.001, β=–0.16). Impulsivity had a direct and significant effect on drug craving (p<0.001, β=0.34). Impulsivity plays a mediating role in the relationship between a sense of coherence and drug craving (p<0.001, β=–0.12).
ConclusionThe findings of the research indicate the mediating role of impulsivity in the relationship between the sense of coherence and drug craving. Therefore, by increasing the sense of coherence and reducing impulsivity, the drug cravings in drug addicts who are quitting can be reduced.
Keywords: Addiction, Drug Craving, Sense Of Coherence, Impulsivity -
Introduction
Previous studies have shown that matrix, repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS), and cognitive modification treatments could create numerous psychological improvements in patients suffering from substance use disorders. Previous research has shown that other therapeutic interventions could be useful in managing stimulant abuse in addition to matrix treatment. The present study compared the effectiveness of matrix therapy, transcranial magnetic stimulation (TMS), and cognitive rehabilitation treatments in attention bias modification and craving reduction in amphetamine drug users.
MethodsThis study was quasi-experimental with a pre-test-post-test and a 3-month follow-up design. Forty subjects taking amphetamine were selected by convenient sampling and were randomly divided into three groups: Matrix therapy, cognitive rehabilitation, and rTMS as intervention groups. There is also a control group (10 subjects in each group). The matrix group received 24 treatment sessions, 3 sessions per week, and the cognitive rehabilitation group received 15 treatment sessions (3 sessions per week). The group with rTMS treatment participated in 10 sessions every other day. Questionnaires and dot-probe tasks were performed as the cognitive software before and after the therapeutic interventions and one month after the interventions as a follow-up test.
ResultsThe results showed that the effect of time on craving assessment in three stages was significant in all study groups. In the experimental groups of matrix, rTMS, and cognitive rehabilitation, the effect of time on the severity of addiction dependence and attentional bias was significantly different in three stages. In the control group, the effect of time in three stages of assessment of addiction severity and attention bias was not significant. Also, there was a significant decrease in the mean craving in matrix, rTMS, and cognitive rehabilitation groups from pre-test to post-test and pre-test to follow-up stages. The mean addiction severity was significantly decreased from the pre-test to the post-test and from the pre-test to the follow-up stage in the Matrix, rTMS, and cognitive rehabilitation groups.
ConclusionThe current study’s findings indicated that all three interventions effectively reduced amphetamine craving and attentional bias. All three approaches produced positive therapeutic outcomes.
Keywords: Addiction, Amphetamine, Craving, Matrix, Cognitive Rehabilitation, Transcranial -
مقدمه
امروزه سوءمصرف مواد و پیامدهای ناشی از آن یکی از مهمترین مشکلات سلامت عمومی در سراسر جهان به شمار می رود،مطالعه و بررسی نقش کارآمدی درمان فراشناختی ولز و تنظیم هیجان مبتنی بر مدل گراس در زمینه کاهش تکانشگری، هیجان خواهی، افکار ناکارآمد و نگرش های مرتبط با مواد و افزایش سازگاری اجتماعی و عاطفی نقش مهمی در زندگی افراد معتاد ایفا می نمایند و همچنین می توانند زمینه کاهش پیامدهای این مساله باشد.
هدفپژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان فراشناختی و تنظیم هیجان بر تکانشگری و هیجات خواهی مردان دارای سوءمصرف مواد تحت درمان با متادون شهر ایلام بود.
روشپژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل می باشد.جامعه مورد مطالعه کلیه معتادان تحت درمان با متادون مراجعه کننده به کلینیک های ترک اعتیاد شهر ایلام بودند که از بین این جامعه ،حجم نمونه به تعداد 60 نفر و به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه 20 نفره (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار داده شدند.برای جمع آوری داده ها از ابزارهای پرسشنامه تکانشگری بارت (2016) و مقیاس هیجان خواهی زاکرمن (2014) استفاده شد.گروه آزمایش اول مداخلات درمان فراشناختی ولز در 8 جلسه 90 دقیقه ای و گروه آزمایش دوم تنظیم هیجان مبتنی بر گراس در 8 جلسه 120 دقیقه ای بصورت گروهی، هفتگی و جداگانه دریافت کردند. داده های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته هایافته ها حاکی از این بود که درمان فراشناختی ولز وآموزش تنظیم هیجان هر دو در کاهش تکانشگری و هیجان خواهی مردان دارای سوءمصرف مواد تحت درمان با متادون موثربوده اند.
نتیجه گیرینتایج پژوهش نشان داد که هر دو مداخلات درمانی درکاهش متغیرهای ذکر شده موثر بوده اند.
کلید واژگان: درمان فراشناختی, تنظیم هیجان, تکانشگری, هیجات خواهی, اعتیادIntroductionToday, substance abuse and its consequences are considered one of the most important public health problems worldwide. Studying and investigating the effectiveness of Wells' metacognitive therapy and emotion regulation based on the Gross model in reducing impulsivity, sensation seeking, dysfunctional thoughts and attitudes related to substances, and increasing social and emotional adjustment play an important role in the lives of addicted individuals and can also be a basis for reducing the consequences of this issue.
AimThe purpose of this study was to compare the effectiveness of metacognitive therapy and emotion regulation on impulsivity and excitement among substance abusers treated with methadone in Ilam city.
MethodThe present research is a semi-experimental type of pre-test-post-test design with a control group. The study population was all addicts under treatment with methadone who referred to addiction treatment clinics in Ilam city, and among this population, the volume The sample numbered 60 people and were selected by purposive sampling method and were randomly divided into three groups of 20 people (two experimental groups and one control group). To collect data, the tools of Barrett Impulsivity Questionnaire (2016) and scale were used. Zuckerman's (2014) excitement was used. The first experimental group received Wells metacognitive therapy interventions in 8 90-minute sessions and the second experimental group received Grass-based emotion regulation in 8 120-minute sessions as a group, weekly and individually. The research data were analyzed using covariance analysis.
FindingsThe findings indicated that Wells' metacognitive therapy and emotion regulation training were both effective in reducing impulsivity and sensation seeking in men with substance abuse under methadone treatment.
ConclusionThe results of the research showed that both therapeutic interventions were effective in reducing the mentioned variables.
Keywords: Metacognitive Therapy, Emotion Regulation, Impulsivity, Excitement Seeking, Addiction -
مقدمه
امروزه، نوجوانان با علائم خلقی و اضطراب زیادی مواجه هستند و یکی از روش های احتمالا موثر در این زمینه آموزشی ذهن آگاهی است. بنابراین، هدف این مطالعه تعیین اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر علائم خلقی و اضطراب در نوجوانان مبتلا به اعتیاد به بازی های آنلاین بود.
روش کارپژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه پژوهش دانش آموزان پسر پایه های نهم و دهم مبتلا به اعتیاد به بازی های آنلاین ناحیه یک شهر اهواز در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. نمونه پژوهش برای هر گروه 15 نفر محاسبه که این تعداد با روش نمونه گیری هدفمند بر اساس ملاک های ورود به مطالعه انتخاب و به روش تصادفی ساده با کمک قرعه کشی در دو گروه مساوی گمارده شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش ذهن آگاهی قرار گرفت و در این مدت گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه بازی آنلاین و پرسشنامه علائم خلقی و اضطراب بودند. داده ها با روش های خی دو و تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم افزار SPSS-24 در سطح معنی داری 0/05 تحلیل شدند.
یافته هایافته ها نشان داد که بین گروه های آزمایش و گواه از نظر متغیرهای جمعیت شناختی سن و پایه تحصیلی تفاوت معنی داری وجود نداشت (0/05 >p). همچنین، روش آموزش ذهن آگاهی باعث کاهش معنی دار پریشانی عمومی و برانگیختگی اضطرابی و افزایش معنی دار فقدان لذت در نوجوانان مبتلا به اعتیاد به بازی های آنلاین شد (0/05 <p).
نتیجه گیریبر اساس نتایج این مطالعه، برای کاهش علائم خلقی و اضطراب در نوجوانان مبتلا به اعتیاد به بازی های آنلاین می توان از روش آموزش ذهن آگاهی در کنار سایر روش های آموزشی موثر بهره برد.
کلید واژگان: ذهن آگاهی, علائم خلقی و اضطراب, نوجوانان, اعتیاد, بازی آنلاینIntroductionToday, adolescents face many mood and anxiety symptoms, and one of the possible effective methods in this field is mindfulness training. Therefore, this study aimed to determine the effectiveness of mindfulness training on mood and anxiety symptoms in adolescents with addiction to online games.
MethodsThe present research was semi-experimental with a pretest and posttest design with a control group. The research population was 9th and 10th-grade male students addicted to online games in one district of Ahvaz city in the 2021-2022 academic years. The research sample for each group was calculated to be 15 people, and these numbers were selected by purposive sampling method based on the inclusion criteria and by simple random method with the help of a lottery assigned to two equal groups. The experimental group underwent eight sessions of 90 minutes of mindfulness training, and during this time, the control group did not receive any intervention. The research tools included the demographic information form, online game questionnaire and mood and anxiety symptoms questionnaire. The data were analyzed using chi-square and multivariate analysis of covariance in SPSS-24 software at a significance level of 0.05.
ResultsThe findings showed no significant difference between the experimental and control groups regarding demographic variables of age and educational grade (P>0.05). Also, the mindfulness training method significantly reduced general distress and anxious arousal and significantly increased anhedonia in adolescents with addiction to online games (P<0.05).
ConclusionsBased on the results of this study, to reduce mood and anxiety symptoms in adolescents with addiction to online games, mindfulness training, along with other effective training methods.
Keywords: Mindfulness, Mood, Anxiety Symptoms, Adolescents, Addiction, Online Game -
Background
Nurses continuously face workaholism and work engagement that affect the professional performance of nurses. The aim of this study was to investigate the relationship between work engagement and workaholism with nurses' job well-being.
MethodsThis was a descriptive correlation study. Two hundred nurses from Lahijan Hospitals were selected by convenience sampling method in 1399. Data were collected using three standard questionnaires of work engagement, workaholism, and job well-being. Data analysis was used using SPSS21 software using descriptive statistics (mean, standard deviation, percentage) and inferential methods (Single regression test).
ResultsThe results of the study showed that work engagement and workaholism can predict the job well-being of nurses in Lahijan hospitals (p<0.001). Among the dimensions of job well-being, the results showed that workaholism is negatively related to the job satisfaction of nurses(p=0.03), but has a positive relationship with the dimensions of perceived stress and nurses' sleep problems(p<0.001). Among the dimensions of job well-being, work engagement can predict positive the job satisfaction of nurses(p<0.001), but cannot predict the perceived stress and the nurses' sleep problems(p>0.05).
ConclusionAccording to the results of the study, work engagement and workaholism are good predictors for nurses' job well–being. Therefore, it is suggested that managers help to enhance nurses' job well-being by improving the motivated and vibrant work environment, creating work engagement, and reducing work addiction.
Keywords: Work, Addiction, Nurses, Psychological Well-Being, Work Engagement -
مقدمه
کاربرد هم زمان هروئین و آمفتامین طی ده سال گذشته بین معتادان مواد مخدر شیوع پیدا کرده است. سالانه جهت ترک این دو ماده مخدر، افراد بسیاری به مراکز بهبودی مراجعه می کنند اما تنها درصد اندکی از مراجعین بهبود می یابند. با توجه به درصد پایین بهبودی معتادان، به بررسی اثر سه داروی کلونیدین، گاباپنتین و نورتریپتیلین بر میزان بهبودی آنان پرداخته شد.
مواد و روش هااین مقاله بر آمده از پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی بالینی است. در این پژوهش هم گروهی، کلیه 91 بیمار معتاد به هروئین و آمفتامین تحت درمان با کلونیدین (29 نفر)، گاباپنتین (31 نفر) و نورتریپتیلین (30 نفر) بستری شده در بیمارستان روان پزشکی مهر خرم آباد طی سال 1402 به روش سرشماری وارد بررسی شدند. اطلاعات مربوط به ویژگی های جمعیت شناختی و همچنین وضعیت دوره های بهبود سه ماهه از پرونده بیماران استخراج شد و ارتباط متغیرها با استفاده از آزمون مجذور کای با یکدیگر بررسی شد و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.
یافته هابین سه گروه درمانی ازنظر نسبت بهبود سه ماهه تفاوت آماری معناداری وجود داشته است (001/0=P)؛ به طوری که نسبت بهبود سه ماهه در گروه گاباپنتین به وضوح کمتر از دو گروه دیگر بوده است. در گروه دریافت کننده گاباپنتین، نسبت بهبودی سه ماهه در رده سنی بیشتر یا مساوی 30 سال، به وضوح بیشتر از رده سنی کمتر از 30 سال بوده است (3/31 % در مقابل 1/7 %).
بحث و نتیجه گیریدو داروی کلونیدین و نوروترپتیلین برای دوره بهبود و کاهش علائم نشانگان ترک مناسب تر هستند.
کلید واژگان: دوره بهبود, اعتیاد, کلونیدین, نورتریپتیلین, گاباپنتینYafteh, Volume:26 Issue: 4, 2024, PP 37 -46BackgroundThe simultaneous use of heroin and amphetamine has become widespread among drug users in the last ten years. Every year, many people refer to recovery centers to quit these two drugs; however, only a few percent of the clients recover. Considering the low percentage of recovery of addicts, we investigated the effect of three drugs, clonidine, gabapentin, and nortriptyline, on their recovery rate.
Materials and MethodsThis article is a result of a master's thesis in the field of clinical psychology. This cohort study investigated all 91 heroin and amphetamine-addicted patients treated with clonidine (n=29), gabapentin (n=31), and nortriptyline (n=30) admitted to Mehr Khorramabad Psychiatric Hospital during 2023. These patients were entered into the study by census method. Information related to demographic characteristics as well as the status of the three-month recovery periods were extracted from the patients' files. The data were analyzed in SPSS version 23 software and the relationship between the variables was checked using the Chi-square test.
ResultsThere was a statistically significant difference between the three treatment groups in terms of the three-month improvement ratio (P=0.001). Accordingly, this rate was lower in the gabapentin group than in the other two groups. In the group receiving gabapentin, the proportion of three-month improvement was higher in the age group older than or equal to 30 years than in those younger than 30 years (31.3% vs. 7.1%).
ConclusionClonidine and nortriptyline are more suitable for recovery and reduction of withdrawal symptoms.
Keywords: Addiction, Clonidine, Gabapentin, Nortriptyline, Recovery Period -
مقدمه
استرس و انسجام روانی با گرایش به اعتیاد ارتباط دارد و تهدید کننده سلامت جسمی، روانی، اجتماعی بشر است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر راهبردهای مقابله با استرس و انسجام روانی معتادان تحت درمان با متادون شهر کرمان بود.
روش کارپژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش معتادان تحت درمان با متادون مراجعه کننده به کلینیک های ترک اعتیاد شهر کرمان در سال 1401 بودند. با روش نمونه گیری در دسترس 60 نفر معتاد بر اساس ملاک های ورود انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه درمان شناختی رفتاری، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و کنترل قرار گرفتند (هر گروه 20 نفر). گروه های آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه مداخله قرار گرفتند. مشارکت کنندگان با پرسش نامه های راهبردهای مقابله با استرس اندلر و پارکر(1990) و انسجام روانی فلنسبرگ- مدسن (2006) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره در سطح معناداری 05/0>P مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته هامیانگین نمرات پیش آزمون راهبردهای مقابله با استرس و انسجام روانی در گروه های درمان شناختی رفتاری، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و کنترل تفاوت معناداری نداشتند (05/0<P). پس از مداخله میانگین نمرات راهبردهای مدیریت استرس و انسجام روانی در گروه درمان شناختی رفتاری و راهبرد اجتنابی استرس در گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد معنادار بود (001/0>P). بیش ترین اندازه اثر به ترتیب مربوط به راهبرد اجتنابی (40/0) و کمترین مربوط به راهبرد هیجان مدار (13/0) از مولفه های استرس بود.
نتیجه گیرینتایج حاکی از تاثیر مداخله درمان شناختی رفتاری بر راهبردهای مدیریت استرس، انسجام روان و تاثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود راهبرد اجتنابی دارد. با توجه به اقتضای شرایط می توان از درمان های مطرح شده استفاده کرد.
کلید واژگان: معتادان, استرس, انسجام روانی, درمان شناختی رفتاری, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهدIntroductionStress and psychological cohesion are related to the tendency to addiction and threaten the physical, mental, and social health of humans. The purpose of this study was to compare the effectiveness of cognitive behavioral therapy training and acceptance and commitment therapy on stress coping strategies and psychological cohesion in addicts treated with methadone in Kerman City.
MethodsThe current research was semi-experimental, with a pre-post test design, and a control group. The statistical population of the study was addicts treated with methadone who were referred to addiction treatment clinics in Kerman City in 2023. Based on the selection criteria, 60 drug addicts were randomly assigned to three groups cognitive behavioral therapy, acceptance and commitment therapy, and control group (20 people in each group). The experimental groups underwent 8 sessions of 90 minutes of intervention. The participants were evaluated with questionnaires: Endler and Parker's (1990) stress coping strategies and Flensberg-Madsen's (2006) psychological coherence. The data were evaluated by multivariate covariance analysis at a significance level of P<0.05.
ResultsThe average score of strategies for dealing with stress and psychological integration were not significantly different in the groups: Cognitive Behavioral Therapy, acceptance and commitment therapy, and control in the pre-test (P < 0.05). After the intervention, the average stress management strategies and psychological integration scores in the cognitive behavioral therapy group and avoidance strategy in the acceptance and commitment therapy were significant (P<0.001). The highest effect size was related to the avoidance strategy (0.40) and the lowest was related to the emotional strategy (0.13) of the stress components.
ConclusionThe results indicate the effect of cognitive behavioral therapy intervention on stress management strategies and psychological cohesion, acceptance, and commitment-based therapy on improving avoidance strategies. According to the requirements of the conditions, the mentioned treatments can be used.
Keywords: Addiction, Stress, Psychological Coherence, Cognitive Behavioral Therapy, Acceptance, Commitment Therapy -
Sexuality remains a subject of ongoing debate, with significant implications for self-perception and self-esteem, and addiction is a factor that can adversely affect it. Sexual dysfunction heavily burdens people with substance use disorders, as it can cause severe issues such as erectile dysfunction, loss of libido, dyspareunia, and delayed ejaculation. These issues can be caused by hormonal imbalances, loss of vaginal lubrication, lowered blood flow to the penile tissue, and problems with other organs, such as the liver. There could be some therapies to resolve such issues at least partially, for example, medication (oral and injectable), low-intensity focused shockwave therapy, vacuum constriction device, promoting exercise, and testosterone replacement therapy. Utilizing such methods could be helpful, but we could not be sure of their effectiveness. The current review aims to give a brief overview of sexual function, substance use disorders, and their impact on sexuality.
Keywords: Substance Use Disorder, Addiction, Sexual Dysfunction, Erectile Dysfunction, Testosterone Replacement Therapy -
Background
The validity of self-reported methamphetamine use among treatment-seeking patients has been reported as inconsistent and therefore inconclusive.
ObjectivesTo evaluate the validity of self-reported methamphetamine use versus urinalysis in patients with methamphetamine use disorder at a drug treatment center.
MethodsIn this cross-sectional study, we enrolled 71 individuals with methamphetamine use disorder who were referred to the Iranian National Center for Addiction Studies (INCAS) clinic. Self-reported methamphetamine use in the last 72 hours was compared to urinalysis, conducted using the immunoassay technique. Sensitivity, negative predictive value (NPV), Cohen's kappa statistics, percent agreement, and positive percent agreement were estimated.
ResultsOnly 24.6% of participants reported methamphetamine use during treatment. Self-reported methamphetamine use had a sensitivity of 50.0% and a NPV of 86.0%. The percent agreement, positive percent agreement, and Cohen's kappa statistic between self-reported use and the urine test were 86.0%, 42.8%, and 52.4%, respectively. No significant factors were found to be associated with the agreement between self-reported use and the urine test.
ConclusionsThe validity of self-reported methamphetamine use appears to be relatively acceptable and can be used with caution for monitoring treatment.
Keywords: Amphetamine-Type Stimulants, Urinalysis, Diagnostic Accuracy, Addiction, Biological Testing -
سابقه و هدف
اعتیاد و وابستگی به مواد در جوامع مدرن، پدیده ای رایج و یکی از عوامل اصلی ناتوانی افراد و نیز کاهش کیفیت زندگی آن ها است. در سال های گذشته، محققان روش های درمانی متفاوتی برای درمان اختلالات مصرف اوپیوئیدها پیشنهاد کرده ند که از مهم ترین آنها می توان به درمان با داروهای آگونیستی مانند متادون، بوپره نورفین و تنتور اوپیوم (شربت تریاک) اشاره کرد. کنارگذاری مصرف همین داروها نیز با علایمی تحت عنوان سندرم ترک اوپیوئیدها همراه است که می تواند شامل مواردی مانند اسهال، درد اندام ها، تعریق، دل پیچه، تپش قلب، اضطراب، استرس، آبریزش بینی و بیقراری باشد. تحقیقات نشان داده است که برخی از گیاهان دارویی می توانند تا حدودی در کاهش علایم یاد شده موثر باشند. از این میان گیاه زنیان به دلیل فراوانی مصرف آن در ایران و نیز اثرات چشمگیر آن در کاهش علایم پیش گفت در دیگر بیماری ها، به میزان زیادی مورد توجه قرار گرفته است. زنیان گیاهی است یک ساله که از مهم ترین ترکیبات آن می توان به تیمول، کارون، لیمونن و دیلاپیول اشاره کرد و از این میان ترکیبات فنلی جزء اصلی تشکیل دهنده این گیاه محسوب می شود که مسئول خواص زیست فعال آن هستند. بنابراین سعی کردیم در این مطالعه مروری، با تاکید بر قابلیت های این گیاه در درمان سندرم ترک اوپیوئیدها، به معرفی اثربخشی آن بپردازیم.
مواد و روش هااین مطالعه پژوهشی از نوع مرور روایتی می باشد که منابع اطلاعاتی مورد استفاده در آن از پایگاه های داده Scopus، PubMed، Google scholar، Science Direct ، طی 23 سال گذشته گزینش و وارد مطالعه شده است. کلید واژه های زنیان، اعتیاد، مورفین، نالوکسان، متادون، سندرم ترک در پایگاه های داده یاد شده مورد جستجو قرار گرفت. در نهایت مقالات انتخاب شده مورد ارزیابی قرار گرفته و نتایج به دست آمده در قالب جدول خلاصه و گزارش شده است.
یافته هانتایج این مطالعه نشان داده است که مصرف گیاه زنیان می تواند در کاهش وابستگی و هم چنین کاهش علایم سندرم ترک اوپیوئیدها موثر باشد. علاوه بر این، براساس تحقیقات متعدد گیاهانی که درصد بالایی از تیمول را در ترکیب خود دارند، با اثر بر سیستم های سروتونرژیک، کولینرژیک، گابارژیک و آدرنرژیک می توانند علائم مربوط به سندرم ترک اوپیوئیدها را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. لذا مکانیسم اثر تیمول موجود در زنیان را می توان به مهار کانال سدیمی و تحریک کانال کلری و افزایش بیان گیرنده های گابا A نسبت داد.
استنتاجاز آن جایی که سندرم ترک اوپپوئیدها عامل تعیین کننده ای برای ادامه مصرف اوپیوئیدها و عود محسوب می شود، به نظر می رسد که برای درمان عوارض ناشی از سندرم ترک مواد اوپیوئیدی باید به دنبال راه حل های کم خطرتری بود. نتایج مطالعه مروری حاضر نیز بیانگر نقش موثر گیاه زنیان در کنترل علائم سندرم ترک مواد اوپیوئیدی بوده است. از این رو با توجه به اهمیت موضوع، کاربرد فراوان، دسترسی آسان در جغرافیای کشور ایران و مقرون به صرفه بودن این گیاه دارویی، پیشنهاد می شود مطالعات بیش تری در این زمینه صورت پذیرد.
کلید واژگان: زنیان, داروی گیاهی, اوپیوئید, سندرم ترک, اعتیاد, مواد افیونیBackground and purposeAddiction and dependence on substances in modern societies is a common phenomenon and one of the main causes of people's disability and also reducing their quality of life. In the past years, researchers have proposed different treatment methods for the treatment of opioid use disorders, the most important of which are treatment with agonist drugs such as methadone, buprenorphine, and opium tincture (opium syrup). Stopping the use of these drugs is associated with symptoms called opioid withdrawal syndrome, which can include things like diarrhea, pain in the limbs, sweating, heart palpitations, anxiety, stress, runny nose, and restlessness. Research has shown that some medicinal plants can be somewhat effective in reducing the mentioned symptoms. Among these, the Ajwain plant has received much attention due to its frequent consumption in Iran and its significant effects in reducing the symptoms mentioned above in other diseases. Ajwain is a one-year plant whose most important compounds include thymol, carone, limonene, and dilapiol, and among these phenolic compounds are the main components of this plant, which are responsible for its bioactive properties. Therefore, we tried to introduce its effectiveness in this review study, emphasizing the capabilities of this plant in the treatment of opioid withdrawal syndrome.
Materials and methodsThis study is a research of the narrative review type in which the information sources used were selected and included in the survey from Scopus, PubMed, Google Scholar, and Science Direct databases - during the last 23 years. Keywords Ajwain, addiction, morphine, naloxone, methadone, and withdrawal syndrome were searched in the mentioned databases. Finally, the selected articles have been evaluated and the results have been summarized and reported in tabulated format.
ResultsThe results of this study have shown that the use of herbal medicine can be effective in reducing dependence and also in reducing the symptoms of opioid withdrawal syndrome. In addition, several studies have shown that plants that have a high percentage of thymol in their composition can significantly reduce the symptoms of opioid withdrawal syndrome by affecting the serotonergic, cholinergic, GABAergic, and adrenergic systems. The mechanism of the thymol effect in Ajwain can be attributed to sodium channel inhibition chloride channel stimulation and increased expression of GABA A receptors.
ConclusionSince the opioid withdrawal syndrome is considered a determining factor for the continued use of opioids and relapse, it seems that less dangerous solutions should be sought to treat the complications caused by the opioid withdrawal syndrome. The results of the current review study have also shown the effective role of herbal medicine in controlling the symptoms of opioid withdrawal syndrome. Therefore, due to the importance of the topic, its wide application, easy access in the geography of Iran, and the cost-effectiveness of this medicinal plant, it is suggested to conduct further studies in this field.
Keywords: Ajwain, Herbal Medicine, Opioid, Withdrawal Syndrome, Addiction, Opioid Substances -
مقدمه
این پژوهش با هدف پیش بینی اعتیاد به سایت های شبکه های اجتماعی (SNS) بر اساس خودتنظیمی، بررسی نقش های میانجی تاب آوری تحصیلی و بهزیستی روان شناختی انجام شده است.
مواد و روش هااین مطالعه توصیفی- همبستگی با دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر تربت حیدریه در سال تحصیلی 92-91 انجام شد. نمونه ای متشکل از 399 دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان مقیاس اعتیاد به شبکه های اجتماعی (SNA)، پرسشنامه یادگیری خودتنظیمی، پرسشنامه تاب آوری تحصیلی، و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی شامل همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته هانتایج نشان داد که خودتنظیمی (23/0-=β، 01/0>P) و بهزیستی روان شناختی (19/0-=β، 03/0=P) به طور معنی دار و منفی اعتیاد به SNS را پیش بینی می کنند. با این حال، تاب آوری تحصیلی (04/0-β=، 60/0=P) به طور معنی داری اعتیاد به SNS را پیش بینی نمی کند و بنابراین، رابطه بین خود تنظیمی و اعتیاد به SNS را واسطه نمی کند. تاب آوری تحصیلی می تواند به طور غیرمستقیم اعتیاد به SNS را با تاثیرگذاری بر بهزیستی روان شناختی پیش بینی کند (09/0-=β، 09/0=P).
نتیجه گیرییافته ها رابطه پیچیده ای را بین خودتنظیمی، تاب آوری تحصیلی، بهزیستی روان شناختی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی نشان می دهد. این متغیرها باید در توسعه برنامه های عملی و پیشگیرانه با هدف مقابله با اعتیاد به شبکه های اجتماعی در نظر گرفته شوند.
کلید واژگان: اعتیاد, بهزیستی روانی, تاب آوری, خودتنظیمی, شبکه های اجتماعیIntroductionThis study aims to predict Social Networking Sites (SNS) addiction based on self-regulation, examining the mediating roles of academic resilience and psychological well-being.
Materials and MethodsThis descriptive-correlational study was conducted with male high school students in Torbat-e Heydariyeh City, Iran, during the 2022-2023 academic year. A sample of 399 students was selected using multi-stage cluster random sampling. Participants completed the Social Networking Addiction (SNA) Scale, the Self-Regulated Learning Questionnaire, the Academic Resilience Questionnaire, and the Psychological Well-being Questionnaire. Data were analyzed using descriptive and inferential statistical methods, including correlation and structural equation modeling.
ResultsThe results indicated that self-regulation (β= -0.23, P< 0.01) and psychological well-being (β= -0.19, P= 0.03) significantly and negatively predict SNS addiction. However, academic resilience (β= -0.04, P= 0.60) does not significantly predict SNS addiction and, therefore, does not mediate the relationship between self-regulation and SNS addiction. Academic resilience can indirectly predict SNS addiction by influencing psychological well-being (β= -0.09, P= 0.09).
ConclusionThe findings reveal a complex relationship between self-regulation, academic resilience, psychological well-being, and social networking sites addiction. These variables should be considered in the development of practical and preventive programs aimed at addressing social networking sites addiction.
Keywords: Addiction, Psychological Well-Being, Resilience, Self-Regulation, Social Networks -
زمینه و هدف
تا پیش از روزگار صفویان، استعمال موادی چون تریاک به عنوان دارو رواج داشت. در این عهد رواج انواع مواد مخدر به قصد لذت گسترش یافت و طبقات مختلف مردم و سپاهیان و وزرا و حتی شخص شاه به آن رو آوردند و حتی کوشیدند از این مواد در پیشبرد اهداف سیاسی خود استفاده نمایند، به طوری که استعمال بی رویه آن، جامعه را گرفتار معضلی به نام اعتیاد ساخت. ادبیات این دوره نیز از تاثیرات اعتیاد به دور نماند و در شعر شاعران ابعاد و چرایی گرایش به اعتیاد به مواد مخدر منعکس شده است. بر این اساس، پژوهش حاضر درصدد است به مساله اعتیاد از دریچه شعر شاعران عصر صفوی بپردازد و به این سوال پاسخ دهد که زمینه ها و دلایل گرایش مردم و برخی شاعران به مواد مخدر از دیدگاه شاعران عصر صفوی چه بوده و عکس العمل آنان به عنوان گروهی از آگاهان جامعه به این مواد چه بوده است؟
روشروش به کار گرفته شده در این پژوهش توصیفی تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات روش کتابخانه ای و پژوهشی تاریخی میباشد.
ملاحظات اخلاقی:
در این تحقیق جنبه های اخلاقی مطالعه کتابخانه ای شامل اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.
یافته هایافته های پژوهش حاکی از آن است که شواهد و نمونه های فراوان اصطلاحات مربوط به مواد مخدر در اشعار شاعران دوره صفوی و انعکاس نحوه تهیه و استفاده این مواد در اشعار و بالاخر نکوهش مبتلایان به این بلایا و ارائه پیشنهادهای مختلف جهت ترک اعتیاد، خود حاکی از شدت رواج مواد مخدر در بین مردم و نیز برخی شاعران این روزگار است.
نتیجه گیریدر آثار شاعران مورد بررسی که بیشترین اشاره به مواد مخدر داشته و خود از مبتلایان به آن، در دوره صفوی بوده اند، انواع مواد مخدر 85 بار نام برده شده است که تریاک و تنباکو با بیشترین و کوکنار و بنگ با کمترین مصرف را نشان می دهد. از دیدگاه شعرا در دوره صفوی، مردم به قصد تهییج ذوق، تفنن و جهت غم گساری و شادمانی، تحریک میل جنسی و استفاده درمانی به مواد مخدر رو آورده بودند، اما بعد از اعتیاد به مواد مخدر به علت تاثیرات مخرب آن درصدد ترک برآمدند و ضمن نکوهش استعمال این گونه مواد، در این راه، ترک تدریجی مواد را نیز پیشنهاد کرده اند.
کلید واژگان: شاعران, صفویه, اعتیاد, مواد مخدرBackground and AimBefore the Safavid era, the use of substances such as opium as a medicine was common. But in this era, all kinds of drugs for pleasure spread and different classes of people, soldiors, ministers and even the king himself turned to it and tried to use them to advance their political goals. So that it’s improper use, the society was caught in a problem called addiction. The literature of this period was not far from the effects of addiction and it was clearly reflected in the poets' poems. Accordingly, the present study seeks to address the issue of addiction through the lens of poetry of Safavid poets and to answer the question that from the poets' point of view, how did drug addiction spread and what was their reaction as a group of intellectuals in society to this issue?
MethodsThis research is descriptive-analytical and the method of collecting data is library and historical research.
Ethical Considerations:
In this research, the ethical aspects of library study, including the authenticity of texts, honesty and trustworthiness have been observed.
ResultsThe findings indicate that people turned to drugs with the intention of stimulating taste, pleasure, sadness and happiness, stimulation of sexual desire and therapeutic use. But due to its destructive effects, they wanted to quit and while condemning the use of such substances, they also suggested gradual quitting them.
ConclusionIn the poets’ works of the Safavid period, types of drugs were mentioned 85 times. Opium and tobacco are the most used and poppy and hemp are the least used. Many examples of terms related to drugs, how to prepare and use these drugs, condemning the sufferers and presenting various suggestions to get rid of addiction, in the poets’ poems of this period indicate the prevalence of drugs in those days.
Keywords: Poets, Safavids, Addiction, Drugs -
Introduction
Treatment of opioid use disorders (OUDs) via safe and effective approaches has been investigated for years. Methadone maintenance treatment (MMT) has been considered an effective therapy for opioid addiction. It has been observed that patients with genetic polymorphisms often show variability in the optimal drug dose requirement and treatment schedule. This study aimed to investigate the relationship between single nucleotide polymorphisms (SNPs) in the ATP-binding cassette subfamily B member-1 (ABCB1), the mu-opioid receptor (OPRM1), and cytochrome P450 (CYP) genes and methadone dose in patients undergoing MMT in Mazandaran Province, Iran.
MethodsIn a cross-sectional study, 216 male MMT patients (20 to 45 years old) who were involved in the treatment program for at least three months were randomly recruited from six MMT clinics in Mazandaran province between 2018 and 2020. Blood samples were taken, DNA was extracted, and SNPs of CYP2B6 (G516T, A785G), CYP2C19 (-3402C>T), CYP3A4 (-392A>G), OPRM (A118G), and ABCB1 (C3435T, G2677T, G2677A, and C1236T) genes were evaluated using polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (RFLP).
ResultsOur results showed no significant relationship between all the studied genotypes and methadone dose requirements.
ConclusionThe present study, for the first time in the Mazandaran population, reported no significant correlations between methadone dose requirement and different SNPs in the ABCB1, OPRM1, and CYP genes in MMT patients, which is consistent with other studies conducted on the Iranian population.
Keywords: Methadone Maintenance, ABCB1, OPRM1, CYP, Addiction, Iran, Polymerase Chain Reaction-Restriction Fragment Length Polymorphism (RFLP)
- نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شدهاند.
- کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شدهاست. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
- در صورتی که میخواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.