اثر دو سطح پروتئین خوراک آغازین و شیر مصرفی بر عملکرد، فراسنجه های شکمبه ای و نرخ عبور در دستگاه گوارش گوساله های هلشتاین

پیام:
چکیده:
امروزه، اهمیت تغذیه کمی و کیفی گوساله ها، برای تحریک مصرف کافی خوراک آغازین به منظور توسعه ی شکمبه و دست یابی به وزن مناسب از شیرگیری در زمان مطلوب و همچنین کاهش هزینه ها مدنظر می باشد. بنابراین، پژوهش حاضر به منظور بررسی اثرات سطوح پروتئین خوراک آغازین و مقدار شیر مصرفی، بر عملکرد و فراسنجه های شکمبه ای در گوساله های نر شیرخوار هلشتاین انجام شد. بدین منظور 40 راس گوساله ی نر تازه متولدشده، به مدت 75 روز مورد پژوهش قرار گرفتند. گوساله ها بعد از 3 روز تغذیه با آغوز، به طور کاملا تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول 10 درصد وزن بدنشان و گروه دوم 7 درصد وزن بدنشان با شیر تغذیه شدند. این دو گروه دوباره به دو زیرگروه دیگر تقسیم شدند. یک زیرگروه با خوراک آغازین حاوی 17 درصد پروتئین و دیگری با 20 درصد پروتئین تغذیه شدند. دسترسی گوساله ها به خوراک آغازین و آب به صورت آزاد بود. به شیر مصرفی نوبت صبح همه ی گوساله ها، 2 گرم پروبیوتیک شامل: پروبیوتیک باکتریایی (پروتکسین شامل هفت گونه باکتری و دو گونه قارچ) و غیر باکتریایی (مخمر ساکارومایسس سرویزیه) اضافه شد. نمونه گیری از مایع شکمبه، در 30، 60 و 75 روزگی انجام شد. مقدار مصرف خوراک و وزن گوساله ها به ترتیب به صورت روزانه و هفتگی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد مصرف خوراک، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل خوراک، قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی و pH مایع شکمبه تحت تاثیر مقدار شیر مصرفی و سطوح پروتئین خوراک قرار نگرفت. مصرف خوراک و افزایش وزن روزانه، به ترتیب در کل دوره و قبل از شیرگیری با افزایش سن افزایش و معنی دار بود. قبل از شیرگیری، ضریب تبدیل خوراک تحت اثر هفته و افزایش وزن بدن گوساله ها تحت اثر روز و اثر متقابل بین روز و سطوح پروتئین خوراک آغازین افزایش یافت. در 30 و 75 روزگی، غلظت نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه به ترتیب تحت تاثیر سطوح پروتئین و اثر متقابل روز و سطوح پروتئین خوراک افزایش و معنی دار بود. در 60 روزگی، غلظت کل اسیدهای چرب فرار، تحت اثر سطوح پروتئین قرار گرفت. نرخ عبور مواد جامد از شکمبه و دستگاه گوارش در بین تیمارها تحت اثر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. به طورکلی نتایج نشان داد افزایش وزن بدن، قابلیت هضم مواد مغذی و ضریب تبدیل خوراک مصرفی در تیمار 2 (17 درصد پروتئین خام و 10 درصد وزن بدن شیر مصرفی) نسبت به سایر تیمارها از وضعیت بهتری برخوردار بود.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
1 -15
لینک کوتاه:
magiran.com/p1987689 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!