بررسی گوارش پذیری و تولید پروتئین میکروبی جیره های دارای چند شکل دانه کتان به همراه دو سطح پروتئین غیرقابل تجزیه شکمبه ای در شرایط برون تنی در نشخوارکنندگان

پیام:
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل (دارای رتبه معتبر)
چکیده:
سابقه و هدف

 بررسی فراسنجه های تخمیر به روش تولید گاز یکی از روش های رایج برای ارزیابی خوراک ها می باشد و می تواند بازتابی از الگوی تخمیر در شکمبه باشد. روش تولید گاز در زمانی نسبتا کوتاه می تواند روند تخمیر خوراک ها و تعداد زیادی نمونه را مورد بررسی قرار داده و همچنین جهت تعیین کمی و کیفی نرخ و میزان هضم یک ماده خوراکی بکار رود. در سال های اخیر، دانه و روغن کتان به واسطه غلظت بالای اسید آلفالینولنیک موجود در آن، به طور وسیعی به عنوان یک مکمل چربی در جیره های نشخوارکنندگان مورد توجه قرار گرفته و استفاده شده است. اما یکی از نگرانی های بسیار مهم در تغذیه دانه های روغنی، اثر منفی اسیدهای چرب غیراشباع آن ها بر تخمیر شکمبه ای می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی گوارش پذیری، تولید گاز و پروتیین میکروبی جیره های دارای چند شکل دانه کتان (کتان سالم، کتان آسیاب شده و یا کتان اکسترود شده) در سطح 10 درصد ماده خشک جیره و دو سطح بالا (40 درصد از کل پروتیین خام) و پایین (20 درصد از کل پروتیین خام) پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای بود.

مواد و روش ها

دویست میلی گرم نمونه با مایع شکمبه به همراه بافر انکوباسیون گردید و تولید گاز در ساعات 2، 4، 6، 8، 10، 12، 24، 36، 48، 72، 96 و 120 اندازه گیری شد. جیره های آزمایشی 1: جیره شاهد بدون کتان با 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای ، 2: جیره شاهد بدون کتان با 40 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای، 3: جیره دارای 10 درصد کتان سالم با 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای، 4: جیرهدارای 10 درصد کتان سالم با 40 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای، 5: جیره دارای 10 درصد کتان آسیاب شده با 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای، 6: جیره دارای 10 درصد کتان آسیاب شده با 40 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای، 7: جیره دارای 10 درصد کتان اکسترودشده با 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای و 8: جیره دارای10 درصد کتان اکسترودشده با 40 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای بود.

یافته ها

میزان گاز تولیدی در 96 ساعت با جیره های شاهد نسبت به سایر جیره ها (8/255 در مقابل 8/217، 1/198 و 4/200 میلی لیتر در گرم ماده خشک، 001/0=P) و همچنین با 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای (5/255 در مقابل 1/210 میلی لیتر در گرم ماده خشک، 049/0=P) بالاتر بود. گوارش پذیری حقیقی جیره های بدون کتان (684 در مقابل 568، 619 و 538 میلی گرم در گرم ماده خشک) و نیتروژن آمونیاکی تولیدی با جیره های حاوی کتان آسیاب شده نسبت به سایر جیره ها (12/1 در مقابل 41/0، 49/0 و 21/0 میلی گرم) بالاتر بود (01/0>P) اما نیتروژن میکروبی تولیدی با جیره های حاوی کتان آسیاب شده نسبت به سایر جیره ها پایین تر بود (72/2 در مقابل 29/3، 36/3 و 45/3 میلی گرم، 01/0>P). ماده خشک ناپدیدشده (6/161 در مقابل 9/149 میلی گرم)، نیتروژن متصل به الیاف نامحلول در شوینده خنثی (63/1 در مقابل 35/1 میلی گرم) و نیتروژن آمونیاکی (76/0 در مقابل 35/0 میلی گرم) با 40 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای و تولید نیتروژن میکروبی (48/3 در مقابل 93/2 میلی گرم) با 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای بالاتر بود (05/0>P).

نتیجه گیری

 جیره های حاوی کتان سالم و اکسترودشده علی رغم پایین بودن میزان گوارش پذیری آن ها، اما تولید پروتیین میکروبی بالاتری را نشان دادند. از طرفی سطح 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای نیز بالاترین مقدار تولید گاز و پروتیین میکروبی را نشان داد. بنابراین به نظر می رسد از نقطه نظر اقتصادی و همچنین عملکرد جیره ها، استفاده از جیره حاوی 10 درصد کتان اکسترودشده به همراه 20 درصد پروتیین غیرقابل تجزیه شکمبه ای می تواند مفید و موثر باشد.

زبان:
فارسی
صفحات:
49 -66
لینک کوتاه:
magiran.com/p2444861 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.