شکل گیری ملی گرایی در ایران (مطالعه موردی: پهلوی اول)

چکیده:

اولین شکل‌گیری ملی‌گرایی (ناسیونالیسم) بعنوان ایدئولوژی حاکم را می‌توان در دوره پهلوی اول دانست. این مقطع از آنجایی شایسته بحث و تامل جدی است که ادراکات و تصوراتی که در ساختار سیاسی دوره پهلوی اول ترویج شد، مبنای مباحث و مجادلاتی شده است که تا به امروز امتداد یافته است. این مقاله می‌کوشد تا ضمن فهم روند تثبیت الگوی هویت ناسیونالیستی در دوره پهلوی اول، عناصر و مولفه‌های درونی آنرا که حول چهار محور اصلی وحدت ملی، باستان‌گرایی، دلبستگی به وطن، تداوم سلطنت و موقعیت محوری شاه مورد تحلیل قرار دهد. در ادامه این بحث، جهت‌گیری و سیاست‌خارجی ایران در دوره رضاشاه، که عمیقا متاثر از رویکرد ناسیونالیستی در مناسبات بین‌المللی ایران مورد بحث قرار می‌گیرد. در همین خصوص این سوال مطرح می‌شود که: هویت دولت در ایران عصر پهلوی اول برپایه چه اصولی شکل گرفته و تاثیر آن بر سیاست خارجی و مناسبات بین‌المللی ایران چگونه بوده است؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح می‌شود که هویت دولت ایران در عصر پهلوی اول برپایه تمرکز بر حس ناسیونالیسم ایرانی در کشور بود که  به لحاظ تقلید از فرهنگ غرب و جدایی از فرهنگ ایرانی، باعث ناکارآمدی در امور داخلی و عدم سیاست خارجی درست در مناسبات بین‌المللی گردید. این تحقیق با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و با رویکردی تاریخی –تحلیلی نگاشته شده است.

نوع مقاله:
مطالعه موردی
زبان:
فارسی
صفحه:
2
لینک کوتاه:
magiran.com/p2082247 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!