غربال گری علف کش ها برای کنترل شیمیایی علف هرز مهاجم سل واش (Monochoria vaginalis) در شالیزار

پیام:
چکیده:
سل واش، علف هرز مهاجم مزارع برنج است که سه دهه پس از ورود به شالیزارهای شمال کشور، اکنون ده ها هزار هکتار از مزارع برنج را آلوده کرده است. رویش دیرهنگام، سایه پسندی، تحمل به غرقاب و تکمیل چرخه زندگی پس از برداشت برنج، امکان فرار سل واش از شیوه های رایج مدیریت علف های هرز شالیزار را فراهم می آورد. در سال 1396، کارایی برخی علف کش ها در کنترل شیمیایی سل واش در شرایط گلدانی و مزرعه ای، در موسسه تحقیقات برنج کشور بررسی شد. نتایج آزمایش گلدانی نشان داد که کارایی علف کش های خاک مصرف پس رویشی فلوستوسولفورون، پیرازوسولفورون اتیل، بنزوبیسایکلون، پیرازوسولفورون اتیل + پرتیلاکلر، پیرازوسولفورون اتیل + کوئین کلوراک و تریافامون + اتوکسی سولفورون در کاهش زیست توده گیاهچه های 2 تا 3 برگی سل واش، بیشتر یا مساوی از 90 درصد و کارایی علف کش های ایپفن کاربازون، تیوبنکارب، پندی متالین، پرتیلاکلر، اگزادیارژیل و پیرازوسولفورون اتیل (WG 75%)، کمتر یا برابر 55 درصد بود. در آزمایش مزرعه ای، علف کش های برگ پاش توفوردی، دیکامبا + توفوردی، بیس پایریباک سدیم (فرمولاسیون های  SC 40%وSC 12.5%)، پیری بنزوکسیم و تریافامون + اتوکسی سولفورون دارای کارایی بسیار خوب (90%≤) و علف کش پروپانیل با 23 درصد کاهش زیست توده، دارای کارایی ضعیفی در کنترل این علف هرز بود.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
17 -28
لینک کوتاه:
magiran.com/p2040885 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!